הללוקה הללו את ה' מן השמים

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨25⁩ פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 43 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח גייט דורך תהילים קמ"ח און דעם אנהייב פון קמ"ט, און ערקלערט אז די גאנצע בריאה זינגט שירה צום רבונו של עולם דורך דעם וואס זי טוט זיין רצון, אבער דער לויב פון דעם מענטש, וואס האט בחירה, איז דער גרעסערער, און אז לעתיד לבוא וועלן די ערליכע אידן, וואס לויבן היינט דעם אייבערשטן אין ביזיון, באקומען כבוד.

דער משגיח לערנט דורך תהילים קמ"ח פסוק נאך פסוק. דוד המלך, וואס איז די נשמה פון אדם הראשון און דער שליסל פון דער בריאה, הייסט די הימלען, די מלאכים, זון און לבנה און די שמי השמים לויבן דעם רבונו של עולם, ווייל דורך דער עבודה פונעם צדיק זינגט די גאנצע בריאה. זייער שירה איז אז זיי טוען דעם רצון פונעם אייבערשטן, אזוי ווי אין פרק שירה, ווייל זיי זענען באשאפן געווארן לויט זיין ציווי און האבן נישט קיין בחירה. דערנאך גייט ער אריבער צו דער ערד: די תנינים, אש וברד, און די רוח סערה, וואס אפילו זי, די ערגסטע קליפה, טוט דעם אייבערשטנס ווארט, אזוי אז יעדע קויל האט אן אדרעס. דומם, צומח, חי און מדבר, און אפילו מלכים, זענען ווי פאפעטס אויף שטריקלעך. דער מענטש האט בחירה; די רשעים וואס פירן אויס א גזירה ווערן באשטראפט ווייל זיי האבן זיך אליין געמעלדעט. דערפאר שטייט ארץ פאר שמים, און לעתיד לבוא וועלן די חסידים, וואס מ'לאכט היינט פון זיי, באקומען כבוד, און מ'וועט זינגען א שיר חדש מיט אן אכטן טאן.

ענינים: פסוקי דזמרה · מעשה בראשית און די נפלאות הבריאה · משיח און ימות המשיח · ניגון און שירה

סדר השיעור

  1. 0:00 דוד המלך רופט די הימלען צו לויבן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דוד המלך, די נשמה פון אדם הראשון און דער מפתח פון דער בריאה, הייסט די הימלען, די מלאכים, זון און לבנה און די שמי השמים לויבן דעם רבונו של עולם. ער ברענגט דעם רמב"ם אז די גלגלים האבן שכל און זאגן שירה, און ערקלערט אז די עבודה פונעם צדיק איז גורם אז די בריאה זאל זינגען.

  2. 4:04 די שירה פון דער בריאה איז טון זיין רצון

    ביי "כי הוא צוה ונבראו" ערקלערט דער משגיח אז די שירה פון יעדן באשעפעניש, אזוי ווי אין פרק שירה, איז אז ער טוט דעם רצון פונעם אייבערשטן, פון דער זון וואס יהושע האט אפגעשטעלט ביז א ווערעמל און א טייך. די צבא השמים זענען אוועקגעשטעלט מיט א חוק וואס מ'קען נישט עובר זיין, און האבן נישט קיין בחירה, נישט ווי אונזער וועלט.

  3. 8:31 דער לויב פון דער ערד און די רוח סערה

    דוד המלך דרייט זיך צו דער ערד: די תנינים, אש וברד, שלג און די רוח סערה. דער משגיח ערקלערט די פיר קליפות אין דער מראה פון יחזקאל, וואס די ערגסטע פון זיי איז די רוח סערה, און ווייזט אז אפילו זי טוט דעם אייבערשטנס ווארט און קען נאר שאטן מיט זיין רשות, אזוי אז יעדע קויל האט אן אדרעס.

  4. 16:50 די פיר מדריגות פון דער בריאה און די מלכים

    דער משגיח ווייזט אז די פסוקים גייען לויט די פיר מדריגות דומם, צומח, חי און מדבר, און ענדיגן מיט די מלכים, שרים און שופטים פון דער ערד, וואס זענען ווי פאפעטס אויף שטריקלעך אין דעם אייבערשטנס האנט. דערנאך לערנט ער "בחורים וגם בתולות" לויטן ספר חסידים, מיט א מעשה פון סטראבעריס מיט קרעם.

  5. 23:47 בחירה מאכט דעם מענטשנס לויב גרעסער

    מענטשן האבן בחירה, און פונדעסטוועגן ווערט דער רצון פונעם אייבערשטן אויסגעפירט; די רשעים וואס זענען זיינע שלוחים ווערן באשטראפט ווייל זיי האבן זיך אליין געמעלדעט, אזוי ווי דער רמב"ם רעדט וועגן פרעה. ווייל מענטשן קענען אויסקלייבן נישט צו לויבן, ווייזט זייער לויב אז נשגב שמו לבדו, און דערפאר שטייט ארץ פאר שמים אינעם פסוק.

  6. 29:29 דער כבוד פון כלל ישראל לימות המשיח

    ביי "וירם קרן לעמו, תהלה לכל חסידיו" ערקלערט דער משגיח אז לימות המשיח וועט נתגלה ווערן אז אידן זענען אלעמאל געווען דער צענטער פון דער בריאה און די וואס דירעגירן איר שירה. היינט זענען אידן מבוזה ביי די גוים און די חסידים ביי די אידן, און דערויף בעט מען ראש השנה.

  7. 33:13 גערופן משוגע: דער ערליכער איד אין גלות מעשה

    דער משגיח ברענגט די גמרא וועגן עקבתא דמשיחא, אז דער וואס איז סר מרע ווערט גערופן משוגע, די ברכה פונעם לעכאוויטשער צו זיינע חסידים אז מ'זאל זאגן אויף זיי אז זיי זענען משוגע, און די מעשה פון א פליט אין דעטרויט וואס זיין פעטער האט אים גערופן משוגע ווייל ער גייט נישט ארבעטן שבת. ווען משיח וועט קומען וועט מען זען ווער איז באמת משוגע.

  8. 36:46 א שיר חדש פאר די צייטן פון משיח

    ביי "שירו לה' שיר חדש, תהלתו בקהל חסידים" ברענגט דער משגיח דעם מדרש אז די מלאכים וועלן זאגן קדוש פאר די צדיקים, ממילא וועט מען דארפן א נייע שירה פארן רבונו של עולם. ער ברענגט דעם רמב"ם און דעם ירושלמי אז פשוט'ע אידן וועלן דעמאלט האבן השגות גרעסער ווי נביאים, און שילדערט דעם שיר חדש ווי א מוזיק מיט אן אכטן טאן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דוד המלך רופט די הימלען צו לויבן

0:07

דער משגיח ערקלערט אז דוד המלך איז די נשמה פון אדם הראשון, דער מפתח פון דער גאנצער בריאה, און דערפאר הייסט ער די הימלען, די מלאכים, זון און לבנה און די שמי השמים לויבן דעם רבונו של עולם (תהילים קמ"ח, א-ד). "שמים" מיינט די דארטיגע ווייטקייטן, און איבער זיי איז פאראן נאך העכער. א

2:19

ער ברענגט דעם רמב"ם אז די גלגלים האבן שכל און זאגן שירה צום אייבערשטן. דוד קען זיי הייסן, ווייל די עבודה פונעם צדיק איז גורם אז די גאנצע בריאה לויבט דעם רבונו של עולם; אן אים קענען זיי נישט זאגן קיין שירה. ב

די שירה פון דער בריאה איז טון זיין רצון

4:05

ביי "כי הוא צוה ונבראו" ערקלערט דער משגיח אז די נבראים האבן נישט קיין בחירה: דאס וואס זיי עקזיסטירן און פירן זיך, איז זייער שירה. ווען יהושע האט אפגעשטעלט די זון, האט ער איר געהייסן שווייגן, ווייל איר שירה איז טון דעם אייבערשטנס רצון. ג,ד

5:33

אזוי אויך אין פרק שירה: יעדער נברא זינגט מיט דעם וואס ער טוט וואס דער רבונו של עולם וויל, ביז אראפ צו גשמיות. א ווערעמל וואס קריכט אויפן בוים, א טייך וואס פליסט, א צפרדע וואס קוואקעט. זייער טבע איז אוועקגעשטעלט מיט "חק נתן ולא יעבור", אזוי ווי ביי "יהי רקיע" איז געווארן א רקיע. אונזער וועלט, זאגט ער, איז אנדערש. ה,ו,ז

דער לויב פון דער ערד און די רוח סערה

8:31

דערנאך קוקט דוד המלך אראפ אויף אונזער וועלט. אלעס אויף דער ערד, ערקלערט דער משגיח, איז א צירונג וואס גיט צו שיינקייט און געשמאק צו דער וועלט. דערנאך קומען די תנינים, אש וברד, שלג וקיטור, וואס זענען א ממוצע צווישן הימל און ערד, און די רוח סערה וואס טוט זיין ווארט. ח

11:18

מזיקים געפינען זיך נאר אויף דער ערד, ווייל אין הימל "לא יגורך רע". יחזקאל האט געזען פיר קליפות, וואס לאזן נישט צוקומען צום רבונו של עולם, און נאר א צדיק ברעכט זיי דורך. די ערגסטע איז די רוח סערה; די גרינגסטע איז נגה, וואס מ'קען מהפך זיין צו קדושה, אזוי ווי די יפיפותו של יפת אין די אהלי שם. ט,י,כ

14:53

פונדעסטוועגן איז אפילו די רוח סערה א שליח פונעם אייבערשטן, און קען נאר שאטן מיט זיין רשות. יעדע קויל, זאגט דער משגיח, האט אן אדרעס: אידן מיט ברכות האבן אין מלחמה געזען ווי קוילן לויפן דורך צווישן זייערע פינגער, און זיי זענען נישט אנגערירט געווארן.

די פיר מדריגות פון דער בריאה און די מלכים

17:31

דער משגיח ווייזט אז די פסוקים גייען לויט די פיר מדריגות: בערג זענען דומם, עץ פרי און ארזים צומח, חיה ובהמה, רמש וציפור חי, און מלכי ארץ, שרים און שופטים מדבר. ל

19:33

אפילו א מלך טוט גארנישט אן דעם רצון פונעם רבונו של עולם; יעדע מלחמה און יעדע גזירה איז שוין פארשריבן אין הימל. "לב מלכים ביד ה'", זיי זענען ווי פאפעטס וואס ווערן געצויגן מיט שטריקלעך פון אויבן. מ

22:10

ביי "בחורים וגם בתולות" ברענגט ער דעם ספר חסידים אז זיי לויבן נישט צוזאמען נאר יעדער באזונדער, און מיט א מעשה פון סטראבעריס מיט קרעם ווייזט ער אז "און" איז נישט "מיט". נ

בחירה מאכט דעם מענטשנס לויב גרעסער

23:57

מענטשן האבן בחירה, נישט ווי די צבא השמים, אבער דער רצון פונעם אייבערשטן ווערט סיי ווי אויסגעפירט: ער דינגט אפילו עוברי עבירה, נאר דער עובר עבירה ווערט באשטראפט. דער משגיח ברענגט די קשיא פונעם רמב"ם פארוואס פרעה איז באשטראפט געווארן, אז ס'איז דאך געווען א גזירה "כי גר יהיה זרעך"; איינער פון די תירוצים איז, אז דער אייבערשטער האט אים נישט געהייסן, ער האט זיך אליין געמעלדעט. ס,ע,פ

26:16

דערמיט איז מובן "כי נשגב שמו לבדו". די הימלען לויבן ווייל זיי מוזן; אבער ווען מענטשן, וואס קענען זיך אפזאגן, לויבן דעם רבונו של עולם, ווייזט עס אז נאר זיין נאמען איז דערהויבן. דערפאר שטייט ארץ פאר שמים. צ

דער כבוד פון כלל ישראל לימות המשיח

30:20

ביי "וירם קרן לעמו" ערקלערט דער משגיח אז אין גלות לויבן נאר אידן באמת דעם אייבערשטן, ווען די אומות העולם דינען עבודה זרה פון מלוכה, אידעען אדער געלט. לימות המשיח וועט נתגלה ווערן אז אידן זענען אלעמאל געווען דער צענטער פון דער בריאה, די וואס דירעגירן איר געזאנג. היינט זענען אידן מבוזה ביי די גוים און די חסידים ביי די אידן, און ראש השנה בעט מען אז צדיקים יראו וישמחו. צ,ק

גערופן משוגע: דער ערליכער איד אין גלות

33:38

די גמרא זאגט אז אין עקבתא דמשיחא ווערט דער וואס איז סר מרע גערופן משוגע, און דער לעכאוויטשער פלעגט צו ווינטשן זיינע חסידים אז מ'זאל זיי רופן משוגע, א סימן פון ערליכע אידן. דער משגיח דערציילט פון א פליט אין זיין שול, וואס זיין פעטער אין דעטרויט האט אים געזאגט ער זאל נישט זיין "משוגע פרום" ווען ער איז נישט געגאנגען ארבעטן שבת. ווען משיח וועט קומען, וועט מען זען ווער איז באמת משוגע. ר

א שיר חדש פאר די צייטן פון משיח

36:50

ביי "שירו לה' שיר חדש" ברענגט דער משגיח דעם מדרש אז ווען משיח וועט קומען וועלן די מלאכים זאגן קדוש פאר די צדיקים, ווי דער פסוק אין ישעיה. וואס וועט מען דען זאגן פארן רבונו של עולם? א שיר חדש. היינט לויבן אים נאר די חסידים; דעמאלט וועלן אלע אידן זיך פרייען מיט זייער מלך. ש,ת,אא,אב

39:38

אזוי ווי דער רמב"ם שרייבט אין סוף הלכות מלכים, וועלן אידן דעמאלט האבן גרויסע השגות. דער ירושלמי זאגט אז ספרי נביאים וועלן בטל ווערן; דער משגיח ערקלערט אז זיי וועלן בלייבן, נאר נתמעט ווערן אין חשיבות, ווייל פשוט'ע אידן וועלן האבן השגות העכער ווי נביאים. דאס איז דער שיר חדש, ווי אן אכטער טאן צו די זיבן טענער פון מוזיק. אג,אד

מראי מקומות

תורה

  1. ז Bereishis 1:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:33
  2. כ Bereishis 9:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:18
  3. פ לכאורה Bereishis 15:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:57

נביאים

  1. ד Yehoshua 10:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:05
  2. י Yechezkel 1:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:18
  3. אא Yeshayahu 4:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:50

כתובים

  1. א Tehillim 148:1-4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:07
  2. ג Tehillim 148:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:05
  3. ו Tehillim 148:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:33
  4. ח Tehillim 148:7-8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:31
  5. ט לכאורה Tehillim 5:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:18
  6. ל Tehillim 148:9-12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:31
  7. מ Mishlei 21:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:33
  8. ס לכאורה Mishlei 26:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:57
  9. צ Tehillim 148:13-14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:16, 30:20
  10. ש Tehillim 149:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:50
  11. אב Tehillim 149:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:50

תלמוד בבלי

  1. ר לכאורה Sotah 49b מפתח אינעם אויסשרייב: 33:38

תלמוד ירושלמי

  1. אד Talmud Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 39:38

מדרש

  1. ת Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 36:50

ראשונים

  1. ב לכאורה Hilchos Yesodei HaTorah 3:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:19
  2. נ Sefer Chassidim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 22:10
  3. ע לכאורה Hilchos Teshuvah 6:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:57
  4. אג לכאורה end of Hilchos Melachim מפתח אינעם אויסשרייב: 39:38

תפילה און פיוט

  1. ה Perek Shirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:33
  2. ק לכאורה Rosh Hashanah Amidah, Uvchen מפתח אינעם אויסשרייב: 30:20

עיקרי הדברים

  1. 0:07 דוד המלך, וואס איז די נשמה פון אדם הראשון און דער מפתח פון דער בריאה, קען הייסן די גאנצע בריאה לויבן דעם אייבערשטן, ווייל די עבודה פונעם צדיק איז גורם אז די גאנצע בריאה זאל זאגן שירה.
  2. 5:18 די שירה פון יעדן נברא איז דאס אליין וואס ער טוט דעם רצון פונעם רבונו של עולם: ווען א ווערעמל קריכט אויפן בוים אדער א טייך פליסט, איז דאס זיין שירה.
  3. 7:21 די צבא השמים האבן נישט קיין בחירה; זיי פירן זיך לויט א חוק "חק נתן ולא יעבור", כאטש דער מענטש אין דער אונטערשטער וועלט האט יא בחירה.
  4. 14:53 אפילו די שעדליכסטע כחות, די רוח סערה און די מלכי ארץ, קענען גארנישט טון אחוץ ווי דער אייבערשטער הייסט; יעדע קויל האט אן אדרעס.
  5. 26:28 ווייל מענטשן לויבן דעם רבונו של עולם מיט בחירה, שטייט ארץ פאר שמים אין "הודו על ארץ ושמים".
  6. 31:07 אין גלות לאכט מען פון ערליכע אידן און מ'רופט זיי משוגע, אבער ווען משיח וועט קומען וועלן זיי באקומען כבוד, און מ'וועט זינגען א נייע שירה צום רבונו של עולם.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:41 ווי אזוי קען דוד המלך הייסן די הימלען און די מלאכים לויבן דעם רבונו של עולם?

    תירוץ: 3:48 דורך דער עבודה פונעם צדיק לויבט די גאנצע בריאה דעם אייבערשטן; אן אים קענען זיי נישט זאגן קיין שירה.

  2. קשיא: 5:33 מיט וואס איז די שירה פון יעדן נברא אין פרק שירה?

    תירוץ: 5:50 דאס וואס ער טוט וואס דער רבונו של עולם וויל, ביז אראפ צו גשמיות.

  3. קשיא: 24:57 אויב די רשעים פירן נאר אויס דעם אייבערשטנס גזירה, פארוואס ווערן זיי באשטראפט?

    תירוץ: 25:07 דער אייבערשטער האט זיי נישט געהייסן; זיי האבן זיך אליין געמעלדעט, אזוי ווי ביי פרעה און גלות מצרים.

  4. קשיא: 27:22 פארוואס שטייט "הודו על ארץ ושמים", ארץ פאר שמים?

    תירוץ: 27:35 ווייל די אויף דער ערד זענען בעלי בחירה און די אין הימל נישט, ממילא איז דער לויב פון דער ערד חשובער.

  5. קשיא: 37:42 אויב לעתיד לבוא וועלן די מלאכים זאגן קדוש פאר די צדיקים, וואס וועט מען זאגן פארן רבונו של עולם?

    תירוץ: 37:56 מ'וועט דארפן א נייע שירה, דער "שיר חדש".

  6. קשיא: 40:16 ווי אזוי קען דער ירושלמי זאגן אז די ספרי נביאים וועלן בטל ווערן?

    תירוץ: 40:34 זיי וועלן בלייבן, נאר זיי וועלן ווערן נתמעט אין זייער חשיבות, ווייל פשוט'ע אידן וועלן דעמאלט האבן השגות גרעסער ווי די נביאים.

מעשיות

  1. 23:02 סטראבעריס מיט קרעם

    א דייטשער פראפעסאר וואס איז אנטלאפן פון דייטשלאנד איז געקומען קיין אמעריקע און באקומען אן ארבעט אין א קאלעדזש. אינעם עסצימער פונעם קאלעדזש האט ער באשטעלט סטראבעריס און קרעם, און עס איז נישט אויסגעקומען ווי ער האט געוואלט צוליב דעם חילוק צווישן "און" און "מיט". דער משגיח ברענגט עס צו ווייזן אז "און" און "מיט" זענען גאנץ אנדערע זאכן, אזוי ווי ביי "בחורים וגם בתולות".

  2. 34:19 די ברכה פונעם לעכאוויטשער

    ווען דער לעכאוויטשער האט זיך געזעגנט מיט זיינע חסידים נאך יום טוב, פלעגט ער זיי צו ווינטשן אז זיי זאלן זיין געזונט און מ'זאל זאגן אויף זיי אז זיי זענען משוגע. דער משגיח ערקלערט אז דאס איז א סימן פון אן ערליכן איד: דער עולם זאגט אז ער איז משוגע.

    אין דער מעשה: רבי מרדכי לעכאוויטשער

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  3. 34:49 דער פליט סטאליער אין דעטרויט

    א איד וואס דאווענט אין דעם משגיחס שול איז געקומען אלס פליט פון פוילן, מיט די נומערן פונעם קאנצענטראציע לאגער אויף דער האנט, און איז געפארן צו זיין פעטער אין דעטרויט. ווייל ער איז געווען א סטאליער פון פאך, האט אים דער פעטער באקומען אן ארבעט, און ער איז געגאנגען יעדן טאג. ווען שבת איז געקומען איז ער געבליבן, געזאגט תהילים און געגאנגען אין שול. דער פעטער האט אים געפרעגט פארוואס ער גייט נישט ארבעטן, און ווען ער האט געענטפערט אז ס'איז שבת, האט אים דער פעטער געזאגט ער זאל זיין פרום, נאך מער פרום, אבער נישט משוגע פרום.

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 0:17 דער משגיח טייטשט אז דוד המלכס הייסן די הימלען איז נישט סתם א מליצה: דער צדיק, ווי די נשמה פון אדם, איז דער מפתח פון דער בריאה, און אן זיין שירה קענען די נבראים נישט זאגן זייער שירה.
  2. 2:45 ער טייטשט דאס ווארט "שמים" אלס "די דארטיגע ערטער", פון "שם", דארט: ערטער וואס זענען ווייט פון אונז, און "שמי השמים" איז וואס איז ווייט אפילו פון די שמים אליין.
  3. 11:18 די מזיקים געפינען זיך נאר אויף דער ערד, ווייל אין הימל "לא יגורך רע", און דערפאר רעכנט דער פסוק אויס די רוח סערה נאר ביי דעם לויב פון דער ערד.
  4. 13:44 פון די פיר קליפות אין דער מראה פון יחזקאל איז די "רוח סערה" די ערגסטע און "נגה" די גרינגסטע, וואס מ'קען מהפך זיין צו קדושה, אזוי ווי די חכמה פון יון וואס מ'קען נוצן פאר קדושה.
  5. 26:45 "הודו על ארץ ושמים" שטעלט ארץ פריער, ווייל דער לויב פון בעלי בחירה, וואס קענען זיך אפזאגן, ווייזט באמת אז נשגב שמו לבדו.
  6. 37:08 לימות המשיח וועלן די מלאכים זאגן קדוש פאר די צדיקים, ממילא וועט מען דארפן פארן רבונו של עולם א נייעם לויב: דאס איז דער "שיר חדש".
  7. 41:33 דער נייער ניגון פון לעתיד לבוא איז ווי אן אכטער טאן צוגעלייגט צו די זיבן: אזוי ווי א נול צו א צאל פארמערט עס, וועלן די ניגונים ווערן באווייכערט העכער פון אלעס וואס איז מעגליך אין גלות.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, דוד המלך, דער רמב"ם, יהושע בן נון, יחזקאל הנביא, פרעה, רבי מרדכי לעכאוויטשער

ערכים בחירה, דומם צומח חי מדבר, עקבתא דמשיחא, פרק שירה, קליפה, קליפת נוגה, רבונו של עולם, שירה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט