דרשה בלשון הקודש - משיח נטמן בימי בין המצרים - והעבודה לגלותו

קאטאלאג: זמנים בין המצרים נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 32 תשנ"ז (1996–97) אידיש 1 שעה 10 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 10 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז אונטער דער ערלה פון די ימי בין המצרים איז באהאלטן די ליכטיקייט פון משיח, און אז די עבודה פון יעדן איד, בפרט פון בחורים, איז אראפצונעמען די ערלה פונעם הארץ דורך תורה, שמירת עינים און גוטע מדות.

דער משגיח עפנט מיט א קשיא אויף פרשת פנחס: פארוואס שטייט ביים חלוקת הארץ מנשה פאר אפרים, און פארוואס זאגט די תורה ווידער "ראובן בכור ישראל", ווען דער סדר הדגלים האט זיך שוין געטוישט? דערנאך ווייזט ער אז די ימי בין המצרים באהאלטן א גרויסע ליכטיקייט אונטער א ערלה. בלק, א גרויסע קליפה, האט אין זיך געטראגן דעם שורש פון משיח דורך רות, דערפאר הייסט א פרשה אויף זיין נאמען, און זיינע אייגענע קרבנות האבן געברענגט די ישועה. פנחס, וואס ווערט אליהו, וועט אראפנעמען די ערלה פון דער גאנצער וועלט. די דריי וואכן זענען די ערלה פונעם זמן. תמוז און אב, די חדשים פון ראובן און שמעון, זענען מיט זיי געפאלן, און אין סדר התיקון וועלן זיי זיין די ערשטע; דאס איז דער תירוץ אויף דער ערשטער קשיא. ער רופט די בחורים אין שילה אראפצונעמען די ערלה פונעם הארץ דורך תורה און שמירת עינים, און ער ענדיגט מיט דער האפענונג אז די תעניתים זאלן ווערן ימים טובים.

ענינים: דער באהאלטענער שורש פון משיח · בלק, בלעם און פנחס · קדושה און קליפה · די חדשים תמוז און אב

סדר השיעור

  1. 0:00 מנשה פאר אפרים אין פרשת פנחס שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס די תורה שטעלט מנשה פאר אפרים ביים חלוקת הארץ, כאטש יעקב אבינו האט געשטעלט אפרים פריער, און פארוואס פרשת פנחס זאגט ווידער "ראובן בכור ישראל" נאכדעם וואס דער סדר הדגלים האט זיך געטוישט. ער מערקט אן אז די פרשיות פון בלק און ווייטער זענען די פרשיות פון בין המצרים.

  2. 3:58 פארוואס בלק איז זוכה צו א פרשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז נחמיה איז נישט זוכה געווען אז א ספר זאל הייסן אויף זיין נאמען, און פרעגט פארוואס דער רשע בלק יא. אונטער בלק ליגט א באהאלטענע פנימיות: פון אים איז ארויס רות און דער שורש פון משיח. ער ברענגט דעם רמב"ם וואס לערנט ארויס משיח פון פרשת בלק, און דעם מדרש אז משיח איז געבוירן געווארן אין תשעה באב.

  3. 8:23 א גרויסע טומאה באהאלט א גרויסע קדושה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק א כלל: א גרויסע טומאה איז א סימן אז אונטן איז דא קדושה, אזוי ווי דער ברית קודש איז צוגעדעקט מיט ערלה, און אזוי ווי דער חזון איש האט געשריבן וועגן א בחור מיט שוועריקייטן. ער ווענדט דאס אן אויף חברון און שכם, די מקומות פון מילה, און אויף בין המצרים, טעג וואס האבן א גרויסע באהאלטענע ליכטיקייט, ווי דער מגיד ממעזריטש און די תלמידים פונעם בעל שם טוב האבן געלערנט.

  4. 16:42 בלק'ס קרבנות און דער שורש פון משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז בלק האט געזען אז משיח וועט ארויסקומען פון אים, און דערפאר האט ער געוואלט פארטיליגן כלל ישראל. ער טייטשט "בן צפור" אלס א רמז אויף משיח, און ווייזט אז די קרבנות וואס בלק האט געברענגט כדי צו שעלטן כלל ישראל זענען געווען דער זכות פאר וואס רות איז פון אים ארויס. פונעם פסוק "ועת צרה היא ליעקב וממנה יושע" און פונעם אריז"ל לערנט ער ארויס אז די צרה אליין איז די ישועה.

  5. 20:28 אפילו א רשע דינט כבוד שמים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז פרעה האט געהאט א זכות, ווייל דורך אים איז געווארן א קידוש השם ביי קריעת ים סוף, און דעם פסוק אז דער אויבערשטער האט אלעס באשאפן פאר זיין כבוד, אפילו א רשע. ער ברענגט די גמרא וועגן שלא לשמה פון בלק'ס קרבנות, און דעם נביא מיכה "עמי זכר נא מה יעץ בלק". ער טייטשט "יושב ממולי" אז בלק האט מורא געהאט אז כלל ישראל וועט אים אפשניידן ווי א ערלה, און גייט איבער צו פנחס.

  6. 25:49 פנחס, אליהו און די מילה פון דער וועלט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט צוויי מדרשים אויף "בריתי שלום" פון פנחס: אז ער ווערט אליהו הנביא, דער מבשר פון דער גאולה, און אז ער ווערט דער מלאך הברית ביי יעדער ברית מילה. ער איז מיישב זיי: מילה איז סיי בפרטיות סיי בכלליות, דאס אראפנעמען די ערלה פון דער גאנצער וועלט, וואס עשו איז איר שורש. דערנאך ווייזט ער פון ספר יצירה אז די דריי וואכן זענען די ערלה פונעם זמן, מיט א באהאלטענער ליכטיקייט אונטן, און דערפאר באווייזט זיך אליהו אין שבת פנחס.

  7. 34:08 צוויי סדרים פון די שבטים; תמוז און אב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ביי די שבטים איז דא א סדר פון תיקון, לויט די תולדות, און א סדר פון קלקול, די דגלים נאכן חטא, וואו ראובן האט פארלוירן זיין ארט. יעדער חודש איז מכוון קעגן א שבט; ראובן און שמעון, דער פערטער און פינפטער אין די דגלים, זענען תמוז און אב, און ווען זיי זענען געפאלן, זענען די חדשים געפאלן אין די קליפות. לעתיד לבוא וועט יעדער קלקול זיך אומקערן צו זיין תיקון.

  8. 38:56 די אבנים פון אהרן און די קדושה פון ראובן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז אפילו נאכן חטא העגל זענען די נעמען אויף די אבני שהם פון אהרן געשריבן לויט די תולדות, ווייל אהרן, וואס גייט אריין אין קודש הקדשים, שטעלט פאר כלל ישראל אין זיין מצב פון תיקון. ער ערקלערט די קדושה פון ראובן, "כחי וראשית אוני" פון יעקב אבינו, און זאגט אז תמוז און אב, די חדשים פון ראובן און שמעון, וועלן לעתיד לבוא זיין העכער פון אלע חדשים.

  9. 42:26 דער תירוץ אויף דער ערשטער קשיא; דער נעלם פון בלק שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארענטפערט זיין ערשטע קשיא: אין בין המצרים רעדט די תורה פון חלוקת הארץ לויטן סדר התיקון, דערפאר איז ראובן דער בכור און מנשה קומט פאר אפרים. ער קערט זיך אום צו בלק, וואס זיין פרשה הייסט נאך דעם באהאלטענעם גוטס אין אים, און ערקלערט די חשיבות פון גימטריא און פונעם מילוי, דער נעלם פון די אותיות, וואס ביי בלק ווייזט אויף משיח.

  10. 47:54 אראפנעמען די ערלה פונעם הארץ שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די עבודה פון יעדן איד וואס דער אויבערשטער האט אים אנגערירט ביים הארץ אין די טעג, איז אראפצונעמען די ערלה פון זיין הארץ, ווי די תורה זאגט "ומלתם את ערלת לבבכם"; ווען כלל ישראל טוט דאס, נעמט דער אויבערשטער אראפ די ערלה פון דער וועלט. ער זאגט די בחורים אז זיי זענען דער אמת'ער צבא פון כלל ישראל, און אז די נסים וואס מ'האט געזען אין די מלחמות מיט די אראבער און אין דער מלחמת המפרץ זענען געקומען דורך דער הגנה פון תורה.

  11. 50:59 ירושלים ווערט באשלאסן אין הימל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז אלעס דרייט זיך ארום ירושלים, און אז קיין ראש הממשלה באשטימט נישט וואס עס וועט זיין דארט: דער אויבערשטער משפט'ט די שרים אויבן פאר די מלכים אונטן. דער קריג אויף ירושלים אונטן איז א סימן אז אין הימל איז דא א דין, אפשר ווייל עס איז געקומען די צייט אז ירושלים זאל זיך אומקערן, און די מלאכים פון די אומות זענען מקטרג. דער ענטפער, זאגט ער, איז תשובה: די תורה פון די בחורים און צדקה, דורך וואס משיח וועט קומען.

  12. 55:05 שבת חזון און דער בית השלישי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פונעם קדושת לוי אז אין שבת חזון ווייזט דער אויבערשטער יעדן איד דעם בית השלישי, און ווייזט אז די באהאלטענע אותיות פון "תשעה באב" זענען א רמז אויפן בית השלישי. ער ערקלערט פונעם זוהר אז מנחה פון שבת איז די העכסטע צייט, און אז די שבתים פון בין המצרים, בפרט שבת חזון, זענען אינגאנצן אזוי; יעדער קומט דערצו לויט ווי ער האט זיך געגרייט די וואך.

  13. 58:13 שילה, יוסף און שמירת עינים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט די בחורים אז דאס וואס זיי לערנען אין שילה ווייזט אז זייערע נשמות געהערן צו שילה און צו דער קדושה פון יוסף, קדושת עינים. ער ברענגט די גמרא אז אין שילה האט מען געגעסן קדשים קלים "בכל הרואה", נישט ווי אין ירושלים, און ערקלערט אז תמוז און אב זענען די צוויי אויגן. אין דער צייט פון עקבתא דמשיחא דארפן די בחורים היטן די אויגן, בפרט אין די חדשים; ער לייגט צו אז שילה איז דער מקום פון זיווגים, און אז דער אויבערשטער און כנסת ישראל זענען דער חתן און די כלה.

  14. 1:04:29 ספר במדבר ענדיגט זיך מיט א חתונה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז ווען מ'גייט אריין אין די ניין טעג ענדיגט מען ספר במדבר, וואס ענדיגט זיך מיט די חתונות פון די בנות צלפחד, און ברענגט די תוספות אין גיטין אז צווישן במדבר און דברים איז נישטא קיין הפסק: עס איז נישטא קיין כריתות, נאר א זיווג של קדושה. ספר דברים הייבט זיך אן מיט תוכחה, אזוי ווי א בדחן זאגט מוסר פאר א חתן פאר דער חופה. ער ענדיגט אז תשעה באב וועט ווערן א יום טוב, אז דער מעסער אראפצונעמען די ערלה ליגט אין די הענט פון די בחורים, און מיט א תפילה אויף דער גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

מנשה פאר אפרים אין פרשת פנחס

0:13

דער משגיח עפנט מיט א קשיא. יעקב אבינו האט געשטעלט אפרים פאר מנשה, און פונדעסטוועגן, ווען די תורה ציילט די משפחות און די נשיאים וואס טיילן די ארץ, קומט מנשה פריער. אויך פרעגט ער פארוואס פרשת פנחס זאגט ווידער "ראובן בכור ישראל", וואס יעדער קינד אין חומש ווייסט, און נאכן חטא העגל איז שוין געווען א נייער סדר, דער סדר הדגלים. ער מערקט אן אז די פרשיות פון בלק און ווייטער זענען די פרשיות פון בין המצרים. א,ב,ג,ד

פארוואס בלק איז זוכה צו א פרשה

4:01

דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז נחמיה איז נישט זוכה געווען צו א ספר אויף זיין נאמען, און דער רשע בלק יא. בלק איז א רשע פון אינעווייניג און פון אויסנווייניג, אבער אין אים איז באהאלטן א גוטס: פון עגלון מלך מואב איז ארויס רות און דער שורש ישי, און די גמרא זאגט אז אין זכות פון זיינע קרבנות איז רות פון אים ארויס. ה,ו

6:52

ממילא טראגט פרשת בלק אין זיך צמיחת משיח. דער רמב"ם'ס ערשטע ראיה אויף משיח איז "וקם שבט מישראל" אין בלק, און דער מדרש זאגט אז משיח איז געבוירן געווארן אין תשעה באב. די דריי וואכן, זאגט ער, האבן גרויסע ליכטיקייטן, צוגעדעקט מיט אבילות. ז,ח,ט

א גרויסע טומאה באהאלט א גרויסע קדושה

8:25

דער משגיח שטעלט אוועק א כלל: וואו מ'געפינט א גרויסע טומאה, ליגט אונטן קדושה, אזוי ווי דער ברית קודש איז צוגעדעקט מיט ערלה. דער חזון איש האט געשריבן וועגן א בחור מיט שוועריקייטן אז ער האט א ליכטיקע צוקונפט אויב ער ווענדט זיך צו תורה, ווייל "כל הגדול מחבירו יצרו גדול ממנו". י,כ

12:01

ער ווענדט דאס אן אויף ארץ ישראל. חברון איז דער מקום המילה און פון די ענקים; שכם איז יוסף'ס ארט, און די גמרא אין יבמות פארבינדט פריעה מיט יהושע פון יוסף'ס שבט. דערפאר קעמפן די שונאים דווקא דארט. ל

13:22

בין המצרים באהאלט א וואונדערליכע ליכטיקייט. דער מגיד ממעזריטש האט געזאגט אז מ'קען דווקא דאן דערגרייכן די שכינה, און די תלמידים פונעם בעל שם טוב האבן געזאגט אז די שבתים פון די טעג זענען העכער פון אלע שבתים, ווייל שבת איז נישטא קיין קליפה. אויך בלק איז געווען א גרויסע קליפה מיטן שורש פון משיח אונטן, און ווייל ער האט דאס געזען, האט ער געוואלט פארטיליגן כלל ישראל.

בלק'ס קרבנות און דער שורש פון משיח

16:59

דער משגיח טייטשט "בן צפור" אלס א רמז אויף משיח. בלק האט געברענגט קרבנות כדי צו פארטיליגן כלל ישראל, און פונקט אין זייער זכות איז רות פון אים ארויס. ווי דער פסוק זאגט, "ועת צרה היא ליעקב וממנה יושע": פון דער צרה אליין קומט די ישועה, און אזוי טייטשט אויך דער אריז"ל "אם תקום עלי מלחמה בזאת אני בוטח". נ,ס

אפילו א רשע דינט כבוד שמים

20:28

דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז פרעה האט געהאט א זכות, ווייל דורך אים איז געווארן א קידוש השם ביי קריעת ים סוף, און דעם פסוק אז דער אויבערשטער האט אלעס געמאכט פאר זיין כבוד, אפילו א רשע. די גמרא לערנט פון בלק אז שלא לשמה ברענגט צו לשמה, ווייל זיינע קרבנות האבן ארויסגעברענגט רות. ע,פ,ו

23:36

דערפאר זאגט דער נביא "זכר נא מה יעץ בלק": דער משגיח ערקלערט אז כלל ישראל דאנקט דעם אויבערשטן פאר דער עצה וואס האט געברענגט משיח. בלק האט אויך מורא געהאט אז כלל ישראל וועט אים אפשניידן, און דער משגיח טייטשט "יושב ממולי" פונעם ווארט מילה. פנחס, וואס האט גע'הרג'עט זמרי און כזבי, האט דערנאך באקומען דעם ברית שלום. ק,ר

פנחס, אליהו און די מילה פון דער וועלט

25:55

אויף "הנני נותן לו את בריתי שלום" זאגט דער תרגום יונתן אז פנחס ווערט אליהו, דער מבשר פון דער גאולה; דער מהר"ל ערקלערט אז אליהו איז די מציאות פון דער גאולה, און אין גלות איז ער נישט בשלימות. א צווייטער מדרש זאגט אז ער ווערט דער מלאך הברית ביי יעדער ברית מילה. ש,ת,אא

27:43

דער משגיח איז מיישב: מילה האט א פרט'דיגע זייט, ביים קינד, און א כלל'דיגע, אראפנעמען די טומאה פון דער גאנצער בריאה, און דערפאר זאגט מען עלינו נאך א ברית. עשו, דער ראש פון די אומות, איז קיינמאל נישט נימול געווארן, ווי דער דעת זקנים ברענגט; ער איז די ערלה פון דער וועלט. ביי דער גאולה וועט אליהו מאכן די גרויסע מילה, און "לא יהיה שריד לבית עשו". אב,אג,אד,אה

31:25

פון ספר יצירה ווייזט ער אז וואס עס איז דא אין נפש, איז דא אין זמן. די דריי וואכן זענען די ערלה פונעם יאר, מיט סכנות, אבער אונטן ליגט א ליכטיקייט, און זיי וועלן ווערן טעג פון שמחה. דערפאר באווייזט זיך אליהו אין שבת פנחס, אינמיטן די טעג. או

צוויי סדרים פון די שבטים; תמוז און אב

34:13

ביי די שבטים זענען דא צוויי סדרים: תיקון, לויט די תולדות, און קלקול. נאכן חטא האבן יעקב אבינו'ס ווערטער אראפגענומען ראובן פונעם ערשטן ארט, און אין די דגלים גייט יהודה פאראויס. אבער יעדער קלקול האט א תיקון און וועט זיך אומקערן צום ערשטן מצב; דער אריז"ל זאגט אז אפילו די עבודה וועט זיך אומקערן צו די בכורים. אז,אח

37:08

יעדער שבט איז מכוון קעגן א חודש. ראובן, דער פערטער אין די דגלים, איז תמוז; שמעון, דער פינפטער, איז אב. ווען זיי זענען געפאלן, דורך קרח און דורך זמרי, זענען די חדשים געפאלן אין די קליפות.

די אבנים פון אהרן און די קדושה פון ראובן

39:04

אפילו נאכן חטא העגל זענען די נעמען אויף אהרן'ס אבני שהם לויט די תולדות, ווייל אהרן, וואס גייט אריין אין קודש הקדשים, די שגרירות פונעם הימל אויף דער ערד, שטעלט פאר כלל ישראל אין זיין תיקון. ראובן איז געווען "כחי וראשית אוני" פון יעקב אבינו, געהיטן אין קדושה, און דערפאר וועלן תמוז און אב זיין העכער פון אלע חדשים. אט,אז

דער תירוץ אויף דער ערשטער קשיא

42:26

דאס איז דער תירוץ אויף דער ערשטער קשיא: אין בין המצרים רעדט די תורה פון חלוקת הארץ לויטן סדר התיקון, דערפאר איז ראובן דער בכור, און מנשה, דער בכור, קומט פאר אפרים.

44:31

צוריק צו בלק זאגט דער משגיח אז די פרשה הייסט נאך דעם נעלם אין אים, די בחינה פון משיח פון "וקם שבט". ער באטאנט אז גימטריא איז חשוב, און ברענגט דעם רמב"ן אין דער הקדמה און "תקופות וגימטריאות פרפראות לחכמה"; דער מילוי, די באהאלטענע אותיות פון א נאמען, איז נאך העכער, און ביי בלק ווייזן זיי אויף משיח. ח,אכ,אי

אראפנעמען די ערלה פונעם הארץ

48:09

דער משגיח זאגט אז יעדער איד וואס דער אויבערשטער האט אים אנגערירט ביים הארץ, דארף אין די טעג ארבעטן אראפצונעמען די ערלה, ווי די תורה זאגט "ומלתם את ערלת לבבכם". דער חטא דעקט צו די פנימיות מיט ערלה; ווען כלל ישראל נעמט זי אראפ אונטן, נעמט דער אויבערשטער זי אראפ פון דער וועלט. ער זאגט די בחורים אז זיי זענען דער אמת'ער צבא: די נסים אין די מלחמות מיט די אראבער און אין מלחמת המפרץ זענען געקומען דורך תורה. אל,אמ

ירושלים ווערט באשלאסן אין הימל

51:07

דער גאנצער קריג דרייט זיך ארום ירושלים, און קיין ראש הממשלה באשטימט נישט וואס וועט זיין דארט, ווייל דער אויבערשטער משפט'ט די שרים אויבן פאר די מלכים אונטן. דער רעש אונטן איז א סימן פון א דין אויבן, אפשר אז עס איז געקומען די צייט פאר ירושלים זיך אומצוקערן, מיט די מלאכים פון די אומות וואס זענען מקטרג. דער ענטפער איז תשובה: דורך דער תורה פון די בחורים און דורך צדקה וועט משיח קומען, ווי "ציון במשפט תפדה". אנ,אס

שבת חזון און דער בית השלישי

55:11

דער קדושת לוי האט געזאגט אז אין שבת חזון ווייזט דער אויבערשטער יעדן איד דעם בית השלישי, און די באהאלטענע אותיות פון "תשעה באב" זענען א רמז דערויף. דער זוהר מאכט מנחה פון שבת פאר די העכסטע צייט, "עת רצון", ווייל שבת איז נישטא קיין דין. די שבתים פון בין המצרים, בפרט שבת חזון, זענען אינגאנצן אזא צייט, און יעדער דערגרייכט עס לויט זיין יגיעה אין תורה די וואך. אע,אפ

שילה, יוסף און שמירת עינים

58:32

דער משגיח זאגט די בחורים אז דאס וואס זיי לערנען אין שילה ווייזט אז זייערע נשמות געהערן צו שילה און צו יוסף'ס קדושת עינים, "בן פורת עלי עין". דערפאר זאגט די גמרא אז אין שילה האט מען געגעסן קדשים אין יעדן ארט פון וואו מ'זעט, נישט ווי אין ירושלים, און דער מדרש דערציילט אז יוסף האט נישט געקוקט אויף די מצרי'שע מיידלעך. אצ,אק,אר

1:01:09

תמוז און אב זענען די צוויי אויגן, דערפאר זאגט מען "עיני עיני ירדה מים", און ביים תיקון "עין בעין יראו". אין עקבתא דמשיחא דארפן בחורים היטן די אויגן, בפרט אין די חדשים. שילה איז דער מקום פון זיווגים, און דער אויבערשטער און כנסת ישראל זענען דער חתן און די כלה פון שיר השירים. אש,את,בב,בג

ספר במדבר ענדיגט זיך מיט א חתונה

1:04:37

ווען מ'גייט אריין אין די ניין טעג ענדיגט מען ספר במדבר, וואס ענדיגט זיך מיט די חתונות פון די בנות צלפחד. די תוספות אין גיטין זאגן אז צווישן במדבר און דברים איז נישטא קיין הפסק, און דער משגיח לייגט צו: נישטא קיין כריתות, נאר א זיווג של קדושה. ספר דברים הייבט זיך אן מיט תוכחה, ווי א בדחן זאגט מוסר פאר א חתן פאר דער חופה. בד,בה

1:07:56

תשעה באב וועט ווערן א יום טוב, אבער די ערלה דעקט נאך צו, דערפאר האלט מען נאך אין אבילות. אין די הענט פון די בחורים ליגט דער מוהל'ס מעסער: תורה, עבודה, גמילות חסדים און גוטע מדות. ער ענדיגט מיט א תפילה אז די תעניתים זאלן ווערן טעג פון ששון ושמחה. מ

מראי מקומות

תורה

  1. א Bamidbar 34:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13
  2. ב Bereishis 48:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13
  3. ג Bamidbar 26:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13
  4. ד Bamidbar 26:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13
  5. ח Bamidbar 24:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:52, 44:31
  6. ר Bamidbar 22:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:36
  7. ש Bamidbar 25:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:55
  8. אז Bereishis 49:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:13, 39:04
  9. אט Shemos 28:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:04
  10. אל Devarim 10:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 48:09
  11. אמ Devarim 30:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 48:09
  12. אצ Bereishis 49:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 58:32
  13. בה Devarim 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:37

נביאים

  1. מ Zechariah 8:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:56
  2. נ Yirmiyahu 30:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:59
  3. ק Michah 6:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:36
  4. אב Zechariah 13:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:43
  5. אה Ovadiah 1:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:43
  6. אנ Yeshayahu 24:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:07
  7. אס Yeshayahu 1:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:07
  8. את Yeshayahu 52:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:09
  9. בג Yeshayahu 62:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:09

כתובים

  1. ס Tehillim 27:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:59
  2. פ Mishlei 16:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:28
  3. צ Tehillim 89:21 23:04 טעקסט מפתח
  4. אפ Tehillim 69:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 55:11
  5. אש Eichah 1:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:09

תרגום

  1. ת לכאורה Targum Yonasan, Bamidbar 25:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:55

משנה

  1. אי Avos 3:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 44:31
  2. בב Yadayim 3:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:09

תלמוד בבלי

  1. ו Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:01, 20:28
  2. כ Sukkah 52a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:25
  3. ל לכאורה Yevamos 71b מפתח אינעם אויסשרייב: 12:01
  4. אק לכאורה Zevachim 118b מפתח אינעם אויסשרייב: 58:32

מדרש

  1. ה Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 4:01
  2. ט לכאורה Eichah Rabbah 1:51 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:52
  3. ע Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 20:28
  4. אא Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 25:55
  5. אר Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 58:32

זוהר און קבלה

  1. או Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:25
  2. אע Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 55:11

ראשונים

  1. ז לכאורה Hilchos Melachim 11:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:52
  2. אד לכאורה Daas Zekeinim, Bereishis 25:25 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:43
  3. אכ לכאורה Ramban, introduction to Chumash מפתח אינעם אויסשרייב: 44:31
  4. בד לכאורה Tosafos, Gittin 2a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:37

אחרונים און חסידות

  1. אח Likutei Moharan (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:13
  2. בא Yaaros Devash (מקום נישט באשטימט) 1:02:25 מפתח

תפילה און פיוט

  1. אג Aleinu (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 27:43

אנדערע

  1. י Igros Chazon Ish (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:25

עיקרי הדברים

  1. 7:22 די דריי וואכן זענען נישט נאר שווערע טעג; זיי באהאלטן גרויסע ליכטיקייטן, אפילו די לידה פון משיח אין תשעה באב, צוגעדעקט מיט א ערלה פון אבילות.
  2. 8:25 וואו מ'געפינט א גרויסע טומאה, איז דאס א סימן אז אונטן ליגט א גרויסע קדושה.
  3. 18:39 בלק'ס קרבנות, וואס ער האט געברענגט כדי צו פארטיליגן כלל ישראל, האבן אים מזכה געווען מיט רות און מיטן שורש פון משיח; די צרה אליין ווערט די ישועה.
  4. 27:43 פנחס, וואס ווערט אליהו הנביא, איז דער מלאך פון סיי דער ברית פון יעדן קינד און סיי פון דער גרויסער מילה וואס וועט אראפנעמען די ערלה פון דער גאנצער וועלט.
  5. 38:50 אין בין המצרים קערט זיך די תורה אום צום סדר התיקון, דער סדר פון די תולדות, וואו ראובן, שמעון און מנשה זענען די ערשטע.
  6. 48:09 די עבודה פון יעדן איד אין די טעג איז אראפצונעמען די ערלה פון זיין הארץ; ווען כלל ישראל טוט דאס אונטן, נעמט דער אויבערשטער אראפ די ערלה פון דער וועלט.
  7. 58:58 די בחורים אין שילה טראגן די קדושה פון יוסף, קדושת עינים, וואס זיי דארפן היטן בפרט אין די חדשים תמוז און אב.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:27 פארוואס שטעלט פרשת פנחס מנשה פאר אפרים און זאגט "ראובן בכור ישראל", נאכדעם וואס דער סדר הדגלים האט זיך געטוישט?

    תירוץ: 42:26 אין בין המצרים רעדט די תורה לויטן סדר התיקון, דער סדר פון די תולדות, וואו די בכורים קומען פריער.

  2. קשיא: 4:01 פארוואס איז דער רשע בלק זוכה געווען צו א פרשה אויף זיין נאמען, ווען נחמיה איז נישט זוכה געווען צו א ספר?

    תירוץ: 5:23 אונטער בלק'ס רשעות איז געלעגן א באהאלטענע גוטסקייט, דער שורש פון משיח דורך רות, און די פרשה הייסט נאך דעם נעלם.

  3. קשיא: 27:16 ווי אזוי גייען צוזאמען די צוויי מדרשים אויף פנחס'ס "בריתי שלום", מבשר הגאולה און מלאך הברית?

    תירוץ: 27:43 מילה האט א פרט'דיגע בחינה, ביי יעדן קינד, און א כלל'דיגע, אראפנעמען די ערלה פון דער גאנצער וועלט; אליהו איז דער מלאך פון ביידע.

  4. קשיא: 59:30 פארוואס האט מען אין שילה געקענט עסן קדשים אין יעדן ארט פון וואו מ'זעט, נישט ווי אין ירושלים?

    תירוץ: 59:49 ווייל שילה טראגט די קדושה פון יוסף, וואס האט געהיטן די אויגן.

  5. קשיא: 1:06:01 פארוואס איז נישטא קיין הפסק צווישן במדבר און דברים אין ספר תורה?

    תירוץ: 1:06:06 לויט די תוספות איז דברים משנה תורה; דער משגיח לייגט צו אז עס איז נישטא קיין כריתות, און די ניין טעג זענען אדרבה א זיווג של קדושה פונעם אויבערשטן מיט כנסת ישראל.

מעשיות

  1. 9:12 דער חזון איש וועגן א בחור מיט שוועריקייטן

    דער משגיח דערציילט אז דער חזון איש האט געשריבן אין א בריוו וועגן א בחור וואס האט נישט געוואלט לערנען און האט געמאכט פראבלעמען. דער חזון איש האט געזאגט אז דער בחור האט א ליכטיקע צוקונפט: אויב ער וועט ווענדן זיין וועג צו תורה, וועט ער שטייגן הויך איבער די אנדערע בחורים. דער משגיח ערקלערט אז אזא שטארקער יצר איז א סימן פון א גרויסע פנימיות'דיגע קדושה.

    אין דער מעשה: דער חזון איש

געדאנקען

  1. 44:31 די פרשה הייסט נישט אויף בלק'ס רשעות, נאר אויף דעם באהאלטענעם דבר אין אים, דער שורש פון משיח דורך רות.
  2. 12:01 חברון און שכם, די מקומות פון אברהם אבינו'ס מילה און פון יוסף, זענען פונקט די ערטער וואו די שונאים קעמפן, ווייל א גרויסע טומאה זיצט וואו א גרויסע קדושה איז באהאלטן.
  3. 31:37 אזוי ווי עס איז דא ערלה אין גוף, איז דא ערלה אין זמן: די דריי וואכן זענען די ערלה פונעם יאר, און אונטער זיי ליגט א ספעציעלע ליכטיקייט.
  4. 27:43 די צוויי מדרשים אויף פנחס'ס ברית גייען צוזאמען: אליהו איז דא ביי דער מילה פון יעדן קינד, און וועט מאכן די גרויסע מילה פון דער גאנצער וועלט ביי דער גאולה.
  5. 37:28 תמוז און אב זענען די חדשים פון ראובן און שמעון, דער פערטער און פינפטער אין די דגלים; זייער פאל האט געמאכט די חדשים פאלן, און אין סדר התיקון וועלן זיי זיין די ערשטע.
  6. 24:40 בלק'ס ווערטער "יושב ממולי" דריקן אויס זיין מורא אז כלל ישראל וועט אים אפשניידן ווי מ'שניידט אפ א ערלה.
  7. 1:01:09 תמוז און אב זענען מכוון קעגן די צוויי אויגן, און דערפאר זענען דאס די חדשים וואס פאדערן א ספעציעלע שמירת עינים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 47:59 דער משגיח זאגט אז יעדער איד וואס דער אויבערשטער האט אים אנגערירט אין די טעג, דארף ארבעטן אראפצונעמען די ערלה פון זיין הארץ.
  2. 49:04 ער זאגט די בחורים אז זייער תורה, תפילה און צדקה איז די הגנה וואס כלל ישראל דארף היינט.
  3. 57:52 ער זאגט אז יעדער קען דערגרייכן די קדושה פון שבת חזון לויט ווי ער גרייט זיך אין די וואכנטעג, מיט יגיעה אין תורה און כיבוש היצר.
  4. 1:01:56 ער זאגט די בחורים אז זיי דארפן היטן די אויגן, בפרט אין תמוז און אב.
  5. 1:08:52 ער זאגט אז תורה, עבודה, גמילות חסדים און גוטע מדות זענען דער מעסער אין די הענט פון די בחורים אראפצונעמען די ערלה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, אליהו הנביא, אליצור בן שדיאור, אפרים, בלעם, בלק, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חזון איש, דער מהר"ל פון פראג, דער מעזריטשער מגיד, דער רמב"ם, זכריה הנביא, זמרי בן סלוא, יהושע בן נון, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, כזבי בת צור, מנשה, נחמיה, עגלון מלך מואב, עשו, פינחס, פרעה, ראובן, רבי יהונתן אייבשיץ, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי נפתלי ראפשיצער, רות, שלומיאל בן צורישדי, שמעון

ערכים בין המצרים, גימטריא, מילוי, מלאך הברית, עקבתא דמשיחא, ערלה, פריעה, קליפה, שבת חזון, שלש סעודות, שמירת עינים, תשעת הימים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט