Thanking Hashem - An Endless Endeavor

מזמור לתודה

קאטאלאג: TEFILA (English) נומ׳ ⁨16⁩ פאקעט גייד ז׳ 79 ענגליש 37 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 37 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אנגעהויבן פון מזמור לתודה ווייזט דער משגיח אז מודה זיין דעם אויבערשטן האט נישט קיין סוף: יעדער אטעם, יעדער באהאלטענער נס און יעדע הצלה פאדערט א הודאה, און דער אויבערשטער האט אפילו געמאכט דעם נס ביים ים סוף אויף אן ארט וואו אידן קענען צוריקקומען און דארט מודה זיין.

דער משגיח עפנט מיט מזמור לתודה און זאגט אז די מעגליכקייט צו דאנקען דעם רבונו של עולם איז איינע פון זיינע גרעסטע מתנות. דערפאר זאגט יעדער איינער אליין מודים דרבנן, וואס ענדיגט זיך מיט א דאנק פארן קענען דאנקען. דוד המלך ענדיגט תהלים מיט לויב אויף יעדן אטעם, און אין נשמת זאגט מען אז מ'קען נישט דאנקען אפילו פאר איין טובה פון אזויפיל; דער גוף אליין איז א נס יעדן טאג. די פיר וואס דארפן מודה זיין אין תהלים ק"ז זענען נאר א דוגמא, און די גמרא פאדערט צען מענטשן מיט צוויי רבנן ביי ברכת הגומל: א חכם דארף מסביר זיין די חסד, און א צווייטער ווייזט אז ס'איז דא נאך וואס צו זאגן. די קורצע צייט פון עסן דעם קרבן תודה מאכט מער פרסומי ניסא; פון דעם קומט ער צו חנוכה, צו נשים ביי חנוכה, און צו הכרת הטוב אלס יסוד פון עבודת השם. צום סוף ברענגט ער דעם חתם סופר פארוואס די מצריים זענען דערטרונקען געווארן אין ים סוף און נישט אינעם נילוס.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · פסוקי דזמרה

סדר השיעור

  1. 0:00 מזמור לתודה און מודים דרבנן שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א קורצן שמועס פארן שיעור עפנט דער משגיח מיט מזמור לתודה און זאגט אז די מעגליכקייט צו דאנקען איז איינע פון די גרעסטע מתנות. ער ערקלערט פארוואס יעדער זאגט אליין מודים דרבנן, וואס ענדיגט זיך מיט א דאנק פארן קענען דאנקען.

  2. 5:40 אויף יעדן אטעם: תהלים און נשמת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז תהלים איז מערסטנס הודאה, און אז דוד המלך ענדיגט עס מיט'ן געפיל אז ער דארף דאנקען אויף יעדן אטעם. ער ברענגט נשמת, אז מ'קען נישט דאנקען אפילו פאר איין טובה, און באשרייבט דעם מענטשליכן גוף אלס א טאגטעגליכן נס.

  3. 10:43 די פיר וואס דארפן מודה זיין זענען נאר א דוגמא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם קאפיטל תהלים מיט די פיר וואס ווערן ניצול און דארפן מודה זיין, און ערקלערט אז זיי זענען נאר א דוגמא פאר דאנקען פאר אלעס. ער ברענגט די גמרא אז ברכת הגומל זאגט מען פאר צען מיט צוויי רבנן, און זאגט אז מ'באמערקט די ציין ערשט ווען זיי טוען וויי.

  4. 15:48 פארוואס צוויי רבנן ביי ברכת הגומל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז נאר א חכם וואס ארבעט אויף הכרת הטוב זעט דעם אויבערשטנס חסד אין אלעס, אפילו אין דעם וואס זעט אויס שלעכט. מ'דארף צוויי כדי דער צווייטער זאל ווייזן אז נאכן ערשטן איז דא נאך וואס צו זאגן: דאנקען דעם אויבערשטן האט קיין סוף נישט.

  5. 19:43 דער קרבן תודה און פרסומי ניסא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דעם קרבן תודה, נישט ווי אנדערע שלמים, טאר מען עסן נאר א טאג און א נאכט ביז חצות, און ברענגט די מפרשים אז דורך דעם רופט מען מער מענטשן און מ'מאכט מער פרסום. ער שליסט אז מצות פון פרסומי ניסא זענען שטארקער פון אנדערע מצות.

  6. 22:56 חנוכה, באהאלטענע נסים און הכרת הטוב שטייט אינעם קאטאלאג

    ווען חנוכה קומט אן ערקלערט דער משגיח אז א חוב פון דאנק מאכט א מענטש אונטערטעניג צו זיין בעל טובה, אז נאר דער אויבערשטער ווייסט די נסים וואס ער טוט יעדן טאג, און אז הכרת הטוב איז דער גרעסטער מחייב אין עבודת השם. ער ערקלערט פארוואס נשים זענען מחויב אין נר חנוכה און ארבע כוסות, און הייבט אן דעם פאל ווען מ'דארף קלייבן צווישן וויין פאר קידוש און נר חנוכה.

  7. 29:06 דער חתם סופר: פארוואס ים סוף און נישט דער נילוס שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די קשיא פונעם חתם סופר פארוואס דער לאו נישט צוריקצוגיין קיין מצרים ווערט דערמאנט ביים ים סוף, און פארוואס מען האט די מצריים נישט דערטרונקען אינעם נילוס, מדה כנגד מדה. דער תירוץ: ביים ארט פון א נס מאכט מען א ברכה, און ווייל אידן טארן נישט צוריקגיין קיין מצרים, האט דער אויבערשטער געמאכט דעם נס וואו זיי קענען קומען און מודה זיין.

דער שיעור, אויסגעשריבן

מזמור לתודה און מודים דרבנן

0:33

דער משגיח עפנט מיט מזמור לתודה און זאגט אז איינע פון די גרעסטע מתנות פונעם אויבערשטן איז די מעגליכקייט אים צו דאנקען. ביי חזרת הש"ץ הערט מען צו און מ'ענטפערט, אבער ביי מודים זאגט יעדער אליין מודים דרבנן, וואס איז צוזאמגעשטעלט פון די הודאות וואס די חכמי הגמרא פלעגן זאגן. מודה זיין ברענגט אזא קירבה, אז מ'וויל עס זאגן מיט'ן אייגענעם מויל. א,ב

3:06

דעם סוף פון מודים דרבנן טייטשט ער אלס א דאנק פאר דעם אליין וואס מ'קען דאנקען: דער אויבערשטער האט אריינגעגעבן אין הארצן דעם רצון צו דאנקען, און דאס דערקענען אז ס'איז א זכות איז אליין א סיבה זיך צו בוקן און מודה זיין. ב

אויף יעדן אטעם

5:45

תהלים, ערקלערט דער משגיח, איז תפילה און הודאה, מערסטנס הודאה. פונדעסטוועגן, נאך הונדערט פופציג קאפיטלעך האט דוד המלך געפילט אז ער איז נאך נישט פארטיג, ווייל אויף יעדן אטעם דארף מען א קאפיטל; דערפאר ענדיגט תהלים מיט לויב אויף יעדן אטעם, ווי די גמרא דרש'נט. אזוי זאגט מען אויך אין נשמת, אז אפילו מיט אן אומבאגרעניצטע כח קען מען נישט דאנקען פאר איין טובה פון די אומצאליגע טובות יעדן טאג. ג,ד

8:28

דער גוף אליין ווייזט דאס. דער מוח, דאס הארץ, די עיכול און די לונגען ארבעטן זיבעציג ביז הונדערט יאר אין א מאשין פון פלייש און ביינער מיט אן אייגענע תיקון, און ווען עפעס גייט קאליע, פאררעכט עס דער אויבערשטער. דאס זענען נסים וואס מ'ווייסט אפילו נישט דערפון.

די פיר וואס דארפן מודה זיין

10:43

דער משגיח גייט איבער צום קאפיטל וואס חסידים זאגן ערב שבת פאר מנחה, וואו ס'שטייען פיר מענטשן וואס ווערן ניצול און דארפן מודה זיין. די פיר, זאגט ער, זענען נאר א דוגמא פון אלע סארטן הצלות, און דער קאפיטל ענדיגט מיט דער פראגע ווער איז קלוג גענוג דאס צו פארשטיין: מ'דארף דאנקען פאר אלעס. ו

13:15

די גמרא זאגט אז אזא מענטש בענטשט גומל פאר צען, מיט צוויי רבנן צווישן זיי. מענטשן נעמען אן דעם אויבערשטנס חסד ווי א פשוטע זאך; קיינער דאנקט נישט פאר די ציין ביז ער האט א ציינווייטאג. א הצלה איז א מזכרת צו דאנקען פאר אלע צרות וואס מ'איז קיינמאל נישט אריינגעפאלן. ז

פארוואס צוויי רבנן

15:54

נישט יעדער פארשטייט דאס, זאגט דער משגיח. מ'דארף א חכם וואס ארבעט אויף הכרת הטוב, וואס זעט דעם אויבערשטן אין אלעס וואס געשעט און ווייסט אז אפילו דאס וואס מ'וויל נישט איז לטובה. דערפאר דארף מען צוויי: נאכדעם וואס איין חכם איז מסביר ביי דער סעודה דעם אויבערשטנס חסד, מיינט מען אז אלעס איז שוין געזאגט, אבער דער צווייטער ווייזט אז ס'איז דא נאך. דאנקען דעם אויבערשטן האט קיין סוף נישט.

דער קרבן תודה

20:02

א קרבן תודה, כאטש ער איז א שלמים, עסט מען נאר א טאג און א נאכט ביז חצות, נישט צוויי טעג. די מפרשים ערקלערן אז דערפאר מוז דער בעלים רופן מער מענטשן עס אויפצועסן, און דאס ברענגט מער כבוד שמים. מצות פון פרסומי ניסא, שליסט דער משגיח, זענען שטארקער פון אנדערע מצות.

חנוכה און הכרת הטוב

22:57

ווען חנוכה קומט אן, ערקלערט דער משגיח אז א חוב פון דאנק מאכט א מענטש אונטערטעניג צו זיין בעל טובה. ווייניג מענטשן וואלטן געקענט זאגן וועלכן נס דער אויבערשטער האט זיי היינט געטון, און פונדעסטוועגן זאגן מיר אין שמונה עשרה אז ס'איז אמת: ער היילט דעם גוף אן וויסן און גיט פרנסה יעדן באשעפעניש, ביז א מוראשקע. ה

25:38

וויסן וויפיל מ'איז שולדיג דעם אויבערשטן, וואס מ'קען אים אפגעבן פאר אלע זיינע טובות, איז דער גרעסטער מחייב אין עבודת השם; וואס מער מ'שעצט אפ, אלץ מער ווערט מען א צדיק. דערפאר זענען נשים מחויב אין נר חנוכה און ארבע כוסות, כאטש ס'איז א מצות עשה שהזמן גרמא, ווייל זיי דארפן אויך דערקענען דעם נס. דערנאך ברענגט ער א פאל וואו מ'האט געלט נאר פאר וויין פאר קידוש אדער פאר נר חנוכה. ח,ט,י,כ

דער חתם סופר אויף ים סוף

29:06

דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר אויפן פסוק ביים ים סוף אז די מצריים וואס מ'זעט היינט וועט מען מער נישט זען, וואס איז א לאו נישט צוריקצוגיין קיין מצרים, און נאכדעם "ה' ילחם לכם". פארוואס דערמאנט מען דעם לאו יעצט, ווען די אידן שטייען ביים ים אין פחד? ל,מ,נ

31:57

דער אויבערשטער שטראפט מדה כנגד מדה: די מצריים האבן געווארפן אידישע קינדער אינעם נילוס, ממילא האבן זיי געדארפט דארט דערטרינקען ווערן. נאר די גמרא זאגט אז ביים ארט פון א נס מאכט מען א ברכה, און אידן טארן נישט צוריקגיין קיין מצרים. דערפאר האט דער אויבערשטער זיי דערטרונקען אין ים סוף, וואו א איד קען קומען און מאכן א ברכה. ל,ס

35:52

דאס, זאגט דער משגיח, האט דער אויבערשטער געזאגט צו די וואס האבן מורא געהאט אז דער ים וועט זיך נישט שפאלטן: עס געשעט דא כדי מ'זאל אים קענען מודה זיין.

מראי מקומות

תורה

  1. מ Shemos 14:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:06
  2. נ Shemos 14:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:06

כתובים

  1. א Tehillim 100:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:33
  2. ג לכאורה Tehillim 150:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:45
  3. ו לכאורה Tehillim 107 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:43
  4. ח לכאורה Tehillim 116:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:38

תלמוד בבלי

  1. ב לכאורה Sotah 40a מפתח אינעם אויסשרייב: 0:33, 3:06
  2. ז לכאורה Berachos 54b מפתח אינעם אויסשרייב: 13:15
  3. ט לכאורה Shabbos 23a מפתח אינעם אויסשרייב: 25:38
  4. י לכאורה Pesachim 108b מפתח אינעם אויסשרייב: 25:38
  5. כ לכאורה Shabbos 23b מפתח אינעם אויסשרייב: 25:38
  6. ס לכאורה Berachos 54a מפתח אינעם אויסשרייב: 31:57

אחרונים און חסידות

  1. ל לכאורה Chasam Sofer on Shemos 14:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:06, 31:57

תפילה און פיוט

  1. ד Nishmas (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:45
  2. ה Shemoneh Esrei (Modim) (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 22:57

עיקרי הדברים

  1. 1:06 דער משגיח זאגט אז די מעגליכקייט צו דאנקען דעם אויבערשטן, און דאס דערקענען אז ס'איז א זכות, איז אליין איינע פון די גרעסטע מתנות.
  2. 6:17 מ'קען קיינמאל נישט ענדיגן צו דאנקען: תהלים ענדיגט זיך מיט לויב אויף יעדן אטעם, און אין נשמת זאגט מען אז מ'קען נישט דאנקען אפילו פאר איין טובה פון טויזנטער.
  3. 11:52 די פיר סארטן מענטשן וואס דארפן מודה זיין זענען נאר א דוגמא, א מזכרת אז מ'דארף דאנקען דעם אויבערשטן פאר אלעס.
  4. 15:54 צו דערקענען דעם אויבערשטנס באהאלטענע חסדים דארף מען א חכם וואס ארבעט אויף הכרת הטוב, און דערפאר דארף מען ביי ברכת הגומל צוויי רבנן.
  5. 22:43 מצות פון פרסומי ניסא זענען שטארקער פון אנדערע מצות, און אפילו נשים זענען זיי מחויב.
  6. 25:38 הכרת הטוב איז דער גרעסטער מחייב אין עבודת השם: וואס מער א מענטש שעצט אפ, אלץ מער ווערט ער א צדיק.
  7. 35:13 דער אויבערשטער האט דערטרונקען די מצריים אין ים סוף און נישט אינעם נילוס כדי אידן זאלן קענען קומען צום ארט פונעם נס און מאכן א ברכה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:47 פארוואס זאגט יעדער אליין מודים דרבנן אנשטאט צוצוהערן דעם חזן?

    תירוץ: 3:27 ווייל מודה זיין גיט אזא קירבה צום אויבערשטן אז מ'וויל עס זאגן מיט'ן אייגענעם מויל.

  2. קשיא: 17:22 פארוואס איז נישט גענוג צען מענטשן ביי ברכת הגומל, און מ'דארף צוויי רבנן?

    תירוץ: 18:05 מ'דארף א חכם צו מסביר זיין די חסד, און א צווייטער ווייזט אז ס'איז אלעמאל דא נאך וואס צו זאגן: דאנקען האט קיין סוף נישט.

  3. קשיא: 20:02 פארוואס עסט מען דעם קרבן תודה נאר א טאג און א נאכט, נישט ווי אנדערע שלמים?

    תירוץ: 21:06 כדי דער בעלים זאל מוזן רופן מער מענטשן עס אויפצועסן, און דאס מאכט מער כבוד שמים.

  4. קשיא: 30:58 פארוואס האט דער אויבערשטער דערטרונקען די מצריים אין ים סוף און נישט אינעם נילוס, וואו מדה כנגד מדה וואלט עס געפאדערט, און פארוואס ווערט דארט דערמאנט דער לאו נישט צוריקצוגיין קיין מצרים?

    תירוץ: 34:39 ביים ארט פון א נס מאכט מען א ברכה; ווייל אידן טארן נישט צוריקגיין קיין מצרים, האט דער אויבערשטער געמאכט דעם נס ביים ים סוף, וואו מ'קען קומען און מאכן א ברכה.

געדאנקען

  1. 1:47 כאטש ביי חזרת הש"ץ הערט מען צו און מ'ענטפערט, ביי מודים זאגט יעדער אליין מודים דרבנן, ווייל מודה זיין ברענגט אזא קירבה צום אויבערשטן אז מ'וויל עס נישט לאזן טון דורך אן אנדערן.
  2. 3:04 דער משגיח טייטשט דעם סוף פון מודים דרבנן אלס א דאנק פאר דעם אליין וואס מ'קען און מ'וויל דאנקען, וואס דער אויבערשטער לייגט אריין אין הארצן.
  3. 15:23 די הצלה וואס מחייבט א הודאה איז א מזכרת: ווען מ'ווערט ניצול פון איין צרה דארף מען דאנקען פאר אלע צרות וואס מ'איז אפילו נישט אריינגעפאלן.
  4. 18:12 ביי ברכת הגומל דארף מען צוויי רבנן: איין חכם צו מסביר זיין דעם אויבערשטנס חסד, און א צווייטער צו ווייזן אז נאכדעם וואס דער ערשטער האט אויסגעזען פארטיג, איז נאך דא וואס צו זאגן.
  5. 21:21 די קורצע צייט פון עסן דעם קרבן תודה צווינגט דעם בעלים צו רופן מער מענטשן, און אזוי ווערט די הודאה א גרעסערער כבוד שמים.
  6. 23:25 ווען מ'ווייסט אז מ'איז שולדיג א דאנק ווערט מען אונטערטעניג צום בעל טובה; דערפאר, וואס מער מ'שעצט אפ דעם אויבערשטנס טובות, אלץ מער ווערט מען א צדיק וואס קען אים נישט טון קיין זאך וואס ער האט נישט ליב.
  7. 35:13 לויטן חתם סופר ערקלערט דער משגיח אז דער אויבערשטער האט מוותר געווען אויף דער פאסיגער שטראף ביים נילוס כדי דער נס זאל געשען אויף אן ארט וואו אידן קענען צוריקקומען און מאכן א ברכה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 10:01 דער משגיח זאגט אז מ'דארף דאנקען דעם אויבערשטן פאר יעדע גרויסע זאך, יעדע קליינע זאך און יעדן אטעם.
  2. 14:28 דער משגיח זאגט אז א מענטש דארף זיך מתבונן זיין אין די ישועות און נסים וואס מ'טוט מיט אים יעדן טאג, וואס מ'נעמט אן ווי א פשוטע זאך.
  3. 15:54 דער משגיח זאגט אז מ'זאל ארבעטן אויף הכרת הטוב כדי צו זען דעם אויבערשטן אין אלעס וואס געשעט, און אים צו דאנקען אפילו פאר דעם וואס זעט אויס נישט גוט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער חתם סופר

ערכים הכרת הטוב, חזרת הש"ץ, מדה כנגד מדה, נר חנוכה, פרסומי ניסא, קרבן תודה, קריעת ים סוף, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט