מזמור שיר ליום השבת

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 44 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 44 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט מזמור שיר ליום השבת אלס די שירה וואס דער עולם התיקון וועט זינגען איבער דער גאנצער היסטאריע, וואו די גוטע צייטן און די פינצטערע צייטן מאכן צוזאמען איין הארמאניע, אזוי ווי דער עשור און דער נבל.

דער משגיח עפנט אז שבת איז דער צוריקקומען, דער יובל, און ער פארבינדט עס מיט ירושלים, דער שבת פון ארט, וואס אירע אותיות געפינט ער אין "שיר ליום". ער ערקלערט פארוואס שבת איז דער טאג פון "טוב להודות": שבת איז א איד אויסגעשטאט מיט עקסטערע כוחות צו לויבן דעם רבונו של עולם. ביי "להגיד בבוקר חסדך ואמונתך בלילות" ברענגט ער חבקוק, וואס האט אלע מצוות מעמיד געווען אויף אמונה, און א מעשה פון נשמות וואס זענען מיד געווארן פון די גלגולים און מ'האט זיי געהייסן זיך אנכאפן אין אמונה. "עלי עשור" פירט צום כנור פון זיבן, אכט און צען סטרונעס און צום שפת אמת איבער דעם נייעם טאן פון משיח'ס וועלט. מיט די ווייסע און שווארצע קלאווישן פונעם פיאנא ווייזט ער אז פרייליכע און טרויעריגע צייטן מאכן צוזאמען דעם ניגון פון דער היסטאריע. רבי נחמן, דער משל פונעם שניידער פונעם חזון איש, און מעשיות פון ר' איציקל פשעווארסקער ווייזן אז נאר דער סוף אנטפלעקט דעם טייטש, און "כי שמחתני" שליסט עס אפ.

ענינים: תהלים · השגחה פרטית · הסתר פנים און יסורים · ניגון און שירה

סדר השיעור

  1. 0:00 שבת און ירושלים: דער ארט פונעם צוריקקומען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט שבת דער יובל און דער צוריקקומען, ערקלערט דעם נאמען שבת הגדול, און ווייזט אז וואס ס'איז פאראן אין זמן איז פאראן אין מקום: ירושלים איז דער שבת פון געאגראפיע, און דערפאר האט "שיר ליום" אירע אותיות.

  2. 4:08 פארוואס שבת איז דער טאג צו לויבן שטייט אינעם קאטאלאג

    ביי "טוב להודות" ברענגט דער משגיח דעם רד"ק און פרעגט פארוואס שבת איז אויסגעטיילט אז מ'דארף אלעמאל לויבן; ער ענטפערט אז שבת איז א איד אויסגעשטאט מיט עקסטערע כוחות, דערפאר לייגט מען צו שבת מזמורים און נשמת.

  3. 7:24 חבקוק, אמונה און די מידע נשמות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז חבקוק האט אלע מצוות מעמיד געווען אויף אמונה, דערציילט פון נשמות וואס זענען מיד געווארן פון אן אנדלאזע גלגולים און דער אייבערשטער האט זיי געהייסן זיך אנכאפן אין אמונה, און ערקלערט "ואמונתך בלילות" אלס זיך האלטן ביי אמונה אין די פינצטערע צייטן פון הסתר פנים.

  4. 12:53 עלי עשור: די סטרונעס פונעם כנור שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח באשרייבט די שירה פון שבת אלס א בליק צוריק אויף דער רייזע פונעם גלות, דערנאך ברענגט ער ר' שמשון רפאל הירש און די גמרא איבער דעם כנור פון זיבן, אכט און צען סטרונעס, ערקלערט די אקטאוו, און רעדט פון דער חכמת הניגון.

  5. 17:37 דער אכטער טאן און די עשרה מאמרות שטייט אינעם קאטאלאג

    לויט דעם שפת אמת ערקלערט דער משגיח אז משיח'ס וועלט וועט דארפן א נייעם אכטן טאן, מיט א משל פון טעלעפאן נומערן, און ער פארבינדט די צען סטרונעס מיט די עשרה מאמרות, ווען אידן וועלן זיך אויפהייבן העכער די מלאכים.

  6. 21:50 עשור און נבל, ווייסע און שווארצע קלאווישן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט עשור פון עשירות און נבל פון פארוועלקן, באשרייבט די ווייסע און שווארצע קלאווישן פונעם פיאנא, זאגט אז זאכן וואס פארשפרייטן זיך איבער דער וועלט זענען מיט השגחה, און ערקלערט ווייס אלס חסד און שווארץ אלס דין, דורך די ווייסע קליידער פון דאקטוירים און כהנים.

  7. 29:06 די היסטאריע אלס איין סימפאניע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווענדט אן עלי עשור און עלי נבל אויף דער היסטאריע פון יעדן פאלק און יעדן איד: די שלעכטע צייטן זענען א חלק פון דער הארמאניע, דערפאר בענטשט מען אויף דעם שלעכטן אזוי ווי אויף דעם גוטן און מ'זאגט גם זו לטובה, און "הגיון בכנור" מיינט זיך פארטראכטן אין דער גאנצער וועלט אלס דעם רבונו של עולם'ס כלי.

  8. 33:13 יעדעס לעבן א ניגון; דער שניידער'ס זייד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט רבי נחמן אז יעדן מענטשנס לעבן איז א ניגון, דערנאך דעם חזון איש'ס תשובה איבער די זעקס מיליאן מיטן משל פון א שניידער וואס שניידט זייד, און ווייזט אויף דעם בנין פון תורה אין ארץ ישראל, בשעת דאס מלבוש ווערט נאך גענייט.

  9. 38:28 ר' איציקל פשעווארסקער און "כי שמחתני" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי ר' איציקל פשעווארסקער האט דורך א רוגז געהאלפן א מלמד, און ווי ער האט נישט געלאזט נעמען רוסישע בירגערשאפט, וואס האט זיי פארשיקט קיין סיביר און זיי געראטעוועט; ער שליסט אז מיר זענען בלינד ביזן סוף, און מיט "כי שמחתני" אז די נפלאות וואס מ'פארשטייט לאזן אונז פארטרויען אויף די וואס מ'פארשטייט נישט.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שבת און ירושלים: דער ארט פונעם צוריקקומען

0:11

דער משגיח זאגט אז מזמור שיר ליום השבת איז די שירה וואס שבת זינגט צום יום שכולו שבת; שבת איז דער יובל, דער צוריקקומען. די גרויסע גאולה וועט זיין דער שבת הגדול, דערפאר הייסט אזוי דער שבת פאר פסח, וואס האט שוין א כח פונעם שער החמישים. וואס ס'איז פאראן אין זמן איז פאראן אין מקום: ירושלים איז דער שבת פון געאגראפיע. דערפאר דערמאנט מען שבת ביי מעריב ירושלים, און "שיר ליום" האט די אותיות פון ירושלים. א,ה

פארוואס שבת איז דער טאג צו לויבן

4:10

ביי "טוב להודות" לערנט דער רד"ק אז שבת איז א גוטער טאג צו לויבן דעם רבונו של עולם. דער משגיח פרעגט: מ'דארף דאך לויבן יעדן טאג, יעדע מינוט. ער ענטפערט אז שבת איז א איד אויסגעשטאט מיט עקסטערע כוחות, די נשמה יתירה און די ברכה פונעם טאג, און ער איז פריי פון גשמיות. דערפאר לייגט מען צו שבת מזמורים, און די שפיץ איז נשמת, וואו מ'זאגט אז מ'קען נישט גענוג דאנקען אפילו פאר איין חסד. ו,ז,ח

חבקוק, אמונה און די מידע נשמות

7:24

ביי "ואמונתך בלילות" ברענגט דער משגיח די גמרא אין מכות: די תרי"ג מצוות זענען געווארן ווייניגער, ביז חבקוק האט זיי מעמיד געווען אויף איינס, "וצדיק באמונתו יחיה". חבקוק האט מחדש געווען אז ס'וועט קומען א נידעריגער דור פאר משיח, און דער עיקר ביי זיי וועט זיין אמונה. ט,י,כ

8:30

ער דערציילט פון א תלמיד פונעם בעל שם טוב, אז נשמות האבן געטענה'ט קעגן די אנדלאזע גלגולים, זענען געגאנגען פון מלאך צו מלאך ביזן רבונו של עולם, און מ'האט זיי געהייסן זיך אנכאפן אין אמונה. אמונה, זאגט ער, מיינט צו וויסן אז אלץ איז השגחה פרטית, אן קיין "ווען נאר". די וואכנדיגע וועלט זינגט צו שבת: אין די נעכט פון הסתר פנים האלטן זיך אידן ביי אמונה, ווי דער נאמען חבקוק, פון חיבוק, ווייזט.

עלי עשור: די סטרונעס פונעם כנור

12:56

שבת, ווען מ'קומט אן צום ברעג פון גאולה, זינגט מען וועגן דער שווערער רייזע פונעם גלות, אירע פרימארגנס און אירע נעכט. ביי "עלי עשור" ברענגט דער משגיח ר' שמשון רפאל הירש און די גמרא: דער כנור אין בית המקדש האט געהאט זיבן סטרונעס, דער פון משיח וועט האבן אכט, און דער לעצטער צען. ל,מ,נ

15:27

ער ערקלערט די אקטאוו: דער אכטער טאן איז ווידער דער ערשטער, דערפאר בלייבט א ניגון דער זעלבער אז מ'זינגט אים אכט טענער נידעריגער. חכמת הניגון איז א חכמה אלקית; דער כוזרי רעדט דערפון, און רש"י ברענגט אז א לוי האט געלערנט פינף יאר, וואס דער משגיח טייטשט אז ער האט געדארפט לערנען מוזיק צו זינגען אין בית המקדש. ע,פ

דער אכטער טאן און די עשרה מאמרות

18:04

דער שפת אמת זאגט אז משיח'ס וועלט וועט זיין אזוי וואונדערליך אז זיבן טענער וועלן נישט קלעקן, און דער אייבערשטער וועט באשאפן אן אכטן, למעלה מן הטבע. אן אכטער פארמערט אלץ, ערקלערט דער משגיח, אזוי ווי די זיבן ציפערן פון טעלעפאן נומערן אין ברוקלין געבן מיליאנען צוזאמענשטעלן און אכט פיל מער. די צען סטרונעס זענען כנגד די עשרה מאמרות: מיט זיבן איז באשאפן געווארן אונזער וועלט, און דאן וועלן אידן זיך אויפהייבן העכער די מלאכים, וואס וועלן זיי פרעגן מה פעל א-ל. ס,צ,ק

עשור און נבל, ווייסע און שווארצע קלאווישן

21:50

צוגעבנדיג צו ר' שמשון רפאל הירש, טייטשט דער משגיח עשור פון עשירות און נבל פון פארוועלקן: א פאלק אדער א יחיד האט צייטן פון עשירות און צייטן פון פארוועלקן, און מ'דארף זינגען צום רבונו של עולם אין ביידע. ל,מ

23:02

א פיאנא האט זיבן ווייסע קלאווישן און פינף שווארצע צווישן זיי. נאר מיט די ווייסע שפילט מען א פריילעכן ניגון, נאר מיט די שווארצע בלויז א טרויעריגן: ווייסע און שווארצע איבערלעבונגען. דער ערשטער פיאנא מאכער האט עס אפשר נישט געמיינט, אבער א זאך וואס ווערט אנגענומען איבער דער גאנצער וועלט איז מיט השגחה; קונסט איז נאענט צו נבואה, און חז"ל זאגן אז ס'איז דא חכמה בגוים. ר

25:13

די תיקוני זוהר שטעלט קאלירן כנגד די מאמרות: חסד איז ווייס, שווערע מידת הדין שווארץ. דערפאר זענען דאקטוירים, וואס האבן א ניצוץ פונעם מלאך רפאל, אלעמאל געגאנגען אין ווייס, און די כהנים, מענטשן פון חסד, אין ווייס, ווייל קליידער זענען ממשיך השפעות. לעצטנס גייען כירורגן אין בלוי, א געמיש פון דין. ש

די היסטאריע אלס איין סימפאניע

29:19

אין דער היסטאריע פון יעדן פאלק און יעדן איד, זאגט דער משגיח, זינגט מען אויף אלץ; אפילו די שלעכטע צייטן זענען א גרויסע טובה. א פויק אליין איז א טומל, אבער אין אן ארקעסטער מאכט זי שענער די מוזיק. דערפאר לערנען חז"ל צו בענטשן אויף דעם שלעכטן אזוי ווי אויף דעם גוטן, און צו זאגן ווי נחום איש גמזו "גם זו לטובה". "הגיון בכנור" מיינט זיך פארטראכטן אין דעם כלי: די גאנצע וועלט שפילט דעם רבונו של עולם'ס ניגון מיט פריילעכע און טרויעריגע סטרונעס צוזאמען. ת,אא

יעדעס לעבן א ניגון; דער שניידער'ס זייד

33:13

רבי נחמן פון ברסלב זאגט אז יעדן מענטשנס לעבן איז א ניגון, פריילעך אדער טרויעריג, לאנג אדער קורץ; דער משגיח ברענגט אז ר' פייוול מענדלאוויטש האט אים גערופן דער פאעט פון חסידות. ביים תיקון וועט מען זען אז יעדער חלק איז געווען נויטיג.

36:11

ווען מ'האט געפרעגט דעם חזון איש וועגן די זעקס מיליאן, האט ער געגעבן א משל פון א שניידער וואס צעשניידט שיינע זייד: ווארט אפ און זע דאס מלבוש. אפילו אן רוח הקודש זעט מען אז נאך יעדן חורבן איז געקומען א בנין, ווי די תורה וואקסט היינט אין ארץ ישראל; דאס מלבוש ווערט נאך גענייט.

ר' איציקל פשעווארסקער און "כי שמחתני"

38:48

א מלמד וואס האט פארלוירן זיין קול איז געקומען צו ר' איציקל פשעווארסקער, און ער האט אים מיט א רוגז געזאגט אז דער אייבערשטער זאל אים העלפן, און ער איז געהאלפן געווארן; צדיקים מאכן א ישועה דורך א רוגז.

40:55

אין רוסלאנד אין דער מלחמה האט ר' איציקל נישט געלאזט נעמען רוסישע בירגערשאפט. די וואס האבן אפגעזאגט זענען פארשיקט געווארן קיין סיביר כ"ג סיון, ווען די גזירה פון המן איז בטל געווארן, האט ער געזאגט אז ס'קען נישט זיין שלעכט. די דייטשן האבן שפעטער אויסגעהרג'עט די אידן וואס זענען געווארן בירגער, און די פארשיקטע זענען געבליבן לעבן. אב

42:40

מיר זענען בלינד ביזן סוף, שליסט דער משגיח. "כי שמחתני": די נפלאות וואס מ'פארשטייט יא, די זון אינדערפרי, דער פרילינג, די הארמאניע פון דער נאטור און דער אייגענער גוף, לערנען אז וואס מ'פארשטייט נישט איז אויך דעם רבונו של עולם'ס נפלאות, "מאד עמקו מחשבותיך". אג,אד

מראי מקומות

תורה

  1. ק Bamidbar 23:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:04

נביאים

  1. ד Yeshayahu 27:13 1:59 טעקסט מפתח
  2. כ Chavakuk 2:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:24

כתובים

  1. א Tehillim 92:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:11
  2. ו Tehillim 92:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:10
  3. ט Tehillim 92:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:24
  4. ל Tehillim 92:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:56, 21:50
  5. אב לכאורה Esther 8:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 40:55
  6. אג Tehillim 92:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:40
  7. אד Tehillim 92:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:40

משנה

  1. ב Mishnah Tamid 7:4 0:15 טעקסט מפתח
  2. צ Avos 5:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:04

תלמוד בבלי

  1. י Makkos 24a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:24
  2. נ Arachin 13b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:56
  3. ת Berachos 54a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:19
  4. אא Taanis 21a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:19

מדרש

  1. ר לכאורה Eichah Rabbah 2:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:02

זוהר און קבלה

  1. ג Zohar (מקום נישט באשטימט) 1:08 מפתח
  2. ש Tikkunei Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:13

ראשונים

  1. ע Kuzari (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:27
  2. פ לכאורה Rashi on Bamidbar 8:24 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:27

אחרונים און חסידות

  1. ס Sfas Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:04

תפילה און פיוט

  1. ה לכאורה Shabbos Maariv, the blessing of Hashkiveinu מפתח אינעם אויסשרייב: 0:11
  2. ח לכאורה Nishmas kol chai, Shabbos Shacharis מפתח אינעם אויסשרייב: 4:10

אנדערע

  1. ז לכאורה Radak on Tehillim 92:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:10
  2. מ לכאורה Rav Hirsch on Tehillim 92:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:56, 21:50

עיקרי הדברים

  1. 2:33 שבת איז דער שבת פון צייט און ירושלים איז דער שבת פון ארט, דערפאר האבן די ווערטער "שיר ליום" די אותיות פון ירושלים.
  2. 4:18 מ'דארף לויבן דעם רבונו של עולם יעדן טאג, אבער שבת איז א איד בעסער אויסגעשטאט דערצו, מיט דער נשמה יתירה און ווייל ער איז פריי פון גשמיות.
  3. 8:02 אין די פינצטערע צייטן פאר משיח איז דער עיקר וואס מ'פאדערט פון א איד אמונה, צו וויסן אז אלץ איז השגחה פרטית.
  4. 14:01 דער כנור אין בית המקדש האט געהאט זיבן סטרונעס, דער פון משיח וועט האבן אכט און דער לעצטער צען, ווייל די קומענדיגע וועלט וועט זיין צו וואונדערליך צו באזינגען מיט זיבן טענער.
  5. 23:49 אזוי ווי די ווייסע און שווארצע קלאווישן פונעם פיאנא, שפילן די גוטע און שלעכטע צייטן פון דער היסטאריע צוזאמען אין איין הארמאניע, און די גאנצע היסטאריע איז דעם רבונו של עולם'ס ניגון.
  6. 41:13 נאר ביים סוף קען מען זען פארוואס יעדע שווערע געשעעניש איז געווען נויטיג, אזוי ווי די מעשיות פון ר' איציקל פשעווארסקער ווייזן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:18 אויב מ'דארף לויבן דעם רבונו של עולם יעדן טאג און יעדע מינוט, פארוואס איז שבת אויסגעטיילט אלס גוט צו לויבן?

    תירוץ: 4:33 שבת איז א איד אויסגעשטאט מיט ספעציעלע כוחות, די נשמה יתירה און די ברכה פונעם טאג, און ער איז פריי פון גשמיות.

  2. קשיא: 8:45 ווען וועט זיך ענדיגן דער אנדלאזער קרייז פון גלגולים?

    תירוץ: 9:29 דער רבונו של עולם האט די נשמות געהייסן זיך אנכאפן אין דער איינער מצוה פון אמונה.

  3. קשיא: 18:17 פארוואס זאל אן אכטער טאן מאכן אזא חילוק אין מוזיק?

    תירוץ: 18:27 ער פארמערט די צוזאמענשטעלן, אזוי ווי זיבן ציפערן געבן מיליאנען טעלעפאן נומערן און אן אכטער ציפער נאך פיל מער.

  4. קשיא: 26:23 פארוואס זענען דאקטוירים אלעמאל געגאנגען אנגעטאן אין ווייס?

    תירוץ: 26:41 יעדער דאקטער האט א ניצוץ פונעם מלאך רפאל, וואס זיין מדה איז חסד, און קליידער זענען ממשיך השפעות.

  5. קשיא: 36:11 פארוואס האט דער רבונו של עולם געלאזט הרג'ענען זעקס מיליאן אידן?

    תירוץ: 36:26 אזוי ווי א שניידער וואס צעשניידט זייד, זעט מען יעצט נאר דאס שניידן; דאס פארטיגע מלבוש זעט מען נאך נישט.

מעשיות

  1. 8:15 די נשמות'ס טענה קעגן אנדלאזע גלגולים

    דער משגיח דערציילט וואס איינער פון די גרויסע תלמידי הבעל שם טוב האט איבערגעזאגט פון הימל. די נשמות וואס קומען אראפ אלעמאל ווידער אין גלגול זענען געקומען צום מלאך וואס איז ממונה אויף די נשמות און האבן געטענה'ט אז ס'איז נישטא קיין סוף: מ'קומט אראפ, מ'זינדיגט, מ'גייט ארויף, און מ'שיקט ווידער אראפ מתקן צו זיין, און אמאל ווערט מען נאך ערגער. דער מלאך האט געזאגט אז ער קען גארנישט טון און זיי געשיקט העכער, פון מלאך צו מלאך, ביז צום רבונו של עולם אליין. דער רבונו של עולם האט זיי געזאגט זיך אנצוכאפן אין איין מצוה, די מצוה פון אמונה.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  2. 35:59 דער חזון איש און דעם שניידער'ס זייד

    נאך דעם חורבן פון די זעקס מיליאן האט איינער געפרעגט דעם חזון איש פארוואס דער רבונו של עולם האט געלאזט הרג'ענען זעקס מיליאן אידן. ער האט געענטפערט מיט א משל: א שניידער נעמט א שיין שטיק זייד און צעשניידט עס, און דער וואס קוקט צו שרייט אויף דעם אז מ'צעשניידט אזא שיינע זייד. מ'זאגט אים ער זאל אפווארטן, וועט ער זען וואס פאר א שיין מלבוש דער שניידער נייט צוזאם פון די שטיקלעך. יעצט זעט מען נאר דאס שניידן, נישט דאס מלבוש.

    אין דער מעשה: דער חזון איש

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  3. 38:31 ר' איציקל'ס רוגז היילט א מלמד

    א מלמד האט פארלוירן זיין קול, און גרויסע דאקטוירים האבן אים געזאגט אז ער וועט מער קיינמאל נישט קענען לערנען. ווען ר' איציקל פשעווארסקער איז געקומען קיין אמעריקע, איז דער מלמד צו אים אריין מיט א קוויטל גלייך נאכן דאווענען. ר' איציקל איז געווארן ברוגז, געזאגט אז ער האט נישט קיין צייט, ער האט נאך גארנישט פארבייסן, זאל אים דער אייבערשטער העלפן; און דער אייבערשטער האט אים טאקע געהאלפן. דער משגיח לייגט צו אז צדיקים מאכן א ישועה דורך א רוגז, אזוי ווי מ'האט געוואוסט אז ווער ס'האט באקומען א פאטש פונעם צאנזער רב, איז שוין געהאלפן.

    אין דער מעשה: ר' איציקל פשעווארסקער, דער דברי חיים, דער צאנזער רב

  4. 39:50 אפזאגן רוסישע בירגערשאפט

    אין דער מלחמה איז ר' איציקל אנטלאפן פון פוילן קיין רוסלאנד מיט אסאך אידן, און די רוסישע מלוכה האט אנגעבאטן די פליטים בירגערשאפט, און כמעט אלע האבן זיך אנגעכאפט דערין. ווען מ'האט אים געפרעגט, האט ער געזאגט ניין, מ'טאר זיך נישט אידענטיפיצירן מיט רוסלאנד. באלד דערנאך האבן די רוסן זיך נוקם געווען און פארשיקט די וואס האבן אפגעזאגט קיין סיביר, און מ'האט געהאט טענות אויף אים; ער האט געענטפערט אז מ'האט זיי פארשיקט כ"ג סיון, דער טאג וואס די גזירה פון המן איז בטל געווארן, און אזא טאג קען נישט זיין שלעכט. זיי האבן געליטן עטליכע יאר אין סיביר, אבער ווען די דייטשן זענען אריין אין רוסלאנד האבן זיי אויסגעהרג'עט די אידן וואס זענען געווארן בירגער, און די אין סיביר זענען נאך דער מלחמה באפרייט געווארן און אוועק קיין ארץ ישראל און אמעריקע.

    אין דער מעשה: ר' איציקל פשעווארסקער, המן

געדאנקען

  1. 3:15 די ווערטער "שיר ליום" זענען די אותיות פון ירושלים, ווייל דער מזמור איז א שירה סיי צו שבת, דער שבת פון צייט, און סיי צו ירושלים, דער שבת פון ארט.
  2. 11:56 דער משגיח טייטשט דעם נאמען חבקוק פון חיבוק: אין די לעצטע דורות דארף א איד זיך אנהאלטן אין אמונה מיט אלע כוחות.
  3. 15:27 דער אכטער טאן פון אן אקטאוו איז באמת ווידער דער ערשטער; א נייער אכטער טאן אין די ימות המשיח וועט פארמערן אלע מעגליכע צוזאמענשטעלן, אזוי ווי אן אכטער ציפער פארמערט טעלעפאן נומערן.
  4. 22:50 די זיבן ווייסע קלאווישן און די פינף שווארצע, די טרויעריגע האלבע טענער צווישן זיי, שפיגלען אפ די ווייסע און שווארצע איבערלעבונגען פונעם לעבן; מ'קען נישט שפילן א שיינעם ניגון נאר מיט איין סארט.
  5. 25:25 ווייס איז די קאליר פון חסד, דערפאר זענען דאקטוירים אלעמאל געגאנגען אין ווייס, מיט א ניצוץ פונעם מלאך רפאל, און דערפאר זענען די כהנים געגאנגען אין ווייס.
  6. 30:19 א פויק אליין איז נאר א טומל, אבער אין א סימפאניע ארקעסטער מאכט זי שענער די מוזיק; אזוי זענען די טרויעריגע צייטן א חלק פון דער שיינקייט פון דער היסטאריע.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 9:44 דער משגיח זאגט אז ווען עס פאסירט א זאך דארף מען וויסן אז ס'איז השגחה פרטית, און נישט זאגן "ווען נאר" וואלט עס געווען אנדערש.
  2. 10:19 ער זאגט אז אין די סוף ימים, אויסער היטן אלע מצוות, דארף מען זיך קאנצענטרירן אויף אמונה.
  3. 12:36 אין די פינצטערע צייטן דארף מען לויבן דעם רבונו של עולם אז ער גיט דעם כח פון אמונה, אז מ'זאל זיך נישט אויסגליטשן.
  4. 31:22 דער משגיח זאגט אז א איד דארף זיין ווי נחום איש גמזו און זאגן "גם זו לטובה", און דאן וועט מען מגלה זיין מן השמים אז ס'איז לטובה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חזון איש, דער מלאך רפאל, דער רד"ק, דער שפת אמת, המן, חבקוק, נחום איש גם זו, ר' איציקל פשעווארסקער, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבי נחמן בראסלאווער, רבי שמשון רפאל הירש

ערכים גלגול, הסתר פנים, השגחה פרטית, יום שכולו שבת, כינור, מדת הדין, מדת החסד, נשמה יתירה, עולם התיקון, עשרה מאמרות, רבונו של עולם, שער החמישים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט