Transforming the Three Weeks

קאטאלאג: ZMANIM (English) בין המצרים נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 68 תשמ"ז (1986–87) ענגליש 1 שעה 8 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 8 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די דריי וואכן זענען גרויסע טעג וואס זענען געפאלן, אזוי ווי די נפילים, און אז די עבודה פון די וואכן איז זיי אויפצוהייבן און איבערצומאכן, און זיך אליין, דורך תורה, תפילה און אמונה.

דער משגיח עפנט מיט ווייזן אז זמרי איז נישט געווען קיין פשוט'ער בעל עבירה, נאר שלומיאל בן צורישדי, א נשיא און איינער פון די שבעים נפש. פון פרשת שלח און ווייטער דערציילן די פרשיות פון תמוז פון גרויסע מענטשן וואס זענען געפאלן: די מרגלים, קרח, משה רבינו ביי מי מריבה, זמרי. די פערציג טעג פון די מרגלים, פון ראש חודש תמוז ביז תשעה באב, זענען טעג פון מדת הדין. די מרגלים האבן געטראפן די נפילים, מלאכים וואס זענען אראפגעווארפן געווארן פון הימל; ווייל די תורה חזר'ט זיך איבער אין יעדן דור, און ספר יצירה לערנט אז זמן איז אנטקעגן מקום און נפש, טרעפן מיר נפילים אין זמן: די דריי וואכן זענען הויכע טעג וואס זענען געפאלן, און וועלן ווערן די גרעסטע ימים טובים. דער משגיח ברענגט רמזים, דעם חוזה פון לובלין, און ווי לבן איז געווארן ברזילי און בלק דער זיידע פון משיח, און רופט אויף די צוהערער ארויסצוגראבן דאס באהאלטענע גוטס, זיך איבערצומאכן, און בעיקר צו דאווענען, אזוי ווי יהושע און כלב.

ענינים: די חדשים תמוז און אב · בלק, בלעם און פנחס · די מרגלים

סדר השיעור

  1. 0:00 ווער איז געווען זמרי?

    דער משגיח עפנט מיט פנחס און זמרי און פרעגט ווער זמרי איז געווען. ער ווייזט פון חז"ל אז זמרי איז שלומיאל בן צורישדי, דער נשיא פון שבט שמעון און איינער פון די שבעים נפש וואס זענען אראפ קיין מצרים, וועמענס טאג אין ניסן ווערט נאך היינט געהאלטן מיט נישט זאגן תחנון, און אז אפילו נאך זיין עבירה הייסט א משפחה אויף זיין נאמען.

  2. 9:12 צדיקים וואס זענען פארדארבן געווארן

    מיט די גוטע און שלעכטע פון זיינע קינדער־יארן אין ברוקלין ווייזט דער משגיח אז אין דער תורה זענען צדיקים צדיקים פון אנהייב ביז סוף, און רשעים רשעים. אבער פון פרשת שלח, וואס מ'בענטשט דעמאלט ראש חודש תמוז, ווייזן זיך ארויס צדיקים וואס זענען געפאלן; די פערציג טעג פון ראש חודש תמוז ביז תשעה באב זענען די טעג פון די מרגלים, טעג פון מדת הדין.

  3. 16:30 קרח, מי מריבה און זמרי

    דער משגיח גייט דורך די פרשיות פון תמוז: קרח, וואס לויט'ן זוהר איז געווען דער גרעסטער צדיק אין שבט לוי און איז פארדארבן געווארן; די טענה אויף משה רבינו ביי מי מריבה אין חוקת; און אין בלק און פנחס, זמרי דער נשיא. ער פרעגט וואס טוט זיך אין די וואכן אז צדיקים פאלן.

  4. 19:54 די מרגלים און די נפילים

    דער משגיח ערקלערט אז די מרגלים האבן פארלוירן זייער בטחון ווען זיי האבן געזען די נפילים, און ער ווייזט אז די נפילים פון פרשת בראשית זענען געווען מלאכים וואס האבן געזאגט מ'זאל נישט באשאפן דעם מענטש, זענען אראפגעווארפן געווארן אויף דער ערד און האבן געברענגט דעם מבול. דערנאך גיט ער א כלל: די תורה איז נישט קיין געשיכטע־בוך, נאר זי חזר'ט זיך איבער אין יעדן דור און ביי יעדן מענטש, און אויך מיר טרעפן נפילים אין די פערציג טעג.

  5. 28:03 עולם, שנה, נפש

    דער משגיח ברענגט פון ספר יצירה אז וואס עס געפינט זיך אין מקום געפינט זיך אויך אין זמן און אין נפש: דער קודש הקדשים אין מקום, יום כיפור אין זמן און דער כהן גדול צווישן די נשמות, וואס קומען אלע צוזאמען אום יום כיפור. ממילא, אויב ס'זענען דא נשמות וואס זענען נפילים, זענען אויך דא געפאלענע צייטן.

  6. 31:35 די דריי וואכן: גרויסע טעג וואס זענען געפאלן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח קומט צו די דריי וואכן וואס הייבן זיך אן יענע נאכט, שילדערט זייער אבילות און פרעגט צי דאס זענען טאקע קליינע טעג. ער ענטפערט אז דאס זענען גרויסע טעג וואס זענען געפאלן, וואס וועלן לויט'ן נביא זכריה ווערן די פרייליכסטע טעג ווען משיח וועט קומען, און אז מ'שפירט זייער פאל אין דער שווערקייט ביים לערנען און דאווענען.

  7. 37:02 די טעג אויפהייבן: גראבן נאכן אוצר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט וואס מ'זאל טון קעגן דער שווערקייט: נישט זיך לאזן אראפציען ווי דער דור המבול, נאר ווי נח, יהושע און כלב זיך מחזק זיין אין אמונה, לערנען און תפילה, און אזוי אויפהייבן די טעג. ער טייטשט משה רבינו'ס ווארט "וחפרו" צו די מרגלים מיט'ן פשט פונעם רמ"ע מפאנו אין "בכורי ענבים": דאס זענען טעג פונעם שטן, אבער ווער עס גראבט געפינט דאס גוטס וואס איז באהאלטן אין זיי.

  8. 41:53 ראיות אז דאס זענען גרויסע טעג

    דער משגיח ווייזט די גדלות פון די טעג: אהרן'ס "חג לה' מחר" האט געמיינט שבעה עשר בתמוז, און דער חתם סופר רעכנט אויס אז רות איז געווארן מעוברת מיט עובד אין יענעם טאג; ממילא הייבן זיך די דריי וואכן אן מיט משיח און ענדיגן זיך מיט משיח, וואס לויט'ן מדרש ווערט געבוירן תשעה באב. ער לייגט צו א רמז: "סומך ה' לכל הנופלים" איז בגימטריא תמוז, און אב, וואס איז נאר געבויגן, איז "זוקף לכל הכפופים".

  9. 47:29 פרשת פנחס און די שליחות פון די דריי וואכן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז פרשת פנחס, וואס מ'ליינט אין די וואכן פון חורבן, רעדט פון צעטיילן ארץ ישראל און ברענגט די קרבנות פון אלע ימים טובים, ווייל די טעג וועלן ווערן ימים טובים, און ער ברענגט פונעם חוזה פון לובלין אז די דריי שבתים פון די דריי וואכן האבן אין זיך פסח, שבועות און סוכות. די שליחות איז איבערצומאכן די וואכן, אזוי ווי הקב"ה האט פון אהבה איבערגעדרייט בלעם'ס קללה אויף א ברכה.

  10. 51:40 לבן, בלעם, נבל און ברזילי

    דער משגיח ברענגט פונעם תרגום יונתן אז בלעם איז געווען לבן, און פונעם אריז"ל אז די נשמה איז דורכגעגאנגען בלעם און נבל ביז זי איז געווארן ברזילי הגלעדי, וואס האט געטון דאס היפך פון נבל לגבי דוד המלך. ער פרעגט פארוואס אזא שלעכטע נשמה איז אזוי שנעל מתוקן געווארן, און ענטפערט אז לבן האט געהאט גוטס אינעווייניג: זיינע קינדער רחל, לאה, זלפה און בלהה און זיין איידעם יעקב, וועמענס ראשי תיבות זענען ברזילי.

  11. 58:19 בלק'ס באהאלטענע גוטס און די צייט פון איבערמאכן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז אפילו בלק האט געהאט גוטס אין זיך, ווייל עגלון, דער טאטע פון רות, פון וועמען עס שטאמט דוד המלך און משיח, איז ארויס פון אים. פון דעם זאגט ער אז יעצט איז די צייט פון איבערמאכן: ווער עס חושד'ט אז ס'איז דא עפעס שלעכטס אין אים, זאל עס איבערדרייען אויף גוטס, ווייל די מענטשן פון די פרשיות זענען געווען גרויסע מענטשן וואס זענען געפאלן און דארפן אויפשטיין; דערנאך פרעגט ער פארוואס כלב און יהושע זענען נישט געפאלן.

  12. 1:02:12 דאס קערנדל חמץ: די תפילה וואס האט געפעלט מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א צדיק וואס האט צוגעגרייט א פסח אן א שום חשש און דאך געטראפן א קערנדל ווייץ אין דער זופ ביים סדר; א מלאך האט אים געזאגט אין חלום אז ער האט פארגעסן צו דאווענען אויף א כשר'ן פסח, און אז א פויגל האט אריינגעווארפן דאס קערנדל דורכ'ן קוימען. אזוי אויך איז יהושע ניצול געווארן דורך משה רבינו'ס תפילה און כלב דורך דאווענען ביי די קברי אבות, און דער משגיח ענדיגט מיט א תפילה אז די דריי וואכן זאלן זיך איבערדרייען לששון ולשמחה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

ווער איז געווען זמרי?

0:00

דער משגיח עפנט מיט דער פרשה פון דער וואך, פנחס, וואו פנחס דער צדיק טייט אויס זמרי בן סלוא, וועמען מיר האלטן פאר דעם רשע. ער פרעגט ווער זמרי איז געווען, און ברענגט פון חז"ל אז ער איז אויך שלומיאל בן צורישדי, דער נשיא פון שבט שמעון. ער איז אויך שאול בן הכנענית, איינער פון די שבעים נפש וואס זענען אראפ קיין מצרים; די תורה רעכנט זיי ווי איין "נפש" ווייל אלע האבן געדינט איין גאט, ממילא עדות'ט זי אז אויך זמרי איז געווען א צדיק. א,ב

5:13

ביים ציילן אין במדבר האט הקב"ה אים באשטימט פאר א נשיא, און אין פרשת נשא איז דער פינפטער טאג ניסן געווען זיין יום טוב, ווען ער האט געברענגט זיין קרבן; ביז היינט זאגט מען נישט תחנון אין יענע טעג. נאך מער, זאגט דער משגיח: אפילו נאך זיין עבירה ווערט אין פנחס א משפחה אנגערופן אויף זיין נאמען, "משפחת השאולי", הגם געווענליך פאראייביגט מען נישט דעם נאמען פון א רשע. ד,ה,ו

צדיקים וואס זענען פארדארבן געווארן

9:12

דער משגיח דערמאנט ווי ער און זיינע חברים האבן אלס קינדער אין ברוקלין גערעדט מיט התלהבות פון די גוטע און די שלעכטע. אויך אין דער תורה זעט אויס אז ס'זענען דא רשעים פון אנהייב ביז סוף, קין, נמרוד, עשו און לבן, און צדיקים פון אנהייב ביז סוף, נח, די אבות, מתושלח און חנוך.

11:50

דער סדר ווערט צעבראכן ביי שבת מברכים תמוז, געווענליך פרשת שלח. שבת איז מקור הברכה און גיט כח אין דעם קומענדיגן חודש, און תמוז איז א חודש פון מדת הדין; צוזאמען מיט די ערשטע ניין טעג פון אב זענען דאס די פערציג טעג פון די מרגלים. אין שלח ברענגט די תורה צדיקים וואס זענען פארדארבן געווארן: רש"י זאגט אז די מרגלים זענען געווען צדיקים, און דאך זענען זיי אויפ'ן וועג אראפגעפאלן. ח

קרח, מי מריבה און זמרי

16:56

די קומענדיגע סדרה איז נאך ערגער, זאגט דער משגיח: קרח, א נשיא אין שבט לוי וועמען דער זוהר רופט דעם גרעסטן צדיק פונעם שבט, קריגט זיך מיט משה און האט א ביטערן סוף. אין חוקת איז דא א טענה אפילו אויף משה רבינו ביי מי מריבה, און ער טאר נישט אריין קיין ארץ ישראל; און אין בלק און פנחס קומט זמרי, דער נשיא און צדיק. ער פרעגט וואס טוט זיך אין די וואכן אז צדיקים פאלן. ט

די מרגלים און די נפילים

20:24

צוריק צו שלח, ערקלערט דער משגיח אז די מרגלים האבן געזען א לאנד זבת חלב ודבש, אבער אויך די נפילים, און האבן פארלוירן דעם בטחון אין הקב"ה'ס הבטחה. די נפילים פון פרשת בראשית, ערקלערט ער, זענען געווען מלאכים מיט וועמען הקב"ה האט זיך געשלאגן עצה פארן באשאפן דעם מענטש, און שמחזאי ועזא האבן געזאגט אז דער מענטש וועט טון שלעכטס. ווען די מענטשן האבן געזינדיגט פארן מבול, האט הקב"ה זיי אראפגעווארפן אויף דער ערד, וואו זיי זענען געפאלן און געווארן די ערגסטע פון יענעם דור, און זייערע אייניקלעך זענען די וואס האבן דערשראקן די מרגלים. י,כ

25:23

פון דעם גיט דער משגיח א כלל: די תורה איז נישט קיין געשיכטע־בוך. וואס עס שטייט אין איר חזר'ט זיך איבער אין יעדן דור און ביי יעדן מענטש, און ווער עס קוקט נאך זיין טאג וועט עס געפינען אין דער תורה. דער נסיון פון די מרגלים מיט די נפילים איז געווען אין די פערציג טעג פון ראש חודש תמוז ביז תשעה באב, ממילא טרעפן אויך מיר אין די טעג נפילים.

עולם, שנה, נפש

28:25

דער משגיח דערמאנט אז ער האט אמאל געלערנט פון ספר יצירה אז די וועלט איז באשאפן אין דריי, מקום, זמן און נפש, און וואס עס געפינט זיך אין איינעם געפינט זיך אין די אנדערע. א פאר מינוט גיין פון די צוהערער שטייט דער קודש הקדשים, דער הייליגסטער מקום; יום כיפור איז דער הייליגסטער זמן און דער כהן גדול די הייליגסטע נפש, און יום כיפור קומען אלע דריי צוזאמען. ממילא, אויב ס'זענען דא געפאלענע נשמות, זענען אויך דא געפאלענע צייטן. ל

די דריי וואכן: גרויסע טעג וואס זענען געפאלן

31:42

די דריי וואכן, וואס הייבן זיך אן יענע נאכט, זענען טעג פון אבילות: מ'מאכט נישט קיין חתונות און מ'שערט זיך נישט, און פון ראש חודש ווערט די אבילות שטארקער ביז תשעה באב. דער משגיח פרעגט צי דאס זענען קליינע טעג, און ענטפערט אז דאס זענען גרויסע טעג; ווי דער נביא זכריה זאגט, וועלן די תעניתים ווערן די פרייליכסטע טעג פונעם יאר. דאס זענען הויכע טעג וואס זענען געפאלן, און ווען הקב"ה וועט אויפבויען דעם בית המקדש וועלן זיי ווידער אויפשטיין אין זייער גאנצער הויך. נ

36:20

דעם פאל שפירט מען: ווי די ספרים ערקלערן, איז אין די טעג שווער צו לערנען און צו דאווענען, און א שווערקייט אויפ'ן הארץ ציט דעם מענטש אראפ.

די טעג אויפהייבן: גראבן נאכן אוצר

37:08

דער משגיח פרעגט וואס מ'זאל טון, און ענטפערט: נישט זיך לאזן אראפציען ווי דער דור המבול פון די נפילים, נאר טון ווי נח, זיך מחזק זיין אין אמונה, בטחון און ווארטן אויף משיח, און מיט עקסטער השתדלות זיך איבערגעבן צו לערנען און צו דאווענען מיט כוונה. די נפילים האבן געזאגט מ'זאל נישט באשאפן דעם מענטש, און די טעג זענען טעג פון חורבן, אבער ער זאגט אז מ'דארף זיין ווי יהושע און כלב, נישט ווי די צען מרגלים.

39:41

אין די טעג זענען באהאלטן אוצרות. משה רבינו האט געזאגט די מרגלים "וחפרו", זיי זאלן גראבן די ערד, און דער משגיח ברענגט דעם רמ"ע מפאנו אויף "בכורי ענבים": די אותיות וואס קומען פאר די אותיות פון "ענבים" זענען דער נאמען פונעם שטן. דאס זענען טעג פונעם שטן, אבער ווער עס גראבט געפינט אין זיי אמת'ע אוצרות, נישט ווי די וואס גראבן ארויס שטיקלעך ליים וואס זענען קיין גראשן נישט ווערט. ס,ע

ראיות אז דאס זענען גרויסע טעג

41:57

אז דאס זענען גרויסע טעג ווייסט דער משגיח ווייל זיי וועלן ווערן די גרעסטע טעג פונעם יאר. דעם טאג פאר שבעה עשר בתמוז האט אהרן געזאגט "חג לה' מחר"; למחרת האט משה צעבראכן די לוחות און עס איז געווארן א תענית, אבער אהרן, א נביא, איז גערעכט געווען, און ווען דער טאג וועט אויפשטיין וועט ער זיין א גרויסער יום טוב. דער חתם סופר רעכנט אויס אז רות איז שבעה עשר בתמוז געווארן מעוברת מיט עובד, דער זיידע פון דוד, און דער מדרש זאגט אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב: די דריי וואכן הייבן זיך אן און ענדיגן זיך מיט משיח. פ,צ,ק

45:25

ער לייגט צו א רמז: "סומך ה' לכל הנופלים" איז בגימטריא תמוז, ווייל תמוז איז געפאלן ביז דער ערד. אב, וואס נאר א טייל דערפון איז געפאלן, איז געבויגן, און דאס איז "זוקף לכל הכפופים". ר

פרשת פנחס און די שליחות פון די דריי וואכן

47:29

פרשת פנחס, וואס מ'ליינט דעם ערשטן שבת פון די דריי וואכן, רעדט פון צעטיילן ארץ ישראל, הגם דאס זענען טעג פון גלות, און ענדיגט זיך מיט די קרבנות פון אלע ימים טובים, ווייל די טעג וועלן ווערן ימים טובים. דער משגיח ברענגט פונעם חוזה פון לובלין אז די דריי שבתים פון די דריי וואכן האבן אין זיך די גדלות פון פסח, שבועות און סוכות.

50:00

די שליחות פון די וואכן, זאגט ער, איז זיי איבערצומאכן דורך תורה, תפילה און צדקה. פרשת בלק ווייזט ווי אזוי: הקב"ה האט איבערגעדרייט בלעם'ס קללה אויף א ברכה ווייל ער האט ליב כלל ישראל, און ער וויל אז אויך די וואכן זאלן ווערן א ברכה. ש

לבן, בלעם, נבל און ברזילי

53:08

ווייל בלק עפנט די דריי וואכן, אנטפלעקט דער משגיח א סוד: דער תרגום יונתן, אין בלק און ווידער ווען פנחס הרג'עט בלעם, זאגט אז בלעם איז געווען לבן. פונעם אריז"ל לייגט ער צו אז די נשמה איז צוריקגעקומען אלס נבל, וואס האט נאך אלע טובות נישט געוואלט געבן דוד קיין עסן, און דערנאך אלס ברזילי הגלעדי, וואס האט געברענגט שפייז פאר דוד ווען ער איז אנטלאפן פון אבשלום, און וועמען דוד האט באפוילן שלמה צו באלוינען. אא,אב,אג,אד

55:43

פארוואס האט אזא שלעכטע נשמה זוכה געווען אזוי שנעל צו ווערן א צדיק? ווייל לבן האט געהאט גוטס אינעווייניג, ענטפערט דער משגיח: צדיק'ישע קינדער קענען אויפהייבן אפילו א שלעכטן טאטן, און לבן'ס קינדער זענען געווען רחל, לאה, זלפה און בלהה, מיט יעקב אלס איידעם. די ראשי תיבות פון ברזילי זענען בלהה, רחל, זלפה, לאה און יעקב.

בלק'ס באהאלטענע גוטס און די צייט פון איבערמאכן

58:42

אויך בלק האט געהאט גוטס אין זיך, פירט אויס דער משגיח: פון אים איז ארויס עגלון, דער טאטע פון רות, ממילא איז בלק אן עלטער־זיידע פון דוד המלך און משיח. דאס איז די סדרה פון איבערמאכן, און ער זאגט אז ווער עס חושד'ט עפעס שלעכטס אין זיך זאל עס יעצט איבערמאכן, שלעכטע מדות אויף גוטע, און די תאוות ווענדן צו גוטס אנשטאט זיי ארויסצווארפן. די מרגלים, קרח און זמרי זענען געווען גרויסע מענטשן וואס זענען געפאלן און דארפן אויפשטיין, און ער פרעגט פארוואס כלב און יהושע זענען נישט געפאלן.

דאס קערנדל חמץ: די תפילה וואס האט געפעלט

1:02:12

דער משגיח ענדיגט מיט א מעשה פון די ספרים: א צדיק האט צוגעגרייט א פסח אן א שום חשש, און דאך האט זיך ביים סדר געפונען א קערנדל ווייץ אין זיין זופ. דער מלאך פון חלומות האט אים געזאגט אז ער האט אלעס געטון, נאר פארגעסן צו דאווענען אויף א כשר'ן פסח, און אז א פויגל האט אריינגעווארפן דאס קערנדל דורכ'ן קוימען אין זיין טאפ.

1:05:11

דאס זעלבע האט געפעלט ביי די מרגלים: תפילה. משה רבינו האט מתפלל געווען פאר יהושע, ווי רש"י זאגט, און כלב איז אליין געגאנגען מתפלל זיין ביי די קברי אבות. דער משגיח ענדיגט מיט א תפילה אז הקב"ה זאל העלפן איבערמאכן דעם בית המקדש, אונז אליין און די טעג, ווי דער נביא זכריה זאגט, לששון ולשמחה. אה,נ

מראי מקומות

תורה

  1. ב Bereishis 46:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ד Bamidbar 1:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:13
  3. ה לכאורה Bamidbar 7:36 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:13
  4. ו Bamidbar 26:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:13
  5. י Bamidbar 13:33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:24
  6. כ Bereishis 6:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:24
  7. ס לכאורה Devarim 1:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:41
  8. ע Bamidbar 13:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:41
  9. פ Shemos 32:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:57
  10. ש Devarim 23:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 50:00

נביאים

  1. נ Zechariah 8:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:42, 1:05:11
  2. אג לכאורה Shmuel I 25 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:08
  3. אד לכאורה Melachim I 2:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:08

כתובים

  1. מ לכאורה Divrei HaYamim I 23:13 30:18 מפתח
  2. ר Tehillim 145:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:25

תרגום

  1. אא לכאורה Targum Yonasan on Bamidbar 22:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:08
  2. אב לכאורה Targum Yonasan on Bamidbar 31:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:08

תלמוד בבלי

  1. א לכאורה Sanhedrin 82b מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ת לכאורה Sanhedrin ch. 11 (Perek Chelek) 52:39 מפתח

מדרש

  1. ק Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 41:57

זוהר און קבלה

  1. ט Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:56
  2. ל Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:25

ראשונים

  1. ג Rashi (מקום נישט באשטימט) 3:48 מפתח
  2. ח לכאורה Rashi on Bamidbar 13:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:50
  3. אה לכאורה Rashi on Bamidbar 13:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:05:11

אחרונים און חסידות

  1. ז Kedushas Levi (מקום נישט באשטימט) 14:00 מפתח
  2. צ Derashos Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 41:57

עיקרי הדברים

  1. 2:24 זמרי איז געווען א חשוב'ער צדיק: נשיא פון שבט שמעון, איינער פון די שבעים נפש, וועמענס טאג אין ניסן ווערט נאך היינט געהאלטן, און אפילו נאך זיין עבירה הייסט א משפחה אויף זיין נאמען.
  2. 14:54 די פערציג טעג פון ראש חודש תמוז ביז תשעה באב זענען די טעג וואס די מרגלים זענען געווען אין ארץ ישראל, טעג פון מדת הדין, און די פרשיות דערציילן פון צדיקים וואס זענען פארדארבן געווארן.
  3. 25:23 די תורה איז נישט קיין געשיכטע־בוך: וואס די מרגלים האבן געטראפן אין מקום, די נפילים, טרעפן מיר אין זמן אין די פערציג טעג.
  4. 33:17 די דריי וואכן זענען נישט קיין נידעריגע טעג, נאר הויכע טעג וואס זענען געפאלן, און וועלן ווערן די פרייליכסטע טעג פונעם יאר.
  5. 49:57 די שליחות פון די דריי וואכן איז זיי איבערצודרייען פון קללה אויף ברכה דורך מער תורה, תפילה און צדקה, אזוי ווי הקב"ה האט פון אהבה איבערגעדרייט בלעם'ס קללה אויף א ברכה.
  6. 56:30 אפילו לבן, בלעם און בלק האבן געהאט גוטס אינעווייניג, וואס איז שפעטער איבערגעמאכט געווארן אויף ברזילי און אויף דוד המלך און משיח.
  7. 1:05:11 דאס וואס האט געפעלט ביי די מרגלים איז געווען תפילה; יהושע און כלב זענען ניצול געווארן ווייל זיי האבן עס געהאט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:55 פארוואס רעכנט די תורה די זיבעציג וואס זענען אראפ קיין מצרים מיט'ן לשון יחיד "נפש"?

    תירוץ: 3:15 ווייל זיי האבן אלע געדינט איין גאט; די תורה עדות'ט אז זיי זענען געווען צדיקים, און זמרי צווישן זיי.

  2. קשיא: 21:21 ווער זענען געווען די נפילים וואס האבן דערשראקן די מרגלים?

    תירוץ: 21:42 מלאכים וואס האבן געטענה'ט אז מ'זאל נישט באשאפן דעם מענטש, זענען אראפגעווארפן געווארן אויף דער ערד, זענען געפאלן און האבן געברענגט דעם מבול; די ריזן וואס די מרגלים האבן געטראפן שטאמען פון זיי.

  3. קשיא: 40:00 פארוואס האט משה רבינו געזאגט די מרגלים "וחפרו"?

    תירוץ: 40:56 דאס זענען טעג פונעם שטן, אבער ס'איז באהאלטן אין זיי גוטס, און ווער עס גראבט וועט עס געפינען.

  4. קשיא: 41:54 פון וואו ווייסט מען אז דאס זענען גרויסע טעג?

    תירוץ: 41:57 ווייל זיי וועלן ווערן די גרעסטע טעג פונעם יאר, אזוי ווי דער נביא זכריה זאגט.

  5. קשיא: 55:43 פארוואס האט דער רשע לבן זוכה געווען אזוי שנעל איבערגעמאכט צו ווערן אויפ'ן צדיק ברזילי?

    תירוץ: 56:30 אינעווייניג האט ער געהאט גוטס, וואס מ'זעט פון זיינע קינדער, די אמהות פון כלל ישראל, און זיין איידעם יעקב, וואס קענען אויפהייבן דעם עלטערן.

  6. קשיא: 1:01:32 פארוואס זענען כלב און יהושע נישט געפאלן ווי די אנדערע מרגלים, וואס זענען אויך געווען צדיקים?

    תירוץ: 1:05:14 צוליב תפילה: משה רבינו האט מתפלל געווען פאר יהושע, און כלב איז געגאנגען מתפלל זיין ביי די קברי אבות.

מעשיות

  1. 1:02:12 דער צדיק און דאס קערנדל חמץ

    א צדיק האט באשלאסן צו האבן א פסח אן א שום חשש, און האט גערייניגט טאג און נאכט און צוגעגרייט די בעסטע מצות און וויין. ביים סדר איז ער געווען פרייליך, ביז מ'האט געטראפן א קערנדל ווייץ אין זיין זופ. ער האט געמאכט אז דער מלאך וואס איז ממונה אויף חלומות זאל אים זאגן פארוואס און ווי אזוי עס איז געשען. דער מלאך האט געזאגט אז ער האט אלעס געטון בשלימות, נאר ער האט פארגעסן צו דאווענען צום אייבערשטן אויף א כשר'ן פסח; א פויגל האט געטראגן א קערנדל ווייץ און עס אריינגעווארפן דורכ'ן קוימען אין זיין טאפ.

    אין דער מעשה: דער סאטמארער רב, דער קלויזנבורגער רבי

    דערציילט אין נאך 6 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 12:02 פון פרשת שלח, וואס מ'ליינט ווען מ'בענטשט תמוז, ברענגט די תורה א נייעם סארט מענטש, צדיקים וואס זענען געפאלן: די מרגלים, קרח, משה ביי מי מריבה, זמרי.
  2. 31:04 לויט ספר יצירה, אז מקום, זמן און נפש זענען אנטקעגן איינס דאס אנדערע, איז דער משגיח מחדש אז פונקט ווי ס'זענען דא געפאלענע נשמות, די נפילים, זענען דא געפאלענע צייטן, און די דריי וואכן זענען אזעלכע טעג.
  3. 40:00 משה רבינו האט געזאגט די מרגלים "וחפרו", ווייל לויט'ן רמ"ע מפאנו זענען די אותיות פאר די אותיות פון "ענבים" דער נאמען פונעם שטן: דאס זענען טעג פונעם שטן, אבער ס'איז אין זיי באהאלטן גוטס פאר דעם וואס גראבט.
  4. 43:39 די דריי וואכן הייבן זיך אן און ענדיגן זיך מיט משיח: שבעה עשר בתמוז איז רות געווארן מעוברת מיט עובד, דער זיידע פון דוד, און משיח ווערט געבוירן תשעה באב.
  5. 45:25 "סומך ה' לכל הנופלים" איז בגימטריא תמוז, ווייל תמוז איז געפאלן ביז דער ערד, און אב, וואס איז נאר געבויגן, איז "זוקף לכל הכפופים".
  6. 48:27 פרשת פנחס, וואס מ'ליינט אין די דריי וואכן, ברענגט די קרבנות פון אלע ימים טובים, ווייל די טעג וועלן ווערן ימים טובים.
  7. 56:46 לבן'ס נשמה איז שנעל מתוקן געווארן אויף ברזילי צוליב זיינע צדיק'ישע קינדער און איידעם, וועמענס ראשי תיבות, בלהה, רחל, זלפה, לאה און יעקב, זענען ברזילי.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 37:34 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זיך נישט לאזן אראפציען פון דער שווערקייט פון די טעג, נאר זיך מחזק זיין אין אמונה, בטחון און ווארטן אויף משיח, און זיך מוסיף זיין אין לערנען און דאווענען מיט כוונה.
  2. 41:24 ער זאגט אז דאס זענען טעג פון גראבן: מ'דארף גראבן מיט אלע כוחות כדי צו געפינען די אוצרות וואס זענען באהאלטן אין זיי.
  3. 49:57 ער רופט אן די שליחות פון די דריי וואכן זיי איבערצומאכן דורך מער לערנען, כוונה אין תפילה און צדקה, כדי צו ברענגען משיח.
  4. 1:00:01 ער זאגט אז ווער עס חושד'ט אז ס'איז דא עפעס שלעכטס אין אים, זאל נוצן די צייט עס איבערצומאכן, און ווענדן זיינע תאוות צו גוטס אנשטאט זיי ארויסצווארפן.
  5. 1:04:39 ער לערנט אז מ'דארף דאווענען אויף הצלחה און זיך נישט פארלאזן נאר אויף די אייגענע השתדלות.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אביגיל, אברהם אבינו, אבשלום, אהרן הכהן, אלעזר הכהן, בלהה, בלעם, בלק, ברזילי הגלעדי, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, דער לובלינער חוזה, דער רמ"ע מפאנו, זכריה הנביא, זלפה, זמרי בן סלוא, יהושע בן נון, יעקב אבינו, כלב בן יפנה, לאה אמנו, לבן, משה רבינו, נבל הכרמלי, נח, נחשון בן עמינדב, נמרוד, עגלון מלך מואב, עובד, עשו, פינחס, קין, קרח, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רות, רחל אמנו, שאול בן הכנענית, שלומיאל בן צורישדי, שלמה המלך, שמחזאי און עזאל

ערכים אבילות, בין המצרים, גימטריא, כהן גדול, מדת הדין, מקום המקדש, מרגלים, נפילים, סטרא אחרא, עולם שנה נפש, קודש הקדשים, ראשי תיבות, רבונו של עולם, תיקון

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט