פרקי אבות The Evils of a תלמיד חכם with Bad מדות

צד א: כל הלומד תורה לשמה וכו' נקרא ריע, אהוב, אוהב 'את המקום וכו צד ב: משמח את המקום' משמח את הבריאות

קאטאלאג: MISCELLANEOUS (English) נומ׳ ⁨11⁩ פאקעט גייד ז׳ 69 תשל"ז (1976–77) ענגליש 1 שעה 18 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 18 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט די משנה אין אבות אז ווער עס לערנט תורה לשמה ווערט א ריע און אן אהוב פון השם יתברך און פון די בריות, און ער ווארנט אז תורה אן מדות טובות מאכט דעם מענטש נאך ערגער.

דער משגיח עפנט מיט דער משנה אז ווער עס לערנט תורה לשמה ווערט גערופן ריע און אהוב, און ער איז אוהב את המקום און אוהב את הבריות. יעדער מענטש האט א רצון צו ליב האבן און צו זיין באליבט, און די תורה ניצט דאס אויס דורך צוויי מצוות: ואהבת לרעך כמוך און ואהבת את השם. מ'דארף ליב האבן יעדע בריאה ווייל דער אייבערשטער האט זי באשאפן. אהבת חברים איז א תנאי צו אהבת השם, ווי א מעשה פון צוויי חברים מיט א קעניג ווייזט, און שירה פון די מלאכים פאדערט הרמוניה. דורך דעם מדרש אויף שיר השירים און א משל פון אן אויטא הענדלער ווייזט ער ווי טייער די אהבה פון השם צו א צדיק איז. ער ערקלערט ווי אזוי מ'קען באפעלן אהבה, ווי די תורה באקליידט דעם מענטש מיט ענוה און מאכט אים גרייט צו זיין א צדיק, מיט מעשיות פון צדיקים וואס זענען געהיטן געווארן פון איסור. אויף דער צווייטער זייט שטעלט ער זיך אויף דעם אז לערנען אן מענטשלעכקייט מאכט ערגער, מיט די פיר בהמות וואס האבן איין סימן טהרה און דעם יצר הרע וואס פארשטעלט זיך אלס "יש".

ענינים: פרקי אבות · מידות טובות · תורה לשמה און התמדה · אהבת ישראל און אחדות

סדר השיעור

  1. 0:00 די משנה און דער מענטשליכער רצון צו ליב האבן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט די משנה אז ווער עס לערנט תורה לשמה ווערט גערופן ריע און אהוב, און ער ערקלערט אז צדיקים ניצן דעם איינגעבוירענעם רצון צו ליב האבן פאר זיין אמת'ן תכלית. ער ערקלערט פארוואס מ'דארף ליב האבן אלע בריות, אפילו א גוי און אפילו ווערעם, ווייל דער אייבערשטער האט זיי באשאפן.

  2. 5:46 אהבת חברים און דער קעניג וואס האט זיך אנגעשלאסן

    דער משגיח זאגט אז אן אהבת חברים קען נישט זיין קיין אהבת השם, און ער דערציילט פון צוויי חברים אין רוים וואס יעדער איז געווען גרייט צו שטארבן פארן אנדערן, און דער קעניג האט זיי געבעטן ער זאל זיין א שותף אין זייער אהבה. ער לייגט צו אז די מלאכים קענען זאגן שירה נאר ווייל זיי האבן זיך ליב, ווייל שירה מיינט הרמוניה.

  3. 9:54 מלאכים, דער כיתה, און די שירה ביי קריעת ים סוף

    דער משגיח שטעלט אנטקעגן קאנקורענץ אין א כיתה מיט די מלאכים וואס געבן זיך רשות איינער דעם אנדערן באהבה. ביי קריעת ים סוף האבן די אידן געזאגט שירה אנשטאט די מלאכים, ממילא האבן זיי אויך געדארפט די אהבה, וואס איז דער שליסל צו א קשר מיטן אייבערשטן.

  4. 13:17 אן אהבה וואס קיין עשירות קען נישט קויפן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין שיר השירים אז מים רבים קענען נישט אויסלעשן די אהבה צווישן הקב"ה און כנסת ישראל, און דעם מדרש פון א צדיק וועמענס ארון איז געשוועבט אין דער לופט. מיט א משל פון א קונה וואס באט עטליכע דאלאר פאר א טייערן אויטא ערקלערט ער פארוואס מ'וואלט אפגעשפעט איינעם וואס באט זיין גאנץ פארמעגן פאר די אהבה, און זאגט אז מ'קומט דערצו דורך תורה לשמה.

  5. 19:16 קען מען באפעלן אהבה; ענוה ווי א מלבוש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענטפערט די קשיא פון די בחורים ווי אזוי די תורה קען באפעלן א הרגש: יעדער איד האט די אהבה בכח, און תורה לשמה צינדט עס אן. דערנאך ערקלערט ער אז די תורה באקליידט דעם מענטש מיט ענוה, וואס איז ווי א מאנטל וואס מ'קען אנטון און אויסטון, און מ'דארף דעת צו וויסן ווען.

  6. 22:31 די תורה מאכט גרייט צו זיין א צדיק שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז תורה לשמה מאכט א מענטש גרייט צו זיין א צדיק אפילו אין זאכן וואס זענען נישט בידו, ווי מאכלות אסורות וואס פארשטאפן דעם הרגש צו קדושה. ווייל מ'קען זיך נישט גענוג אפהיטן, דארפן צדיקים סייעתא דשמיא, און ער דערציילט פון א צדיק וואס האט געשפירט יעדן ספק אין זיין עסן און האט נישט געוואלט עסן א שטיק הינדל מיט א שאלה.

  7. 26:05 דער פלאצקע וואס האט געשפריצט מעשה

    דער משגיח דערציילט פון א גדול וואס איז ביי א רב'ס מיטאג פארטיפט געווארן אין א פלפול און האט נישט געגעסן א פלאצקע, און ס'האט זיך ארויסגעשטעלט אז מ'האט עס געבאקן מיט פוטער אין א פלייש'יגע פאן. ער האט געזאגט אז ס'איז נישט קיין רוח הקודש: דאס הייסע פעטס האט אים געשפריצט אין פנים בשעת'ן לערנען, האט ער פארשטאנען אז עס קען נישט זיין כשר.

  8. 29:12 א רבי און די כלים אן טבילה מעשה

    דער משגיח דערציילט א מעשה וואס ער האט געהערט פון אן אלטן ירושלמי אין זיין שול אין וויליאמסבורג: א רבי אין ירושלים איז געקומען עסן ביי א ירא שמים אן א בארד, האט נישט אנגערירט דעם פיש, און ס'האט זיך ארויסגעשטעלט אז די כלים, געבארגט ביי א חסיד מיט א בארד און פאות, זענען נישט געטובלט געווארן. דער רבי האט געזאגט דעם בעל הבית וואס מ'וועט יעדן פון זיי פרעגן אויף יענער וועלט.

  9. 33:49 דער גבאי און דער מעסער מעשה

    דער משגיח דערציילט א מעשה וואס ער האט געהערט פון מיסטער סינגער, א איד אין דער שול פון זיין יוגנט: דעם רבי'נס גבאי, א גרויסער צדיק, איז געווען אויף שבת ביי מיסטער סינגער'ס טאטן, און האט נישט געוואלט נוצן א נייעם מעסער וואס דער אינגל האט געזאגט אז ער האט אים געטובלט, כאטש ער האט נישט, ווייל דער טייך איז געווען פארפרוירן. דער משגיח ענדיגט אז די תורה מאכט דעם מענטש גרייט צו זיין א צדיק און גיט אים אלע הילף.

  10. 38:27 משמח את הבריות: די אהבה ביי חסידים שטייט אינעם קאטאלאג

    אויף דער צווייטער זייט קומט דער משגיח צוריק צו דער משנה: ווער עס לערנט תורה לשמה איז משמח את המקום און משמח את הבריות. ער ברענגט א בריוו וואס איז געדרוקט אינעם סוף פונעם נועם אלימלך, וואו א איד שרייבט צו זיין שווער, וואס האט מורא געהאט פון די חסידים, ווי זיי האבן זיך ליב ווי ברידער, אזוי אז מ'קען נישט וויסן וועמענס קינדער זענען וועמענס. דערנאך מערקט ער אן די שטרענגע ווערטער פון דער גמרא אויף לערנען שלא לשמה.

  11. 43:49 כח וואס ווערט מיסברויכט: די פיר בהמות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארגלייכט די תורה צו א גרויסן כח וואס ברענגט ברכה ווען מ'ניצט עס גוט און חורבן ווען מ'ניצט עס שלעכט, און ער מערקט אן אז ווען די בריות האבן הנאה פון א מענטש האט דער אייבערשטער הנאה פון אים. ער ברענגט דעם מדרש אז די פיר בהמות מיט איין סימן טהרה זענען קעגן די פיר גליות, און ערקלערט אז א גוטער סימן וואס ווערט גענוצט פאר שלעכטס מאכט ערגער, אזוי ווי ביי איינעם וואס לערנט אן מדות טובות.

  12. 54:14 רחמים נאך עיר הנדחת

    דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין דער וואכעדיגער סדרה אז נאכן חרוב מאכן אן עיר הנדחת וועט השם געבן רחמים, און דעם אור החיים'ס דערציילונג פון דעם קעניג'ס תליינים וואס האבן געזאגט אז הרג'נען גיט זיי הנאה. ער ווענדט עס אן: אויב איינער איז נישט קיין מענטש, מאכט אים זיין לערנען ערגער, און א תלמיד חכם דארף לאזן לעבן יעדן איינעם כל זמן ער טוט נישט קיין שאדן.

  13. 59:32 דער יצר הרע וואס הייסט "יש"

    דער משגיח דערציילט א משל: דער יצר הרע, דער נחש הקדמוני, האט זיך באקלאגט אז קיינער הערט אים נישט ווייל יעדער דערקענט אים, האט ער געטוישט זיין נאמען, צום סוף אויף "יש", און איז ארומגעגאנגען אין די בתי מדרשים און ישיבות, אזוי אז וואס מער מ'האט געלערנט אלץ מער איז מען געווארן א "יש". ער ענדיגט אז די תורה דארף ברענגען צו ענוה און מאכן א מענטש, און א אמת'ער עובד השם האט קיינמאל נישט קיין שלעכטע מדות.

  14. 1:05:09 פאר משיח: אראפווארפן די קייטן

    דער משגיח שילדערט ווי אזוי פאר משיח'ס צייטן ווילן מענטשן אראפווארפן יעדן מוסר'דיגן געדרונג און טון וואס זיי ווילן, און ער ברענגט די גמרא אז בעקבתא דמשיחא וועט חוצפה זיך מערן און דער דור וועט זיין ווי א הונט. דערקעגן לויבט ער די איידעלע רייד און הנהגה פון א תלמיד חכם ווי דער רמב"ם באשרייבט אים.

  15. 1:13:14 סיום

דער שיעור, אויסגעשריבן

די משנה און דער רצון צו ליב האבן

0:17

דער משגיח עפנט מיט דער משנה אין אבות פרק ו: ווער עס לערנט תורה לשמה ווערט גערופן ריע און אהוב, און ער איז אוהב את המקום און אוהב את הבריות. יעדער מענטש, ערקלערט ער, האט א רצון צו ליב האבן און צו זיין באליבט, און צדיקים ניצן עס פאר דעם תכלית וואס השם האט עס באשאפן, דורך צוויי מצוות: ואהבת לרעך כמוך, און העכער פון דעם, ואהבת את השם. אהבה גייט קיינמאל נישט נאר אויף איין זייט; דער צדיק וואס האט ליב דעם אייבערשטן ווערט ליב געהאט פון אים, און ווער עס ניצט נישט די מדה איז זייער עלנט. א,ב,ג

4:01

פארוואס ליב האבן אלע בריות? ווייל השם האט זיי באשאפן, און ער באשאפט נאר וואס ער האט ליב; אז ער שעצט עס, דארפן מיר עס אויך שעצן. דער משגיח ברענגט פונעם אריז"ל אז מ'דארף ליב האבן אפילו א גוי צוליב זיין צלם אלקים, און פיינט האבן דאס וואס קומט אין אים פון דער סטרא אחרא, און אפילו בהמות און ווערעם פארדינען א שטיקל אהבה.

אהבת חברים און דער קעניג

6:00

אן אהבת חברים, זאגט דער משגיח, קען נישט זיין קיין אהבת השם. ער ברענגט א מעשה פון רוים: ווען מ'האט געפירט א מענטש צו הענגען פאר'ן אפברענען דעם קעניג'ס פאלאץ, האט זיין חבר גענומען די שולד אויף זיך, און דערנאך האט יעדער געטענה'ט אז ער איז דער שולדיגער. דער קעניג, זעענדיג אז זיי זענען גרייט צו שטארבן איינער פארן אנדערן, האט געבעטן מ'זאל אים אריינעמען אין זייער חברותא.

8:11

יעדער מענטש דארף שפירן אז מ'האט אים ליב, לייגט ער צו, און די מלאכים וואס זאגן שירה זענען כולם אהובים, ווייל שירה מיינט הרמוניה, און נאר די וואס שטימען איבער קענען זינגען צוזאמען.

מלאכים, די כיתה, און די שירה ביים ים

10:00

דער משגיח שטעלט אנטקעגן א כיתה וואו בחורים קריגן זיך ווער איז קלוגער, און איינער שיסט ארויס דעם תירוץ אויף א שאלה וואס מ'האט געפרעגט דעם צווייטן, מיט די מלאכים וואס געבן רשות זה לזה באהבה, ווי די ברכה פון יוצר אור זאגט אז כולם אהובים. ביי קריעת ים סוף האבן די מלאכים געמוזט שווייגן כדי נאר די שירה פון כלל ישראל זאל הערשן, ממילא האבן די אידן אויך געדארפט די אהבה, ווי די ברכה נאך קריאת שמע זאגט "על זאת שבחו אהובים". די אהבה איז דער שליסל צו א קשר מיטן אייבערשטן. ד,ה

אן אהבה וואס מ'קען נישט קויפן

13:25

יעדער זעט אז דער וואס לערנט תורה לשמה איז באליבט ביים אייבערשטן. דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין שיר השירים ח, ז אז מים רבים, אלע כחות פונעם שטן, דער יצר הרע און די גוים, קענען נישט אויסלעשן די אהבה צווישן הקב"ה און כנסת ישראל. דער מדרש אויף דעם פסוק דערציילט אז ווען אן אמורא פון ארץ ישראל איז נפטר געווארן איז זיין ארון געשוועבט אין דער לופט, און דער עולם האט געזאגט אז אויב א מענטש וואלט געגעבן זיין גאנץ פארמעגן פאר די אהבה, בוז יבוזו לו. ו,ז

15:36

דאס ווארט "בוז" ערקלערט ער מיט א משל: איינער וואס באט א ביסל ווייניגער פאר אן אויטא פון צען טויזנט דאלאר, דינגט מען זיך מיט אים; אבער איינער וואס באט פינף און דרייסיג דאלאר ווארפט מען ארויס מיט בזיונות. אפילו א מיליאנער'ס גאנץ פארמעגן איז אזא פארשלאג פאר דעם אייבערשטנס אהבה צו א צדיק, און מ'קומט דערצו דורך לערנען א סך, ביז מ'לערנט לשמה. ו

קען מען באפעלן אהבה; ענוה ווי א מלבוש

19:16

בחורים פרעגן: קריאת שמע אין דער וואכעדיגער סדרה באפעלט אהבת השם, אבער ווי אזוי קען מען באפעלן א הרגש? דער משגיח ענטפערט אז יעדער איד האט די אהבה בכח, און לערנען תורה לשמה צינדט עס אן. ג

21:25

די תורה באקליידט דעם מענטש מיט ענוה, וואס איז ווי א מאנטל: א מנהיג מוז אמאל ווייזן אויטאריטעט, און מ'דארף דעת צו וויסן ווען. א

די תורה מאכט גרייט צו זיין א צדיק

22:51

תורה לשמה מאכט א מענטש גרייט צו זיין א צדיק אפילו אין זאכן וואס זענען נישט אין זיין בחירה. מאכלות אסורות פארשטאפן דעם הרגש צו קדושה, און אין קעמפ פליען ארום קליינטשיגע באשעפענישן, ממילא דארף מען מיט אלע פארזיכטיגקייט סייעתא דשמיא. השם היט אפ די צדיקים פון נכשל ווערן בשוגג; א צדיק האט געשפירט יעדע שאלה אין זיין עסן און האט נישט געגעסן א שטיק הינדל מיט א שאלה. א

דער פלאצקע וואס האט געשפריצט

26:21

א גדול, איינגעלאדנט צום מיטאג ביים רב פון א שטאט, האט אנגעשניטן א פלאצקע, זיך אריינגעלאזט אין א לאנגן פלפול און נישט געגעסן. די רביצין איז אריינגעלאפן דערפרייט: זי האט עס געבאקן מיט פוטער אין א פלייש'יגע פאן. ער האט געזאגט אז ס'איז נישט קיין רוח הקודש; דאס הייסע פעטס האט אים געשפריצט אין פנים אינמיטן לערנען, און אזא עזות קען נישט קומען פון כשר'ע עסן. אזוי גיט השם די צדיקים דעת און סייעתא דשמיא.

איד, וואו איז דיין בארד?

29:27

אן אלטער ירושלמי אין דעם משגיח'ס שול אין וויליאמסבורג האט אים דערציילט פון א ירא שמים אן א בארד וועמען א רבי אין ירושלים האט ליב געהאט. דער רבי איז געקומען צו אים עסן מיט א סך חסידים, האט נישט אנגערירט דעם פיש און געבעטן איין גרויסן טעלער. דער בעל הבית האט א קוק געטון אויף א חסיד מיט בארד און פאות, פון וועמען ער האט געבארגט די כלים, און דער רבי האט געפרעגט דעם חסיד פארוואס זיי זענען נישט געטובלט; ער האט זיך אויסגערעדט אז ער האט זיי ערשט געקויפט.

33:18

האט דער רבי געזאגט דעם בעל הבית אז אויף יענער וועלט וועט מען אים פרעגן "איד, וואו איז דיין בארד?", און דעם אנדערן "בארד, וואו איז דיין איד?"

דער גבאי און דער מעסער

34:06

מיסטער סינגער, פון דער שול פון דעם משגיח'ס יוגנט, האט אים דערציילט אז דעם רבי'נס גבאי, א גרויסער צדיק, איז געקומען אויף שבת צו זיין רייכן טאטן, וואס האט געשיקט דאס אינגל טובלען א נייעם מעסער אין טייך. דער טייך איז געווען פארפרוירן, האט דאס אינגל געזאגט אז ער האט געטובלט. נאך קידוש האט דער גבאי אוועקגעלייגט דעם מעסער און געזאגט "סכין, סכין", און דאס אינגל האט מודה געווען. דער משגיח ענדיגט אז די תורה מאכט דעם מענטש גרייט צו זיין א צדיק און גיט אים אלע הילף.

משמח את הבריות: די אהבה ביי חסידים

38:55

צוריק צו דער משנה, זאגט דער משגיח אז דער וואס לערנט תורה לשמה איז אויך משמח את המקום און משמח את הבריות. ער ברענגט א בריוו וואס איז געדרוקט אינעם סוף פונעם נועם אלימלך, וואס א איד האט געשריבן צו זיין שווער, וואס האט מורא געהאט פון די חסידים, וואו ער שילדערט זייער מסירות: זיי האבן זיך ליב ווי ברידער, אזוי אז מ'קען נישט וויסן וועמענס קינדער זענען וועמענס. א,ח

43:27

דערנאך מערקט ער אן די שטרענגע ווערטער פון דער גמרא אויף איינעם וואס לערנט שלא לשמה, אז ס'וואלט אים בעסער געווען ער זאל נישט געבוירן ווערן. ט

די פיר בהמות

46:26

דער משגיח פארגלייכט די תורה צו א גרויסן כח וואס איז א ברכה ווען מ'ניצט עס גוט, און מערקט אן אז ווען די בריות האבן הנאה פון א מענטש, האט השם הנאה פון אים. י

50:00

ער ברענגט דעם מדרש אז די פיר בהמות וואס האבן נאר איין סימן טהרה זענען קעגן די פיר גליות, און פרעגט פארוואס דווקא זיי און נישט בהמות אן קיין סימן. דער חזיר איז כאטש מפריס פרסה, אבער א גוטער סימן וואס ווערט גענוצט פאר שלעכטס מאכט ערגער; אזוי אויך איינער וואס לערנט תורה אן מדות טובות. כ

רחמים נאך עיר הנדחת

54:15

אין דער וואכעדיגער סדרה הבטח'עט די תורה רחמים צו די וואס מאכן חרוב אן עיר הנדחת, ווייל הרג'נען, אפילו אלס מצוה, קען מאכן דעם מענטש אכזריות'דיג. דער משגיח ברענגט דעם אור החיים הקדוש, וואס האט געוואוינט צווישן די אראבער און גערעדט מיט דעם קעניג'ס תליינים; זיי האבן אים געזאגט אז הרג'נען גיט זיי הנאה, ווייל עס וועקט אויף א בהמה'שן אינסטינקט. ל,מ

55:55

אזוי אויך קען איינער זיך שאקלען איבער דער גמרא וויפיל ער וויל, אבער אויב ער איז נישט קיין מענטש מאכט אים דאס לערנען ערגער, און דער משגיח זאגט אז אויב די גמרא וואלט עס נישט געזאגט וואלט ער עס נישט געטארט זאגן. מענטשן דארפן זען אין אים אן איידעלן מענטש וואס לאזט אנדערע לעבן, כל זמן זיי טוען קיינעם נישט קיין שאדן. נ

דער יצר הרע וואס הייסט "יש"

1:01:10

דער משגיח דערציילט א משל: דער יצר הרע, דער נחש הקדמוני, האט זיך באקלאגט פארן אייבערשטן אז קיינער הערט אים נישט ווייל יעדער ווייסט ווער ער איז. מ'האט אים געהייסן טוישן זיין נאמען, און צום סוף האט ער זיך גערופן "יש" און איז ארומגעגאנגען אין די בתי מדרשים און ישיבות, אזוי אז וואס מער מ'האט געלערנט אלץ מער איז מען געווארן א "יש".

1:03:39

די תורה, ערקלערט ער, דארף ברענגען צו ענוה; אויב נישט, איז עפעס נישט אין ארדענונג. איר תכלית איז צו זיין א מענטש, און ווער עס מוטשעט זיך אין עבודת השם ווערט גוט: א אמת'ער עובד השם האט קיינמאל נישט קיין שלעכטע מדות.

פאר משיח: אראפווארפן די קייטן

1:06:23

פונקט פאר משיח, זאגט דער משגיח, ווילן מענטשן אפרייסן די אורעלטע שטריק פון מוסר און אנשטענדיגקייט און טון וואס זיי ווילן. ער ברענגט די גמרא אז בעקבתא דמשיחא וועט חוצפה זיך מערן און פני הדור וועלן זיין ווי א הונט, און ווייזט אויף תלמידים וואס שלאגן א מלמד און קיינער שטראפט זיי נישט. ס

1:12:33

דערקעגן לויבט ער די איידעלע רייד פון א תלמיד חכם, וואס איז מער ווי א מענטש, און זאגט אז ס'איז א מחיה צו זען זיין הנהגה, ווי דער רמב"ם באשרייבט א תלמיד חכם.

מראי מקומות

תורה

  1. ב Vayikra 19:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:17
  2. ג Devarim 6:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:17, 19:16
  3. ל Devarim 13:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 54:15

כתובים

  1. ו Shir HaShirim 8:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:25, 15:36

משנה

  1. א Avos 6:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:17, 21:25, 22:51, 38:55
  2. י לכאורה Avos 3:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 46:26

תלמוד בבלי

  1. ט לכאורה Berachos 17a מפתח אינעם אויסשרייב: 43:27
  2. נ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 55:55
  3. ס לכאורה Sotah 49b מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:23

מדרש

  1. ז לכאורה Shir HaShirim Rabbah on 8:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:25
  2. כ לכאורה Vayikra Rabbah 13:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 50:00

אחרונים און חסידות

  1. ח Noam Elimelech (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:55
  2. מ לכאורה Ohr HaChaim on Devarim 13:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 54:15

תפילה און פיוט

  1. ד לכאורה Shacharis, blessing of Yotzer Or מפתח אינעם אויסשרייב: 10:00
  2. ה לכאורה Shacharis, blessing after Shema (Ga'al Yisrael) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:00

עיקרי הדברים

  1. 2:17 דער משגיח זאגט אז יעדער מענטש האט אן איינגעבוירענעם רצון צו ליב האבן און צו זיין באליבט, און די תורה מאכט דאס פאר עבודת השם דורך די מצוות פון אהבת רעים און אהבת השם.
  2. 4:01 אהבת הבריות קומט דערפון וואס דער אייבערשטער האט זיי באשאפן, ווייל ער באשאפט נאר וואס ער האט ליב; דאס גייט אפילו אויף א גוי, וואס האט א צלם אלקים, און אפילו אויף בהמות און ווערעם.
  3. 5:56 אן אהבת חברים קען נישט זיין קיין אהבת השם, און שירה, וואס מיינט הרמוניה, איז נאר מעגליך ביי די וואס האבן זיך ליב איינער דעם אנדערן.
  4. 18:50 די אהבה פון השם צו דעם וואס לערנט תורה לשמה איז העכער פון יעדן פרייז, און יעדער איד האט די אהבה בכח, און דאס לערנען ברענגט עס ארויס.
  5. 21:29 תורה לשמה באקליידט דעם מענטש מיט ענוה און מאכט אים גרייט צו זיין א צדיק, און דער אייבערשטער היט אפ די צדיקים אז זיי זאלן נישט נכשל ווערן אפילו בשוגג.
  6. 56:55 דער משגיח שטעלט זיך אויף דעם אז לערנען אן זיין א מענטש מאכט ערגער, און אז די וועלט דארף זען אין א תלמיד חכם אן איידעלן מענטש.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 19:25 ווי אזוי קען די תורה באפעלן א מענטש ליב צו האבן דעם אייבערשטן, ווען אהבה איז א הרגש וואס איז נישט אין זיין האנט?

    תירוץ: 19:52 יעדער איד האט די אהבה בכח; ער דארף עס נאר ארויסברענגען, און לערנען תורה לשמה צינדט אן די נאטירליכע איינגעבוירענע אהבה.

  2. קשיא: 14:46 פארוואס זאגט דער פסוק אז ווער עס באט זיין גאנץ פארמעגן פאר די אהבה וועט מען אים אפשפעטן, און נישט סתם אפזאגן?

    תירוץ: 16:32 ווי א קונה וואס באט עטליכע דאלאר פאר א טייערן אויטא און מ'ווארפט אים ארויס אנשטאט צו דינגען זיך, אזוי איז יעדע פארשלאג פאר דעם אייבערשטנס אהבה צום צדיק אזוי ווייט פון איר ווערט אז ס'איז א בזיון.

  3. קשיא: 50:19 פארוואס זענען די פיר בהמות וואס האבן איין סימן טהרה דער סימבאל פון די פיר ערגסטע גליות, און נישט בהמות וואס האבן גארנישט קיין סימן?

    תירוץ: 51:21 א גוטע מעלה וואס ווערט גענוצט פאר שלעכטס מאכט ערגער, און אזוי איז איינער וואס לערנט תורה אן מדות טובות נאך ערגער.

  4. קשיא: 54:24 פארוואס הבטח'עט די תורה רחמים צו די וואס מקיימען דעם חורבן פון אן עיר הנדחת?

    תירוץ: 54:18 הרג'נען, אפילו אלס מצוה, קען מאכן דעם מענטש אכזריות'דיג, ווי די תליינים פונעם קעניג האבן מודה געווען אז זיי האבן דערפון הנאה; דערפאר גיט השם א ספעציעלע מתנה פון רחמים.

מעשיות

  1. 6:16 צוויי חברים אין רוים און דער קעניג

    אין רוים איז דעם קעניג'ס פאלאץ אפגעברענט געווארן, און מ'האט געפירט צום תליה א מענטש וואס מ'האט חושד געווען. זיין נאנטער חבר איז צוגעלאפן און געזאגט אז ער האט עס געטון, האט מען אפגעבונדן דעם ערשטן און צוגעבונדן דעם צווייטן, און דער ערשטער האט געזאגט אז ער איז דער שולדיגער. די עבדי המלך האבן עס געברענגט פארן קעניג, וואס האט געזען אז יעדער איז גרייט צו געבן זיין לעבן פארן אנדערן, און ער האט זיי געבעטן אז זיי זאלן אים אריינעמען אין זייער חברותא כדי ער זאל אויך הנאה האבן פון אזא אהבה.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 14:22 דער ארון וואס איז געשוועבט

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז ווען א גרויסער צדיק, אן אמורא פון ארץ ישראל, איז נפטר געווארן, איז זיין ארון געשוועבט אין דער לופט אן דעם וואס איינער זאל אים טראגן, גלייך ווי מלאכים וואלטן אים געטראגן. די מענטשן וואס האבן דאס געזען האבן געזאגט דעם פסוק אז אויב א מענטש וואלט געגעבן זיין גאנץ פארמעגן פאר די אהבה וואלט מען אים אפגעשפעט, און אזוי איז די אהבה פון השם צום צדיק געווען אנטפלעקט פאר אלעמען.

  3. 26:16 דער פלאצקע אין א פלייש'יגע פאן

    א גדול איז געקומען אין א שטאט און דער רב פון דער שטאט האט אים איינגעלאדנט צום מיטאג, און די רביצין האט געברענגט א פלאצקע. ער האט אנגעהויבן שניידן, דערנאך געפרעגט א שטארקע קשיא און זיך אריינגעלאזט אין א לאנגן פלפול, און האט נישט געגעסן אפילו ווען דער בעל הבית האט אים געבעטן. דערנאך איז די רביצין אריינגעלאפן, פרייענדיג אז מ'האט עס נישט אנגערירט: זי האט עס געבאקן מיט פוטער אין א פלייש'יגע פאן. ווען מ'האט אים געפרעגט צי ער האט רוח הקודש, האט ער געזאגט ניין: בשעת ער האט געשניטן האט אים הייס פעטס געשפריצט אין פנים אינמיטן לערנען, און ער האט פארשטאנען אז עסן מיט אזא עזות קען נישט זיין כשר.

    אין דער מעשה: דער ישועות יעקב

    דערציילט אין נאך 6 שיעורים ←

  4. 29:29 איד, וואו איז דיין בארד? בארד, וואו איז דיין איד?

    אן אלטער ירושלמי אין דעם משגיח'ס שול אין וויליאמסבורג האט אים דערציילט פון א ירא שמים אן א בארד אין ירושלים וועמען א רבי האט ליב געהאט, און דער רבי איז געקומען צו אים עסן מיט א סך חסידים. מ'האט סערווירט פיש, אבער דער רבי האט נישט געגעסן און געבעטן איין גרויסן טעלער; דער בעל הבית האט א קוק געטון אויף א חסיד מיט א בארד און פאות פון וועמען ער האט געבארגט די כלים. דער רבי האט געפרעגט דעם חסיד פארוואס די כלים זענען נישט געטובלט, און ער האט זיך אויסגערעדט אז ער האט זיי ערשט געקויפט און נישט געהאט קיין צייט. האט דער רבי געזאגט דעם בעל הבית אז אויף יענער וועלט וועט מען אים פרעגן "איד, איד, וואו איז דיין בארד?", אבער דעם אנדערן וועט מען פרעגן "בארד, בארד, וואו איז דיין איד?"

    אין דער מעשה: דער בית אברהם פון סלאנים, זבולון, ר' לייב אסאפסקי

    דערציילט אין נאך 6 שיעורים ←

  5. 34:06 דער מעסער וואס איז נישט געטובלט געווארן

    מיסטער סינגער, א איד אין דער שול וואו דער משגיח האט געדאוונט אלס אינגל, האט אים דערציילט אז דעם רבי'נס גבאי, אליין א גרויסער צדיק, איז געקומען אויף שבת צו זיין רייכן טאטן, און דער טאטע האט געקויפט א נייעם מעסער און געשיקט זיין קליין אינגל אים טובלען אין טייך. דער טייך איז געווען פארפרוירן און דאס אינגל האט נישט געקענט צעברעכן דאס אייז, איז ער צוריקגעקומען און געזאגט אז ער האט געטובלט. פרייטאג צו נאכטס נאך קידוש האט דער גבאי גענומען דעם מעסער, אוועקגעלייגט און געזאגט "סכין, סכין", און געבעטן דעם אלטן מעסער; ווען דער טאטע האט געזאגט אז ער האט געשיקט זיין אינגל טובלען, האט דאס אינגל מודה געווען אז ער האט נישט.

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  6. 1:01:10 דער נחש וואס האט געטוישט זיין נאמען

    דער יצר הרע, דער נחש הקדמוני, האט זיך באקלאגט פארן אייבערשטן אז קיינער הערט אים נישט ווייל יעדער ווייסט ווער ער איז. מ'האט אים געזאגט ער זאל טוישן זיין נאמען, און ווען אויך זיין ערשטער נייער נאמען איז באקאנט געווארן אלס שלעכט, האט ער גענומען דעם נאמען "יש". אלס "מיסטער יש" איז ער ארומגעגאנגען אין די בתי מדרשים און ישיבות, און וואס מער תורה מ'האט געלערנט אלץ מער איז מען געווארן א "יש".

געדאנקען

  1. 9:19 שירה מיינט הרמוניה: די וואס זענען נישט אינאיינעם אין זייערע הרגשים קענען נישט זינגען צוזאמען, ממילא איז די אהבה צווישן די מלאכים דאס וואס מאכט מעגליך זייער שירה, און די אידן וואס האבן געזאגט שירה ביים ים אנשטאט זיי האבן געדארפט די זעלבע אהבה.
  2. 4:10 דער אייבערשטער באשאפט נאר וואס ער האט ליב, ממילא איז נישטא קיין זאך אויף דער וועלט וואס האט נישט קיין סיבה צו ווערן ליב געהאט; אז דער אייבערשטער שעצט עס, דארף דער מענטש עס אויך שעצן.
  3. 7:39 דער קעניג וואס האט געבעטן צוויי געטריישע חברים אז זיי זאלן אים אריינעמען אין זייער אהבה ווייזט אז וואו חברים האבן זיך ליב ווי זיך אליין, וויל דער אייבערשטער אויך דארט זיין.
  4. 21:43 ענוה ווערט באשריבן ווי א מלבוש: מ'קען עס אנטון און אויסטון, ווייל א מנהיג מוז אמאל ווייזן אויטאריטעט, און צו וויסן ווען און וויפיל פאדערט א דעת פון קדושה.
  5. 28:33 א פלאצקע וואס האט געשפריצט הייס פעטס אין א צדיק'ס פנים אינמיטן לערנען איז אליין געווען דער סימן אז ס'איז טרף: אזא עזות קען נישט קומען פון כשר'ע עסן.
  6. 1:02:57 דער יצר הרע קומט אריין אין די בתי מדרשים פארשטעלט אלס "יש", אזוי אז דאס לערנען ווערט א מקור פון גאוה אנשטאט ענוה.
  7. 50:37 די פיר בהמות מיט איין סימן טהרה זענען דער סימבאל פון די ערגסטע גליות דווקא ווייל א גוטע מעלה וואס ווערט גענוצט פאר שלעכטס מאכט ערגער, און אזוי מאכט לערנען אן מענטשלעכקייט דעם מענטש ערגער.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 10:19 דער משגיח זאגט אז אין א כיתה זאל נישט זיין קאנקורענץ ביז אהין אז בחורים זאלן פרובירן איבערשטייגן און שעדיגן איינער דעם אנדערן, ווי ארויסשיסן דעם תירוץ אויף א שאלה וואס מ'האט געפרעגט א צווייטן.
  2. 23:53 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיין זייער פארזיכטיג וואס מ'עסט, למשל מיט די קליינע באשעפענישן וואס פליען ארום אין קעמפ, און אז אפילו מיט אלע פארזיכטיגקייט דארף מען סייעתא דשמיא.
  3. 56:55 דער משגיח זאגט אז א תלמיד חכם דארף זיין א מענטש, אזוי אז מענטשן זאלן אויף אים ווייזן אלס אן איידעלן מענטש וואס לאזט אנדערע לעבן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער אר"י, דער רמב"ם, ר' לייב אסאפסקי, רבי מאיר

ערכים אהבת חברים, גאוה, טבילת כלים, כנסת ישראל, סייעתא דשמיא, עזות דקדושה, עיר הנדחת, ענוה, צלם אלקים, קריעת ים סוף, רבונו של עולם, שירה, תורה לשמה, תלמיד חכם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט