Toldos

קאטאלאג: Y 05 Current תולדות נומ׳ ⁨6⁩ תשס"ט (2008–09) אידיש 42 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 42 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די אמונה פון א איד איז א געפיל אין הארץ וואס קומט פון דער מאמע, און דערפאר גלייבט אפילו א אידישער אפיקורס טיף אין הארצן, נאר ער זוכט תירוצים, אזוי ווי דער פוקס מיט די "זויערע טרויבן".

דער משגיח עפנט מיט דעם חילוק צווישן א גוי, וואס קען פארשטיין אמונה מיט שכל, און א איד, וואס שפירט עס מיט אן אינסטינקט. ער ברענגט דעם חתם סופר וועגן א טאטן וואס קומט במחתרת אין זיין זונס דירה און ווייסט נישט אז דאס איז זיין זון: דער זון טאר אים נישט הרג'ענען, ווייל דעם טאטנס הארץ ווייסט. אידן זענען קינדער פון הקב"ה און שפירן אים מיטן הארץ. די דריי מצות און פיר כוסות ביים סדר זענען די אבות און די אמהות, שכל און הרגש. א תלמיד שפירט זיין רבי'ן, אזוי ווי דער לעכאוויטשער האט געשפירט ווען רבי שלמה קארלינער איז נפטר געווארן. אידישקייט גייט נאך דער מאמע, ווייל אמונה איז א געפיל וואס קומט פון איר, און דאס זעט ער אויך אינעם ווארט אמונה. מיטן משל פון בן סירא וועגן דעם פוקס און די זויערע טרויבן ווייזט ער ווי די גאוה טרייבט א מענטש זיך צו רעכטפארטיגן: עשו האט באשולדיגט זיינע ווייבער, און דער אידישער אפיקורס גלייבט באמת, נאר ער לייקנט כדי נאכצוגיין זיינע תאוות.

ענינים: דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · יסודי האמונה · אמונה פשוטה, למעלה פון שכל

סדר השיעור

  1. 0:00 די אמונה פון א איד איז אן אינסטינקט

    דער משגיח שטעלט אוועק א גוי, וואס פארשטייט אמונה מיט לאגיק, קעגן א איד, וואס שפירט עס מיט אן אינסטינקט. ער ברענגט דעם חתם סופר וועגן א טאטן וואס קומט במחתרת אין זיין זונס נייע דירה און ווייסט נישט אז דאס איז זיין זון: דער זון טאר אים נישט הרג'ענען, ווייל דעם טאטנס הארץ ווייסט. דאס געפיל איז דא אפילו ביי חיות, און אידן, וואס זענען קינדער פון הקב"ה, שפירן אים מיטן הארץ.

  2. 5:47 מצות און כוסות: מוח און הארץ

    דער משגיח ערקלערט אז די דריי מצות זענען די אבות און די פיר כוסות די אמהות, חכמה און בינה. דאס וואס דער מוח ווייסט איז גלייך ביי יעדן, אבער דאס הארץ נייגט זיך לויט דער נאטור פונעם מענטש, אזוי ווי ביי בית הלל. ער ברענגט אז פרויען האבן באקומען א בינה יתירה, אז תבואה גיט שכל און וויין דערוועקט דעם הרגש, און ער פארבינדט דאס מיט די צוויי שינ'ן פון די תפילין און מיט דער אמונה אין הארץ וואס מ'האט גע'ירש'נט פון אברהם אבינו.

  3. 12:16 דאס געפיל פון א פרוי און פון א תלמיד

    דער משגיח ערקלערט פארוואס מ'גלייבט אן עד אחד אז א פרוי זאל מעגן חתונה האבן: זי שפירט צי איר מאן לעבט. אזוי שפירט א תלמיד זיין צוגעבונדנקייט צום רבי'ן, און ער דערציילט ווי דער לעכאוויטשער האט געשריגן אז ער שפירט נישט דעם רבי'ן, ביז מ'האט אים געזאגט אז רבי שלמה קארלינער איז נפטר געווארן.

  4. 15:39 פארוואס אידישקייט גייט נאך דער מאמע

    דער משגיח פרעגט פארוואס א קינד איז א איד לויט דער מאמע, ווען דער שבט און די ירושה גייען נאכן טאטן, און ענטפערט אז אמונה איז א געפיל, און דאס קומט פון דער מאמע. דערנאך ווייזט ער עס אין לשון הקודש: ווען א פועל וואס ענדיגט זיך מיט א נו"ן ווערט א שם, פאלט אראפ די לעצטע נו"ן, אזוי ווי חנון ווערט חן, שנון ווערט שן און גנון ווערט גן; אזוי ווערט פון אמון – אם.

  5. 23:57 בן סירא'ס משל פון די זויערע טרויבן

    דער משגיח ברענגט די גמרא וואס רעדט וועגן בן סירא, וואס האט געשריבן משלים פון פוקסן וואס די אומות העולם האבן שפעטער איבערגענומען. ער דערציילט דעם משל פונעם פוקס וואס האט זיך געמוטשעט דריי טעג אריבערצוקריכן א פלויט צו די טרויבן און דערנאך געזאגט אז זיי זענען זויער, און ערקלערט אז א מענטש, פון גאוה, באשולדיגט ליבער די טרויבן איידער מודה זיין אז ער איז צו שוואך.

  6. 28:18 עשו באשולדיגט זיינע ווייבער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט אז דער חזון איש האט געזאגט פאר א מלמד וואס האט געוואלט לערנען ביכער פון פסיכאלאגיע, אז מ'קען אלעס לערנען פון חומש און רש"י. דערנאך ווייזט ער די זעלבע מדה אין דער סדרה: עשו האט געזען אז ער האט פארלוירן די ברכות און אז מ'שיקט יעקב נעמען א כשר'ע ווייב, און ער האט געמיינט אז די שולד איז זיינע ווייבער, און האט גענומען די טאכטער פון ישמעאל, אנשטאט מודה צו זיין אז ער אליין איז שולדיג.

  7. 32:06 זיך רעכטפארטיגן און דער אידישער אפיקורס

    דער משגיח ברענגט ביישפילן ווי מ'באשולדיגט אנדערע: א בחור וואס קלאפט זיך אין פינגער און זאגט אז דער האמער טויג נישט, א בחור וואס לערנט נישט און באשולדיגט דעם רבי'ן און דעם קלאס. דאס זיך רעכטפארטיגן קומט פון גאוה, און דערפאר זאגט א אידישער אפיקורס, א קינד פון די אבות, אז ער גלייבט נישט: ער וויל נאכגיין זיינע תאוות. ער לייגט צו א וויץ פון א מענטש וואס פאלט אראפ פון די טרעפ, און אן עסיי פון א פילאזאף אז עס איז קיינמאל נישט געווען קיין אמת'ער אפיקורס.

  8. 36:22 די זעקס-טאגיגע מלחמה און דער בריוו וועגן דעם ים-ברעג

    דער משגיח דערמאנט די סכנה פאר דער זעקס-טאגיגער מלחמה און די נסים גלויים אין איר, ווי א שטוב וואס האט געברענט און דאס פייער איז אויסגעלאשן געווארן ווען א צווייטע באמבע האט צעפלאצט דעם וואסער-טאנק אויפן דאך. ער דערציילט פון א פרוי וואס האט געשריבן א בריוו צו א צייטונג און געבעטן מ'זאל אויפהערן שרייבן וועגן די נסים, ווייל זיי שטערן איר צו פארן שבת צום ים; דאס, שליסט ער, איז דער אידישער אפיקורס, וואס גלייבט, נאר ער זאגט "זויערע טרויבן".

דער שיעור, אויסגעשריבן

די אמונה פון א איד איז אן אינסטינקט

0:36

דער משגיח דערמאנט אז א גוי קען פארשטיין אמונה מיט לאגיק, אבער א איד שפירט עס מיט אן אינסטינקט. כדי צו ווייזן וואס דאס מיינט, ברענגט ער דעם דין פון א גנב וואס קומט במחתרת, וואס מ'מעג אים הרג'ענען ווייל ער איז גרייט צו הרג'ענען דעם בעל הבית. א זון אבער טאר נישט הרג'ענען זיין טאטן וואס קומט גנב'ענען, און דער חתם סופר זאגט אז אפילו ווען דער טאטע ווייסט נישט אז דאס איז זיין זונס שטוב, ווייל א טאטנס הארץ ווייסט. א,ב

4:26

דאס געפיל איז דא אין דער גאנצער בריאה; אפילו ווילדע חיות זענען מוסר נפש פאר זייערע קינדער. אידן זענען קינדער פון הקב"ה, און דער קשר מאכט אז יעדער איד ווייסט אז עס איז דא א רבונו של עולם, נישט נאר ווייל דער מוח זאגט אזוי, נאר ווייל דאס הארץ זאגט אזוי. ג

מצות און כוסות: מוח און הארץ

5:47

ביים סדר, ערקלערט דער משגיח, זענען די דריי מצות די אבות און די פיר כוסות די אמהות: חכמה, ידיעה פון א מציאות, און בינה, דער הרגש פונעם הארץ. אז צוויי און צוויי איז פיר ווייסט יעדער גלייך, אבער ווען מ'קען זאגן אזוי און אזוי, באשטימט דאס הארץ לויט דעם שורש הנשמה: איינער וואס נייגט צו חסד איז מקיל, ווי בית הלל, און "אליבא דאביי" מיינט לויט דעם הארץ פון אביי.

9:09

השם יתברך האט "געבויט" חוה, און די גמרא לערנט דערפון אז פרויען האבן באקומען א בינה יתירה; זיי שפירן מער ווי מענער. תבואה, זאגט די גמרא, ברענגט שכל; וויין נעמט צו פונעם שכל אבער שטארקט דעם הרגש. ממילא זענען די מצות קעגן דעם שי"ן מיט דריי קעפלעך אויף די תפילין און די כוסות קעגן דעם מיט פיר, און אידן שפירן מיטן הארץ אז זיי זענען קינדער פון הקב"ה – די ירושה פון אברהם אבינו. ד,ה,ו

דאס געפיל פון א פרוי און פון א תלמיד

12:36

אן עד אחד איז גענוג אז א פרוי זאל מעגן חתונה האבן, און דער משגיח ברענגט דעם אבני נזר אז א פרוי שפירט צי איר מאן לעבט. אזוי שפירט א תלמיד זיין רבי'ן: ווען רבי שלמה קארלינער איז אומגעברענגט געווארן און מ'האט נישט דערציילט דעם לעכאוויטשער, האט ער געשריגן אז ער שפירט נישט דעם רבי'ן, און ער האט זיך ערשט בארואיגט ווען מ'האט אים געזאגט אז דער רבי איז נפטר געווארן. ח

פארוואס אידישקייט גייט נאך דער מאמע

16:04

דער משגיח פרעגט: פארוואס איז דאס קינד פון א אידישער מאמע א איד, און פון א גויה א גוי, ווען דער שבט און די ירושה גייען נאכן טאטן, ווי דער פסוק זאגט "למשפחותם לבית אבותם"? ער ענטפערט אז אמונה איז א געפיל, גלייבן וואס מ'פארשטייט נישט; פרויען האבן מער אמונה, ממילא באשטימט די מאמע צי דאס קינד איז א איד. ט,י

18:44

דאס ווייזט ער פון לשון הקודש, מיט רש"י'ס לשונות פועל און שם. ווען א פועל פון דריי אותיות וואס ענדיגט זיך מיט א נו"ן ווערט א שם, פאלט אראפ די לעצטע נו"ן: פון חנון, באגנאדיגן, ווערט חן; פון שנון, שארפן, ווי "ושננתם", ווערט שן; פון גנון, באשיצן, ווערט גן, א גארטן מיט א פלויט. כ,ל,מ,נ

22:27

אזוי ווערט פון אמון, גלייבן, ווי "והאמין בה'", – אם, א מאמע: אמונה קומט פון דער מאמע. א גוי ווייסט אויך אז עס איז דא א באשעפער, אבער א איד ווערט געבוירן מיט דעם געפיל. ס

בן סירא'ס משל פון די זויערע טרויבן

24:00

די גמרא רעדט וועגן ספרים חיצונים, צווישן זיי בן סירא, וואס האט געשריבן משלים פון פוקסן וואס די אומות העולם האבן שפעטער איבערגענומען. אין איינעם האט זיך א פוקס געמוטשעט דריי טעג און דריי נעכט אריבערצוקריכן דעם פלויט פון א וויינגארטן, נישט געקענט, און זיך אויסגעדרייט מיטן זאגן אז די טרויבן זענען זויער. ע

26:55

דער מוסר, ערקלערט דער משגיח, איז אז א מענטש וואס ארבעט נישט אויף זיך איז א בעל גאוה וואס מוז אלעמאל זיין גערעכט. אנשטאט מודה זיין אז ער איז צו שוואך, זאגט דער פוקס אז די טרויבן טויגן נישט.

עשו באשולדיגט זיינע ווייבער

28:29

ווען א מלמד האט געפרעגט דעם חזון איש צי ער זאל לערנען פסיכאלאגיע כדי צו פארשטיין קינדער, האט ער געענטפערט אז אלעס לערנט מען פון חומש און רש"י. די זעלבע מדה ווייזט דער משגיח אין דער סדרה: עשו'ס ווייבער האבן געדינט עבודה זרה און זענען געווען א מורת רוח פאר יצחק און רבקה, און רבקה האט געבעטן אז יעקב זאל נישט נעמען אזא ווייב. פ,צ

30:13

עשו האט געזען אז ער האט פארלוירן די ברכות און אז מ'שיקט יעקב קיין פדן ארם נעמען א כשר'ע ווייב, און האט געמיינט אז זיינע ווייבער זענען שולדיג. דערפאר האט ער גענומען ישמעאלס טאכטער: ער אליין איז אין ארדענונג, נאר די ווייבער זענען שולדיג. ק

זיך רעכטפארטיגן און דער אידישער אפיקורס

32:16

א בחור וואס מאכט א סוכה קלאפט זיך אין פינגער און זאגט אז דער האמער טויג נישט; א בחור וואס וויל נישט לערנען באשולדיגט דעם רבי'ן וואס איז לאנגווייליג און דעם קלאס וואס האט נישט קיין לופט. דאס, זאגט דער משגיח, רופט מען אין פסיכאלאגיע רעכטפארטיגונג אדער אפלייקענען: מ'רעדט זיך איין אז מ'איז אין ארדענונג, און דאס שטאמט פון גאוה.

34:15

אזוי זאגט א אידישער אפיקורס, א קינד פון אברהם יצחק און יעקב, אז ער גלייבט נישט, ווייל ער וויל נאכגיין תאוות וואס די תורה לאזט נישט. דער משגיח ברענגט אן עסיי פון א פילאזאף אז עס איז קיינמאל נישט געווען קיין אמת'ער אפיקורס: טיף אין הארצן ווייסט ער אז עס איז דא א רבונו של עולם.

די זעקס-טאגיגע מלחמה און דער בריוו

37:06

דער משגיח דערמאנט די סכנה פאר דער זעקס-טאגיגער מלחמה, ווען א קליינע אידישע ארמיי איז געשטאנען קעגן אראבער וואס האבן געשוואוירן אריינצושטופן די אידן אין ים, און די צייטונגען האבן געשריבן אז ס'איז דער סוף. אנשטאט דעם זענען געשען נסים גלויים: א פייער-באמבע האט אנגעצונדן א שטוב, און א צווייטע באמבע האט צעפלאצט דעם וואסער-טאנק אויפן דאך און אויסגעלאשן דאס פייער.

38:42

חדשים לאנג האבן די צייטונגען געשריבן וועגן נסים, ביז א פרוי האט אריינגעשריבן און געבעטן מ'זאל אויפהערן, ווייל עס שטערט איר צו פארן שבת צום ים. דאס, שליסט דער משגיח, איז דער אידישער אפיקורס: ער גלייבט, נאר זיין תאוה מאכט אים זאגן "זויערע טרויבן".

מראי מקומות

תורה

  1. א לכאורה Shemos 22:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:36
  2. ג לכאורה Devarim 14:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:26
  3. ד לכאורה Bereishis 2:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 9:09
  4. י לכאורה Bamidbar 1:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:04
  5. מ לכאורה Devarim 6:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:44
  6. ס לכאורה Bereishis 15:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:27
  7. פ לכאורה Bereishis 26:34-35 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  8. צ לכאורה Bereishis 27:46 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  9. ק לכאורה Bereishis 28:6-9 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:13

כתובים

  1. ל לכאורה Tehillim 57:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:44

תלמוד בבלי

  1. ב לכאורה Sanhedrin 72b מפתח אינעם אויסשרייב: 0:36
  2. ה לכאורה Niddah 45b מפתח אינעם אויסשרייב: 9:09
  3. ו לכאורה Berachos 40a מפתח אינעם אויסשרייב: 9:09
  4. ז Gemara Yevamos (מקום נישט באשטימט) 12:36 מפתח
  5. ט Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:04
  6. נ לכאורה Kiddushin 30a מפתח אינעם אויסשרייב: 18:44
  7. ע לכאורה Sanhedrin 100b מפתח אינעם אויסשרייב: 24:00

ראשונים

  1. כ Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:44

אחרונים און חסידות

  1. ח Avnei Nezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:36

עיקרי הדברים

  1. 0:25 א גוי קען פארשטיין אמונה מיט לאגיק, אבער א איד שפירט עס מיט אן אינסטינקט, מיטן הארץ.
  2. 3:55 אזוי ווי א טאטנס הארץ שפירט זיין זון אפילו ווען ער ווייסט נישט אז דאס איז ער, אזוי שפירן אידן, וואס זענען קינדער פון הקב"ה, א קשר צו אים וואס איז העכער ווי דער שכל.
  3. 5:47 די דריי מצות און די פיר כוסות זענען קעגן די אבות און די אמהות: חכמה, דער מוח, און בינה, דער הרגש פונעם הארץ, וואס ביי דעם זענען פרויען גרעסער.
  4. 16:21 א קינד איז א איד לויט דער מאמע, ווייל אמונה איז א געפיל, און דאס געפיל קומט פון דער מאמע.
  5. 27:03 פון גאוה וויל א מענטש נישט מודה זיין אז ער האט נישט געקענט, און ער באשולדיגט עפעס אנדערש, אזוי ווי דער פוקס האט געזאגט אז די טרויבן זענען זויער.
  6. 34:18 א אידישער אפיקורס גלייבט באמת טיף אין הארצן; ער לייקנט נאר ווייל ער וויל נאכגיין זיינע תאוות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:06 פארוואס טאר דער זון נישט הרג'ענען דעם טאטן וואס קומט במחתרת, ווען דער טאטע ווייסט נישט אז דאס איז זיין זונס שטוב?

    תירוץ: 3:44 ווייל אפילו אן וויסן, שפירט דעם טאטנס הארץ זיין זון, און ער וועט אים נישט הרג'ענען.

  2. קשיא: 16:25 פארוואס גייט אידישקייט נאך דער מאמע, ווען דער שבט און די ירושה גייען נאכן טאטן?

    תירוץ: 17:07 ווייל אמונה איז א געפיל, און דאס געפיל קומט פון דער מאמע.

  3. קשיא: 12:16 פארוואס איז גענוג אן עד אחד אז די פרוי זאל מעגן חתונה האבן?

    תירוץ: 12:55 ווייל א פרוי שפירט צי איר מאן לעבט; אויב זי גלייבט דעם עד, איז דאס א סימן אז זי שפירט אז ער איז נישטא.

  4. קשיא: 30:37 פארוואס איז עשו געגאנגען נעמען די טאכטער פון ישמעאל?

    תירוץ: 31:12 ער האט געזען אז ער האט פארלוירן די ברכות און אז מ'שיקט יעקב נעמען א כשר'ע ווייב, און האט געמיינט אז די ווייבער זענען שולדיג און נישט ער.

  5. קשיא: 34:15 פארוואס זאגט א אידישער אפיקורס, א קינד פון די אבות, אז ער גלייבט נישט?

    תירוץ: 34:24 ווייל ער איז א בעל תאוה וואס וויל נאכגיין זיינע תאוות, און די תורה לאזט נישט, דערפאר רעכטפארטיגט ער זיך.

מעשיות

  1. 13:30 דער לעכאוויטשער שפירט דעם רבי'נס הסתלקות

    רבי שלמה קארלינער האט געהאט גרויסע תלמידים, צווישן זיי רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי אשר סטאלינער און דעם סטרעליסקער. ווען רבי שלמה איז אומגעברענגט געווארן דורך א גוי, האט מען מורא געהאט און נישט דערציילט פארן לעכאוויטשער. האט ער גענומען שרייען אז ער שפירט נישט דעם רבי'ן, אז ער איז מסתמא אפגעשניטן געווארן פון אים. ערשט ווען מ'האט אים געמוזט זאגן אז דער רבי איז נפטר געווארן, האט ער זיך בארואיגט, ווייל ער האט פארשטאנען אז דער רבי איז שוין נישט דא.

  2. 25:01 דער פוקס און די זויערע טרויבן

    א פוקס איז געקומען צו א וויינגארטן און געזען שיינע טרויבן וואס ער האט געוואלט עסן, אבער עס איז געשטאנען א הויכער פלויט. דריי טעג און דריי נעכט האט ער זיך געמוטשעט אריבערצוקריכן און נישט געקענט. צום סוף האט ער זיך אויסגעדרייט און געזאגט אז די טרויבן זענען זויער. דער משגיח ברענגט עס ווי איינע פון בן סירא'ס משלים, וואס די אומות העולם רופן שפעטער די משלים פון איזאפ.

  3. 28:19 דער מלמד און דער חזון איש

    א גוטער מלמד איז געקומען צום חזון איש און געפרעגט צי ער זאל לערנען ביכער פון פסיכאלאגיע, כדי ער זאל פארשטיין דעם געדאנקען-גאנג פון א קינד און זיין א בעסערער מלמד. דער חזון איש האט אים געזאגט אז מ'דארף עס נישט: ווער עס לערנט ריכטיג חומש און רש"י, קען אלעס לערנען פון דער תורה.

  4. 38:57 די באמבע און דער וואסער-טאנק

    אין דער זעקס-טאגיגער מלחמה איז געפאלן א פייער-באמבע אויף א אידישע שטוב, די שטוב האט זיך אנגעצונדן און מ'האט נישט געקענט ארויסגיין. עטליכע סעקונדעס שפעטער איז געפאלן נאך א באמבע און צעפלאצט דעם גרויסן וואסער-טאנק אויפן דאך, און דאס וואסער האט אויסגעלאשן דאס פייער. דער משגיח זאגט אז עס זענען געווען אסאך אזעלכע נסים, און יעדער איד האט געהאט זיינע נסים צו דערציילן.

  5. 40:20 דער בריוו וועגן פארן צום ים שבת

    נאך דער מלחמה האבן די צייטונגען חדשים לאנג געשריבן וועגן די נסים. א פרוי האט אריינגעשריבן א בריוו צו א צייטונג און געבעטן מ'זאל אויפהערן, ווייל שבת פארט זי מיט איר אויטא צום ים שווימען, און ווען די צייטונגען שרייבן וועגן נסים קען זי עס נישט טאן. דער משגיח זאגט אז זי האט נישט געוואלט הערן פון די נסים צוליב איר תאוה צו גיין צום ים.

געדאנקען

  1. 3:44 דער חתם סופר'ס דין אז דער זון טאר נישט הרג'ענען דעם טאטן וואס ווייסט נישט, ווייזט אז דער קשר פונעם געפיל ארבעט אפילו אן ידיעה, און אזוי לערנט דער משגיח אפ דעם קשר פון א איד מיט הקב"ה.
  2. 7:01 זאכן פון ידיעה זענען גלייך פאר יעדן מוח, אבער אין זאכן וואס מ'קען זאגן אזוי און אזוי, באשטימט דאס הארץ לויט דעם שורש הנשמה פונעם מענטש; דערפאר מיינט "אליבא דאביי" לויט דעם הארץ פון אביי.
  3. 10:03 תבואה בויט דעם שכל, און וויין נעמט צו פונעם שכל אבער שטארקט דעם הרגש; דערפאר זענען ביים סדר דריי מצות קעגן די אבות און פיר כוסות קעגן די אמהות, און אויף די תפילין איז דא א שי"ן מיט דריי קעפלעך און א שי"ן מיט פיר.
  4. 19:04 דאס ווארט אמונה אליין ווייזט אז גלויבן קומט פון דער מאמע: א פועל וואס ענדיגט זיך מיט א נו"ן פארלירט די נו"ן ווען ער ווערט א שם, און אזוי ווערט פון אמון – אם.
  5. 31:12 עשו האט גענומען ישמעאלס טאכטער ווייל ער האט געמיינט אז ער האט פארלוירן די ברכות צוליב זיינע ווייבער – די זעלבע "זויערע טרויבן" רעכטפארטיגונג וואס קומט פון גאוה.
  6. 34:24 עס איז נישטא קיין אמת'ער אידישער אפיקורס: זיין לייקענען איז א תירוץ כדי צו מתיר זיין זיינע תאוות, אזוי ווי די פרוי וואס האט געבעטן א צייטונג אויפצוהערן שרייבן וועגן נסים, כדי זי זאל קענען פארן שבת צום ים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 28:47 דער משגיח ברענגט פונעם חזון איש אז ווער עס לערנט ריכטיג חומש און רש"י קען אלעס לערנען פון דער תורה, אויך ווי צו פארשטיין א קינד.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אביי, אברהם אבינו, בית הלל, בן סירא, דער אבני נזר, דער חזון איש, דער חתם סופר, דער סטרעליסקער, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, עשו, רבי אשר סטאלינער, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי שלמה קארלינער, רבקה אמנו

ערכים אמונה, אפיקורס, גאוה, הרגש, התקשרות, חב"ד, רבונו של עולם, שורש הנשמה, תאוה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט