The Seed of משיח will Sprout from the Depth of our Times

קאטאלאג: PARSHA (English) בלק נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 60 תשס"ז (2006–07) ענגליש 1 שעה 13 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 13 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז דער זריעה פון משיח, דער צמח דוד, וואקסט אלעמאל ארויס פון די נידריגסטע ערטער, מענטשן און צייטן, און דערפאר האלט דער נידריגער דור און די ימי בין המצרים משיח באהאלטן ווי א קערנדל אינעם קליפה פון בלק און מואב.

דער משגיח עפנט מיט א קשיא פארוואס די סדרה הייסט אויפן נאמען פון בלק, און פארוואס "שדי מואב" אין מגילת רות איז געשריבן מיט א יו"ד. על פי דעם אמרי אמת ערקלערט ער אז יהודה, דער מלך וואס כולל אלע דורות, איז אראפגעפאלן כדי ער זאל קענען אויפהייבן אפילו דעם נידריגסטן דור. פונעם בעל התניא ווייזט ער אז נאר די ערד ברענגט ארויס א צמיחה, יש מאין, און משיח איז דער צמח דוד וואס וואקסט ארויס פון דער ערד. פרץ און דוד זענען געבוירן געווארן דורך תמר און רות אויף א באהאלטענעם, אנשיינלעך נישט חשוב'ן אופן, כדי דער שטן זאל נישט מקטרג זיין. מואב איז די ניין און פערציגסטע, נידריגסטע מדריגה, און בלק איז געווען די קליפה וואס האלט איינגעשפארט דעם ניצוץ פון משיח. מיט עולם, נפש און שנה ווייזט ער אז דער מקום און דער נפש פון מואב זענען שוין באפרייט, אבער די צייט, בין המצרים, האלט נאך משיח איינגעשפארט. ער ענדיגט מיטן תפקיד פונעם דור: צו צעברעכן די קליפה מיט תורה, תפילה, גוטע מדות און חסד.

ענינים: דער באהאלטענער שורש פון משיח · בלק, בלעם און פנחס · מגילת רות · די חדשים תמוז און אב · יהודה און תמר

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס הייסט די סדרה בלק?

    דער משגיח זאגט אז ער וועט רעדן טיפע זאכן, ווייל יונגע מענטשן כאפן עס, און ער דערמאנט אז ער האט אמאל געפרעגט פארוואס די סדרה הייסט אויפן נאמען פון בלק, ווען לויט די גמרא איז אפילו נחמיה נישט זוכה געווען אז א ספר זאל הייסן אויף זיין נאמען. יעצט וועט ער עס ערקלערן פון אן אנדער זייט.

  2. 3:18 שדי מואב, יהודה'ס ירידה און דוד'ס ייחוס

    דער משגיח ווייזט אן אז "שדי מואב" אין מגילת רות איז רוב מאל געשריבן מיט א יו"ד, נישט לויטן דקדוק, און דערנאך גייט ער איבער צו יהודה'ס ירידה אין פרשת וישב. ער ברענגט דעם אמרי אמת און ווייזט ווי דער ייחוס פון דוד המלך איז דורכגעגאנגען דורך נידריגע ערטער, פון לוט'ס טאכטער דורך בלק און עגלון ביז רות, כאטש יהודה איז אלעמאל געווען דער פירער צווישן זיינע ברידער.

  3. 10:24 דער מלך פאלט כדי אויפצוהייבן אלע דורות

    דער משגיח ערקלערט אז יהודה, אלס מלך און ראש פון כלל ישראל, איז כולל יעדן דור ביז דעם נידריגן דור פאר משיח, און ער איז אראפגעפאלן מן השמים כדי אויפצוהייבן די וואס קענען זיך נישט אליין אויפהייבן. דוד המלך'ס תשובה לערנט יעדן יחיד אז ער קען זיך אויפהייבן, און ער פארבינדט יהודה'ס ירידה מיט די איין און צוואנציג מאל וואס יובל ווערט דערמאנט און מיטן שופר פון משיח.

  4. 15:45 צמיחה נאר פון דער ערד: צמח דוד שטייט אינעם קאטאלאג

    פונעם בעל התניא ערקלערט דער משגיח אז פון די פיר יסודות ברענגט נאר דער נידריגסטער, עפר, ארויס א צמיחה, וואס איז א בריאה יש מאין. דער היינטיגער דור איז דער נידריגסטער, ווי די ערד, און דערפאר איז זיין תפקיד ארויסצוברענגען משיח, וואס הייסט צמח דוד, א געוויקס וואס וואקסט ארויס פון דער ערד.

  5. 21:29 פרץ, דער שטן, און "והארץ אזכור"

    דער משגיח ערקלערט אז יהודה איז אראפגעפאלן צו דער ערד ווייל משיח האט געדארפט פון דארט ארויסוואקסן דורך פרץ, און עס איז געשען אין נידריגע אומשטענדן כדי דער שטן זאל נישט מקטרג זיין. ער ברענגט דעם זוהר אז "הארץ" וואס ווערט דערמאנט מיט די אבות איז דוד המלך, וואס מען האט אויף אים אראפגעקוקט, און פארבינדט עס מיט מלכות, די לעצטע מדריגה.

  6. 26:01 תמר און רות: צניעות באהאלטן אין א ירידה

    דער משגיח פארגלייכט רות'ס אראפגיין צום גורן מיט יהודה'ס ירידה: ביידע האבן געמוזט געשען אויף א באהאלטענעם אופן כדי דער שטן זאל נישט כאפן. ער ווייזט אז די תורה און חז"ל באטאנען די צניעות פון תמר און פון רות, ברענגט אז רות איז געווען א גלגול פון תמר, און ערקלערט אז די תורה אליין זאגט אז עס איז נישט געווען קיין עבירה, ווייל זיי האבן עס געטון כדי צו ברענגען משיח.

  7. 32:43 ניין און פערציג מדריגות און ערבות מואב

    דער משגיח ערקלערט אז נאך מלכות שבמלכות, דער ניין און פערציגסטער טאג פון ספירה, קומט דער פופציגסטער, דער שופר פון משיח. די צוויי און פערציג מסעות אין מדבר זענען באמת געווען ניין און פערציג, און די לעצטע, ערבות מואב, איז די נידריגסטע מדריגה; מואב אליין איז בגימטריא ניין און פערציג. אלימלך איז אראפגעגאנגען קיין מואב כדי צו באפרייען דעם ניצוץ פון דוד וואס איז באהאלטן אין רות.

  8. 37:40 בלק, די קליפה ארום משיח

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז אין זכות פון בלק'ס קרבנות איז ער זוכה געווען אז רות זאל ארויסקומען פון אים, און דעם רמב"ם אז משיח קומט פון שלמה המלך. בלק האט געוואוסט אז משיח וועט ארויסקומען פון אים, און אלס א קליפה, ווי די שאלעכץ פון א נוס, האט ער געקעמפט צו האלטן דעם ניצוץ איינגעשפארט. ער ווייזט אז די אותיות פון מואב מיטן מילוי זענען בגימטריא "עבדי צמח".

  9. 43:33 מקום, נפש און זמן: בין המצרים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט ספר יצירה און ערקלערט אז אלעס עקזיסטירט אין מקום, אין זמן און אין נפש, מיטן משל פון יום כיפור. משיח איז איינגעשפארט אינעם מקום פון מואב, אינעם נפש פון בת לוט און רות, און אין א זמן: די ימי בין המצרים, וואס זענען בגימטריא "בת לוט", און וואס וועלן, ווי זכריה זאגט, ווערן טעג פון שמחה.

  10. 50:35 באפרייט אין מקום און נפש, נאך נישט אין זמן

    דער משגיח ערקלערט אז די קליפה פון מואב איז צעבראכן געווארן אין מקום און אין נפש ווען רות איז ארויסגעקומען, אבער די קליפה פון תמוז און אב איז נאך נישט צעבראכן, און דערפאר פירט מען יעדעס יאר א מלחמה קעגן דער קליפה פון בלק. ער ווייזט אז דער פסוק וואס פארבאט עמוני און מואבי איז אליין דער ארט וואו דער קערן פון דוד קומט ארויס.

  11. 53:50 בועז, רות און פלוני אלמוני

    דער משגיח ערקלערט אז תורה שבעל פה איז אנטקעגן דער אשה, און דערפאר זענען א מענטשנס חידושי תורה באהאלטן אין זיין זיווג. דער חידוש "מואבי ולא מואבית" איז געווען באהאלטן אין רות, בועז'ס זיווג, בשעת דער נענטערער גואל האט זיך אפגעזאגט; רש"י ערקלערט אז ער הייסט "אלמוני" ווייל ער איז געווען אן אלמן פון דברי תורה און האט נישט געקענט זען דעם חידוש.

  12. 57:21 עתיקא: דער יו"ד וואס באהאלט, דער ה"א וואס אנטפלעקט

    דער משגיח ערקלערט אז דער פינטל איבערן יו"ד פונעם שם הוי"ה איז עתיקא, די מדריגה וואס איז צו ווייט פון אונזער פארשטאנד, אזוי ווי די קשיא פארוואס משיח קומט פון אזא נידריגן מקור. דערפאר איז "שדי מואב" געשריבן מיט א יו"ד ווען משיח איז באהאלטן, און מיט א ה"א ווען רות איז ארויסגעקומען. ערבות מואב, די ניין און פערציגסטע מסע, ליגט גלייך אקעגן דעם ירדן, און די היינטיגע תקופה, פול מיט טומאה און נסיונות, איז איין לאנגע צייט פון מואב.

  13. 1:03:23 שבת בלק פאר די דריי וואכן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די סדרה הייסט בלק ווייל אונטער דער קליפה ליגט דער קערן פון משיח, און מ'לייענט זי גלייך פאר די דריי וואכן, ווען משיח שלאגט זיך ארויסצוברעכן ווי א הינדל אין איי. ער זאגט אז דער רמב"ם רעכנט די סדרה ווי דאס ערשטע ארט וואו די תורה רעדט פון משיח, אז תשעה באב איז דוד'ס טאג און שבעה עשר בתמוז איז רות'ס טאג, און אז בלק'ס קרבנות האבן געזאלט האלטן שבעה עשר בתמוז איינגעשפארט.

  14. 1:09:42 אונזער תפקיד: צעברעכן די קליפה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענדיגט אז גרויסע אוצרות זענען באהאלטן אין די טעג, און אז דער דור, דער "תשעה באב פון דער היסטאריע", האט די שליחות צו צעברעכן די קליפה פונעם זמן פון מואב. ער זאגט אז מ'טוט דאס מיט תורה, תפילה, גוטע מדות און חסד, אוועקהאלטנדיג זיך פון שנאת חנם און אויסשטרעקנדיג א האנט אויפצוהייבן די וואס זענען געפאלן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס הייסט די סדרה בלק?

0:57

דער משגיח זאגט אז ער וועט רעדן טיפע זאכן, ווייל יונגע מענטשן כאפן עס בעסער ווי עלטערע, און אז ער נעמט דאס וואס ער האט צוגעגרייט אויף דעם קומענדיגן שבת. ער דערמאנט אז ער האט אמאל געפרעגט פארוואס די סדרה הייסט בלק, ווען די גמרא זאגט אז אפילו נחמיה איז נישט זוכה געווען אז א ספר זאל הייסן אויף זיין נאמען, און יעצט וועט ער עס ערקלערן פון אן אנדער זייט. א

שדי מואב, יהודה'ס ירידה און דוד'ס ייחוס

3:41

ער הייבט אן מיט מגילת רות, וואס עפנט זיך מיט אלימלך וואס גייט וואוינען אין "שדי מואב". דער משגיח ווייזט אן אז "שדי" איז דארט געשריבן מיט א יו"ד, נישט לויטן דקדוק, און אזוי נאך עטליכע מאל; נאר ביי "כי שמעה בשדה מואב" איז עס געשריבן מיט א ה"א, ווי עס דארף צו זיין. ב,ג

5:56

דערנאך גייט ער איבער צו יהודה, וואס איז "אראפגעגאנגען פון זיינע ברידער", און וועמענס מעשה מיט תמר האט נישט געפאסט פאר זיין מדריגה. דער אמרי אמת זאגט אז דער ייחוס פון דוד המלך איז דורכגעגאנגען דורך "אשפות": לוט'ס טאכטער האט געבוירן מואב, פון אים איז געקומען בלק, דערנאך עגלון, דערנאך רות. פונדעסטוועגן, ווי דער פסוק זאגט, איז יהודה געווען דער גבר צווישן זיינע ברידער; כאטש ער איז געווען דער פערטער זון, האט ער אלעמאל גערעדט צום ערשט, ווי א מלך. ד,ה,ו

דער מלך פאלט כדי אויפצוהייבן אלע דורות

10:38

על פי דעם אמרי אמת ערקלערט דער משגיח אז א מלך איז כולל אלע זיינע אונטערטאנען, ווי דער קאפ וואס פירט דעם גאנצן גוף, און דערפאר האבן יהודה'ס מעשים איבערגעלאזט א רושם אויף יעדן דור ביז דעם נידריגן דור פאר משיח. זיינע ירידות זענען נישט געקומען פון רשעות נאר מן השמים: ער איז אראפגעגאנגען צו די טיפסטע טיפענישן כדי אויפצוהייבן די וואס קענען זיך נישט אליין אויפהייבן, ווי א לייב וואס בלייבט נישט ליגן ווען ער פאלט. ה

13:19

אזוי האט דוד המלך מיט זיין תשובה געוויזן יעדן יחיד אז מ'קען זיך אויפהייבן. דער משגיח לייגט צו אז יובל שטייט איין און צוואנציג מאל אין דער תורה, דאס לעצטע מאל ביי "ואם יהיה היובל", און אז "וירד יהודה מאת אחיו" איז בגימטריא די ווערטער: יהודה'ס ירידה פירט צום שופר פון משיח. ח

צמיחה נאר פון דער ערד: צמח דוד

15:45

דער משגיח ברענגט דעם בעל התניא אז דער כח פון השם יתברך קומט אראפ ביז דער נידריגסטער מדריגה, די ערד. פון די פיר יסודות ברענגט נאר עפר ארויס א צמיחה, און א צמיחה איז א נייע בריאה, יש מאין, אזוי ווי די בריאה פון דער וועלט אליין. ט

18:50

דער היינטיגער דור, זאגט ער, איז דער נידריגסטער, ווי דער חפץ חיים און דער תניא האבן שוין געשריבן אויף זייערע צייטן. ווייל ער איז ווי די ערד, קען ער שאפן: משיח הייסט צמח דוד, א געוויקס וואס וואקסט פון א קליינעם קערנדל אין דער ערד, און דער תפקיד פונעם דור איז עס ארויסצוברענגען. ט

פרץ, דער שטן, און "הארץ"

21:29

דערפאר איז יהודה געפאלן צו דער ערד, ווייל משיח האט געדארפט פון דארט ארויסוואקסן דורך פרץ, דעם זון פון תמר, אין אומשטענדן וואס האבן אויסגעזען נישט חשוב. ווען דער שטן שפירט אז משיח קומט, ערקלערט דער משגיח, איז ער מקטרג, און דערפאר ברענגט השם יתברך משיח ווי פון אן אשפה.

23:07

ער ברענגט דעם פסוק וואו השם יתברך געדענקט די אבות "והארץ", און דעם זוהר וואס ערקלערט אז "הארץ" איז דוד המלך, וועמען מען האט געהאלטן פאר פסול לבוא בקהל. דוד איז מלכות, די לעצטע מדריגה, וואס גייט אראפ ביז דער ערד כדי ארויסצוברענגען א צמיחה. י,כ

תמר און רות: צניעות באהאלטן אין א ירידה

26:10

דאס זעלבע איז געשען מיט רות. נעמי האט זי געשיקט ביי נאכט אראפ צום גורן, א טרעפונג וואס זעט אויס פון אויבן נישט צנועדיג, און זי איז אראפגעגאנגען אזוי ווי יהודה; דער גורן שטייט פאר מלכות. עס האט געמוזט אזוי זיין, כדי דער שטן זאל נישט כאפן אז משיח בן דוד וועט קומען פון איר חתונה מיט בועז. ל

28:46

פונדעסטוועגן באטאנט די תורה די צניעות פון ביידע. די גמרא ערקלערט אז יהודה האט נישט דערקענט תמר ווייל אלע יארן וואס זי האט געוואוינט אין זיין הויז האט ער זי קיינמאל נישט געזען, און אז בועז האט געפרעגט אויף רות ווייל ער האט געזען איר אויסערגעווענליכע צניעות. מ,נ

30:15

דער זוהר זאגט אז רות איז געווען א גלגול פון תמר. תמר איז געזעסן "בפתח עינים" נאר כדי צו ברענגען משיח, און די תורה זאגט קלאר אז עס איז דארט נישט געווען קיין קדשה; דאס זעלבע איז מיט רות. ס,ע,פ

ניין און פערציג מדריגות און ערבות מואב

32:57

נאכן ניין און פערציגסטן טאג פון ספירה, מלכות שבמלכות, קומט דער פופציגסטער, דער שופר פון משיח. די מסעות אין מדבר, וואס מ'רעכנט צוויי און פערציג, זענען באמת געווען ניין און פערציג, ווייל ווי רש"י זאגט זענען זיי צוריקגעגאנגען זיבן מסעות, אזוי ווי די צוויי און פערציג ווערטער פון אנא בכח דעקן ניין און פערציג טעג. צ,ק

35:24

די לעצטע מסע, "ויחנו בערבות מואב", איז די ניין און פערציגסטע, און מואב איז בגימטריא ניין און פערציג, א פאלק וואס טאר קיינמאל נישט קומען אין קהל. דארט, אויף דער ערד, הייבט משיח אן צו וואקסן, און אלימלך איז אראפגעגאנגען קיין מואב צו באפרייען דעם ניצוץ פון דוד וואס איז באהאלטן אין רות. ר,ש

בלק, די קליפה ארום משיח

37:43

רות איז געווען בלק'ס אייניקל. די גמרא זאגט אז בלק איז דורך זיינע קרבנות זוכה געווען צו שלמה המלך, און דער רמב"ם זאגט אז משיח קומט פון שלמה; ממילא האט בלק געטראגן אין זיך דעם זריעה פון דוד. ת

38:45

אבער בלק איז געווען א קליפה, ווי די הארטע שאלעכץ פון א נוס, וואס האט איינגעשפארט דעם ניצוץ. מיט כישוף האט ער געוואוסט אז רות וועט ארויסקומען פון אים, און ער האט אלעס געטון צו האלטן דעם ניצוץ פארשלאסן, ווי דערנער ארום א רויז. ער האט מורא געהאט אז די אידן וועלן אים "מל" זיין, אראפנעמען די שאלעכץ און אנטפלעקן וואס זי באהאלט.

42:04

דער אור החיים רופט משיח א פויגל, און דער פויגל איז באהאלטן אין מואב; די אותיות פון מואב מיטן מילוי זענען בגימטריא "עבדי צמח". אא

מקום, נפש און זמן: בין המצרים

43:43

דער משגיח ברענגט ספר יצירה אז אלעס איז באשאפן אין דריי בחינות: מקום, זמן און נפש. פון די מדריגות פון קדושה וואס די משנה רעכנט אויס, איז קודש הקדשים דער הייליגסטער מקום, אהרן, וואס איז אפגעזונדערט געווארן לקדשו קודש קדשים, דער הייליגסטער נפש, און יום כיפור דער הייליגסטער זמן; אום יום כיפור קומען אלע דריי צוזאמען. אב,אג,אד

45:59

אזוי איז משיח איינגעשפארט אין מואב אין אלע דריי: אינעם מקום, שדי מואב; אינעם נפש פון בת לוט און איר גלגול רות; און אין זמן. דער מדרש זאגט אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב; תמוז און אב זענען דער נידריגסטער טייל פונעם יאר, און בין המצרים איז בגימטריא "בת לוט". אה

49:04

ווי זכריה זאגט, וועלן די טעג ווערן ימים טובים. ווען רות האט חתונה געהאט מיט בועז שבעה עשר בתמוז איז דער זמן באפרייט געווארן; יעצט, צוליב דעם חורבן און שנאת חנם, איז ער ווידער איינגעשפארט. או

באפרייט אין מקום און נפש, נאך נישט אין זמן

50:57

די קליפה פון מואב איז צעבראכן געווארן אין מקום און אין נפש ווען רות איז ארויסגעקומען, אבער די קליפה פון תמוז און אב איז נאך נישט צעבראכן, און דערפאר פירט מען יעדעס יאר א מלחמה קעגן דער קליפה פון בלק.

52:10

ווייל די תורה איז דער פלאן פון דער וועלט, ווי דער מדרש זאגט, געפינט מען די קליפה אינעם פסוק "לא יבא עמוני ומואבי", און גראדע אין יענעם פסוק ליגט דער קערן פון וואו דוד איז געבוירן געווארן. אח,ש

בועז, רות און פלוני אלמוני

54:04

תורה שבעל פה איז אנטקעגן דער אשה, און דערפאר זאגט די גמרא אז ווער עס איז אן אשה איז אן תורה: א מענטשנס חידושי תורה זענען באהאלטן אין זיין זיווג. דער חידוש "מואבי ולא מואבית" איז געווען באהאלטן אין רות, בועז'ס זיווג. דער נענטערער גואל האט זיך אפגעזאגט, און רש"י ערקלערט אז ער הייסט "אלמוני" ווייל ער איז געווען אן אלמן פון דברי תורה, אן שייכות צו יענעם חידוש. אט,אי

עתיקא: דער יו"ד וואס באהאלט

58:08

דער פינטל איבערן יו"ד פונעם שם הוי"ה, ערקלערט דער משגיח, איז עתיקא, אזוי ווייט אז מ'קען עס נישט פארשטיין. אזוי קען מען נישט פארשטיין פארוואס משיח בן דוד זאל קומען דורך אזעלכע נידריגע ערטער, פון יהודה און פון בת לוט; דער פסוק אין דברי הימים רופט רות'ס שטאם באהאלטן פון אונז. אכ

1:00:37

דערפאר האט "שדי מואב" א יו"ד בשעת משיח איז באהאלטן; ווען רות ווערט באפרייט, ווי ביי "השבה משדה מואב", שרייבט מען עס מיט א ה"א, וואס איז א רמז אויפן שופר פון משיח. אל

1:01:43

ערבות מואב, די ניין און פערציגסטע מסע, ליגט גלייך אקעגן דעם ירדן. ווען משיח דערנענטערט זיך, ווערט דער שטן ווילד, און דערפאר איז היינט אויף דער וועלט אזא טומאה און נסיונות ווי נישט זינט דעם מבול; די גאנצע תקופה איז איין לאנגע צייט פון מואב.

שבת בלק פאר די דריי וואכן

1:03:35

די סדרה הייסט בלק ווייל אונטער זיין קליפה ליגט דער קערן פון משיח, און מ'לייענט זי גלייך פאר די דריי וואכן, ווען משיח פרובירט ארויסצוברעכן ווי א הינדל פון איי. אלע ברכות פון דער וואך קומען פון שבת, ממילא איז דאס א שבת פון משיח; דער רמב"ם זאגט אז די סדרה איז דאס ערשטע ארט וואו די תורה רעדט פון משיח. אמ

1:05:45

ווען מ'הערט זיך גוט צו, זאגט דער משגיח, הערט מען ווי די איין און צוואנציג טעג בעטן מ'זאל זיי באפרייען, אזוי ווי שליט וואס ווערט יעצט געהאלטן אין געפאנגענשאפט. דוד'ס טאג איז תשעה באב, וואס וועט ווערן דער פריידיגסטער טאג, און רות'ס טאג איז שבעה עשר בתמוז, ווען זי האט חתונה געהאט מיט בועז.

1:08:32

בלק האט געבעטן ביי השם יתברך מ'זאל אים לאזן יענעם טאג. דעמאלט איז בטל געווארן דער תמיד, איינע פון די פינף צרות, און בלק האט זיך געשטעלט אליין צו געבן די קרבנות, ווי ער האט געזאגט אז ער האט צוגעשטעלט די זיבן מזבחות. אס,אע

אונזער תפקיד: צעברעכן די קליפה

1:09:48

פונדעסטוועגן, לערנט די גמרא, האבן בלק'ס קרבנות קעגן זיין ווילן געברענגט משיח, און דערפאר ליגן גרויסע אוצרות אין די טעג. דער דור, דער "תשעה באב פון דער היסטאריע", האט די שליחות צו צעברעכן די קליפה פונעם זמן פון מואב. ת

1:11:35

דער משגיח זאגט אז מ'טוט דאס מיט תורה, תפילה, גוטע מדות און חסד, מ'האלט זיך אוועק פון שנאת חנם, און מ'שטרעקט אויס א האנט, ווי די נשמה פון דוד, אויפצוהייבן די וואס קענען זיך נישט אליין אויפהייבן.

מראי מקומות

תורה

  1. ד Bereishis 38:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:56
  2. ח לכאורה Bamidbar 36:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:19
  3. י לכאורה Vayikra 26:42 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:07
  4. ע Bereishis 38:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:15
  5. פ לכאורה Bereishis 38:21 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:15
  6. ר Bamidbar 22:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:24
  7. ש Devarim 23:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:24, 52:10
  8. אז לכאורה Bamidbar 13:20 50:25 מפתח
  9. אנ לכאורה Bamidbar 23:18 1:07:11 מפתח
  10. אע לכאורה Bamidbar 23:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:08:32

נביאים

  1. או Zechariah 8:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:04
  2. אפ לכאורה Yeshayahu 56:7 1:10:32 מפתח

כתובים

  1. ב Rus 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:41
  2. ג Rus 1:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:41
  3. ו לכאורה Divrei HaYamim I 5:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:56
  4. ז לכאורה Tehillim 44:26-27 13:54 מפתח
  5. ל לכאורה Rus 3:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:10
  6. אד לכאורה Divrei HaYamim I 23:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:43
  7. אכ לכאורה Divrei HaYamim I 4:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 58:08
  8. אל לכאורה Rus 1:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:37

משנה

  1. אג לכאורה Keilim 1:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:43
  2. אס לכאורה Taanis 4:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:08:32

תלמוד בבלי

  1. א לכאורה Sanhedrin 93b מפתח אינעם אויסשרייב: 0:57
  2. מ לכאורה Sotah 10b מפתח אינעם אויסשרייב: 28:46
  3. נ לכאורה Shabbos 113b מפתח אינעם אויסשרייב: 28:46
  4. ת לכאורה Sotah 47a מפתח אינעם אויסשרייב: 37:43, 1:09:48
  5. אט לכאורה Yevamos 62b מפתח אינעם אויסשרייב: 54:04

מדרש

  1. אה Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 45:59
  2. אח Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 52:10

זוהר און קבלה

  1. כ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:07
  2. ס Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:15
  3. אב Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 43:43

ראשונים

  1. צ Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:57
  2. אי לכאורה Rashi on Rus 4:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 54:04
  3. אמ לכאורה Rambam Hilchos Melachim 11:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:03:35

אחרונים און חסידות

  1. ה Imrei Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:56, 10:38
  2. ט Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:45, 18:50
  3. אא Ohr HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 42:04

תפילה און פיוט

  1. ק Ana B'koach (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:57

עיקרי הדברים

  1. 12:05 על פי דעם אמרי אמת ערקלערט דער משגיח אז יהודה, אלס מלך פון אלע דורות, איז אראפגעפאלן צו די טיפסטע טיפענישן כדי ער זאל קענען אויפהייבן די אידן פונעם נידריגסטן דור.
  2. 17:01 נאר די ערד, דער נידריגסטער יסוד, ברענגט ארויס א צמיחה, וואס איז א בריאה יש מאין; אזוי וואקסט משיח, דער צמח דוד, ארויס פונעם נידריגסטן דור.
  3. 22:20 דער ייחוס פון משיח איז דורכגעגאנגען דורך תמר און רות אין אומשטענדן וואס האבן אויסגעזען נישט חשוב, כדי דער שטן זאל נישט מקטרג זיין אויף משיח'ס קומען.
  4. 35:41 מואב איז די ניין און פערציגסטע און נידריגסטע מדריגה, און בלק איז געווען די קליפה וואס האט איינגעשפארט דעם ניצוץ פון דוד המלך וואס איז באהאלטן אין רות.
  5. 50:57 אין מקום און אין נפש איז דער ניצוץ פון משיח שוין באפרייט געווארן פון מואב, אבער אין זמן איז ער נאך איינגעשפארט אין תמוז און אב, די ימי בין המצרים.
  6. 1:10:58 דער משגיח זאגט אז די היינטיגע תקופה איז איין לאנגע צייט פון מואב און בין המצרים, און דער שליחות פונעם דור איז צו צעברעכן די קליפה מיט תורה, תפילה, גוטע מדות און חסד.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:10 פארוואס הייסט די סדרה אויפן נאמען פון בלק, ווען אפילו נחמיה איז נישט זוכה געווען אז א ספר זאל הייסן אויף זיין נאמען?

    תירוץ: 1:03:32 ווייל אונטער דער קליפה פון בלק ליגט דער קערן פון משיח און דוד, און די סדרה, וואס מ'לייענט פאר די דריי וואכן, אנטפלעקט אז משיח איז באהאלטן אין יענער קליפה.

  2. קשיא: 4:03 פארוואס איז "שדי מואב" אין מגילת רות געשריבן מיט א יו"ד, נישט לויטן דקדוק, און אמאל מיט א ה"א?

    תירוץ: 1:00:37 דער יו"ד איז עתיקא, די באהאלטענע מדריגה, וואס ווייזט אז משיח איז באהאלטן אין מואב; ווען רות ווערט באפרייט און קומט ארויס, שרייבט מען עס מיט א ה"א.

  3. קשיא: 10:02 פארוואס זענען געווען אזויפיל ירידות אינעם הויז פון יהודה, דער מקור פון מלכות?

    תירוץ: 12:31 נישט צוליב רשעות נאר מן השמים: דער מלך איז כולל אלע דורות און פאלט צו די טיפסטע טיפענישן כדי אויפצוהייבן די וואס קענען זיך נישט אליין אויפהייבן.

  4. קשיא: 23:19 וואס איז "הארץ" וואס השם יתברך געדענקט צוזאמען מיט אברהם, יצחק און יעקב?

    תירוץ: 23:38 דער זוהר ערקלערט אז דאס איז דוד המלך, וואס איז געווען ווי די ערד, מען האט אויף אים אראפגעקוקט, און פון אים קומט די צמיחה פון משיח.

  5. קשיא: 29:55 אויב תמר און רות האבן געטון זאכן וואס האבן אויסגעזען נישט צנועדיג, פארוואס באטאנט די תורה זייער צניעות?

    תירוץ: 31:19 זיי זענען אראפגעגאנגען נאר כדי צו ברענגען משיח, און עס האט געמוזט זיין באהאלטן פונעם שטן; די תורה אליין זאגט אז עס איז נישט געווען קיין עבירה.

  6. קשיא: 56:13 פארוואס הייסט דער נענטערער גואל "פלוני אלמוני"?

    תירוץ: 56:24 ווי רש"י ברענגט, איז ער געווען אן אלמן פון דברי תורה: ער האט נישט געוואוסט דעם חידוש "מואבי ולא מואבית" וואס איז באהאלטן אין רות, און ממילא האט ער נישט געהאט קיין שייכות צו איר.

געדאנקען

  1. 12:05 על פי דעם אמרי אמת זענען די ירידות אין הויז פון יהודה נישט געקומען פון רשעות נאר מן השמים: דער מלך, וואס איז כולל אלע זיינע אונטערטאנען אין אלע דורות, האט געמוזט אראפגיין צו די טיפסטע טיפענישן וואו דער כלל וועט אמאל פאלן, כדי ער זאל זיי פון דארט קענען אויפהייבן.
  2. 17:01 דער משגיח זעט די נידריגקייט פונעם דור ווי זיין כח: אזוי ווי נאר די ערד, דער נידריגסטער יסוד, ברענגט ארויס א צמיחה יש מאין, אזוי איז דער נידריגסטער דור די ערד וואו פון דארט וואקסט ארויס דער צמח דוד.
  3. 35:24 מואב איז בגימטריא ניין און פערציג, און ערבות מואב איז געווען די ניין און פערציגסטע מסע אין מדבר, אנטקעגן מלכות שבמלכות אויפן לעצטן טאג פון ספירה; ממילא ווען מ'קומט צו מואב איז מען אויפן אונטערשטן גרונט, גלייך פארן פופציגסטן, דעם שופר פון משיח.
  4. 45:59 מיט די דריי בחינות פון ספר יצירה ווייזט דער משגיח אז משיח איז איינגעשפארט אין מואב אין מקום, אין נפש און אין זמן; דער מקום און דער נפש זענען שוין באפרייט געווארן ווען רות איז ארויסגעקומען, אבער דער זמן, תמוז און אב, האלט אים נאך, און דערפאר איז בין המצרים בגימטריא "בת לוט".
  5. 54:22 פלוני אלמוני הייסט אן אלמן פון תורה ווייל דער חידוש "מואבי ולא מואבית" איז געווען באהאלטן אין רות, און א מענטשנס חידושי תורה זענען באהאלטן אין זיין זיווג; נאר בועז, וועמענס זיווג זי איז געווען, האט עס געקענט ארויסברענגען.
  6. 58:36 דער יו"ד אין "שדי מואב" שטייט פאר עתיקא, די באהאלטענע מדריגה העכער פון פארשטאנד, אנטקעגן דער קשיא פארוואס משיח מוז קומען פון אזא נידריגן מקור; ווען רות ווערט באפרייט ווערט דאס ווארט געשריבן מיט א ה"א.
  7. 1:08:55 בלק האט געבעטן צו האלטן שבעה עשר בתמוז פאר זיין טאג, און האט אליין געגעבן קרבנות כדי דער תמיד זאל בטל ווערן, אבער די גמרא לערנט אז גראדע זיינע קרבנות האבן געברענגט דעם ייחוס פון משיח.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 13:19 לויט דעם ביישפיל פון דוד המלך זאגט דער משגיח אז יעדער יחיד, ווי טיף ער איז נאר געפאלן, זאל וויסן אז ער קען זיך אויפהייבן דורך תשובה.
  2. 20:56 דער משגיח זאגט אז דער תפקיד פונעם דור איז ארויסצוברענגען משיח, דעם צמח דוד.
  3. 1:11:33 דער משגיח זאגט אז מ'צעברעכט די קליפה פונעם זמן פון מואב מיט תורה, תפילה, גוטע מדות און חסד, און מ'האלט זיך אוועק פון שנאת חנם און שלעכטע מדות.
  4. 1:11:59 ער זאגט אז מ'זאל העלפן אנדערע און אויסשטרעקן א האנט, ווי די נשמה פון דוד, אויפצוהייבן די וואס זענען געפאלן און קענען זיך נישט אליין אויפהייבן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, אלימלך, בועז, בלק, בת שבע, דוד המלך, דער אמרי אמת, דער בעל התניא, דער הייליגער אור החיים, דער חפץ חיים, דער רמב"ם, יהודה, לוט, נחמיה, נעמה העמונית, נעמי, עגלון מלך מואב, פרץ, רות, רש"י, שלמה המלך, תמר

ערכים בין המצרים, גלגול, יובל, יש מאין, מלכות שבמלכות, ניצוצות, עתיקא קדישא, צניעות, קליפה, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט