עבודה תמה זהו שבירת היצר. שלא לחפוש מנוחה - זהו עבודת אברהם אוהבי. שייכות ענין זה למילה.

קאטאלאג: TANYA ENGLISH ט"ז נומ׳ ⁨33⁩ פאקעט גייד ז׳ 76 ענגליש 1 שעה

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט דעם תניא'ס חילוק צווישן דעם "עובד אלקים", דער בינוני וואס קעמפט אלעמאל מיט זיין יצר הרע, און דעם "אשר לא עבדו" וואס זיין גוטע הנהגה קאסט אים נישט קיין מלחמה, און ער שטעלט אוועק אז פאר א בינוני איז די מלחמה ביז דעם לעצטן אטעם א שלימות'דיגע עבודה.

דער משגיח עפנט תניא פרק ט"ו מיטן פסוק אין מלאכי וואס שטעלט צו צדיק מיט רשע און "עובד אלקים" מיט "אשר לא עבדו". "עובד" איז לשון הווה: דער בינוני וואס האלט נאך אינמיטן דער מלחמה מיטן יצר הרע איבער דער "עיר קטנה", דעם גוף; "עבד" איז א שם, דער צדיק וואס האט שוין געוואונען. ער גייט ארויס אויף א זייט צו שילדערן ווי שוואך די היינטיגע דור איז, ווי א קליין קינד וואס מ'פארגיט אים ווען ער גליטשט זיך, און ער ברענגט דערצו דעם יצר הרע פאר און נאך דעם מבול, און בלעם'ס ברכה "לא הביט און ביעקב". דערנאך ערקלערט ער ווער איז דער בינוני "אשר לא עבדו": א מתמיד פון טבע אדער פון געוואוינהייט, וואס טוט קיין עבירה נישט אבער מוטשעט זיך נישט מער ווי זיין סדר, לויט דער גמרא פון הונדערט מאל און הונדערט און איין מאל. די מלחמה פונעם בינוני ביז זיין לעצטן טאג איז א שלימות'דיגע עבודה, און ער ברענגט דערצו צוויי מעשיות.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · דער יצר הרע און נסיונות

סדר השיעור

  1. 0:00 עובד אלקים און עבד

    דער משגיח עפנט דעם פרק מיטן פסוק וואס שטעלט צו צדיק מיט רשע, עובד אלקים מיט אשר לא עבדו, און ערקלערט אז "עובד" איז דער בינוני וואס קעמפט נאך מיטן יצר הרע, און "עבד" איז דער צדיק וואס האט שוין געוואונען. דערנאך זאגט ער אז דער בינוני אליין האט צוויי מדריגות.

  2. 11:03 א שוואכערע דור, מ'גייט מיט איר צו מיט ווייכקייט

    דער משגיח גייט ארויס אויף א זייט ווי ווייט די וועלט איז געפאלן זינט די פריערדיגע דורות, און דערמאנט די אנשטענדיגע וועלט פון זיינע יונגע יארן. ער זאגט אז היינט מוז מען זיין ווייכער מיט תלמידים און חברים; ווי א קינד פון צוויי יאר וואס גליטשט זיך, ווערן היינטיגע אידן נישט געמשפט ווי אמאל, און דער עיקר איז אז מ'זאל וועלן טון רצון השם.

  3. 17:50 דער יצר הרע פאר און נאך דעם מבול

    דער משגיח פרעגט ווי אזוי קען דער יצר הרע זיין די סיבה סיי צו ברענגען דעם מבול און סיי נישט מער צו ברענגען קיין מבול, און ענטפערט אז די שטארקע דורות פאר דעם מבול זענען געווען פאראנטווארטליך, און די אפגעשוואכטע וועלט נאכדעם ווערט באהאנדלט ווי א קראנק קינד. ער ברענגט בלעם'ס ברכה "לא הביט און ביעקב" מיט רש"י, און מאכט א חילוק צווישן איינעם וואס פאלט כאטש ער וויל זיין גוט, און איינעם וואס זינדיגט במרידה.

  4. 26:07 דער בינוני "אשר לא עבדו"

    דער משגיח ערקלערט ווער איז דער בינוני "אשר לא עבדו": ער היט אלע מצוות און לערנט אלעמאל, אבער פון געוואוינהייט, אן זיך באנוצן מיט דער הילף פון השם יתברך צו וואקסן. ער ערקלערט פארוואס אזא מענטש דארף נישט קעמפן: ער איז א מתמיד פון טבע מיט א קאלטן טעמפעראמענט, אדער ער האט זיך צוגעוואוינט ביז ס'איז געווארן א צווייטע טבע, און די אהבה מסותרת איז אים גענוג.

    1. 26:07 עבודה פון געוואוינהייט און דער דריטער שופט : דער משגיח שילדערט דעם טאג פונעם "אשר לא עבדו" וואס גייט אלץ לויטן סדר, און דערמאנט פונעם פריערדיגן פרק אז הקב"ה איז דער דריטער שופט וואס לייגט צו זיין כח פאר דעם וואס וויל זיין גוט.
    2. 29:52 דער מתמיד פון טבע : דער משגיח פרעגט ווי אזוי קען מען זיך אפהיטן פון אלע עבירות אן קעמפן מיטן יצר הרע, און ענטפערט מיטן מתמיד פון טבע וועמענס מרה שחורה קילט אים אפ, אז די תענוגים פון דער וועלט ציען אים נישט.
    3. 34:56 אהבה מסותרת און א צווייטע טבע : נישט ווי דער וואס מוז אויפוועקן יראת השם דורך טראכטן פון דער גדלות פון השם יתברך, דארף דער נאר די אהבה מסותרת וואס יעדער איד ירשנט. דאס זעלבע איז מיט איינעם וואס האט זיך צוגעוואוינט צו לערנען: ווען די מלחמה הערט אויף, איז ער מער נישט קיין עובד אלקים, סיידן ער גייט ארויס פון זיין סדר.
  5. 40:35 הונדערט און איין מאל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט די גמרא אז דער וואס חזר'ט הונדערט מאל איז "אשר לא עבדו", און דער וואס חזר'ט הונדערט און איין מאל איז "עובד אלקים": ווי די אייזל-טרייבער וואס נעמען טאפלט ווען מ'פארט איבער דער געוואוינטער מהלך, איז דאס איין מאל מער א שפרונג פון דער געוואוינהייט. ער פארבינדט הונדערט מיטן גימטריא פונעם יצר הרע'ס נאמען און הונדערט און איינס מיטן מלאך מיכאל, און שליסט אז דער בינוני מוז אלעמאל זוכן צו וואקסן, און דאס איז זיין עבודה תמה.

  6. 47:06 די מלחמה ביז דעם לעצטן אטעם שטייט אינעם קאטאלאג

    ווייניג מענטשן הרג'ענען דעם יצר הרע; רוב קעמפן ביז זייער לעצטן רגע. דער משגיח דערציילט פון א חסיד וואס האט אויפן געסיסה געמאכט א צייכן אז ער האט באזיגט דעם יצר הרע, און דער חידושי הרי"ם האט געזאגט אז אין יענעם רגע האט ער פארלוירן די מלחמה. די מלחמה ביזן לעצטן טאג איז דעם בינוני'ס עבודה תמה.

  7. 50:32 דער מתמיד פון קאריץ און זיין משפט מעשה

    דער משגיח דערציילט פון א יונגען מתמיד אין קאריץ וואס איז געווען גרייט זיך צו גט'ן אבי נישט אויפהערן לערנען, זיין שווער האט אים צוריקגעברענגט, און נאך זיין פטירה האט ער דערציילט אז מ'האט אים געמשפט צו גיהנם פאר איין פליענדיגן מחשבה פון גאווה, און דער משפט איז פארקלענערט געווארן ווייל ער האט עס אנגענומען אן פרעגן. ער שליסט אז ווען מ'וואלט היינט געמשפט אזוי וואלט עס געווען שווער, אבער דער עיקר איז צו באמת וועלן זיין אן עובד, און הקב"ה איז נישט מדקדק מיט די וואס גליטשן זיך.

דער שיעור, אויסגעשריבן

עובד אלקים און עבד

0:04

ביים אנהייב פון תניא פרק ט"ו דערמאנט דער משגיח אז א בינוני קען קיינמאל נישט ווערן א צדיק גמור; זיין שליחות אויף דער וועלט איז א שטענדיגע מלחמה מיטן יצר הרע. דער פסוק אין מלאכי זאגט אז לעתיד וועט מען זען דעם חילוק צווישן צדיק און רשע, און צווישן "עובד אלקים" און "אשר לא עבדו". דאס זענען צוויי באזונדערע פארן: דער "אשר לא עבדו" איז נישט קיין רשע. ווי די גמרא ערקלערט, לערנט ער יעדע שטיקל גמרא הונדערט מאל, און דער עובד אלקים הונדערט און איין מאל. א,ב,ג

4:05

וואס איז דען דער חילוק צווישן א צדיק און אן עובד אלקים? דער משגיח ענטפערט פונעם דקדוק. "עובד" איז לשון הווה: איינער וואס האלט אינמיטן זיין עבודה, ער פירט נאך מלחמה איבער דער "עיר קטנה", דעם גוף, און לאזט נישט דעם יצר הרע זיך באנוצן מיט זיינע אברים, כאטש ער טרייבט אים קיינמאל נישט אינגאנצן ארויס. "עבד" איז א שם, אזוי ווי "חכם" אדער "מלך": א נאמען וואס מ'האט שוין פארדינט, אזוי ווי א "גנב" איז דער וואס האט שוין גע'גנב'עט, נישט דער וואס קען. דער צדיק איז דער עבד: ער האט פארטריבן דעם יצר הרע און זיין הארץ איז ליידיג דערפון.

9:05

ביים עובד, לייגט דער משגיח צו, זענען דא צוויי מדריגות: דער עובד אלקים, און דער וואס היט יעדע מצוה וואס ער קען און הייסט פונדעסטוועגן "אשר לא עבדו". ער מערקט אן אז אין די צייטן פונעם תניא זענען אזעלכע אידן, וואס האבן קיינמאל נישט געזינדיגט, געווען גאר געוויינטלעך.

א שוואכערע דור

11:05

היינט, זאגט דער משגיח, שטרויכלען אפילו פיינע אידן אלעמאל אין דיבור און אין מחשבה; די וועלט איז שטארק געפאלן אין די לעצטע צוויי הונדערט יאר. ער דערמאנט די אנשטענדיגע וועלט פון זיינע יונגע יארן, ווען מ'האט געקענט לאזן די טיר אפן און זיצן ביינאכט אין פארק, און שטעלט עס צו צו היינט.

13:58

די אלטע ספרים זענען זייער שארף, זאגט ער, אבער א קינד פון צוויי יאר וואס גליטשט זיך ווערט נישט באשטראפט ווי א גרויסער וואס איז נישט אכטזאם. מיר זענען קליינע קינדער קעגן די פריערדיגע דורות, דערפאר מוז מען זיין ווייכער מיט תלמידים און חברים; דער עיקר איז צו וועלן טון רצון השם.

דער יצר הרע פאר און נאך דעם מבול

18:17

דער משגיח פרעגט א קשיא: פארן מבול ברענגט די תורה דעם יצר הרע פונעם מענטש אלס סיבה צו ברענגען דעם מבול, און נאכדעם ברענגט זי דעם זעלבן יצר הרע אלס סיבה נישט מער צו ברענגען קיין מבול. דער תירוץ איז אז די דורות פארן מבול זענען געווען שטארקע מענטשן וואס האבן געלעבט כמעט טויזנט יאר, מיט א שטאם פון מלאכים אין זיך; דער אריז"ל זאגט אז זיי זענען צוריקגעקומען אלס דור יציאת מצרים און דור המדבר. נאכן מבול איז געקומען א שוואכע, קראנקע וועלט אן כח צו קעמפן מיטן יצר הרע, און ווי א קראנק קינד לאזט מען זי צורו. ד,ה

22:02

ער ברענגט בלעם'ס ברכה "לא הביט און ביעקב", און רש"י דארט אז הקב"ה איז נישט מדקדק מיט זיי. דער שליסל, ווייזט דער חידושי הרי"ם, איז דער המשך "ה' אלקיו עמו": איינער וואס וויל לעבן א צדקות'דיג לעבן און פאלט אלץ, און טוט דערנאך תשובה, מיט אים איז מען נישט מדקדק. אבער איינער וואס זינדיגט במרידה און עס ארט אים נישט, געהערט צו מסכת גיהנם אין ראשית חכמה. ו,ז,ח

דער בינוני "אשר לא עבדו"

26:28

צוריק צום תניא, ערקלערט דער משגיח ווער איז דער בינוני "אשר לא עבדו". ער מאכט נישט קיין באזונדערע השתדלות: ער שטייט אויף, דאווענט, איז ערליך אין געשעפט און האלט זיינע סדרים, אלץ פון געוואוינהייט, אן שטרעבן צו ווערן בעסער. ער זינדיגט קיינמאל נישט און לערנט ווען ער קען, אבער ער פירט נישט קיין מלחמה מיטן יצר הרע. ווי דער פריערדיגער פרק האט ערקלערט, איז הקב"ה דער דריטער שופט וואס לייגט צו זיין כח פאר יעדן וואס וויל זיין גוט, און דער בינוני קען זיך באנוצן מיט דעם ליכט צו וואקסן יעדן טאג; דער דאזיגער טוט עס נישט. ט

30:49

פארוואס גייט ביי אים אלץ לויטן סדר? ווייל זיין יצר הרע שטעלט זיך אים נישט אנטקעגן. ווי אזוי איז דאס מעגלעך? ער איז א מתמיד פון טבע, א קאלטער, רואיגער מענטש וועמענס מרה שחורה בארואיגט אים, אזוי אז די תענוגים וואס אנדערע לויפן נאך ציען אים נישט; ער האט ליב צו זיין פארמאכט אין זיין צימער און לערנען.

35:06

דער וואס מוז קעמפן, שטעלט אויף כחות דורך טראכטן פון דער גדלות פון השם יתברך און פון זיין אייגענער קלענקייט, וואס ברענגט אים צו יראת השם. דער דאזיגער דארף נאר די אהבה מסותרת וואס יעדער איד ירשנט פון די אבות, און וואס קומט ארויס אין צייטן פון נויט. דאס זעלבע איז מיט איינעם וואס האט זיך צוגעוואוינט ביז לערנען איז געווארן א צווייטע טבע: בשעת ער האט געקעמפט איז ער געווען אן עובד השם, אבער מער נישט, סיידן ער לערנט מער ווי זיין סדר.

הונדערט און איין מאל

40:54

דערמיט איז מתורץ די גמרא: דער וואס חזר'ט הונדערט מאל הייסט "אשר לא עבדו", און דער וואס חזר'ט הונדערט און איין מאל איז אן עובד. הונדערט מאל חזר'ן איז געווען דער מנהג, און אזוי ווי די אייזל-טרייבער וואס נעמען טאפלט פאר א מייל איבער דער געוואוינטער מהלך, ברעכט דאס עקסטערע מאל א געוואוינהייט און פאדערט מי. ג

43:39

דער משגיח לייגט צו אז דעם יצר הרע'ס נאמען איז בגימטריא הונדערט, ממילא ביז הונדערט איז מען נאך אין זיין רשות און מ'קען פארגעסן; דאס הונדערט און ערשטע מאל דערגרייכט דעם רשות פון מיכאל, בגימטריא הונדערט און איינס. אפילו א מתמיד פון טבע קען וואקסן אין איכות אן א סוף, און דאס איז דעם בינוני'ס עבודה תמה.

די מלחמה ביז דעם לעצטן אטעם

47:06

ווייניג הרג'ענען דעם יצר הרע; רוב קעמפן ביז זייער לעצטן רגע. א חסיד האט אויפן געסיסה געמאכט א צייכן אז ער האט באזיגט דעם יצר הרע, און דער חידושי הרי"ם האט געזאגט אז אין יענעם רגע האט ער פארלוירן די מלחמה. די שטענדיגע מלחמה איז דעם בינוני'ס עבודה תמה; הקב"ה פאדערט נישט פון אים ער זאל ווערן א צדיק.

דער מתמיד פון קאריץ

50:48

דער משגיח דערציילט פון א יונגען מתמיד אין קאריץ. ווען זיין שווער איז אוועקגעפארן, האט די שוויגער אים געדרונגען ער זאל גיין פארדינען; ער האט געענטפערט אז ער האט קיינמאל קיינעם נישט צער געטון, און ער גיט ליבער א גט איידער אויפהערן לערנען. ווען ער איז געפארן צוריק צו דער ישיבה פארטיפט אין לערנען, האט ער באגעגנט דעם שווער וואס איז צוריקגעקומען, און יענער האט אים צוריקגעברענגט אהיים, אויסגעשמועסט די ווייב און די טאכטער, און אפגעשטעלט דעם גט.

55:12

ער איז געווארן א גרויסער צדיק און האט צוגעזאגט צוריקצוקומען נאך זיין פטירה און דערציילן זיין משפט. מ'האט אים געפירט צום גן עדן, און דאן געמשפט צוועלף חדשים גיהנם פאר איין פליענדיגן מחשבה אז ווען מענטשן וואלטן געוואוסט ווי פיל ער קען לערנען וואלטן זיי אים געגעבן א העכערן טיטל; ווייל ער האט עס אנגענומען אן פרעגן פארוואס, איז דער משפט אראפגעגאנגען ביז גארנישט. ווען מ'וואלט אונז אזוי געמשפט, שליסט דער משגיח, וואלט עס געווען שווער, אבער היינט איז דער עיקר צו באמת וועלן זיין אן עובד, און הקב"ה העלפט דעם וואס גליטשט זיך צו טון תשובה.

מראי מקומות

תורה

  1. ד לכאורה Bereishis 6:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:17
  2. ה לכאורה Bereishis 8:21 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:17
  3. ו Bamidbar 23:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:02

נביאים

  1. ב Malachi 3:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:04

תלמוד בבלי

  1. ג Chagigah 9b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:04, 40:54

ראשונים

  1. ז Rashi on Bamidbar 23:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:02

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 15 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:04
  2. ח Reishis Chochmah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 22:02
  3. ט לכאורה Tanya ch. 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:28

עיקרי הדברים

  1. 1:32 צדיק און רשע זענען איין פאר, און "עובד אלקים" און "אשר לא עבדו" זענען א צווייטע פאר, וואס ביידע זענען נישט קיין רשעים.
  2. 4:05 "עובד" אין לשון הווה באדייט דעם בינוני וואס האלט אינמיטן דער מלחמה מיטן יצר הרע, און "עבד", א שם אזוי ווי "חכם" אדער "מלך", באדייט דעם צדיק וואס האט אים שוין פארטריבן.
  3. 26:28 דער בינוני "אשר לא עבדו" טוט קיין עבירות נישט און לערנט אלעמאל, אבער ער טוט עס פון געוואוינהייט, אן א מלחמה מיטן יצר הרע און אן זיך מוטשען צו וואקסן.
  4. 31:47 אזא מענטש קען זיין א מתמיד פון טבע, וואס די מרה שחורה קילט אים אפ, אדער איינער וואס האט זיך צוגעוואוינט ביז ס'איז געווארן א צווייטע טבע; סיי ווי סיי איז אים גענוג די אהבה מסותרת וואס יעדער איד האט.
  5. 40:54 לערנען הונדערט און איין מאל, איין מאל מער ווי די געוואוינטע הונדערט, דאס מאכט איינעם פאר א "עובד אלקים", ווייל ער ברעכט א געוואוינהייט.
  6. 46:44 פאר א בינוני איז די שטענדיגע מלחמה מיטן יצר הרע ביז דעם לעצטן אטעם א "עבודה תמה"; הקב"ה פאדערט נישט פון אים ער זאל ווערן א צדיק.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:14 וואס איז דער חילוק צווישן א צדיק און אן עובד אלקים, ווען ביידע זענען חשובע מענטשן?

    תירוץ: 4:05 דער עובד האלט אינמיטן דער מלחמה מיטן יצר הרע; דער צדיק איז אן עבד וואס האט אים שוין ארויסגעטריבן.

  2. קשיא: 19:05 ווי אזוי קען דער יצר הרע זיין די סיבה סיי צו ברענגען דעם מבול און סיי נישט צו ברענגען נאך איינעם?

    תירוץ: 19:31 פארן מבול זענען די מענטשן געווען שטארק און פאראנטווארטליך; נאכדעם איז די וועלט געווארן שוואך און קראנק, און ווי א קראנק קינד לאזט מען זי צורו.

  3. קשיא: 23:04 ווי אזוי זאגט בלעם אז הקב"ה זעט נישט קיין און ביעקב, ווען אידן טוען יא עבירות?

    תירוץ: 23:32 ווייל "ה' אלקיו עמו": איינער וואס וויל טון רצון השם און גליטשט זיך, איז מען נישט מדקדק מיט אים, נישט ווי איינער וואס זינדיגט במרידה.

  4. קשיא: 31:22 ווי אזוי קען א מענטש היטן אלע מצוות און קיינמאל נישט זינדיגן אן קעמפן מיטן יצר הרע?

    תירוץ: 31:47 ער איז א מתמיד פון טבע וועמענס מרה שחורה קילט אים אפ, אדער ער האט זיך צוגעוואוינט ביז ס'איז געווארן א צווייטע טבע.

  5. קשיא: 40:38 פארוואס איז דער וואס חזר'ט הונדערט און איין מאל אן עובד אלקים, און דער וואס חזר'ט הונדערט מאל נישט?

    תירוץ: 42:02 הונדערט איז געווען דער געוואוינטער סדר; איין מאל ווייטער, ווי די אייזל-טרייבער'ס פרייז איבער דער געוואוינטער מהלך, פאדערט עקסטערע מי.

מעשיות

  1. 48:05 דעם חסיד'ס צייכן אויפן געסיסה

    א חסיד וואס האט זיך זיין גאנץ לעבן אפגעהיט נישט צו טון קיין אומרעכט איז געלעגן אויפן געסיסה. אין זיין לעצטן רגע האט ער געמאכט דעם אייראפעאישן צייכן, דעם גראבן פינגער צווישן צוויי פינגער, גלייך ווי צו זאגן דעם יצר הרע אז ער האט געוואונען. ווען מ'האט דאס דערציילט דעם חידושי הרי"ם, האט ער געזאגט אז אין יענעם לעצטן רגע האט ער פארלוירן די מלחמה, ווייל די מלחמה געדויערט ביזן לעצטן אטעם.

    אין דער מעשה: דער חידושי הרי"ם

  2. 50:48 דער יונגער מתמיד פון קאריץ

    א יונגערמאן אין קאריץ איז געזעסן און געלערנט גאנצע טעג. ווען זיין שווער איז אוועקגעפארן, האבן די שוויגער און די ווייב אים געדרונגען ער זאל גיין פארדינען; ער האט געענטפערט אז ער האט קיינמאל נישט קיינעם צער געטון, און ער גיט ליבער א גט איידער אויפהערן לערנען, און זיי זענען געגאנגען צום רב פארן גט. ווען ער איז געפארן צוריק צו דער ישיבה פארטיפט אין לערנען, האט דער שווער וואס איז צוריקגעקומען אים באגעגנט, צוריקגעברענגט אהיים און אויסגעשמועסט די ווייב און די טאכטער, און דער גט איז אפגעשטעלט געווארן. דער יונגערמאן איז געווארן א גרויסער צדיק און תלמיד אין קאריץ; פאר זיין פטירה האט ער צוגעזאגט צוריקצוקומען און דערציילן זיין משפט. ער האט דערציילט אז מ'האט אים געפירט צום גן עדן, ווען מ'האט אים געמשפט צוועלף חדשים גיהנם פאר איין פליענדיגן מחשבה אז ווען מענטשן וואלטן געוואוסט ווי פיל ער קען לערנען וואלטן זיי אים געגעבן א העכערן טיטל, און דער משפט איז אראפגעגאנגען ביז גארנישט ווייל ער האט עס אנגענומען אן פרעגן פארוואס.

    אין דער מעשה: רבי פינחס קאריצער

געדאנקען

  1. 4:05 דער משגיח לערנט דעם חילוק צווישן "עובד" און "עבד" פון דקדוק: "עובד" איז לשון הווה, איינער וואס האלט נאך אינמיטן דינען, און "עבד" איז א נאמען וואס מ'האט שוין פארדינט, אזוי ווי "גנב" הייסט דער וואס האט שוין גע'גנב'עט, נישט דער וואס קען גנב'ענען.
  2. 19:31 דער זעלבער יצר הרע וואס האט גורם געווען דעם מבול איז געווארן די סיבה נישט צו ברענגען נאך א מבול, ווייל די דורות פארן מבול זענען געווען ריזן וואס זענען פאראנטווארטליך, און די וועלט נאכן מבול איז ווי א קראנק קינד וואס מ'לאזט אים צורו.
  3. 39:20 א גוטער סדר אליין קען מיינען אז מ'איז נישט קיין עובד: איינער וואס איז דורך מלחמה געווארן א מתמיד, הערט אויף צו זיין אן "עובד אלקים" ווען דאס ווערט א צווייטע טבע, סיידן ער גייט ווייטער.
  4. 43:19 הונדערט מאל חזר'ן בלייבט אין רשות פונעם יצר הרע, וועמענס נאמען איז בגימטריא הונדערט, און דאס הונדערט און ערשטע מאל פירט ארויס צום רשות פונעם מלאך מיכאל, בגימטריא הונדערט און איינס, וואו שכחה הערשט נישט.
  5. 46:02 אפילו א מתמיד פון טבע וואס האט נישט קיין מלחמה אין כמות, קען ווערן אן "עובד אלקים" דורך איכות, צו לערנען בעסער, וואו ס'איז נישטא קיין סוף.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 14:05 דער משגיח זאגט אז היינט מוז מען זיין ווייכער מיט תלמידים און חברים, און נישט פאדערן אזויפיל ווי די פריערדיגע דורות.
  2. 15:56 דער משגיח זאגט אז דער עיקר איז צו וועלן זיין א צדיק: אויפשטיין יעדן אינדערפרי מיט דער האפענונג צו געפינען חן ביי השם יתברך און גארנישט טון וואס איז נישט געפעלן ביי אים, און ווען מ'גליטשט זיך, טון א ביסל תשובה.
  3. 46:10 דער משגיח זאגט אז אפילו דער וואס לערנט פון טבע דארף זוכן ווי אזוי צו ווערן בעסער, אויב נישט אין כמות, כאטש אין איכות פון זיין לערנען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען בלעם, דער הייליגער אר"י, דער חידושי הרי"ם, דער מלאך מיכאל, רבי פינחס קאריצער, רש"י

ערכים אהבה מסותרת, בינוני, התמדה, יצר הרע, מבול, מרה שחורה, נפש האלקית, סמאל, עיר קטנה, צדיק גמור

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט