bachurim ki sisa
קאטאלאג: Y 05 Current כי תשא נומ׳ 12 תשע"ג (2012–13) אידיש 36 מינ׳
שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
ביים אנהייבן דעם ערשטן פרק תניא פאר בחורים ערקלערט דער משגיח אז יעדער איד האט צוויי נפשות, איינע פון קדושה און איינע פון קליפה, און די מלחמה צווישן זיי א גאנץ לעבן איז דער תכלית פארוואס מען איז אראפגעקומען אויף דער וועלט.
דער משגיח עפנט מיט דעם וואס דער בעל התניא ברענגט פונעם אריז"ל, אז יעדער איד האט צוויי נפשות: איינע פון קדושה און איינע פון קליפה, און קליפה מיינט א שאלעכץ, אזוי ווי ביי א נוס. ווען עס קומען פרעמדע מחשבות ביים דאווענען מיינט עס נישט אז עפעס איז נישט גוט מיט דעם מענטש; דאס קומט פונעם צווייטן נפש, און צוליב די מלחמה קעגן אים זענען די נשמות, וואס האבן געזונגען מיט די מלאכים, אראפגעשיקט געווארן. נאר זעלטענע צדיקים ענדיגן די מלחמה. דערנאך שילדערט ער די פיר קליפות קעגן די פיר אותיות פון שם הוי"ה, מיט א רויז צווישן דערנער און מיט א וואלנאט מיט פיר שאלעכצן, און ער פארבינדט עס מיט "אל גנת אגוז ירדתי" און מיט דעם מראה פון יחזקאל, וואו די פערטע, נוגה, איז א ליכטיגקייט וואס גייט דורך א מחיצה, אזוי ווי דורך א פענסטער-שאטן. דער גוף און דער יצר פון א איד קומען פון נוגה און מען קען זיי דערהייבן, בפרט דורך עסן לשם שמים. צום סוף לערנט ער דעם לשון פונעם תניא: די צוויי נפשות פון רבי חיים וויטאל, די סטרא אחרא ווי די אנדערע זייט פון א פעלד מיט א וואנט, דער נפש הבהמית אין בלוט, און די פיר יסודות.
ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · קדושה און קליפה · דער יצר הרע און נסיונות
סדר השיעור
-
0:00 צוויי נפשות און מחשבות ביים דאווענען שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח הייבט אן דעם תניא: יעדער איד האט א נפש פון קדושה און א נפש פון קליפה, און ער טייטשט קליפה מיט דעם שאלעכץ פון א נוס. דערנאך ערקלערט ער אז פרעמדע מחשבות ביים דאווענען קומען פונעם צווייטן נפש און ווייזן נישט אז עפעס איז נישט גוט מיט דעם מענטש.
-
6:00 אראפגעשיקט אויף א מלחמה א גאנץ לעבן
דער משגיח ערקלערט אז נאר זעלטענע צדיקים ענדיגן די מלחמה מיטן יצר הרע, בשעת כמעט יעדער איינער ווערט אראפגעשיקט זי צו פירן זיין גאנץ לעבן. די נשמות וואס האבן געזונגען מיט די מלאכים ביים כסא הכבוד זענען אראפגעשיקט געווארן אויף דער מלחמה.
-
10:26 די רויז, דער וואלנאט און פיר קליפות
דער משגיח ערקלערט די פיר קליפות קעגן די פיר אותיות פון שם הוי"ה מיט א רויז צווישן דערנער און מיטן וואלנאט, וואס וואקסט אין א גרינעם ביטערן שאלעכץ, א הארטן שאלעכץ און א ווייכע הייטל, מיט פיר חלקים אינעווייניג. ער פארבינדט עס מיטן פסוק "אל גנת אגוז ירדתי": די אידישע נשמה איז דער גארטן פון ניס.
-
17:50 די מראה פון יחזקאל און קליפת נוגה
דער משגיח ברענגט דעם ערשטן פרק יחזקאל, וואס מען ליינט אלס הפטרה פון שבועות: איידער דער נביא האט געזען די מרכבה איז ער דורכגעגאנגען פיר מחיצות, רוח סערה, ענן גדול, אש מתלקחת און נוגה. ער טייטשט נוגה אלס א ליכטיגקייט וואס גייט דורך א מחיצה, אזוי ווי די זון דורך א פענסטער-שאטן, און דאס איז די פערטע הייטל פונעם וואלנאט וואס מען עסט מיטן נוס.
-
22:08 נוגה דערהייבן דורכן עסן
דער משגיח ערקלערט אז די נשמה און דער יצר פון א גוי קומען פון די דריי טמאע קליפות, און דער גוף און יצר פון א איד קומען פון נוגה, וואס מען קען דערהייבן. ער שילדערט וויאזוי אן ערליכער איד עסט: נטילת ידים, המוציא, זאלץ, עסן מיט מתינות און מיט א דאנק צום רבונו של עולם, כדי צו האבן כח צו דאווענען און לערנען; עסט מען אן דעם, ווערט נוגה טמא.
-
28:40 דער לשון התניא: רבי חיים וויטאל און די סטרא אחרא
דער משגיח לערנט דעם אנהייב פונעם תניא, וואס ברענגט פון רבי חיים וויטאל, דעם תלמיד פונעם אריז"ל, אז יעדער איד האט צוויי נשמות, מיטן פסוק "ונשמות אני עשיתי". ער טייטשט "סטרא אחרא" אלס "די אנדערע זייט" מיט א משל פון א פעלד מיט א וואנט אינמיטן: אויף דער רעכטער זייט פירות און גוטע זאכן, אויף דער לינקער שלאנגען און ארנעטס.
-
32:05 דער נפש הבהמית אין בלוט און די פיר יסודות
דער משגיח ערקלערט אז דער צווייטער נפש געפינט זיך אין בלוט, און דערפון קומען אלע שלעכטע מדות, פון פיר יסודות פון דער סטרא אחרא קעגן די פיר הייליגע אותיות פון שם הוי"ה. ער שילדערט די פיר יסודות, אש, רוח, מים און עפר, אלס ענערגיע, גאז, פליסיגקייט און הארטע זאכן, און ער ענדיגט אז מען וועט עס ווייטער מסביר זיין.
דער שיעור, אויסגעשריבן
צוויי נפשות און מחשבות ביים דאווענען
דער משגיח הייבט אן דעם ספר התניא, וואס ברענגט פונעם אריז"ל אז יעדער איד האט צוויי נפשות, איינע פון קדושה און איינע פון קליפה. קליפה מיינט א שאלעכץ: א נוס וואס מ'קויפט אין געשעפט האט א הארטע קליפה וואס מען קען נישט עסן, אדרבה, זי לאזט נישט עסן, און ערשט ווען מען צוברעכט זי קומט מען צום אוכל אינעווייניג. א
דאס ווענדט ער אן אויפן דאווענען. א איד וויל דאווענען מיט כוונה, עס קומען אריין נארישקייטן, און ער מיינט אז עפעס איז נישט גוט מיט אים. זאגט דער משגיח אז גארנישט איז נישט שלעכט: דאס וואלט געווען נאר ווען ער וואלט געהאט איין נפש. דער הייליגער נפש וויל דאווענען, די אנדערע מחשבות קומען פונעם צווייטן נפש, און דער מענטש איז באשאפן געווארן צו פירן די מלחמה.
אראפגעשיקט אויף א מלחמה א גאנץ לעבן
גאר גרויסע צדיקים, ערקלערט דער משגיח, פירן אזא שטארקע מלחמה אז נאך יארן טרייבן זיי אוועק דעם יצר הרע און האבן מער נישט קיין שלעכטע מחשבות, אבער דאס זענען זעלטענע צדיקים. כמעט יעדער איינער פון אונז איז אראפגעשיקט געווארן אויף א מלחמה וואס דויערט א גאנץ לעבן, און מען טאר נישט לאזן דעם נפש פון קליפה זיין דער שטארקערער.
די רויז, דער וואלנאט און פיר קליפות
עס זענען דא פיר קליפות, זאגט דער משגיח, קעגן די פיר אותיות פון שם הוי"ה, און זיי האלטן די קדושה צוגעדעקט. א רויז אויף א קוסט איז ארומגענומען מיט שטעכיגע דערנער; כדי צוצוקומען צו דער שושנה מוז מען זיי אוועקשניידן, און דאס איז די מלחמה קעגן דעם יצר הרע.
דער וואלנאט ווייזט עס בפרטיות. ער וואקסט אין א גרינעם ביטערן שאלעכץ, וואס די פירמע נעמט אראפ; דערונטער איז דער הארטער שאלעכץ; אינעווייניג זענען פיר חלקים איינגעוויקלט אין א ווייכע הייטל, און די דינע ברוינע הייטל עסט מען צוזאמען מיטן נוס.
די מראה פון יחזקאל און קליפת נוגה
דער משגיח ברענגט דעם ערשטן פרק יחזקאל, וואס מען ליינט אלס הפטרה פון שבועות, ווען עס האבן זיך געעפנט די הימלען. איידער דער נביא האט געזען די מרכבה איז ער דורכגעגאנגען פיר מחיצות: רוח סערה, ענן גדול, אש מתלקחת, און נוגה ארום. די ערשטע דריי האבן אים מפסיק געווען פון זען דעם כסא הכבוד. ד
נוגה איז א ליכטיגקייט וואס גייט דורך א מחיצה, אזוי ווי די זון דורך א אראפגעלאזטן פענסטער-שאטן: ס'איז עפעס ליכטיג אין צימער, אבער מען קען נישט לערנען דערביי. דאס איז די פערטע הייטל פונעם וואלנאט, וואס מען עסט מיטן נוס און ווערט בטל צום אוכל.
נוגה דערהייבן דורכן עסן
די נשמה און דער יצר פון א גוי, ערקלערט דער משגיח, קומען פון די דריי טמאע קליפות, וואס לאזן קיינמאל נישט צוקומען צום רבונו של עולם. דער אידישער גוף, וואס איז אויך א מחיצה פאר דער נשמה, און זיין יצר קומען פון נוגה, וואס מען קען עסן. ס'איז דאך א קליפה, פארוואס עסט מען עס? עס ווענדט זיך וויאזוי מען עסט.
אן ערליכער איד עסט לשם שמים. ער וואשט זיך און הייבט אויף די הענט, ווי דער פסוק זאגט "שאו ידיכם קדש", מאכט המוציא, טונקט דריי מאל אין זאלץ, און עסט מיט מתינות, מיט א דאנק צום רבונו של עולם פארן גוטן טעם, כדי צו האבן כח צו דאווענען און לערנען. נישט אזוי ווי א גוי וואס פרעסט. ה
עסט מען אן וואשן און אן א ריכטיגע ברכה, נאר פון תאוה, ווערט נוגה טמא; עסט מען ווי עס דארף צו זיין, ווערט די קליפה מהפך צו טוב און דערהויבן.
רבי חיים וויטאל און די סטרא אחרא
יעצט לערנט דער משגיח דעם לשון פונעם תניא, וואס ברענגט פון רבי חיים וויטאל, דעם תלמיד פונעם אריז"ל, אין שערי קדושה און אין עץ חיים, אז יעדער איד האט צוויי נשמות, ווי עס שטייט "ונשמות אני עשיתי": איינע פון דער קליפה און סטרא אחרא. א,ו,ז,ח
סטרא אחרא מיינט "די אנדערע זייט". ער מאלט אויס א פעלד מיט א וואנט אינמיטן: אויף דער רעכטער זייט וואקסן פירות און אלע גוטע זאכן, תורה, מצוות און מעשים טובים; אויף דער לינקער זענען שלאנגען, שפינען און ארנעטס. א איד דארף זיין אויף דער רעכטער זייט.
דער נפש הבהמית אין בלוט און די פיר יסודות
וואו געפינט זיך דער צווייטער נפש? אין בלוט, ערקלערט דער משגיח: דער גשמיות'דיגער נפש, דער נפש הבהמית, איז אין דעם דם, און דערפון קומען אלע שלעכטע מדות, פון פיר יסודות פון דער אנדערער זייט, קעגן די פיר הייליגע אותיות פון שם הוי"ה. א איד דארף זיך מקשר זיין מיט דער רעכטער זייט. א
דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט פיר יסודות, אש, רוח, מים און עפר, און אלץ איז א צוזאמשטעל פון זיי. דער משגיח שילדערט זיי אלס ענערגיע, גאז, פליסיגקייט און הארטע זאכן; רוח איז למשל די לופט מיטן קיסלשטאף וואס מען אטעמט. ער ענדיגט אז מען וועט עס נאך מסביר זיין.
מראי מקומות
נביאים
כתובים
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
אנדערע
עיקרי הדברים
- 1:24 יעדער איד האט צוויי נפשות, איינע פון קדושה און איינע פון קליפה, א שאלעכץ וואס דעקט צו דעם אוכל.
- 4:48 פרעמדע מחשבות ביים דאווענען קומען פונעם צווייטן נפש און זענען נישט קיין סימן אז עפעס איז נישט גוט מיט דעם מענטש.
- 6:27 כמעט יעדער איינער ווערט אראפגעשיקט אויף דער וועלט צו פירן די מלחמה זיין גאנץ לעבן; נאר זעלטענע צדיקים ענדיגן זי.
- 10:26 עס זענען דא פיר קליפות קעגן די פיר אותיות פון שם הוי"ה, אזוי ווי די פיר שאלעכצן ארום די פיר חלקים פונעם וואלנאט.
- 21:41 די פערטע קליפה, נוגה, קען מען דערהייבן; דער גוף און דער יצר פון א איד קומען דערפון, משא"כ די דריי טמאע קליפות.
- 32:21 דער נפש הבהמית געפינט זיך אין בלוט, און דערפון קומען אלע שלעכטע מדות, וואס זענען געבויט פון די פיר יסודות קעגן די פיר אותיות פון שם הוי"ה.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 4:25 אז א מענטש באקומט פרעמדע מחשבות אינמיטן דאווענען, איז עפעס נישט גוט מיט אים?
תירוץ: 4:52 ניין. די מחשבות קומען פונעם צווייטן נפש; דער הייליגער נפש וויל דאווענען, און דער מענטש איז באשאפן געווארן צו פירן די מלחמה.
-
קשיא: 23:31 אויב נוגה איז א קליפה, וויאזוי קען מען עס עסן?
תירוץ: 23:35 עס ווענדט זיך וויאזוי מען עסט: עסן לשם שמים, מיט נטילת ידים, א ברכה און א דאנק צום רבונו של עולם, דערהייבט עס.
-
קשיא: 31:49 פארוואס הייסט עס סטרא אחרא?
תירוץ: 31:20 ווייל ס'איז די אנדערע זייט פון א צעטיילטן פעלד: אויף דער רעכטער זייט קדושה, תורה און מצוות, אויף דער לינקער דער נחש מיט די שלעכטע כוחות, מיט א וואנט אינמיטן.
-
קשיא: 32:16 וואו געפינט זיך דער צווייטער נפש אין דעם מענטש?
תירוץ: 32:21 אין זיין בלוט; דער גשמיות'דיגער נפש, דער נפש הבהמית, איז אין דעם דם, און דערפון קומען די שלעכטע מדות.
געדאנקען
- 4:52 שלעכטע מחשבות ביים דאווענען זענען נישט קיין ראיה אויף א שלעכטע נשמה: דאס וואלט געווען, זאגט דער משגיח, נאר ווען דער מענטש וואלט געהאט איין נפש; וויבאלד עס זענען דא צוויי, איז די מלחמה גופא א זאך וואס דארף זיין.
- 7:51 די נשמה האט איבערגעלאזט דעם הימל, וואו זי האט געזונגען מיט די מלאכים אן קיין פראבלעמען; זי איז אראפגעשיקט געווארן דווקא צו קעמפן, ממילא איז די מלחמה דער תכלית און נישט קיין דורכפאל.
- 16:06 דער בנין פונעם וואלנאט, דריי שאלעכצן וואס מען עסט נישט און א פערטע ברוינע הייטל וואס מען עסט מיטן נוס ארום פיר חלקים, איז א משל אויף די דריי טמאע קליפות, אויף נוגה, און אויף די פיר אותיות פון שם הוי"ה אין דער נשמה.
- 19:41 נוגה איז ווי די זון וואס גייט דורך א פענסטער-שאטן: ס'איז עפעס ליכטיג, אבער נישט קיין אמת'ע ליכטיגקייט, און דערפאר קען עס גיין אהער אדער אהין.
- 25:23 מלח האט די זעלבע אותיות ווי לחם, און דער משגיח פארבינדט עס מיט דריי מאל שם הוי"ה, דערפאר טונקט מען דריי מאל אין זאלץ.
- 22:57 דער זעלבער גוף וואס איז א מחיצה פאר דער נשמה קען מען דערהייבן: דער יצר פון א איד קומט פון נוגה, און וויאזוי ער עסט באשטימט צי עס ווערט קדושה אדער טומאה.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 5:50 דער משגיח זאגט אז ווער עס באקומט פרעמדע מחשבות ביים דאווענען זאל זיך נישט פילן אז ער איז נישט גוט; די מחשבות קומען פונעם אנדערן נפש.
- 7:29 דער משגיח זאגט אז מען טאר נישט לאזן דעם נפש פון קליפה זיין דער שטארקערער, נאר מען דארף כסדר פירן די מלחמה.
- 24:02 דער משגיח זאגט אז א איד זאל עסן לשם שמים, וויפיל ער דארף, מיט מתינות און מיט א דאנק צום רבונו של עולם, כדי צו האבן כח צו דאווענען, לערנען און טון עבודת השם.
- 31:30 דער משגיח זאגט אז יעדער איד דארף זיין אויף דער רעכטער זייט, מקושר צו תורה, מצוות און מעשים טובים.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, יחזקאל הנביא, רבי חיים ויטאל, שלמה המלך
ערכים ארבע יסודות, חלק אלוק ממעל, יצר הרע, כסא הכבוד, מרכבה, מתינות, נפש האלקית, נפש הבהמית, סטרא אחרא, קליפה, קליפת נוגה, שלש קליפות הטמאות, שם הוי"ה