בר מצוה

bar mitzva Vaera

קאטאלאג: Simchos וארא נומ׳ ⁨1⁩ אידיש 19 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 19 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס די ערשטע פרשה פון תפילין רעדט נאר פון "זכרון" און די שפעטערדיגע פון "טוטפות", און ווייזט אז א בר מצוה איז א פריוואטע יציאת מצרים, וואו דער בחור לייגט צו צו דער שיינקייט פונעם רבונו של עולם'ס תפילין.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז די שמחה פון א בר מצוה איז פארבונדן מיט תפילין, און ווייזט אן אז אין פרשת קדש ווערן די תפילין אנגערופן "זכרון בין עיניך", און אין די אנדערע פרשיות שטייט "טוטפות". ער גיט צוויי תירוצים. איינס, די גאנצע ערשטע פרשה רעדט פון פסח, און פסח לייגט מען נישט קיין תפילין, ממילא איז עס נאר א זכרון, אזוי ווי חז"ל זאגן אויף "זכרון תרועה" ווען ראש השנה געפאלט אום שבת. צוויי, לויט דעם אמרי אמת האבן אידן אין מדבר געהאט נאר די ערשטע צוויי פרשיות, און "טוטפות" מיינט פיר פרשיות. דערנאך ערקלערט ער אז תפילין איז דבקות מיטן רבונו של עולם, און אז א בר מצוה איז א יציאת מצרים פאר'ן בחור. ער דערציילט פון רבי דוד'ל טאלנער וואס האט זיך געזעגנט מיט זיינע יונגלשע שפילערייען, און לערנט אז דער בר מצוה בחור דארף וויסן זיין חשיבות אלס בכור, צולייגן צו דער שיינקייט פונעם רבונו של עולם'ס תפילין, און זיך בודק זיין מיטן ליכט פון תורה ווען ער גייט אריין אין פערצנטן יאר. ער שליסט מיט א ברכה.

ענינים: בר מצוה · תפילין

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס די ערשטע פרשה זאגט נאר "זכרון" שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך אן ערשטן זאץ אז די שמחה פון א בר מצוה איז פארבונדן מיט תפילין, פרעגט דער משגיח פארוואס פרשת קדש רופט תפילין "זכרון" און די אנדערע פרשיות זאגן "טוטפות". ער ענטפערט אז די ערשטע פרשה רעדט פון פסח, ווען מ'לייגט נישט קיין תפילין, און דערנאך, לויט דעם אמרי אמת, אז אין מדבר האבן אידן געהאט נאר די ערשטע צוויי פרשיות, און "טוטפות" מיינט פיר.

  2. 11:46 בר מצוה אלס א יציאת מצרים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז תפילין איז דבקות מיטן רבונו של עולם און אז בר מצוה מיינט ארויסגיין פון קינדערשע זאכן אריין אין עבודת השם. ער דערציילט ווי רבי דוד'ל טאלנער האט זיך געזעגנט מיט זיין יונגלשע שפיל ביי זיין בר מצוה, און פון פרשת קדש לי כל בכור לערנט ער אז דער בחור דארף וויסן אז ער איז חשוב ביים רבונו של עולם.

  3. 15:00 צולייגן צום רבונו של עולם'ס תפילין; דער פערצנטער יאר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דעם רבונו של עולם'ס תפילין רעדן פון דער שיינקייט פון אידן און אז דער בחור דארף דערצו צולייגן, טייטשט "אור לארבעה עשר בודקין את החמץ" אויפן אריינגיין אין פערצנטן יאר, רופט דאס ערשטע יאר נאך דער בר מצוה דער בכור פונעם גאנצן לעבן, און שליסט מיט א ברכה פאר'ן בחור, זיין משפחה און די גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס די ערשטע פרשה זאגט נאר "זכרון"

0:00

דער משגיח פארבינדט די שמחה פון בר מצוה מיט תפילין, און נעמט פאר פרשת קדש (שמות יג, ב). אין דער ערשטער פרשה ווערן די תפילין אנגערופן "זכרון בין עיניך" (שמות יג, ט), און אין די אנדערע "טוטפות" (שמות יג, טז). פארוואס דער חילוק? א,ב,ג

8:16

דער ערשטער תירוץ: די גאנצע ערשטע פרשה רעדט פון פסח (שמות יג, ד-ז), און ווי דער בית יוסף ברענגט פונעם זוהר, לייגט מען נישט קיין תפילין פסח. חז"ל, געברענגט אין רש"י, טייטשן "זכרון תרועה" ביי א ראש השנה אום שבת, ווען מ'דערמאנט נאר דעם שופר; אזוי זענען די תפילין דא נאר א זכרון. ד,ה,ו

10:02

דער צווייטער תירוץ איז פונעם אמרי אמת: אין מדבר האבן אידן געלייגט תפילין נאר מיט די ערשטע צוויי פרשיות. וויבאלד די גמרא (מנחות לד:) לערנט אז "טוטפות" מיינט פיר פרשיות, האט די ערשטע פרשה עס נאך נישט געקענט זאגן; די צווייטע רעדט שוין פון די וואס זענען געבוירן אין מדבר. ז,ח

בר מצוה אלס א יציאת מצרים

12:01

תפילין, ערקלערט דער משגיח, מיינט זיך מדבק זיין אינעם רבונו של עולם, און יציאת מצרים איז געווען אריינגיין אין א נייע תקופה פון עבודת השם. א בר מצוה בחור גייט דורך זיין אייגענע יציאת מצרים, ארויס פון קינדערשע, יצר הרע'דיגע זאכן. רבי דוד'ל טאלנער, א ווילדער יונגל וואס פלעגט פארן אויף א באן ווי אויף א פערד, איז ביי זיין בר מצוה צוגעגאנגען און זיך מיט איר געזעגנט.

13:34

פון קדש לי כל בכור און "בני בכורי ישראל" (שמות ד, כב) לערנט ער אז דער בחור דארף וויסן ווי חשוב ער איז ביים רבונו של עולם. א,ט

צולייגן צום רבונו של עולם'ס תפילין

15:09

יעדע מצוה לייגט צו צום רבונו של עולם'ס תפילין, וואס רעדן, ווי די גמרא (ברכות ו.) זאגט, פון דער שיינקייט פון אידן (ישעיה מט, ג). דער משגיח זאגט אז דער בר מצוה בחור דארף מוסיף זיין אויף דער שיינקייט. כ,י

15:54

לויט ספרים טייטשט ער "אור לארבעה עשר בודקין את החמץ" (פסחים א, א) אויפן אריינגיין אין פערצנטן יאר: דער בחור דארף זיך בודק זיין אויף חמץ מיטן ליכט פון תורה (משלי ו, כג). אזוי ווי כלל ישראל זענען בכורים, איז דאס ערשטע יאר נאך בר מצוה דער בכור פונעם גאנצן לעבן; די יוגנט איז די וויכטיגסטע צייט (ירמיה ב, ב). ל,מ,נ

17:44

ער בענטשט דעם בחור און די משפחה מיט נחת, און אלעמען מיטן אמת'ן יציאת מצרים (מיכה ז, טו). ס

מראי מקומות

תורה

  1. א Shemos 13:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00, 13:34
  2. ב Shemos 13:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  3. ג Shemos 13:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  4. ד לכאורה Shemos 13:4-7 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:16
  5. ט לכאורה Shemos 4:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:34

נביאים

  1. י לכאורה Yeshayahu 49:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:09
  2. נ לכאורה Yirmeyahu 2:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:54
  3. ס לכאורה Michah 7:15 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:44

כתובים

  1. מ Mishlei 6:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:54

משנה

  1. ל Pesachim 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:54

תלמוד בבלי

  1. ח לכאורה Menachos 34b מפתח אינעם אויסשרייב: 10:02
  2. כ לכאורה Berachos 6a מפתח אינעם אויסשרייב: 15:09

ראשונים

  1. ו Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:16

אחרונים און חסידות

  1. ה Beis Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:16
  2. ז Imrei Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:02

עיקרי הדברים

  1. 7:42 די ערשטע פרשה פון תפילין רופט זיי נאר "זכרון" ווייל זי רעדט פון פסח, ווען מ'לייגט נישט קיין תפילין.
  2. 10:02 לויט דעם אמרי אמת האבן אידן אין מדבר געלייגט תפילין נאר מיט די ערשטע צוויי פרשיות, ממילא האט די ערשטע פרשה נאך נישט געקענט זאגן "טוטפות", וואס מיינט פיר פרשיות.
  3. 11:52 תפילין איז די דבקות פון א איד מיטן רבונו של עולם, און א בר מצוה איז א יציאת מצרים פאר'ן בחור: ער גייט ארויס פון קינדערשע, יצר הרע'דיגע זאכן אריין אין עבודת השם.
  4. 13:38 א בר מצוה בחור דארף וויסן ווי חשוב ער איז ביים רבונו של עולם, אלס זיין בכור.
  5. 15:15 דעם רבונו של עולם'ס תפילין רעדן פון דער שיינקייט פון אידן, און דער בר מצוה בחור דארף צולייגן צו דער שיינקייט.
  6. 16:00 ווען דער בחור גייט אריין אין פערצנטן יאר, דארף ער זיך בודק זיין מיטן ליכט פון תורה אויב ס'איז נישט פאראן קיין חמץ וואס מ'דארף ארויסראמען.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:36 פארוואס שטייט אין דער ערשטער פרשה פון תפילין "זכרון בין עיניך" און אין די אנדערע פרשיות "טוטפות"?

    תירוץ: 8:16 די גאנצע ערשטע פרשה רעדט פון פסח, ווען מ'לייגט נישט קיין תפילין, ממילא איז עס נאר א זכרון, אזוי ווי "זכרון תרועה" ביי א ראש השנה וואס געפאלט אום שבת.

  2. קשיא: 10:17 ווי אזוי האבן אידן געלייגט תפילין אין מדבר, ווען די שפעטערדיגע פרשיות זענען נאך נישט געגעבן געווארן?

    תירוץ: 10:30 דער אמרי אמת זאגט אז די גאנצע פערציג יאר אין מדבר האבן אידן געלייגט תפילין נאר מיט די ערשטע צוויי פרשיות, קדש און והיה כי יביאך.

  3. קשיא: 11:15 פארוואס שטייט שוין אין דער צווייטער פרשה "טוטפות", כאטש זי איז אויך געגעבן געווארן ביי יציאת מצרים?

    תירוץ: 11:23 זי רעדט פון שפעטער, פון די וואס זענען געבוירן געווארן אין מדבר, וואס וועלן האבן אלע פיר פרשיות.

מעשיות

  1. 12:49 רבי דוד'ל טאלנער געזעגנט זיך מיט דער באן

    רבי דוד'ל טאלנער איז אלס יונגל געווען א ווילדער יונגל אזוי ווי אלע יונגלעך, און ער פלעגט פארן אויף א באן, אזוי ווי מ'פארט אויף א פערד. ווען ער איז געווארן בר מצוה, איז ער צוגעגאנגען צו דער באן און זיך מיט איר געזעגנט. דער משגיח ערקלערט אז ער האט שוין מער נישט געהאט קיין שייכות דערמיט: מיט דער בר מצוה איז ער אריין אין אן אנדער תקופה.

געדאנקען

  1. 8:41 די ערשטע פרשה זאגט נאר "זכרון" ווייל זי רעדט פון פסח, ווען מ'לייגט נישט קיין תפילין; אזוי ווי "זכרון תרועה" מיינט א ראש השנה וואס געפאלט אום שבת, ווען מ'בלאזט נישט שופר און מ'דערמאנט עס נאר.
  2. 10:52 וויבאלד "טוטפות" מיינט פיר פרשיות, און אין מדבר האבן אידן געהאט נאר די ערשטע צוויי, האט די ערשטע פרשה געקענט רעדן נאר פון א זכרון; די צווייטע פרשה רעדט שוין פון די וואס זענען געבוירן געווארן אין מדבר, וואס וועלן האבן אלע פיר.
  3. 11:50 די פרשה פון תפילין איז די פרשה פון יציאת מצרים, ווייל ביידע מיינען אריינגיין אין א נייע תקופה פון דבקות מיטן רבונו של עולם, און דערפאר גייט יעדער בר מצוה בחור דורך זיין אייגענע יציאת מצרים.
  4. 15:03 יעדע מצוה וואס א איד טוט לייגט צו צום רבונו של עולם'ס תפילין, וואס רעדן פון דער שיינקייט פון אידן.
  5. 16:00 "אור לארבעה עשר בודקין את החמץ" איז א רמז אויף דעם בחור וואס גייט אריין אין פערצנטן יאר, ווען ער דארף זיך בודק זיין אויף חמץ מיטן ליכט פון תורה.
  6. 16:44 אזוי ווי כלל ישראל זענען דעם רבונו של עולם'ס בכורים, איז דאס ערשטע יאר נאך דער בר מצוה דער בכור פונעם גאנצן לעבן, און עס שטעלט אוועק דאס גאנצע לעבן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 13:38 דער משגיח זאגט אז א בר מצוה בחור דארף וויסן זיין חשיבות, אז ער איז חשוב ביים רבונו של עולם.
  2. 15:25 דער משגיח זאגט אז דער בר מצוה בחור דארף נעמען אין אכט אז ער דארף מוסיף זיין צו דער שיינקייט פון אידן, צום רבונו של עולם'ס תפילין.
  3. 16:17 דער משגיח זאגט אז ווען דער בחור גייט אריין אין פערצנטן יאר דארף ער זיך בודק זיין מיטן ליכט פון תורה אויב ס'איז נישט פאראן עפעס וואס מ'דארף ארויסראמען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער אמרי אמת, ר' דוד'ל טאלנער, רבי יוסף קארו, רש"י

ערכים בכורה, דביקות, יציאת מצרים, רבונו של עולם, תפילין

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט