bechukoisei

קאטאלאג: Y 05 Current בחקתי נומ׳ ⁨11⁩ תשע"א (2010–11) אידיש 39 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 39 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז אלע מצוות זענען עצות צו קומען צו דביקות אין השם יתברך, און אז תפילה מיטן הארץ, מיט אמונה און מיטן פנים צו ירושלים, איז די קלארסטע דביקות.

דער משגיח עפנט מיטן זוהר הקדוש אז די תרי"ג מצוות זענען עצות ווי אזוי צו קומען צו דביקות אין רבונו של עולם. די נשמה איז שוין הייליג; זי איז אראפגעקומען כדי דער בהמישער גוף זאל ווערן מזוכך דורך די מצוות און אויך האבן א חלק אין דער דביקות. תפילה איז די אמת'ע דביקות פונעם הארץ: דאס ווארט אליין מיינט צוטשעפען, אזוי ווי תפילין וואס דארפן זיין מהודק, און דוד המלך זאגט אז דער אייבערשטער בויגט צו זיין אויער צו א איד וואס דאווענט. דער משגיח מאנט צו דאווענען מיטן טייטש פון די ווערטער, מיט א מעשה פון א פריץ וואס האט געמאכט א טעות, און ער ברענגט ר' חיים בריסקער אז מ'דארף פילן אז מ'שטייט פארן מלך. אפילו א בקשה אויף די אייגענע באדערפענישן, א תפילה שלא לשמה, איז א קיום פון אמונה, ווי צוויי חסידישע מעשיות ווייזן. צום סוף ערקלערט ער פארוואס מ'דאווענט צו ירושלים: א מענטש איז דארט וואו זיין מחשבה איז, ווי מ'זעט פון דער משנה ביי תחום שבת, און ער שליסט מיט די טעג פון הוד פאר שבועות.

ענינים: אהבת השם און דביקות · כוונה אין דאווענען · דער כח פון תפילה · טעמי המצוות און דער כח פון א מצוה

סדר השיעור

  1. 0:00 מצוות זענען עצות צו דביקות

    דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז די תרי"ג מצוות זענען עצות צו קומען צו דביקות, שילדערט אירע מדריגות, און ערקלערט אז די נשמה איז אראפגעקומען כדי דער בהמישער גוף זאל ווערן מזוכך דורך די מצוות און אויך ווערן דבוק אין השם יתברך.

  2. 5:00 תפילה איז דביקות; דער אייבערשטער הערט זיך צו

    דער משגיח ערקלערט אז דאווענען, די עבודה שבלב, איז די אמת'ע דביקות, ער טייטשט דאס ווארט תפילה פון צוטשעפען, אזוי ווי תפילין וואס זענען מהודק, און ער ברענגט דוד המלך און די תפילות פון ראש השנה אז דער אייבערשטער בויגט צו זיין אויער צו א איד וואס דאווענט.

  3. 10:24 דאווענען מיטן הארץ; דער טעות פונעם פריץ

    דער משגיח רעדט וועגן דאווענען מיטן הארץ, ווי ביי אהבה רבה, ברענגט פונעם בעל שם טוב אז אזא דאווענען וואלט געברענגט משיח, זאגט אז אפילו א מעכאנישער טייטש איז אויך גוט, און דערציילט א מעשה מיט א פריץ וואס האט נישט באמערקט זיין טעות, ווייל ער האט נישט, ווי געוויסע אידן, געטראכט פון חשבונות ביי שמונה עשרה.

  4. 14:21 עומד לפני המלך; תורה לשמה

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם און ר' חיים בריסקער אז תפילה פאדערט וויסן אז מ'איז עומד לפני המלך, זאגט אז ווער עס מוטשעט זיך וועט זיין הארץ זיך עפענען, רופט אמונה דער יסוד פון אלע מצוות, און דערנאך שטעלט ער אויס די מדריגות פון תורה לשמה, און לייגט צו אז יונגע בחורים דארפן לערנען אפילו שלא לשמה.

  5. 20:21 בעטן אויף באדערפענישן איז אמונה

    דער משגיח ערקלערט אז בעטן אויף פרנסה, קינדער אדער רפואה איז א תפילה שלא לשמה, אבער ווי דער מהר"ל און רבינו יונה זאגן איז עס א גרויסע זאך, ווייל עס שטייט אויף דער אמונה אז דער אייבערשטער קען ממלא זיין די בקשה, און דאס איז אמונה, דער ערשטער פון די עשרת הדברות.

  6. 23:26 צוויי צדיקים בעטן אויף קליינע זאכן מעשה

    דער משגיח דערציילט ווי ר' דוד טאלנער האט ראש השנה נישט געוואלט אריינגיין צו די תקיעות, ווייל ער האט זיך געשעמט צו בעטן פונעם גרויסן מלך א בולקע, ביז ער האט זיך געכאפט אז ס'איז נישטא פון וועמען אנדערש צו בעטן, און ווי א טשערנאבילער צדיק האט געבעטן דעם אייבערשטן אז א דינסט זאל נישט אוועקגיין, ווייל מ'דארף בעטן דעם אייבערשטן אויף יעדע קליינע זאך.

  7. 28:00 צו ירושלים: וואו די מחשבה איז

    דער משגיח ברענגט די גמרא און די תפילה פון שלמה המלך אז מ'דאווענט צו ארץ ישראל, ירושלים און קודש הקדשים, ערקלערט פארוואס די ראשונים האבן זיך געווענדט צו מזרח און דער בעל התניא אין סידור צו מזרח-דרום, און ברענגט דעם בעל שם טוב אז א מענטש איז וואו זיין מחשבה איז, מיט א ראיה פון דער משנה ביי איינער וואס נעמט א בוים פאר זיין תחום שבת.

  8. 35:06 ביים דאווענען אין ירושלים; די טעג פון הוד

    דער משגיח שליסט אז א איד וואס דאווענט מיט כוונה צו ירושלים איז ביים דאווענען דארט, דערנאך רעדט ער פון פסח שני און די וואך פון הוד ביז ל"ג בעומר און שבועות, ברענגט דעם שפת אמת אז די שתי הלחם פון שבועות זענען תורה און תפילה, און ענדיגט מיט א ברכה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

מצוות זענען עצות צו דביקות

0:05

דער משגיח עפנט מיטן זוהר הקדוש אז די תרי"ג מצוות זענען עצות ווי אזוי צו קומען צו דביקות אין רבונו של עולם. אין דביקות זענען דא מדריגות: גרויסע צדיקים זענען אינגאנצן דבוק און ווייסן נישט וואס טוט זיך מיט זיי, און א קלענערע מדריגה איז אז מ'האט א שייכות און א תענוג דערין. א

3:11

ער פרעגט צי מ'איז געקומען אויף דער וועלט צוליב דער נשמה אדער צוליב דעם גוף, און ענטפערט: צוליב דעם גוף. די נשמה איז שוין הייליג; זי איז אראפגעקומען כדי דער בהמישער גוף זאל ווערן מזוכך דורך די מצוות, אנגעהויבן פון מילה, ביז דער גוף אליין קען האבן דביקות.

תפילה איז דביקות; דער אייבערשטער הערט זיך צו

5:45

לערנען, זאגט דער משגיח, איז מער מיטן מוח, אבער דאווענען, וואס די גמרא רופט עבודה שבלב, איז די אמת'ע דביקות. דאס ווארט תפילה אליין מיינט צוטשעפען, אזוי ווי תפילין וואס מוזן זיין מהודק און טראגן דעם אייבערשטנס נאמען. ד

7:32

א איד דארף וויסן אז דער אייבערשטער הערט זיך צו צו אים מיט זיין גאנצער אויפמערקזאמקייט. דוד המלך זאגט אז דער אייבערשטער בויגט צו זיין אויער, און אין די תפילות פון ראש השנה ביי די תקיעות רופט מען אים דער וואס הערט זיך גוט צו. ה,ו

דאווענען מיטן הארץ; דער טעות פונעם פריץ

10:26

דאווענען מיט כוונה הייסט אז דאס הארץ איז דערביי, ווי ביי אהבה רבה, און דער בעל שם טוב האט געזאגט אז ווען אלע אידן וואלטן אזוי געזאגט אהבה רבה, וואלט משיח געקומען. אפילו ווען מ'האט נאר מעכאניש אין זינען דעם טייטש פון די ווערטער, איז דאס אויך גוט.

13:05

ער דערציילט פון א איד וואס זיין פריץ האט, ווי דער צדיק האט צוגעזאגט, פארקערט אויסגערעכנט דעם חוב פון דער ארענדע און אים נאך באצאלט. ווען ער האט מורא געהאט אז דער פריץ וועט עס באמערקן, האט דער רבי געענטפערט אז דער פריץ זאגט נישט קיין שמונה עשרה, וואס ביי געוויסע אידן איז די צייט פון חשבונות.

עומד לפני המלך; תורה לשמה

14:37

דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז ביי שמונה עשרה איז מען עומד לפני המלך, און ר' חיים בריסקער אז ווער עס דאווענט מיטן פירוש המילות אבער אן דעם געפיל איז נישט יוצא די תפילה. ווער עס פילט נישט דעם פייער אבער גיט נישט אויף, וועט זיין הארץ זיך פריער אדער שפעטער עפענען. ז

16:08

אמונה, דער ערשטער פון די עשרת הדברות, איז דער יסוד פון אלע מצוות. ביי תורה איז לערנען כדי צו ווייזן דעם חברותא אז מ'פארשטייט בעסער, כדי צו ווערן א תלמיד חכם אדער פאר שכר, נאך נישט לשמה; די העכסטע מדריגה איז דביקות דורכן לערנען, וואס דער תניא רעדט דערפון. פונדעסטוועגן זאגט דער רמב"ם אז יונגע בחורים דארפן לערנען אפילו שלא לשמה, ווייל דערפון קומט מען צו לשמה. ח,ט,י

בעטן אויף באדערפענישן איז אמונה

20:31

בעטן אויף פרנסה, קינדער אדער רפואה איז א תפילה שלא לשמה, אבער דער מהר"ל און רבינו יונה זאגן אז ס'איז א גרויסע זאך: מ'דאווענט ווייל מ'גלייבט אז דער אייבערשטער קען ממלא זיין די בקשה, און דאס איז אמונה. א תפילה אינגאנצן לשמה איז פאר גרויסע צדיקים.

צוויי צדיקים בעטן אויף קליינע זאכן

23:26

ראש השנה איז ר' דוד טאלנער נישט אריינגעקומען צו די תקיעות. די חסידים האבן געהערט ווי ער גייט הין און צוריק און שעמט זיך צו בעטן פונעם גדול ונורא א בולקע, ווי מ'וואלט געבעטן פון א פרעזידענט א קרעקער, ביז ער האט זיך געכאפט אז ס'איז נישטא פון וועמען אנדערש צו בעטן. די בקשה איז קליין, זאגט דער משגיח, אבער די אמונה איז גרויס.

26:19

אזוי אויך האט מען געהערט א טשערנאבילער צדיק בעטן דעם אייבערשטן אז די דינסט וואס האט זיך צעקריגט מיט דער רביצין זאל נישט אוועקגיין, ווייל מ'בעט דעם אייבערשטן אויף יעדע גרויסע און קליינע זאך.

צו ירושלים: וואו די מחשבה איז

28:02

די גמרא זאגט אז מ'דאווענט צו ארץ ישראל, צו ירושלים, צום בית המקדש און צום קודש הקדשים, ווי שלמה המלך האט געבעטן אז אפילו אידן אין גלות זאלן דאווענען דרך ארצם. די ראשונים אין שפאניע, פראנקרייך און דייטשלאנד האבן זיך געווענדט צו מזרח; אידן ווייטער צפון האבן געהאלטן דעם מנהג, דערפאר שרייבט דער בעל התניא אין סידור מזרח-דרום. ל,מ,נ

31:47

דערנאך ברענגט ער דעם בעל שם טוב אז א מענטש איז וואו זיין מחשבה איז, מיט א ראיה פון דער משנה: איינער וואס איז ערב שבת ווייט פון שטאט קען ארויפקוקן אויף א בוים און זאגן אז דארט וואוינט ער, און זיין תחום שבת ווערט גערעכנט פונעם בוים. ס

ביים דאווענען אין ירושלים; די טעג פון הוד

35:36

ממילא איז א איד וואס דאווענט מיט כוונה צו ירושלים ביים דאווענען דארט. דער משגיח רעדט פון פסח שני און די וואך פון הוד, וואס די גמרא פארבינדט מיטן בית המקדש, ביז שבועות, און ברענגט דעם שפת אמת אז די שתי הלחם זענען תורה און תפילה פארן גאנצן יאר. ע,פ

מראי מקומות

תורה

  1. ח Shemos 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:08

נביאים

  1. ג Yeshayahu 12:2 5:18 טעקסט מפתח
  2. מ Melachim I 8:48 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:02

כתובים

  1. ב Tehillim 73:28 2:16 טעקסט מפתח
  2. ה Tehillim 116:1-2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:32

משנה

  1. ס לכאורה Mishnah Eruvin 4:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 31:47

תלמוד בבלי

  1. ד Taanis 2a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:45
  2. כ Pesachim 50b 19:36 טעקסט מפתח
  3. ל לכאורה Berachos 30a מפתח אינעם אויסשרייב: 28:02
  4. ע לכאורה Berachos 58a מפתח אינעם אויסשרייב: 35:36

זוהר און קבלה

  1. א Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:05

ראשונים

  1. ז Rambam, Mishneh Torah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:37
  2. י Rambam, Mishneh Torah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:08

אחרונים און חסידות

  1. ט Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:08
  2. פ Sfas Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:36

תפילה און פיוט

  1. ו Rosh Hashanah prayers (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:32
  2. נ Siddur of the Ba'al HaTanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:02

עיקרי הדברים

  1. 0:05 אלע תרי"ג מצוות זענען עצות צו קומען צו דביקות אין השם יתברך, און דביקות האט אסאך מדריגות, פון אינגאנצן אויסגיין ביז א פשוט'ע שייכות און תענוג.
  2. 3:14 די נשמה איז שוין הייליג; מ'איז געקומען אויף דער וועלט צוליב דעם גוף, אז ער זאל ווערן מזוכך דורך די מצוות און אליין קענען האבן דביקות.
  3. 5:52 תפילה, די עבודה שבלב, איז די אמת'ע דביקות; דאס ווארט מיינט צוטשעפען, אזוי ווי תפילין מוזן זיין מהודק, און דער אייבערשטער הערט זיך צו מיט פולער אויפמערקזאמקייט.
  4. 12:11 מ'דארף דאווענען מיטן טייטש פון די ווערטער און מיטן געפיל אז מ'איז עומד לפני המלך; ווער עס מוטשעט זיך ווייטער, וועט זיין הארץ זיך פריער אדער שפעטער עפענען.
  5. 16:13 בעטן דעם אייבערשטן אויף די באדערפענישן, אפילו אויף א קליינע זאך, איז א קיום פון אמונה, דער ערשטער פון די עשרת הדברות און דער יסוד פון אלע מצוות.
  6. 31:29 א איד דאווענט צו ירושלים און צום בית המקדש, און ווייל א מענטש איז וואו זיין מחשבה איז, איז ער ביים דאווענען טאקע דארט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:10 איז מען געקומען אויף דער וועלט צוליב דער נשמה אדער צוליב דעם גוף?

    תירוץ: 3:21 צוליב דעם גוף: די נשמה איז שוין הייליג און דבוק, און זי איז אראפגעקומען כדי דער בהמישער גוף זאל ווערן מזוכך דורך די מצוות.

  2. קשיא: 20:31 אז מ'בעט אויף פרנסה אדער רפואה פאר זיך, וואס איז דער ווערט פון אזא תפילה?

    תירוץ: 21:26 ער דאווענט ווייל ער גלייבט אז דער אייבערשטער קען ממלא זיין זיין בקשה, און דאס איז אמונה, דער יסוד פון אלע מצוות.

  3. קשיא: 35:09 ווי אזוי קען א איד וואס איז נישט אין ארץ ישראל און נישט אין ירושלים דאווענען אין בית המקדש?

    תירוץ: 35:27 דורך זיך ווענדן צו ירושלים מיט דער מחשבה דארט; ווייל א מענטש איז וואו זיין מחשבה איז, שטייט ער ביים דאווענען פארן אייבערשטן אין קודש הקדשים.

מעשיות

  1. 12:55 דער טעות פונעם פריץ

    א איד אין אייראפע האט נישט געקענט באצאלן דעם פריץ פאר די ארענדע, און דער חוב איז געוואקסן פון יאר צו יאר, ביז דער פריץ האט געסטראשעט אים ארויסצוטרייבן. ער איז געקומען צום צדיק, און דער צדיק האט אים געזאגט אז דער פריץ וועט מאכן א טעות. דער פריץ האט געמאכט א חשבון, עס איז אויסגעקומען פארקערט, און דער פריץ איז אים נאך געבליבן שולדיג און האט אים באצאלט. דער איד איז געלאפן צום רבי'ן מיט מורא אז דער פריץ וועט שפעטער געפינען דעם טעות, און דער רבי האט געענטפערט אז דער פריץ זאגט נישט קיין שמונה עשרה, וואס ביי געוויסע אידן איז דאס די צייט וואו מ'טראכט איבער די געשעפטן.

  2. 23:26 ר' דוד טאלנער און די בולקע

    ראש השנה האבן די חסידים געווארט אז ר' דוד טאלנער זאל אריינקומען צו די תקיעות, און ער איז נישט געקומען. זיי האבן זיך צוגעהערט ביי דער טיר און געהערט ווי ער גייט הין און צוריק און זאגט אז דער אייבערשטער איז גדול ונורא, און ער בעט פון אים א בולקע. זיי האבן פארשטאנען אז ער שעמט זיך צו בעטן פון אזא גרויסן מלך אויף פרנסה, אזוי ווי מ'וואלט געבעטן פון א פרעזידענט א קרעקער. פלוצלונג האט ער זיך געכאפט: פון וועמען דען זאל מען בעטן די בולקע? יעדע גרויסע און קליינע זאך קומט פונעם אייבערשטן.

  3. 26:19 דער טשערנאבילער צדיק און די דינסט

    א טשערנאבילער צדיק איז אמאל געשטאנען אין א ווינקל און געשעפטשעט צום אייבערשטן, און די וואס האבן זיך צוגעהערט האבן געהערט ווי ער בעט אז די דינסט וואס העלפט די רביצין אין קיך, וואס האט זיך צעקריגט מיט דער רביצין און געוואלט אוועקגיין, זאל נישט אוועקגיין. ווען די חסידים האבן אים שפעטער געפרעגט פארוואס מ'דארף בעטן דעם אייבערשטן אויף אזא זאך, האט ער געענטפערט אז מ'דארף בעטן דעם אייבערשטן אויף יעדע גרויסע און יעדע קליינע זאך.

געדאנקען

  1. 3:14 הגם די נשמה איז דער הייליגער חלק, זאגט דער משגיח אז מ'איז געקומען אויף דער וועלט צוליב דעם גוף: די נשמה איז אראפגעקומען נאר כדי מזכך צו זיין דעם בהמישן גוף, ביז דער גוף אליין קען האבן דביקות.
  2. 6:19 דער משגיח טייטשט תפילה און תפילין פון איין שורש וואס מיינט צוטשעפען; תפילין מוזן זיין מהודק, און תפילה איז די זעלבע פארבינדונג פונעם הארץ צום אייבערשטן.
  3. 21:18 אפילו א תפילה אויף די אייגענע באדערפענישן, וואס איז שלא לשמה, איז אליין א קיום פון אמונה, ווייל מ'בעט נאר דעם וואס מ'גלייבט אז ער קען געבן.
  4. 26:02 בעטן דעם אייבערשטן אויף א קליינע זאך איז א קליינע בקשה, אבער א גרויסע אמונה, ווייל מ'דערקענט אז יעדע גרויסע און קליינע זאך קומט נאר פון אים.
  5. 33:59 דער משגיח ווייזט פון דער משנה ביי איינער וואס נעמט א ווייטן בוים פאר זיין תחום שבת, אז א מענטש איז להלכה דארט וואו זיין מחשבה איז, און דערמיט איז מובן ווי אזוי איינער וואס דאווענט ווייט אוועק איז אין בית המקדש.
  6. 14:03 אין דער מעשה מיטן פריץ זאגט דער משגיח מיט א שמייכל אז דער פריץ וועט קיינמאל נישט געפינען זיין טעות, ווייל ער זאגט נישט קיין שמונה עשרה, וואס ביי געוויסע אידן איז דאס די צייט פון חשבונות.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 12:11 דער משגיח זאגט אז מ'זאל דאווענען מיטן טייטש פון די ווערטער אין זינען, און זיך ווייטער מוטשען אפילו ווען דאס הארץ עפנט זיך נישט, ווייל עס וועט זיך פריער אדער שפעטער עפענען.
  2. 14:33 דער משגיח זאגט אז ביי שמונה עשרה און ביי ברכת המזון דארף א איד וויסן אז ער איז עומד לפני המלך.
  3. 19:27 דער משגיח זאגט אז יונגע בחורים דארפן לערנען תורה אפילו שלא לשמה, ווייל דערפון וועלן זיי קומען צו לערנען לשמה.
  4. 31:29 דער משגיח זאגט אז א איד דארף דאווענען קעגן ירושלים, און ווען ער שטעלט זיך דאווענען דארף ער וויסן וואו ער איז.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מהר"ל פון פראג, דער רמב"ם, דער שפת אמת, ר' דוד'ל טאלנער, ר' חיים בריסקער, רבינו יונה, רש"י, שלמה המלך

ערכים אהבה רבה, דביקות, הוד, ל"ג בעומר, עבודה שבלב, קודש הקדשים, רבונו של עולם, שלא לשמה, שתי הלחם, תורה לשמה, תחום שבת, תפילין, תרי"ג מצוות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט