Shabbos Shel Bnei Aliya
קאטאלאג: Kedushas HaShabbos נומ׳ 7 אידיש 33 מינ׳
שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח שילדערט ווי אזוי העכערע מענטשן היטן שבת: מיט שמירת הדיבור, מיט א לענגערן דאווענען און לערנען, און מיטן הויכפונקט פון שבת ביי שלש סעודות מיטן זמר בני היכלא.
דער משגיח הייבט אן מיטן דיבור אום שבת: די קדושה פון שבת באגרעניצט דעם מענטשנס רייד צו זמירות, ברכות און תורה, און מ'זאל זיך אפהיטן פון רייד וואס האבן נישט קיין שייכות מיט שבת. ער פארבינדט די דריי סעודות פון שבת מיט די אבות, די סעודה פון פרייטאג צונאכטס איז די סעודה פון יצחק, און מלוה מלכה איז די סעודה פון דוד המלך. ער רעדט וועגן תפילת חצות, וואס איז א תקנה און נישט קיין חיוב, און ער דערציילט וועגן רבי אלימלך'ס מלוה מלכה. ווייל דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט דיבור און האט גערוט אום שבת, היט א העכערער מענטש שבת אויך מיט זיין דיבור, אבער ער מאכט דעם שבת'דיגן טיש געשמאק פאר זיין משפחה. דערנאך רעדט ער וועגן דעם לאנגן דאווענען פון שבת, די תורה וואס מ'לערנט אום שבת, שבת אלס א קשר צווישן דעם אייבערשטן און כלל ישראל, און דעם גרויסן רצון פון שבת נאכמיטאג. ער ענדיגט מיט שלש סעודות: מ'עסט כמעט נישט, מ'זינגט דעם אריז"ל'ס זמר בני היכלא מיט דביקות, די מלאכים קומען קוקן, און די כוחות הרע קענען נישט אריינקומען.
ענינים: קדושת שבת · שלש סעודות · מחשבה און דער כח הדיבור
סדר השיעור
-
0:00 דער דיבור אום שבת און די סעודות פון שבת
דער משגיח ערקלערט אז די קדושה פון שבת באגרעניצט דעם דיבור צו זמירות, ברכות און דברי קדושה, און ער ווארנט פון רייד וואס האבן נישט קיין שייכות מיט שבת. ער פארבינדט די סעודה פון פרייטאג צונאכטס מיט יצחק, די דריי סעודות מיט די אבות, און מלוה מלכה מיט דוד המלך.
-
5:05 תפילת חצות און רבי אלימלך'ס מלוה מלכה
דער משגיח ערקלערט אז תפילת חצות איז א תקנה און נישט קיין חיוב, ווייל א גרויסע מדריגה קען נישט זיין קיין חיוב, און ער רופט עס די תפילה פון דוד. דערנאך דערציילט ער ווי רבי אלימלך האט געהאלטן מלוה מלכה נאר מיט טיי, און וואס ער האט אנגעזאגט זיינע קינדער.
-
8:14 העכערע מענטשן היטן שבת מיט זייער דיבור שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן מיט דיבור און דער אייבערשטער האט גערוט אום שבת, היטן זיך העכערע מענטשן פון ליידיגע רייד אום שבת, אבער זיי דארפן מאכן א געשמאקן שבת'דיגן טיש פאר דער משפחה. ער ברענגט די הלכה'דיגע זייט פון נישט רעדן וועגן א מלאכה, די מעשה מיט רבי שמעון בר יוחאי'ס מאמע, און א פשט אין "בחריש ובקציר תשבות" אז מ'שווייגט.
-
14:10 תפילה און תורה אום שבת
דער משגיח ברענגט פונעם דברי אמת אז די תפילה איז דער עיקר פון שבת, און ער שילדערט דאס לענגערע דאווענען אום שבת מיט מזמורים וואס מ'זאגט נישט אין דער וואך. ער רעדט וועגן זיך אויסרוען כדי צו דאווענען ווי עס דארף צו זיין, וועגן א קביעות אין א חסידישן ספר, און אז די תורה פון שבת איז פיל העכער ווי די תורה פון דער וואך.
-
19:12 "ביני ובין בני ישראל" און שבת נאכמיטאג שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פארגלייכט שבת צו די געהיימע שמועסן פון צוויי נאנטע פריינט, א קשר צווישן דעם אייבערשטן און כלל ישראל. ביי די חשובע אידן איז שבת א יחוד מיטן רבונו של עולם, און דער הויכפונקט איז נאכמיטאג, א צייט פון גרויס רצון, נישט ווי מנחה אין דער וואך; ער רעדט וועגן עסן שלש סעודות צוזאמען מיט א מנין.
-
23:19 שלש סעודות און דעם אריז"ל'ס זמירות
דער משגיח ערקלערט אז ביי שלש סעודות עסט מען כמעט נישט, און דער עיקר איז די זמירות, בפרט בני היכלא וואס מ'זינגט צוזאמען מיט דביקות. ער זאגט אז דער אריז"ל האט געמאכט א זמר פאר יעדע פון די דריי סעודות, טייטשט "בני היכלא" אלס די קינדער פונעם קעניגס פאלאץ וואס ער לאדט איין צו עסן מיט אים, און דערמאנט די נעמען פון די סעודות אין קבלה, וואס ער זאגט אז ער קען נישט ערקלערן.
-
28:32 כיסופים, מלאכים, און די כוחות הרע וואס קענען נישט אריין
דער משגיח שילדערט די כיסופים פון שלש סעודות, און ווי טייער יעדער קליינער ביסן פון דער סעודה איז. מלאכים קומען קוקן אויף אידן וואס זיצן ביי שלש סעודות, די שווערע דינים פון מנחה אין דער וואך זענען נישטא, און ווי דער זמר זאגט, קענען די חציפין, די כוחות הרע, נישט אריינקומען.
דער שיעור, אויסגעשריבן
דער דיבור אום שבת און די סעודות פון שבת
דער משגיח הייבט אן מיטן דיבור אום שבת. די קדושה פון שבת באגרעניצט דעם מענטשנס רייד צו דברי קדושה: די ברכות, די זמירות און דברי תורה. ער ברענגט דעם פסוק אין ישעיה, און ווארנט פון רייד וואס האבן נישט קיין שייכות מיט קדושת שבת. א
דערנאך רעדט ער וועגן די סעודות. די סעודה פון פרייטאג צונאכטס איז די סעודה פון יצחק, און די דריי סעודות פון שבת זענען קעגן די אבות. מלוה מלכה נאך שבת איז די סעודה פון דוד המלך.
תפילת חצות און רבי אלימלך
תפילת חצות, ערקלערט דער משגיח, איז א תקנה, ווי אין סימן א' פון שולחן ערוך, און נישט קיין חיוב, ווייל א גרויסע מדריגה קען מען נישט פארלאנגען פון יעדן. ס'איז די תפילה פון דוד. ער דערציילט אז רבי אלימלך האט נישט געגעסן קיין גאנצע מלוה מלכה נאר געטרונקען טיי, און האט אנגעזאגט זיינע קינדער וועגן מלוה מלכה. ג
העכערע מענטשן היטן שבת מיט זייער דיבור
ביי העכערע מענטשן, זאגט דער משגיח, היט מען שבת אויך מיטן דיבור. דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט דיבור און האט גערוט אום שבת, ממילא רוען זיי פון געווענליכע רייד. אבער מ'דארף האבן שכל: דער שבת'דיגער טיש דארף זיין געמיטליך, מ'רעדט מיט דער משפחה מיט שמחה און מיט די קינדער מיט א שמייכל.
תפילה און תורה אום שבת
דער משגיח ברענגט פונעם דברי אמת אז דער עיקר פון שבת איז די תפילה פון שבת. דאס דאווענען אום שבת איז לענגער, מיט אסאך מזמורים וואס מ'זאגט נישט אין דער וואך, און דאס איז א גרויסע זאך. ער זאגט אז מ'זאל זיך פרייטאג צונאכטס גוט אויסשלאפן און אויפשטיין מונטער. ו
שבת איז אויך א טאג פון תורה, מיט א קביעות אין א חסידישן ספר. די תורה וואס מ'לערנט אום שבת, זאגט ער, איז פיל העכער ווי די תורה פון דער וואך.
"ביני ובין בני ישראל"
דער משגיח ברענגט "ביני ובין בני ישראל", און פארגלייכט שבת צו צוויי נאנטע פריינט וואס זאגן זיך סודות וואס אנדערע זאלן נישט הערן. ביי די חשובע אידן איז שבת א יחוד מיטן רבונו של עולם. דער הויכפונקט איז נאכמיטאג: נישט ווי מנחה אין דער וואך, איז עס א צייט פון גרויס רצון און רחמים. ער זאגט אז שלש סעודות זאל מען עסן צוזאמען מיט א מנין. ז
שלש סעודות און בני היכלא
מלאכים, און די כוחות הרע קענען נישט אריין
דער משגיח שילדערט די כיסופים פון שלש סעודות, וואו יעדער קליינער ביסן חלה אדער פיש איז טייער. מלאכים קומען קוקן אויף אידן וואס זיצן צוזאמען ביי שלש סעודות. די שווערע דינים וואס קומען אראפ ביי מנחה די גאנצע וואך זענען דעמאלט נישטא, און ווי דער זמר זאגט, קענען די חציפין, די כוחות הרע, נישט אריינקומען. ח
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
אנדערע
עיקרי הדברים
- 0:21 די קדושה פון שבת באגרעניצט דעם דיבור: ווערטער פון זמירות, ברכות און תורה, און נישט רייד וואס האבן נישט קיין שייכות מיט שבת.
- 3:01 די סעודה פון פרייטאג צונאכטס איז די סעודה פון יצחק, די דריי סעודות פון שבת זענען קעגן די אבות, און מלוה מלכה איז די סעודה פון דוד המלך.
- 8:35 ווייל דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט דיבור און האט גערוט אום שבת, היט א העכערער מענטש שבת אויך מיט זיין דיבור.
- 15:15 דאס דאווענען אום שבת איז לענגער, מיט אסאך מזמורים וואס מ'זאגט נישט אין דער וואך, און די תורה וואס מ'לערנט אום שבת איז פיל העכער ווי די תורה פון דער וואך.
- 21:27 דער הויכפונקט פון שבת איז נאכמיטאג, א צייט פון גרויס רצון און רחמים.
- 23:19 ביי שלש סעודות עסט מען כמעט נישט; דער עיקר איז די זמירות, בפרט בני היכלא, וואס מ'זינגט צוזאמען מיט דביקות.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 5:19 פארוואס איז תפילת חצות נישט קיין חיוב?
תירוץ: 5:54 ווייל עס איז א גרויסע מדריגה, און א גרויסע מדריגה קען מען נישט פארלאנגען פון יעדן איינעם אלס א חיוב.
-
קשיא: 8:43 פארוואס דארף א העכערער מענטש היטן שבת אויך מיט זיין דיבור?
תירוץ: 8:35 ווייל דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט דיבור און האט גערוט אום שבת, ממילא היט מען שבת מיט רוען פון געווענליכע רייד.
מעשיות
-
6:55 רבי אלימלך'ס מלוה מלכה
דער משגיח דערציילט אז רבי אלימלך האט נישט געגעסן קיין גאנצע סעודה ביי מלוה מלכה, נאר ער פלעגט טרינקען טיי. איינמאל איז דער מלך געקומען צו זיין מלוה מלכה, און דער רבי האט אים אנגערופן "אדוני המלך". רבי אלימלך האט אנגעזאגט זיינע קינדער אז זיי זאלן זיך היטן מיט מלוה מלכה.
אין דער מעשה: דער רבי ר' מלך
-
12:24 רבי שמעון בר יוחאי'ס מאמע
דער משגיח דערציילט אז די מאמע פון רבי שמעון בר יוחאי האט גערעדט אום שבת, און ער האט איר געזאגט: "מאמע, היינט איז שבת". דער משגיח ברענגט עס צו ווייזן אז ליידיגע רייד פאסן נישט פאר שבת.
אין דער מעשה: רבי שמעון בר יוחאי
געדאנקען
- 8:35 ווייל דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט דיבור און האט דערפון גערוט אום שבת, רוט א מענטש וואס שטרעבט העכער אום שבת אויך פון געווענליכע רייד, נישט נאר פון מלאכה.
- 5:19 א גרויסע מדריגה קען נישט ווערן א חיוב; דערפאר איז תפילת חצות א תקנה און נישט קיין חיוב.
- 13:21 דער משגיח טייטשט "בחריש" אין דעם פסוק פון רוען אויפן לשון חרש, שווייגן: אום שבת שווייגט מען.
- 19:20 שבת ווערט פארגליכן צו די געהיימע שמועסן פון צוויי נאנטע פריינט וואס אנדערע זאלן נישט הערן, א קשר נאר צווישן דעם אייבערשטן און כלל ישראל.
- 21:27 דער נאכמיטאג, וואס אין דער וואך ברענגט ביי מנחה שווערע דינים, איז אום שבת דער הויכפונקט פונעם טאג און א צייט פון גרויס רצון.
- 26:16 "בני היכלא" זענען די קינדער פונעם קעניגס פאלאץ, וואס דער קעניג לאדט זיי איין צו קומען עסן צוזאמען מיט אים.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 9:30 דער משגיח זאגט אז מ'דארף האבן שכל און מאכן א געמיטליכן שבת'דיגן טיש, און רעדן מיט דער משפחה מיט שמחה, אויך מיט די קינדער, מיט א שמייכל.
- 2:26 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זיך אפהיטן אום שבת פון רייד וואס האבן נישט קיין שייכות מיט קדושת שבת.
- 22:36 דער משגיח זאגט אז שלש סעודות זאל מען עסן צוזאמען מיט א מנין, און בני היכלא זאלן אלע זינגען צוזאמען מיט גרויס דביקות.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער רבי ר' מלך, יעקב אבינו, יצחק אבינו, רבי שמעון בר יוחאי
ערכים דיבור, מדריגה, מלוה מלכה, שלש סעודות