bachurim chukas

קאטאלאג: Y 05 Current חקת נומ׳ ⁨19⁩ תשע"ג (2012–13) אידיש 35 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 35 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים אנהייבן פרק ג אין תניא פאר בחורים, ערקלערט דער משגיח ווי אזוי א איד קען עסן בקדושה, און דערנאך לייגט ער אויס די עשר ספירות ווי צען כוחות אין א מענטש, פון חכמה און בינה ביז חסד, גבורה און תפארת.

דער משגיח חזר'ט איבער אז יעדער איד האט צוויי נפשות. די נפש הבהמית פון א גוי קומט פון די שלש קליפות הטמאות, דערפאר קען ער נאר מקריב זיין אן עולה, אבער די נפש הבהמית פון א איד קומט פון קליפת נוגה און מ'קען זי מהפך זיין צו קדושה: ער קען עסן לשם שמים און דאנקען השם יתברך אפילו פארן טעם. די העכערע מדריגה פון צדיקים וואס האבן בכלל נישט געשפירט קיין טעם ברענגט ער מיט א מעשה פונעם ישמח משה און זיין גבאי. דערנאך ערקלערט ער די נפש האלקית: נפש, רוח און נשמה, דאס הייסט עבודה מיט מעשה, דיבור און מחשבה, און ער הייבט אן פרק ג, אז יעדע איינע באשטייט פון צען בחינות. כדי דאס צו פארשטיין לייגט ער אויס די עשר ספירות מיט וואס דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט, און די צען כוחות וואס זענען אין דעם מענטש אקעגן זיי. חכמה איז א בליץ פון א געדאנק, בינה איז דער בנין אויף דעם, חסד איז אהבה און זיך אויסשפרייטן, גבורה איז זיך איינהאלטן, און תפארת איז א שיינע מישונג פון קאלירן. צום סוף רעדט ער וועגן דעם ליובאוויטשער רבי'ן, תשובה פאר משיח'ס צייטן, און א מעשה פון א ברכה וואס ער האט באקומען ביי אים.

ענינים: די ספירות · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · עבודה בגשמיות

סדר השיעור

  1. 0:00 עסן בקדושה: א איד און א גוי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז מ'הייבט אן פרק ג און חזר'ט איבער די צוויי נפשות. ביי א גוי, וואס זיין נפש הבהמית קומט פון די שלש קליפות הטמאות, קען ער נאר ברענגען אן עולה, אבער א איד קען עסן בקדושה, מיט א ברכה און רואיג, און דאנקען השם יתברך במחשבה פארן טעם.

  2. 4:42 דער ישמח משה און זיין גבאי מעשה

    דער משגיח זאגט אז גרויסע צדיקים האבן געגעסן נאר לשם שמים און נישט געשפירט קיין טעם, און דערציילט ווי דעם ישמח משה'ס גבאי האט אים געגעבן אלע מאכלים אויף איין טעלער אן דעם וואס ער האט עס באמערקט. ער לייגט צו אז די מדריגה איז נישט פאר אונז, אבער יעדער קען עסן לשם שמים און דאנקען פארן טעם.

  3. 8:37 נפש, רוח און נשמה

    דער משגיח ערקלערט די נפש האלקית: נפש, רוח און נשמה, וואס מ'באקומט ביי דער ברית, ביים ווערן בר מצוה און שפעטער דורכן לערנען גמרא, און מיט זיי דינט מען מיט מעשה, דיבור און מחשבה. ער לערנט דעם אנהייב פון פרק ג, אז יעדע איינע האט צען מדריגות, און הייבט אן דאס צו ערקלערן דורך די עשרה מאמרות און די עשר ספירות.

  4. 12:12 די עשר ספירות; חכמה און בינה

    דער משגיח ערקלערט דאס ווארט ספירה פון דעם אבן ספיר, רעכנט אויס די עשר ספירות, און זאגט אז דער מענטש, בצלם אלקים, האט צען כוחות אקעגן זיי, מוחין און מידות. חכמה ערקלערט ער ווי א פלוצלונגדיקער בליץ פון א געדאנק ביים לערנען, און בינה ווי דער בנין וואס א בחור בויט דערויף ביז א גאנצן פשט.

  5. 19:03 חסד, גבורה און תפארת

    דער משגיח ערקלערט חסד ווי אהבה וואס שפרייט זיך אויס און גבורה ווי זיך איינהאלטן, און פארבינדט זיי מיט אברהם און יצחק און מיט די ערשטע צוויי ברכות פון שמונה עשרה. תפארת ערקלערט ער ווי א שיינע מישונג, מיט ווייס און רויט, געמישטע קאלירן, און די קאלירן פון א פעלד אדער פון דער שקיעה, און ער זאגט אז דאס איז די בחינה פון יעקב.

  6. 26:43 דער ליובאוויטשער רבי און א לב נשבר מעשה

    ביים לחיים רעדט דער משגיח וועגן דעם ליובאוויטשער רבי'ן, וואס האט אראפגעברענגט תשובה אויף דער וועלט ווי א דריזל פאר דעם שטארקן רעגן פון משיח, און דערציילט ווי דער רבי האט אים, אן דעם וואס ער האט געוואוסט, דערמאנט דעם פסוק "לב נשבר" וואס ער האט געזאגט מיט טרערן פאר א קראנקן אין דער פאמיליע. דער שיעור ענדיגט זיך מיט לחיים און ברכות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

עסן בקדושה: א איד און א גוי

0:54

איידער מ'הייבט אן פרק ג אין תניא, חזר'ט דער משגיח איבער אז יעדער איד האט צוויי נפשות. ביי א גוי קומט די נפש הבהמית פון די שלש קליפות הטמאות, וואס מ'קען קיינמאל נישט אויסנוצן לטובה, דערפאר קען ער נאר מקריב זיין אן עולה וואס ווערט אינגאנצן פארברענט, און ער קען נישט עסן הייליג פלייש. א

2:39

א איד קען עסן בקדושה: זיך וואשן, מאכן די ברכה מיט כוונה, און עסן רואיג, נישט כאפן. ווען ער שפירט דעם טעם פון א פרוכט, איז דאס וואס ער דאנקט דעם רבונו של עולם במחשבה אליין א ברכה.

דער ישמח משה און זיין גבאי

4:54

גרויסע צדיקים, זאגט דער משגיח, האבן געגעסן נאר לשם שמים און בכלל נישט געשפירט קיין טעם. דער ישמח משה האט געפרעגט פארוואס מ'דארף אזויפיל מאכלים; איין פארציע איז גענוג פאר כח. דער גבאי האט געוואוסט אז דער רבי עסט מיט פארמאכטע אויגן, און האט אים געגעבן זופ, פלייש און דעזערט אויף איין טעלער, און נאכדעם האט דער רבי געזאגט אז מיט איין מאכל ווערט מען זאט.

7:49

די מדריגה איז נישט פאר אונז, זאגט ער, אבער יעדער קען עסן רואיג, כדי צו זיין געזונט צום לערנען און דאווענען, און דאנקען השם יתברך פארן טעם.

נפש, רוח און נשמה

8:45

די נפש הבהמית פון א איד קומט פון קליפת נוגה, און מ'קען זי מהפך זיין צו קדושה. די נפש האלקית האט נפש, וואס מ'באקומט ביי דער ברית, רוח ביים ווערן בר מצוה, און נשמה דורכן לערנען גמרא: עבודה מיט מעשה, מיט דיבור און מיט מחשבה.

10:59

אין פרק ג פון תניא שטייט אז יעדע איינע האט צען בחינות. כדי דאס צו ערקלערן, דערמאנט דער משגיח אז די וועלט איז באשאפן געווארן מיט עשרה מאמרות, ווי אין פרקי אבות, און על פי קבלה מיט עשר ספירות. א,ב

די עשר ספירות; חכמה און בינה

12:19

ספירה מיינט ליכטיקייט, פון דעם "לבנת הספיר" אין שמות כ"ד, א שטיין וואס דאס ליכט שיינט דורך. דער משגיח רעכנט אויס די עשר ספירות: די ערשטע דריי זענען דער שורש, אמאל גערעכנט חכמה, בינה און דעת, און די אנדערע זיבן זענען מידות, וואס מ'איז מתקן אין די זיבן וואכן פון ספירת העומר. חכמה איז די העכסטע, ווי אין משלי ג, י"ט און אין תרגום יונתן אויף בראשית. ג,ד,ה

14:39

דער מענטש, בצלם אלקים, האט צען כוחות אקעגן זיי. חכמה איז דער בליץ וואס פאלט פלוצלונג איין א בחור וואס מוטשעט זיך מיט א גמרא, "כח מה". בינה, פון בנין, איז ווען ער בויט דערויף א גאנצן פשט וואס פארענטפערט דעם רמב"ם און תוספות, ווי מ'בויט א הויז פון א ציגל.

חסד, גבורה און תפארת

19:05

חסד איז אהבה: זיך אויסשפרייטן צום צווייטן, צו א מענטש אדער צו א טעלער געפילטע פיש. גבורה איז דער היפך, זיך איינהאלטן. אברהם, וואס ווערט אנגערופן "אוהבי" אין ישעיה מ"א און האט געהאט הכנסת אורחים, איז חסד און די ערשטע ברכה פון שמונה עשרה; יצחק, וואס איז געזעסן ביי זיך און געדינט מיט יראה, איז גבורה און די צווייטע. ו,ז,ח

23:14

תפארת איז א מישונג. חסד איז ווייס און גבורה רויט, און קאלירן ווי גרין און לילא זענען געמישט. קיין קאליר אליין איז נישט שיין; א גרינער פעלד מיט בלומען אדער דער הימל ביי דער שקיעה איז יא. די הארמאניע איז תפארת, די בחינה פון יעקב, וואס איז א צוזאמשטעל פון אברהם און יצחק.

דער ליובאוויטשער רבי און א לב נשבר

26:47

ביים לחיים רעדט דער משגיח וועגן דעם ליובאוויטשער רבי'ן, וואס האט אראפגעברענגט תשובה אויף דער וועלט, אזוי אז אפילו אין זיין בית המדרש זענען דא בעלי תשובה. יעדער שטארקער רעגן הייבט זיך אן מיט א דריזל; היינט איז דא א דריזל פון תשובה, און מיט משיח וועט קומען א גאס.

28:37

ער דערציילט אז ער פלעגט וואוינען אין דער אלטשטאט פון ירושלים און יעדע נאכט זאגן קריאת שמע אין דעם חורבן בית המדרש, וואס דארט זאגט מען קאפיטל נ"א. ווען איינער אין דער פאמיליע איז קראנק געווארן, האט ער א גאנצן זומער יעדע נאכט מיט טרערן איבערגעזאגט "לב נשבר" אפשר צוואנציג מאל. צוריק אהיים, ביים נעמען א דאלאר, האט דער ליובאוויטשער רבי אים געזאגט אז השם יתברך וועט שיקן א רפואה מיטן כח פון יענער תפילה, כאטש קיינער, אפילו זיין ווייב, האט עס נישט געוואוסט. ט

מראי מקומות

תורה

  1. ג Shemos 24:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:19

נביאים

  1. ו Yeshayahu 41:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:05

כתובים

  1. ד Mishlei 3:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:19
  2. ט Tehillim 51:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:37

תרגום

  1. ה לכאורה Targum Yonasan on Bereishis 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:19

משנה

  1. ב Pirkei Avos 5:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:59

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 3 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:54, 10:59

תפילה און פיוט

  1. ז לכאורה Shemoneh Esrei, first brachah (Avos) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:05
  2. ח לכאורה Shemoneh Esrei, second brachah (Gevuros) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:05

עיקרי הדברים

  1. 1:44 ווייל די נפש הבהמית פון א איד קומט פון קליפת נוגה, קען מען זי מהפך זיין צו קדושה, און א איד קען עסן לשם שמים, נישט אזוי ווי א גוי וואס קען נאר מקריב זיין אן עולה.
  2. 3:14 דער משגיח זאגט אז מ'זאל עסן רואיג, מיט דער כוונה צו זיין געזונט כדי צו לערנען און דאווענען, און דאנקען דעם רבונו של עולם במחשבה אפילו פארן טעם פונעם עסן.
  3. 10:24 נפש, רוח און נשמה זענען די כוחות מיט וואס א איד דינט דעם רבונו של עולם מיט מעשה, דיבור און מחשבה, און יעדע איינע פון זיי האט צען מדריגות.
  4. 12:45 דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט עשר ספירות, און דער מענטש, וואס איז באשאפן בצלם אלקים, האט צען כוחות אקעגן זיי: דריי פון שכל און זיבן מידות.
  5. 16:29 חכמה איז דער ערשטער בליץ פון א געדאנק, און בינה איז דער בנין וואס דער מענטש בויט אויף אים.
  6. 19:05 חסד איז אהבה וואס שפרייט זיך אויס צום צווייטן, גבורה איז דער היפך, זיך איינהאלטן, און תפארת איז די הארמאניע פון א מישונג.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:59 פארוואס קען א גוי נאר מקריב זיין אן עולה, און נישט עסן הייליג פלייש?

    תירוץ: 1:44 ווייל זיין נפש הבהמית קומט פון די שלש קליפות הטמאות, וואס קענען קיינמאל נישט האבן קיין תיקון און מ'קען זיי נישט אויסנוצן לטובה.

  2. קשיא: 12:13 וואס מיינט דאס ווארט ספירה?

    תירוץ: 12:19 ליכטיקייט, פון דעם אבן ספיר וואס מ'קען דורכקוקן און עס שיינט דורך.

מעשיות

  1. 5:35 דעם ישמח משה'ס איין טעלער

    דער ישמח משה האט געפרעגט פארוואס מ'דארף אים געבן אזויפיל מאכלים; איין פארציע, א ביסל גרעסער, איז גענוג כדי צו האבן כח צו דינען דעם רבונו של עולם. דער גבאי האט געוואוסט אז דער רבי עסט מיט פארמאכטע אויגן, און שאקלט זיך ווי אינמיטן פסוקי דזמרה, און ווייסט נישט וואס ער עסט, און ער האט געוואלט אז ער זאל באקומען די נוצן פון אלערליי מאכלים. האט ער אים געגעבן אויף דעם זעלבן טעלער זופ, דערנאך פלייש מיט גרינסן, און דערנאך דעזערט. נאכן עסן האט דער ישמח משה געזאגט אז אפילו מיט איין זאך ווערט מען זאט, און ער האט נישט געוואוסט אז ער האט געגעסן אלע מאכלים.

  2. 28:31 דער ליובאוויטשער רבי און "לב נשבר"

    דער משגיח דערציילט אז ער פלעגט יעדעס יאר פארן קיין ארץ ישראל, וואוינען אין דער אלטשטאט פון ירושלים, און יעדע נאכט אראפגיין אין דעם חורבן בית המדרש דארט צו זאגן קריאת שמע שעל המטה, וואס אין דעם חסידישן נוסח זאגט מען דארט קאפיטל נ"א. ווען איינער אין זיין פאמיליע איז קראנק געווארן, האט ער יעדע נאכט, א גאנצן זומער, איבערגעזאגט דעם פסוק "לב נשבר" אפשר צוואנציג מאל מיט טרערן. ווען ער איז צוריקגעקומען איז ער געגאנגען נעמען א דאלאר ביים ליובאוויטשער רבי'ן און געבעטן א רפואה, און דער רבי האט אים געזאגט אז השם יתברך וועט שיקן א רפואה מיטן כח פון דער תפילה "לב נשבר". דער משגיח זאגט אז קיינער, אפילו זיין ווייב, האט דאס נישט געוואוסט.

געדאנקען

  1. 1:44 דער משגיח ערקלערט פארוואס א גוי קען נאר מקריב זיין אן עולה וואס ווערט אינגאנצן פארברענט: זיין נפש הבהמית קומט פון די שלש קליפות הטמאות וואס מ'קען נישט אויסנוצן לטובה, בשעת ביי א איד קען מען זי מהפך זיין, און ער קען עסן הייליג פלייש.
  2. 4:23 ווען מ'דאנקט דעם רבונו של עולם במחשבה אינמיטן עסן פארן געשמאק, איז דאס אליין א ברכה.
  3. 16:48 דער משגיח טייטשט חכמה ווי די צוויי ווערטער "כח מה", א כח, דער ערשטער בליץ פון א געדאנק, און בינה פון "בנין", וואס מ'בויט פון דעם בליץ א גאנצן בנין, אזוי ווי פון א ציגל בויט מען א הויז.
  4. 20:51 אברהם, וואס האט ליב געהאט און געהאט הכנסת אורחים, איז די מדה פון חסד, און יצחק, וואס איז געזעסן ביי זיך און געדינט דעם רבונו של עולם מיט יראה, איז די מדה פון גבורה, און דאס זענען די ערשטע צוויי ברכות פון שמונה עשרה.
  5. 25:14 קיין איין קאליר אליין איז נישט שיין; די שיינקייט קומט פון א מישונג, און דערפאר איז תפארת, א הארמאניע פון חסד און גבורה, די בחינה פון יעקב, וואס איז א צוזאמשטעל פון אברהם און יצחק.
  6. 27:37 די תשובה פון היינט איז ווי דער דריזל וואס יעדער שטארקער רעגן הייבט זיך אן דערמיט: פאר משיח קומט אראפ א ביסל תשובה, און ווען משיח קומט, א גאס מיט תשובה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 3:14 דער משגיח זאגט אז מ'זאל עסן רואיג און לשם שמים, מיט דער כוונה צו זיין געזונט און שטארק צו לערנען, דאווענען און דינען דעם רבונו של עולם.
  2. 3:37 ווען מ'שפירט א טעם אינעם עסן, זאגט דער משגיח, זאל מען דאנקען דעם רבונו של עולם במחשבה דערפאר.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דוד המלך, דער ישמח משה, דער ליובאוויטשער רבי, יעקב אבינו, יצחק אבינו, משה רבינו

ערכים לב נשבר ונדכה, לשם שמים, מדות, מוחין, נפש האלקית, נפש הבהמית, נפש רוח נשמה, ספירה, ספירת העומר, קליפת נוגה, שלש קליפות הטמאות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט