Kedushas HaShabbos

קאטאלאג: Kedushas HaShabbos נומ׳ ⁨2⁩ אידיש 35 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 35 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז מלאכה איז געקומען פון די קללות נאכן חטא פון אדם הראשון, און שבת איז לויטער ברכה, דערפאר האלט מען שבת נישט ווי א טאג פון אפרוען נאר ווי א הייליגער טאג, וואס זיין קדושה גייט אריין אפילו אין די פשוטע שבת'דיגע מאכלים.

דער משגיח עפנט מיט דעם חילוק צווישן מלאכה און ברכה. אין גן עדן איז ברויט און בגדים געוואקסן גרייט אויף די ביימער; ערשט נאכן חטא האט מען געדארפט אסאך מלאכות ביז מ'האט א שטיקל ברויט אדער א בגד, און די ניין און דרייסיג מלאכות זענען קעגן די קללות וואס אדם, חוה, די ערד און דער נחש האבן באקומען. שבת, וואס דער אייבערשטער האט געבענטשט, האט דערפאר נישט קיין מלאכה, און א יום טוב מיט ווינציגער קדושה האט מער מלאכה; לעתיד לבוא, ווען אלעס וועט זיין ברכה, וועט זיין א יום שכולו שבת. דאס אפרוען פון שבת דארף זיין לשם שמים: משה רבינו האט אין מצרים אויסגעפועלט א טאג רו פאר די פארמאטערטע אידן, אבער ביי מתן תורה האט דער אייבערשטער באפוילן שבת אלס קדושה. דורך די דריי מדריגות פונעם בית אהרן אין "ישמחו", מעשיות פון צדיקים מיט זייער שבת'דיגע מאכלים, און די שבת ליכט, ווייזט דער משגיח אז די קדושה פון שבת גייט אריין אין די פשוטע מאכלים, און ער שליסט אז עונג שבת איז די פרייד מיט דער קדושה.

ענינים: קדושת שבת · עונג שבת און כבוד שבת · שמירת שבת און אירע הלכות

סדר השיעור

  1. 0:00 מלאכה איז דער היפך פון ברכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אין גן עדן האט אדם הראשון נישט געדארפט קיין מלאכה, ווייל ברויט און בגדים זענען געוואקסן אויף די ביימער, און אז נאכן חטא איז ער געבליבן אין גן עדן איבער שבת. נאך דער קללה דארף מען אסאך מלאכות פאר ברויט און פאר א בגד, און די ניין און דרייסיג מלאכות זענען קעגן די קללות נאכן חטא.

  2. 7:00 שבת איז ברכה, דערפאר קיין מלאכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ווייל דער אייבערשטער האט געבענטשט דעם שבת איז נישטא קיין מלאכה, און יום טוב, חול המועד און ראש חודש, וואס האבן ווינציגער קדושה, האבן מער מלאכה. לעתיד לבוא וועט אלעס וואקסן אלס ברכה און ס'וועט זיין א יום שכולו שבת; ביז דערווייל דארף די מנוחה פון שבת זיין לשם שמים, נישט כדי זיך אפצורוען פון דער וואך.

  3. 11:21 משה רבינו'ס טאג רו אין מצרים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז משה רבינו האט איינגערעדט פרעה צו געבן די פארמאטערטע אידן א טאג א וואך, אז זיי זאלן בעסער ארבעטן, און ער פארגלייכט עס צום "law of diminishing returns" פון די היינטיגע חכמים; משה האט אויסגעקליבן שבת. דערנאך טייטשט ער דעם פסוק "אך את שבתתי תשמרו": נישט מער א טאג רו פון קנעכט ווי אין מצרים, נאר שבת אלס א הייליגער טאג.

  4. 16:50 דריי מדריגות אין האלטן שבת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם בית אהרן אויף די דריי מדריגות אין "ישמחו": שומרי שבת וואס רוען זיך אפ, קוראי עונג וואס מאכן שבת פאר א תענוג, און מקדשי שביעי וואס מאכן אים הייליג, די מדריגה וואס דער אייבערשטער האט ליב. ער ווענדט עס אן אויף פרי אויפשטיין לערנען, לאזן צייט צו לערנען שבת נאכמיטאג, און דאווענען בעסער שבת.

  5. 20:46 מעשיות פונעם טעם פון שבת מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א ארעמען חסיד וואס האט געבעטן דעם רבונו של עולם ער זאל אים געבן שבת צו זיין חלה, ער ברענגט דעם מדרש פון א גוי וואס האט געפרעגט א תנא פון וואו זיין מאכל האט אזא טעם און האט באקומען דעם ענטפער "שבת", און ער דערציילט די מעשה מיטן טשאלנט פון ר' יחזקאל'ע קוזמירער, וואס זיין סוד איז געווען אז ער האט אליין אריינגעווארפן א הויפן מיט די ווערטער "לכבוד שבת".

  6. 25:44 שבת ליכט און פשוטע שבת'דיגע מאכלים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז שבת'דיגע ליכט און שבת'דיגע מאכלים זענען אנדערש ווי די וואכעדיגע, ער ברענגט דעם מדרש אז דער אייבערשטער האט געבענטשט שבת מיט די ליכט, און זאגט אז וואס ריינער א איד איז פון עבירות אלץ מער קדושה שיינט אין זיי. די שבת'דיגע מאכלים זענען פשוט, אבער האבן א הימלישן טעם, און ער דערציילט ווי א חסיד פון ר' אהרן קארלינער האט געזאגט נשמת ביים צוגרייטן די פיש, און דער רבי האט געשפירט נשמת אין די פיש.

  7. 30:34 א שבת'דיגער קוגל, נישט א קוגל'דיגער שבת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז אידן עסן די זעלבע שבת'דיגע מאכלים אין א געוויסן סדר, ווייל ס'ליגן סודות אין זיי, און ער טייטשט אין זמר "מנוחה ושמחה" די ווערטער "נשמת כל חי... אכול בשמחה", אז מ'עסט דעם נשמת וואס מ'האט געזאגט ביי די פיש. ער שליסט מיט א ווארט פון א צדיק, אז איינער האט א שבת'דיגן קוגל און א צווייטער א קוגל'דיגן שבת: עונג שבת איז א פרייד מיט דער קדושה, לשם שמים.

דער שיעור, אויסגעשריבן

מלאכה איז דער היפך פון ברכה

0:24

דער משגיח הייבט אן אז מלאכה איז דער היפך פון ברכה. אין גן עדן האט אדם הראשון נישט געדארפט קיין מלאכה: ווען ער האט געוואלט ברויט, איז ער צוגעגאנגען צום בוים און גענומען א גרייטע חלה, און אויך בגדים זענען געוואקסן אויף די ביימער. אפילו נאכן חטא האט מען אים געלאזט בלייבן אין גן עדן איבער שבת, און ער האט גענומען פון די ביימער באזונדערע בגדים אויף שבת.

3:35

נאך דער קללה אין בראשית ג, יט, וואקסט שוין ווייץ אויפן פעלד, און מ'דארף אקערן, זייען, שניידן, מאלן, קנעטן און באקן ביז מ'האט א שטיקל ברויט; א בגד דארף שערן, שפינען, וועבן, שניידן און נייען. די ניין און דרייסיג מלאכות, זאגט ער, זענען קעגן די קללות וואס אדם, חוה, די ערד און דער נחש האבן באקומען נאכן חטא. א

שבת איז ברכה, דערפאר קיין מלאכה

7:00

שבת איז פארקערט א צייט פון ברכה, ווייל דער אייבערשטער האט געבענטשט דעם שביעי (בראשית ב, ג; שמות כ, יא), דערפאר איז נישטא קיין מלאכה. א טאג מיט ווינציגער קדושה האט מער מלאכה: יום טוב מעג מען קאכן און באקן, חול המועד נאך מער, און ראש חודש טוען נשים נישט נאר געוויסע מלאכות. ב,ג

9:08

חז"ל (שבת ל:) זאגן אז לעתיד לבוא וועלן בגדים וואקסן אויף ביימער, און ס'וועט זיין א יום שכולו שבת; שבת יעצט איז מעין עולם הבא. דערפאר, זאגט דער משגיח, דארף די מנוחה פון שבת זיין לשם שמים, נישט כדי זיך אפצוכאפן פון דער ארבעט פון דער וואך. ד

משה רבינו'ס טאג רו אין מצרים

11:21

דער משגיח ברענגט דעם מדרש (שמות רבה א, כח): משה רבינו, וואס איז אויפגעוואקסן ביי פרעה, האט געזען ווי שווער די אידן ארבעטן, און האט געזאגט פרעה'ן אז מיט איין טאג רו וועלן זיי בעסער ארבעטן. ער פארגלייכט עס מיט דעם וואס די חכמים האבן היינט אויסגעפונען, אז אן ארבעטער פון אכט שעה טוט מער ווי פון צוועלף. משה האט אויסגעקליבן שבת, און ביי מתן תורה האט ער זיך געפרייט, ווי מ'זאגט אין דאווענען "ישמח משה במתנת חלקו". ה,ו

15:30

דאס איז, לויטן אור החיים, דער פשט אין "אך את שבתתי תשמרו" (שמות לא, יג): אין מצרים האט מען גערוט ווי פארמאטערטע קנעכט; יעצט זאל מען האלטן שבת אלס א הייליגער טאג, ווייל דער אייבערשטער האט פארענדיקט די מלאכה און גערוט (שמות לא, יז). ז,ח,ט

דריי מדריגות אין האלטן שבת

16:50

דער משגיח ברענגט דעם בית אהרן אויף "ישמחו": שומרי שבת רוען זיך אפ און שלאפן נאכן טשאלנט; קוראי עונג מאכן שבת פאר א תענוג; מקדשי שביעי מאכן אים הייליג, וואס דאס האט דער אייבערשטער ליב, ווי ס'שטייט "והשביעי רצית בו". מ'קען זיך אביסל אפרוען, זאגט ער, אבער מ'דארף לאזן צייט צו לערנען אפילו א ווינטער'דיגן שבת נאכמיטאג, און דאווענען בעסער ווי אינמיטן וואך. י,כ,ל

מעשיות פונעם טעם פון שבת

20:56

א ארעמער חסיד האט געהארעוועט א גאנצע וואך אויף חלה און פיש; נאכן קידוש האט ער געבעטן: רבונו של עולם, דו האסט מיר געגעבן חלה אויף שבת, גיב מיר שבת צו דער חלה. אין מדרש (בראשית רבה יא, ד) שטייט אז א גוי האט געפרעגט א תנא פון וואו זיין מאכל האט אזא טעם, און דער ענטפער איז געווען: שבת. מ

23:26

א רב האט געגעסן ר' יחזקאל'ע קוזמירער'ס טשאלנט און מיטגענומען דעם רעצעפט, אבער אינדערהיים איז ער ארויס א פשוטער. די רביצין האט ערקלערט: יעדן ערב שבת ווארפט איר מאן אריין א הויפן און זאגט "לכבוד שבת", און דאס האט ער נישט.

שבת ליכט און פשוטע שבת'דיגע מאכלים

25:44

א שבת'דיגער מאכל און א שבת'דיגע ליכט זענען אנדערש ווי די וואכעדיגע, ווייל דער אייבערשטער האט געבענטשט שבת מיט די ליכט (בראשית רבה יא, ב); וואס ריינער א איד איז פון עבירות, אלץ מער קדושה שיינט אין זיי. די מאכלים זענען פשוט, אייער מיט ציבעלע, טשאלנט, קאשע, פטשא, אבער זיי האבן א הימלישן טעם ווייל שבת ליגט אין זיי. נ

29:14

ביי ר' אהרן קארלינער האט א חסיד געזאגט נשמת בשעת ער האט צוגעגרייט די פיש, און פרייטאג צונאכטס האט דער רבי זיך אנגערופן אז ס'ליגט א שטיק נשמת אין די פיש.

א שבת'דיגער קוגל, נישט א קוגל'דיגער שבת

30:41

אידן עסן די זעלבע שבת'דיגע מאכלים אין א געוויסן סדר, זאגט דער משגיח, ווייל ס'ליגן סודות אין זיי. ער טייטשט אין "מנוחה ושמחה" די ווערטער "נשמת כל חי... אכול בשמחה": אז מ'האט געזאגט נשמת ביי די פיש, עסט מען פרייטאג צונאכטס דעם נשמת וואס ליגט אין זיי. ס

33:34

ער שליסט מיט א ווארט פון א צדיק: איינער האט א שבת'דיגן קוגל, און א צווייטער א קוגל'דיגן שבת. דער עונג שבת, וואס די זמירות רעכענען אויס אין די מאכלים, איז א פרייד מיט דער קדושה פון שבת, לשם שמים. ע

מראי מקומות

תורה

  1. א Bereishis 3:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:35
  2. ב Bereishis 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:00
  3. ג Shemos 20:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:00
  4. ז Shemos 31:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:30
  5. ט Shemos 31:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:30

תלמוד בבלי

  1. ד לכאורה Shabbos 30b מפתח אינעם אויסשרייב: 9:08

מדרש

  1. ה לכאורה Shemos Rabbah 1:28 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:21
  2. מ לכאורה Bereishis Rabbah 11:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:56
  3. נ לכאורה Bereishis Rabbah 11:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:44

אחרונים און חסידות

  1. ח לכאורה Ohr HaChaim on Shemos 31:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:30
  2. י Beis Aharon (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:50

תפילה און פיוט

  1. ו לכאורה Shabbos Shacharis Amidah, Yismach Moshe מפתח אינעם אויסשרייב: 11:21
  2. כ לכאורה Shabbos Musaf Amidah, Yismechu מפתח אינעם אויסשרייב: 16:50
  3. ל לכאורה Shabbos Amidah, V'hashevi'i ratzisa bo מפתח אינעם אויסשרייב: 16:50
  4. ס לכאורה Menuchah v'Simchah, stanza 'Nishmas kol chai' מפתח אינעם אויסשרייב: 30:41
  5. ע לכאורה Mah Yedidus, 'barburim u'slav v'dagim' מפתח אינעם אויסשרייב: 33:34

עיקרי הדברים

  1. 0:24 מלאכה איז געקומען אויף דער וועלט דורך די קללה נאכן חטא; פריער איז ברויט און בגדים געוואקסן גרייט אויף די ביימער אין גן עדן.
  2. 7:00 שבת איז א צייט פון ברכה, דערפאר טוט מען נישט קיין מלאכה; וואס מער ברכה א טאג האט, אלץ ווינציגער מלאכה איז דא.
  3. 10:36 דאס אפרוען שבת דארף זיין לשם שמים, נישט כדי זיך אפצוכאפן פון דער ארבעט פון דער וואך.
  4. 15:38 אין מצרים האבן די אידן געהאלטן א טאג רו ווי פארמאטערטע קנעכט, אבער די תורה באפעלט שבת ווייל ס'איז א הייליגער טאג וואס דורך אים איז דער אייבערשטער זיי מקדש.
  5. 25:44 די קדושה פון שבת גייט אריין אין די שבת ליכט און אין די מאכלים, אזוי אז אפילו פשוטע שבת'דיגע מאכלים האבן א הימלישן טעם.
  6. 33:37 עונג שבת איז א פרייד מיט דער קדושה פון שבת, נישט סתם עסן נאך א שטיקל קוגל.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:01 פארוואס טאר מען נישט טאן קיין מלאכה שבת?

    תירוץ: 0:24 ווייל מלאכה איז דער היפך פון ברכה, זי קומט פון דער קללה נאכן חטא, און שבת איז דער טאג וואס דער אייבערשטער האט געבענטשט און איז אינגאנצן ברכה.

  2. קשיא: 14:28 פארוואס האט משה רבינו זיך געפרייט מיט "מתנת חלקו" ווען מ'האט געגעבן שבת?

    תירוץ: 14:09 ווייל דער טאג וואס ער האט אויסגעקליבן אין מצרים פאר די אידן צו רוען איז געווען פונקט דער טאג וואס דער אייבערשטער האט געגעבן אלס שבת, און ער האט געזען אז ער האט מכוון געווען צום רצון פונעם רבונו של עולם.

  3. קשיא: 15:11 פארוואס זאגט דער פסוק "אך את שבתתי תשמרו" צו אידן וואס האבן שוין געהאלטן א טאג רו?

    תירוץ: 15:38 אין מצרים האבן זיי זיך אפגערוט ווי פארמאטערטע קנעכט פאר א טאג פריי; יעצט זאלן זיי האלטן שבת אלס א הייליגער טאג, "לדעת כי אני ה' מקדשכם".

  4. קשיא: 24:40 וואס האט ר' יחזקאל'ע קוזמירער'ס טשאלנט געהאט וואס איז נישט געשטאנען אינעם רעצעפט?

    תירוץ: 25:11 דעם הויפן וואס ער האט אליין אריינגעווארפן יעדן ערב שבת מיט די ווערטער "לכבוד שבת".

מעשיות

  1. 2:08 אדם הראשון'ס שבת אין גן עדן

    נאכן חטא האט מען געדארפט ארויסווארפן אדם הראשון פון גן עדן, אבער ס'איז שוין געווען ערב שבת, און מ'האט אים געלאזט בלייבן אין גן עדן ביז נאך שבת. וויבאלד ס'איז שוין געווען נאכן חטא, האט ער געדארפט האבן בגדים, און ער האט גענומען פון די ביימער באזונדערע בגדים אויף שבת.

    אין דער מעשה: אדם הראשון, קין, הבל, דוד המלך

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 11:34 משה בעט פרעה א טאג רו

    משה רבינו איז אויפגעוואקסן אין פרעה'ס הויז, ווייל בת פרעה האט אים גענומען פאר א זון. ער איז ארויסגעגאנגען אויפן פעלד און געזען ווי שווער די אידן ארבעטן, און ער האט געזאגט צו פרעה אז זיי זענען אזוי פארמאטערט אז זיי קענען שוין נישט ארבעטן; אז מ'וועט זיי געבן איין טאג א וואך מנוחה, וועלן זיי די גאנצע וואך ארבעטן אסאך בעסער. פרעה האט מסכים געווען אויף א באשטימטן טאג, און משה האט אויסגעקליבן שבת.

    אין דער מעשה: משה רבינו, פרעה

  3. 20:53 גיב מיר שבת צו דער חלה

    איינער פון די גרויסע חסידים האט געארבעט א גאנצע וואך אין ארעמקייט, כדי ער זאל האבן גענוג צו קויפן א שטיקל חלה און א שטיקל פיש אויף שבת. צום סוף האט ער עס געהאט; ער האט געמאכט קידוש, זיך געוואשן און געגעסן א שטיקל חלה, און ער האט געזאגט: רבונו של עולם, דו האסט מיר געגעבן חלה אויף שבת, איך בעט דיך, גיב מיר שבת צו דער חלה.

    דערציילט אין נאך 8 שיעורים ←

  4. 23:26 דער טשאלנט פון ר' יחזקאל'ע קוזמירער

    א רב וואס איז געווען אויף שבת ביי ר' יחזקאל'ע קוזמירער האט געגעסן פונעם רבי'נס טשאלנט און האט קיינמאל נישט געגעסן אזא טשאלנט. נאך שבת האט ער געבעטן ביי דער רביצין דעם רעצעפט, און זי האט אים אויפגעשריבן אלעס וואס מ'טוט אריין, אבער ווען זיין ווייב האט עס געקאכט פונקט אזוי, איז עס געווען א טשאלנט ווי יעדן שבת. דאס צווייטע מאל האט ער ווידער געפרעגט, און די רביצין האט געזאגט אז יעדן ערב שבת קומט אריין איר הייליגער מאן, ווארפט אריין א הויפן אין טשאלנט און זאגט "לכבוד שבת", און דאס האט ער נישט אינדערהיים.

    אין דער מעשה: ר' חזקל'ע קוזמירער

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  5. 29:14 נשמת אין די פיש אין קארלין

    ביי ר' אהרן קארלינער פלעגן די חסידים צוגרייטן די שבת'דיגע מאכלים. א חסיד אין קיך האט געזאלצן און צוגעגרייט די פיש, און ער האט זיך דערמאנט אז שבת אינדערפרי זאגט מען נשמת, און ער האט אנגעהויבן זאגן נשמת בשעת ער האט געמאכט די פיש. פרייטאג צונאכטס, ווען מ'האט דערלאנגט די פיש צו ר' אהרן, האט ער זיך אנגערופן אז ס'ליגט א שטיק נשמת אין די פיש.

    אין דער מעשה: ר' מאטעלע סלאנימער, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי אהרן קארלינער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 6:14 די ניין און דרייסיג מלאכות פון שבת זענען קעגן די קללות וואס אדם, חוה, די ערד און דער נחש האבן באקומען נאכן חטא, ממילא איז אפהאלטן זיך פון זיי שבת א צוריקקער צו א מצב פון לויטער ברכה.
  2. 7:29 וויפיל מלאכה מ'טאר טאן אין א טאג גייט פארקערט מיט דער ברכה וואס ער האט: שבת גארנישט, יום טוב אביסל מער, חול המועד מער, ראש חודש נאך מער.
  3. 11:58 משה רבינו'ס טענה פאר פרעה, אז אפגערוטע ארבעטער טוען מער, איז דאס וואס די היינטיגע חכמים רופן "law of diminishing returns", אבער דער שבת פון דער תורה איז דער היפך פון אזא פראקטישער טאג רו.
  4. 14:05 די שמחה פון "ישמח משה במתנת חלקו" איז געווען אז דער טאג וואס משה האט אויסגעקליבן אין מצרים איז געווען פונקט דער טאג וואס דער אייבערשטער האט געגעבן אלס שבת.
  5. 29:51 א מאכל וואס מ'האט צוגעגרייט מיט ווערטער פון תפילה טראגט זיי אין זיך: אין די פיש וואס מ'האט ביי זיי געזאגט נשמת איז געלעגן נשמת, און דאס איז דער פשט אין "אכול בשמחה" נאך "נשמת כל חי" אין "מנוחה ושמחה".
  6. 33:34 ס'איז דא וואס האבן א שבת'דיגן קוגל, א קוגל וואס איז דורכגענומען מיט שבת, און ס'איז דא וואס האבן א קוגל'דיגן שבת, א שבת וואס באשטייט פון נאך א שטיקל קוגל.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 10:52 דער משגיח זאגט אז א מענטש טאר נישט טראכטן אז שבת איז א געלעגנהייט זיך אפצוכאפן פון דער ארבעט פון דער וואך, נאר אז ס'איז א יום ברכה וואס דער רבונו של עולם האט געגעבן, און מ'טוט נישט קיין מלאכה לכבוד שבת.
  2. 19:22 דער משגיח זאגט אז מ'קען זיך אביסל אפרוען נאכן טשאלנט, אבער מ'דארף איבערלאזן צייט צו לערנען שבת נאכמיטאג, אפילו אין א קורצן ווינטער'דיגן שבת, און דאווענען שבת בעסער ווי אינמיטן וואך.
  3. 21:37 דער משגיח זאגט אז א איד דארף עסן די שבת'דיגע חלה און מאכלים מיט קדושה, זינגען זמירות און קוקן אין די שבת ליכט, נישט עסן ווי מ'עסט סתם ווען מ'איז הונגעריג.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אדם הראשון, בתיה בת פרעה, דער בית אהרן, דער הייליגער אור החיים, משה רבינו, פרעה, ר' חזקל'ע קוזמירער, רבי אהרן קארלינער

ערכים ברכה, גן עדן, חול המועד, יום שכולו שבת, ל"ט מלאכות, לשם שמים, מעין עולם הבא, נשמת כל חי, עונג שבת, קללות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט