כל התיקון תלוי בהמתנה

קאטאלאג: אמונה א' נומ׳ ⁨17⁩ פאקעט גייד ז׳ 39 אידיש 30 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 30 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז דער גאנצער תיקון פון דער וועלט הענגט אין ווארטן, און אז אונזער דור, אין עקבתא דמשיחא, שטייט אינעם לעצטן נסיון, דעם נסיון פון דער עקידה, ווען דער רבונו של עולם איז ווייט און מ'ווייסט נישט דעם תירוץ.

דער משגיח עפנט אז דער נסיון פון אונזער דור איז אמונה, און אז א איד דארף ווארטן אויף משיח אפילו עס נעמט א לאנגע צייט. דער חטא פון אדם הראשון איז געווען אז ער האט נישט געווארט: דער עץ הדעת איז געווען א וויינשטאק, און ער האט געדארפט מאכן קידוש פרייטאג צונאכטס מיט זיין וויין, נאר ער האט געגעסן ערב שבת. דער חטא העגל איז געווען דער זעלבער חסרון אין ווארטן, און די מצוה פון ערלה לערנט די זעלבע זאך. דער משל פונעם מלבי"ם מיט דעם קיכל ווייזט אז די משכילים "קענען בעסער" נאר ווייל זיי דארפן נישט ווארטן. א בריוו פון רב הילמאן און די צוויי קיצים פירן צו דעם אז מ'דארף ווייטער גלויבן. דערנאך ערקלערט דער משגיח אז א נסיון איז כדי אויפצוהייבן דעם מענטש, און ער פרעגט פארוואס די עקידה, דער צענטער נסיון פון אברהם אבינו, איז שווערער געווען ווי אור כשדים. דער תירוץ: ביי דער עקידה האט אברהם געזען דעם רבונו של עולם "מרחוק", אין א מצב פון קטנות, פול מיט קשיות. לויט דעם כלל פונעם רמב"ן אז מעשה אבות סימן לבנים, שטייט אונזער דור אינעם זעלבן לעצטן נסיון.

ענינים: ווארטן אויף משיח · עקידת יצחק · די עבודה פונעם לעצטן דור

סדר השיעור

  1. 0:00 דער תיקון פון דער וועלט הענגט אין ווארטן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער נסיון פון אונזער דור איז אמונה און אז א איד דארף ווארטן אויף משיח. ער ערקלערט אז דער חטא פון אדם הראשון איז געווען אז ער האט געגעסן פונעם עץ הדעת ערב שבת אנשטאט צו ווארטן און מאכן קידוש מיט זיין וויין, אז דער עגל איז געווען דער זעלבער חסרון אין ווארטן, און ער ברענגט ערלה אלס א לימוד אין ווארטן.

  2. 7:01 דער מלבי"ם: די משכילים דארפן נישט ווארטן מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון די מלחמות פונעם מלבי"ם מיט די משכילים און פון זיין חידושדיגן ווארט אז זיי "קענען בעסער" פון אים, מיט א משל פון א קיכל וואס ער טאר נישט עסן ווען ער שטייט אויף ביז ער וואשט זיך, דאווענט און מאכט א ברכה. א איד דארף ווארטן, און דאס איז די גאנצע אידישקייט.

  3. 10:15 דער בריוו פון רב הילמאן און די צוויי קיצים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א קורצן בריוו פון רב הילמאן צו ר' פנחס שיינבערג, אז ער האט נישט קיין צייט צו שרייבן ווייל ער דארף זיך צוגרייטן אויף משיח. ער זאגט אז אפילו א צייט וואס מ'האט געווארט אויף גייט פארביי, וועלן אידן ווייטער גלויבן, און ער ערקלערט די צוויי קיצים, "בעתה" און "אחישנה".

  4. 13:45 א נסיון איז כדי אויפצוהייבן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גייט איבער צו דער עקידה, וואס מ'זאגט יעדן טאג און מ'דערמאנט אין די סליחות. פון די צוויי טייטשן פונעם שורש "נסה", פרובירן און אויפהייבן, ערקלערט ער אז יעדער נסיון איז א הויכערונג, און דערפאר זענען די צען נסיונות פון אברהם אבינו געווארן שווערער; און ער פרעגט פארוואס די עקידה זאל זיין די שווערסטע, ווען יעדער איד וואלט געפאלגט א קלארע נבואה.

  5. 18:51 אור כשדים קעגן דער עקידה: "וירא את המקום מרחוק" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק אור כשדים, וואו אברהם אבינו האט זיך מוסר נפש געווען פאר א גאט וואס ער האט קיינמאל נישט געזען, קעגן דער עקידה. ער ענטפערט אז ביי דער עקידה האט אברהם געזען דעם רבונו של עולם "מרחוק": ער איז געווען אין קטנות, אן זיין געווענליכן געפיל, און ער האט געהאט קשיות אויף דער הבטחה מיט יצחק. דער פשוטער תירוץ וואס דער מלאך האט אים שפעטער געזאגט איז אים נישט איינגעפאלן, ווייל נישט וויסן דעם תירוץ איז א טייל פונעם נסיון.

  6. 25:44 אונזער דור לעבט דעם נסיון פון דער עקידה שטייט אינעם קאטאלאג

    מיט דעם כלל פונעם רמב"ן אז מעשה אבות סימן לבנים, ברענגט דער משגיח ארויס אז דער לעצטער נסיון פון כלל ישראל איז ווי די עקידה: דער רבונו של עולם איז ווייט און מ'האט קשיות, אזוי ווי די ביכער וואס זענען ארויס נאך דעם חורבן אין אייראפע. דער תירוץ איז פשוט און מ'וועט אים פארשטיין ווען משיח וועט קומען.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער תיקון פון דער וועלט הענגט אין ווארטן

0:11

דער משגיח דערמאנט אז יעדער דור האט זיין נסיון, און דער נסיון פון אונזער דור איז אמונה. ער ברענגט פונעם זוהר אז וואויל איז דעם וואס האלט זיך אין אמונה אין לעצטן דור, און ער זאגט אז א איד דארף ווארטן און האפן אויף משיח אפילו עס נעמט לאנג, ווייל דורכן ווארטן ווערט די וועלט מתוקן. א

2:13

אלע צרות קומען פונעם חטא פון אדם הראשון. לויט דעם אור החיים איז דער עץ הדעת געווען א גוטער וויינשטאק: אדם האט געדארפט אויסקוועטשן די טרויבן און מאכן קידוש פרייטאג צונאכטס, און עס וואלט זיך אנגעהויבן אן אייביגער שבת, נאר ער האט געגעסן ערב שבת און נישט געווארט. ביי מתן תורה איז געווען א געלעגנהייט דאס מתקן צו זיין, ווי דער פסוק אין תהלים ווייזט, אבער דער עגל האט עס קאליע געמאכט; ווי רש"י ערקלערט, האבן זיי זיך טועה געווען מיט א טאג און נישט געווארט. ערלה לערנט דאס זעלבע: מ'ווארט דריי יאר און דערנאך עסט מען די פירות בקדושה אין ירושלים. ב,ג,ד,ה

דער מלבי"ם: די משכילים דארפן נישט ווארטן

7:46

דער מלבי"ם האט אלעמאל מנצח געווען די משכילים, און פונדעסטוועגן געזאגט אז זיי קענען בעסער פון אים. ווען ער שטייט אויף וויל ער א קיכל, אבער ער דארף פריער וואשן, דאווענען און מאכן א ברכה; זיי קענען גלייך עסן. א איד דארף ווארטן, זאגט דער משגיח, און דאס איז די גאנצע אידישקייט.

דער בריוו פון רב הילמאן און די צוויי קיצים

10:32

רב הילמאן האט געענטפערט זיין איידעם ר' פנחס שיינבערג, וואס האט זיך באקלאגט אז ער שרייבט נישט, אז די יארן וואס בלייבן זענען נישט גענוג זיך צוצוגרייטן אויף משיח. אפילו א צייט וואס מ'ווארט אויף גייט פארביי, זאגט דער משגיח, וועלן אידן ווייטער זינגען אני מאמין. ער ערקלערט די צוויי קיצים, "בעתה" און "אחישנה": משיח קען קומען יעדן טאג, אבער דער אמת'ער קץ איז פארהוילן געבליבן אפילו ווען יעקב אבינו האט אים געוואלט מגלה זיין פאר די שבטים. ו,ז

א נסיון איז כדי אויפצוהייבן

14:11

דער משגיח גייט איבער צו דער עקידה, וואס דער שולחן ערוך זאגט מ'זאל זאגן יעדן טאג. דער פסוק זאגט אז השם האט "גענסה'ט" אברהם, און אין לשון הקודש מיינט דער זעלבער שורש אויך אויפהייבן, ווי א נס, א פאן, אזוי ווי רש"י זאגט; איין טייטש איז מגלה דעם אנדערן. ח,ט,י

16:30

דער תכלית פון יעדן נסיון איז אויפצוהייבן, ווי א תלמיד וואס ווערט העכער געשטעלט נאך יעדן עקזאמען ביזן סוף. די צען נסיונות פון אברהם, ווי אין פרקי אבות, האבן אים יעדעס מאל געהויבן און זענען געווארן שווערער, ממילא איז די עקידה די שווערסטע. אבער לכאורה וואלט יעדער איד געפאלגט א קלארע נבואה. כ

"וירא את המקום מרחוק"

19:02

אין אור כשדים איז אברהם מיט זיין שכל געקומען צו איין בורא וואס איז יוצר אור ובורא חושך, און ער האט זיך געלאזט ווארפן אין פייער פאר א גאט וואס ער האט קיינמאל נישט געזען. דאס זעט אויס אסאך שווערער. ל

21:03

דער תירוץ ליגט אין "וירא את המקום מרחוק": ער האט געזען דעם רבונו של עולם פון דערווייטנס. יעדער איד גייט דורך גדלות, מיט טרערן און נאנטקייט ביים דאווענען, און קטנות, ווען יעדעס ווארט קדושה איז ווי ארויסרייסן א צאן. אברהם, דער בעל חסד און אהבה, איז דעמאלט געווען אין קטנות, און ווען א מענטש דארף טאן א שווערע זאך הייבט ער אן פרעגן קשיות. השם האט צוגעזאגט "כי ביצחק יקרא לך זרע", און ער גייט נישט צוריק פון זיין ווארט; ווי אזוי קען ער יעצט הייסן ברענגען יצחק? מ,נ,ס,ע,פ

24:40

דער תירוץ פונעם מלאך איז געווען פשוט: השם האט קיינמאל נישט געזאגט שחט'ן, נאר ארויפברענגען. אברהם האט עס נישט געזען, ווייל ביי א נסיון איז נישט וויסן דעם תירוץ א טייל פונעם נסיון. צ

אונזער דור לעבט דעם נסיון פון דער עקידה

26:36

לויט דעם כלל פונעם רמב"ן אז מעשה אבות סימן לבנים, האט כלל ישראל אויך צען נסיונות, און דער לעצטער, פאר משיח, איז דער נסיון פון דער עקידה: דער רבונו של עולם זעט אויס ווייט און מ'האט קשיות, ווי די ביכער נאכן חורבן וואס פרעגן וואו ער איז געווען. כלל ישראל ווייסט נישט דעם תירוץ, אבער ער איז פשוט און מ'וועט אים פארשטיין ווען משיח קומט. דער משגיח ענדיגט מיטן לויב פונעם מלאך פאר אברהם אבינו. ק,ר

מראי מקומות

תורה

  1. ה לכאורה Vayikra 19:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:13
  2. ט Bereishis 22:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:11
  3. מ לכאורה Bereishis 22:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03
  4. ס Bereishis 21:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03
  5. ע לכאורה Bereishis 22:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03
  6. פ Bamidbar 23:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03
  7. ר לכאורה Bereishis 22:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:36

נביאים

  1. ו לכאורה Yeshayahu 60:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:32
  2. ל Yeshayahu 45:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:02
  3. נ Michah 7:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03

כתובים

  1. ג Tehillim 82:6-7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:13

משנה

  1. כ Pirkei Avos 5:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:30

זוהר און קבלה

  1. א Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:11

ראשונים

  1. ד לכאורה Rashi on Shemos 32:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:13
  2. ז לכאורה Rashi on Bereishis 49:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:32
  3. י Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:11
  4. צ לכאורה Rashi on Bereishis 22:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 24:40
  5. ק לכאורה Ramban on Bereishis 12:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:36

אחרונים און חסידות

  1. ב Ohr HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:13
  2. ח Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:11

עיקרי הדברים

  1. 0:11 דער משגיח זאגט אז דער נסיון פון אונזער דור איז אמונה, און א איד דארף ווארטן און האפן אויף משיח אפילו עס נעמט א לאנגע צייט.
  2. 3:03 דער חטא פון אדם הראשון איז געווען אז ער האט נישט געווארט צו נוצן דעם עץ הדעת בקדושה אום שבת, און דער חטא העגל איז אויך געווען אז מ'האט נישט געווארט.
  3. 16:01 דער משגיח ערקלערט אז א נסיון איז כדי אויפצוהייבן דעם מענטש, אזוי ווי א טעסט וואס ברענגט צו א העכערע קלאס, און דערפאר זענען די צען נסיונות פון אברהם אבינו געווארן שווערער ביז דער עקידה.
  4. 21:03 די עקידה איז געווען דער שווערסטער נסיון ווייל אברהם אבינו האט דעמאלט געזען דעם רבונו של עולם "מרחוק", אין א מצב פון קטנות, און ער האט געהאט קשיות וואס ער האט נישט געקענט פארענטפערן.
  5. 26:41 לויט דעם כלל פונעם רמב"ן אז מעשה אבות סימן לבנים, איז דער לעצטער נסיון פון כלל ישראל, אין עקבתא דמשיחא, דער נסיון פון דער עקידה: דער רבונו של עולם איז ווייט און מ'ווייסט נישט דעם תירוץ ביז משיח וועט קומען.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:20 פארוואס איז געווען א חטא צו עסן פונעם עץ הדעת, אז ער איז דאך באשאפן געווארן פאר א תכלית?

    תירוץ: 2:33 דער בוים איז געווען גוט, נאר מ'האט אים געדארפט נוצן בקדושה אין דער ריכטיגער צייט, פאר קידוש פרייטאג צונאכטס; דער חטא פון אדם איז געווען אז ער האט נישט געווארט.

  2. קשיא: 8:26 ווי אזוי האט דער מלבי"ם געקענט זאגן אז די משכילים קענען בעסער פון אים?

    תירוץ: 8:59 זיי קענען עסן גלייך, און ער דארף ווארטן ביז ער וואשט זיך, דאווענט און מאכט א ברכה.

  3. קשיא: 18:17 פארוואס איז די עקידה געווען דער שווערסטער פון די צען נסיונות, ווען אור כשדים, זיך מוסר נפש זיין פאר א גאט וואס ער האט קיינמאל נישט געזען, זעט אויס אסאך שווערער?

    תירוץ: 21:03 ביי דער עקידה האט אברהם געזען דעם רבונו של עולם "מרחוק": ער איז געווען אין קטנות, אן זיין געפיל פון נאנטקייט, און ער האט געהאט קשיות.

  4. קשיא: 25:00 פארוואס האט אברהם אבינו נישט געזען דעם פשוטן תירוץ אויף דער הבטחה, וואס א קינד וואס לערנט חומש ווייסט?

    תירוץ: 25:18 ווייל עס איז געווען א נסיון, און א טייל פון א נסיון איז אז דער תירוץ פאלט נישט איין דעם וואס ווערט געפרובירט.

מעשיות

  1. 7:01 דער מלבי"ם און דאס קיכל

    דער מלבי"ם, א חכם בכל החכמות, האט געפירט א שטענדיגע מלחמה מיט די משכילים אין דייטשלאנד און זיי אלעמאל מנצח געווען אין זיינע ויכוחים. איינמאל האט ער געזאגט אז די משכילים קענען בעסער פון אים, און די מענטשן האבן זיך געוואונדערט. ער האט ערקלערט: ווען ער עפנט אויף די אויגן אינדערפרי איז ער הונגעריג און וויל עסן א קיכל, אבער ער קען נישט; ער דארף גיסן נעגל וואסער, דאווענען און מאכן די ריכטיגע ברכה. די משכילים קענען עס עסן גלייך ווען זיי עפענען די אויגן; זיי דארפן נישט ווארטן.

    אין דער מעשה: דער מלבי"ם

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  2. 10:22 דער בריוו פון רב הילמאן צו ר' פנחס שיינבערג

    ר' יעקב ווייסבורג האט דערציילט דעם משגיח אז ער האט א פאטאסטאט פון א קורצן בריוו וואס רב הילמאן האט געשריבן צו ר' פנחס שיינבערג. ר' שיינבערג האט זיך באקלאגט פארוואס זיין שווער, וואס איז געפארן קיין ארץ ישראל, שרייבט נישט צו אים. רב הילמאן האט געענטפערט אז א מקובל האט אים דערציילט אז עס בלייבן נאר אכט און צוואנציג יאר, אז אכט און צוואנציג יאר איז פאר אים נישט גענוג זיך צוצוגרייטן אויף משיח, און ער האט געפרעגט צי ער זאל נאך האבן צייט צו שרייבן.

    אין דער מעשה: ר' יעקב ווייסבורג, ר' הילמאן, ר' חיים פינחס שיינבערג

געדאנקען

  1. 2:33 דער עץ הדעת איז געווען גוט: ער איז געווען א וויינשטאק, און אדם הראשון האט געדארפט אויסקוועטשן די טרויבן און מאכן קידוש פרייטאג צונאכטס, און דערמיט וואלט זיך אנגעהויבן אן אייביגער שבת; זיין חטא איז נאר געווען אז ער האט נישט געווארט.
  2. 8:55 דער ווארט פונעם מלבי"ם אז די משכילים "קענען בעסער" פון אים מיינט נאר אז זיי מעגן עסן גלייך ווען זיי שטייען אויף, און א איד דארף ווארטן: פריער וואשן, דאווענען און מאכן א ברכה.
  3. 16:01 ווייל אין לשון הקודש האט איין שורש ביידע טייטשן, ווייזן "נסיון" אלס פרובירן און "נס" אלס אויפהייבן איינס אויף דאס אנדערע: דער תכלית פון יעדן נסיון איז אויפצוהייבן דעם מענטש.
  4. 22:57 די שווערקייט פון אברהם אבינו ביי דער עקידה איז נישט געווען די מעשה אליין, נאר אז ער איז געווען אין קטנות: ווען א מענטש דארף טאן א שווערע זאך, וועקט זיך ביי אים א שוץ וואס מאכט אז ער פרעגט קשיות.
  5. 24:59 נישט וויסן א פשוטן תירוץ איז אליין א טייל פונעם נסיון: אברהם אבינו, דער גרויסער חכם, האט נישט געטראפן וואס א קינד וואס לערנט חומש זעט, ביז נאך דעם נסיון.
  6. 26:44 לויט דעם כלל פונעם רמב"ן, ווייזן די צען נסיונות פון אברהם אבינו אויף צען נסיונות פאר כלל ישראל, ממילא איז דער לעצטער נסיון פאר משיח דער נסיון פון דער עקידה: דער רבונו של עולם זעט אויס ווייט און עס זענען דא קשיות אן תירוצים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:01 דער משגיח זאגט אז א איד דארף ווארטן און האפן אויף משיח, אפילו עס נעמט א לאנגע צייט.
  2. 12:16 דער משגיח זאגט אז אפילו א צייט וואס מ'ווארט אויף גייט פארביי אן משיח, וועלן אידן ווייטער זינגען אני מאמין און ווייטער גלויבן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, דער הייליגער אור החיים, דער מלבי"ם, דער רמב"ן, יצחק אבינו, משה רבינו, פרעה, ר' הילמאן, ר' חיים פינחס שיינבערג, ר' יעקב ווייסבורג, רש"י, שרה אמנו

ערכים אור כשדים, בעתה אחישנה, חטא העגל, מעשה אבות סימן לבנים, נסיון, עץ הדעת, עקבתא דמשיחא, עקידה, ערלה, קטנות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט