Rectifying the Months of תמוז and אב (connection to פרשת שלח)

קאטאלאג: ZMANIM (English) תמוז נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 68 תשס"ד (2003–04) ענגליש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 58 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז תמוז און אב, די חדשים פון די מרגלים און פון מדת הדין, דארפן איבערגעדרייט ווערן, דורך שמירת עינים און דורך געדענקען אז יעדער איד איז א שליח פון השם יתברך.

דער משגיח עפנט מיט דעם צירוף פון חודש תמוז, וואס קומט פון המנ'ס ווערטער "וכל זה איננו שוה לי": ער איז אינגאנצן צוריקגעדרייט און פון די סוף אותיות, און דאס ווייזט אז תמוז איז דער שווערסטער חודש, א חודש פון מדת הדין. ווייל ער קומט פון דער מגילה פון "ונהפוך הוא", איז די עבודה אים איבערצודרייען, און כ"ג סיון, דער טאג פון די גוטע בשורה אין דער מגילה, פאלט היי יאר אויף דעם שבת מברכים תמוז. ער רירט אן חלה און נסכים אין פרשת שלח אלס דאס צוריקקומען פון דער כלה, און דערנאך ערקלערט ער די מרגלים: זיי זענען געגאנגען אין טעג פון דין, און דאס וואס מ'האט געווארט אויף מרים האט זיי צוריקגעברענגט אויף תשעה באב, וואס האט אין זיך די געבורט פון משיח. תמוז און אב זענען די צוויי אויגן; די מרגלים האבן פוגם געווען אין ראיה, דערפאר זענען די חדשים פול מיט נסיונות פון די אויגן. צום סוף זאגט ער אז יעדער איז א שליח פון רבונו של עולם, און א מענטשנס נאמען איז זיין שליחות; די זומער וואקאציע דארף מען נוצן צו זען השם יתברך אין דער בריאה.

ענינים: די חדשים תמוז און אב · די מרגלים · דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט · שמירת עינים

סדר השיעור

  1. 0:00 תמוז, דער שווערסטער חודש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער צירוף פון תמוז, פון המנ'ס "וכל זה איננו שוה לי", איז אינגאנצן צוריקגעדרייט און פון סוף אותיות, ערגער ווי דער פון אב, און דער גאנצער חודש איז דין. ער זאגט אז מ'זאל נישט זיצן און טרויערן נאר אים איבערדרייען, און דערפאר קומט דער צירוף פון דער מגילה פון "ונהפוך הוא".

  2. 4:53 כ"ג סיון, א טאג פון ונהפוך הוא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערמאנט דעם מנהג נישט צו מאכן קיין חתונה נאך דעם כ"ב אין חודש, און אז דער חידושי הרי"ם און דער דברי חיים האבן געמאכט חתונות אויף כ"ג סיון צוליב זיין מעלה. דאס איז דער טאג וואס די בשורה פון "ונהפוך הוא" איז ארויס, און היי יאר איז עס דער שבת מברכים תמוז, א סימן אז מ'זאל אים נוצן איבערצודרייען דעם חודש.

  3. 8:15 חלה און נסכים: די כלה קומט צוריק שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט פרשת שלח א שווערע סדרה פון די מרגלים אבער אויך א גוטע, מיט חלה און נסכים. ער ברענגט דעם משל פון זוהר פון א מלך וואס האט דריי מאל אוועקגעשיקט זיין כלה, דאס לעצטע מאל צו א מיאוס'ן ארט, וואו ער קומט אליין זי צוריקנעמען, און ער פארבינדט נסכים און חלה מיט דעם מקום המקדש פון וואו אדם און חוה זענען גענומען געווארן.

  4. 13:39 די מרגלים אין טעג פון דין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די מרגלים זענען געגאנגען אין תמוז און אב, טעג פון דין, און ער ברענגט דעם רמ"ע מפאנו אז "בכורי ענבים" ווייזט אויף דעם שטן, און לייגט צו אז דער צירוף פון תמוז איז בגימטריא "ימי בכורי ענבים". ער ברענגט דעם סאטמארער רב אז דאס ווארטן אויף מרים האט געברענגט דאס צוריקקומען אויף תשעה באב, וואס איז אדרבה גוט, ווייל דאס איז דער טאג וואס משיח איז געבוירן.

  5. 17:39 מחיית עמלק פאר יעדן בית המקדש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז מחיית עמלק קומט פאר יעדן בנין המקדש: עמלק פארן משכן, שאול'ס מלחמה ערב פסח, מרדכי פארן בית שני, און ווידער פאר משיח. דערנאך פרעגט ער וויאזוי שאול האט געקענט זאגן "הקימותי את דבר השם", און ערקלערט אז דורך דעם וואס אגג איז געבליבן לעבן איז המן געקומען אויף דער וועלט, און דערפון איז געווארן פורים און "קיימו וקבלו".

  6. 23:09 פארוואס דאס ווארטן אויף מרים איז געווען א טובה שטייט אינעם קאטאלאג

    אויף דעם זעלבן אופן פרעגט דער משגיח וואס וואלט געווען ווען מ'וואלט נישט געווארט אויף מרים: די מרגלים, וואס זענען ארויס כ"ט סיון, וואלטן ארויס אויף כ"ג סיון און פוגם געווען דעם טאג אויף אייביג. ממילא איז דאס ווארטן געווען א טובה, און תמוז, וואס שטאמט פון לשון הרע, דארף מען איבערדרייען ווי פורים.

  7. 26:28 תמוז און אב, די צוויי אויגן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט, ער מיינט פונעם בני יששכר, אז תמוז און אב זענען די צוויי אויגן פונעם יאר, רמז "עיני עיני ירדה מים". די מרגלים האבן פוגם געווען אין ראיה, דערפאר זענען אין די חדשים די גרעסטע נסיונות פון די אויגן; ער ברענגט די גמרא אין בבא בתרא וועגן איינעם וואס פארמאכט די אויגן פון רע און דעם מדרש אויף "עם נבל", און זאגט אז דאס איז די גאסן היינט.

  8. 30:40 די צוויי נשיאים פון תמוז און אב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארגלייכט די צוועלף נשיאים מיט די חדשים: די צוויי וואס האבן געזינדיגט, אליצור בן שדיאור פון ראובן אין דער מחלוקת פון קרח און שלומיאל בן צורישדי פון שמעון, וואס איז געווען זמרי, געהערן צו תמוז און אב. "עוצם עיניו מראות ברע" איז בגימטריא זייערע נעמען, און מ'דארף מתקן זיין די אויגן ביז "עין בעין יראו". ער לייגט צו א מעשה פון טרערן אויף תשעה באב און א ווארט וועגן האלטן דעם כוס פון קידוש ווי א שושנה.

  9. 37:07 זומער רייזעס און אונזער שליחות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז אלע פארן אוועק אין תמוז און אב, א צייט פון שיקן, און ער ברענגט דעם חתם סופר אז סיי השם יתברך און סיי דאס פאלק האבן געשיקט די מרגלים. יעדער מענטש איז א שליח: די נשמות האבן געזונגען אויבן ביז רבונו של עולם האט זיי אראפגעשיקט ארויפצוברענגען די אבנים טובות פון תורה און מצוות, און פונדעסטוועגן פארגעסן מענטשן אויף דער גאס ווער עס האט זיי געשיקט.

  10. 42:15 א מענטשנס נאמען איז זיין שליחות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס דער שר פון עשו האט נישט געוואלט זאגן יעקב זיין נאמען: א מענטשנס נאמען איז זיין שליחות, און דערפאר זאגט מען א פסוק פון זיין נאמען נאך שמונה עשרה. דער יצר הרע וויל אז מענטשן זאלן פארגעסן זייער נאמען און זייער שליחות, דערפאר מאנט ער א חשבון הנפש דעם שבת און צו זאגן אז מ'איז נאר א שליח פון רבונו של עולם.

  11. 46:17 נוצן די וואקאציע צו זען דעם אייבערשטן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח געזעגנט זיך ביז נאך דעם זומער און זאגט מ'זאל נוצן די וואקאציע ווי רבונו של עולם וויל: עקסערסייז און שווימען איז גוט, אבער ס'איז נישט קיין צייט פון פריקת עול. אין שטאט פארשטעלן די הויכע געביידעס דעם הימל, אבער אויף די קאנטרי זאל מען קוקן אויף די ביימער, טייכן און פלאטערלעך, און קומען, ווי דער רמב"ם שרייבט, צו אהבת השם.

  12. 51:25 א צדיק'ס לעצטער בליק אויף דער בריאה מעשה

    דער משגיח דערציילט פון א גרויסן צדיק וואס האט אין זיינע לעצטע טעג אין א שפיטאל אין תל אביב געבעטן מ'זאל אים אראפטראגן אין גארטן נאך איינמאל צו זען דעם אייבערשטנס בריאה, און פון א צווייטן וואס האט געדאווענט קוקנדיג ארויס אויף די פעלדער. ער שליסט מיט "שאו מרום עיניכם", דעם רמב"ם וועגן יראה דורך דער בריאה, און ברכות פאר א געזונטן זומער און דעם גרויסן "ונהפוך הוא".

דער שיעור, אויסגעשריבן

תמוז, דער שווערסטער חודש

0:50

דער משגיח ערקלערט אז יעדער חודש האט א צירוף פון שם הוי"ה, און דער צירוף פון תמוז קומט פון המנ'ס ווערטער "וכל זה איננו שוה לי" (אסתר ה, יג). ער איז דער שווערסטער חודש צוליב צוויי זאכן: דער צירוף איז אינגאנצן צוריקגעדרייט, וואס ביי קיין אנדערן חודש איז נישט אזוי, און ער איז פון די סוף אותיות, א סימן פון מדת הדין. דער צירוף פון אב, פון "הנה יד ה' הויה" (שמות ט, ג), איז נאר האלב צוריקגעדרייט, און פון חמשה עשר באב איז שוין נמתק. א,ב

3:29

ווייל די מרגלים זענען געגאנגען דעם גאנצן תמוז, איז יעדער טאג פון אים דין. דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט זיצן און טרויערן נאר אים איבערדרייען, און דערפאר קומט דער צירוף פון דער מגילה פון "ונהפוך הוא" (אסתר ט, א). ג

כ"ג סיון

5:00

דער משגיח דערמאנט דעם מנהג נישט צו מאכן קיין חתונה אין דער צווייטער העלפט פון חודש, און פונדעסטוועגן האבן דער חידושי הרי"ם און דער דברי חיים געמאכט חתונות אויף כ"ג סיון, ווייל ס'איז א באזונדערער טאג: די רצים זענען דעמאלט ארויס מיט דער בשורה פון ונהפוך הוא (אסתר ח, ט-יד). היי יאר פאלט ער אויף שבת מברכים תמוז, א קלארער סימן, זאגט ער, אז מ'זאל אים נוצן איבערצודרייען דעם חודש. אט

חלה און נסכים: די כלה קומט צוריק

8:17

שלח איז א שווערע סדרה פון די מרגלים, אבער אויך א גוטע, מיט חלה און נסכים, און דער משגיח רירט עס אן נאר קורץ. ער ברענגט דעם משל פון זוהר: א מלך האט צוויי מאל אוועקגעשיקט זיין כלה און זי צוריקגערופן; דאס דריטע מאל האט ער זי געשיקט צו א מיאוס'ן ארט, און זי האט נישט געוואלט צוריקקומען סיידן ער קומט אליין. אזוי אין דעם לעצטן גלות, זאגט ער, קומט רבונו של עולם צו אונז און איז נישט מואס, ווי "לא מאסתים" (ויקרא כו, מד). ד,ה

12:03

אדם און חוה, דער ערשטער חתן און כלה, זענען גענומען געווארן פון מקום המקדש, און די נסכים גייען אראפ אין די שיתין דארט; חלה איז אויך פארבונדן דערמיט, און דערפאר, ווי דער רמ"ז זאגט, נעמען די ווייבער חלה פרייטאג.

די מרגלים אין טעג פון דין

13:57

די מרגלים זענען געגאנגען אין תמוז און אב, "ימי בכורי ענבים" (במדבר יג, כ). דער רמ"ע מפאנו לערנט אז די אותיות פאר "ענבים" זענען דעם שטן'ס נאמען, און דער משגיח לייגט צו אז דער לשון פון תמוז איז בגימטריא "ימי בכורי ענבים": די מדת הדין איז געווען אזוי שטארק אז זיי האבן קוים געקענט שטיין דערקעגן. ו

15:39

ער חזר'ט איבער דעם סאטמארער רב'ס ווארט אז דאס ווארטן אויף מרים האט געמאכט אז זיי זאלן צוריקקומען אויף תשעה באב, און דאס איז אדרבה גוט, ווייל תשעה באב האט אין זיך די געבורט פון משיח און דארף דערפאר האבן א פולן תיקון.

עמלק פאר יעדן בית המקדש

18:16

דער משגיח ווייזט אז מחיית עמלק קומט פאר יעדן בנין המקדש. די מלחמה מיט עמלק איז געווען פאר מתן תורה, און דער משכן, ווי דער רמב"ן זאגט, איז געווען אנשטאט הר סיני. שאול איז געשיקט געווארן אויף עמלק ערב פסח, ווי דער תרגום יונתן לערנט פון דעם וואס ער האט געציילט דאס פאלק מיט די טלאים פון קרבן פסח; ווען ער וואלט מצליח געווען, וואלט געשטאנען דער בית המקדש הנצחי. מרדכי, וואס ווערט דערמאנט אין נחמיה צווישן די בונים, איז געקומען פארן בית שני. ז,ח,ט

21:56

ער פרעגט וויאזוי שאול האט געקענט זאגן "הקימותי את דבר השם" (שמואל א טו, יג). ווייל אגג איז געבליבן לעבן יענע נאכט, איז פון אים ארויס המן, און אן המן וואלט נישט געווען קיין פורים און קיין "קיימו וקבלו" (אסתר ט, כז). י,כ

פארוואס דאס ווארטן אויף מרים איז געווען א טובה

23:33

אויפן זעלבן אופן פרעגט דער משגיח וואס וואלט געווען אן דעם ווארטן. די מרגלים זענען ארויס כ"ט סיון (תענית כט.); זיבן טעג פריער איז כ"ג סיון, און זיי וואלטן פוגם געווען אויף אייביג דעם טאג פון "אורה ושמחה" (אסתר ח, טז). ממילא איז דאס ווארטן געווען א טובה. ל,מ

25:21

תמוז שטאמט פון דעם לשון הרע וואס מ'האט גערעדט אויף משה (במדבר יב, א), און ער זאגט אז מ'דארף אים איבערדרייען אזוי ווי פורים. נ

תמוז און אב, די צוויי אויגן

26:48

דער משגיח ברענגט, ער מיינט פונעם בני יששכר, אז תמוז און אב זענען די צוויי אויגן פונעם יאר, רמז "עיני עיני ירדה מים" (איכה א, טז). די מרגלים האבן פוגם געווען אין ראיה, דערפאר זענען אין די חדשים די גרעסטע נסיונות פון די אויגן, און דער שטן ארבעט אז דער פגם זאל נישט קומען צו א תיקון. ס,ע

28:23

ער ברענגט די גמרא אין בבא בתרא (נז:) וועגן איינעם וואס פארמאכט די אויגן פון רע (ישעיה לג, טו-טז), און דעם מדרש אויף "עם נבל" (דברים לב, כא) וועגן מענטשן וואס גייען אויף די גאסן אומבאקליידט, און זאגט אז דאס איז היינט. פ,צ,ק,ר

די צוויי נשיאים פון תמוז און אב

30:58

די צוועלף נשיאים זענען כנגד די חדשים, און צוויי פון זיי האבן געזינדיגט: אליצור בן שדיאור פון ראובן, אין דער מחלוקת פון קרח וואס מ'ליינט אנהייב תמוז, און שלומיאל בן צורישדי פון שמעון, וואס איז געווען זמרי, וואס מ'ליינט אין פינחס. וואס עס קומט פאר אין זמן קומט פאר אין נפש, ממילא זענען זיי די נשיאים פון תמוז און אב.

33:11

"עוצם עיניו מראות ברע" איז בגימטריא זייערע נעמען, דערפאר דארף מען אין די חדשים מתקן זיין די אויגן ביז "עין בעין יראו" (ישעיה נב, ח). צ,ש

35:52

דערנאך רעדט ער וועגן האלטן דעם כוס פון קידוש, און ברענגט דעם זוהר וועגן א שושנה מיט פינף בלעטער וואס רינגלט ארום דעם כוס, ווי "כשושנה בין החוחים" (שיר השירים ב, ב). ת,אא

זומער רייזעס און אונזער שליחות

37:42

ווען תמוז קומט פאקט יעדער איין און פארט אוועק, און דער משגיח ערקלערט אז ס'איז א צייט פון שיקן. דער חתם סופר איז מיישב "שלח לך" (במדבר יג, ב) מיט "נשלחה אנשים" (דברים א, כב): השם יתברך האט געוואלט מ'זאל שיקן די מרגלים פאר א גוטן באריכט, און דער שטן האט אויפגערעגט די רשעים אויך צו וועלן. אב,אג

40:04

מיר אלע זענען שלוחים: די נשמות האבן געזונגען מיט די מלאכים ביז רבונו של עולם האט זיי אראפגעשיקט ארויפצוברענגען אבנים טובות וואס געפינען זיך נאר דא, תורה און מצוות. און פונדעסטוועגן קען איינער וואס לויפט אויף פיפט עוועניו צום פיצא געשעפט נישט זאגן ווער עס האט אים געשיקט.

א מענטשנס נאמען איז זיין שליחות

42:20

דער שר פון עשו, דער יצר הרע, האט נישט געוואלט זאגן יעקב זיין נאמען (בראשית לב, ל). דער משגיח ערקלערט אז א נאמען, וואס דער טאטע גיט, איז דעם מענטשנס שליחות, דערפאר זאגט מען א פסוק פון זיין נאמען איידער מ'טרעט אפ פון שמונה עשרה; די רשעים פארגעסן זייערע נעמען ווייל זיי האבן נישט מקיים געווען זייער שליחות. אד

44:52

דעם יצר הרע'ס דרך איז צו מאכן מענטשן פארגעסן זייער נאמען. דערפאר מאנט דער משגיח א חשבון הנפש דעם שבת, און צו זאגן צו אלע וואס פאדערן זאכן אז מ'איז נאר א שליח פון רבונו של עולם.

נוצן די וואקאציע

47:30

ביים געזעגענען זיך ביז נאכן זומער זאגט דער משגיח אז מ'זאל נוצן די וואקאציע ווי רבונו של עולם וויל. עקסערסייז און שווימען איז גוט, כדי צוריקצוקומען געזונט צום זמן, אבער ס'איז נישט קיין צייט פון פריקת עול.

49:01

אין שטאט פארשטעלן די הויכע געביידעס דעם הימל. אויף די קאנטרי, זאגט ער, זאל מען קוקן אויף די ביימער, טייכן און פלאטערלעך, זען דעם אייבערשטנס שיינקייט, און קומען צו אהבת השם, ווי דער רמב"ם שרייבט. אה

א צדיק'ס לעצטער בליק אויף דער בריאה

51:57

דער משגיח דערציילט פון א גרויסן צדיק וואס, ווען רוממעל האט געסטראשעט אריינצוקומען אין ארץ ישראל, איז געגאנגען צום קבר פונעם אור החיים און געזאגט אז היטלער וועט נישט אריינקומען, און דאס איז געווען דער ווענדפונקט. דער גבאי האט דעם משגיח דערציילט אז אין זיינע לעצטע טעג אין א שפיטאל אין תל אביב האט ער געבעטן מ'זאל אים אראפטראגן אין גארטן נאך איינמאל צו זען דעם אייבערשטנס בריאה, און דערנאך איז ער נפטר געווארן.

53:55

ער האט געוואלט אויסרופן "מה רבו מעשיך ה'" (תהלים קד, כד) און "כי אראה שמיך" (תהלים ח, ד), און דער משגיח ברענגט "שאו מרום עיניכם" (ישעיה מ, כו): קוקן אויף די שטערן, וואס אין שטאט זעט מען נישט. ווי דער רמב"ם זאגט, זאל מען שטיין מיט יראה פארן בורא. אז,או,אח,אה

56:49

ער שליסט מיט א ברכה אז מ'זאל זיין גוטע שלוחים פון רבונו של עולם, האבן א געזונטן זומער פון תורה און תפילה, און זוכה זיין צום גרויסן "ונהפוך הוא".

מראי מקומות

תורה

  1. ב Shemos 9:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:50
  2. ה לכאורה Vayikra 26:44 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:17
  3. ו Bamidbar 13:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:57
  4. נ Bamidbar 12:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:21
  5. ר Devarim 32:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:23
  6. אב לכאורה Devarim 1:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:42
  7. אג Bamidbar 13:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:42
  8. אד לכאורה Bereishis 32:30 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:20

נביאים

  1. י I Shmuel 15:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:56
  2. צ Yeshayahu 33:15-16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:23, 33:11
  3. ש Yeshayahu 52:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:11
  4. אח Yeshayahu 40:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:55

כתובים

  1. א Esther 5:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:50
  2. ג לכאורה Esther 9:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:29
  3. ט לכאורה Nechemiah 7:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:16
  4. כ Esther 9:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:56
  5. מ Esther 8:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:33
  6. ע Eichah 1:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:48
  7. אא לכאורה Shir HaShirim 2:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:52
  8. או Tehillim 8:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:55
  9. אז Tehillim 104:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:55
  10. אט לכאורה Esther 8:9-14 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:00

תרגום

  1. ח לכאורה Targum Yonasan on I Shmuel 15:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:16

תלמוד בבלי

  1. ל לכאורה Taanis 29a מפתח אינעם אויסשרייב: 23:33
  2. פ לכאורה Bava Basra 57b מפתח אינעם אויסשרייב: 28:23

מדרש

  1. ק Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 28:23

זוהר און קבלה

  1. ד Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:17
  2. ת Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:52

ראשונים

  1. ז Ramban on Torah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:16
  2. אה לכאורה Rambam, Hilchos Yesodei HaTorah 2:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 49:01, 53:55

אחרונים און חסידות

  1. ס Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 26:48

עיקרי הדברים

  1. 0:50 דער צירוף פון תמוז קומט פון המנ'ס ווערטער אין דער מגילה, אינגאנצן צוריקגעדרייט און פון די סוף אותיות, און דאס ווייזט אז ער איז דער שווערסטער חודש פון מדת הדין, וואס מ'דארף איבערדרייען ווי "ונהפוך הוא".
  2. 6:07 כ"ג סיון, דער טאג וואס די בשורה פון "ונהפוך הוא" איז ארויס, פאלט אויף דעם שבת וואס מ'בענטשט חודש תמוז, א סימן אז מ'זאל אים נוצן איבערצודרייען דעם חודש.
  3. 13:57 די מרגלים זענען געגאנגען אין טעג פון מדת הדין; דאס ווארטן אויף מרים האט געברענגט אז זיי זענען צוריקגעקומען אויף תשעה באב, וואס דער משגיח רופט א טאג מיט א גוטע פנימיות, די געבורט פון משיח.
  4. 26:48 תמוז און אב זענען די צוויי אויגן; די מרגלים האבן פוגם געווען אין ראיה, דערפאר זענען אין די חדשים די גרעסטע נסיונות פון די אויגן, און ווער עס וויל בלייבן צוגעבינדן צום אייבערשטן דארף היטן די אויגן.
  5. 40:04 יעדער מענטש איז א שליח וואס רבונו של עולם האט אראפגעשיקט ארויפצוברענגען תורה און מצוות, און זיין נאמען טראגט זיין שליחות; דער יצר הרע ארבעט אז ער זאל עס פארגעסן.
  6. 47:52 די זומער וואקאציע דארף מען נוצן ווי רבונו של עולם וויל, אויך צו זען זיין בריאה אין דער נאטור און דורך דעם קומען צו אהבה און יראה, ווי דער רמב"ם שרייבט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:47 אויב תמוז איז א חודש פון מדת הדין, זאל מען זיצן און טרויערן?

    תירוץ: 3:57 ניין; דער צירוף פונעם חודש קומט פון דער מגילה פון "ונהפוך הוא" צו ווייזן אז מ'דארף אים איבערדרייען.

  2. קשיא: 22:03 וויאזוי האט שאול געקענט זאגן "הקימותי את דבר השם" ווען ער האט עס נישט מקיים געווען בשלימות, און פארוואס שרייבט עס דער נביא?

    תירוץ: 22:43 ווייל אגג איז געבליבן לעבן איז פון אים ארויס המן, און דאס האט געברענגט פורים און "קיימו וקבלו", ממילא איז צום סוף מקוים געווארן דבר השם.

  3. קשיא: 16:09 איז דאס ווארטן אויף מרים, וואס האט געמאכט אז די מרגלים זאלן צוריקקומען אויף תשעה באב, געווען אן אומגליק?

    תירוץ: 16:57 אדרבה: תשעה באב האט אין זיך די געבורט פון משיח, און ארויסגיין זיבן טעג פריער וואלט פוגם געווען כ"ג סיון אויף אייביג.

  4. קשיא: 38:40 ווער האט געשיקט די מרגלים: השם יתברך, ווי אין שלח, אדער דאס פאלק, ווי אין דברים?

    תירוץ: 38:57 דער חתם סופר זאגט אז ביידע זענען אמת: השם יתברך האט עס געוואלט אין יענער תקופה, און דער שטן האט אויפגערעגט די רשעים אויך צו וועלן.

  5. קשיא: 44:42 פארוואס האט דער שר פון עשו נישט געוואלט זאגן יעקב זיין נאמען?

    תירוץ: 43:41 א נאמען איז א מענטשנס שליחות, און דער יצר הרע'ס דרך איז צו מאכן מענטשן פארגעסן ווער עס האט זיי געשיקט.

מעשיות

  1. 51:53 א צדיק'ס לעצטער בליק אויף השם'ס וועלט

    דער משגיח דערציילט פון א גרויסן צדיק וואס איז געקומען קיין ארץ ישראל, און ווען דער דייטשער גענעראל האט געוואלט אריין אין לאנד איז ער געגאנגען מיט א סך מענטשן צום קבר פונעם אור החיים הקדוש אויפן הר הזיתים און געזאגט אז היטלער וועט נישט אריינקומען. דער משגיח זאגט אז דעם טאג פריער האט רוממעל זיך באריימט אז ער וועט טרינקען קאווע אין תל אביב, און דאס איז געווען דער ווענדפונקט ווען מאנטגאמערי'ס ארמיי האט אים צוריקגעטריבן. דער גבאי האט דעם משגיח דערציילט אז אין זיינע לעצטע טעג אין א שפיטאל אין תל אביב האט דער צדיק געבעטן מ'זאל אים אראפטראגן אין גארטן נאך איינמאל צו זען דעם אייבערשטנס בריאה, און באלד דערנאך איז ער נפטר געווארן.

    אין דער מעשה: ראמעל, דער הייליגער אור החיים, מאנטגאמערי, ר' שלמה'קע זוויהילער, ר' ארעלע ראטה, היטלער ימ"ש

    דערציילט אין נאך 5 שיעורים ←

  2. 54:59 דאווענען קוקנדיג אויף די פעלדער

    דער משגיח דערציילט פון א גרויסן מענטש וואס איז געקומען אויף א קאנטרי ארט וואו די אידן האבן נישט געוואוסט ווער ער איז. ביים דאווענען איז ער געזעסן ביים פענצטער און ארויסגעקוקט אויף די פעלדער, און א איד האט אים א קלאפ געגעבן אויף דער פלייצע. נאכדעם האט ער ערקלערט אז יענער קוקט אויף דעם טויטן פאפיר פונעם סידור, און ער זעט עס פאר די אויגן.

    אין דער מעשה: ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 2:40 דער צירוף פון תמוז איז דער איינציגער וואס איז אינגאנצן צוריקגעדרייט און פון סוף אותיות, און דאס וואס ער קומט פון דער מגילה פון "ונהפוך הוא" ווייזט אז דער תכלית פונעם חודש איז אים איבערצודרייען.
  2. 14:57 דער משגיח לייגט צו אז "וכל זה איננו שוה לי", דער מקור פונעם צירוף פון תמוז, איז בגימטריא "ימי בכורי ענבים", ממילא איז אויף די מרגלים געווען אזא שטארקע מדת הדין אז זיי האבן קוים געקענט שטיין דערקעגן.
  3. 23:09 אזוי ווי שאול'ס "הקימותי את דבר השם", וואס איז מקוים געווארן דורך פורים, איז דאס ווארטן אויף מרים ארויסגעקומען גוט: ווען זיי וואלטן ארויס זיבן טעג פריער, וואלטן די מרגלים ארויס אויף כ"ג סיון און פוגם געווען דעם טאג פון שמחה אויף אייביג.
  4. 18:16 פאר יעדן בנין המקדש קומט מחיית עמלק: דער משכן נאך דער מלחמה מיט עמלק, שאול'ס מלחמה ערב פסח וואס האט געקענט ברענגען דעם בית המקדש הנצחי, און מרדכי פארן בית שני.
  5. 30:58 די צוויי נשיאים וואס האבן געזינדיגט, אליצור בן שדיאור און שלומיאל בן צורישדי, זענען כנגד תמוז און אב, און מ'ליינט פון זיי אין די שבתים פון די חדשים, און "עוצם עיניו מראות ברע" איז בגימטריא זייערע נעמען.
  6. 42:20 דאס וואס דער שר פון עשו האט נישט געוואלט זאגן יעקב זיין נאמען ווייזט דעם יצר הרע'ס מהלך: א נאמען איז א מענטשנס שליחות, און דער יצר הרע מאכט אז מענטשן זאלן פארגעסן ווער עס האט זיי געשיקט.
  7. 38:57 דער חתם סופר איז מיישב ווער עס האט געשיקט די מרגלים: אין יענער תקופה האט השם יתברך געוואלט מ'זאל זיי שיקן מיט א גוטן באריכט, און דער שטן האט אויפגערעגט די רשעים אויך צו וועלן; דער משגיח פארבינדט דאס מיט די רייזעס פון די חדשים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 7:18 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נוצן כ"ג סיון, וואס פאלט היי יאר אויף שבת מברכים תמוז, איבערצודרייען דעם חודש.
  2. 27:35 דער משגיח זאגט אז א איד וואס וויל נישט אפשניידן זיין קשר מיט רבונו של עולם דארף היטן די אויגן, בפרט אין תמוז און אב.
  3. 45:15 דער משגיח זאגט אז מ'זאל דעם שבת מאכן א חשבון הנפש וואס זיין נאמען, זיין שליחות, איז, און זאגן אז מ'איז נאר א שליח פון רבונו של עולם.
  4. 47:52 דער משגיח זאגט די צוהערער צו נוצן די וואקאציע ווי רבונו של עולם וויל: עקסערסייז און שווימען כדי צו זיין געזונט, אבער נישט אלס א צייט פון פריקת עול.
  5. 50:38 דער משגיח מאנט צו קוקן אויף דער שיינקייט פון דער בריאה אויף די קאנטרי, די ביימער, טייכן און דעם הימל ביי נאכט, כדי צו קומען צו יראה און אהבת השם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אגג, אדם הראשון, אליצור בן שדיאור, דוד המלך, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער הייליגער אור החיים, דער חידושי הרי"ם, דער חתם סופר, דער סאטמארער רב, דער רמ"ז, דער רמ"ע מפאנו, דער רמב"ם, דער רמב"ן, המן, זמרי בן סלוא, חוה, יעקב אבינו, מאנטגאמערי, מרדכי הצדיק, מרים, משה רבינו, קרח, ראמעל, שאול המלך, שלומיאל בן צורישדי, שמואל הנביא

ערכים אהבת השם, ונהפוך הוא, חלתו של עולם, חשבון הנפש, מדת הדין, מחיית עמלק, מעשה בראשית, מרגלים, נשיאים, פגם, צירוף, רבונו של עולם, שיתין, שליחות, שמירת עינים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט