Spiritual Coins are Created by our Desire to Give שקלים
קאטאלאג: ZMANIM (English) שקלים נומ׳ 2 פאקעט גייד ז׳ 64 ענגליש 56 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז דער רצון פון יעדן איד צו געבן א מחצית השקל באשאפט רוחניות'דיגע שקלים, ווייל טיף אין הארץ פון יעדן איד ליגט א נקודה וואו קיין חטא דערגרייכט נישט, און ער ווייזט די נקודה ביי יום כיפור, ביי פורים און אין דער הפטרה פון יהואש המלך.
דער משגיח עפנט מיט דעם מדרש אז משה רבינו קומט יעדעס יאר ביי פרשת שקלים און הייבט אויף די אידן. ער ברענגט די קשיא פונעם רמ"ע מפאנו: פון וואו נעמט מיכאל געלט צו מקריב זיין קרבנות אין בית המקדש של מעלה, ווען די קרבנות מוזן קומען פון די נייע שקלים פון יעדעס יאר? דער פרי צדיק ענטפערט מיט רבי שמעון בר יוחאי, וואס האט אנגעפילט א טאל מיט גאלדענע דינרים מיט זיין דיבור: דער רצון פון א איד צו געבן, ווען ער הערט פרשת שקלים, באשאפט רוחניות'דיגע שקלים. דער משגיח פארבינדט שקלים מיט דעם קוצו של יו"ד און מיט דער באהאלטענער נקודה אין הארץ וואס דער רמב"ם רעדט דערפון, דער קודש הקדשים אינעווייניג וואס קומט ארויס יום כיפור און פורים. דערנאך ווייזט ער אז יהואש, וואס האט אומגעברענגט זכריה, איז דער וואס האט מחזק געווען די מצוה פון שקלים אין דער הפטרה, א ראיה אז קיין חטא דערגרייכט נישט די נקודה. ער ענדיגט מיט א גמרא וועגן רבה בר בר חנה: פון א מענטש אויף א העכערע מדריגה פאדערט מען מער.
ענינים: די ארבע פרשיות · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · פורים · יום כיפור
סדר השיעור
-
0:00 משה רבינו'ס הייבן יעדעס יאר און די קרבנות למעלה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח עפנט מיט דעם מדרש אז משה רבינו קומט יעדעס יאר ביי פרשת שקלים און הייבט אויף יעדן איד. דערנאך ברענגט ער דעם רמ"ע מפאנו: מיכאל איז מקריב קרבנות אין בית המקדש של מעלה, און ווייל די קרבנות מוזן קומען פון די נייע שקלים פון יעדעס יאר, איז די קשיא פון וואו נעמט ער דאס געלט.
-
6:02 דער פרי צדיק: מטבעות באשאפן פון רצון שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם תירוץ פונעם פרי צדיק דורך דעם מדרש פון רבי שמעון בר יוחאי, וואס האט מיט זיין דיבור געמאכט א טאל פול מיט גאלדענע דינרים. א איד האט אויך א כח הדיבור, און ווען ער הערט פרשת שקלים און גלוסט צו געבן, ווערן באשאפן רוחניות'דיגע שקלים, און פון זיי ברענגט מען די קרבנות למעלה.
-
12:08 דער קוצו של יו"ד און דער באהאלטענער רצון שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פארבינדט די ארבע פרשיות מיט די פיר אותיות פונעם שם הוי"ה, און שקלים איז דער יו"ד מיט זיין קליינעם קוץ וואס איז העכער פונעם שם. דערנאך ברענגט ער דעם רמב"ם וועגן איינעם וואס מ'צווינגט ביז ער זאגט "רוצה אני": טיף אין הארץ פון יעדן איד, אפילו פון א רשע, איז דא א באהאלטענע נקודה וואס וויל דעם רצון השם.
-
17:11 דער קודש הקדשים אינעווייניג יום כיפור און פורים שטייט אינעם קאטאלאג
ווייל דער מענטש איז אן עולם קטן, האט יעדער איד א קודש הקדשים אינעווייניג, וואס ער רירט אן יום כיפור, און פורים איז א יום כיפור וואס איז נאך העכער. דער משגיח ערקלערט די ישועה פון פורים און די זכות פון די שקלים וואס זענען פארגעקומען פאר המן'ס שקלים דורך דער נקודה, וואו אלע אידן זענען גלייך.
-
24:42 די הפטרה: יהואש און זכריה מעשה
דער משגיח דערציילט די מעשה פון דער הפטרה: יהואש איז אלס קליין קינד באהאלטן געווארן אין קודש הקדשים פון עתליה, און מיט זיבן יאר איז ער געמאכט געווארן פאר א מלך דורך יהוידע. נאך יהוידע'ס פטירה האט יהואש הרג'עט זכריה, יהוידע'ס זון, א כהן און א נביא, אין בית המקדש יום כיפור.
-
31:30 עולם שנה נפש: פארוואס יהואש פאסט צו שקלים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די וועלט איז באשאפן אין דריי גלייכע מדריגות, מקום, זמן און נפש, יעדע מיט א קודש הקדשים, און דאס הרג'ענען זכריה יום כיפור נעבן דעם קודש הקדשים האט פארלעצט אלע דריי. פונדעסטוועגן איז יהואש דער וואס האט מחזק געווען די מצוה פון שקלים, און דער משגיח זאגט אז קיינער פאסט נישט בעסער פאר דער הפטרה, ווייל שקלים ווייזט א נקודה אין הארץ, דער קוצו של יו"ד, וואו קיין חטא דערגרייכט נישט.
-
38:51 צוויי גורלות: יום כיפור און פורים שטייט אינעם קאטאלאג
לויטן תניא ווייזט דער משגיח אן אז סיי יום כיפור און סיי פורים קומען דורך א גורל. די צוויי גלייכע שעירים, יעקב און עשו, ווערן אפגעטיילט נאר דורך א גורל; דער חתם סופר'ס מחול פון די צדיקים ווייזט אז אלע זענען גלייך נאנט צום מיטל; און א לאטעריע האט נישט קיין טעם, ווייל זי קומט פון דער שורש נקודה. ער ענדיגט אז יהואש איז א ראיה אז קיין חטא דערגרייכט נישט די נקודה.
-
46:14 אויף דער סדרה: פון גרויסע פאדערט מען מער
דער משגיח לייגט צו א ווארט אויף דער סדרה מיט דער גמרא פון רבה בר בר חנה, וועמענס ארבעטער האבן צעבראכן זיין פאס ווין, און ער פרעגט פארוואס רב האט עס גערופן א דין. ער ערקלערט אז וואס העכער א מענטש שטייט, אלץ מער פאדערט מען פון אים, און ער ברענגט דערצו א מעשה מיט א געלונגענעם תלמיד פון רבי בונם פון פשיסחא וואס האט געשפעט פון א זוהר.
דער שיעור, אויסגעשריבן
משה רבינו'ס הייבן יעדעס יאר און די קרבנות למעלה
דער משגיח עפנט מיט דעם מדרש אז ווען משה רבינו האט באקומען די מצוה פון מחצית השקל, האט ער געפרעגט וואס וועט זיין ווען ער וועט אוועקגיין פון דער וועלט. מ'האט אים געזאגט אז יעדעס יאר, ווען אידן לייענען פרשת שקלים, וועט ער קומען און אויפהייבן זייערע קעפ, ווייל דער פסוק זאגט "כי תשא", אויף שפעטער. פרשת שקלים, זאגט דער משגיח, איז פול מיט ישועות. א,ב
דערנאך ברענגט ער דעם רמ"ע מפאנו: אין בית המקדש של מעלה איז אליהו הנביא אדער מיכאל מקריב קרבנות. פון וואו נעמט מען דאס געלט? די איבערגעבליבענע שקלים פון בית המקדש'ס צייטן העלפן נישט, ווייזט דער משגיח אן, ווייל קרבנות ציבור מוזן קומען פון די נייע שקלים פון יעדעס יאר.
דער פרי צדיק: מטבעות באשאפן פון רצון
דער פרי צדיק ענטפערט מיט א מדרש. ווען תלמידים פון רבי שמעון בר יוחאי האבן געוואלט פארן איבער'ן ים צו פארדינען, האט ער זיי ארויסגענומען צו א טאל און געזאגט "בקעה בקעה, התמלאי דינרי זהב", און אזוי איז געווען; אבער ווער עס נעמט יעצט, האט ער געווארנט, פארלירט זיין חלק אין עולם הבא. ה,ו
דערפון לערנט דער משגיח אז דער דיבור פון א איד קען באשאפן גאלדענע מטבעות. ווען מ'לייענט פרשת שקלים, איז עס ווי יעדער איד זאגט עס אליין, און זיין הארץ גלוסט צו ברענגען א שקל צום בית המקדש. פון דעם רצון ווערן באשאפן רוחניות'דיגע מטבעות, און דערמיט ברענגט מען די קרבנות למעלה.
דער קוצו של יו"ד און דער באהאלטענער רצון
די ארבע פרשיות, זאגט דער משגיח, זענען קעגן די פיר אותיות פונעם שם הוי"ה, און שקלים איז דער יו"ד, מיט זיין קליינעם קוץ אויבן, א מדריגה נאך פאר'ן שם אליין, וואס מ'קען נישט באגרייפן.
דערנאך ברענגט ער די גמרא אז איינער וואס וויל נישט ברענגען זיין קרבן, שלאגט מען אים ביז ער זאגט "רוצה אני". דער רמב"ם פרעגט ווי אזוי א געצוואונגענער רצון גילט, און ענטפערט מיט א סוד פונעם אידישן הארץ: טיף אינעווייניג וויל יעדער איד, אפילו א רשע, דעם רצון השם; די שלעג מאכן נאר אונטערטעניג דעם גוף. ז,ט
דער קודש הקדשים אינעווייניג יום כיפור און פורים
חז"ל רופן דעם מענטש אן עולם קטן, און דער רמב"ן שרייבט אז יעדער חלק פון דער בריאה האט צוגעגעבן צו אדם. ווייל די וועלט האט א קודש הקדשים, האט יעדער איד אויך איינעם אינעווייניג, באהאלטן א גאנץ יאר. יום כיפור רירט ער עס אן, די נקודה פון וואו "רוצה אני" קומט ארויס, און דערפאר איז דער אייבערשטער מוחל. י
פורים, זאגט דער משגיח, איז נאך א יום כיפור, און נאך העכער, ווען די נקודה פון יעדן איד קומט ארויס העכער פון שכל. די אידן פון פורים זענען ניצול געווארן הגם זיי האבן זיך געבוקט צום צלם, ווייל, ווי די גמרא דערציילט, איז דאס געווען נאר פון אויבן. זייערע שקלים זענען פארגעקומען פאר המן'ס שקלים פון דעם זעלבן טעם: ביי דער נקודה זענען אלע אידן צוזאמענגעשמאלצן, און דער רייכער גיט נישט מער און דער ארימער נישט ווייניגער. ל,מ,נ
די הפטרה: יהואש און זכריה
די הפטרה באלייכט די פרשה, און דער משגיח דערציילט איר מעשה פון ספר מלכים. ווען דער מלך איז געשטארבן, האט די רשעה עתליה אומגעברענגט די קעניגליכע משפחה. יהוידע האט באהאלטן א נייגעבוירענעם בן מלך, יהואש, אין קודש הקדשים, וואו קיינער וואלט נישט געזוכט, און מיט זיבן יאר אים געקרוינט נאך א מרידה וואו מ'האט אומגעברענגט עתליה. ס
עולם שנה נפש: פארוואס יהואש פאסט צו שקלים
דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט אין דריי גלייכע קאפיעס: מקום, זמן און נפש. דער קודש הקדשים איז דער הייליגסטער מקום, יום כיפור דער הייליגסטער זמן, דער כהן גדול די הייליגסטע נפש, און יום כיפור טרעפן זיך אלע דריי. דאס הרג'ענען זכריה, אזא נפש, יום כיפור נעבן דעם קודש הקדשים, האט פארלעצט אלע דריי; און יהואש האט אויך אזוי באצאלט דעם מענטש און דעם ארט וואס האבן אים געראטעוועט.
צוויי גורלות: יום כיפור און פורים
לויטן תניא ווייזט דער משגיח אן אז סיי יום כיפור און סיי פורים קומען דורך א גורל. די צוויי שעירים פון יום כיפור מוזן זיין גלייך אין מראה, אין קומה און אין דמים, און פונדעסטוועגן גייט איינער אריין אין קודש הקדשים און דער אנדערער צו עזאזל; זיי זענען יעקב און עשו. צ,ק
דער חתם סופר ערקלערט אז דער מחול פון די צדיקים לעתיד לבוא איז א קרייז, וואו יעדער איז גלייך ווייט פונעם מיטל. עשירות פון ארבעט אדער ירושה קען מען ערקלערן, אבער קיין מלאך קען נישט זאגן פארוואס איינער געווינט א לאטעריע; עס קומט פון דער שורש נקודה, וואו צדיק און רשע זענען אנדערש נאר פון אויסן. דערפאר האט יהואש, וואס האט געזינדיגט קעגן דעם קודש הקדשים, מחזק געווען די שקלים, צו ווייזן אז קיין חטא דערגרייכט נישט די נקודה.
אויף דער סדרה: פון גרויסע פאדערט מען מער
דער משגיח לייגט צו א ווארט אויף דער סדרה פון דער גמרא אין בבא מציעא. ארבעטער האבן אראפגעווארפן רבה בר בר חנה'ס פאס ווין; רב האט געזאגט אז זיי דארפן נישט באצאלן, און דערנאך אז ער מוז זיי באצאלן זייער לוין, ווייל זיי זענען ארימע לייט. יעדעס מאל האט רבה בר בר חנה געפרעגט "דינא הכי?", און רב האט געזאגט יא, מיט דעם פסוק צו גיין אין דעם וועג פון די גוטע. ש,ת
פארוואס א דין, פרעגט דער משגיח, און נישט מדת חסידות? דער שולחן ערוך איז דאס מינדעסטע; וואס מער תורה און מצוות, אלץ העכער די נשמה און אלץ מער פאדערט מען.
ער דערציילט פון א געלונגענעם תלמיד פון רבי בונם פון פשיסחא, וועמען מ'האט איינגערעדט אז דער רבי איז נישט ערליך, און ער איז אוועק; דער תלמיד האט געשפעט פון א זוהר אז ווער עס גייט ארבע אמות נאכ'ן אויפשטיין אן נעגל וואסער איז חייב מיתה, און דער קאצקער האט זיך שפעטער באריימט אז ער האט אים אוועקגעטריבן. א סנהדרין וואלט אים נישט מחייב מיתה געווען, ערקלערט דער משגיח, אבער ער איז חייב מיתה בידי שמים, ווייל אויף א העכערע מדריגה ערווארט מען מער. אא
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 6:02 לויטן פרי צדיק באשאפט דער רצון פון יעדן איד צו געבן א שקל, וואס וואכט זיך אויף ווען מ'לייענט פרשת שקלים, רוחניות'דיגע מטבעות פון וועלכע מ'קויפט די קרבנות למעלה.
- 15:52 דורך דעם רמב"ם וועגן "רוצה אני" ביי כפיה ערקלערט דער משגיח אז יעדער איד, אפילו א רשע, האט א באהאלטענע נקודה אין הארץ וואס וויל טון דעם רצון השם.
- 17:32 ווייל דער מענטש איז אן עולם קטן, האט יעדער איד א קודש הקדשים אינעווייניג, און מען קומט צו אים יום כיפור, און נאך מער פורים.
- 37:11 יהואש, וואס האט געזינדיגט קעגן דעם קודש הקדשים מיט'ן אומברענגען זכריה יום כיפור, איז דער וואס האט מחזק געווען די מצוה פון שקלים, א סימן אז קיין חטא דערגרייכט נישט די נקודה וואס שקלים רירט אן.
- 39:17 סיי יום כיפור און סיי פורים קומען דורך א גורל, וואס האט נישט קיין טעם, ווייל זיי קומען פון דער שורש נקודה וואו א צדיק און א רשע זענען גלייך.
- 49:41 פון דער גמרא פון רבה בר בר חנה לערנט דער משגיח אז ביי א מענטש אויף א העכערע מדריגה ווערט דאס וואס איז ביי אנדערע מדת חסידות פאר אים א דין.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 4:15 פון וואו נעמט מיכאל געלט פאר די קרבנות למעלה, אויב די קרבנות מוזן קומען פון די נייע שקלים פון יעדעס יאר?
תירוץ: 6:02 דער פרי צדיק ענטפערט אז דער רצון פון יעדן איד צו געבן, וואס וואכט זיך אויף ביים לייענען פרשת שקלים, באשאפט רוחניות'דיגע מטבעות, אזוי ווי רבי שמעון בר יוחאי האט באשאפן גאלד מיט זיין דיבור.
-
קשיא: 15:22 אויב מ'שלאגט א מענטש ביז ער זאגט "רוצה אני", ווי אזוי איז דאס א אמת'ער רצון?
תירוץ: 15:52 דער רמב"ם ערקלערט אז יעדער איד וויל טיף אינעווייניג טון דעם רצון השם; די שלעג מאכן נאר אונטערטעניג דעם גוף וואס שטעלט זיך אנטקעגן, און דאן קומט ארויס זיין אמת'ער רצון.
-
קשיא: 22:37 פארוואס זענען די אידן אין דער צייט פון פורים ניצול געווארן, אויב זיי האבן זיך געבוקט צום צלם?
תירוץ: 22:44 דאס איז געווען נאר פון אויבן; טיף אין הארץ האבן זיי זיך נישט געבוקט, און פורים איז די נקודה ארויסגעקומען.
-
קשיא: 34:38 פארוואס איז יהואש, וואס האט הרג'עט זכריה נעבן דעם קודש הקדשים יום כיפור, דער העלד פון דער הפטרה פון פרשת שקלים?
תירוץ: 37:11 ווייל שקלים ווייזט אז אין יעדן איד איז דא א נקודה, דער קוצו של יו"ד, וואו קיין חטא דערגרייכט נישט, אפילו ביי יהואש.
-
קשיא: 49:22 פארוואס האט רב געזאגט פאר רבה בר בר חנה אז צו באצאלן די ארבעטער איז א דין, ווען דאס איז נאר מדת חסידות?
תירוץ: 50:12 ווייל וואס מער תורה און מצוות א מענטש האט, אלץ העכער ווערט זיין נשמה און אלץ מער פאדערט מען פון אים; פאר איינעם אויף רבה בר בר חנה'ס מדריגה איז דאס א דין.
מעשיות
-
6:55 רבי שמעון בר יוחאי'ס טאל מיט גאלד
א תלמיד פון רבי שמעון בר יוחאי איז אוועקגעפארן איבער'ן ים צו האנדלען און איז צוריקגעקומען רייך, און די אנדערע תלמידים האבן אויך געוואלט פארן. רבי שמעון האט זיי ארויסגענומען צו א טאל און געזאגט: "בקעה בקעה, התמלאי דינרי זהב", און אזוי איז געווען. ווען די תלמידים האבן אנגעהויבן צו קלייבן, האט ער זיי געזאגט אז ווער עס נעמט יעצט, פארלירט זיין חלק אין עולם הבא.
אין דער מעשה: רבי שמעון בר יוחאי
-
26:24 יהואש, יהוידע און זכריה
ווען דער מלך איז געשטארבן, האט די רשעה עתליה אומגעברענגט די קעניגליכע משפחה כדי צו נעמען די מלוכה. יהוידע האט באהאלטן א נייגעבוירענעם בן מלך, יהואש, אין קודש הקדשים, וואו קיינער וואלט נישט געזוכט, אים דארט געשפייזט און באזארגט, און מיט זיבן יאר אים געקרוינט פאר א מלך אין א מרידה וואו מ'האט אומגעברענגט עתליה. יהואש איז געווען א צדיק כל זמן יהוידע האט געלעבט, אבער שפעטער, ווען יהוידע'ס זון זכריה, א נביא, האט געווארנט דאס פאלק אז דער בית המקדש וועט חרוב ווערן, האט יהואש אים געהייסן הרג'ענען, יום כיפור, אין בית המקדש.
אין דער מעשה: יהואש, יהוידע הכהן, עתליה, זכריה בן יהוידע, נבוזראדן
-
47:02 רבה בר בר חנה'ס צעבראכענע פאס
ארבעטער וואס האבן געטראגן א פאס ווין פאר רבה בר בר חנה האבן עס אראפגעווארפן און צעבראכן. ווען ער האט פון זיי געפאדערט צו באצאלן, האט רב פסק'נט אז זיי דארפן נישט, און ווען זיי האבן געבעטן זייער טאג-לוין, האט רב אים געהייסן זיי באצאלן, ווייל זיי זענען ארימע לייט און דארפן עס. יעדעס מאל האט רבה בר בר חנה געפרעגט "דינא הכי?", און רב האט געענטפערט יא.
אין דער מעשה: רבה בר בר חנה, רב
-
50:53 דער געלונגענער תלמיד וואס האט געשפעט פון א זוהר
א שטארק קלוגער תלמיד, אן עילוי, האט געלערנט ביי רבי בונם פון פשיסחא. איינער האט אים איינגערעדט אז דער רבי איז נישט ערליך און אלעס איז נאר פאר'ן אויג, און דער תלמיד איז אוועק. דער תלמיד האט געשריבן א הגה וואס שפעט פון א זוהר וואס זאגט אז ווער עס גייט ארבע אמות נאכ'ן אויפשטיין אן נעגל וואסער איז חייב מיתה. דער קאצקער האט זיך שפעטער באריימט אז ער האט ארויסגעטריבן א שעדליכן מענטש, וואס ער האט געזען פון אנהייב.
אין דער מעשה: דער קאצקער רבי, דער רבי ר' בונם
געדאנקען
- 8:50 דער משגיח לערנט ארויס פון רבי שמעון בר יוחאי'ס טאל מיט גאלד אז דער דיבור און רצון פון א איד קען באשאפן אמת'ע מטבעות, און אזוי ווערן די שקלים למעלה פון יעדעס יאר געמאכט פון אידן וואס גלוסטן צו געבן ווען זיי הערן פרשת שקלים.
- 15:40 דער משגיח לערנט דעם רמב"ם וועגן "רוצה אני" ביי כפיה ווי א סוד פונעם אידישן הארץ, נישט נאר א הלכה: די שלעג מאכן נאר אונטערטעניג דעם גוף, און די אינעווייניגסטע נקודה וואס וויל אלעמאל דעם רצון השם קומט ארויס.
- 12:54 שקלים איז קעגן דעם קוצו של יו"ד, וואס איז העכער פונעם שם אליין, די זעלבע מדריגה וואס דער משגיח געפינט אין "לפני ה'" פון יום כיפור, וואו קיין פגם פון חטא דערגרייכט נישט.
- 33:04 דווקא יהואש, וואס האט געזינדיגט קעגן דעם קודש הקדשים אין מקום, זמן און נפש אויף איינמאל, ווערט אין דער הפטרה געלויבט פאר די שקלים, א ראיה אז די אינעווייניגסטע נקודה פון א איד בלייבט נישט אנגערירט אפילו נאך אזא חטא.
- 43:57 א גורל פאסט פאר יום כיפור און פורים, ווייל אזוי ווי ביי א לאטעריע, האט די נאנטקייט פון יעדן איד ביי דער שורש נקודה נישט קיין טעם וואס א מלאך קען ערקלערן.
- 49:41 רב האט געזאגט פאר רבה בר בר חנה אז צו באצאלן די ארבעטער איז א דין און נישט נאר מדת חסידות, ווייל פאר א מענטש אויף א העכערע מדריגה ווערט א העכערע שטאפל זיין דין.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אהרן הכהן, אליהו הנביא, דער חתם סופר, דער מלאך מיכאל, דער קאצקער רבי, דער רבי ר' בונם, דער רמ"א, דער רמ"ע מפאנו, דער רמב"ם, דער רמב"ן, המן, זכריה הנביא, יהואש, יהוידע הכהן, יעקב אבינו, משה רבינו, עשו, עתליה, רב, רבה בר בר חנה, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שמעון בר יוחאי
ערכים גורל, יום הכפורים, כהן גדול, לפנים משורת הדין, מדת חסידות, מחול, מחצית השקל, עולם קטן, קודש הקדשים, קוצו של יו"ד, רוצה אני, שם הוי"ה, שעיר לעזאזל