הקמת קומת המלכות - יחוד קודשא בריך הוא ושכינתי'

קאטאלאג: זמנים שמיני עצרת נומ׳ ⁨3⁩ פאקעט גייד ז׳ 18 תשס"ד (2003–04) אידיש 1 שעה 19 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 19 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז מלכות מיינט ביטול צום רבונו של עולם, ווייזט ווי שלמה המלך איז געווען א דוגמא דערפון פאר ימות המשיח, און ער שטעלט אוועק שמיני עצרת אלס דעם טאג פון דעם שלימותדיגן יחוד קודשא בריך הוא ושכינתיה.

דער משגיח עפנט מיט תשרי, דער זיבעטער חודש, דער זמן פון מלכות, און פרעגט פארוואס דער אייבערשטער איז ברוגז געווארן ווען אידן האבן געבעטן א מלך, כאטש עס איז א מצוה צו מאכן א מלך. מלכות, ערקלערט ער, מיינט ביטול: אזוי ווי די לבנה וואס האט נישט קיין אייגענע ליכטיגקייט, ווערט קדושה געמאסטן לויט דעם ביטול, און די קליפה זאגט "איך בין עפעס". לויט דעם צמח צדק איז דער אמת'ער מלך אליין בטל צום רבונו של עולם, און ער איז דער בריק וואס ברענגט מלכות שמים אויף כלל ישראל. מלכות האט א נפש (דער מלך), א מקום (דער בית המקדש) און א זמן (תשרי). שלמה המלך, וואס האט געהערשט איבער דער גאנצער וועלט, געבויט דעם בית המקדש, מתקן געווען עירובין און נטילת ידים, און חתונה געהאט מיט בת פרעה כדי מכניע צו זיין די קליפה, איז געווען א דוגמא פון ימות המשיח. די עבודה פון תשעה באב ביז שמיני עצרת איז צו מאכן פון ירמיה ווידער שלמה, און שמיני עצרת איז די נקודה פון א גאנצן יחוד.

ענינים: ענוה און ביטול · שמיני עצרת און שמחת תורה · שלמה המלך · די שכינה און גלות השכינה

סדר השיעור

  1. 0:00 תשרי, מלכות און די מצוה פון מנוי מלך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט תשרי, דער זיבעטער חודש, דער זמן פון קבלת עול מלכות שמים, און ברענגט די מצוה פון שום תשים עליך מלך. ער פרעגט פארוואס דער אייבערשטער איז ברוגז געווארן ווען אידן האבן געבעטן א מלך ביי שמואל, און ער ברענגט די גמרא אז ביים אריינקומען אין ארץ ישראל זענען אידן מצווה געווארן אויף דריי זאכן: א מלך, מחיית עמלק און בנין בית המקדש.

  2. 4:30 מלכות איז ביטול, פון דער לבנה ביז דער עקידה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט לויט דעם תניא אז מלכות מיינט ביטול, אזוי ווי די לבנה וואס האט נישט קיין אייגענע ליכטיגקייט, און אז וואס מער ביטול אלץ מער קדושה, און די קליפה איז יש. ער רעדט פון דער אהבה מסותרת אין יעדן אידן וואס קומט ארויס אין מסירת נפש ביי קריאת שמע, פון די אבות וואס זענען געווען א מרכבה, און פון אברהם אבינו וואס האט מבטל געווען א נייע איבערנאטירליכע אהבה צו יצחק ביי דער עקידה.

  3. 13:16 דער מלך אלס בריק; די דריי מצוות פון ארץ ישראל שטייט אינעם קאטאלאג

    לויט דעם צמח צדק ערקלערט דער משגיח אז דער אמת'ער מלך איז בטל צום רבונו של עולם, און דורך אים ווערן אלע אידן בטל, און אזוי טייטשט ער "וה' אלקיכם מלככם". דערנאך ערקלערט ער די דריי מצוות ביים אריינקומען אין ארץ ישראל, דער ארט פון מלכות: א מלך, מחיית עמלק וואס איז די קליפה פון יש, און דער בית המקדש וואס איז דער ארט פון השתחוואה; און ער ברענגט דעם בני יששכר פארוואס דער גרגשי איז אוועקגעגאנגען.

  4. 20:00 נפש, מקום און זמן פון מלכות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק מלכות אין עולם שנה נפש: דער מלך וואס בויגט זיך די גאנצע שמונה עשרה און האט א מצוה "לבלתי רום לבבו", תשרי ווען אידן פאלן אויף די ערד, און דער בית המקדש. דערנאך ברענגט ער א העכערע מדריגה פון מלך וואס איז ממליך מלכות שמים אויף דער גאנצער וועלט, משיח.

  5. 23:26 שלמה המלך, א דוגמא פון משיח

    דער משגיח שטעלט אוועק שלמה המלך אלס א מלך איבער דער גאנצער וועלט, די פולע לבנה נאך פופצן דורות, און א דוגמא פון ימות המשיח ווי דער רמב"ם באשרייבט זיי; דוד'ס פנימיות פון משיח איז נתגלה געווארן ביי זיין זון. ער רעדט פון שלמה'ס אהבה צום אייבערשטן לויט דעם זוהר, פון זיין נאמען ידידיה, פונעם בית המקדש וואס איז "תוכו רצוף אהבה", און פון דעם אריז"ל'ס פשט אין זיינע פיל ווייבער, כדי צו ברענגען די אומות אונטער מלכות שמים.

  6. 32:06 רשות היחיד: שבת און די סכנה פון "צוויי"

    נאך גימטריאות וואס פארבינדן שלמה מיט "ה' מלך", ערקלערט דער משגיח אז די אמת'ע מלכות שמים מיינט אז די גאנצע וועלט זאל ווערן א רשות היחיד. שבת, דער טאג פון מלכות, דרייט זיך ארום דער מלאכה פון הוצאה צו דער רשות הרבים; און "יום אחד" קעגן דעם צווייטן טאג, ווען פירוד און גיהנום זענען באשאפן געווארן, ערקלערט די סכנה פון זוגות.

  7. 37:28 עירובין, נטילת ידים און בת פרעה

    דער משגיח ערקלערט שלמה'ס צוויי תקנות: עירובין מאכט פון א רשות הרבים איין רשות היחיד, און נטילה מיינט אויפהייבן די הענט, אזוי ווי רבי האט אויפגעהויבן זיינע צען פינגער ביי זיין פטירה. דערנאך דערציילט ער ווי שלמה האט חתונה געהאט מיט בת פרעה די נאכט פאר חנוכת הבית, האט פארשלאפן דעם תמיד, און עס איז געווארן א גזירה אויף חורבן; און ער ערקלערט אז שלמה האט געמיינט מכניע צו זיין די גרעסטע קליפה.

  8. 43:34 שלמה'ס נאמען און זיין נייע משיחה

    דער משגיח ערקלערט אז שלמה איז געווען אזוי בטל אז ער טראגט דעם רבונו של עולם'ס נאמען, ווי חז"ל זאגן אז יעדער שלמה אין שיר השירים איז קודש, און אז זיין מלכות איז געווען א יחוד השלם. ער פרעגט פארוואס מ'האט געדארפט משיח זיין שלמה כאטש ער איז געווען א בן מלך, און ענטפערט אז ער האט געהאט א נייע סארט מלכות, די מלכות פון ימות המשיח, נישט נאר דוד'ס מלכות.

  9. 49:34 רות, די צוויי נשים, און משיח בהעלם מעשה

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז רות האט געלעבט ביז זי האט געזען שלמה פסק'ענען דעם דין פון די צוויי נשים, און ער דערציילט דעם משפט. ער ערקלערט אז דער שורש פון דוד איז אלעמאל געקומען אויף דער וועלט אויף פארבארגענע אופנים, פון די בנות לוט, יהודה און תמר, און דעם ספק אויף רות, כדי דער סמ"ך מ"ם זאל נישט באמערקן, ביז דער אייבערשטער האט געשוואוירן צו דוד.

  10. 55:58 די צוויי נשים, א קליפה וואס ווערט מכניע

    לויט דעם אריז"ל זאגט דער משגיח ווער די צוויי נשים זענען געווען, די הויפט קליפות, און ער ערקלערט אז ביי קליפה איז די נקבה שטארקער ווי דער זכר, און ער ווענדט עס אן אויף דער היינטיגער צייט. דאס וואס זיי זענען געקומען מיט הכנעה צו שלמה פאר א דין איז געווען די הכנעה פון קליפה צו קדושה, א דוגמא פון משיח, און דאס איז געווען בועז'ס טרייסט צו רות אין איר שפלות.

  11. 1:00:47 בצלאל, שלמה און דער יחוד פון שמיני עצרת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס מ'האט געדארפט פרעגן דעם ציבור אויף בצלאל, לויט דעם אריז"ל אז שלמה איז געווען א ניצוץ פון בצלאל, און בויען דעם משכן איז מלכות. דערנאך ערקלערט ער אז יחוד קודשא בריך הוא ושכינתיה מיינט אז אידן זענען דבוק אינעם רבונו של עולם, און אז שמיני עצרת איז דער שפיץ פון דעם יחוד, לויט דעם בני יששכר; און ער ברענגט דעם לעכאוויטשער אז די עבודה הייבט זיך אן פון תשעה באב, אזוי ווי א שווארצער הינטערגרונט פאר א קאלירטן פויגל.

  12. 1:05:08 פון ירמיה צוריק צו שלמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר אז שלמה איז מגולגל געווארן אין ירמיה, און ממילא איז די עבודה פון תשעה באב ביז שמיני עצרת צו מאכן פון ירמיה ווידער שלמה. שמיני עצרת איז א דוגמא פון משיח וואס געהערט נישט צו דער וועלט, מיט שלמה אלס זיין אושפיזין, און ספר דברים, לויט דעם אריז"ל און רבינו בחיי, איז אנטקעגן דעם לעצטן ה' און דעם אתרוג.

  13. 1:08:43 ספר דברים פון שבת חזון ביז שמחת תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אן אז ספר דברים הייבט מען אן שבת חזון און מ'ענדיגט עס שמיני עצרת, און ער באשרייבט די עבודה פון א אידן אין די חדשים צו מאכן פון איכה שיר השירים און פון חורבן א בנין, אויפבויען דאס ירושלים אין הארצן דורך תשובה. ער פארבינדט דאס מיט דעם מלך וואס ליינט ספר דברים ביי הקהל, מיט דער משנה פון חמשה עשר באב וועגן המלך שלמה, און מיט דעם טאג פון יחוד פון דעם אייבערשטן מיט כלל ישראל.

  14. 1:13:25 שמיני עצרת די נקודה, און ענטפערן אמן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז שמיני עצרת הייסט נישט "חג", א קרייז, נאר עס איז די נקודה אין מיטן, דער רבונו של עולם אליין, און ער קלאגט אז מ'רעדט כמעט נישט דערפון. ער ברענגט אז דעמאלט קען מען בעטן ביים אייבערשטן, אזוי ווי מ'האט געזאגט צו שלמה "שאל", רעדט פון די פשוטע אידן וואס טאנצן און פון יעדן אידנס עליה צו די לעצטע אותיות פון דער תורה, און מאנט צו ענטפערן אמן מיט כוונה; ער ענדיגט מיט א תפילה אויף א וועלט וואס איז אינגאנצן שמיני עצרת.

דער שיעור, אויסגעשריבן

תשרי, מלכות און די מצוה פון מנוי מלך

0:11

דער משגיח עפנט מיט דעם חידוש פון דעם זיבעטן: דער זיבעטער טאג איז שבת מלכותא, און דער זיבעטער חודש, תשרי, איז דער זמן פון קבלת עול מלכות שמים, ראש השנה און יום כיפור מיט פחד, סוכות און שמיני עצרת מיט אהבה. יעדע מצוה, זאגט ער, האט א חיצוניות און א פנימיות, ווי דער דרך פיקודיך פונעם בני יששכר ערקלערט. די מצוה פון שום תשים עליך מלך מיינט בפשטות אז אידן זאלן באשטימען א מלך, און אין פנימיות אז מ'זאל נעמען אויף זיך דעם מלך מלכי המלכים. א,ב

2:35

דא פרעגט ער א קשיא: ווען אידן האבן געבעטן א מלך צו האלטן מלחמה קעגן די פלשתים, איז דער אייבערשטער ברוגז געווארן, און שמואל האט זיי געזאגט אז ה' אלקיכם מלככם. פארוואס, אויב עס איז א מצוה? ער ברענגט אויך די גמרא אז ביים אריינקומען אין ארץ ישראל זענען אידן מצווה געווארן אויף דריי זאכן: א מלך, מחיית עמלק און בנין בית המקדש. ג,ד,ה

מלכות איז ביטול

4:47

כדי צו ערקלערן מלכות ברענגט דער משגיח דעם תניא: מלכות מיינט ביטול צום רבונו של עולם. די לבנה איז מדת המלכות, ווייל זי האט נישט קיין אייגענע ליכטיגקייט און ווייסט אז אלעס קומט פון דער זון. אין סטרא דקדושה, וואס מער ביטול אלץ מער קדושה; א צדיק איז נישט קיין דבר בפני עצמו. די קליפה איז פונקט פארקערט, יש, דאס געפיל אז מ'איז עפעס, און דערפאר טוט אפילו א גוי צדקה פאר זיך אליין. ו

8:11

אבער יעדער איד האט א פארבארגענע אהבה, וואס קומט ארויס אין מסירת נפש ביי קריאת שמע, א ווילן זיך מדבק צו זיין אינעם אייבערשטן. אלע מדריגות פון צדיקים ווערן געמאסטן לויט ווי ווייניג ארט זיי פארנעמען ביי זיך. די אבות זענען געווען א מרכבה, אזוי ווי פערד וואס האבן נישט קיין אייגענעם רצון חוץ דעם רצון פונעם רוכב. ח

12:20

דעם שפיץ דערפון האט אברהם אבינו געוויזן ביי דער עקידה. ווען דער אייבערשטער האט געזאגט "אשר אהבת", האט ער באקומען א נייע איבערנאטירליכע אהבה צו יצחק, און דאס איז געווען דער נסיון; ער האט זי מבטל געווען און איז געגאנגען מיט שמחה, אן בעטן גארנישט. ט

דער מלך אלס בריק; די דריי מצוות

13:35

דער משגיח ברענגט דעם צמח צדק אין דרך מצותיך אויף דער מצוה פון מנוי מלך. א מלך ווי דוד המלך איז בטל צום אייבערשטן, און גאנץ כלל ישראל ווערט בטל צו אים, ממילא איז ער א בריק צווישן כלל ישראל און דעם רבונו של עולם. על פי זה טייטשט ער "וה' אלקיכם מלככם": אידן האבן געבעטן א מלך פאר מלחמות, אבער דער תכלית פון א מלך איז צו ווייזן אז דער אייבערשטער איז זייער מלך. י,ד

16:05

ארץ ישראל איז דער מקום פון מלכות, דערפאר זענען ביים אריינקומען דארט געווען דריי מצוות. דער מלך ברענגט מלכות שמים; עמלק איז די קליפה פון "איך בין עפעס" וואס לאזט עס נישט; און דער בית המקדש איז דער ארט פון השתחוואה. פישוט ידים ורגלים אויף א שטיינערנע רצפה האט מען געטארט נאר דארט, ווייל דער גרעסטער ביטול געהערט צום מקום פון מלכות. אפילו די קליפה פון מלכות איז בטל: דער בני יששכר ערקלערט אז דערפאר איז דער גרגשי, ווי חז"ל זאגן, אליין אוועקגעגאנגען. ל,מ

נפש, מקום און זמן פון מלכות

20:08

דער משגיח שטעלט אוועק מלכות אין נפש, מקום און זמן. דער נפש פון מלכות איז דער מלך: די גמרא זאגט אז ער בויגט זיך ביים אנהייב שמונה עשרה און בלייבט געבויגן ביזן סוף, און ער האט א באזונדערע מצוה "לבלתי רום לבבו". דער זמן איז תשרי, ווען אידן פאלן אויף די ערד; דער מקום איז דער בית המקדש. העכער פון א מלך וואס ברענגט מלכות אויף אידן איז דא איינער וואס ברענגט עס אויף דער גאנצער וועלט: משיח. נ,כ

שלמה המלך, א דוגמא פון משיח

23:33

איין מלך האט טאקע געהערשט איבער דער גאנצער וועלט: שלמה המלך. ער איז די לבנה וואס נעמט אלעס פון דער זון, און דער מדרש רעכנט פופצן דורות פון אברהם ביז שלמה, אזוי ווי פופצן טעג ביז די לבנה איז פול. זיין מלכות איז געווען ווי א סעמפל וואס מ'גיט אין א געשעפט פאר א טייערן קויף: א טעם פון משיח, זילבער איז נישט געווען ווערט, קיין מלחמות, און די שפע וואס דער רמב"ם באשרייבט פאר ימות המשיח. אבער עס איז געווען נאר צייטווייליג. ס,ע

26:50

לויט דעם כלל פונעם צמח צדק, אז די פנימיות פון א טאטן ווערט נתגלה ביי זיין זון, ערקלערט דער משגיח אז דוד איז די נשמה פון משיח, אבער ביי אים איז עס געווען באהאלטן, און ביי שלמה איז עס ארויסגעקומען. דוד האט געפירט מלחמות און האט נישט געטארט בויען דעם בית המקדש; שלמה האט אים געבויט און מקדש געווען ירושלים, וואס איר קדושה, זאגט דער רמב"ם, בלייבט ביז היינט, ווייל די שכינה ווערט נישט בטל. פ

29:04

שלמה איז אויך געווען דער שפיץ פון אהבה. דער זוהר זאגט אז זינט אדם הראשון האט קיינער נישט דערגרייכט זיין אהבה, און דער אייבערשטער האט אים א נאמען געגעבן ידידיה דורך נתן הנביא. זיין בית המקדש איז געווען "תוכו רצוף אהבה". דער אריז"ל ערקלערט פארוואס ער האט גענומען אזויפיל ווייבער: יעדע בת מלך וואס איז מגייר געווארן זאל ציען איר גאנצע אומה צו מקבל זיין מלכות שמים. צ,ק,ש

רשות היחיד און די סכנה פון "צוויי"

32:08

דער משגיח גייט ווייטער מיט דוד'ס קאפיטל פאר שלמה, "וצדקתך לבן מלך", און ערקלערט אז די אמת'ע מלכות שמים מיינט אז די גאנצע וועלט זאל ווערן א רשות היחיד, דער רשות פון יחידו של עולם. שבת איז דער טאג פון מלכות, דערפאר הייבן זיך אן די הלכות שבת מיט הוצאה, און א מחלל שבת גייט ארויס פונעם אייבערשטנס רשות היחיד צום רשות הרבים פון דער קליפה. ת,אא

36:23

רש"י ערקלערט אז עס שטייט "יום אחד" ווייל דער אייבערשטער איז דעמאלט געווען אליין; דעם צווייטן טאג איז געקומען פירוד, און דער מדרש זאגט אז דעמאלט איז באשאפן געווארן דער גיהנום. דאס איז די סכנה פון זוגות וואס די גמרא רעדט: צוויי איז נישט איינס, און אמת'ע אחדות מיינט אז גארנישט אנדערש פארנעמט קיין ארט. אב,אג,אד

עירובין, נטילת ידים און בת פרעה

37:41

די גמרא זאגט אז ווען שלמה האט מתקן געווען עירובין און נטילת ידים איז ארויס א בת קול. דער משגיח ערקלערט ביידע אלס ביטול. אן עירוב מאכט פון א רשות הרבים איין רשות היחיד, און ציט מלכות שמים אויף דער וועלט. נטילה מיינט אויפהייבן: די צען פינגער זענען אלע כוחות פון א מענטש, און אזוי ווי רבי האט ביי זיין פטירה אויפגעהויבן זיינע צען פינגער און געזאגט אז ער האט נישט גענאסן פון דער וועלט אפילו מיט איין פינגער, הייבט מען אלעס אויף צום רבונו של עולם. אה,או

40:59

מיט די אנדערע בנות מלכים האט שלמה מצליח געווען, נאר נישט מיט בת פרעה. דער מדרש דערציילט אז ער האט זי חתונה געהאט ח' תשרי, די נאכט פאר חנוכת הבית; ער איז אויפגעשטאנען שפעט, דער תמיד איז פארשפעטיקט געווארן, און עס איז געווארן א גזירה אויף חורבן. אנטקעגן דעם שטעלט דער משגיח דעם בארדיטשובער, וואס איז א גאנצע נאכט געווען וואך ביים אתרוג. ווי אזוי האט שלמה דאס געטון? ביי אים איז עס געווען א חלק פונעם בנין: ער האט געמיינט מכניע צו זיין די גרעסטע קליפה, און עס איז דורכגעפאלן. אח

שלמה'ס נאמען און זיין נייע משיחה

43:50

שלמה, ערקלערט דער משגיח, איז געווען אזוי בטל אז ער טראגט דעם אייבערשטנס נאמען: חז"ל לערנען אז יעדער שלמה אין שיר השירים מיינט דעם רבונו של עולם, און אין פשט מיינט עס שלמה המלך. דאס איז א יחוד השלם. ממילא מיינט "וה' אלקיכם מלככם" א מלך וואס מאכט די וועלט איין רשות, אזוי ווי שלמה. ר,ד

47:10

דערנאך פרעגט ער פארוואס מ'האט משיח געווען שלמה, ווען די גמרא פסק'נט אז א בן מלך דארף נישט קיין משיחה סיידן ס'איז דא א מחלוקת. ער ענטפערט אז שלמה'ס מלכות איז געווען א נייע סארט, די מלכות פון ימות המשיח, וואס בויט דעם בית המקדש און פארשפרייט מלכות שמים אויף דער וועלט. א מלך וואס פירט נאר מלחמות און די מדינה איז נאך נישט דער מלך. אי

רות, די צוויי נשים, און משיח בהעלם

49:50

דער מדרש זאגט אז בועז האט געטרייסט רות אז פון איר וועט ארויסקומען שלמה, און אז זי האט געלעבט ביז זי האט געזען ווי ער פסק'נט צווישן די צוויי נשים. דער משגיח דערציילט: איינע האט זיך אין שלאף ארויפגעלייגט אויף איר קינד און צוגענומען דאס קינד פון דער אנדערער; שלמה האט געהייסן ברענגען א שווערד צו צעטיילן דאס לעבעדיגע קינד, די אמת'ע מאמע האט געבעטן מ'זאל עס בעסער אוועקגעבן, און גאנץ כלל ישראל איז נתפעל געווארן. פארוואס איז דאס געווען איר גרויסער זכות? אכ,אל,אמ

52:07

פריער ערקלערט דער משגיח אז דער שורש פון דוד איז אלעמאל געקומען אויף דער וועלט בהעלם, אפילו דורך מעשים וואס זעען אויס מיאוס: די בנות לוט, יהודה וואס האט געהאלטן תמר פאר א זונה, דער ספק אויף רות'ס יחוס. ווען דער סמ"ך מ"ם וואלט געוואוסט אז פון דארט קומט משיח, וואלט ער מקטרג געווען; ערשט נאך דער שבועה צו דוד האט מען עס געקענט אנטפלעקן. אנ,אס

די צוויי נשים, א קליפה וואס ווערט מכניע

55:58

דער אריז"ל איז מגלה אז די צוויי נשים זענען געווען די הויפט קליפות. ביי קליפה, ערקלערט דער משגיח פון א ענין אין פרשת ויחי, איז די נקבה שטארקער ווי דער זכר, און דאס זעט ער אין דער היינטיגער צייט, אינעם הויכהייבן די נקבה און די נסיונות פונעם אינטערנעט. קליפה איז אויך "צוויי", דער היפך פון אחדות.

58:15

די צוויי זענען געקומען מיט הכנעה צו שלמה פאר א דין, און די מאמע האט געבעטן אנשטאט זיך ארויפווארפן: די הכנעה פון קליפה צו קדושה, א דוגמא פון ימות המשיח. אין בועז'ס צייטן האט מען געדארפט באהאלטן דעם שורש; אין שלמה'ס צייטן שוין נישט. דאס איז געווען דער טרייסט פאר רות אין איר שפלות.

בצלאל, שלמה און דער יחוד פון שמיני עצרת

1:01:12

די גמרא זאגט אז מ'האט געפרעגט דעם ציבור צו זיי זענען מסכים אויף בצלאל, ווי ביי יעדן מינוי איבערן ציבור. דער משגיח ערקלערט עס מיט דעם אריז"ל: שלמה איז געווען א ניצוץ פון בצלאל, און בויען א מקדש איז מלכות, ממילא איז בצלאל געווען בבחינת א מלך. שלמה'ס צייט איז געווען א יחוד קודשא בריך הוא ושכינתיה, וואס אין פשוטן פשט מיינט אז אידן זענען מקושר מיטן רבונו של עולם. אפ

1:03:51

דער שפיץ פון דעם יחוד איז איין טאג אין יאר, שמיני עצרת, ווי דער בני יששכר ערקלערט אין מאמר יחוד השלם. דער לעכאוויטשער לערנט אז די עבודה הייבט זיך אן תשעה באב, אזוי ווי א מאלער וואס מאלט א קאלירטן פויגל אויף א שווארצן הינטערגרונט. אצ

פון ירמיה צוריק צו שלמה

1:05:28

דער חתם סופר ברענגט אז צוליב דעם פארשפעטיקטן תמיד איז שלמה מגולגל געווארן אין ירמיה, און ממילא איז די עבודה פון תשעה באב ביז שמיני עצרת צו מאכן פון ירמיה ווידער שלמה. שמיני עצרת געהערט נישט צו דער וועלט נאר צו משיח, און דער סידור יעב"ץ מאכט שלמה פאר איר אושפיזין. לויט דעם אריז"ל און רבינו בחיי איז ספר דברים דער לעצטער ה' פון שם הוי"ה, דער אתרוג וואס שטייט באזונדער. אק,אר,אש

ספר דברים פון שבת חזון ביז שמחת תורה

1:09:19

ספר דברים הייבט מען אן שבת חזון און מ'ענדיגט עס שמיני עצרת. די עבודה פון א אידן, זאגט דער משגיח, איז צו מאכן פון איכה שיר השירים און פון חורבן א בנין; ירושלים איז אין יעדן אידנס הארץ, און תשובה בויט עס אויף, אז ביז שמיני עצרת זאל זיין א צייט פון יחוד ווי ביי א חתונה. דער מלך האט געליינט ספר דברים ביי הקהל, ווייל ספר דברים איז ירושלים, דער בית המקדש. בח

1:11:39

די משנה פון חמשה עשר באב, ווען די שמחה קומט צוריק נאך תשעה באב, רופט די בנות ציון צו קוקן אויף המלך שלמה: א טאג פון יחוד, א דוגמא פון שמיני עצרת, די שמחה פון משיח. בא

שמיני עצרת, די נקודה

1:13:29

שמיני עצרת הייסט נישט "חג", א קרייז, ערקלערט דער משגיח לויט דעם חתם סופר, ווייל עס איז די נקודה אין מיטן: דער רבונו של עולם אליין, אן לבושים. פונדעסטוועגן רעדט מען כמעט נישט דערפון, מ'איז פארנומען מיט ראש השנה און סוכות. דער זוהר זאגט אז דעמאלט קען מען בעטן ביים אייבערשטן, אזוי ווי מ'האט געזאגט צו שלמה, די נשמה פון שמיני עצרת, "שאל מה אתן לך". בב,בג,בד

1:15:25

סוכות, ווי די משנה דערציילט, האבן די חסידים געטאנצט און די פשוטע מענטשן האבן צוגעקוקט, אבער שמחת תורה טאנצן די פשוטע אידן, און יעדער איד באקומט אן עליה צו די לעצטע אותיות פון דער תורה. דער משגיח מאנט דעמאלט צו מאכן א החלטה פון ביטול, און צו ענטפערן אמן מיט כוונה, ווייל אמן פארבינדט דעם שם הוי"ה מיט דער שכינה. ער ענדיגט מיט א תפילה אויף א וועלט וואס איז אינגאנצן שמיני עצרת. בה

מראי מקומות

תורה

  1. ב Devarim 17:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:11
  2. ח Devarim 6:4-5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:11
  3. ט Bereishis 22:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:20
  4. כ Devarim 17:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:08
  5. אנ Bereishis 38:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:07

נביאים

  1. ג Shmuel I 8:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:35
  2. ד Shmuel I 12:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:35, 13:35, 43:50
  3. ק Shmuel II 12:25 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:04
  4. ש Melachim I 11:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:04
  5. אמ Melachim I 3:16-28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:50
  6. בד Melachim I 3:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:29

כתובים

  1. ת Tehillim 72:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:08
  2. אל Rus 2:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:50
  3. אס Tehillim 89:36-38 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:07
  4. אע Divrei HaYamim I 29:23 55:30 טעקסט מפתח

משנה

  1. אא לכאורה Mishnah Shabbos 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:08
  2. בא Mishnah Taanis 4:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:11:39
  3. בה לכאורה Mishnah Sukkah 5:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:15:25

תלמוד בבלי

  1. ה Sanhedrin 20b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:35
  2. נ Berachos 34b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:08
  3. ר לכאורה Shevuos 35b מפתח אינעם אויסשרייב: 43:50
  4. אד לכאורה Pesachim 109b-110a מפתח אינעם אויסשרייב: 36:23
  5. אה Eruvin 21b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:41
  6. או Kesubos 104a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:41
  7. אט Shabbos 56b 41:49 טעקסט מפתח
  8. אי Horayos 11b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:10
  9. אפ Berachos 55a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:12
  10. את Shabbos 116a 1:08:52 טעקסט מפתח
  11. בז לכאורה Bava Basra 15a 1:16:16 מפתח
  12. בח לכאורה Sotah 41a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:19

מדרש

  1. ס לכאורה Shemos Rabbah 15:26 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:33
  2. אג Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 36:23
  3. אח Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 40:59
  4. אכ Midrash Rus (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 49:50

זוהר און קבלה

  1. צ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:04
  2. בג Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:29

ראשונים

  1. ז לכאורה Rambam, Hilchos Geirushin 2:20 7:49 מפתח
  2. מ Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:05
  3. ע לכאורה Rambam, Hilchos Melachim ch. 12 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:33
  4. פ לכאורה Rambam, Hilchos Beis HaBechirah 6:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:50
  5. אב Rashi on Bereishis 1:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:23
  6. אז לכאורה Ramban on Bereishis 1:26 39:02 מפתח
  7. אש לכאורה Rabbeinu Bachya, beginning of Devarim מפתח אינעם אויסשרייב: 1:05:28

אחרונים און חסידות

  1. א Derech Pikudecha (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:11
  2. ו לכאורה Tanya ch. 6 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:47
  3. י לכאורה Derech Mitzvosecha, mitzvas minui melech מפתח אינעם אויסשרייב: 13:35
  4. ל Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:05
  5. אצ לכאורה Bnei Yissaschar, maamar Yichud HaShalem (on Shemini Atzeres) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:03:51
  6. אק לכאורה Chasam Sofer on the haftarah of Behar מפתח אינעם אויסשרייב: 1:05:28
  7. בב Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:29

תפילה און פיוט

  1. אר Siddur Yaavetz (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:05:28
  2. בו Siddur of the Alter Rebbe (מקום נישט באשטימט) 1:15:31 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 4:47 מלכות מיינט ביטול: וואס מער א מענטש איז בטל צום רבונו של עולם, אלץ מער קדושה האט ער, און די קליפה איז דאס געפיל אז מ'איז עפעס.
  2. 14:11 דער תכלית פון א אידישן מלך איז נישט צו פירן מלחמות, נאר צו זיין בטל צום רבונו של עולם און ממשיך זיין מלכות שמים אויף אידן, אלס א בריק צווישן זיי און דעם אייבערשטן.
  3. 20:08 מלכות האט א נפש, א מקום און א זמן: דער מלך, דער בית המקדש און דער חודש תשרי.
  4. 23:54 שלמה המלך, וואס האט ממליך געווען מלכות שמים אויף דער גאנצער וועלט, איז געווען א צייטווייליגע דוגמא פון ימות המשיח.
  5. 37:41 שלמה'ס תקנות פון עירובין און נטילת ידים ווייזן ביידע ביטול: מאכן די וועלט איין רשות היחיד, און אויפהייבן אלע כוחות צום רבונו של עולם.
  6. 1:03:49 די עבודה פון תשעה באב ביז שמיני עצרת איז צו מאכן פון חורבן א בנין, און שמיני עצרת איז דער שפיץ פון יחוד קודשא בריך הוא ושכינתיה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:06 אויב צו מאכן א מלך איז א מצוה, פארוואס איז דער אייבערשטער ברוגז געווארן ווען אידן האבן געבעטן א מלך ביי שמואל?

    תירוץ: 14:47 זיי האבן געוואלט א מלך פאר מלחמות, ווי די גוים; דער אמת'ער תכלית פון א מלך איז צו זיין בטל צום אייבערשטן און ממשיך זיין מלכות שמים אויף אידן.

  2. קשיא: 19:43 פארוואס איז דווקא דער גרגשי פון די זיבן אומות אוועקגעגאנגען פון ארץ ישראל?

    תירוץ: 19:48 דער בני יששכר ערקלערט אז דער גרגשי איז געווען די קליפה פון מלכות, און ביי מלכות איז אפילו די קליפה בטל צום אייבערשטן.

  3. קשיא: 30:59 פארוואס האט שלמה חתונה געהאט מיט אזויפיל נשים נכריות?

    תירוץ: 31:12 לויט דעם אריז"ל האט ער חתונה געהאט מיט בנות מלכים, כדי דורך זייער גיור זאלן גאנצע אומות מכניע ווערן צום אייבערשטן.

  4. קשיא: 42:20 ווי אזוי האט שלמה, מיט זיין אהבת ה', געקענט חתונה האבן מיט בת פרעה די נאכט פאר חנוכת הבית?

    תירוץ: 42:33 ביי אים איז דאס געווען א חלק פון בנין בית המקדש: ער האט געמיינט מכניע צו זיין די גרעסטע קליפה און פארשפרייטן מלכות שמים אויף דער וועלט.

  5. קשיא: 48:11 פארוואס האט מען משיח געווען שלמה, אויב א בן מלך דארף נישט קיין משיחה?

    תירוץ: 48:23 חוץ דעם מחלוקת פון אדוניהו, איז שלמה'ס מלכות געווען א נייע סארט, די מלכות פון ימות המשיח וואס בויט דעם בית המקדש און פארשפרייט מלכות שמים, נישט נאר דוד'ס מלכות.

מעשיות

  1. 38:40 רבי הייבט אויף זיינע צען פינגער

    דער משגיח דערציילט די גמרא אז ווען רבי איז נפטר געווארן האט ער אויפגעהויבן זיינע צען פינגער און געזאגט פארן רבונו של עולם אז ער האט נישט גענאסן פון דער וועלט אפילו מיט איין פינגער. רבי, פון מלכות בית דוד, איז געווען א רייכער נשיא מיט כבוד און ממשלה, און פונדעסטוועגן איז ער געווען אינגאנצן בטל צום אייבערשטן.

    אין דער מעשה: רבי יהודה הנשיא

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 40:55 שלמה, בת פרעה און דער פארשפעטיקטער תמיד

    שלמה האט מצליח געווען מיט די בנות מלכים פון אנדערע אומות, אבער מיט בת פרעה האט ער געהאט א דורכפאל. ער האט זי חתונה געהאט די נאכט פון ח' תשרי, פאר חנוכת הבית; זי האט אים פארדרייט דעם קאפ מיט אירע כלי זמר און נארישקייטן, ער איז אויפגעשטאנען שפעט, און דער תמיד איז נישט מקריב געווארן בזמנו. דער אייבערשטער איז ברוגז געווארן און עס איז געווארן א גזירה אויף חורבן.

    אין דער מעשה: שלמה המלך, בתיה בת פרעה, ירמיהו הנביא, דער מלאך גבריאל

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  3. 42:07 דער בארדיטשובער רב ווארט אויפן אתרוג

    דער משגיח דערמאנט אז דער בארדיטשובער רב, ווען ער האט געדארפט בענטשן אתרוג, איז געווען וואך א גאנצע נאכט, צוגעגאנגען יעדע צוויי מינוט צום אתרוג, אים געקושט, און ארויסגעקוקט דורכן פענסטער צו מ'קען שוין בענטשן. דאס שטעלט ער אנטקעגן שלמה'ס חתונה די נאכט פאר חנוכת הבית.

    אין דער מעשה: רבי לוי יצחק בארדיטשובער

  4. 50:32 שלמה'ס משפט פון די צוויי נשים

    צוויי נשים האבן יעדע געהאט א קינד; איינע האט זיך אין שלאף ארויפגעלייגט אויף איר קינד און עס געהרג'עט, און דערנאך צוגעגנב'עט דאס לעבעדיגע קינד פון דער אנדערער. יעדע האט געשריגן אז דאס לעבעדיגע קינד איז איר'ס, און זיי זענען געקומען צו שלמה פאר א משפט. ער האט געהייסן ברענגען א שווערד צו צעשניידן דאס קינד; די אמת'ע מאמע האט געשריגן מ'זאל עס בעסער געבן דער אנדערער, און שלמה האט געפסק'נט אז זי איז די מאמע. גאנץ כלל ישראל איז נתפעל געווארן פון זיין חכמה.

    אין דער מעשה: שלמה המלך

געדאנקען

  1. 15:01 לויט דעם צמח צדק טייטשט דער משגיח "וה' אלקיכם מלככם" נישט אלס אפווארפן מלכות, נאר אלס איר תכלית: אידן האבן געדארפט א מלך וואס זאל זיי ווייזן אז דער אייבערשטער איז זייער מלך, א בריק דורך וועמענס ביטול ווערן זיי אויך בטל.
  2. 17:39 דער משגיח ערקלערט אז מ'האט זיך געטארט בוקן אויף א שטיינערנע רצפה נאר אינעם בית המקדש, ווייל פישוט ידים ורגלים ווייזט דעם גרעסטן ביטול, און דאס קען נאר זיין אין דעם מקום פון מלכות.
  3. 38:55 נטילת ידים, ערקלערט דער משגיח, מיינט אויפהייבן די הענט: די צען פינגער זענען אלע כוחות פון א מענטש, און אזוי ווי רבי האט אויפגעהויבן זיינע צען פינגער, זאגט מען אז גארנישט איז פאר זיך, נאר פארן רבונו של עולם.
  4. 42:26 שלמה'ס חתונה מיט בת פרעה די נאכט פאר חנוכת הבית איז ביי אים געווען א חלק פון בנין בית המקדש: ער האט געמיינט מכניע צו זיין די גרעסטע קליפה און אזוי פארשפרייטן מלכות שמים אויף דער וועלט, אבער עס איז דורכגעפאלן און געבראכט די גזירה פון חורבן.
  5. 52:07 דער משגיח ערקלערט אז דער שורש פון משיח איז אלעמאל ארויסגעקומען דורך מעשים וואס האבן אויסגעזען מיאוס, כדי דער סמ"ך מ"ם זאל נישט חושד זיין, און ערשט נאך דער שבועה פון דעם אייבערשטן צו דוד האט מען עס געקענט אנטפלעקן.
  6. 1:05:31 וויבאלד שלמה איז מגולגל געווארן אין ירמיה, זעט דער משגיח די צייט פון תשעה באב ביז שמיני עצרת אלס מאכן פון ירמיה ווידער שלמה, פון איכה שיר השירים, און פון חורבן א בנין.
  7. 1:13:25 שמיני עצרת הייסט נישט "חג", וואס מיינט א קרייז, ווייל עס איז די נקודה אין מיטן: דער רבונו של עולם אליין, אן לבושים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:17:25 דער משגיח מאנט צו ענטפערן אמן מיט כוונה און נישט רעדן ווען מ'מאכט א ברכה, ווייל אמן פארבינדט דעם שם הוי"ה מיט דער שכינה ביי א אידן.
  2. 1:15:11 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט פארשפילן שמיני עצרת און שמחת תורה, נאר דעמאלט מאכן א החלטה פון ביטול צום רבונו של עולם, אזוי ווי שלמה איז בטל געווען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אדוניהו, בועז, בצלאל, בתיה בת פרעה, דוד המלך, דער בני יששכר, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, דער צמח צדק, דער רמב"ם, יהודה, יצחק אבינו, ירמיהו הנביא, משה רבינו, נתן הנביא, רבי יהודה הנשיא, רבי יעקב עמדין, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבינו בחיי, רות, רש"י, שלמה המלך, שמואל הנביא, תמר

ערכים אהבה מסותרת, אושפיזין, ביטול, זיווג, יחוד, לשם יחוד, מחיית עמלק, מלכות, נטילת ידים, סמאל, קליפה, רבונו של עולם, רשות היחיד, שום תשים עליך מלך, שמיני עצרת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט