Korach

קאטאלאג: Y 05 Current קרח נומ׳ ⁨14⁩ תשע"א (2010–11) אידיש 42 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 42 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פארן זומער זאגט דער משגיח פאר די בחורים אז די חדשים תמוז און אב, וואס זענען אראפגעפאלן, זענען א צייט צו פארריכטן וואס די מרגלים האבן קאליע געמאכט: מען פארט אוועק אלס שליח פונעם רבונו של עולם, און מען ארבעט אויף מידות טובות, בפרט צו שפירן דעם צער פון א צווייטן איד.

דער משגיח עפנט אז תמוז און אב זענען הויכע חדשים וואס זענען אראפגעפאלן צוליב דער מעשה פון די מרגלים, און וואס העכער א זאך איז, אלץ טיפער פאלט זי. ער גלייכט די חדשים צו ראובן און שמעון, וואס האבן פארלוירן זייער בכורה, און ווייזט אז די פרשיות קרח און פנחס, וואס מ'ליינט ביים אריינגיין פון תמוז און אב, דערציילן דעם דורכפאל פון זייערע נשיאים; אבער אלעס וואס פאלט וועט צוריק אויפגעהויבן ווערן, און אין די חדשים ליגן ניצוצות פון משיח. ווייל די מרגלים זענען דורכגעפאלן אין זייער שליחות, פארט א בחור אוועק פון דער היים אויפן זומער אלס שליח פונעם אייבערשטן, און ער דארף געדענקען וועמעס שליח ער איז; דא ברענגט ער דעם חתם סופר. ווייל דער חורבן איז געקומען פון שנאת חנם, איז דאס לעבן מיט חברים אין קעמפ די צייט צו ארבעטן אויף מידות. דערנאך ברענגט ער א רייע ביישפילן פון שפירן דעם צווייטן: רש"י ביי יוסף'ס בור, א גערער רבי פארוואס מ'זאגט נישט שעשני כהן, נישט פארריכטן דעם בעל קורא, אנקלאפן פאר מ'גייט אריין, קלאר שרייבן, א נאמען פאר א קינד, און מעשיות פונעם בארדיטשובער רב און פון רבי עקיבא איגר.

ענינים: די חדשים תמוז און אב · זומער און בין הזמנים · בין אדם לחבירו · די מרגלים · מידות טובות

סדר השיעור

  1. 0:00 תמוז און אב: הויכע חדשים וואס זענען געפאלן

    דער משגיח ערקלערט אז תמוז און אב האבן געדארפט זיין די פרייליכסטע חדשים, נאר זיי זענען נפגם געווארן דורך די מרגלים, וואס זענען ארויס ערב ראש חודש תמוז און צוריקגעקומען תשעה באב. ער ברענגט א משל פון א שטיין: וואס פון העכער ער פאלט, אלץ טיפער זינקט ער איין.

  2. 3:32 ראובן, שמעון, קרח און פנחס שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גלייכט תמוז און אב צו ראובן און שמעון, וואס האבן פארלוירן זייער ערשטקייט ביי די דגלים, און ווייזט אז פרשת קרח און פרשת פנחס, וואס מ'ליינט ביים אנהייב פון די חדשים, דערציילן דעם דורכפאל פון זייערע נשיאים. אבער וואס פאלט וועט אויפשטיין: קרח וועט נאך זיין כהן גדול, און אין תמוז און אב ליגן ניצוצות פון משיח, וואס לויטן מדרש ווערט געבוירן תשעה באב.

  3. 10:06 דער זומער אלס א שליחות פונעם אייבערשטן

    דער משגיח זאגט אז אוועקפארן פון דער היים אויפן זומער, אין דער צייט וואס די מרגלים זענען ארויס, איז א שליחות פונעם רבונו של עולם צו פארריכטן זייער דורכפאל; מען מעג זיך עוסק זיין מיט'ן גוף כדי צו זיין געזונט פארן לערנען, אבער מען טאר נישט פארגעסן וועמעס שליח מען איז. ער ברענגט דעם חתם סופר, וואס איז מתרץ צי דער אייבערשטער אדער די אידן האבן געשיקט די מרגלים: זיי זענען דורכגעפאלן ווייל זיי זענען געגאנגען אלס שלוחים פון די אידן.

  4. 15:40 מידות צווישן חברים בויען ירושלים

    דער משגיח זאגט אז די עיקר ארבעט אין קעמפ, וואו בחורים עסן, שלאפן און וואוינען צוזאמען, איז מידות: ארויסהעלפן א חבר און אכטונג געבן אים נישט צו מצער זיין. ווייל דער בית המקדש איז חרוב געווארן צוליב שנאת חנם, ווי ביי דער מעשה פון קמצא און בר קמצא, זענען די חדשים די צייט צו מתקן זיין די מידות, און גוטע מידות בויען ירושלים.

  5. 19:38 יוסף'ס בור און די ברכה וואס א כהן זאגט נישט

    דער משגיח ברענגט פון רב זלמן סורוצקין אויף רש"י, אז אין יוסף'ס ליידיגן בור זענען געווען שלאנגען און עקרבים: די תורה זאגט עס נאר ברמז, ווייל מען טאר נישט רעדן שלעכטס אפילו אויף א בור אין ארץ ישראל. דערנאך ברענגט ער פון א גערער רבי פארוואס א כהן מאכט נישט קיין ברכה שעשני כהן: עס וואלט פארשעמט די אנדערע אידן, וואס האבן פארלוירן די כהונה צוליב דעם עגל.

  6. 25:24 דער גמל, דער בעל קורא און א קלאפ אין טיר

    דער משגיח ברענגט א מדרש אז די תורה זאגט קודם דעם סימן טהרה פונעם גמל און ערשט דערנאך זיין סימן טומאה. ער ברענגט פוסקים אז מ'זאל נישט פארריכטן א טעות פונעם בעל קורא וואס טוישט נישט דעם טייטש, כדי אים נישט צו פארשעמען, און לערנט אז מען קלאפט אן און מען ווארט פאר מ'גייט אריין, אפילו אין דער אייגענער שטוב.

  7. 30:27 קלאר שרייבן און א קינדס נאמען

    דער משגיח זאגט אז מען זאל שרייבן בריוו, די נומער פון הויז און דעם נאמען אויפן פאסט קעסטל קלאר, אז דער צווייטער זאל זיך נישט דארפן מוטשען. דערנאך ווארנט ער עלטערן נישט צו געבן א קינד אן אלטמאדישן נאמען וואס וועט מאכן אז מ'זאל אים אויסלאכן, מיט א ביישפיל פון א מיידל מיטן נאמען יענטע און א יונגל אין בני ברק וואס מ'האט אים אויסגעלאכט צוליב זיין נאמען.

  8. 36:05 דער בארדיטשובער רב, רבי עקיבא איגר, און א ברכה מעשה

    דער משגיח דערציילט ווי דער בארדיטשובער רב האט געווארנט נישט אריינצולייגן בלוט אין די מצות, דאס הייסט נישט צו יאגן מידע אלמנות זיי זאלן שנעלער באקן, און ווי רבי עקיבא איגר האט באהאלטן זיין לערנען די זיבן טעג שבע ברכות כדי נישט צו פארשעמען א צווייטן חתן. ער ענדיגט מיט א ברכה פאר א הצלחה'דיגן זומער און אז תמוז און אב זאלן זיך איבערדרייען צו שמחה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

תמוז און אב: הויכע חדשים וואס זענען געפאלן

1:34

דער משגיח ערקלערט אז תמוז און אב זענען זייער גרויסע חדשים, וואס ווען משיח וועט קומען וועלן זיי זיין די פרייליכסטע. זיי זענען נפגם געווארן דורך די מרגלים, וואס זענען ארויס ערב ראש חודש תמוז און צוריקגעקומען פערציג טעג שפעטער, תשעה באב. דער טעם: וואס העכער א זאך איז, אלץ נידעריגער פאלט זי. א שטיין אויף ווייכער ערד זינקט אביסל איין, אבער פון א הויכן דאך גייט ער טיף אריין.

ראובן, שמעון, קרח און פנחס

3:57

תמוז און אב, זאגט דער משגיח, זענען קעגן ראובן און שמעון, וואס האבן געדארפט זיין די ערשטע און זענען געפאלן; ביי די דגלים איז יהודה געגאנגען פריער. אויך זייערע נשיאים זענען געפאלן, און דאס ליינט מען פונקט ביים אנהייב פון די חדשים: שבת מברכים תמוז ליינט מען קרח, וואו די בני ראובן האבן זיך מחבר געווען צו קרח'ס מחלוקת, און ביים אריינגיין פון אב ליינט מען פנחס, מיטן דורכפאל פון זמרי בן סלוא, דער נשיא פון שמעון.

8:25

אבער וואס מ'פארלירט מוז צוריקקומען. ער ברענגט אז קרח, וואס האט געוואלט זיין כהן גדול, וועט נאך זיין כהן גדול. אין תמוז און אב ליגן ניצוצות פון משיח, און ער ברענגט דעם מדרש איכה אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב. ו

דער זומער אלס א שליחות

10:25

אלעס האט א טעם: אין דער צייט וואס די מרגלים זענען ארויס, פארן אלע אוועק פון דער היים. מען פארט נישט נאר זיך צו זונען; מען פארט אלס שליח פונעם רבונו של עולם, צו מתקן זיין דאס וואס די מרגלים זענען אוועק פונעם מחנה פון כלל ישראל. זיך עוסק זיין מיט'ן גוף כדי צו זיין געזונט פארן לערנען איז גוט, אבער מ'טאר נישט פארגעסן וועמעס שליח מ'איז.

12:22

אין במדבר שטייט אז דער אייבערשטער האט געהייסן שיקן, און אין דברים אז די אידן האבן געבעטן. דער חתם סופר ערקלערט אז דער משלח לייגט אריין א חלק פון זיך אינעם שליח. די אידן האבן נישט געהאט קיין גוטע כוונה, האט דער אייבערשטער זיי געמאכט פאר זיינע שלוחים כדי זיי זאלן מצליח זיין; זיי זענען אבער געגאנגען אלס שלוחים פון די אידן. די הפטרה האט געוויזן יהושע'ס שלוחים וואס האבן מצליח געווען. א,ב,ג

מידות צווישן חברים

16:19

די עיקר ארבעט אין קעמפ, וואו מ'עסט, מ'שלאפט און מ'פארברענגט צוזאמען, איז מידות: ארויסהעלפן א חבר און אכטונג געבן אים נישט צו מצער זיין. די גמרא זאגט אז דער בית המקדש איז חרוב געווארן צוליב שנאת חנם, ווי ביי קמצא און בר קמצא; ממילא זענען תמוז און אב די צייט צו מתקן זיין מידות, און אזוי ווי שלעכטע מידות האבן חרוב געמאכט ירושלים, בויען גוטע מידות עס צוריק. ד,ה

יוסף'ס בור און שעשני כהן

20:01

דער משגיח ברענגט פון רב זלמן סורוצקין'ס ספר אויפן בור וואו מ'האט אריינגעווארפן יוסף, וואס איז געווען ליידיג פון וואסער, און רש"י זאגט אז שלאנגען און עקרבים זענען דארט געווען. פארוואס נאר ברמז? ווייל דער בור איז געווען אין ארץ ישראל, און מ'טאר נישט רעדן שלעכטס אפילו אויף א בור דארט; די תורה נוצט א לשון נקיה. ז,ח

23:13

א גערער רבי האט געפרעגט: א איד דאנקט יעדן טאג פאר זיין מצב, פארוואס מאכט א כהן נישט קיין ברכה שעשני כהן? ווייל דער עולם וואלט געדארפט ענטפערן אמן אויף זייער אייגענעם חסרון: אלע אידן האבן געדארפט זיין כהנים און האבן עס פארלוירן ביים עגל. דאס וואלט געווען ווי מלבין פני חבירו ברבים.

דער גמל, דער בעל קורא, א קלאפ

25:36

א מדרש מערקט אן אז די תורה זאגט קודם דעם גמל'ס סימן טהרה, מעלה גרה, און ערשט דערנאך אז ער האט נישט קיין געשפאלטענע קלויען. דער משגיח ברענגט פוסקים אז א טעות פונעם בעל קורא וואס טוישט נישט דעם טייטש, ווי ביי במדבר, פארריכט מען נישט, כדי אים נישט צו פארשעמען; וואו דער טייטש טוישט זיך, פארריכטן אים טייל. ט,י

29:15

נאך א מעלה וואס ווייניג טוען: אנקלאפן און ווארטן א רגע פאר מ'גייט אריין, אפילו אין דער אייגענער שטוב, ווייל דער אינעווייניג איז אפשר נישט גרייט.

קלאר שרייבן און א קינדס נאמען

30:27

ספרים שרייבן אז מ'זאל קלאר שרייבן א בריוו, אז דער לייענער זאל זיך נישט מוטשען; אזוי אויך די נומער פון הויז און דעם נאמען אויפן פאסט קעסטל פאר א נייעם פאסטמאן. קליינע זאכן זענען גרויסע מידות.

33:21

א טאטע גיט א טאכטער דעם נאמען יענטע נאך א באבע, און יארן שפעטער לאכן די מיידלעך אין סקול פון איר. אמאל איז עס געווען א חשוב'ער נאמען, היינט שעמט זיך דאס קינד, און דאס טאר מען נישט טון. ער דערמאנט א יונגל אין בני ברק וואס מ'האט אויסגעלאכט צוליב אן אלטן נאמען; מען דארף טראכטן פון דעם צווייטנס געפילן.

דער בארדיטשובער רב און רבי עקיבא איגר

36:13

דער בארדיטשובער רב האט אין זיין ערשטער דרשה ערב פסח, אין די צייטן פון בלוט בלבולים, געווארנט נישט אריינצולייגן בלוט אין די מצות. ער האט ערקלערט: די אלמנות וואס וואלגערן מצות זענען פארמוטשעט, און שיינע אידן יאגן זיי פאר א הידור; די מצות וואלטן געווען כשר אויך לאנגזאמער, און ווען מ'יאגט זיי גייט זייער בלוט אריין. דער אמת'ער הידור איז גוטע מידות.

39:17

רבי עקיבא איגר, באקאנט ווי א גרויסער למדן, האט אין די שבע ברכות געזאגט נאר פשוט'ע תורה, און דערנאך מורא'דיגע שטיקלעך. ער האט ערקלערט אז נאך א חתן, וואס מ'האט געהאלטן פאר א למדן, איז געקומען מיט אים, און ער האט אים נישט געוואלט פארשעמען. דער משגיח ענדיגט מיט א ברכה פאר א זומער וואס זאל זיין א פארגעניגן פארן רבונו של עולם, און אז תמוז און אב זאלן ווערן צו ששון ולשמחה, ווי דער נביא זכריה זאגט. כ

מראי מקומות

תורה

  1. א Bamidbar 13:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:22
  2. ב Devarim 1:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:22
  3. ז Bereishis 37:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:01
  4. י Vayikra 11:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:36

נביאים

  1. כ Zechariah 8:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:17

תלמוד בבלי

  1. ד Yoma 9b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:19
  2. ה Gittin 55b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:19

מדרש

  1. ו Midrash Eichah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:25
  2. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 25:36

ראשונים

  1. ח Rashi on Bereishis 37:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:01

אחרונים און חסידות

  1. ג Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:22

עיקרי הדברים

  1. 1:34 תמוז און אב זענען זייער הויכע חדשים וואס זענען נפגם געווארן דורך די מרגלים, און אלעס וואס פאלט וועט סוף כל סוף ווערן אויפגעהויבן.
  2. 11:04 אוועקפארן אויפן זומער איז א שליחות פונעם רבונו של עולם וואס פארריכט די נסיעה פון די מרגלים, און מען מוז געדענקען וועמעס שליח מען איז.
  3. 16:36 דער בית המקדש איז חרוב געווארן צוליב שלעכטע מידות, שנאת חנם, דערפאר דארף מען אין תמוז און אב, בפרט ביים וואוינען מיט חברים אין קעמפ, ארבעטן אויף מידות, און גוטע מידות בויען ירושלים.
  4. 27:49 גוטע מידות מיינט טראכטן פון דעם צווייטנס געפילן און אים קיינמאל נישט פארשעמען, אפילו אין קליינע זאכן, ווי א טעות פונעם בעל קורא, אנקלאפן אין טיר אדער קלאר שרייבן.
  5. 38:36 רחמנות און שפירן א צווייטן איד איז גרעסער ווי א הידור מצוה און ווי דער אייגענער כבוד, ווי מ'זעט פון די מעשיות פונעם בארדיטשובער רב און פון רבי עקיבא איגר.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 12:12 אין שלח זאגט דער אייבערשטער צו משה ער זאל שיקן די מרגלים, און אין דברים שטייט אז די אידן האבן געבעטן מ'זאל זיי שיקן; ווי איז עס?

    תירוץ: 12:58 די אידן האבן געוואלט שיקן מיט נישט קיין גוטע כוונה; דער אייבערשטער האט געהייסן שיקן זיי אלס זיינע אייגענע שלוחים, אז זיי זאלן מצליח זיין, אבער זיי זענען געגאנגען אלס שלוחים פון די אידן און זענען דורכגעפאלן.

  2. קשיא: 21:47 פארוואס זאגט די תורה נישט בפירוש אז אין יוסף'ס בור זענען געווען שלאנגען און עקרבים, נאר ברמז?

    תירוץ: 22:40 ווייל דער בור איז געווען אין ארץ ישראל, און מען טאר נישט רעדן שלעכטס אפילו אויף א בור דארט; די תורה נוצט א לשון נקיה.

  3. קשיא: 23:40 כהן זיין איז דאך א גרעסערע מעלה, פארוואס מאכט א כהן נישט קיין ברכה שעשני כהן?

    תירוץ: 24:17 ווייל דער גאנצער עולם, וואס האבן אלע געדארפט זיין כהנים און האבן עס פארלוירן צוליב דעם עגל, וואלטן געדארפט ענטפערן אמן דערויף; עס וואלט געווען ווי הלבנת פנים ברבים.

מעשיות

  1. 36:08 דער בארדיטשובער רב און דאס בלוט אין די מצות

    ווען דער בארדיטשובער רב איז געווארן רב אין בארדיטשוב, האט ער ערב פסח געזאגט א דרשה און געווארנט מען זאל נישט אריינלייגן בלוט אין די מצות, אין א צייט וואס די גוים האבן געמאכט בלוט בלבולים אויף אידן. מ'האט אים געפרעגט, ווער פון אידן לייגט אריין בלוט אין די מצות? האט ער ערקלערט אז די אלמנות און ארימע פרויען וואס מ'דינגט צו וואלגערן די מצות ארבעטן א גאנצן טאג און זענען שטארק פארמוטשעט, און שיינע אידן, וואס ווילן דעם הידור פון שנעל באקן, שרייען אויף זיי שנעלער, שנעלער. די מצות וואלטן געווען כשר אויך א ביסל לאנגזאמער; ווען מ'יאגט די אלמנות גייט זייער בלוט אריין אין די מצות. א הידור וואס מוטשעט א איד איז נישט קיין הידור.

  2. 38:51 רבי עקיבא איגר באהאלט זיין לערנען

    ווען רבי עקיבא איגר איז געווארן א חתן, איז ער געקומען אין דער שטאט פון דער כלה אויף דער חתונה און די זיבן טעג שבע ברכות, און די גאנצע שטאט האט געווארט אויף א גרויסן למדן. ביי די סעודות האט ער געזאגט נאר פשוט'ע שטיקלעך תורה וואס א יונגער בחור קען זאגן, און מ'האט זיך געוואונדערט. נאך די זיבן טעג האט ער אנגעהויבן זאגן מורא'דיגע שטיקלעך תורה, און ווען מ'האט אים געפרעגט פארוואס ער האט זיך פריער איינגעהאלטן, האט ער געזאגט אז מיט אים איז געקומען נאך א חתן וואס מ'האט געהאלטן פאר א למדן, און ער האט אים נישט געוואלט פארשעמען אין זיינע שבע ברכות. אזוי האט ער געלאזט מ'זאל אים האלטן פאר א פשוט'ן מענטש זיבן טעג.

  3. 34:54 א יונגל אין בני ברק וואס מ'האט אויסגעלאכט צוליב זיין נאמען

    דער משגיח דערמאנט אז רבי אהרן טשערנאבילער האט געהאט א גבאי מיט אן אלטן אידישן נאמען, וואס אמאל איז דאס געווען א חשוב'ער נאמען. אין בני ברק איז געווען א יונגל וואס מ'האט אים געגעבן דעם נאמען, און אנדערע יונגלעך זענען אים נאכגעלאפן און אים אויסגעלאכט דערמיט. דער משגיח זאגט אז דאס קינד וועט זיך שעמען מיט זיין נאמען, און אז די וואס האבן אים אויסגעלאכט האבן אויך נישט געהאט קיין רעכט אים צו פארשעמען.

געדאנקען

  1. 2:34 דער משגיח ערקלערט די נידעריגקייט פון תמוז און אב דורך זייער הויכקייט: אזוי ווי א שטיין וואס פאלט פון א הויכן דאך זינקט טיף איין אין דער ווייכער ערד, אזוי, וואס העכער א צייט איז, אלץ טיפער פאלט זי.
  2. 5:27 ער פארבינדט די חדשים מיט די שבטים: תמוז און אב זענען קעגן ראובן און שמעון, און דעם דורכפאל פון זייערע נשיאים, אין קרח און אין פנחס, ליינט מען פונקט ווען יעדער חודש הייבט זיך אן.
  3. 11:04 א זומער וואקאציע ווערט א שליחות צו פארריכטן די מרגלים, וואס זענען דורכגעפאלן ווען זיי זענען אוועקגעגאנגען אויף א וועג פונעם מחנה פון כלל ישראל.
  4. 13:05 לויטן חתם סופר ערקלערט דער משגיח אז דער משלח לייגט אריין א חלק פון זיין נפש אינעם שליח; דער אייבערשטער האט געוואלט אז די מרגלים זאלן גיין אלס זיינע שלוחים און מצליח זיין, אבער זיי זענען געגאנגען אלס שלוחים פון די אידן, וואס האבן נישט געהאט קיין גוטע כוונה.
  5. 22:20 די תורה זאגט נאר ברמז אז אין יוסף'ס בור זענען געווען שלאנגען און עקרבים, ווייל מען טאר נישט רעדן שלעכטס אפילו אויף א בור אין ארץ ישראל, וואס דאס איז געווען די זינד פון די מרגלים.
  6. 38:10 לויט דעם בארדיטשובער רב, יאגן מידע אלמנות פאר א הידור אין די מצות הייסט אריינלייגן בלוט אין די מצות; דער אמת'ער הידור מצוה איז גוטע מידות.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 11:37 דער משגיח זאגט אז אויפן זומער מעג מען זיך עוסק זיין מיט'ן גוף כדי צו זיין געזונט צו לערנען א גאנץ יאר, אבער מען דארף געדענקען אז מען איז דעם אייבערשטנס שליח און דורכפירן די שליחות מיט יראת שמים.
  2. 16:19 דער משגיח זאגט אז אין קעמפ, ביים וואוינען צוזאמען מיט חברים, זאל מען אויסנוצן די אסאך געלעגנהייטן ארויסצוהעלפן, מחזק צו זיין און טון א טובה פאר א חבר, און אכטונג געבן אים נישט צו מצער זיין.
  3. 29:19 דער משגיח זאגט אז מען זאל אנקלאפן און ווארטן א רגע פאר מ'גייט אריין, אפילו אין דער אייגענער שטוב.
  4. 31:13 דער משגיח זאגט אז מען זאל קלאר שרייבן בריוו, די נומער פון הויז און דעם נאמען אויפן פאסט קעסטל, אז דער צווייטער זאל זיך נישט דארפן מוטשען.
  5. 33:54 דער משגיח זאגט אז עלטערן טארן נישט געבן א קינד א נאמען וואס וועט מאכן אז מ'זאל עס אויסלאכן און עס זאל זיך שעמען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אליצור בן שדיאור, בר קמצא, דער גערער רבי, דער חתם סופר, זכריה הנביא, זמרי בן סלוא, יהודה, יהושע בן נון, יוסף הצדיק, משה רבינו, קמצא, קרח, ר' זלמן סאראצקין, ראובן, רבי אהרן טשערנאבילער, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי עקיבא אייגער, רש"י, שלומיאל בן צורישדי, שמעון

ערכים דגלים, התמדה, יראת שמים, מהדרין, מלבין פני חבירו ברבים, מרגלים, נשיאים, שבע ברכות, שבת מברכים, שליחות, שנאת חנם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט