The 50th Gate of קדושה is Opposed to the 50th Gate of טומאה

קאטאלאג: EMUNAH #1 (English) נומ׳ ⁨23⁩ פאקעט גייד ז׳ 72 ענגליש 46 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 46 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז דער נ' שער הטומאה, אפיקורסות, שטייט אנטקעגן דעם נ' שער הקדושה, וואס איז אמונה, און אז די ספיקות וואס ער שיקט פאר משיח'ס צייטן דארף מען איגנארירן און נישט מיט זיי זיך אמפערן.

נאך א קורצע ווארענונג וועגן תולעים אין עסנווארג אין די זומער טעג, גייט דער משגיח איבער צו שבועות, דער פופציגסטער טאג. דער אייבערשטער האט ארויסגענומען די אידן פון מצרים פון די מ"ט שערי טומאה פונקט פאר זיי וואלטן אריינגעפאלן אין דעם נ' שער, און ווייל אלעס אין דער בריאה איז זה לעומת זה, שטייען די פופציג שערי טומאה אנטקעגן די פופציג שערי קדושה. די ערשטע מ"ט זענען מדות, יעדע מיט א פאלק וואס איז איר כלי, ווי ער ווייזט מיט חסד און גבורה און מיט דעם חלום פונעם אור החיים; דער נ' שער איז דעת: אין קדושה אמונה, אין טומאה אפיקורסות, וואס זיין כח איז עמלק, בגימטריא ספק. ער ברענגט דעם אור החיים אז פאר משיח פאלן אידן אריין אין דעם שער, און שילדערט די ספיקות וואס פייניגן אפילו מאמינים. ער ערקלערט אז זיי זענען נישט קיין שכל'דיגע מחשבות, ממילא דארף מען זיי איגנארירן און אוועקטרייבן, און דאס איז א קיום פון ולא תתורו. ער ענדיגט מיט דער מעשה פון ר' מענדל וויטעבסקער און די מזיקים.

ענינים: ספיקות אין אמונה און עמלק · קדושה און קליפה

סדר השיעור

  1. 0:00 תולעים אין זומער; דער נ' שער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווארנט וועגן תולעים אין עסנווארג אין די הייסע טעג. דערנאך גייט ער איבער צו שבועות: דער אייבערשטער האט ארויסגענומען די אידן פון די מ"ט שערי טומאה פאר זיי זענען אריינגעפאלן אין דעם נ', און יעדן טאג פון ספירה גייען זיי אריין אין א שער פון קדושה, וואס דער נ' איז אמונה; ווייל אלעס איז זה לעומת זה, שטייען נ' שערי טומאה אנטקעגן נ' שערי קדושה.

  2. 4:07 דער נ' שער איז אפיקורסות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די מ"ט שערים זענען מדות, און דער נ' איז דעת: אין קדושה אמונה, אין טומאה אפיקורסות. ער ברענגט דעם אור החיים אז פאר משיח וועלן אידן אריינפאלן אין דעם נ' שער; נישט ווי אין מצרים, האבן זיי יעצט די תורה זיך אנצוהאלטן, און ער זאגט אז די וועלט היינט איז אין יענעם שער.

  3. 7:20 די ז' אומות און די מדות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעדע שלעכטע מדה האט א פאלק וואס איז איר כלי. חסד איז געבן און גבורה איז זיך צוריקציען; אין קדושה פירט די רעכטע זייט און דער משפיע, ווי מ'זעט ביים אנטון די רעכטע ערשט און ביי קידושין, און אין טומאה איז די לינקע זייט גובר, ווי ער ווייזט פון עשו און פונעם חלום פונעם אור החיים מיט די צוויי הינט. דערפאר הייסט דער חסד פון טומאה כנעני, און ער רירט אן חתי פאר גבורה.

  4. 14:29 עמלק און די היינטיגע ספיקות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז עמלק איז דער כח פונעם נ' שער הטומאה, וואס זיין תפקיד איז אריינצולייגן ספיקות אין אמונה. ער שילדערט ווי אזוי אסאך מאמינים, אפילו בני תורה, ליידן פון אזעלכע ספיקות און קעמפן קעגן זיי, און ווי בחורים קומען צו אים וויינענדיג, און קענען נישט שלאפן ביינאכט.

  5. 17:44 ספיקות זענען נישט קיין שכל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רוזשינער אז פאר משיח וועט אמונה פשוטה זיין ווי ארויפגיין אויף א גליטשיגע וואנט, און דעם זוהר וועגן יענער צייט. ער זאגט אז אפילו גרויסע צדיקים האבן געהאט אזעלכע ספיקות; זיי זענען נישט קיין שכל, נאר ווי א באג, ווי מענטשן וואס גייען צוריק קוקן צי די טיר איז פארשלאסן. איינער פונעם ערב רב איז מקבל די מחשבות, און א איד פון הר סיני קעמפט קעגן זיי; דער משגיח זאגט זיך נישט צו אמפערן מיט זיי, ווייל ס'איז ווי א פליג אין א שפינוועבס.

  6. 24:02 איגנארירן: ולא תתורו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א מענטש וואס האט נישט געקענט דאווענען צוליב א בילד אין זיין דמיון, און רבי נחמן פון ברסלב האט אים געזאגט עס צו איגנארירן. אוועקטרייבן אזעלכע מחשבות איז די מצוה פון ולא תתורו, און דער משגיח גיט דערויף א רמז. די ספיקות זענען א צייטווייליגער עונש מיט א גבול, און ווער עס קעמפט קעגן זיי קומט ארויס מיט א ריינערע אמונה.

  7. 28:14 סיכום: אמונה למעלה פון השגה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח חזר'ט איבער און מאכט א סיכום: דער נ' שער הקדושה, וואס מ'דערגרייכט אום שבועות, איז אמונה, וואס אפילו משה רבינו האט נישט משיג געווען, און אקעגן דעם איז אפיקורסות, וואס איז אויך למעלה מן השכל. ער ברענגט דעם משל פונעם חובות הלבבות פון טינט וואס האט זיך אויסגעגאסן און געשריבן א ליד, און ערקלערט אז היינט, נישט ווי אין די צייטן פון עבודה זרה, גלייבט מען אין גארנישט, ווייל ס'איז די צייט פון עמלק, בגימטריא ספק.

  8. 34:44 א איד פון סיני שטופט אפ די ספיקות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז יעדער איד וואס איז געשטאנען ביי הר סיני וואלט אוועקגעגעבן זיין לעבן פאר אמונה, ווי גאנצע קהילות האבן געטון אין די צייטן פון די קרייצצוגן. די לופט איז פול מיט אפיקורסות, ממילא דרינגען אזעלכע מחשבות אריין אפילו ביי מאמינים, און ער ברענגט דעם זוהר וואס לויבט דעם וואס האלט זיך ביי אמונה פאר משיח. א איד פון סיני האט פיינט די מחשבות, און איינער פונעם ערב רב איז זיי מקבל; ווידער זאגט ער זיך נישט צו אמפערן, נאר זיי צו איגנארירן.

  9. 39:00 ר' מענדל וויטעבסקער און די מזיקים מעשה

    דער משגיח דערציילט די מעשה וואס דער צמח צדק האט דערציילט: א חסיד פון ר' מענדל וויטעבסקער איז גענומען געווארן דורך מזיקים צו א ברית, א געפאנגענע אשה האט אים געווארנט נישט צו עסן, און זיין רבי האט אים געהייסן זאגן אז זיי זענען גארנישט. די מזיקים זענען קלענער געווארן און פארשוואונדן ווען ער האט דאס געזאגט, און אשמדאי האט אים געזאגט אז ער האט נישט קיין כח אויף אים, ווייל זיין רבי'ס תורה איז אינגאנצן לשם שמים.

דער שיעור, אויסגעשריבן

תולעים אין זומער; דער נ' שער

0:04

דער משגיח ווארנט צום ערשט אז אין די הייסע טעג געפינען זיך אסאך תולעים אין גרינצייג, תבואה און אנדערע מאכלים, און מ'דארף זיך היטן.

2:19

דערנאך גייט ער איבער צו שבועות. דער אייבערשטער האט ארויסגענומען די אידן פון די מ"ט שערי טומאה פונקט פאר זיי וואלטן אריינגעפאלן אין דעם נ'. ווייל זה לעומת זה עשה האלקים, ווי אין קהלת, שטייען נ' שערי טומאה אנטקעגן נ' שערי קדושה, און דער נ' שער הקדושה, וואס מ'דערגרייכט אום שבועות, איז אמונה. ב

דער נ' שער איז אפיקורסות

5:15

די מ"ט שערים זענען מדות, ווי א גוטער און א שלעכטער חסד; דער נ' איז דעת: אין קדושה אמונה, אין טומאה אפיקורסות. דער אור החיים שרייבט אז פאר משיח וועלן אידן אריינפאלן אין אים. פאר מתן תורה וואלט דאס געווען דער סוף, אבער יעצט האלט די תורה זיי אן, און דער משגיח זאגט אז די וועלט היינט איז אין יענעם שער. ג

די ז' אומות און די מדות

8:07

יעדע שלעכטע מדה האט א פאלק וואס איז איר כלי. חסד הייסט געבן און זיך אויסשטרעקן צו אנדערע; גבורה הייסט זיך צוריקציען אין זיך און האלטן. אין קדושה פירט דער חסד, די רעכטע זייט און דער משפיע: אין שולחן ערוך טוט מען אן די רעכטע זייט ערשט, און ביי קידושין גיט דער מאן און די אשה נעמט נאר אן. ד

11:55

אין טומאה איז פארקערט: ביי עשו שטעלט דער חומש די נשים פאר די אנשים. דער אור החיים אין פרשת ויחי דערציילט א חלום, אז די טומאה האט מיט אים מלחמה געהאלטן ווי צוויי הינט; דעם זכר האט ער גלייך באזיגט, די נקבה נאר טיילווייז, ווייל אין טומאה איז די נקבה שטארקער. דערפאר איז דער חסד פון טומאה כנעני, א חסד וואס איז נכנע. ה,ו

עמלק און די היינטיגע ספיקות

14:36

דאס פאלק פונעם נ' שער הטומאה איז עמלק, וואס זיין תפקיד איז אריינצולייגן ספיקות אין אמונה. אסאך מאמינים, אפילו בני תורה, קעמפן היינט מיט אזעלכע ספיקות; בחורים קומען צום משגיח וויינענדיג, זיי ווילן לערנען און דאווענען און קענען נישט שלאפן דערפון.

ספיקות זענען נישט קיין שכל

17:44

דער רוזשינער האט געזאגט אז פאר משיח וועט אמונה פשוטה זיין ווי ארויפקריכן אויף א גליטשיגע וואנט, און דער זוהר רעדט פון יענער צייט. אפילו גרויסע צדיקים האבן געהאט אזעלכע ספיקות, ווייל זיי זענען נישט קיין שכל: ווי א מענטש וואס גייט צוריק קוקן צי די טיר איז פארשלאסן, כאטש ער ווייסט עס, אדער וואשט ריינע הענט. ז

21:40

איינער פונעם ערב רב איז מקבל די מחשבות, ווייל דאן מעג ער טון וואס ער וויל; א איד וואס זיין נשמה איז געשטאנען ביי הר סיני קעמפט קעגן זיי. זיך אמפערן מיט זיי איז ווי א פליג אין א שפינוועבס: וואס מער זי ראנגלט זיך, אלץ מער ווערט זי פארפלאנטערט.

איגנארירן: ולא תתורו

24:05

א מענטש האט געזאגט פאר רבי נחמן פון ברסלב אז ער קען נישט דאווענען, ווייל ער זעט אין דמיון א מענטש וואס טראגט א צלם, און רבי נחמן האט אים געזאגט עס צו איגנארירן. ווען אזא מחשבה קומט איז קיין עבירה נישט; ווער עס גיט איר א פלאץ איז עובר אויף ולא תתורו, און ווער עס טרייבט זי אוועק מקיימט די מצוה. ט

27:02

די ספיקות זענען א עונש מיט א גבול, טעג אדער יארן, און ווער עס קעמפט קעגן זיי קומט ארויס מיט א ריינערע אמונה.

סיכום: אמונה למעלה פון השגה

29:08

אין א סיכום ערקלערט דער משגיח אז דעם נ' שער הקדושה קען מען נישט משיג זיין; די גמרא זאגט אז אפילו משה רבינו האט אים נישט באקומען, און דערפאר ציילט מען נישט דעם פופציגסטן טאג. יענער שער איז אמונה, גלייבן אן פארשטיין, און אין יענעם טאג איז געגעבן געווארן דער ערשטער פון די עשרת הדברות, אנכי ה'. י,כ

31:36

אקעגן דעם איז אפיקורסות אויך למעלה מן השכל: ס'גייט קעגן שכל צו זאגן אז די געאורדנטע וועלט האט זיך אליין געמאכט, אזוי ווי, זאגט דער חובות הלבבות, קיינער וואלט נישט געזאגט אז אויסגעגאסענע טינט האט געשריבן א ליד. אמאל האט מען געגלייבט אין עבודה זרה; היינט גלייבט מען אין גארנישט, ווייל ס'איז די צייט פון עמלק, בגימטריא ספק. ל

א איד פון סיני שטופט אפ די ספיקות

35:01

יעדער איד וואס איז געשטאנען ביי הר סיני וואלט אוועקגעגעבן זיין לעבן פאר אמונה, ווי גאנצע קהילות האבן געטון אין די צייטן פון די קרייצצוגן. ווייל די לופט איז פול מיט אפיקורסות, דרינגען ספיקות אריין אפילו ביי מאמינים; דער זוהר לויבט דעם וואס האלט זיך דאן ביי אמונה. דער משגיח חזר'ט איבער זיך נישט צו אמפערן מיט זיי, נאר זיי צו איגנארירן. ז

ר' מענדל וויטעבסקער און די מזיקים

39:10

דער משגיח דערציילט א מעשה וואס דער צמח צדק האט דערציילט. מזיקים האבן איינגעלאדנט א חסיד פון ר' מענדל וויטעבסקער צו א ברית, און א געפאנגענע אידישע אשה האט אים געווארנט נישט צו עסן דארט, אנדערש וועט ער קיינמאל נישט ארויסקומען. ר' מענדל האט אים געהייסן זיי זאגן אז זיי זענען גארנישט.

43:17

ווען זיי זענען געווארן ווילדע חיות און זענען אויף אים געלאפן, האט ער עס געזאגט אן אויפהער און זיי זענען פארשוואונדן, ביז אשמדאי האט געזאגט אז ער האט נישט קיין כח אויף אים: אין זיין בוך זענען די תורות פון אסאך מנהיגים, אבער ר' מענדל'ס תורה איז אן שום נגיעה און איז נישט דארט. דער צמח צדק האט אויסגעפירט אז ווען מ'רעדט פון אזא צדיק דארף מען אנצינדן ליכט.

מראי מקומות

תורה

  1. א Devarim 5:4 3:23 טעקסט מפתח
  2. ה לכאורה Bereishis 36:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:55
  3. ט Bamidbar 15:39 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:05
  4. כ Shemos 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:08

כתובים

  1. ב לכאורה Koheles 7:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:19

תלמוד בבלי

  1. ח לכאורה Shabbos 97a 20:07 מפתח
  2. י לכאורה Rosh Hashanah 21b מפתח אינעם אויסשרייב: 29:08
  3. נ לכאורה Gittin 68b 44:13 מפתח

זוהר און קבלה

  1. ז Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:44, 35:01

ראשונים

  1. ל Chovos HaLevavos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:36

אחרונים און חסידות

  1. ג Ohr HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:15
  2. ד Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:07
  3. ו לכאורה Ohr HaChaim, Parshas Vayechi מפתח אינעם אויסשרייב: 11:55
  4. מ Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) 40:00 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 3:37 די פופציג שערי טומאה שטייען אנטקעגן די פופציג שערי קדושה, ווייל דער אייבערשטער האט אלעס באשאפן זה לעומת זה.
  2. 5:13 די ערשטע מ"ט שערים זענען מדות; דער נ' שער איז דעת: אין קדושה אמונה און אין טומאה אפיקורסות.
  3. 5:34 פאר משיח פאלן אידן אריין אין דעם נ' שער הטומאה, און די תורה איז וואס גיט זיי כח זיך צו האלטן ביי דער אמונה דארט.
  4. 14:36 עמלק איז דער כח פונעם נ' שער הטומאה; זיין תפקיד איז אריינצולייגן ספיקות אין אמונה, און עמלק איז בגימטריא ספק.
  5. 19:02 מחשבות פון ספיקות זענען נישט קיין שכל'דיגע מחשבות און מ'קען זיי נישט ענטפערן מיט שכל; מ'דארף זיי איגנארירן און זיך נישט אמפערן מיט זיי.
  6. 25:30 אוועקטרייבן אזא מחשבה איז אליין די מצוה פון ולא תתורו; די עבירה איז נאר ווען מ'גיט איר א פלאץ אין קאפ.
  7. 27:05 דער נסיון איז צייטווייליג און האט א גבול; ווער עס קעמפט און בלייבט ביי דער אמונה, קומט ארויס מיט א קלארערע און ריינערע אמונה ווי פריער.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:16 וואס איז דער נ' שער הטומאה?

    תירוץ: 4:19 די מ"ט שערים זענען מדות, אבער דער נ' איז דעת; אין קדושה איז ער אמונה און אין טומאה אפיקורסות.

  2. קשיא: 8:17 פארוואס איז דער חסד פון טומאה פארבונדן מיט כנען?

    תירוץ: 13:19 אין טומאה איז די לינקע זייט גובר אויף דער רעכטער, ממילא איז דער חסד דארט נכנע, פארקערט פון קדושה וואו דער חסד איז גובר.

  3. קשיא: 17:09 פארוואס קומען ספיקות אריין אין קאפ ביי אידן וואס גלייבן און ווילן זיין גוט?

    תירוץ: 18:27 ווייל ס'איז די צייט פאר משיח, ווען דער נ' שער הטומאה, דער כח פון עמלק, פילט אן די לופט; די ספיקות זענען נישט קיין שכל, נאר א צייטווייליגער נסיון און עונש.

  4. קשיא: 44:24 פארוואס האט אשמדאי נישט געהאט קיין כח אויף דעם חסיד?

    תירוץ: 44:49 אין אשמדאי'ס בוך זענען די תורות פון אסאך מנהיגים, וואס גיבן אים א כח אויף זיי, אבער ר' מענדל'ס תורה איז געזאגט געווארן אן די קלענסטע נגיעה, ממילא איז זי נישט אין בוך.

מעשיות

  1. 12:24 דער חלום פונעם אור החיים מיט צוויי הינט

    דער אור החיים דערציילט א חלום, אז די כחות הטומאה זענען געקומען מלחמה האלטן מיט אים ווי צוויי הינט, א זכר און א נקבה. דעם זכר האט ער גלייך איינגעשטעלט, אבער מיט דער נקבה האט ער געהאט א שווערע מלחמה און האט זיך נאר טיילווייז מנצח געווען. דער משגיח ערקלערט אז אין טומאה איז די נקבה שטארקער פונעם זכר.

    אין דער מעשה: דער הייליגער אור החיים, יעקב אבינו

    דערציילט אין נאך 7 שיעורים ←

  2. 24:05 רבי נחמן און דער מענטש וואס האט נישט געקענט דאווענען

    א מענטש איז געקומען צו רבי נחמן פון ברסלב און געזאגט אז ער קען נישט דאווענען, ווייל ווען ער הייבט אן זעט ער אין זיין דמיון א מענטש וואס טראגט א צלם. רבי נחמן האט געענטפערט: וואס ארט דיר, זאל ער עס טראגן; איגנאריר עס. דער משגיח זאגט אז אזוי דארף מען זיך פירן מיט מחשבות פון ספיקות.

    אין דער מעשה: רבי נחמן בראסלאווער

  3. 39:10 דער חסיד פון ר' מענדל וויטעבסקער און די מזיקים

    דער צמח צדק האט דערציילט פאר די חסידים אז א מזיק האט איינגעלאדנט א חסיד פון ר' מענדל וויטעבסקער צו זיין מוהל ביי א ברית; דארט האט אים א געפאנגענע אידישע אשה געווארנט נישט צו עסן, אנדערש וועט ער קיינמאל נישט קענען ארויסגיין, און ער האט זיך אויסגעדרייט אז אים טוט וויי דער בויך. ר' מענדל האט אים געזאגט אז דאס זענען מזיקים, און אז די קומענדיגע מאל זאל ער זיי זאגן אז זיי זענען גארנישט. ווען זיי האבן זיך פארוואנדלט אין ווילדע חיות און זענען אויף אים געלאפן, האט ער געזאגט און געזאגט אז זיי זענען גארנישט, און זיי זענען קלענער געווארן און פארשוואונדן, ביז אשמדאי איז געבליבן און געזאגט אז ער האט נישט קיין כח אויף אים, ווייל זיין רבי'ס תורה איז אן שום נגיעה און דערפאר נישט אין זיין בוך. דער צמח צדק האט אויסגעפירט אז ווען מ'רעדט פון אזא צדיק דארף מען אנצינדן ליכט.

    אין דער מעשה: דער צמח צדק, רבי מנחם מענדל וויטעבסקער, אשמדאי

געדאנקען

  1. 5:13 דער נ' שער איז אנדערש פון די אנדערע מ"ט: יענע זענען מדות, און ער איז דעת, ממילא איז ער אין טומאה נישט קיין שלעכטע מדה נאר אפיקורסות אליין.
  2. 10:10 אין קדושה פירט די רעכטע זייט און דער משפיע, און אין טומאה איז די לינקע זייט און דער מקבל גובר; דערפאר איז דער חסד פון טומאה כנעני, א חסד וואס איז מוכנע.
  3. 30:44 אזוי ווי אמונה אין קדושה איז למעלה מן השכל, אזוי איז אפיקורסות אין דעם נ' שער הטומאה אויך למעלה מן השכל: זי גייט קעגן שכל, ווי די טענה אז די געאורדנטע וועלט האט זיך אליין באשאפן.
  4. 21:34 וואס מ'ווערט געפייניגט פון ספיקות איז אליין א סימן אז די נשמה איז געשטאנען ביי הר סיני; איינער פונעם ערב רב ווערט נישט געפייניגט, נאר ער איז זיי מקבל.
  5. 23:05 זיך אמפערן מיט ספיקות פארפלאנטערט נאר מער, ווי א פליג וואס ראנגלט זיך אין א שפינוועבס, ווייל די ספיקות זענען לצנות און רעאגירן נישט אויף שכל.
  6. 34:03 נישט ווי אמאל, ווען מענטשן האבן געגלייבט אין עבודה זרה, איז די היינטיגע צייט א צייט פון גלייבן אין גארנישט, וואס ווייזט אז דער נ' שער הטומאה הערשט יעצט אויף דער וועלט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 0:04 דער משגיח זאגט זיך צו היטן פון תולעים אין עסנווארג אין זומער און זיך באקענען מיט די הלכות תולעים.
  2. 22:37 דער משגיח זאגט אז ווען מחשבות פון ספיקות אין אמונה קומען, זאל מען זיך נישט אמפערן מיט זיי און נישט פרובירן זיי צו ענטפערן, נאר זיי פשוט איגנארירן.
  3. 25:57 דער משגיח זאגט אז מ'זאל אזעלכע מחשבות אוועקטרייבן, אפילו אפלאכן, און וויסן אז דערמיט מקיימט מען די מצוה פון ולא תתורו.
  4. 19:29 דער משגיח זאגט נישט צו מורא האבן פון אזעלכע תקופות, ווייטער צו זאגן אז מ'גלייבט אין רבונו של עולם, און צו וויסן אז דער נסיון וועט אריבערגיין.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אשמדאי, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער צמח צדק, דער רוזשינער, משה רבינו, עשו, רבי מנחם מענדל וויטעבסקער, רבי נחמן בראסלאווער, שלמה המלך

ערכים אפיקורס, גבורה, ולא תתורו, זה לעומת זה, חסד, יובל, ליצנות, מזיקים, נ' שערי טומאה, ספק, עמלק, ערב רב, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט