צדיק כתמר וכו'

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨4⁩ פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט דעם סוף פון מזמור שיר ליום השבת און דעם אנהייב פון ה' מלך, און ער ערקלערט אז דער צדיק בליט אזוי ווי א תמר און א ארז, און אז ווען משיח וועט קומען וועט מען זען אז די גאנצע פארבארגענע מדת הדין איז געווען רחמים.

דער משגיח שטעלט אוועק די רשעים, וואס וואקסן אזוי ווי גראז און ווערן פארוועלקט צום סוף פונעם סעזאן, קעגן דעם צדיק וואס בליט אזוי ווי א תמר. א פרוכט-בוים וואקסט נישט הויך ווייל זיין כח גייט אריין אין די פירות, און דער ארז וואקסט הויך אבער גיט נישט קיין פירות; א צדיק וואס גיט זיין כח פאר די תלמידים האט א הבטחה אויף סייעתא דשמיא און האט ביידע, ווי מ'זעט ביי די חסידים הראשונים און ביי די קינדער פונעם חתם סופר. ער לייגט אראפ ווי וויכטיג עס איז צו זיין איינגעפלאנצט אויפן ריכטיגן ארט, מיטן רמב"ם און מיטן כוזרי, און ער ערקלערט אז כלל ישראל וועט בליען ערשט ווען דער גלות וועט זיך ענדיגן. "להגיד כי ישר ה'" מיינט אז לעתיד וועט מען זען אז אלע צרות זענען געווען לטובה; די מדת הדין ווייזט ער אויף די צירופים פונעם שם אין ניסן, טבת און תמוז. ביי ה' מלך ערקלערט ער אז דער אויבערשטער'ס גאות איז נאר א לבוש, מיט דער מעשה פונעם בעל שם טוב מיטן ווערעמל, און אז אפילו אין דער אויסגעמישטער וועלט פון "תבל" האלט דער אויבערשטער אלעס פעסט.

ענינים: תהלים · השגחה פרטית · הסתר פנים און יסורים

סדר השיעור

  1. 0:00 דער תמר און דאס גראז שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח הייבט אן דעם פסוק "צדיק כתמר יפרח" קעגן די פריערדיגע פסוקים וועגן די רשעים וואס וואקסן ווי גראז. ער ערקלערט אז א פרוכט-בוים בלייבט נידעריג ווייל זיין כח גייט אין די פירות, און דער ארז וואקסט הויך אן פירות, און ער גלייכט עס צו א מלמד וואס גיט זיין כח פאר די תלמידים.

  2. 4:36 מ'פארלירט נישט דורכן געבן פאר אנדערע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער צדיק האט א הבטחה אויף סייעתא דשמיא, אז ער זאל נישט פארלירן דורכן לערנען מיט אנדערע. ער ברענגט די חסידים הראשונים וואס האבן געדאוונט ניין שעה א טאג, און דעם חתם סופר, וועמענס תלמיד האט אים געענטפערט אויף זיין זארג וועגן די קינדער מיט "כל היום חונן ומלוה". דער צדיק האט סיי די פירות פונעם תמר און סיי די הויכקייט פונעם ארז.

  3. 7:45 איינגעפלאנצט אין בית ה' שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך רב הירש'ס פשט ערקלערט דער משגיח "שתולים בבית ה'": דער צדיק איז איינגעפלאנצט אין בית המדרש, ווי די גאלדענע בוימער אין בית המקדש. ער לייגט אראפ ווי וויכטיג עס איז צו זיין אויפן ריכטיגן ארט, מיטן רמב"ם און מיטן כוזרי'ס משל פון א בוים וואס דארף זיין אייגענע ערד, און ער ערקלערט אז כלל ישראל וועט ווידער בליען צום סוף פונעם גלות, "עוד ינובון בשיבה".

  4. 15:01 להגיד כי ישר ה' שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט "להגיד כי ישר ה'" דער תוכן פונעם קאפיטל: עס זעט אויס נישט יושר אז צדיקים ליידן און רשעים האבן הצלחה, אבער שפעטער וועט נתגלה ווערן אז אלעס איז געווען לטובת כלל ישראל. ער ברענגט פון ר' נחום אז דעמאלט וועלן אפילו די גוים פארשטיין אז אידן אין גלות זענען געווען גליקליכער ווי זיי, מיט "אז ימלא שחוק פינו".

  5. 20:33 דין און רחמים אין די חדשים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז לעתיד וועט מען נאר מאכן "הטוב והמטיב", ווייל מ'וועט זען אז דער דין איז געווען א לבוש איבער רחמים. ער ערקלערט אז יעדער חודש האט זיין אייגענעם צירוף פונעם שם הוי"ה: ניסן, פון "ישמחו השמים", איז לויטער חסד, און טבת איז א חודש פון דין וואס געהערט צו עשו, וואס ווערט אפגעשוואכט דורך די חנוכה ליכט.

  6. 27:42 תמוז: דער שם פארקערט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז תמוז, וועמענס צירוף קומט פון "וכל זה איננו שוה לי" אינגאנצן פארקערט, האט די שווערסטע מדת הדין, ערגער ווי אב. פון דעסטוועגן, ווען משיח וועט קומען וועט מען זען אז דער שם הוי"ה איז אלעמאל געווען גלייך, און מ'וועט פארשטיין די צרות פון אלע דורות אלס "כי ישר ה'".

  7. 31:23 ה' מלך: דער לבוש פון גאות

    דער משגיח ערקלערט אז ה' מלך איז א המשך פונעם פריערדיגן קאפיטל, דערפאר זאגט מען זיי צוזאמען ביי קבלת שבת, און אז ווען מ'וועט צוריקקוקן פון משיח'ס צייטן וועט מען זאגן "ה' מלך", ער האט אלעמאל געקעניגט. מיט א משל פון א גאוה'דיגן מענטש וואס קוקט נישט אויף קליינע מענטשן ערקלערט ער אז דער אויבערשטער זעט נאר אויס ווייט, ווי די אפיקורסים זאגן, אבער "המשפילי לראות" קוקט ער אויף אלעס.

  8. 37:01 דאס ווערעמל און הסתר פנים

    דער משגיח דערציילט די מעשה פונעם בעל שם טוב מיט א ווינטל וואס דער אויבערשטער האט געשיקט פאר א ליידנדיג ווערעמל, און ער ערקלערט אז "גאות לבש" איז א לבוש איבער א לבוש, הסתר בתוך הסתר. ער ברענגט דעם בעל שם טוב'ס משל פון א קינד אין וואלד וואס זעט נישט דעם טאטן וואס היט אים, און א טיפערע הסתרה וואו ער ווייסט עס אפילו נישט.

  9. 40:42 אף תכון תבל: די וועלט שטייט פעסט

    דער משגיח ערקלערט "אף תכון תבל בל תמוט": מענטשן האבן מורא אז די וועלט וועט חרוב ווערן, אזוי ווי דער דור הפלגה האט געבויט א טורעם כדי אויפצוהאלטן דעם הימל, אבער דער אויבערשטער היט די וועלט. ער ערקלערט אז "תבל" מיינט אן אויסמישונג, א וועלט וואו מ'זעט נישט קלאר, אבער אין צייטן ווי חנוכה און פורים שיקט דער אויבערשטער א בליץ פון ליכט, "האירו ברקיו תבל".

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער תמר און דאס גראז

1:40

ביים פסוק "צדיק כתמר יפרח" (תהלים צב, יג) שטעלט דער משגיח עס אוועק קעגן די פריערדיגע פסוקים: די רשעים וואקסן ווי גראז, שנעל און מיט הצלחה, אבער צום סוף פונעם סעזאן קומט דער חשבון און דאס גראז ווערט פארוועלקט. דער תמר וואקסט לאנג, אבער ער לעבט איבער דאס גראז און בלייבט. א

3:02

ער ערקלערט פארוואס דער פסוק לייגט צו דעם ארז: א פרוכט-בוים וואקסט נישט הויך, ווייל דער כח וואס די שרשים ציען גייט אריין אין די פירות, און דער ארז וואקסט גאר הויך אבער האט נישט קיין פירות. אזוי זענען פארהאן מענטשן וואס נעמען אלעס פאר זיך און לאזן זיך נישט אראפ צו געבן זייער כח פאר תלמידים. א

מ'פארלירט נישט דורכן געבן פאר אנדערע

4:36

דער צדיק, זאגט דער משגיח, האט א הבטחה אויף סייעתא דשמיא אז ער זאל גארנישט פארלירן דורכן לערנען. די גמרא אין ברכות דערציילט פון די חסידים הראשונים וואס האבן פארבראכט ניין שעה א טאג מיט תפילה, און פון דעסטוועגן איז זייער לימוד געבליבן. ב

5:57

ווען דער חתם סופר האט זיך באקלאגט אז ער האט נישט קיין צייט פאר זיינע קינדער, האט זיין תלמיד ר' דניאל פראסטיץ געענטפערט מיט "כל היום חונן ומלוה וזרעו לברכה" (תהלים לז, כו), און זיינע זין, דער כתב סופר און ר' שמעון סופר, האבן באלויכטן די וועלט. ממילא האט דער צדיק סיי די פירות פונעם תמר און סיי די הויכקייט פונעם ארז. ד

איינגעפלאנצט אין בית ה'

8:23

"שתולים בבית ה'" (תהלים צב, יד) מיינט אז דער צדיק איז איינגעפלאנצט אין בית המדרש. דער משגיח דערמאנט די גמרא וואס דערציילט פון א נס אין בית המקדש, וואו עס זענען געוואקסן בוימער מיט גאלדענע פירות. ה,ו

9:35

דערפון לייגט ער אראפ אז אן ערליכער איד מוז זיין אויפן ריכטיגן ארט, צווישן צדיקים, ווי דער רמב"ם שרייבט, ווייל א מענטש וואקסט צוזאמען מיט זיינע חברים. אינעם כוזרי פרעגט דער מלך פארוואס מ'זעט נישט קיין וואונדער ביי אידן, און דער חבר ענטפערט אז א בוים וואקסט ווי געהעריג נאר אין זיין אייגענער ערד, און אידן זענען נישט איינגעפלאנצט אין ארץ ישראל. ז,ח

12:06

דערמיט, ערקלערט דער משגיח, איז די שיינקייט פון כלל ישראל געווען פארבארגן אין גלות. ווען זיי וועלן ווידער זיין איינגעפלאנצט אין בית ה' וועלן זיי בליען און די גוים וועלן זיך וואונדערן; "עוד ינובון בשיבה" (תהלים צב, טו), נישט ווי יעדע אומה וואס קומט צו א סוף, וועלן זיי בלייבן פריש אפילו אויף דער עלטער. ט

להגיד כי ישר ה'

15:25

דער משגיח רופט "להגיד כי ישר ה'" (תהלים צב, טז) דער עיקר תוכן פונעם קאפיטל. עס זעט אויס נישט יושר אז צדיקים ליידן און רשעים האבן הצלחה, אבער שפעטער וועט נתגלה ווערן אז אלעס איז געווען לטובת כלל ישראל. י

16:47

ער ברענגט פון ר' נחום אז ווען משיח וועט קומען, וועלן אפילו די גוים פארשטיין אז אידן אין גלות, הגם אונטערגעדריקט, זענען געווען גליקליכער ווי די וואס האבן געהערשט. דעמאלט "אז ימלא שחוק פינו" (תהלים קכו, ב): די גוים וועלן זאגן אז דער אויבערשטער האט געטאן גרויסע זאכן מיט אידן, און יעדע צרה וועט זיך ארויסווייזן אלס א הכנה אויף שפעטערדיגע הצלחות. כ

דין און רחמים אין די חדשים

20:37

די גמרא זאגט אז היינט זענען דא צוויי ברכות, "הטוב והמטיב" אויף א גוטע בשורה און "דיין האמת" אויף א שלעכטע, אבער לעתיד וועט זיין נאר "הטוב והמטיב". דער משגיח ערקלערט אז דעמאלט וועט מען זען אז דער דין איז געווען נאר א לבוש, און דער תוך איז געווען רחמים. ל

22:06

יעדער חודש, ערקלערט ער, האט זיין אייגענעם צירוף פונעם שם הוי"ה, וואס קומט ארויס פון א פסוק. ניסן'ס צירוף, פון "ישמחו השמים ותגל הארץ" (תהלים צו, יא), איז לויטער חסד. טבת איז א חודש פון דין וואס געהערט צו עשו, אבער ראש חודש פאלט אויף חנוכה, און א איד וואס צינדט אין רשות הרבים אין די לענגסטע נעכט איז מקיים "מחצת ראש מבית רשע" (חבקוק ג, יג). נ,ס

תמוז: דער שם פארקערט

27:45

די שווערסטע מדת הדין איז אין תמוז, ווען דער חורבן האט זיך אנגעהויבן. זיין צירוף קומט פון המן'ס ווערטער "וכל זה איננו שוה לי" (אסתר ה, יג), מיטן שם אינגאנצן פארקערט, דערפאר איז ער ערגער אפילו ווי אב, וואו פון חמשה עשר באב הייבט זיך שוין אן חסד. ע

29:26

פון דעסטוועגן, זאגט דער משגיח, ווען משיח וועט קומען וועט מען זען אז דער שם הוי"ה איז אלעמאל געווען גלייך און האט נאר אויסגעזען פארקערט. ווען מ'וועט צוריקקוקן, וועט מען פארשטיין די צרות פונעם חורבן און פון אלע דורות אלס "כי ישר ה'". י

ה' מלך: דער לבוש פון גאות

31:44

"ה' מלך" (תהלים צג, א) האט נישט קיין הקדמה ווייל עס איז א המשך פונעם פריערדיגן קאפיטל, דערפאר זאגט מען ביידע צוזאמען ביי קבלת שבת. היינט זעט מען נישט דעם אויבערשטנס מלכות, אבער ווען משיח וועט קומען וועט מען צוריקקוקן און זאגן "מלך": ער האט געקעניגט אפילו אין גלות. פ

34:00

דער משגיח ברענגט א משל פון א חשוב'ן מענטש וואס איז צו שטאלץ זיך אפצוגעבן מיט א קליינעם מענטש. עס קען אויסזען אז אויך דער אויבערשטער איז צו הויך צו קוקן אויף דער וועלט, ווי די אפיקורסים טענה'ן. אבער "המשפילי לראות" (תהלים קיג, ו): ער לאזט זיך אראפ צו קוקן אין הימל און אויף דער ערד, און זיין "גאות" איז נאר א לבוש פון דרויסן. צ,פ

דאס ווערעמל און הסתר פנים

37:11

די ספרי צדיקים דערציילן אז דער בעל שם טוב איז געזעסן מיט תלמידים אונטער א בוים אויף א הייסן טאג, און פלוצלינג איז געקומען א ווינטל. ער האט געזאגט אז אויבן אויפן בוים האט א ווערעמל געליטן פון דער זון, און דער אויבערשטער האט געשיקט א ווינט וואס האט אראפגעווארפן זיין בלאט אין שאטן, הגם פאר א ווינטל דארף זיך ענדערן די לופט אויף א סך מייל ארום.

39:02

דער טאפלטער "לבש" איז א הסתר בתוך הסתר, "הסתר אסתיר" (דברים לא, יח). דער בעל שם טוב גלייכט דעם ערשטן צו א קינד אין וואלד וואס ווייסט אז דער טאטע היט אים פון א באהאלטן ארט, און דעם טיפערן צו א קינד וואס ווייסט עס אפילו נישט. ק

אף תכון תבל: די וועלט שטייט פעסט

40:55

מענטשן האבן מורא אז די וועלט וועט חרוב ווערן און מאכן אסיפות זי צו ראטעווען. אזוי, ווי רש"י ברענגט, האט דער דור הפלגה אויסגערעכנט אז דער הימל וועט איינפאלן און געבויט א טורעם אים אויפצוהאלטן. אבער "אף תכון תבל בל תמוט" (תהלים צג, א): דער אויבערשטער האט באשאפן זיין וועלט און ער היט זי. ר,ש

43:11

פון די זיבן נעמען פון דער ערד מיינט "תבל" אן אויסמישונג, ווי "תבל הוא" (ויקרא יח, כג): א וועלט וואו מ'זעט נישט קלאר. אבער אין א פינצטערער נאכט שיקט דער אויבערשטער א בליץ, "האירו ברקיו תבל" (תהלים צז, ד), ווי ביי חנוכה, פורים און ניסים אין אונזערע צייטן. ת,אא

מראי מקומות

תורה

  1. ק Devarim 31:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:02
  2. ת Vayikra 18:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:11

נביאים

  1. ס Chavakuk 3:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:06

כתובים

  1. א Tehillim 92:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:40, 3:02
  2. ד Tehillim 37:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:57
  3. ה Tehillim 92:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:23
  4. ט Tehillim 92:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06
  5. י Tehillim 92:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:25, 29:26
  6. כ Tehillim 126:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:47
  7. נ Tehillim 96:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:06
  8. ע Esther 5:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:45
  9. פ Tehillim 93:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:44, 34:00
  10. צ Tehillim 113:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:00
  11. ש Tehillim 93:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:55
  12. אא Tehillim 97:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:11

תלמוד בבלי

  1. ב Berachos 32b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:36
  2. ו Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:23
  3. ל Pesachim 50a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:37

תלמוד ירושלמי

  1. ג לכאורה Yerushalmi Berachos 5:1 5:23 מפתח

זוהר און קבלה

  1. מ Zohar (מקום נישט באשטימט) 21:56 מפתח

ראשונים

  1. ז לכאורה Rambam Hilchos De'os 6:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 9:35
  2. ח Kuzari (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:35
  3. ר לכאורה Rashi on Bereishis 11:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 40:55

עיקרי הדברים

  1. 1:40 די רשעים זענען ווי גראז וואס בליט שנעל און ווערט פארוועלקט ביים חשבון, אבער דער צדיק איז ווי א תמר וואס וואקסט פאמעלעך און בלייבט אויף אייביג.
  2. 4:36 א צדיק וואס גיט זיין כח פאר די תלמידים פארלירט נישט דערביי: דער אויבערשטער גיט אים סייעתא דשמיא, און ער האט פירות ווי א תמר און הויכקייט ווי א ארז.
  3. 9:30 א מענטש מוז זיין איינגעפלאנצט אויפן ריכטיגן ארט, צווישן צדיקים און ערליכע אידן, כדי צו וואקסן; אויך כלל ישראל האט נישט געקענט בליען אין גלות.
  4. 16:28 "להגיד כי ישר ה'" לערנט אז אין די ימות המשיח וועט נתגלה ווערן אז די גאנצע מדת הדין וואס אידן האבן איבערגעלעבט איז געווען אינעווייניג רחמים און לטובה.
  5. 36:08 דער אויבערשטער'ס גאות, "גאות לבש", איז נאר א לבוש; אונטער דעם קוקט ער מיט השגחה פרטית אויף יעדע קלענסטע באשעפעניש.
  6. 43:20 די וועלט הייסט "תבל", אן אויסמישונג וואו מ'זעט נישט קלאר, אבער דער אויבערשטער האלט זי פעסט און שיקט אמאל א בליץ פון אפענע ניסים.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:06 פארלירט א צדיק וואס לאזט זיך אראפ צו לערנען מיט זיינע תלמידים פון זיין אייגענעם וואקסן?

    תירוץ: 4:36 ניין: דער אויבערשטער גיט אים א הבטחה אויף סייעתא דשמיא, און ער האט ביידע, די פירות פונעם תמר און די הויכקייט פונעם ארז.

  2. קשיא: 10:25 דער מלך כוזר פרעגט: אויב אידן זענען אזוי גרויס, פארוואס זעט מען נישט ביי זיי קיין וואונדערליכע זאכן?

    תירוץ: 10:37 א בוים וואקסט ווי געהעריג נאר אין זיין אייגענער ערד און קלימאט, און אידן זענען נישט איינגעפלאנצט אין ארץ ישראל.

  3. קשיא: 12:06 פארוואס האט מען נישט געזען די שיינקייט פון כלל ישראל אין גלות?

    תירוץ: 12:15 ערשט ווען זיי זענען איינגעפלאנצט אין בית ה' קענען זיי בליען; אין גלות האבן זיי נישט געקענט.

  4. קשיא: 20:49 פארוואס וועט מען לעתיד נאר מאכן "הטוב והמטיב" און נישט "דיין האמת"?

    תירוץ: 20:57 ווייל דעמאלט וועט מען זען אז אפילו דער דין איז געווען נאר א לבוש איבער רחמים, און אלעס איז געווען גוט פאר אידן.

  5. קשיא: 31:30 פארוואס האט ה' מלך נישט קיין הקדמה ווי רוב קאפיטלעך תהלים?

    תירוץ: 31:55 ווייל עס איז א המשך פונעם פריערדיגן קאפיטל, און דערפאר זאגט מען די צוויי צוזאמען ביי קבלת שבת.

מעשיות

  1. 5:57 דעם חתם סופר'ס זארג וועגן זיינע קינדער

    דער חתם סופר האט זיך אמאל באקלאגט פאר זיין תלמיד ר' דניאל פראסטיץ אז ער האט נישט קיין צייט אכטונג צו געבן אויף זיינע קינדער, ווייל ער איז פארנומען מיט די תלמידים, מיט דער שטאט, מיט דער רבנות, מיט שרייבן תשובות און מיט דער ישיבה וואס ער האט געפירט. ר' דניאל האט אים געענטפערט מיטן פסוק "כל היום חונן ומלוה וזרעו לברכה": ווער עס גיט דעם גאנצן טאג פאר אנדערע, לייגט דער אויבערשטער די ברכה אריין אין זיינע אייגענע קינדער. דער משגיח לייגט צו אז די היסטאריע פון דעם חתם סופר'ס משפחה ווייזט אז ער האט גארנישט פארלוירן; זיינע זין, דער כתב סופר און ר' שמעון סופר, האבן באלויכטן די גאנצע וועלט.

    אין דער מעשה: דער חתם סופר, ר' דניאל פראסטיץ, דער כתב סופר, רבי שמעון סופר

  2. 37:11 דער בעל שם טוב און דאס ווערעמל

    דער בעל שם טוב איז אמאל געזעסן מיט זיינע תלמידים אונטער א בוים אויף א זייער הייסן טאג, און פלוצלינג איז געקומען א קליין ווינטל פאר עטליכע מינוט. האט דער בעל שם טוב געזאגט אז אויבן אויפן בוים איז געווען א קליין ווערעמל וואס האט געליטן פון דער היץ פון דער זון און האט עס נישט געקענט אויסהאלטן. דער אויבערשטער האט רחמנות געהאט אויפן ווערעמל און געשיקט א ווינט וואס האט אראפגעווארפן עטליכע בלעטער, צוזאמען מיטן בלאט וואו דאס ווערעמל איז געווען, און עס איז געפאלן אונטערן בוים אין שאטן. דער משגיח מערקט אן אז פאר א ווינטל דארפן זיין ענדערונגען אין דער לופט אויף א סך מייל ארום, און דער אויבערשטער האט דאס געטאן פאר איין ווערעמל.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 3:06 א פרוכט-בוים בלייבט נידעריג ווייל דער כח פון די שרשים גייט אריין אין די פירות, און דער ארז אן פירות וואקסט הויך; דער צדיק וואס גיט זיך אוועק פאר די תלמידים האט א הבטחה אויף ביידע, די פירות פונעם תמר און די הויכקייט פונעם ארז.
  2. 10:40 מ'האט נישט געזען די שיינקייט פון כלל ישראל אין גלות ווייל א בוים בליט נאר אין זיין אייגענער ערד; ערשט ווען זיי וועלן ווידער זיין איינגעפלאנצט "בבית ה'" וועלן די גוים זיך וואונדערן אויף זיי.
  3. 25:24 ראש חודש טבת פאלט אויף חנוכה, און א איד וואס צינדט חנוכה ליכט אין רשות הרבים אין די לענגסטע נעכט פון א חודש פון דין איז "מחצת ראש מבית רשע", ער האקט אפ דעם קאפ פון עשו.
  4. 27:55 דער צירוף פונעם שם פון תמוז קומט פון המן'ס ווערטער "וכל זה איננו שוה לי", מיט די אותיות אינגאנצן פארקערט, און דערפאר איז ער א חודש פון שווערערע מדת הדין אפילו ווי אב.
  5. 33:10 "ה' מלך" אין לשון עבר זאגט מען ווען מ'קוקט צוריק פון די ימות המשיח: דעמאלט וועט קלאר זיין אז ער האט געקעניגט אפילו אין גלות ווען מ'האט נישט געזען זיין מלכות.
  6. 38:46 "גאות לבש" מיינט אז דער אויבערשטער'ס אויסזען ווייט איז א לבוש, און דער טאפלטער "לבש ... לבוש" איז א הסתר בתוך הסתר; אבער אונטער אלע לבושים איז דער שם הוי"ה, דער שם פון חסד.
  7. 43:20 די וועלט הייסט "תבל", פון "תבל הוא", אן אויסמישונג; ס'איז א וועלט וואו מ'זעט נישט קלאר, און ניסים זענען ווי א בליץ אין א פינצטערער נאכט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 9:30 דער משגיח זאגט אז עס איז וויכטיג פאר אן ערליכן איד צו זיין אויפן ריכטיגן ארט, צווישן צדיקים, ווייל א מענטש וואקסט צוזאמען מיט זיינע חברים.
  2. 41:13 דער משגיח זאגט אז מ'דארף נישט מורא האבן אז די וועלט וועט חרוב ווערן, ווייל דער אויבערשטער האט באשאפן זיין וועלט און ער היט זי.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער כתב סופר, דער רמב"ם, עשו, ר' דניאל פראסטיץ, רבי שמעון סופר, רבי שמשון רפאל הירש, רש"י

ערכים דור הפלגה, הסתר פנים, השגחה פרטית, מדת הדין, מדת הרחמים, סייעתא דשמיא, רבונו של עולם, שם הוי"ה, תבל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט