bachurim vypekudei

קאטאלאג: Y 05 Current ויקהל פקודי נומ׳ ⁨13⁩ תשע"ג (2012–13) אידיש 38 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 38 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט מיט בחורים דעם אנהייב פונעם תניא, און ערקלערט די צוויי נשמות וואס יעדער איד האט, די נפש הבהמית וואס וואוינט אינעם דם, און ווי אזוי פון די פיר יסודות קומען די מדות רעות: כעס און גאוה, תאות התענוגים, הוללות און ליצנות, און עצבות און עצלות.

דער משגיח לערנט אז לויט ר' חיים וויטאל האט יעדער איד צוויי נשמות, דעם יצר טוב פון קדושה און דעם יצר הרע פון דער קליפה, און דער מענטש אליין דארף קלייבן צו וועמען צו הערן, ווייל ווי אליהו הנביא האט געזאגט, מ'קען נישט שטיין אויף צוויי זייטן. די נשמה פון דער קליפה וואוינט אינעם דם, ווי דער פסוק זאגט אז די נפש פונעם בשר איז אינעם דם; דאס איז די נפש הבהמית, וואס וויל נאר אירע תאוות, און דערפאר איז אסור צו עסן דם. ער ערקלערט די פיר קליפות פונעם מראה פון יחזקאל און די קליפת נוגה. אין א לענגערן אויסגאנג פארבינדט ער די קאלירן מיט די ספירות: רויט איז דם און גבורה, ווייס איז חסד, גרין איז חיים, און דערפאר מיינט רויט סטאפ. דערנאך ווייזט ער ווי די פיר יסודות ברענגען די מדות רעות: פון אש קומט כעס און גאוה, פון מים תענוגים, פון רוח הוללות און ליצנות, מיט מעשיות פונעם ראפשיצער און פונעם בעלזער רב, און פון עפר עצבות און עצלות.

ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · מידות טובות

סדר השיעור

  1. 0:00 צוויי נשמות אין יעדן מענטש

    דער משגיח לערנט פון ר' חיים וויטאל אז יעדער איד, צדיק אדער רשע, האט צוויי נשמות, דעם יצר טוב פון קדושה און דעם יצר הרע פון דער קליפה, און דער דריטער, דער מענטש אליין, דארף קלייבן. ער ברענגט די ווערטער פון אליהו הנביא אז מ'קען נישט שטיין אויף צוויי זייטן.

  2. 3:28 די נפש הבהמית אינעם דם

    דער משגיח ערקלערט אז די נשמה פון דער קליפה איז מלובש אינעם דם און איז די נפש הבהמית, וואס וויל נאר עסן, טרינקען און תאוות. ער שילדערט די פיר קליפות און קליפת נוגה, און ערקלערט פארוואס עס איז אסור צו עסן דם און פארוואס דער דם הנפש גייט ארויס ביי דער שחיטה.

  3. 10:39 קאלירן, ספירות און דער טראפיק לייט

    דער משגיח ערקלערט אז די גוים האבן מקבל געווען זאכן פון נח אן צו וויסן פארוואס: רויט מיינט סטאפ ווייל רויט איז דם און גבורה, גרין מיינט גיין ווייל גרין איז חיים, און ווייס איז חסד. דערפאר גייען דאקטוירים, בעקער און די וואס טראגן א קיטל יום כיפור אנגעטון אין ווייס.

  4. 19:11 די פיר יסודות און דער אש פון כעס

    צוריק צום ספר ערקלערט דער משגיח די פיר יסודות און גלייכט זיי צו סאליד, ליקוויד, גאז און ענערגיע, ווייזט ווי א טיש וואס ברענט לאזט ארויס אש, רוח און מים, און עפר בלייבט, און פארבינדט זיי מיט די פיר אותיות פונעם שם הוי"ה. כעס קומט פונעם יסוד האש, און דערפאר ווערט א מענטש אין כעס רויט, אזוי ווי די זון ביים אויפגיין און ביים אונטערגיין.

  5. 25:35 גאוה הייבט זיך ווי אש; תענוג פון וואסער

    דער משגיח ערקלערט אז כעס און גאוה זענען איין זאך: א מענטש ווערט אין כעס ווייל ס'איז נישט געגאנגען ווי ער וויל, און אן עניו ווערט קיינמאל נישט אין כעס; ביידע קומען פון אש, וואס הייבט זיך אלעמאל אויף. די תאוה צו תענוגים קומט פון וואסער, און דערפאר טרינקען מענטשן וואסער אן קיין טעם מיט א געשמאק.

  6. 29:53 רוח: הוללות, ליצנות און דער ראפשיצער

    דער משגיח ערקלערט אז הוללות, ליצנות און דברים בטלים קומען פון רוח: ס'איז גארנישטא אין זיי, און נאך א חתונה פול מיט א בדחנ'ס וויצן גייט מען אוועק מיט גארנישט און נישט מיט מער יראת שמים. לאידך גיסא ברענגט ער ווי דער לינסקער רב האט זיך צוגעהערט צו די גראמען פון זיין זון דעם ראפשיצער אויף א חתונה און געפונען קבלה אין יעדן ווארט.

  7. 34:35 צדיקים'ס רייד; עצבות און עצלות פון עפר

    דער משגיח דערציילט ווי ר' אהרן פון בעלז האט געהערט הייליגע זאכן אין זיין טאטנ'ס רייד וועגן פאליטיק, א ראיה אז א צדיק'ס פשוטע ווערטער האבן אין זיך יחודים. דערנאך ערקלערט ער אז עצבות און עצלות קומען פון עפר, וואס גייט אראפ, שילדערט מענטשן וואס באגעגענען א נייעם טאג אן שמחה און אן חשק, און ענדיגט אז אויך די גוטע מדות שבטבע קומען פון די פיר יסודות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

צוויי נשמות אין יעדן מענטש

0:37

דער משגיח לערנט לויט ר' חיים וויטאל, אז א מענטש איז נישט איין זאך מיט א בחירה צו זיין גוט אדער שלעכט. יעדער איד, אפילו א צדיק און אפילו א רשע, האט צוויי נשמות: דעם יצר טוב פון קדושה און דעם יצר הרע פון דער קליפה, און דער מענטש אליין דארף קלייבן צו וועמען צו הערן. ווי אליהו הנביא האט געזאגט, מ'קען נישט שטיין אויף צוויי זייטן; אדער הערט מען זיך צו צו איינעם אדער צום אנדערן. א,ה

די נפש הבהמית אינעם דם

3:32

די נשמה פון דער קליפה, ערקלערט דער משגיח, איז מלובש אינעם דם וואס גייט ארום איבערן גאנצן גוף. זי הייסט נפש הבהמית, דער כח החיים וואס א מענטש האט גלייך ווי א בהמה, און זי זוכט נאר צופרידן צו שטעלן אירע תאוות: זי וועט קיינמאל נישט זאגן קום לערנען אדער קום דאווענען, נאר קום עסן און טרינקען. זי געהערט צו קליפת נוגה, די פערטע קליפה פונעם מראה פון יחזקאל, וואס לאזט, ווי א שאטן אויפן פענצטער, נאך דורך א ביסל ליכט. ז

7:18

דערפאר, זאגט ער, האט די תורה אסור געמאכט דעם דם, ווי דער פסוק זאגט אז די נפש פונעם בשר איז אינעם דם. דאס פלייש פון א בהמה גיט כח צו עבודת השם, אבער איר דם וואלט געשטארקט די אייגענע נפש הבהמית. דער דם הנפש גייט ארויס ביי דער שחיטה, און דערמיט שטארבט די בהמה. ו

קאלירן, ספירות און דער טראפיק לייט

11:10

דער משגיח גייט ארויס אויף א זייט צו ווייזן אז די גוים, די אייניקלעך פון נח, האבן אפגעהיט זאכן פון קדושה אן צו וויסן פארוואס. רויט מיינט סטאפ און גרין מיינט גיין, ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן מיט עשרה מאמרות, און יעדער קאליר שטאמט פון איינעם פון זיי. גבורה איז רויט ווי דם; א רוצח וויל זען רויט, און א אקס ווערט ווילד פון א רויטן טיכל. ווייס איז חסד, און גרין איז חיים, וואס מ'זעט אין דארף, ווייט פון די בילדינגס פון ניו יארק. ח

15:30

אפילו דער מעיאר ווייסט נישט פארוואס, אבער ווי די גמרא זאגט, זייער מזל זעט. א דאקטער איז משפיע חסד און גייט דערפאר אין ווייס, אזוי אויך בעקער וואס גיבן ברויט, כאטש ווייס איז נישט פראקטיש; און יום כיפור טראגט מען א קיטל כדי ממשיך צו זיין מדת החסד. ט

די פיר יסודות און דער אש פון כעס

19:23

צוריק צום ספר ערקלערט דער משגיח אז די מדות רעות קומען פון די פיר יסודות, אש, רוח, מים און עפר, וואס די וויסנשאפטלער רופן ענערגיע, גאז, ליקוויד און סאליד. ווען א טיש ברענט, גייט ארויס זיין אש, זיין רוח און זיין וואסער אלס פארע, און עס בלייבט נאר אש, ווייל עפר ווערט קיינמאל נישט בטל, ווי דער פסוק אין קהלת זאגט. די יסודות זענען קעגן די פיר אותיות פונעם שם הוי"ה. י

23:21

כעס קומט פון אש: דער וואס ווערט אין כעס דערוועקט אין זיך דעם אש און ווערט רויט. די זון, דער מקור פון אש, איז רויט ביי הנץ החמה און ביי שקיעת החמה, ווי דער משגיח שילדערט עס ביים ים.

גאוה הייבט זיך ווי אש; תענוג פון וואסער

25:48

כעס און גאוה, ערקלערט דער משגיח, זענען איין זאך: א מענטש ווערט אין כעס ווייל ס'איז נישט געגאנגען ווי ער וויל, און אן עניו ווערט קיינמאל נישט אין כעס. ביידע קומען פון אש, וואס הייבט זיך אלעמאל אויף, בשעת אלעס אנדערש פאלט אראפ. די תאוה צו תענוגים קומט פון מים: וואסער האט נישט קיין טעם, קיין קאליר און קיין ריח, און פונדעסטוועגן טרינקט מען עס מיט א געשמאק, ווייל וואסער אליין איז תענוג.

רוח: הוללות, ליצנות און דער ראפשיצער

30:26

הוללות, ליצנות און דברים בטלים, פירט דער משגיח אויס, קומען פון רוח, וואס איז גארנישט. נאך א שעה דברים בטלים גייט מען אוועק מיט גארנישט; נאך א בדחנ'ס וויצן ביי א חתונה איז קיינער נישט קלוגער געווארן און נישט באקומען יראת שמים. דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיין ערנסט.

33:09

ביי גרויסע צדיקים איז עס געווען אנדערש. ווען דער שווער פון ר' נפתלי פון ראפשיץ האט זיך באקלאגט אויף זיינע חתונה-גראמען, האט דער לינסקער רב זיך צוגעהערט ביים פענצטער און געזאגט אז ביז יעצט איז יעדעס ווארט געווען לויט הקבלה, אבער יעצט פארשטייט ער שוין נישט.

צדיקים'ס רייד; עצבות און עצלות פון עפר

35:10

אזוי אויך האט ר' אהרן פון בעלז אנגעשטילט איינעם בשעת זיין טאטע האט גערעדט וועגן פאליטיק, און שפעטער ערקלערט אז דאס זענען געווען הייליגע ווערטער. א צדיק'ס פשוטע רייד האבן אין זיך יחודים. עצבות און עצלות קומען פון עפר, וואס גייט אראפ: אזעלכע ליגן אין בעט און באגעגענען דעם נייעם טאג אן חשק, נישט ווי איינער וואס שטייט אויף מונטער צו לערנען און דאווענען. אויך די גוטע מדות שבטבע קומען פון די יסודות.

מראי מקומות

תורה

  1. ו לכאורה Vayikra 17:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:18

נביאים

  1. ד לכאורה Yeshayahu 57:16 2:11 מפתח
  2. ה לכאורה Melachim I 18:21 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:37
  3. ז לכאורה Yechezkel 1:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:32

כתובים

  1. י לכאורה Koheles 1:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:23

משנה

  1. ח לכאורה Avos 5:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:10

תלמוד בבלי

  1. ט לכאורה Megillah 3a מפתח אינעם אויסשרייב: 15:30

אחרונים און חסידות

  1. א Shaar HaKedushah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:37
  2. ג לכאורה Tanya ch. 1 0:47 מפתח

אנדערע

  1. ב לכאורה Etz Chaim, Shaar 50, ch. 2 0:43 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 1:09 יעדער מענטש האט צוויי נשמות, דעם יצר טוב פון קדושה און דעם יצר הרע פון דער קליפה, און דער מענטש דארף קלייבן צו וועלכן ער הערט זיך צו.
  2. 3:32 די נפש הבהמית וואוינט אינעם דם און זוכט נאר אירע תאוות; דערפאר האט די תורה אסור געמאכט צו עסן דם, וואס וואלט זי געשטארקט.
  3. 13:09 יעדער קאליר שטאמט פון איינע פון די עשרה מאמרות און ספירות: רויט איז גבורה און דם, ווייס איז חסד, גרין איז חיים.
  4. 19:23 יעדע זאך אויף דער וועלט איז געמאכט פון די פיר יסודות, אש, רוח, מים און עפר, און פון זיי קומען די מדות רעות.
  5. 25:48 כעס און גאוה קומען ביידע פון אש, וואס הייבט זיך אלעמאל אויף; כעס קומט פון דעם וואס א מענטש מיינט אז אלעס דארף גיין ווי ער וויל.
  6. 30:26 הוללות, ליצנות און דברים בטלים קומען פון רוח: מ'גייט דערפון אוועק מיט גארנישט; און עצבות און עצלות קומען פון עפר, וואס פאלט אראפ.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:18 פארוואס האט די תורה אסור געמאכט צו עסן דעם דם פון א בהמה?

    תירוץ: 7:23 ווייל די נפש הבהמית איז אינעם דם, און עסן אים וואלט געשטארקט די אייגענע נפש הבהמית, בשעת דאס פלייש גיט כח צו עבודת השם.

  2. קשיא: 11:35 פארוואס מיינט א רויטע לייט סטאפ און א גרינע לייט גיין?

    תירוץ: 16:05 רויט איז דם און גבורה, וואס האלט צוריק; גרין איז חיים.

  3. קשיא: 16:41 פארוואס גייען דאקטוירים און בעקער אנגעטון אין ווייס, כאטש עס ווערט גרינג שמוציג?

    תירוץ: 17:10 ווייל ווייס איז חסד, און זיי זענען משפיע חסד: רפואה און ברויט.

  4. קשיא: 25:51 פארוואס ווערט א מענטש אין כעס?

    תירוץ: 25:54 פון גאוה: ער שפירט אז אלעס מוז גיין פונקט ווי ער וויל, און כעס קומט פונעם יסוד האש.

  5. קשיא: 29:18 פארוואס טרינקען מענטשן וואסער מיט א געשמאק כאטש עס האט נישט קיין טעם?

    תירוץ: 29:45 ווייל וואסער אליין איז תענוג, און אלע מינים תענוגים קומען פון וואסער.

מעשיות

  1. 33:09 די חתונה-גראמען פונעם ראפשיצער

    ר' נפתלי פון ראפשיץ, ווען ער איז געווען א יונגערמאן, פלעגט ער משמח זיין חתן וכלה און זאגן גראמען ביי חתונות. זיין שווער האט עס שטארק פארדראסן אז ער פארנעמט זיך מיט ליצנות, און ער האט זיך באקלאגט פארן לינסקער רב, זיין טאטע. דער לינסקער רב האט געזאגט מ'זאל צוזאמען גיין הערן וואס ער זאגט, און זיי זענען געשטאנען ביים פענצטער און זיך צוגעהערט. דער לינסקער רב האט געזאגט אז ביז יעצט איז יעדעס ווארט פון זיין זון געווען לויט הקבלה, אבער יעצט פארשטייט ער שוין נישט מער.

  2. 34:51 ר' אהרן פון בעלז און זיין טאטנ'ס רייד וועגן פאליטיק

    איינער האט געוואלט רעדן מיט ר' אהרן פון בעלז, אבער ער איז אלעמאל געווען פארנומען מיט לערנען און דאווענען. איינמאל, ווען זיין טאטע, דער בעלזער רבי ר' יששכר דוב, האט גערעדט מיט מענטשן וועגן די פאליטיק פונעם טאג און ר' אהרן איז געשטאנען און זיך צוגעהערט, האט יענער געמיינט אז יעצט קען ער צוגיין, אבער ר' אהרן האט אים אנגעשטילט. שפעטער האט ער אים געזאגט אז דאס זענען געווען הייליגע ווערטער פון זיין טאטן; ער האט פארשטאנען וואס דער טאטע רעדט, און די אנדערע האבן געמיינט אז ער רעדט פאליטיק.

געדאנקען

  1. 11:10 דער משגיח ערקלערט אז די גוים האבן אפגעהיט מנהגים פון נח וואס זייער טעם האבן זיי פארגעסן: רויט פאר סטאפ און גרין פאר גיין שטאמען פון דעם אז דם איז גבורה און גרין איז חיים.
  2. 16:59 דאקטוירים און בעקער גייען אנגעטון אין ווייס, א קאליר וואס איז נישט פראקטיש, ווייל זיי זענען משפיע חסד; זייער מזל זעט וואס זיי אליין ווייסן נישט.
  3. 29:18 וואסער האט נישט קיין טעם, קיין קאליר און קיין ריח, און פונדעסטוועגן טרינקען מענטשן עס מיט א געשמאק, ווייל וואסער אליין איז תענוג און אלע תענוגים קומען דערפון.
  4. 25:48 כעס איז א סארט גאוה: א מענטש וואס האט אויסגעארבעט זיין גאוה וועט קיינמאל נישט ווערן אין כעס, ווייל ער פארלאנגט נישט אז אלעס זאל גיין ווי ער וויל.
  5. 34:44 ווען א צדיק רעדט פשוטע ווערטער, אפילו גראמען אדער רייד וועגן פאליטיק, קענען זיי באהאלטן גרויסע יחודים דורך גימטריאות און ראשי תיבות.
  6. 22:34 עפר איז דער יסוד וואס קען קיינמאל נישט בטל ווערן און גייט אלעמאל אראפ; פון אים קומען עצבות און עצלות, א לעבן אן ענערגיע און אן ווילן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 32:28 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיין ערנסט, און נישט זוכן זיך צו באפרייען פון אלע באגרענעצונגען דורך וויצן.
  2. 25:56 דער משגיח זאגט אז ווער עס האט אויסגעארבעט זיין גאוה וועט נישט קומען צו כעס.
  3. 36:53 דער משגיח שילדערט ווי מ'דארף מקבל זיין א נייעם טאג: מיט א מונטערקייט און א פרייליכקייט, אנהייבן מיט לערנען און דערנאך דאווענען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אליהו הנביא, דער לינסקער רב, נח, רבי אהרן בעלזער, רבי חיים ויטאל, רבי יששכר דוב בעלזער, רבי נפתלי ראפשיצער

ערכים ארבע יסודות, גבורה, חסד, יצר הרע, יצר טוב, ליצנות, נפש הבהמית, סטרא אחרא, עפר, עצלות, עשרה מאמרות, קליפה, קליפת נוגה, תענוג

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט