Vayichi

קאטאלאג: Y 05 Current ויחי נומ׳ ⁨12⁩ תשס"ט (2008–09) אידיש 39 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 39 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די אמונה פון אידן שטייט אויף מעמד הר סיני און אויף דער קבלה פון דור צו דור, און אז אונזער דור, דער עקב פונעם גוף פון כלל ישראל, האט אמונה אן א הרגשה, און פונדעסטוועגן איז זיין קליינע עבודה זייער חשוב ביים רבונו של עולם.

דער משגיח עפנט מיטן רמב"ם און מיטן כוזרי: די אמונה פון אידן שטייט אויף דעם וואס דאס גאנצע פאלק איז געשטאנען ביים הר סיני, א זאך וואס קיין שום אנדער גלויבן האט נישט, און דערפאר וועט די תורה קיינמאל נישט געביטן ווערן. אמונה, זאגט ער, כאפט מען נישט מיטן שכל, אזוי ווי א בילד הערט מען נישט און מוזיק זעט מען נישט. דערנאך לערנט ער דעם תשובה פונעם ישמח משה צו א איד וואס האט געליטן פון ספקות: א קבלה פון זעקס הונדערט טויזנט וואס האבן עס געזען קען נישט זיין קיין שקר, ווייל קיין טאטע קען נישט דערציילן זיין קינד פון א זאך וואס קיינער האט נישט געזען. דערנאך ברענגט ער די קשיא פונעם בני יששכר, ווי אזוי האט דער רמב"ם געקענט שרייבן דעם מורה נבוכים אויב מ'טאר זיך נישט עוסק זיין אין חקירה, און ענטפערט מיט דער מעשה פונעם ישמח משה און דער יראת שמים פונעם רמב"ם. צום סוף מאלט ער אויס יעדן דור, און די גאנצע היסטאריע, ווי איין גוף פון אדם הראשון; אונזער דור איז דער עקב, אן הרגשה, אבער אונזער קליינע עבודה איז חשוב, אזוי ווי דער פאפוגיי אין משל פונעם בעל שם טוב.

ענינים: יסודי האמונה · די עבודה פונעם לעצטן דור · ספיקות אין אמונה און עמלק · מתן תורה ביי הר סיני

סדר השיעור

  1. 0:00 אמונה געבויט אויף הר סיני, נישט אויפן שכל

    דער משגיח דערמאנט דעם רמב"ם און דעם כוזרי, אז די אמונה פון אידן שטייט אויף א התגלות וואס דאס גאנצע פאלק האט געזען, נישט אזוי ווי אנדערע גלויבנס, און ברענגט דעם עיקר פונעם רמב"ם אז די תורה וועט קיינמאל נישט געביטן ווערן. ער רעכנט אויס וועגן צו אמונה און ווייזט מיט א משל פון א בילד און א סימפאניע אז דעם רבונו של עולם כאפט מען נישט מיטן שכל.

  2. 5:09 דער ישמח משה'ס תשובה אויף ספקות

    דער משגיח לערנט דעם ישמח משה'ס תשובה צו א איד וואס ספקות אין אמונה האבן אים געמאטערט: די ראיה איז נישט פון פילאסאפיע נאר פון דער קבלה פון זעקס הונדערט טויזנט וואס האבן געזען, וואס קיינער האט נישט געקענט אויסטראכטן און איבערגעבן זיינע קינדער. ער לייגט צו אז אפילו די אומות מודה'ן אויף די ניסים פון מצרים, און רעכנט אויס די ניסים פון מדבר און פון ארץ ישראל וואס אלע האבן געזען.

  3. 13:03 דעם בני יששכר'ס קשיא אויפן מורה נבוכים

    דער משגיח ברענגט דעם בני יששכר'ס קשיא: א חקירה וועגט ביידע צדדים, און יענע מינוט איז מען ח"ו א כופר; ווי אזוי האט דער רמב"ם געקענט שרייבן דעם מורה נבוכים? ער ענטפערט אז דער רמב"ם איז געווען הייליג, און דערציילט ווי דער ישמח משה האט געבעטן אין הימל די יראת שמים פונעם רמב"ם און האט עס נישט געקענט אויסהאלטן.

  4. 16:54 דעם רמב"ם'ס קטנות און דער תירוץ פאר דער קשיא

    דער משגיח ברענגט וואס דער בעל שם טוב האט געזאגט, אז דער ישמח משה האט באקומען נאר די מוחין דקטנות פונעם רמב"ם, ערקלערט גדלות און קטנות ביים דאווענען, און שליסט אז דער רמב"ם האט געשפירט דעם רבונו של עולם אפילו ווען ער האט געשריבן קשיות, און ער האט געשריבן פאר די וואס האבן געבלאנדזשעט. פונעם סדר פון אין כאלקינו ווייזט ער אז א איד דארף אנהייבן מיטן תירוץ פון אמונה איידער ער פרעגט.

  5. 20:40 יעדער דור ווי דער גוף פון אדם הראשון

    מיטן תניא און א מדרש ערקלערט דער משגיח אז אלע נשמות זענען געהאנגען אויף אדם הראשון, פונעם קאפ ביז די נעגל פון די פיס, ממילא איז יעדער דור א גאנצער אדם הראשון: דער קאפ זענען די גרויסע תלמידי חכמים, די הארץ די בעלי תפילה, די הענט די בעלי צדקה. יעדער האט א בחירה צו נוצן זיין כח פארן רבונו של עולם אדער פאר וועלטליכע זאכן, און ער ברענגט א מעשה מיט רבי אלחנן וואסערמאן און א גביר וואס האט געגעבן פאר קאלעדזשעס.

  6. 27:33 אונזער דור איז דער עקב אן הרגשה

    דער משגיח טראגט דאס משל איבער אויף אלע דורות: דער דור המדבר מיט משה רבינו איז דער קאפ, דער דור פון דוד און שלמה דער האלז, און דער לעצטער דור, עקבתא דמשיחא, דער עקב. דער עקב האט נישט קיין הרגשה און בלייבט טונקל אפילו אין דער זומערדיקער זון; אזוי איז היינט די אמונה דא אבער מ'שפירט זי נישט, אזוי ווי א צאן וואס מ'רייסט ארויס נאך א נאדל ביים דענטיסט, נישט ווי דער אלול און דאס דאווענען פון די פריערדיגע דורות.

  7. 35:17 די חשוב'ע עבודה פון א נידעריגן דור

    דער משגיח שטעלט אוועק די שמחה פון רבי אברהם טשעכאנאווער ביים אנטון תפילין קעגן אונזער קליינע צופרידנקייט, אבער זאגט אז אונזער עבודה איז חשוב'ער אין הימל ווי די עבודה פון די פריערדיגע דורות: זיך איינהאלטן פון מפסיק זיין דאס לערנען אדער פון דברים בטלים איז ביי אונז מסירת נפש. ער שליסט מיטן משל פונעם בעל שם טוב פון א מלך וואס האט מער הנאה פון א רעדנדיקן פאפוגיי ווי פון זיינע חכמים.

דער שיעור, אויסגעשריבן

אמונה געבויט אויף הר סיני, נישט אויפן שכל

0:03

דער משגיח דערמאנט דעם רמב"ם און דעם כוזרי, אז אידן גלייבן ווייל דאס גאנצע פאלק איז געשטאנען ביים הר סיני און יעדער איד האט געהערט דעם רבונו של עולם רעדן. קיין אנדער גלויבן האט דאס נישט; זיי האבן זיך אנגעהויבן פון יחידים וואס דאס פאלק האט זיי געגלייבט, און זיי זענען געבויט אויף דער תורה. דערויף שטייט דער עיקר פונעם רמב"ם אז די תורה וועט קיינמאל נישט געביטן ווערן. א,ב

2:58

אמונה קען קומען דערפון וואס מ'איז א קינד פון די אבות, אדער פון קוקן אויף דער וועלט, אבער דער משגיח זאגט אז דעם רבונו של עולם כאפט מען נישט מיטן שכל: א בילד הערט מען נישט און מוזיק זעט מען נישט. מ'דארף א צווייטן חוש, נאנט צו נבואה און רוח הקדש.

דער ישמח משה'ס תשובה אויף ספקות

5:22

דער משגיח לערנט דעם ישמח משה'ס תשובה צו א איד וואס האט געגלייבט און פונדעסטוועגן האבן אים ספקות געמאטערט, און ער האט געבעטן א קלארע ראיה. דער ישמח משה ענטפערט אז די ראיה קומט נישט דורך פילאסאפיע נאר אויפן דרך פון דער תורה, וואס אירע וועגן זענען דרכי נועם, דהיינו די קבלה פון די וואס האבן געזען מיט די אייגענע אויגן. ג,ד

7:57

אזא קבלה קען נישט זיין קיין שקר: ווען א ריזיגער עולם וואלט זיך אפגעמאכט צו דערציילן די קינדער פון א הר סיני וואס קיינער האט נישט געזען, וואלטן די קינדער געפרעגט איינער דעם אנדערן און גלייך אנטפלעקט דעם שקר. דער משגיח מערקט אן אז דער ישמח משה נעמט דעם לשון פון דער תורה, זעקס הונדערט טויזנט מאנספערשוינען, הגם מיט ווייבער און קינדער זענען עס געווען מיליאנען. ה

10:05

אפילו די קריסטן און די מחמדאנער מודה'ן אויף די ניסים פון מצרים. דער משגיח רעכנט אויס קריעת ים סוף, דעם עמוד האש, דעם באר און דעם מן, און ברענגט דעם פסוק אין דברים וואס פרעגט צי א פאלק האט אמאל געהערט דעם רבונו של עולם רעדן פון פייער. שפעטער זענען געקומען די ספליטונג פונעם ירדן, די זון וואס איז געשטאנען, די מויער פון יריחו און קרח'ס איינגעזונקען ווערן, וואס אלע האבן געזען. ו

דעם בני יששכר'ס קשיא אויפן מורה נבוכים

13:28

דער בני יששכר פרעגט: מ'טאר זיך נישט עוסק זיין אין חקירה, ווייל א פילאסאף וועגט די טענות פון ביידע זייטן, און די מינוט וואס ער טראכט אז אפשר איז ח"ו נישטא קיין בורא, איז ער א כופר. ווי אזוי האט דער רמב"ם געקענט שרייבן דעם מורה נבוכים? ז,ח

15:43

ער ענטפערט אז דער רמב"ם איז געווען הייליג, און דער משגיח דערציילט ווי דער ישמח משה האט געבעטן אין הימל די יראת שמים פונעם רמב"ם, האט גענומען ציטערן, און געבעטן מ'זאל עס צונעמען.

דעם רמב"ם'ס קטנות און דער תירוץ פאר דער קשיא

16:54

דער בעל שם טוב האט געזאגט אז דאס איז געווען נאר די מוחין דקטנות פונעם רמב"ם. יעדער מענטש, ערקלערט דער משגיח, האט צייטן פון גדלות, ווען דאס דאווענען ברענט, און צייטן פון קטנות; אויב אפילו דעם רמב"ם'ס קטנות איז געווען צופיל, וואלט מען זיין גדלות גארנישט געקענט אויסהאלטן. ער האט אזוי געשפירט דעם רבונו של עולם אז ביים שרייבן קשיות איז אים קיינמאל נישט איינגעפאלן קיין כפירה, און ער האט געשריבן פאר די פילאסאפן פון זיין צייט וואס האבן געבלאנדזשעט.

19:49

דערפאר זאגט מען אין כאלקינו פריער "אין כאלקינו" און ערשט דערנאך "מי כאלקינו": א איד הייבט אן מיט אמונה, און דערנאך מעג ער פרעגן.

יעדער דור ווי דער גוף פון אדם הראשון

20:58

דער משגיח ברענגט דעם תניא אז כלל ישראל אין יעדן דור האט אלע אברים פון א גאנצן גוף, און א מדרש אז אלע נשמות זענען געהאנגען אויף אדם הראשון, פונעם קאפ ביז דער פיאטע און די נעגל פון די פיס. ממילא איז יעדער דור א גאנצער אדם הראשון: דער קאפ זענען די גרויסע תלמידי חכמים, די הארץ די בעלי תפילה, די הענט די בעלי צדקה. י,כ,ל

24:02

יעדער האט א בחירה: א קאפ קען ווערן גרויס אין תורה אדער אין וויסנשאפט, א הארץ קען מאכן א ליד ווי ידיד נפש אדער ליידיגע ניגונים, א האנט קען געבן פאר מוסדות התורה אדער פאר קאלעדזשעס. רבי אלחנן וואסערמאן, ווען ער האט געזאמלט אין אמעריקע, האט א גביר וואס האט געגעבן פאר קאלעדזשעס אים אנגעבאטן ח"י, און ער האט אקעגנגעשטעלט דעם ח"י מיט די נדבות פארן קאלעדזש. מ

אונזער דור איז דער עקב

27:56

אויך די גאנצע היסטאריע פון אנפאנג ביז משיח איז איין גוף: דער דור וואס האט מקבל געווען די תורה, מיט משה רבינו, איז דער קאפ; דער דור פון דוד און שלמה, וואס האבן געבויט דעם בית המקדש, דער האלז; דער לעצטער דור, עקבתא דמשיחא, דער עקב. דערפאר, זאגט דער משגיח, איז היינט די אמונה און אידישקייט אזוי שוואך: א שטאך מיט א נאדל טוט וויי אין די פינגער, אבער אויפן עקב שפירט מען עס כמעט נישט.

30:08

די פריערדיגע דורות האבן געשפירט דאס דאווענען; דער משגיח דערמאנט א קבלה אז אהבה רבה האט אמאל גענומען פיר שעה. אין דער זומערדיקער זון ביי האלבן טאג איז אלעס באלויכטן חוץ דעם עקב אויף דער ערד, און אזוי האבן אמאל אידן געציטערט אין אלול, בשעת אונזער נעילה פעלט די הרגשה פון קרבת אלקים.

34:24

ארויסרייסן א צאן איז פון די גרעסטע ווייטאגן, אבער נאך דעם דענטיסט'ס נאדל שפירט מען עס נישט. אזוי איז מיט אונזער אידישקייט: די אמונה איז דא, אבער מ'שפירט זי נישט.

די חשוב'ע עבודה פון א נידעריגן דור

35:35

רבי אברהם טשעכאנאווער האט געשפירט מער שמחה ווען ער האט אויסגעשטרעקט די האנט צו די תפילין ווי איינער וואס געווינט צען טויזנט רובל; מיר שפירן בלויז א ביסל צופרידנקייט. פונדעסטוועגן זאגט דער משגיח אז אונזער עבודה איז חשוב'ער אין הימל, ווייל מיר זענען אזוי קליין: זיך איינהאלטן פון מפסיק זיין דאס לערנען אדער פון דברים בטלים ביים עסן איז ביי אונז מסירת נפש.

37:34

ער שליסט מיטן משל פונעם בעל שם טוב פון א מלך וואס האט מער הנאה פון א פאפוגיי וואס זאגט "גוט ביי" ווי פון די עצות פון זיינע חכמים, ווייל א רעדנדיקער פאפוגיי איז א דבר פלא. אזוי זענען אונזערע מצוות א דבר פלא ביים רבונו של עולם.

מראי מקומות

תורה

  1. ה Shemos 12:37 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:57
  2. ו Devarim 4:32-33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:05
  3. ל לכאורה Devarim 15:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:58

כתובים

  1. ד Mishlei 3:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:22
  2. נ Tehillim 16:8 33:33 טעקסט מפתח

מדרש

  1. כ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 20:58

ראשונים

  1. א Kuzari (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:03
  2. ח Moreh Nevuchim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:28

אחרונים און חסידות

  1. ג Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:22
  2. ז Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:28
  3. ט Mesilas Yesharim (מקום נישט באשטימט) 18:55 מפתח
  4. י Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 20:58

תפילה און פיוט

  1. ב לכאורה Ninth principle מפתח אינעם אויסשרייב: 0:03
  2. מ Yedid Nefesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:02

עיקרי הדברים

  1. 0:28 די אמונה פון אידן איז געבויט אויף מעמד הר סיני וואס דאס גאנצע פאלק האט געזען, א זאך וואס קיין אנדער גלויבן טענה'ט נישט און וואס מ'קען נישט אפלייקענען.
  2. 3:31 דעם רבונו של עולם קען מען נישט פארשטיין מיטן שכל; מ'דארף א צווייטן חוש, אזוי ווי די אויגן קענען נישט הערן מוזיק און די אויערן קענען נישט זען א בילד.
  3. 7:25 לויטן ישמח משה קען א קבלה פון זעקס הונדערט טויזנט עדים וואס איז איבערגעגעבן געווארן פון טאטע צו קינד נישט זיין קיין שקר.
  4. 21:10 יעדער דור, און די גאנצע היסטאריע פון אידן צוזאמען, איז איין גוף פון אדם הראשון, און יעדער איינער האט א בחירה צו דינען דעם רבונו של עולם לויט זיין ארט אין דעם גוף.
  5. 28:43 אונזער דור איז דער דור פונעם עקב, וואס די אמונה איז דא אבער מ'שפירט זי נישט, און דערפאר איז זיין קליינע עבודה ספעציעל חשוב ביים רבונו של עולם.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 5:22 ווי אזוי קען א איד וואס ספקות מאטערן אים וויסן אז די תורה איז אמת?

    תירוץ: 7:01 נישט דורך פילאסאפיע, נאר דורך דער קבלה פון זעקס הונדערט טויזנט עדים, וואס מ'האט קיינמאל נישט געקענט אויסטראכטן און איבערגעבן.

  2. קשיא: 14:49 אויב א חקירה מיינט אז מ'איז פאר א מינוט א כופר, ווי אזוי האט דער רמב"ם געקענט שרייבן דעם מורה נבוכים?

    תירוץ: 15:43 דער רמב"ם איז געווען הייליג און האט געשפירט דעם רבונו של עולם אפילו ביים פרעגן, און ער האט געשריבן פאר די פילאסאפן פון זיין צייט וואס האבן געבלאנדזשעט.

  3. קשיא: 19:49 פארוואס זאגט מען אין כאלקינו פאר מ'פרעגט מי כאלקינו?

    תירוץ: 20:04 א איד דארף אנהייבן מיטן תירוץ פון אמונה; ערשט דערנאך מעג ער פרעגן קשיות.

  4. קשיא: 28:53 פארוואס איז היינט די אמונה און אידישקייט אזוי שוואך?

    תירוץ: 28:58 ווייל אונזער דור איז דער עקב פונעם גוף, וואס האט נישט קיין הרגשה.

מעשיות

  1. 16:02 דער ישמח משה און דעם רמב"ם'ס יראת שמים

    דער ישמח משה האט געבעטן אין הימל אז מ'זאל אים געבן די יראת שמים פון די תנאים, און מ'האט אים געזאגט אז ס'איז צופיל פאר אים; אזוי אויך ווען ער האט געבעטן די יראת שמים פון די אמוראים. דערנאך האט ער געבעטן די יראת שמים פונעם רמב"ם, און דאס האט מען אים געגעבן. פלוצלינג איז אים באפאלן אזא מורא'דיגע יראת שמים אז ער האט גענומען ציטערן און פאלן, און ער האט געבעטן מ'זאל עס צונעמען, און מ'האט עס צוגענומען. דער בעל שם טוב האט שפעטער געזאגט אז וואס ער האט באקומען איז געווען נאר די מוחין דקטנות פונעם רמב"ם.

  2. 26:17 רבי אלחנן וואסערמאן און דער גביר

    רבי אלחנן וואסערמאן איז געקומען קיין אמעריקע זאמלען געלט פאר זיין ישיבה. ס'איז געווען א גרויסער גביר וואס האט נישט געגעבן פאר ישיבות נאר פאר קאלעדזשעס, און רבי אלחנן האט אים געבעטן געלט. דער גביר האט אים אנגעבאטן ח"י, אכצן דאלאר, וואס דער משגיח זאגט איז דעמאלט געווען א גרויסע סומע. רבי אלחנן האט אים געענטפערט מיט'ן שטעלן אקעגן דעם ח"י פאר דער ישיבה וואס ער גיט פארן קאלעדזש.

  3. 35:35 רבי אברהם טשעכאנאווער און זיינע תפילין

    רבי אברהם טשעכאנאווער האט געזאגט צו א חבר אז יעדן אינדערפרי, ווען ער שטרעקט אויס די האנט אנצוטון תפילין, שפירט ער א גרעסערע שמחה ווי איינער וואס האט געווינען א לאטעריע פון צען טויזנט רובל.

  4. 37:34 דעם בעל שם טוב'ס משל פונעם פאפוגיי

    די גרויסע שרים און חכמים פון א מדינה שטייען פארן מלך און זאגן אים חכמה און עצות. איינער ברענגט דעם מלך א מתנה, א פאפוגיי, א פויגל וואס רעדט אן צו וויסן וואס ער זאגט. דער מלך שטייט ביי דער שטייג און האט הנאה ווען דער פויגל זאגט "גוט ביי", מער ווי פון אלע ווערטער פון זיינע חכמים, ווייל חכמה פון א חכם איז קיין חידוש נישט, אבער א פאפוגיי וואס רעדט איז א דבר פלא.

געדאנקען

  1. 4:00 דער משגיח טענה'ט אז זוכן דעם רבונו של עולם מיטן שכל איז אזוי ווי זאגן אז מ'האט זיך צוגעהערט צו א בילד אדער געזען א סימפאניע; דעם רבונו של עולם כאפט מען מיט א צווייטן חוש, ענליך צו נבואה און רוח הקדש, וואס כלל ישראל צוזאמען האט נאך היינט.
  2. 7:59 די ראיה פון הר סיני, ווי דער משגיח לערנט דעם ישמח משה, ליגט אין דער איבערגעבונג: א אויסגעטראכטע זאך וואלט מען גלייך אנטפלעקט, ווייל די קינדער וואלטן געזען אז נישט זיי און נישט זייערע חברים האבן עס געזען.
  3. 18:10 דער רמב"ם האט געקענט זיך עוסק זיין אין חקירה אן א סכנה, ווייל ער האט אזוי געשפירט דעם רבונו של עולם אז אפילו ביים פרעגן די קשיות איז אים קיינמאל נישט איינגעפאלן קיין כפירה; אפילו זיין יראת שמים פון קטנות איז געווען צופיל פארן ישמח משה.
  4. 19:49 אין אין כאלקינו קומט "אין כאלקינו" פאר "מי כאלקינו", כדי צו לערנען אז א איד הייבט אן מיטן תירוץ פון אמונה, און ערשט דערנאך מעג ער פרעגן.
  5. 22:43 דער משגיח נוצט דאס בילד פונעם גוף פון אדם הראשון צוויי מאל: אין יעדן דור, וואו דער קאפ, די הארץ און די הענט זענען די תלמידי חכמים, די בעלי תפילה און די בעלי צדקה; און איבער דער גאנצער היסטאריע, וואו דער דור המדבר איז דער קאפ און אונזער דור דער עקב.
  6. 28:53 דאס וואס דער עקב האט נישט קיין הרגשה ערקלערט פארוואס די אמונה איז היינט אזוי שוואך: אזוי ווי א צאן וואס מ'רייסט ארויס נאך א נאדל ביים דענטיסט, איז די אמונה דא אבער מ'שפירט זי נישט.
  7. 36:17 ווייל די מענטשן פונעם לעצטן דור זענען אזוי קליין, איז זייער עבודה מער חשוב ביים רבונו של עולם, אזוי ווי א מלך האט מער הנאה פון א פאפוגיי'ס פאר ווערטער ווי פון דער חכמה פון זיינע שרים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 20:04 דער משגיח זאגט אז א איד דארף אנהייבן מיט אמונה, אזוי ווי אין אין כאלקינו, און ערשט דערנאך מעג ער פרעגן.
  2. 19:18 דער משגיח זאגט אז דער וואס היט זיך אפ אין שמירת עינים, שמירת המחשבה און פון טומאה, האט א ריינע אמונה.
  3. 31:57 דער משגיח זאגט אז אין אונזער טונקעלן דור דארף מען זיך שטארק האלטן ביי דער אמונה.
  4. 36:41 דער משגיח זאגט אז זיך איינהאלטן פון מפסיק זיין דאס לערנען אדער פון רעדן דברים בטלים ביים עסן איז ביי אונז א מסירת נפש וואס איז חשוב ביים רבונו של עולם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אדם הראשון, דוד המלך, דער בני יששכר, דער הייליגער בעל שם טוב, דער ישמח משה, דער רמב"ם, משה רבינו, קרח, ר' אלחנן וואסערמאן, רבי אברהם טשעכאנאווער, רבי אלעזר אזכרי, שלמה המלך

ערכים אדם הראשון, אמונה, בחירה, הרגש, חקירה, יראת שמים, מוחין, מסירות נפש, מעמד הר סיני, ספק, עקבתא דמשיחא, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט