המשך ה' לא גבה לבי

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨41⁩ פאקעט גייד ז׳ 50 אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 43 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט ווייטער דעם קאפיטל ה' לא גבה לבי, און ער איז מסביר די ענוה און דאס צופרידנקייט פון דוד המלך, דעם חילוק צווישן דעם כבוד פון אמת'ע צדיקים און דעם תאוה זיך צו ווייזן, און ער ווייזט פון שמעי בן גרא און פונעם קאפיטל זכור ה' לדוד ווי אזוי דוד האט אנגענומען אלעס פון הקב"ה און זיך געמוטשעט פאר כלל ישראל.

דער משגיח לערנט דעם קאפיטל ה' לא גבה לבי ווי די ווערטער פון א מלך וואס איז געווען דער גרעסטער עניו, צוזאמען מיט משה רבינו און אברהם אבינו. ער דערציילט אז דער בלאזשעווער רב האט קיינמאל נישט אויפגעהויבן די אויגן העכער פונעם קליינעם ארון קודש, און דערפאר האט ער נישט געזען אז די מחיצה איז צובראכן. ער איז מסביר אז צדיקים פון מלכות בית דוד, ווי דער רוזשינער, האבן זיך געפירט מיט כבוד מלכות לשם שמים און זענען באמת געווען שפלים, נישט אזוי ווי די סעודה פון אחשורוש וואס איז געמאכט געווארן נאר כדי צו ווייזן זיין עשירות, א קליפה וואס ער זעט היינט אין די לוקסוס. ער מאנט מ'זאל זיין צופרידן מיט די אייגענע מדריגה, ווי א קליין קינד ביי דער מאמע וואס ווייסט אז וואס ער האט נישט דארף ער נישט, און ער לויבט דאס אננעמען א בזיון אלס כפרת עוונות. ווייל דוד האט געשוויגן צו שמעי בן גרא, איז ער געווארן דער פערטער רגל המרכבה און דערפון איז געקומען פורים. צום סוף הייבט ער אן דעם קאפיטל זכור ה' לדוד, ווי אזוי דוד האט זיך געמוטשעט צו געפינען דעם ארט פונעם בית המקדש.

ענינים: ענוה און ביטול · תהלים · דוד המלך און מלכות בית דוד

סדר השיעור

  1. 0:00 דוד המלך אלס דער גרויסער עניו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט ה' לא גבה לבי ולא רמו עיני און ער איז מסביר אז דוד, א מלך, האט נישט געזוכט קיין גרויסע זאכן. ער ברענגט וואס דער חתם סופר שרייבט פאר זיינע קינדער, און די ווערטער פון משה, אברהם און דוד אלס די דריי דוגמאות פון ענוה.

  2. 3:40 דער בלאזשעווער רב און די צובראכענע מחיצה מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט אז דער שינאווער רב איז געקומען צום בלאזשעווער רב און געפרעגט פארוואס די מחיצה אין עזרת נשים איז צובראכן, און דער בלאזשעווער האט געענטפערט אז ער האט קיינמאל נישט אויפגעהויבן די אויגן העכער פונעם נידעריגן ארון קודש. דאס איז ולא רמו עיני.

  3. 6:56 כבוד מלכות פון מלכות בית דוד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח באשרייבט די עשירות פונעם רוזשינער, וואס האט געזאגט ביי זיין פטירה אז ער האט גארנישט גענאסן פון דער וועלט, און ער איז מסביר אז נשמות פון מלכות בית דוד דארפן האבן מלכות און זענען דאך באמת שפלים. ער דערציילט ווי דער רוזשינער איז געשטאנען ביי קידוש לבנה אין שיך אן פאדעשוועס אין דער קעלט, און ער ברענגט פון דער גמרא דעם רייכן טיש פון רבי.

  4. 12:31 די סעודה פון אחשורוש און דער תאוה זיך צו ווייזן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מאכט א חילוק צווישן דער פנימיות'דיגער כוונה פון אמת'ע צדיקים און דעם ווייזן זיך פון אחשורוש, וועמענס סעודה איז געמאכט געווארן צו ווייזן זיין עשירות און זיין מלכה. ער רופט די לוקסוס פון היינט, די שענערע מנורות און די העכערע שטריימלעך, א קליפה פון ווייזן זיך.

  5. 16:59 עשירות אן ווייזן זיך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז רייכע אידן מעגן לעבן באקוועם, אבער לוקסוס וואס שטעכט אויס די אויגן מאכט א קנאה ביי די גוים, אזוי ווי דער של"ה און דער חתם סופר שרייען. ער ווייזט אז א מיליאן און א האלב עקסטערע געלט אויף לוקסוס גיט הנאה נאר פאר צוויי דריי וואכן.

  6. 20:31 צופרידן מיט די מדריגה, ווי א קליין קינד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט ולא הלכתי בגדולות אויף רוחניות: א מענטש זאל שטרעבן לויט זיינע אייגענע כלים, נישט מקנא זיין יענעמס מדריגה, און וויסן אז א העכערע מדריגה קומט פון הקב"ה. דערנאך לערנט ער דעם צווייטן פסוק, כגמול עלי אמו, א קינד וואס פארלאזט זיך אויף דער מאמע, און ער פארבינדט עס מיט ה' רועי לא אחסר.

  7. 25:21 השתוות צו כבוד און בזיון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם חובות הלבבות וועגן מדת ההשתוות, אז כבוד און בזיון זאלן זיין גלייך, און ער שטרייכט אונטער אז דאס איז א מדריגה פאר גרויסע צדיקים. פונדעסטוועגן קען יעדער איינער נישט נאכלויפן כבוד און זען א בזיון ווי א כפרה וואס שפארט קראנקהייט און ארעמקייט, און מ'דארף דערויף דאנקען דעם רבונו של עולם.

  8. 28:54 שמעי בן גרא און דער פערטער רגל המרכבה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דוד, ווען ער איז אנטלאפן פון אבשלום, האט נישט געלאזט יואב הרגענען שמעי בן גרא, ווייל ה' אמר לו קלל, הגם שמעי איז געווען א מורד במלכות. ער ברענגט פונעם תומר דבורה אז אין יענעם מאמענט איז דוד געווארן דער פערטער רגל המרכבה, און אז דורכדעם וואס ער האט געלאזט לעבן שמעי איז געקומען מרדכי און פורים.

  9. 36:01 זכור ה' לדוד את כל ענותו

    דער משגיח הייבט אן דעם קאפיטל זכור ה' לדוד: דוד האט צוגעגרייט פארן בית המקדש הגם זיין זון האט עס געדארפט בויען, און זיינע יסודות שטייען נאך היינט. הקב"ה געדענקט אלע זיינע יסורים, ווייל דער בעל דבר שטעלט זיך אנטקעגן ווער עס וויל טון א גוטע זאך, און דוד האט געשוואוירן נישט צו רוען ביז ער וועט געפינען דעם ארט וואס יעקב האט באשטימט.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דוד המלך אלס דער גרויסער עניו

0:12

דער משגיח לערנט ווייטער דעם קאפיטל ה' לא גבה לבי ולא רמו עיני: דוד זוכט נישט קיין גרויסע זאכן און איז צופרידן מיט וואס הקב"ה גיט אים. הגם ער איז געווען א מלך, איז ער געווען דער גרויסער עניו, אלעמאל אין ביטול צום רבונו של עולם. דער חתם סופר שרייבט פאר זיינע קינדער אז מ'דארף זיין א שפל רוח און נישט פארלאנגען גרויסע זאכן. א,ב

2:23

משה רבינו האט געזאגט ונחנו מה, אברהם אבינו ואנכי עפר ואפר, און דוד המלך ואנכי תולעת ולא איש. דער משגיח איז מסביר אז דאס זענען דער רבי, דער טאטע און דער מלך פון כלל ישראל, די דריי מקורות פון השפעה אויף א מענטש, און אלע דריי זענען געווען א דוגמא פון ענוה; די גמרא רעכנט דוד צווישן די דריי גרויסע ענווים. ג,ד,ה,ו

דער בלאזשעווער רב און די צובראכענע מחיצה

3:54

אויף ולא רמו עיני דערציילט דער משגיח אז דער שינאווער רב, וואס האט זיך נישט געשראקן פאר קיינעם צו זאגן מוסר, איז געקומען צום בלאזשעווער רב און געפרעגט פארוואס די מחיצה פון דער עזרת נשים איז צובראכן און מ'פאררעכט עס נישט. דער בלאזשעווער האט געענטפערט אז ער האט קיינמאל נישט אויפגעהויבן די אויגן העכער פונעם נידעריגן ארון קודש, ער ווייסט נישט וואס טוט זיך דארט, און ער נעמט נישט אויף זיך קיין אחריות.

כבוד מלכות פון מלכות בית דוד

7:03

ס'זענען אבער געווען צדיקים וואס האבן זיך געפירט מיט גרויס פראכט, בפרט דער רוזשינער, וועמענס עשירות איז געווען א לעגענדע, און פונדעסטוועגן האט ער געזאגט ביי זיין פטירה אז ער האט גארנישט גענאסן פון דער וועלט. דער משגיח איז מסביר אז ער איז געווען פון מלכות בית דוד, און אזעלכע נשמות דארפן האבן מלכות און זענען דאך באמת שפלים; זייער כבוד איז מעורר למעלה אז מלכות בית דוד זאל צוריקקומען.

9:24

ער דערציילט אז דער רוזשינער איז געשטאנען צוויי שעה ביי קידוש לבנה אין א פראסטיגער נאכט אין פרעכטיגע שיך, און דערנאך האט מען געזען אז זיי האבן נישט געהאט קיין פאדעשוועס און ער איז געשטאנען בארוועס. אויך רבי האט געהאט א הויז ווי מלכים: די גמרא זאגט אז צנון און חזרת זענען נישט אוועק פון זיין טיש זומער און ווינטער, און פונדעסטוועגן האט ער ביי זיין פטירה אויפגעהויבן די צען פינגער אז ער האט נישט גענאסן פון דער וועלט. ז,ח

די סעודה פון אחשורוש

12:46

וואו ס'איז דא אמת'ע צדיקים וואס מאכן פראכט, זאגט דער משגיח, האבן זיי א פנימיות'דיגע כוונה; נישט אזוי אחשורוש, וועמענס סעודה איז געמאכט געווארן נאר בהראותו את עושר כבוד מלכותו, מיט א פאדלאגע פון טייערע שטיינער, און ער האט געמוזט ווייזן אפילו זיין מלכה. ט,י,כ

14:19

היינט, זאגט ער, איז דא א קליפה פון ווייזן זיך: מ'בויט הייזער און מ'טוט זיך אן נאר כדי אנדערע זאלן זען, און יעדעס יאר מוזן די מנורות זיין שענער און די שטריימלעך העכער. דאס איז וואס דוד שטויסט אפ מיט ולא הלכתי בגדולות. ס

עשירות אן ווייזן זיך

17:10

דער משגיח זאגט אז ס'איז גוט אז רייכע אידן לעבן באקוועם, אבער לוקסוס וואס שטעכט אויס די אויגן מאכט א קנאה ביי די גוים, אזוי ווי דער של"ה און דער חתם סופר שרייען. אין גלות, זאגט ער, געהערט דאס געלט צו מוסדות און בתי כנסיות. ווער עס גיט אויס א מיליאן און א האלב עקסטער אויף לוקסוס, האט הנאה צוויי דריי וואכן; דערנאך איז ער שוין צוגעוואוינט. ל,מ

צופרידן מיט די מדריגה, ווי א קליין קינד

20:42

דער משגיח לערנט דעם פסוק אויף אידישקייט: א מענטש דארף וויסן זיין מדריגה און נישט וועלן גיין העכער. שמח בחלקו איז איינער פון די דברים וואס די תורה ווערט דורך זיי נקנה. נישט יעדער האט א בריליאנטן מוח; יעדער דארף הארעווען לויט זיינע כלים, ווייל ווער עס קריכט צו הויך קען אראפפאלן. קנאה קומט פון גאוה, און א העכערע מדריגה קומט פון הקב"ה. נ,ס

23:45

אויף כגמול עלי אמו איז ער מסביר אז דוד האט זיך געפילט ווי א קליין קינד וואס ווייסט אז הקב"ה גיט וואס ער דארף, אזוי ווי ה' רועי לא אחסר: וואס מ'האט נישט, דארף מען נישט, פונקט ווי א מאמע נעמט צו פון א קינד א שטיקל צובראכן גלאז. ע,צ

השתוות צו כבוד און בזיון

25:25

דער משגיח ברענגט דעם חובות הלבבות וועגן מדת ההשתוות, אז כבוד און בזיון זאלן זיין גלייך, און ער שטרייכט אונטער אז דאס איז א מדריגה פון גרויסע צדיקים. אבער יעדער קען אויפהערן נאכלויפן כבוד. א בזיון איז א כפרת עוונות אן קראנקהייט, ארעמקייט אדער שפיטאל רעכענונגען, און מ'דארף דערויף דאנקען. א קליין קינד קען מען נישט געבן קיין כבוד און קיין בזיון, און יחל ישראל אל ה' מיינט זיך פארלאזן אויף אים פאר אלעס. ר,ק

שמעי בן גרא און דער פערטער רגל המרכבה

28:59

ווען דוד איז אנטלאפן פון אבשלום, האט אים שמעי בן גרא געשאלטן מיט שרעקליכע קללות, און יואב האט אים געוואלט הרגענען. דוד האט נישט געלאזט: ה' אמר לו קלל, און אויב נישט שמעי וועט קומען אן אנדער שליח. דער משגיח שטרייכט אונטער אז שמעי איז טאקע געווען א מורד במלכות און חייב מיתה, ווי דער רמב"ם שרייבט אין הלכות מלכים, און דוד האט שפעטער אנגעזאגט שלמה'ן זיך מיט אים אפצורעכענען. דאס צו וויסן אינמיטן דעם בזיון איז געווען א געוואלדיגער נסיון. ש,ת,אא

32:13

ער ברענגט פונעם תומר דבורה אז אין יענעם מאמענט איז דוד געווארן דער פערטער רגל המרכבה מיט די אבות. פאר זיך האט דוד גארנישט געדארפט, אבער פאר כלל ישראל איז ער מתפלל געווען. און ווייל ער האט געלאזט לעבן שמעי, איז פון אים ארויסגעקומען מרדכי, ווי די גמרא אין מגילה זאגט, אזוי אז דאס שווייגן פון דוד האט געברענגט פורים. אב,אג,אד

זכור ה' לדוד את כל ענותו

36:23

דער משגיח הייבט אן דעם קאפיטל זכור ה' לדוד את כל ענותו. דוד האט געוואלט בויען דעם בית המקדש און מ'האט אים געזאגט אז זיין זון וועט עס בויען, פונדעסטוועגן האט ער מתפלל געווען, צוגעגרייט מאטריאל און געלייגט די יסודות, וואס שטייען נאך היינט. הקב"ה געדענקט זיינע יסורים, ווייל דער בעל דבר שטעלט זיך אנטקעגן ווער עס וויל טון גוטס, ווי ביי אברהם'ס עקידה, און דוד האט זיך נישט אונטערגעגעבן. אה,או

39:52

דוד האט געשוואוירן נישט אריינצוגיין אין שטוב און נישט צו שלאפן ביז ער וועט געפינען א מקום פאר הקב"ה. דאס איז דער ארט וואו יעקב האט געזען דעם סולם און עס גערופן בית אלקים און שער השמים, וואו יצחק האט מתפלל געווען, אברהם האט געמאכט די עקידה און אדם הראשון האט מקריב געווען. נאך דעם גלות מצרים איז עס פארגעסן געווארן, און דוד האט געזוכט מיט שמואל הנביא; דער משגיח וועט ממשיך זיין דאס קומענדיגע מאל. אז,אח,אט,אי

מראי מקומות

תורה

  1. ג לכאורה Shemos 16:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:23
  2. ד לכאורה Bereishis 18:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:23
  3. אח לכאורה Bereishis 28:17 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:52
  4. אט לכאורה Bereishis 24:63 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:52
  5. אי לכאורה Bereishis 28:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:52

נביאים

  1. ש לכאורה Shmuel II 16:5-11 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:59
  2. אא לכאורה Melachim I 2:8-9 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:59
  3. או לכאורה Melachim I 8:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 36:23

כתובים

  1. א Tehillim 131:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:12
  2. ה לכאורה Tehillim 22:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:23
  3. ט לכאורה Esther 1:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:46
  4. י לכאורה Esther 1:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:46
  5. כ לכאורה Esther 1:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:46
  6. ס Tehillim 131:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19, 20:42
  7. ע לכאורה Tehillim 131:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:45
  8. פ לכאורה Tehillim 16:8 23:34 מפתח
  9. צ לכאורה Tehillim 23:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:45
  10. ק לכאורה Tehillim 131:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:25
  11. אד לכאורה Esther 2:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:13
  12. אה לכאורה Tehillim 132:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 36:23
  13. אז לכאורה Tehillim 132:2-5 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:52

משנה

  1. נ לכאורה Pirkei Avos 6:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:42

תלמוד בבלי

  1. ו Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:23
  2. ז Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:24
  3. ח Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:24
  4. אג Gemara Megillah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:13

ראשונים

  1. ר Chovos HaLevavos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:25
  2. ת Rambam, Hilchos Melachim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:59

אחרונים און חסידות

  1. ל Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:10
  2. מ Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:10
  3. אב Tomer Devorah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:13

אנדערע

  1. ב Tzava'as Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:12

עיקרי הדברים

  1. 1:28 דוד המלך, הגם ער איז געווען א מלך, איז געווען דער גרויסער עניו, איינער פון די דריי וואס זענען א דוגמא פון שפלות רוח פאר כלל ישראל, צוזאמען מיט משה רבינו און אברהם אבינו.
  2. 8:01 דער כבוד מלכות פון אמת'ע צדיקים פון מלכות בית דוד האט געהאט א פנימיות'דיגע כוונה פון כבוד שמים, אבער זיי אליין האבן גארנישט גענאסן פון דער וועלט.
  3. 14:19 אויסגעבן געלט אויף לוקסוס כדי מ'זאל עס זען איז די קליפה פון אחשורוש, און דער משגיח זאגט אז דאס מאכט א קנאה ביי די גוים.
  4. 20:42 א מענטש דארף וויסן זיין מדריגה, זיין צופרידן דערמיט און נישט וועלן גיין העכער ווי ער איז, אפילו אין עבודת ה'.
  5. 23:53 אזוי ווי א קליין קינד ביי דער מאמע, פארלאזט זיך א איד אז וואס ער דארף גיט אים דער רבונו של עולם, און וואס ער האט נישט איז א סימן אז ער דארף עס נישט.
  6. 26:38 א בזיון איז א כפרת עוונות אן קראנקהייט און אן ארעמקייט, און דערפאר דארף מען דאנקען דעם רבונו של עולם דערפאר.
  7. 30:01 דורך דעם וואס דוד האט געשוויגן צו די קללות פון שמעי בן גרא און עס אנגענומען ווי א גזירה מן השמים, איז ער געווארן דער פערטער רגל המרכבה, און ער האט זוכה געווען צו פורים דורך מרדכי, א אייניקל פון שמעי.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 8:01 ווי אזוי האבן צדיקים פון מלכות בית דוד, וואס זענען באמת געווען שפלים, זיך געפירט מיט אזא כבוד מלכות?

    תירוץ: 8:41 ס'איז נישט קיין סתירה: זייער כבוד איז געווען לשם שמים, כדי צו מעורר זיין אז מלכות בית דוד זאל צוריקקומען צו איר כבוד, און זיי אליין האבן גארנישט גענאסן פון דער וועלט.

  2. קשיא: 19:58 פארוואס אויסגעבן א מיליאן און א האלב עקסטער אויף לוקסוס?

    תירוץ: 19:45 די התפעלות דויערט צוויי דריי וואכן; דערנאך איז מען צוגעוואוינט און עס מאכט נישט קיין חילוק.

  3. קשיא: 29:12 פארוואס האט דוד נישט געלאזט יואב הרגענען שמעי, וואס איז געווען א מורד במלכות?

    תירוץ: 29:33 דוד האט געזען די קללה ווי א גזירה פון הקב"ה; אויב נישט שמעי, וואלט געקומען אן אנדער שליח.

מעשיות

  1. 3:43 דער בלאזשעווער רב האט נישט געקוקט העכער פונעם ארון קודש

    דער שינאווער רב, וואס איז געווען באקאנט אז ער האט זיך נישט געשראקן פאר קיינעם און האט געזאגט מוסר צו יעדן, איז געקומען אין בית המדרש פונעם בלאזשעווער רב. די הילצערנע מחיצה פון דער עזרת נשים איז געווען צובראכן און ס'איז געווען א צו גרויסע לאך. דער שינאווער האט געפרעגט ווי אזוי מ'לאזט עס אזוי. דער בלאזשעווער האט געענטפערט אז ער האט קיינמאל נישט אויפגעהויבן די אויגן העכער פונעם קליינעם נידעריגן ארון קודש, און ער ווייסט נישט וואס טוט זיך אין דער עזרת נשים. ווען דער שינאווער האט געפרעגט צי ער גלייבט אים אז ס'איז צובראכן, האט ער געענטפערט אז ער נעמט נישט אויף זיך קיין אחריות.

    אין דער מעשה: דער בלאזשעווער רבי, דער שינאווער רב

  2. 9:15 דער רוזשינער ביי קידוש לבנה

    דער רוזשינער איז אמאל ארויסגעגאנגען צו קידוש לבנה אנגעטון ווי א קעניג, מיט זייער טייערע שיינענדיגע שיך. ס'איז געווען א פראסטיגע נאכט, און ער איז געשטאנען אויף איין ארט צוויי שעה און זיך מתבונן געווען, און די חסידים וואס זענען געווען מיט אים האבן נישט געקענט אויסהאלטן די קעלט און זיך געביטן. דערנאך האט מען אויסגעפונען אז די שיך האבן נישט געהאט קיין פאדעשוועס, און ער איז געשטאנען מיט בארוועסע פיס אויף דער ערד און געליטן פון דער קעלט.

    אין דער מעשה: דער רוזשינער

  3. 28:57 דוד און שמעי בן גרא

    ווען דוד איז אנטלאפן פון זיין זון אבשלום, איז אים אנטקעגן געקומען שמעי בן גרא און אים געשאלטן מיט שרעקליכע קללות. יואב, דער שר צבא פון דוד, האט אים געוואלט הרגענען, אבער דוד האט נישט געלאזט, ווייל ה' אמר לו קלל. אויב נישט שמעי וועט קומען אן אנדער שליח, ווייל ס'איז א גזירה מן השמים. שפעטער האט דוד אנגעזאגט שלמה'ן אז ער זאל זיך אפרעכענען מיט שמעי ווען ער וועט ווערן מלך.

    אין דער מעשה: שמעי בן גרא, דוד המלך, אבשלום, יואב, שלמה המלך, אבישי בן צרויה, שאול המלך

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 0:57 דער משגיח לערנט אז דאס וואס דוד זאגט לא גבה לבי איז דווקא א חידוש ווייל עס קומט פון א מלך, וואס זיין שטעלע וואלט אים געקענט ערלויבן גרויסע שאיפות.
  2. 2:21 משה, אברהם און דוד זענען די דריי מקורות פון השפעה אויף א מענטש, זיין רבי, זיין פאטער און זיין מלך, און יעדער פון זיי איז געווען א דוגמא פון ענוה.
  3. 8:41 דער כבוד פון צדיקים פון מלכות בית דוד איז נישט קיין סתירה צו זייער ענוה: עס איז מעורר למעלה אז מלכות בית דוד זאל צוריקקומען צו איר כבוד.
  4. 22:45 מקנא זיין יענעמס מדריגה קומט פון גאוה, און ממילא איז צופרידן זיין מיטן אייגענעם חלק א טייל פון ענוה.
  5. 27:58 א קליין קינד קען מען נישט געבן קיין כבוד און קיין בזיון; דאס איז דער פשט פון כגמול עלי אמו, די השתוות וואס דוד באשרייבט.
  6. 30:20 דאס וואס דוד האט זיך איינגעהאלטן קעגן שמעי, הגם שמעי איז געווען חייב מיתה אלס מורד במלכות, האט אים דערהויבן צו ווערן דער פערטער רגל המרכבה, און דאס האט אויך געברענגט פורים דורך מרדכי.
  7. 38:01 הקב"ה געדענקט די יסורים פון דוד ווייל דער בעל דבר לייגט זיך אויף יעדן וואס וויל טון א גוטע זאך פארן רבונו של עולם, אזוי ווי ביי אברהם אבינו ווען ער איז געגאנגען צו דער עקידה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 22:32 דער משגיח זאגט אז מ'זאל שטרעבן אין עבודת ה' וויפיל מ'קען אליין דערגרייכן, נישט וויפיל יענער קען, און זיין צופרידן מיטן בלאט גמרא וואס מ'לערנט.
  2. 27:45 דער משגיח זאגט אז ווען מ'באקומט א בזיון דארף מען דאנקען דעם רבונו של עולם דערפאר, ווייל ס'איז א כפרה.
  3. 18:18 דער משגיח זאגט אז רייכע אידן אין גלות זאלן אויסגעבן אויף מוסדות און בתי כנסיות, און נישט אויף לוקסוס וואס מאכט אנדערע מקנא.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אבשלום, אדם הראשון, אחשורוש, דוד המלך, דער בלאזשעווער רבי, דער הייליגער של"ה, דער חתם סופר, דער רוזשינער, דער רמב"ם, דער שינאווער רב, ושתי, יואב, יעקב אבינו, יצחק אבינו, מרדכי הצדיק, משה רבינו, רבי יהודה הנשיא, רבי משה קורדובירו, שלמה המלך, שמואל הנביא, שמעי בן גרא

ערכים ביטול, בעל דבר, מלכות בית דוד, ענוה, קידוש לבנה, קליפה, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט