שיעורים לבחורים בארץ ישראל תשס"ט
Eretz Yisroel Bachurim 5769
וועגן דער סדרה
שיעורים לבחורים תשס"ט: אמונה אין עקבתא דמשיחא
אין די סעריע שמועסן פאר בחורים דורכן יאר תשס"ט זאגט דער משגיח אן אז ער וועט רעדן וועגן אמונה, און דאס גאנצע יאר בויט זיך ארום דעם. ער הייבט אן מיט לייענען דעם היינטיגן יארהונדערט אין נצבים וילך: דער הסתר פנים פונעם חורבן אייראפע, די הבטחה אז די תורה וועט נישט פארגעסן ווערן, און די גאולה וואס שטייט פאר דעם גלות. דערנאך שטעלט ער אוועק אמונה אלס די ירושה פון אברהם אבינו: ביי דער מילה איז אברהם געווארן א בריאה וואס גלייבט בטבע, ממילא פילט יעדער איד אמונה אין הארץ, וואס גייט איבער פון דער מאמע, און אפילו א אידישער אפיקורס גלייבט אינעווייניג און זוכט נאר תירוצים. דערנאך ווייזט דער משגיח וואו מ'קען זען דעם רבונו של עולם: קלאר אין דער תורה, אין די נפלאות פון דער בריאה, און אין מעמד הר סיני, וואס א גאנץ פאלק האט געזען און איבערגעגעבן אן שינויים. דערנאך קומט ער צו אונזער דור, דער עקב פונעם גוף פון כלל ישראל, וואס זיין איינע מצוה איז אמונה. זיין נסיון איז דער נסיון פון אברהם ביי דער עקידה, צו דינען מיט שמחה טראץ קשיות. קליינע מעשים פון שמירה זענען טייער אין הימל, בשעת ליצנות, די גויישע קולטור און ספיקות סטראשען די אמונה; ספיקות דארף מען איגנארירן, נישט ענטפערן. די ימים טובים פונעם יאר טראגן דעם ענין: שובבים און שמירת הברית, זכור קעגן עמלק, ניסן און מצה אלס אמונה, ספירה, און שבועות אלס א לעבעדיגע קבלת התורה. ער ענדיגט מיט האפן אויף משיח יעדן טאג און מיט קעמפ אלס אן ארט פון קידוש השם.
די הויפט ענינים
- אמונה אלס די ירושה פון אברהם אבינו: א נאטורליכער הרגש פונעם אידישן הארץ, וואס גייט איבער פון דער מאמע
- אפילו א אידישער אפיקורס גלייבט טיף אינעווייניג און איז זיך נאר מצדיק פון גאוה און תאוה
- זען דעם רבונו של עולם: אין דער תורה, אין די נפלאות פון דער בריאה, און אין מעמד הר סיני פאר א גאנץ פאלק
- אונזער דור אלס דער עקב, עקבתא דמשיחא, וואס זיין איינע מצוה און עיקר נסיון איז אמונה
- די עקידה אלס דער מוסטער פון דינען השם יתברך מיט שמחה טראץ קשיות
- אפהיטן די אמונה פון ליצנות, פון די גויישע קולטור און פון ספיקות, וואס מ'דארף איגנארירן און נישט ענטפערן
- די ימים טובים פונעם יאר אלס מקורות פון אמונה: זכור קעגן עמלק, מצה אין ניסן, ספירה און שבועות
- תפילה, שמירת הברית און קליינע מעשים פון שמירה אלס א טייערע עבודה פאר משיח
| טייל | דער קעפל ווי אינעם קאטאלאג | יאר | לענג | בקיצור (נאטיצן) |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Nitzavim Vayelech (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 34 מינ׳ | די סעריע הייבט אן מיט דעם משגיח'ס ראם פארן גאנצן יאר: ער לייענט נצבים וילך אלס דעם היינטיגן יארהונדערט, און זעט דארט דעם הסתר פנים פונעם חורבן אייראפע, די הבטחה אז די תורה וועט נישט פארגעסן ווערן, און די גאולה וואס שטייט פאר דעם גלות. |
| 2 | Lech Lecha (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 34 מינ׳ | דער משגיח גייט אריין אינעם ענין פונעם יאר און שטעלט אוועק אמונה אלס די ירושה פון אברהם אבינו פאר זיינע קינדער, און לערנט ווי אזוי מ'מאכט זי קלאר און ווי מ'היט זי אפ פון די וואס ווילן זי צוכאפן. |
| 3 | Vayera (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 36 מינ׳ | ווייטער אויף אברהם ערקלערט דער משגיח אז ביי דער מילה איז ער איבערגעמאכט געווארן פאר א בריאה וואס גלייבט בטבע, און ממילא גייט די אמונה איבער בירושה צו יעדן איד, ווי דער אינסטינקט פון א בהמה. |
| 4 | Chaya Sura (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 42 מינ׳ | דער משגיח נעמט אויף די קשיא פון פאריגע וואך וועגן אידן וואס לייקענען, און ווייזט אז די אמונה פון א איד איז א הרגש פון הארץ וואס קומט פון דער מאמע, און א לייקענער איז נאר זיך מצדיק אויף דעם וואס ער ווייסט אינעווייניג. |
| 5 | Toldos (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 42 מינ׳ | נאך א מאל דער זעלבער ענין: אמונה אלס א געפיל אין הארץ וואס מ'ירשנט, און דער אידישער אפיקורס וואס גלייבט טיף אינעווייניג נאר זוכט תירוצים, ווי דער פוקס מיט די "זויערע טרויבן". |
| 6 | Vayetze (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 36 מינ׳ | פונעם אינעווייניגסטן הרגש גייט דער משגיח ארויס: דער רבונו של עולם איז באהאלטן אין דער וועלט, אבער אידן זעען אים קלאר אין דער תורה, דורך שבט לוי צווישן אירע לערער און דורך איר טיפקייט אן א סוף. |
| 7 | Vayishlach (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 22 מינ׳ | דער משגיח לייגט צו א צווייטן וועג צו זען דעם אייבערשטן: די מצוה צו רעדן פון זיינע נפלאות, וואס ער ווייזט אין דעם אקסיגען אין דער לופט, די סעלס פונעם גוף, די בלוט און ווי א זאך ווערט גרעסער פון היץ. |
| 8 | Vayeshev (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 43 מינ׳ | דערנאך שטעלט דער משגיח די אמונה אויף היסטאריע: מעמד הר סיני, וואס א גאנץ פאלק האט געזען און איבערגעגעבן אן שינויים, און די גוים לייקענען עס פון קנאה. |
| 9 | Vayichi (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 39 מינ׳ | דער משגיח קומט צוריק צו מעמד הר סיני און דער קבלה פון דור צו דור, און ברענגט אריין דעם משל אז אונזער דור איז דער עקב פונעם גוף פון כלל ישראל, וואס האט אמונה אן א הרגשה, אבער זיין קליינע עבודה איז חשוב. |
| 10 | Bo (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 44 מינ׳ | דער משגיח בויט ווייטער אויפן משל פונעם עקב, און זאגט אז אמונה איז די איינע מצוה פון עקבתא דמשיחא, און א איד דארף זען נאר די יד השם אין די נייעס פון מלחמה. |
| 11 | Beshalach (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 40 מינ׳ | דער משגיח לערנט די עקידה, אברהם'ס נסיון צו דינען השם יתברך מיט שמחה טראץ קשיות, אלס דער נסיון פונעם לעצטן דור פאר משיח. |
| 12 | Yisro (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 42 מינ׳ | דער משגיח גייט אריבער צו מעשה אין דעם דור: קליינע מעשים פון אמונה און שמירה זענען זייער טייער אין הימל, און די גרעסטע סכנה איז דער "קוש" פון די גויישע קולטור. |
| 13 | Mishpatim (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 38 מינ׳ | ביים סוף פון שובבים אויף שבת שקלים פארבינדט דער משגיח די אמונה מיט שמירת הברית, דער יסוד פאר שבת, תורה און די ליכטיגקייט פון די פיר פרשיות. |
| 14 | Tetzaveh Zachor (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 35 מינ׳ | פאר זכור און פורים שטעלט דער משגיח אוועק עמלק אלס דעם יצר הרע וואס קילט אפ די אמונה, וואס ווערט אפגעשוואכט דורך פרשת זכור, און בעט א פורים מיט ערנסטקייט און תפילה, נישט מיט טרינקען. |
| 15 | Vayakheil Pekudei (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 38 מינ׳ | ביים אריינגיין אין ניסן, דער חודש פון אמונה, ווייזט דער משגיח מיט די שמות וואס זענען באהאלטן אין דער מצה ווי זי ברענגט אריין אמונה אין א איד, און רופט צו באנייונג אויף פסח. |
| 16 | Vayikra (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 37 מינ׳ | ווייטער אויפן ענין פון ניסן בעט דער משגיח יעדן בחור זיך צו באנייען דורך עסן מצה מיט כוונה און דורך א ריכטיגן דאווענען אן יאגעניש. |
| 17 | Tazria Metzorah Sefirah (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 39 מינ׳ | נאך פסח לערנט דער משגיח ספירה אלס א ארויסגיין פון מ"ט שערי טומאה, וואס כלל ישראל גייט אויך דורך אין גלות, און ער געפינט די היינטיגע וועלט אין די סימנים פון עקבתא דמשיחא אינעם סוף פון סוטה. |
| 18 | Ach - Ked (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 37 מינ׳ | נאך אלץ ביי די סימנים פון דער צייט ווארנט דער משגיח אז ליצנות רייסט אויס די אמונה, און פון מלאכי רופט ער אז יראי ה' זאלן זיך צוזאמקומען און מחזק זיין איינער דעם אנדערן. |
| 19 | Shevuos (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 40 מינ׳ | ביי שבועות לערנט דער משגיח אז יעדעס יאר איז א לעבעדיגע קבלת התורה וואס פאדערט די גרעסטע הכנה, און איר תכלית ווערט דערגרייכט ביים דאווענען און ביי די עשרת הדברות אינדערפרי. |
| 20 | Nasoi (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 42 מינ׳ | פאר תמוז און אב הייסט דער משגיח די בחורים נישט ענטפערן די ספיקות אין אמונה נאר זיי איגנארירן, און באמת האפן אויף משיח יעדן טאג. |
| 21 | Shelach (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשס"ט (2008–09) | 41 מינ׳ | די סעריע ענדיגט זיך פארן זומער: דער משגיח ווייזט ווי קעמפ קען ווערן א קידוש השם דורך ברעכן דעם אייגענעם רצון, זיך האלטן ווייט פון פאליטיק און מחלוקת, העלפן א חבר, און קומען צו אהבת השם דורך דער בריאה. |