Current Events

The Recession - Give צדקה with שמחה. The קדושים of the Mumbai Massacre

קאטאלאג: MISCELLANEOUS (English) נומ׳ ⁨14⁩ פאקעט גייד ז׳ 70 תשס"ט (2008–09) ענגליש 41 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 41 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז א איד וואס זעט אין יעדע זאך, אפילו א רעסעסיע אדער דאס הרג'ענען פון די קדושים אין מומביי, אז עס קומט פונעם אויבערשטן לטובה, וועט דינען השם יתברך בשמחה, און בפרט געבן צדקה מיט א פרייליך הארץ.

דער משגיח עפנט מיט מזמור לתודה: ווער עס פארשטייט די באהאלטענע ניסים וואס דער אויבערשטער טוט מיט אים יעדן מאמענט, דאנקט אים אין א צרה פונקט ווי אין א גוטע צייט, און דינט אים בשמחה. ער ברענגט דעם ראשית חכמה אז א מצוה בשמחה איז טויזנט מאל מער ווערט, און גייט איבער צו די ארימעלייט וואס שטערן ביים דאווענען: דער משולח איז א שליח וואס ברענגט א מתנה, און דורך דעם קען מען ווערן געראטעוועט. יעצט וואס מ'האט אנגעזאגט א רעסעסיע, זענען די נצרכים מער נצרך ווי אלעמאל, און צדקה איז נאך וויכטיגער. דערנאך רעדט ער וועגן די קדושים אין מומביי, די שלוחים וואס האבן אויפגענומען געסט אין אינדיע. אויף דער קשיא פארוואס, ברענגט ער דעם ענטפער צו משה רבינו איבער רבי עקיבא, דעם זוהר וועגן דער מדריגה פון די וואס ווערן גע'הרג'עט ווייל זיי זענען אידן, און ער זאגט אז זיי זענען נאך אלץ אויף זייער שליחות פאר משיח. צום סוף רעדט ער וועגן די ניסים פונעם גוף, וועגן די געפערליכע צייטן, און דערציילט מעשיות פון צדיקים וועמענס שמחה אין א מצוה איז געווען גרעסער פון יעדן תענוג פון דער וועלט.

ענינים: צדקה, חסד און הכנסת אורחים · עבודת השם בשמחה · הסתר פנים און יסורים · הודאה און שבח צום אייבערשטן

סדר השיעור

  1. 0:00 מזמור לתודה: דאנקען פאר באהאלטענע ניסים

    דער משגיח גייט ווייטער מיט מזמור לתודה און ערקלערט אז ווער עס שעצט די באהאלטענע ניסים וואס דער אויבערשטער טוט יעדן מאמענט, רופט אן זיין נאמען אין א צרה פונקט ווי ביי א ישועה, און דינט אים בשמחה. ער ברענגט דעם ראשית חכמה אז א מצוה בשמחה איז טויזנט מאל מער ווערט.

  2. 3:39 דער ארימאן ביים דאווענען און די רעסעסיע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די משולחים וואס שטערן ביים דאווענען און די וואס געבן מיט א פארביסנקייט, און לערנט אז יעדער ארימאן איז א שליח פונעם אויבערשטן וואס ברענגט א מתנה וואס קען ראטעווען דעם געבער. יעצט וואס מ'האט אנגעזאגט א רעסעסיע, זאגט ער, איז צדקה שווערער אבער וויכטיגער, און מ'טאר נישט קוקן אויפן משולח ווי איינער וואס שטערט.

  3. 10:33 די הריגה אין מומביי און דעם אויבערשטנס באהאלטענער פלאן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט די אראבישע טעראריסטן א "פרא אדם", דערציילט וואס דער חפץ חיים האט געזאגט פאר א איד וואס איז געפארן קיין ארץ ישראל נאך די פאגראמען פון תרפ"ט, און רעדט וועגן די שלוחים וואס זענען גע'הרג'עט געווארן אין אינדיע נאכדעם וואס זיי האבן אויפגענומען אזויפיל געסט. אויף דער קשיא פארוואס, ברענגט ער דעם ענטפער צו משה רבינו ביי רבי עקיבא'ס מיתה: שתוק, כך עלה במחשבה.

  4. 15:58 די מדריגה פון די וואס ווערן גע'הרג'עט ווייל זיי זענען אידן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז א איד וואס ווערט גע'הרג'עט ווייל ער איז א איד גייט גלייך צום היכל פון משיח, און זיין נאמען ווערט איינגעקריצט אויפן מלבוש פון נקמה. ער לייגט צו אז גרויסע צדיקים האבן געבענקט צו שטארבן על קידוש השם, און ברענגט דעם בית יוסף'ס מגיד מישרים, וואו דער מלאך האט אים געזאגט אז ער האט פארלוירן די געלעגנהייט צוליב א ביסל עקסטערע וויין.

  5. 19:48 שלוחים נאך אויף זייער שליחות; די צוויי ווערעם מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די שלוחים פונעם ליובאוויטשער רבי'ן זענען נאך אלץ אויף זייער שליחות, און דערציילט פון א תלמיד פונעם בעל שם טוב וואס האט געטראפן אברהם אבינו אויפן וועג ווען ער האט געבעטן פאר דער ישועה; יעצט דארפן די שלוחים דערציילן משיח'ן דעם אמת וועגן די אידן אין אינדיע. דערנאך דערציילט ער דעם משל פונעם ווארעם אין רעטעך וואס קען זיך נישט פארשטעלן א טרוסקאפקע.

  6. 25:05 די מדריגה פון א צדיק און געבן מיט שמחה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א גרויסער צדיק פילט אז דאס שלעכטע איז אזוי גוט ווי דאס גוטע, און די באזונדערע ברכות אין דער גמרא זענען געזאגט פאר פשוטע מענטשן. ער באטאנט אז ער חזר'ט נאר איבער וואס די ספרים מאנען: שמחה און בטחון, און געבן דעם ארימאנס דאלאר מיט שמחה, וואס לויטן ראשית חכמה ווערט עס טויזנט דאלאר.

  7. 29:23 די ניסים פונעם גוף און א געפערליכע וועלט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די באהאלטענע ניסים פונעם גוף יעדן מאמענט, און לייגט צו אז ווער עס האט קיינמאל נישט געדארפט א ישועה האט א גרעסערן נס ווי די וואס ברענגען א קרבן תודה. ער ווארנט אז די וועלט איז א פאס מיט דינאמיט מיט אן אנגעצונדענעם קנויט, ברענגט דעם נביא "בקשו צדק", און מאנט אויפצונעמען יעדע קליינע מצוה, ווי דעם דאלאר פאר צדקה, ווי א מתנה.

  8. 33:58 מעשיות: די שמחה פון א מצוה

    דער משגיח דערציילט דריי מעשיות: רבי אברהם פון טשעכאנאוו, וואס האט געהאט מער שמחה ביים לייגן תפילין ווי זיין חבר ביים געווינען א לאטעריע; דער קדושת לוי וואס פרעגט צי א רייכער פריץ צינדט חנוכה ליכט; און א רבי וואס האט געזאגט אז דער פריץ וואס פארט מיט א שליטן אויף זעק צוקער האט נישט קיין תענוג ווי זיינער ביים זאגן נשמת שבת אינדערפרי.

דער שיעור, אויסגעשריבן

מזמור לתודה: דאנקען פאר באהאלטענע ניסים

0:00

דער משגיח גייט ווייטער מיט מזמור לתודה און ערקלערט אז ווער עס זעט די באהאלטענע ניסים וואס דער אויבערשטער טוט מיט אים יעדן טאג, רופט אן זיין נאמען אין א צרה פונקט ווי ביי א ישועה. ווען א איד געוואוינט זיך צו זען אין יעדן אטעם און הארץ-קלאפ א נייעם נס, איז זיין עבודה בשמחה, אן קיין טענות. דער ראשית חכמה שרייבט אז א מצוה בשמחה איז טויזנט מאל מער חשוב אין הימל. א,ב,ג

דער ארימאן ביים דאווענען און די רעסעסיע

3:49

דאס ווענדט דער משגיח אן אויף די משולחים וואס קומען איינער נאכן אנדערן אינמיטן דאווענען. געוויסע געבן מיט א פארביסנקייט, אפילו צען אדער הונדערט דאלאר, און פרעגן וואס ער וויל פון זיי. א איד וואס ווייסט אז יעדער ארימאן איז א שליח פונעם אויבערשטן, זעט אין אים א מתנה: א מענטש וואס איז נישט ראוי קען ווערן געראטעוועט דורך אזא מתנה, ווען ער גיט אן א פארביסנקייט.

6:51

יעצט וואס מ'האט אנגעזאגט א רעסעסיע, זאגט ער, שפירן עס די ארימעלייט צום ערשטן. אפשר קומט די רעסעסיע אלס א נסיון אין צדקה: געבן איז שווערער, אבער וויכטיגער, ווייל די נצרכים זענען מער נצרך ווי אלעמאל. ממילא איז דער וואס קלאפט אויף דער אקסל ביים דאווענען נישט קיין שטערונג, נאר א מתנה פונעם אויבערשטן.

די הריגה אין מומביי און דעם אויבערשטנס פלאן

10:44

דער משגיח רופט די אראבישע טעראריסטן א "פרא אדם", ווי די תורה זאגט, און דערציילט אז נאך די פאגראמען פון תרפ"ט האט דער חפץ חיים געזאגט פאר א איד וואס איז געפארן קיין ארץ ישראל, אז דער אויבערשטער וועט אים היטן, און אז אן אראבער בלייבט א פרא אדם, וואס פאר א פאך ער זאל נאר האבן. ד

13:00

דערנאך פרעגט ער פארוואס עס האט געמוזט געשען מיט די שלוחים וואס זענען געפארן קיין אינדיע און האבן יעדן שבת אויפגענומען הונדערט געסט. די גמרא ענטפערט: משה רבינו האט געזען ווי מ'פייניגט רבי עקיבא'ן און געפרעגט צי דאס איז דער שכר פאר תורה, און מ'האט אים געזאגט שתוק, אזוי איז ארויף אין דעם אויבערשטנס מחשבה. ו

די מדריגה פון די וואס ווערן גע'הרג'עט ווייל זיי זענען אידן

16:16

דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז א איד וואס ווערט גע'הרג'עט ווייל ער איז א איד גייט גלייך צום היכל פון משיח, און דער אויבערשטער קריצט איין זיין נאמען אויף דעם מלבוש וואס ער וועט אנטון ביי דער נקמה אין אדום, ווי מ'זינגט אין די זמירות פונעם פסוק אין ישעיה. גרויסע צדיקים האבן דערויף געבענקט: דער בית יוסף שרייבט אין מגיד מישרים אז דער מלאך האט אים געזאגט אז ער האט פארלוירן די זכיה צו שטארבן על קידוש השם, ווייל ער האט הנאה געהאט פון א ביסל עקסטערע וויין. ז,ח,ט

שלוחים נאך אויף זייער שליחות

20:01

דער משגיח זאגט אז די שלוחים פונעם ליובאוויטשער רבי'ן זענען נאך אלץ אויף זייער שליחות. ער דערציילט פון א תלמיד פונעם בעל שם טוב וואס האט אויף א ווייטן וועג געטראפן א איד, און אים געזאגט אז דער אויבערשטער פארלאזט נישט די אידן אין פוילן; דער בעל שם טוב האט אנטפלעקט אז ס'איז געווען אברהם אבינו, וואס האט געבעטן פאר דער ישועה. יעצט דארפן די שלוחים דערציילן משיח'ן דעם אמת וועגן די אידן אין אינדיע.

23:40

אונזער פארשטאנד איז באגרעניצט, ערקלערט ער מיט א משל: א ווארעם אין א רעטעך קען זיך נישט פארשטעלן א טרוסקאפקע, און מיינט אז רעטעך איז דאס זיסטע. אזוי זענען מיר אויף דער וועלט.

די מדריגה פון א צדיק און געבן מיט שמחה

26:22

א גרויסער צדיק פילט אז דאס שלעכטע איז אזוי גוט ווי דאס גוטע; די גמרא גיט באזונדערע ברכות ווייל זי רעדט צו פשוטע מענטשן. דער משגיח לייגט צו אז ער חזר'ט נאר איבער וואס די ספרים מאנען: שמחה און בטחון. ממילא זאל מען געבן דעם ארימאנס דאלאר בשמחה; לויטן ראשית חכמה ווערט עס טויזנט, מער ווי הונדערט וואס מ'גיט מיט א פארביסנקייט. י,ג

די ניסים פונעם גוף און א געפערליכע וועלט

29:43

יעדער אטעם און הארץ-קלאפ איז א נס; א מוסקל וואס פאמפט צענדליגער יארן אן א פעלער איז א נס וואס מ'באמערקט ערשט ווען מ'דארף גיין צום דאקטער. דער משגיח זאגט אז ווער עס האט קיינמאל נישט געדארפט א הצלה האט א גרעסערן נס ווי די וואס ברענגען א קרבן תודה. כ

32:05

די וועלט, ווארנט ער, איז א פאס מיט דינאמיט מיט אן אנגעצונדענעם קנויט. ווי דער נביא זאגט "בקשו צדק", דארף מען טון מצוות און צדקה, און אויפנעמען יעדע קליינע מצוה ווי אן איינגעפאקטע מתנה. ל

מעשיות: די שמחה פון א מצוה

33:58

א חבר פון דער יוגנט האט דערציילט פאר רבי אברהם פון טשעכאנאוו אז זיין גרעסטע שמחה איז געווען ווען ער האט געוואונען צען טויזנט רובל אין א לאטעריע. רבי אברהם האט געענטפערט אז יעדן אינדערפרי, ווען ער שטרעקט אויס די האנט פאר תפילין, האט ער א גרעסערע שמחה.

35:56

חנוכה האט א איד געשילדערט פארן קדושת לוי דעם פריצ'ס רייכן שלאף-צימער. דער קדושת לוי האט געפרעגט צי דער פריץ צינדט חנוכה ליכט; ווען דער חסיד האט געלאכט אז ער איז א גוי, האט ער געזאגט: אים איז גוט, און מיר איז גוט.

38:10

א צווייטער רבי האט געהערט אז א פריץ האט צעשיט זעק טייערן צוקער אויף א לאנקע כדי צו פארן מיט א שליטן אין אויגוסט, און האט געזאגט אז דער תענוג קען זיך נישט גלייכן צו זיין תענוג ביים זאגן נשמת שבת אינדערפרי.

מראי מקומות

תורה

  1. ד Bereishis 16:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:44
  2. ה Devarim 11:12 10:25 טעקסט מפתח

נביאים

  1. ח לכאורה Yeshayahu 34:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:16
  2. ל Tzefaniah 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:05

כתובים

  1. א Tehillim 100 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ב לכאורה Tehillim 116:3-4, 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  3. כ לכאורה Tehillim 107 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:43

תלמוד בבלי

  1. ו Menachos 29b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:00
  2. י Berachos 54a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:22

זוהר און קבלה

  1. ז Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:16

אחרונים און חסידות

  1. ג Reishis Chochmah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00, 26:22

אנדערע

  1. ט Maggid Meisharim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:16

עיקרי הדברים

  1. 0:22 ווער עס דערקענט אז יעדער אטעם און יעדער הארץ-קלאפ איז א באהאלטענער נס פונעם אויבערשטן, דאנקט אים סיי פאר דאס שווערע סיי פאר דאס גוטע, און דינט אים בשמחה.
  2. 3:22 לויט דעם ראשית חכמה זאגט דער משגיח אז א מצוה בשמחה איז טויזנט מאל מער חשוב אין הימל, אזוי אז א דאלאר מיט שמחה איז מער ווי הונדערט דאלאר מיט א פארביסנקייט.
  3. 4:45 דער ארימאן וואס שטערט ביים דאווענען איז א שליח פונעם אויבערשטן וואס ברענגט א מתנה, און דער משגיח זאגט אז מ'זאל אים נישט באטראכטן ווי איינער וואס שטערט.
  4. 6:51 אין דער רעסעסיע איז שווערער אבער נאך וויכטיגער צו געבן צדקה, ווייל די נצרכים זענען מער נצרך ווי אמאל.
  5. 13:35 דאס וואס איז געשען אין מומביי מוז מען אננעמען מיטן ענטפער וואס משה רבינו האט באקומען איבער רבי עקיבא: עס איז א טייל פונעם אויבערשטנס פלאן, וואס וועט ווערן פארשטאנען אין זיין צייט.
  6. 16:16 לויטן זוהר גייט א איד וואס ווערט גע'הרג'עט ווייל ער איז א איד גלייך צום היכל פון משיח, דער העכסטער היכל אין גן עדן.
  7. 32:05 דער משגיח זאגט אז די צייטן זענען געפערליך, און מ'דארף זיך גרייטן מיט מצוות, און אויפנעמען יעדע קליינע מצוה ווי א מתנה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 13:33 פארוואס האבן די שלוחים אין אינדיע, וואס האבן אזויפיל גוטס געטון, געמוזט ווערן גע'הרג'עט?

    תירוץ: 14:21 ס'איז די אלטע קשיא פון משה רבינו איבער רבי עקיבא, און דעם אויבערשטנס ענטפער גילט: שתוק, כך עלה במחשבה; ס'איז א טייל פון זיין פלאן און וועט ווערן פארשטאנען אין זיין צייט.

  2. קשיא: 26:40 אויב מ'בענטשט דעם אויבערשטן אויף דאס שלעכטע ווי אויף דאס גוטע, פארוואס זענען דא באזונדערע ברכות?

    תירוץ: 26:47 די גמרא רעדט צו פשוטע מענטשן, וואס זאלן וויסן אז ס'איז גוט; גרויסע צדיקים פילן אז אלעס איז גוט, ווי ס'וועט זיין לעתיד לבוא ווען ס'וועט זיין נאר הודאה.

מעשיות

  1. 10:54 דער חפץ חיים און דער איד וואס איז געפארן קיין ארץ ישראל

    א איד איז געקומען צום חפץ חיים נעמען א ברכה איידער ער פארט קיין ארץ ישראל, אין דער צייט פון די פאגראמען פון תרפ"ט, ווען אסאך אידן אין חברון און ירושלים זענען גע'הרג'עט געווארן פון אראבער. דער חפץ חיים האט אים געזאגט אז ער דארף זיין אין ארץ ישראל און דער אויבערשטער וועט אים היטן, און אז אן אראבער איז א פרא אדם, וואס פאר א פאך ער זאל נאר האבן.

    אין דער מעשה: דער חפץ חיים

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  2. 18:01 דער בית יוסף און די עקסטערע וויין

    אין זיין ספר מגיד מישרים שרייבט דער בית יוסף אז א מלאך האט אים געלערנט, און אז ער האט געהאט א שטארקן חשק צו שטארבן על קידוש השם. איינמאל ביי א סעודה האט ער געטרונקען א ביסל עקסטערע וויין און הנאה געהאט דערפון, און דער מלאך האט אים געזאגט אז ער האט פארלוירן די געלעגנהייט צו שטארבן על קידוש השם.

    אין דער מעשה: רבי יוסף קארו

  3. 20:17 דעם בעל שם טוב'ס תלמיד טרעפט אברהם אבינו

    דער בעל שם טוב האט געשיקט איינעם פון זיינע גרויסע תלמידים אויף א שליחות קיין א ווייטע מדינה מיט קפיצת הדרך, און אים געווארנט ער זאל אכטונג געבן וואס ער זאגט. אויפן וועג האט א איד אים געפרעגט וואס הערט זיך מיט די ברידער אין פוילן, אין א צייט פון גזירות און פאגראמען, און ער האט געענטפערט אז דער אויבערשטער פארלאזט זיי נישט. ווען ער איז צוריקגעקומען האט אים דער בעל שם טוב געזאגט אז יענער איד איז געווען אברהם אבינו, וואס האט זיך געטענה'ט מיטן אויבערשטן ער זאל שיקן די ישועה, און דער אויבערשטער האט געענטפערט אז ס'איז נאך נישט אזוי שלעכט פאר אידן.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב, אברהם אבינו

  4. 23:53 די צוויי ווערעם

    איין ווארעם האט געוואוינט אין א טרוסקאפקע און דער אנדערער אין א רעטעך. ווען זיי האבן זיך געטראפן אויבן, האט דער טרוסקאפקע-ווארעם פארבעטן דעם אנדערן צו פארזוכן זיין זיסע טרוסקאפקע, אבער דער רעטעך-ווארעם, וואס ווייסט נישט וואס א טרוסקאפקע איז, האט געמיינט אז דאס זיסטע אויף דער וועלט איז רעטעך.

  5. 33:58 רבי אברהם פון טשעכאנאוו און די לאטעריע

    א חבר פון דער יוגנט, וואס האט געלערנט צוזאמען מיט רבי אברהם פון טשעכאנאוו, האט אים געפרעגט פארוואס ער איז אויסגעוואקסן א גרויסער רב און דער חבר נישט, און דער חבר האט דערציילט אז זיין גרעסטע שמחה איז געווען ווען ער האט געוואונען צען טויזנט רובל אין א לאטעריע. רבי אברהם האט אים געענטפערט אז יעדן אינדערפרי, ווען ער שטרעקט אויס די האנט צו לייגן תפילין, האט ער א גרעסערע שמחה ווי יענער מיט זיינע צען טויזנט רובל.

    אין דער מעשה: רבי אברהם טשעכאנאווער

  6. 35:56 דער קדושת לוי און דעם פריצ'ס שלאף-צימער

    דער קדושת לוי איז געשטאנען חנוכה מיטן שמש אין דער האנט, ווען א איד וואס האט געארבעט ביי א פריץ איז אריינגעקומען און דערציילט ווי גוט דער פריץ האט עס: זיין שלאף-צימער מיט א ווייכן טעפיך, א ווייכן מאטראץ, גרויסע בילדער און מעבל אויסגעפוצט ווי א שפיגל. דער קדושת לוי האט געפרעגט צי דער פריץ צינדט חנוכה ליכט; דער חסיד האט געלאכט אז ער איז א גוי, און דער קדושת לוי האט געזאגט: אים איז גוט, און מיר איז גוט.

    אין דער מעשה: רבי לוי יצחק בארדיטשובער

  7. 37:57 דער פריץ וואס איז געפארן מיט א שליטן אויף צוקער

    א איד האט דערציילט פאר א רבי אז אין אן אויגוסט נאכמיטאג האט דער פריץ געוואלט פארן מיט א שליטן, האט ער באפוילן זיינע פויערים צו צעשיטן זעק צוקער איבער דער לאנקע ביז זי איז געווארן ווייס, און איז געפארן דערויף. דער משגיח לייגט צו אז צוקער איז דעמאלט געווען אזוי טייער אז מ'האט געהאלטן א קליין שטיקל אונטער דער צונג ביים טרינקען טיי. דער רבי האט געענטפערט אז דער תענוג קען זיך נישט גלייכן צו זיין תענוג ביים זאגן נשמת כל חי שבת אינדערפרי.

    אין דער מעשה: דער בית אהרן, Reb Eliyahu Shalom (the Mashgiach's father), רבי משה לייב סאסאווער

    דערציילט אין נאך 13 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 28:19 א דאלאר וואס מ'גיט בשמחה ווערט גערעכנט ווי טויזנט, מער ווי דעם גבירס הונדערט דאלאר וואס ער גיט מיט א פארביסנקייט; דער זעלבער מטבע ווערט פארטויזנטפאכט לויט ווי מ'גיט עס.
  2. 4:56 דער משולח וואס שטערט ביים דאווענען קען זיין די מתנה וואס דער אויבערשטער שיקט כדי צו ראטעווען א מענטש פון א צרה וואס ער ווייסט אפילו נישט אז זי קומט.
  3. 9:06 די רעסעסיע אליין קען זיין א נסיון אין צדקה, געשיקט כדי צו לערנען אז ווען געבן איז שווערער איז עס נאך וויכטיגער.
  4. 20:01 די גע'הרג'עטע שלוחים האבן נישט פארענדיגט זייער שליחות: פונעם היכל פון משיח דארפן זיי דערציילן משיח'ן דעם אמת וועגן דעם מצב פון די אידן אין אינדיע, אזוי ווי אברהם אבינו האט געבעטן פאר דער ישועה.
  5. 23:53 אזוי ווי א ווארעם אין א רעטעך וואס מיינט אז רעטעך איז דאס זיסטע און קען זיך נישט פארשטעלן א טרוסקאפקע, אזוי קענען מענטשן אויף דער וועלט נישט באגרייפן דאס גוטס פון יענער וועלט.
  6. 31:29 א מענטש וואס האט קיינמאל נישט געדארפט ווערן געראטעוועט האט א גרעסערן נס ווי דער וואס ברענגט א קרבן תודה נאך א הצלה, ווייל זיין נס איז אז עס איז אים בכלל נישט געשען.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 9:45 דער משגיח זאגט אז א ארימאן וואס קלאפט אויף דער אקסל ביים דאווענען זאל מען נישט באטראכטן ווי א שטערונג נאר ווי א מתנה פונעם אויבערשטן, און געבן דאס געלט בשמחה.
  2. 7:11 דער משגיח זאגט אז אין דער רעסעסיע דארף מען ווייטער געבן צדקה, ווייל יעצט איז עס וויכטיגער ווי אלעמאל.
  3. 33:12 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך גרייטן פאר די ערנסטע צייטן מיט מצוות, ציצית, תפילה און צדקה, און אויפנעמען יעדע קליינע מצוה מיט א ברוך הבא.
  4. 29:43 דער משגיח זאגט אז מ'דארף דאנקען דעם אויבערשטן פאר די באהאלטענע ניסים פון יעדן אטעם און יעדן הארץ-קלאפ, אפילו ווען עס זעט אויס אז גארנישט פאסירט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אליעזר עבד אברהם, דוד המלך, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חפץ חיים, דער ליובאוויטשער רבי, יעקב אבינו, משה רבינו, רבי אברהם טשעכאנאווער, רבי יוסף קארו, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי עקיבא

ערכים נס, נשמת כל חי, פרא אדם, צדקה, קידוש השם, קפיצת הדרך, קרבן תודה, רבונו של עולם, שליחות, שמחה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט