ברכת החמה

The Revelation that the Power of the Sun Belongs to יעקב

קאטאלאג: MISCELLANEOUS (English) נומ׳ ⁨16⁩ פאקעט גייד ז׳ 70 תשס"ט (2008–09) ענגליש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די חמה, וואס איז היינט איינגעשפאנט אין עשו'ס וואגן פון טבע, קומט יעדע 28 יאר צוריק צו איר ערשטן נקודה, און דעמאלט געהערט זי צו יעקב און מ'מאכט ברכת החמה, און אז דאס יאר וואס ברכת החמה פאלט אויס ערב פסח איז דא א גרויסע האפענונג אויף דער גאולה.

דער משגיח עפנט מיט רש"י אז יעקב און עשו זענען קיינמאל נישט ביידע אויבן, און ער ווייזט עס אין ירושלים, וואס ווערט רוב מאל געשריבן אן דעם צווייטן יו"ד כל זמן רומי שטייט. דער אייבערשטער האט געגעבן די רויטע חמה פאר עשו און די ווייסע לבנה פאר יעקב, אבער באמת איז אלעס באשאפן געווארן פאר כלל ישראל; די חמה איז נאר איינגעשפאנט אין עשו'ס וואגן פון טבע ביז משיח וועט קומען. עשו מאכט נאר נאך יעקב'ן, ער איז א דמיון, און איינע פון זיינע נעמען איז חמץ, ממילא איז שריפת חמץ מחיית עמלק. דערנאך ערקלערט דער משגיח אז אלעס גייט צוריק צו זיין שורש, אזוי ווי ביים יובל, ווען א איד קומט צוריק צו דער פופציגסטער מדריגה וואס איז למעלה מן הטבע. דער טבע האט 28 מדריגות, די 28 עתים פון קהלת, און די חמה, דער מלך פון טבע, קומט יעדע 28 יאר צוריק צו איר ערשטן נקודה; דעמאלט געהערט זי צו יעקב און מ'בענטשט זי. אזוי ווי עס פאלט אויס ערב פסח, איז דא גרויסע האפענונגען. ער ענדיגט אז מ'זאל אננעמען דעם רצון השם בשמחה, אפילו אויב וואלקנס וועלן נישט לאזן מאכן די ברכה.

ענינים: ברכות · יצחק, יעקב און עשו · מעשה בראשית און די נפלאות הבריאה

סדר השיעור

  1. 0:00 יעקב און עשו אויף א שאקל־ברעט; חמה און לבנה

    דער משגיח ברענגט רש"י אז יעקב און עשו זענען קיינמאל נישט ביידע אויבן, אזוי ווי צור איז נתמלא געווארן פון חורבן ירושלים, און ער ערקלערט פארוואס ירושלים ווערט רוב מאל געשריבן אן דעם צווייטן יו"ד כל זמן רומי שטייט. דערנאך ערקלערט ער אז די רויטע חמה איז געגעבן געווארן פאר עשו און די ווייסע לבנה פאר יעקב, און דערפאר רעכנען אידן לויט דער לבנה.

  2. 5:56 די חמה געהערט באמת צו כלל ישראל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פון רש"י אז די וועלט איז באשאפן געווארן פאר כלל ישראל, ממילא געהערט אויך די חמה צו זיי, נאר היינט איז זי איינגעשפאנט אין עשו'ס וואגן פון טבע. ווען משיח קומט וועלן ביידע מאורות געהערן צו יעקב, וואס האלט זיך אן אין עשו'ס פיאטע; עשו מאכט נאר נאך יעקב'ן און איז באמת א דמיון.

  3. 11:48 חמץ, איינער פון עשו'ס נעמען

    דער משגיח ערקלערט אז עשו האט א סך נעמען, און איינער דערפון איז חמץ, ממילא ווען מ'פארברענט דעם חמץ ערב פסח איז מען מחריב עמלק. ער מאכט א חילוק צווישן חמץ און מחמצת, וואס פארשפרייט דעם חמץ, און ברענגט דעם חלום פונעם אור החיים הקדוש וואס האט זיך געשלאגן מיט דעם זכר און דער נקבה פון דער סטרא אחרא, וואו די נקבה איז געווען שטארקער, און ער שטעלט אנטקעגן דעם שטייגער פון די גוים אז די פרוי גייט פריער, מיט'ן אידישן שטייגער פון רעכטס איבער לינקס.

  4. 18:40 אלעס קערט זיך אום צום שורש: דער יובל

    דער משגיח שטעלט אוועק א כלל אז אלעס מוז צוריקגיין צו זיין שורש, אזוי ווי קהלת באשרייבט דעם סדר פון די וואסערן. ער ווייזט עס אין יובל, ווען דער עבד גייט צוריק צו זיין משפחה, אין יציאת מצרים ווי דער רמב"ן ערקלערט, און אין דער פופציגסטער מדריגה, וואס איז העכער פון די זיבן מאל זיבן פון טבע.

  5. 24:28 דער יובל פון דער חמה יעדע 28 יאר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער טבע האט 28 מדריגות, די 28 עתים פון קהלת און די 28 אותיות פונעם ערשטן פסוק אין דער תורה, און אז די חמה, דער מלך פון טבע, קומט יעדע 28 יאר צוריק צו דעם נקודה וואו זי איז געשטעלט געווארן אום יום רביעי. דאס איז דער יובל פון דער חמה, און דעמאלט, ווען זי געהערט צו יעקב, מאכט מען א ברכה אויף איר.

  6. 32:48 ברכת החמה ערב פסח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ווען די צוריקקער פון דער חמה פאלט אויס ערב פסח איז עס א סך שטארקער, צוליב דער קבלה אז מחיית עמלק וועט זיין ערב פסח און דער גמרא אז דער בית המקדש קען געבויט ווערן אום פסח. דער זמן אליין קערט זיך אום צו זיין אנהייב, "עת ללדת", און ביאת המשיח הייסט א לידה; ער רופט אז יעדער איד זאל מאכן א חשבון ווי אזוי ער קען ווערן ווי נייגעבוירן.

  7. 39:13 ווי א קינד ביי זיין מאמע

    דער משגיח ברענגט ווי דוד המלך גלייכט זיך צו א קליין קינד ביי זיין מאמע, און דערציילט פון א חסיד וועמענס רבי האט אנגעשריבן ביי יעדע שורה פון זיין סדר היום "אמאל טו פארקערט". ער ווענדט עס אן אויף ברכת החמה: מ'זאל זיך גוט אנגרייטן, אבער אויב וואלקנס לאזן נישט מאכן די ברכה, זאל מען עס אננעמען בשמחה, וויסנדיג אז אידן איבער דער גאנצער וועלט זאגן עס.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעקב און עשו אויף א שאקל־ברעט; חמה און לבנה

0:44

דער משגיח עפנט מיט רש"י אויף בראשית כ"ה, כ"ג: יעקב און עשו זיצן ווי אויף א שאקל־ברעט, זיי קענען קיינמאל נישט זיין ביידע אויבן, און צור איז נאר נתמלא געווארן פון חורבן ירושלים. דערפאר שטייט ירושלים הונדערטער מאל אן דעם צווייטן יו"ד: כל זמן רומי שטייט קען ירושלים נישט זיין מלא, און ערשט ביי משיח וועט עס געשריבן ווערן מיט'ן יו"ד. א

4:06

ממילא האט דער אייבערשטער געגעבן די חמה פאר עשו און די לבנה פאר יעקב. די לבנה איז ווייס, די חמה איז רויט, און עשו איז אדום; אידן רעכענען זייערע זמנים לויט דער לבנה, און די גוים לויט דער חמה.

די חמה געהערט באמת צו כלל ישראל

6:11

אבער באמת, זאגט דער משגיח, געהערט אלעס צו יעקב: רש"י אויפן ערשטן פסוק פון דער תורה לערנט אז אלעס איז באשאפן געווארן פאר כלל ישראל. די חמה איז היינט נאר איינגעשפאנט אין עשו'ס וואגן פון טבע. ווען משיח קומט וועלן ביידע מאורות געהערן צו יעקב, און די הלכה וועט זיין ווי בית שמאי, די מדת הדין, ווייל דעמאלט וועט אפילו די מדת הדין פון דער חמה זיין אונטער יעקב. ב

7:49

א מדרש דערציילט אז יעקב איז געבוירן געווארן האלטנדיג עשו'ס פיאטע; צום סוף וועט ער איבערנעמען און עשו וועט פארשווינדן. דערווייל מאכט עשו נאך יעקב'ן ווי א מאלפע. ער רופט זיך "ראשית", אבער דער זעלבער פסוק ענדיגט מיט זיין אונטערגאנג: עשו איז א דמיון אן קיין אמת'ע מציאות. ג,ד,ה

חמץ, איינער פון עשו'ס נעמען

12:21

עשו, זאגט דער משגיח, האט א סך נעמען, ווי קרעדיט־קארטלעך אויף פארשידענע נעמען, און איינער דערפון איז חמץ. פאר דער גאולה פון יעקב קומט שריפת חמץ, וואס איז מחיית עמלק, און די נשמה פון עמלק איז דער יצר הרע.

14:10

ס'איז דא צוויי סארטן: חמץ און מחמצת, וואס פארשפרייט דאס שלעכטס. דער אור החיים הקדוש אין פרשת ויחי האט געהאט א חלום אז דער זכר און די נקבה פון דער סטרא אחרא האבן זיך מיט אים געשלאגן; דעם זכר האט ער גרינג אראפגעווארפן, די נקבה נאר עטליכע טרעפ. אין דער סטרא אחרא איז די נקבה שטארקער, פארקערט ווי אין קדושה, דערפאר לאזן די גוים די פרוי גיין פריער, און אידן קנעפלען רעכטס איבער לינקס. עשו'ס זכר איז חמץ, זיין נקבה, די מחמצת, איז שטארקער. ו

אלעס קערט זיך אום צום שורש: דער יובל

18:57

דערנאך שטעלט דער משגיח אוועק א כלל: אלעס אין דער בריאה מוז צוריקגיין צו זיין שורש. קהלת באשרייבט ווי דאס וואסער גייט ארויף אין די וואלקנס, פאלט אראפ אלס רעגן אין די טייכן, און קערט זיך אום צום ים. ז

20:20

דער יובל איז די צוריקקער. אן עבד וואס האט פארלוירן זיין משפחה גייט צוריק צו זיין משפחה, ווי די תורה זאגט "ואיש אל משפחתו תשובו". אידן אין מצרים זענען געווען ווייט פון זייער שורש, און ווי דער רמב"ן ערקלערט, זענען זיי צוריקגעקומען צו דער מדריגה פון די אבות. דאס פופציגסטע יאר, ווי דער פופציגסטער טאג, איז העכער פון די זיבן מאל זיבן פון טבע: א איד קערט זיך אום צו זיין הימלישן שורש. ח,ט

דער יובל פון דער חמה יעדע 28 יאר

24:44

דער טבע, ערקלערט דער משגיח, האט זיין אייגענע צוריקקער דורך 28 מדריגות. שלמה המלך אין קהלת רעכנט אויס 28 עתים, פערצן גוטע און פערצן פארקערטע, און הייבט אן מיט "עת ללדת"; און דער ערשטער פסוק אין דער תורה, וואס עפנט דעם טבע, האט זיבן ווערטער און 28 אותיות. י,כ

26:40

די חמה איז דער מלך פון טבע. תהלים באשרייבט ווי זי גייט ארום דער ערד, ווייל אזוי זעט עס אויס פאר מענטשליכע אויגן. יעדן טאג און יעדעס יאר קומט זי נישט צוריק צום זעלבן ארט ווי ביי דער בריאה, ווען די מאורות זענען געשטעלט געווארן אום יום רביעי. נאר איינמאל אין 28 יאר קומט זי צוריק פונקט צו יענעם נקודה, אן קיין שייכות צו דער לבנה. ל,מ

30:34

דאס איז דער יובל פון דער חמה. אויף איר געווענליכן גאנג מאכט מען נישט קיין ברכה, ווייל מ'וויל נישט בענטשן עשו'ן; אבער ביי איר שורש, יעדע 28 יאר, געהערט זי צו יעקב און מ'בענטשט זי.

ברכת החמה ערב פסח

33:34

ערב פסח, זאגט דער משגיח, איז די צוריקקער א סך שטארקער, ווייל ס'איז דא א קבלה אז מחיית עמלק וועט זיין ערב פסח, און נאך דעם בויט מען דעם בית המקדש. די גמרא אין ראש השנה האט מורא אז דער בית המקדש קען געבויט ווערן אום פסח. דאס יאר פאלט ברכת החמה אויס ערב פסח, דעם פרימארגן פון שריפת חמץ, א גאר ספעציעלע צייט פאר דעם סוף פון עשו'ס מלוכה און פון עמלק. ס

37:19

דער זמן אליין קערט זיך אום צו זיין אנהייב, דער ערשטער "עת ללדת". ביאת המשיח הייסט א לידה, דערפאר הייסן די יסורים פאר דעם חבלי משיח. יעדער איד, זאגט דער משגיח, זאל מאכן א חשבון ווי אזוי ער קען ווערן ווי נייגעבוירן.

ווי א קינד ביי זיין מאמע

39:34

דער משגיח ברענגט דוד המלך, וואס האט זיך געגליכן צו א קליין קינד ביי זיין מאמע: וואס זי טוט, אפילו ווען עס טוט וויי, ווייסט דאס קינד אז עס איז פאר זיין גוטס. א חסיד האט אמאל געוויזן זיין רבי'ן א סדר אויפן גאנצן טאג, און ביי יעדע שורה האט דער רבי צוגעשריבן: "אמאל טו פארקערט". ע

42:48

אזוי אויך מיט ברכת החמה: ס'איז גאר מעגליך אז וואלקנס וועלן נישט לאזן מאכן די ברכה. מ'זאל זיך גוט אנגרייטן, זאגט דער משגיח, און אויב די אומשטענדן גייען נישט לויט דעם פלאן, זאל מען עס אננעמען בשמחה, וויסנדיג אז אידן איבער דער גאנצער וועלט זאגן עס.

מראי מקומות

תורה

  1. ד Bereishis 25:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:49
  2. ה Bamidbar 24:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:49
  3. ט Vayikra 25:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:20
  4. כ Bereishis 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:44
  5. מ Bereishis 1:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:40
  6. נ לכאורה Bamidbar 36:4 31:23 מפתח

כתובים

  1. ז לכאורה Koheles 1:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:57
  2. י Koheles 3:1-8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:44
  3. ל Tehillim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 26:40
  4. ע לכאורה Tehillim 131:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:34

תלמוד בבלי

  1. ס לכאורה Rosh Hashanah 30a מפתח אינעם אויסשרייב: 33:34

מדרש

  1. ג Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 7:49

ראשונים

  1. א לכאורה Rashi on Bereishis 25:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:44
  2. ב לכאורה Rashi on Bereishis 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:11
  3. ח Ramban (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 20:20

אחרונים און חסידות

  1. ו לכאורה Or HaChaim, Parshas Vayechi מפתח אינעם אויסשרייב: 14:10

עיקרי הדברים

  1. 0:44 יעקב און עשו זענען ווי צוויי זייטן פון א שאקל־ברעט: ווען איינער גייט ארויף גייט דער אנדערער אראפ, און דערפאר האט דער אייבערשטער געגעבן די חמה פאר עשו און די לבנה פאר יעקב.
  2. 6:11 באמת געהערט אלעס, אויך די חמה, צו כלל ישראל; די חמה איז היינט נאר איינגעשפאנט אין עשו'ס וואגן פון טבע, און ווען משיח וועט קומען וועלן ביידע, די חמה און די לבנה, געהערן צו יעקב.
  3. 18:53 אלעס אין דער בריאה מוז צוריקגיין צו זיין שורש; דער יובל איז ווען א איד גייט צוריק צו זיין שורש, די פופציגסטע מדריגה, וואס איז למעלה מן הטבע.
  4. 26:40 די חמה, דער מלך פון טבע, קומט יעדע 28 יאר צוריק פונקט צו דעם ארט וואו זי איז געשטאנען ביי דער בריאה אום יום רביעי, און נאר דעמאלט, ווען זי געהערט צו יעקב, מאכט מען א ברכה אויף איר.
  5. 33:31 ברכת החמה ערב פסח, דעם פרימארגן פון שריפת חמץ, איז א סך א שטארקערע צוריקקער צום שורש, צוליב דער קבלה אז מחיית עמלק וועט זיין ערב פסח.
  6. 42:58 דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל פרובירן צו דינען דעם אייבערשטן ווי בעסער ער קען, אבער ווען די אומשטענדן גייען נישט לויט זיין פלאן זאל ער עס אננעמען בשמחה, אפילו ווען וואלקנס לאזן אים נישט מאכן די ברכה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:21 פארוואס ווערט ירושלים הונדערטער מאל געשריבן אן דעם צווייטן יו"ד?

    תירוץ: 3:13 ווייל כל זמן רומי שטייט קען ירושלים נישט זיין מלא; ווען משיח וועט קומען וועט עס געשריבן ווערן מיט'ן יו"ד.

  2. קשיא: 32:07 פארוואס מאכט מען נישט קיין ברכה אויף דער חמה יעדעס מאל ווען זי ענדיגט איר קרייז?

    תירוץ: 32:18 ווייל געווענליך איז די חמה אין עשו'ס דינסט; נאר איינמאל אין 28 יאר, ווען זי קומט צוריק צו איר אנהייב, געהערט זי צו יעקב.

מעשיות

  1. 15:16 דער חלום פונעם אור החיים הקדוש

    דער משגיח דערציילט פונעם אור החיים הקדוש אין פרשת ויחי, אז ער האט געהאט א חלום וואו דער זכר און די נקבה פון דער סטרא אחרא זענען געקומען מלחמה האלטן מיט אים. דעם זכר האט ער גרינג אראפגעווארפן דורך אלע מדריגות און אים מנצח געווען. מיט דער נקבה איז אים געווען א סך שווערער: ער האט זי נאר געקענט אראפווארפן עטליכע טרעפ, און ער האט זי נישט געקענט מנצח זיין.

    אין דער מעשה: דער הייליגער אור החיים, יעקב אבינו

    דערציילט אין נאך 7 שיעורים ←

  2. 41:42 דער רבי וואס האט אנגעשריבן "אמאל פארקערט"

    א חסיד, ווען ער איז געווארן א תלמיד פון זיין רבי'ן, האט געמאכט א סדר אויף אלע פיר און צוואנציג שעה פונעם טאג: די צייט וועט ער לערנען דאס, און אזוי ווייטער. ער האט עס געוויזן זיין רבי'ן, אז דער רבי זאל עס מסכים זיין. דער רבי האט געזאגט אז ס'איז א גוטער סדר, און ביי יעדע שורה האט ער צוגעשריבן: אמאל טו פארקערט.

געדאנקען

  1. 2:21 ירושלים ווערט הונדערטער מאל געשריבן אן דעם צווייטן יו"ד, ווייל זי קען נישט זיין אין איר פולקייט כל זמן רומי שטייט; נאר ווען משיח וועט קומען וועט זי געשריבן ווערן מלא, מיט'ן יו"ד.
  2. 6:17 די חמה געהערט נישט באמת צו עשו: זי איז באשאפן געווארן פאר כלל ישראל, און זי איז נאר דערווייל איינגעשפאנט אין עשו'ס וואגן פון טבע, בשעת עשו אליין מאכט נאר נאך יעקב'ן ווי א מאלפע, און איז באמת א דמיון.
  3. 13:00 חמץ איז איינער פון עשו'ס נעמען, ממילא איז שריפת חמץ ערב פסח מחיית עמלק, וועמענס נשמה איז דער יצר הרע.
  4. 16:04 אין דער סטרא אחרא איז די נקבה שטארקער פון דעם זכר, פארקערט ווי אין קדושה, און דערפאר לאזן די גוים די פרוי גיין פריער, בשעת אידן שטעלן רעכטס איבער לינקס.
  5. 24:46 דער 28־יעריגער קרייז פון דער חמה איז איר יובל, אזוי ווי דאס פופציגסטע יאר איז דער יובל פון א איד: דער טבע האט 28 מדריגות, די 28 עתים פון קהלת און די 28 אותיות פונעם ערשטן פסוק אין דער תורה.
  6. 32:07 מ'מאכט נישט קיין ברכה אויף דער חמה ביי איר טעגליכן אדער יערליכן גאנג, ווייל דעמאלט איז זי אין עשו'ס דינסט; נאר איינמאל אין 28 יאר, ביי איר ערשטן נקודה, געהערט זי צו יעקב און מ'קען זי בענטשן.
  7. 37:24 ווען דער זמן קערט זיך אום צו זיין אנהייב, דער ערשטער "עת ללדת" פון קהלת, ווערט משיח געבוירן; דערפאר הייסט ביאת המשיח א לידה, און די יסורים פאר דעם הייסן חבלי משיח.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 38:55 דער משגיח זאגט אז דעם ערב פסח זאל יעדער איד מאכן א חשבון מיט זיך ווי אזוי ער קען ווערן ווי נייגעבוירן.
  2. 43:50 דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל וועלן דינען דעם אייבערשטן ווי בעסער ער קען, אבער ווען די אומשטענדן גייען נישט לויט זיין פראגראם, זאל ער דינען דעם אייבערשטן אויפן אנדערן אופן, בשמחה.
  3. 42:58 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זיך אנגרייטן צו ברכת החמה, אבער אויב ס'איז פארוואלקנט און מ'קען נישט מאכן די ברכה, זאל מען זיך נישט שלעכט פילן, וויסנדיג אז אידן איבער דער גאנצער וועלט זאגן עס.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אלבערט איינשטיין, בית שמאי, דוד המלך, דער הייליגער אור החיים, דער רמב"ן, יעקב אבינו, עשו, קאפערניקוס, רש"י, שלמה המלך

ערכים ביעור חמץ, ברכת החמה, זכר ונקבה, חבלי משיח, חמץ, טבע, יובל, למעלה מן הטבע, מחיית עמלק, מיעוט הירח, סטרא אחרא, עמלק, שורש

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט