י"ז תמוז - זמן לתקן הפגם של - "וימאסו בארץ חמדה". טעם להחלשת החיבה לא"י בזמננו והתעוררת לעוררה

קאטאלאג: ארץ ישראל נומ׳ ⁨3⁩ פאקעט גייד ז׳ 51 אידיש 54 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 54 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז דער גלות איז געקומען צוליב דעם חטא פון "וימאסו בארץ חמדה", אז די ימי בין המצרים זענען די צייט עס מתקן צו זיין דורך אויפוועקן די אלטע חיבה צו ארץ ישראל, און פארוואס די חיבה איז אפגעקילט געווארן אין די לעצטע דורות.

דער משגיח עפנט מיט די בנות צלפחד, וואס האבן זוכה געווען צו א פרשה אין דער תורה צוליב זייער חיבה צום לאנד, און מיטן פסוק אין תהלים אז דער גלות איז נגזר געווארן ווייל אידן האבן "וימאסו בארץ חמדה". דער תיקון, זאגט ער, איז צו חושק זיין ארץ ישראל אזוי ווי די אבות, משה רבינו און די גרויסע צדיקים, און די דריי וואכן זענען די צייט דערפאר. דערנאך ערקלערט ער פארוואס די תשוקה איז שוואכער געווארן: די ציוניסטן האבן זיך אנגעכאפט אין לאנד, און די גדולים האבן מיט רעכט מורא געהאט אידן אהין צו שיקן. ער גייט ווייטער צו די מעלות פון ארץ ישראל: די תורה איז געגעבן געווארן דערפאר, א מצוה און אן עבירה זענען דארט גרעסער, די אחדות פון כלל ישראל און די ימים טובים הענגען דערין, און איר קדושה שפירט מען ביים אנקומען, נאר מ'דארף זי באנייען יעדן טאג. צום סוף זאגט ער אז די סכנה פון די אמאליגע ציוניסטן איז שוין אוועק, ממילא קענען ערליכע אידן ווידער חושק זיין דאס לאנד, און ער בעט אויף דער גאולה.

ענינים: קדושת ארץ ישראל · בין המצרים און תשעה באב · די מרגלים · פארן קיין ארץ ישראל און וואוינען דארט

סדר השיעור

  1. 0:00 די בנות צלפחד און "וימאסו בארץ חמדה" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט די בנות צלפחד, וואס האבן זוכה געווען צו א פרשה צוליב זייער חיבת הארץ, און מיט דער פנימיות פון די דריי וואכן. ער ברענגט דעם פסוק אין תהלים אז דער גלות איז נגזר געווארן צוליב "וימאסו בארץ חמדה", און זאגט אז דער תיקון איז צו שעצן און זיך פרייען מיט ארץ ישראל.

  2. 4:24 ארץ חמדה און די תשוקה פון די אבות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פון פרקי דרבי אליעזר אז ארץ ישראל איז צווישן די לענדער ווי שבת צווישן די טעג, און שילדערט די תשוקה פון די אבות און די אסאך תפילות פון משה רבינו אריינצוגיין. ער ברענגט דעם ספרי אז ישיבת ארץ ישראל איז שקולה כנגד כל המצוות, און ווי רבי אבא האט געקושט די שטיינער פון עכו, און רופט אויף צו דערוועקן די אלטע חיבה אין די טעג.

  3. 8:17 די גדולים וואס האבן געבענקט נאכן לאנד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז אונזער דור האט נישט די תשוקה פון די פריערדיגע צדיקים, און ברענגט דעם רמב"ן, דעם חתם סופר און דעם חפץ חיים, וואס מן השמים האט מען אים אפגעהאלטן ווען ער איז שוין געווען איינגעפאקט. ער ערקלערט אז גרויסע מענטשן האט מען נישט אריינגעלאזט ווייל זייערע תפילות דארט וואלטן געברענגט די גאולה, און ברענגט די ווערטער פון בענקשאפט פונעם רמב"ן און פונעם ווילנער גאון.

  4. 14:03 פארוואס די חיבה איז אפגעקילט געווארן: די ציוניסטן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אין די לעצטע צוויי דורות איז די תשוקה אפגעקילט געווארן ווייל די ציוניסטן זענען געווארן די בעלי בתים פון לאנד און די גדולים האבן מורא געהאט אז מ'וועט דארט ווערן נתקלקל, ביז ערליכע אידן האבן באקומען א ווידערגעפיל דערצו. ער ברענגט דעם שומר אמונים און רבי יוסף חיים זאנענפעלד, וואס זאגט אז די מרגלים האבן ברוח הקודש געזען די געפאלענע דורות אין לאנד.

  5. 17:53 גרעסערע קדושה, גרעסערע סכנה

    דער משגיח ערקלערט אז דער יצר הרע אין ארץ ישראל איז גרעסער, ממילא איז דאס לאנד נישט פאר יעדן איינעם, און א מצוה אדער אן עבירה דארט איז פיל גרעסער. דער טעם איז ווייל די תורה איז געגעבן געווארן פארן לאנד, דערפאר האבן די אבות געהאלטן די מצוות נאר דארט, און דערפאר האט דער דור המדבר געדארפט אריינגיין מיט תמימות.

  6. 21:57 די אחדות פון כלל ישראל און די ימים טובים

    דער משגיח ברענגט דעם ספר חרדים אז מ'דארף האבן א תשוקה צום לאנד, און ערקלערט אז אידן זענען איין פאלק נאר דורך ארץ ישראל, ווי מ'זעט פונעם דין פון "קהל". פונעם רמב"ם ווייזט ער אז די חדשים, און ממילא די ימים טובים וואס געבן א איד זיין חיות אין אמונה א גאנץ יאר, קען מען קובע זיין נאר דורך אידן אין ארץ ישראל.

  7. 26:20 מצוות אין גלות אלס ציונים

    דער משגיח ברענגט רש"י אויף "ושמתם את דברי אלה" אז מ'האלט די מצוות אין גלות אלס ציונים, כדי זיי זאלן נישט זיין נייע ווען אידן קומען צוריק. דערנאך ערקלערט ער אז א מצוה אדער א בלאט גמרא אין ארץ ישראל איז פיל מער ווערט ווי אין חוץ לארץ, אזוי ווי שבת קעגן די וואכעדיגע טעג, און אן עבירה דארט מאכט פיל גרעסערע חורבנות.

  8. 30:33 תורת ארץ ישראל און דער סוף פון עבודה זרה

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז אין תורה כתורת ארץ ישראל, און זאגט אז מ'זעט עס בחוש ביי די וואס לערנען דארט און ביי די ספרים וואס ווערן דארט מחובר; ירושלים איז נאך הייליגער, און מ'דארף זיין דארט אפגעהיט. דערנאך ערקלערט ער אז דער יצר הרע פון עבודה זרה איז בטל געמאכט געווארן נאר דורך די וואס האבן געהאט דעם זכות פון לאנד, יהושע און די אנשי כנסת הגדולה, און נישט דורך משה רבינו.

  9. 36:58 "טוב יום בחצריך" און א פרישע קדושה

    דער משגיח ברענגט "כי טוב יום בחצריך מאלף" און ווי רש"י טייטשט עס אויף טויזנט יאר, און דאס וואס מ'לערנט אז ווער עס וואוינט אין לאנד באקומט א נשמה פון קדושה. ער שילדערט דאס געפיל ביים אנקומען, ווי ביי קבלת שבת, דאס וואס רבי חיים שמואלביץ האט געשפירט, און זאגט אז מיט דער צייט ווערט עס א הרגל, כאטש יעדע מצוה דארף זיין ווי היינט געגעבן.

  10. 42:18 תפילין, די פירות און די קדושה וואס בלייבט

    דער משגיח זאגט אז א איד אין ארץ ישראל דארף יעדן טאג שפירן ווי ער איז היינט אנגעקומען, און אז די פרישקייט שטייט אין די פרשיות פון תפילין, וואס האלטן די יסודות פון אידישקייט. ער רעדט פון דעם געשמאק פון א ברכה אויף די פירות פון לאנד, און ברענגט דעם רמב"ם אז די קדושת השכינה אין לאנד ווערט קיינמאל נישט בטל, און דעם ספר חרדים אז מ'דארף מכבד זיין דאס לאנד.

  11. 46:36 די ציוניסטן אמאל און היינט, און א תפילה צום סוף שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק די מסירת נפש פון די אמאליגע מתיישבים און די תשוקה וואס די אלטע ציוניסטן האבן נאך געהאט, קעגן די היינטיגע פירער ביי וועמען דאס לאנד איז גארנישט, אן אריינגיין אין דער פאליטישער שאלה. נאר ערליכע אידן וואס לערנען חומש מיט רש"י בענקען נאך דערנאך, און ער ברענגט דעם חתם סופר אז רעדן וועגן לאנד ברענגט צו יראת שמים. צום סוף בינדט ער עס צו די דריי וואכן און פרשת פנחס, און בעט אויף דער גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די בנות צלפחד און "וימאסו בארץ חמדה"

1:02

דער משגיח הייבט אן מיט די בנות צלפחד. ער ברענגט פונעם חתם סופר אז זיי האבן געבעטן א נחלה ערשט ווען מ'האט צעטיילט ארץ ישראל ממש, א סימן אז זיי זענען חושק געווען דאס לאנד, און דערפאר האבן זיי זוכה געווען צו א פרשה אין דער תורה. ב

2:15

די פנימיות פון די דריי וואכן, זאגט ער, איז פארדעקט. א פסוק אין תהלים זאגט אז דער גלות צווישן די גוים איז געקומען ווייל אידן האבן "וימאסו בארץ חמדה". דער תיקון איז צו שעצן ארץ ישראל און זיך פרייען מיטן זכות צו זיין דארט. ג

ארץ חמדה און די תשוקה פון די אבות

4:27

פון פרקי דרבי אליעזר ווייזט דער משגיח אז ארץ ישראל איז צווישן די לענדער ווי שבת צווישן די טעג. די אבות האבן געבענקט דערנאך, און משה רבינו האט אסאך מאל מתפלל געווען אריינצוגיין. דער ספרי זאגט אז ישיבת ארץ ישראל איז שקולה כנגד כל המצוות, און די גמרא דערציילט ווי רבי אבא האט געקושט די שטיינער פון עכו. די אלטע חיבה, זאגט ער, דארף מען יעצט דערוועקן. ד,ז,ח

די גדולים וואס האבן געבענקט נאכן לאנד

9:15

אונזער דור, זאגט דער משגיח, האט נישט די תשוקה פון די פריערדיגע צדיקים; דער חתם סופר זאגט אין א דרשה אז דער הימל פון ארץ ישראל איז הייליגער ווי אין חוץ לארץ. אזעלכע פירער האבן נישט געקענט איבערלאזן זייער עדה. דער חפץ חיים איז צום סוף פון זיינע טעג שוין געווען איינגעפאקט, ווען די רביצין איז קראנק געווארן. י

12:09

מן השמים האט מען זיי אפגעהאלטן, ערקלערט ער, ווייל זייערע תפילות דארט וואלטן געברענגט די גאולה, און דער גלות האט נאך געמוזט אנגיין. דער רמב"ן איז יא געפארן, און האט איבערגעלאזט הויז און משפחה, ווי ער שרייבט אין זיין דרשה, און דער ווילנער גאון האט אויפן וועג געשריבן א בריוו פול מיט בענקשאפט. כ

פארוואס די חיבה איז אפגעקילט געווארן

14:12

אין די לעצטע צוויי דורות, ערקלערט דער משגיח, איז די חיבה אפגעקילט געווארן. די ציוניסטן זענען געווארן די בעלי בתים, און די גדולים האבן מיט רעכט מורא געהאט אז ווער עס פארט וועט ווערן נתקלקל, ביז ערליכע אידן האבן באקומען א ווידערגעפיל צום לאנד. ער ברענגט דעם שומר אמונים, און רבי יוסף חיים זאנענפעלד, וואס טייטשט "וגם שם ראינו את הנפילים" אז די מרגלים האבן ברוח הקודש געזען די דורות וואס וועלן דארט פאלן. ל,מ

גרעסערע קדושה, גרעסערע סכנה

17:57

די גמרא זאגט אז ווער עס איז גרעסער, איז זיין יצר הרע גרעסער, ממילא איז דער יצר הרע פון ארץ ישראל אויך גרעסער. דאס לאנד איז נישט פאר יעדן, זאגט דער משגיח, און א בחור וואס וואלט דארט נאר פארברענגען די צייט איז בעסער אין חוץ לארץ. א מצוה און אן עבירה דארט ווייגן פיל מער, ווייל די תורה איז געגעבן געווארן פארן לאנד; דערפאר, ווי דער רמב"ן שרייבט, האבן די אבות געהאלטן די מצוות נאר דארט. נ,ע

די אחדות פון כלל ישראל און די ימים טובים

21:59

דער ספר חרדים שרייבט אז מ'דארף האבן א תשוקה צו ארץ ישראל. אידן זענען איין פאלק נאר דורכן לאנד, ערקלערט דער משגיח, ווי מ'זעט פון דער גמרא אין הוריות ביים "קהל". צ,ק

23:43

פונעם רמב"ם אין ספר המצוות ווייזט ער אז די חדשים קען מען קובע זיין נאר דורך אידן אין ארץ ישראל. אן זיי איז נישטא קיין ימים טובים, און פון די ימים טובים שעפט א איד זיין אמונה, אהבה און יראה א גאנץ יאר. ר

מצוות אין גלות אלס ציונים

27:16

רש"י ערקלערט אז אין גלות האלט מען די מצוות אלס ציונים, ווי סימנים וואס מ'לאזט איבער ביים אריינגיין אין א וואלד, כדי זיי זאלן נישט זיין נייע ביים צוריקקומען. א מצוה אדער א בלאט גמרא אין ארץ ישראל, זאגט דער משגיח, איז פיל מער ווערט ווי אין חוץ לארץ, ווי שבת קעגן די וואכעדיגע טעג, און אן עבירה דארט מאכט פיל גרעסערע חורבנות. ש

תורת ארץ ישראל און דער סוף פון עבודה זרה

30:40

דער מדרש זאגט אז אין תורה כתורת ארץ ישראל, און דער משגיח זאגט אז מ'זעט עס בחוש: די וואס לערנען דארט זענען מער מצליח, און ספרים וואס ווערן דארט מחובר פארנעמען א חשובערן מקום. א קליינער מנין דארט איז חשובער ביים רבונו של עולם ווי א גרויסע שול אין חוץ לארץ, ווייל דארט איז דער שער השמים. ירושלים איז נאך הייליגער, און מ'דארף דארט זיין אפגעהיט. ת

33:42

די גמרא זאגט אז די אנשי כנסת הגדולה האבן בטל געמאכט דעם יצר הרע פון עבודה זרה. משה רבינו האט עס נישט געקענט, ווייל ער האט נישט געהאט דעם זכות פון ארץ ישראל, און יהושע מיט די אנשי כנסת הגדולה האבן אים יא געהאט. דאס ווייזט, זאגט דער משגיח, אז מיטן קומען קיין ארץ ישראל קען מען בטל מאכן דעם יצר הרע. אא,אב

"טוב יום בחצריך" און א פרישע קדושה

37:08

אויף "כי טוב יום בחצריך מאלף" זאגט רש"י טויזנט יאר, ווייל ער האט געוואוסט וואס ארץ ישראל איז. די גמרא לערנט אז ווער עס גייט אין לאנד באקומט א רוח, און ווער עס וואוינט דארט א נשמה. אד,אה,או

39:44

ביים אנקומען שפירט מען ווי ביי קבלת שבת, זאגט דער משגיח; רבי חיים שמואלביץ האט חדשים לאנג נישט געקענט שפיגן אויף איר ערד. מיט דער צייט ווערט עס א הרגל, כאטש יעדע מצוה דארף זיין ווי היינט געגעבן.

תפילין, די פירות און די קדושה וואס בלייבט

42:33

אפילו ביי נייניג יאר, זאגט דער משגיח, דארף א איד אין ארץ ישראל יעדן טאג שפירן ווי ער איז היינט אנגעקומען, ווי רש"י זאגט "כאילו היום ניתן לך". דאס שטייט אין די תפילין, וואס האלטן די יסודות פון אידישקייט. ער רעדט פונעם געשמאק פון א ברכה אויף אירע פירות, און ברענגט דעם רמב"ם אז די קדושת השכינה דארט ווערט קיינמאל נישט בטל. אח,אכ

די ציוניסטן אמאל און היינט

47:00

די פריערדיגע מתיישבים זענען געפארן מיט מסירת נפש; טייל זענען דערטרונקען געווארן אויפן ים אדער דערהרג'עט געווארן אין די מדבריות. אפילו די אלטע ציוניסטן האבן געדענקט זייער חומש פון חדר און געבענקט נאכן לאנד. די היינטיגע פירער וואלטן אוועקגעגעבן שטיקער דערפון; אן אריינגיין אין דער פאליטישער שאלה, וואס געהערט צו די גדולים, מערקט דער משגיח נאר אן אז ביי זיי איז דאס לאנד גארנישט.

50:14

היינט בענקען נאר ערליכע אידן וואס לערנען חומש מיט רש"י. דער חתם סופר ערקלערט אז משה רבינו דערמאנט כסדר דאס לאנד אין ספר דברים, ווייל רעדן דערפון ברענגט צו יראת שמים. וויבאלד די אלטע סכנה איז אוועק, זאגט דער משגיח, מעג מען ווידער חושק זיין דאס לאנד, און ער בעט אז די דריי וואכן זאלן זיך איבערדרייען לששון ולשמחה. אל

מראי מקומות

תורה

  1. ו Devarim 3:26 5:21 טעקסט מפתח
  2. מ Bamidbar 13:33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:12
  3. אז Devarim 4:10 41:52 טעקסט מפתח

נביאים

  1. ה Yirmiyahu 3:19 5:02 טעקסט מפתח

כתובים

  1. ג Tehillim 106:24-27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:15
  2. אד Tehillim 84:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:08

תלמוד בבלי

  1. ח Kesubos 112a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:27
  2. ט Gemara (מקום נישט באשטימט) 8:17 מפתח
  3. נ Sukkah 52a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:57
  4. פ Berachos 10a 21:19 טעקסט מפתח
  5. ק לכאורה Horayos 3a מפתח אינעם אויסשרייב: 21:59
  6. אא Yoma 69b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:42
  7. אב Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:42
  8. אג Sotah 3a 36:35 טעקסט מפתח
  9. או לכאורה Kesubos 111a מפתח אינעם אויסשרייב: 37:08
  10. אט לכאורה Kiddushin 35a 42:55 מפתח

מדרש

  1. ד Pirkei d'Rabbi Eliezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:27
  2. ז לכאורה Sifrei, parshas Re'eh מפתח אינעם אויסשרייב: 4:27
  3. ת לכאורה Bereishis Rabbah 16:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:40

ראשונים

  1. א לכאורה Rashi on Bamidbar 27:1 0:10 מפתח
  2. ע לכאורה Ramban, Vayikra 18:25 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:57
  3. ר לכאורה Sefer HaMitzvos, positive commandment 153 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:43
  4. ש Rashi on Devarim 11:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:16
  5. אה לכאורה Rashi on Tehillim 84:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:08
  6. אח לכאורה Rashi on Shemos 13:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:33
  7. אכ לכאורה Hilchos Beis HaBechirah 6:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:33

אחרונים און חסידות

  1. ב Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02
  2. י Chasam Sofer, Derashos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:15
  3. ל Shomer Emunim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:12
  4. ס Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) 19:10 מפתח
  5. צ Sefer Chareidim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 21:59
  6. אי Be'er Mayim Chaim (מקום נישט באשטימט) 44:18 מפתח
  7. אל לכאורה Chasam Sofer, parshas Vaeschanan מפתח אינעם אויסשרייב: 50:14

אנדערע

  1. כ Ramban, Derashah for Rosh Hashanah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:09

עיקרי הדברים

  1. 3:01 לויטן פסוק אין תהלים איז דער גלות צווישן די גוים געקומען צוליב "וימאסו בארץ חמדה", און דער תיקון איז חושק צו זיין ארץ ישראל.
  2. 5:13 די אבות, משה רבינו און די צדיקים פון אלע דורות האבן געבענקט נאך ארץ ישראל, און די ימי בין המצרים פאדערן אויפצוּוועקן די אלטע חיבה.
  3. 14:03 אין די לעצטע צוויי דורות איז די תשוקה אפגעקילט געווארן, טיילווייז ווייל די ציוניסטן זענען געווארן די בעלי בתים אין לאנד און די גדולים האבן מורא געהאט אז ווער עס פארט אהין וועט ווערן נתקלקל.
  4. 19:01 די תורה איז געגעבן געווארן פאר ארץ ישראל; א מצוה דארט איז פיל גרעסער און אן עבירה דארט מאכט פיל מער חורבן ווי אין חוץ לארץ.
  5. 22:22 די אחדות פון כלל ישראל אלס איין פאלק, און דערמיט די ימים טובים דורכן קובע זיין די חדשים, עקזיסטירן נאר דורך דעם וואס אידן וואוינען אין ארץ ישראל.
  6. 39:44 די קדושה פון ארץ ישראל שפירט מען שטארק ביים אנקומען, נאר א איד דארט דארף עס שפירן פריש יעדן טאג, אזוי ווי ביי תורה און מצוות.
  7. 50:10 היינט איז די סכנה פון די אמאליגע ציוניסטן שוין אוועק, און די וואס האבן נאך א תשוקה צו ארץ ישראל זענען ערליכע אידן וואס לערנען חומש מיט רש"י.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 11:18 פארוואס האט מען מן השמים נישט געלאזט גרויסע צדיקים ווי דער חפץ חיים קומען קיין ארץ ישראל?

    תירוץ: 12:14 זייערע תפילות דארט, ביים שער השמים, וואלטן געברענגט די גאולה, און מן השמים האט מען געוואלט אז דער גלות זאל זיך נאך ציען.

  2. קשיא: 17:17 פארוואס האבן די מרגלים גערעדט קעגן דעם לאנד?

    תירוץ: 17:23 לויט רבי יוסף חיים זאנענפעלד האבן זיי ברוח הקודש געזען אז דארט וועט זיין א גרויסער יצר הרע, און דורות וועלן פאלן און ווערן פארטריבן.

  3. קשיא: 20:13 פארוואס האבן די אבות נישט געהאלטן די מצוות אין חוץ לארץ?

    תירוץ: 19:46 ווייל די תורה איז געגעבן געווארן פאר ארץ ישראל, ווי רש"י און דער רמב"ן ברענגען.

  4. קשיא: 35:16 פארוואס האט משה רבינו נישט געקענט בטל מאכן דעם יצר הרע פון עבודה זרה?

    תירוץ: 35:27 ער האט נישט געהאט דעם זכות פון ארץ ישראל, וואס יהושע און די אנשי כנסת הגדולה האבן יא געהאט.

  5. קשיא: 50:26 פארוואס דערמאנט משה רבינו אזוי אפט ארץ ישראל אין ספר דברים?

    תירוץ: 50:47 דער חתם סופר זאגט אז רעדן וועגן ארץ ישראל ברענגט צו יראת שמים, אזוי ווי רעדן וועגן צדיקים.

מעשיות

  1. 10:38 דער חפץ חיים'ס נסיעה וואס איז אפגעשטעלט געווארן

    דער חפץ חיים האט געהאט א גרויסע תשוקה צו ארץ ישראל, נאר ער איז געבליבן ווייל כלל ישראל האט אים געדארפט. צום סוף פון זיינע טעג, ווען ער איז געווארן שוואך און האט געשפירט אז ער קען שוין נישט פיל טאן פאר די אידן אין פוילן, האט ער באשלאסן צו פארן. מ'איז שוין געווען איינגעפאקט און דער בעל עגלה האט געוואלט ארויפלייגן די פעקלעך, אבער דאן איז די רביצין קראנק געווארן. דער משגיח זאגט אז מן השמים האט מען אים אפגעהאלטן.

    אין דער מעשה: דער חפץ חיים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער ווילנער גאון

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  2. 40:00 רבי חיים שמואלביץ ביים אנקומען אין לאנד

    דער משגיח דערציילט אז אין פוילן, רוסלאנד און ליטע האט מען כסדר געשפיגן אויפן דיל, און ער געדענקט אז די פליטים וואס זענען נאך דער מלחמה געקומען קיין אמעריקע האבן נאך אזוי געטאן. רבי חיים שמואלביץ שרייבט אז ער האט געהאט אזא הרגל, אבער ווען ער איז אנגעקומען אין ארץ ישראל האט ער חדשים לאנג נישט געקענט שפיגן אויף איר ערד, ווייל ער האט געשפירט איר קדושה. מיט דער צייט איז דאס געפיל אוועק.

    אין דער מעשה: ר' חיים שמואלעוויטש

געדאנקען

  1. 3:39 וויבאלד דער גלות איז געקומען פון "וימאסו בארץ חמדה", איז די פנימיות'דיגע עבודה פון די דריי וואכן מתקן צו זיין דעם חטא דורך שעצן ארץ ישראל און זיך פרייען דערמיט.
  2. 12:09 גרויסע צדיקים האט מען מן השמים אפגעהאלטן פון קומען קיין ארץ ישראל, ווייל זייערע תפילות ביים שער השמים וואלטן געאיילט די גאולה, בשעת דער גלות האט נאך געמוזט אנגיין.
  3. 17:12 לויט רבי יוסף חיים זאנענפעלד איז די דיבה פון די מרגלים געקומען פון דעם וואס זיי האבן ברוח הקודש געזען די דורות וואס וועלן פאלן אין לאנד, ווייל דער יצר הרע דארט איז אזוי גרויס ווי די קדושה.
  4. 24:57 די ימים טובים, וואס געבן א איד זיין אמונה און חיות א גאנץ יאר, הענגען אין דעם וואס אידן אין ארץ ישראל זענען קובע די חדשים, ממילא אן א ישוב פון אידן דארט וואלט כלל ישראל נישט געקענט עקזיסטירן.
  5. 35:16 משה רבינו האט נישט געקענט בטל מאכן דעם יצר הרע פון עבודה זרה, און יהושע און די אנשי כנסת הגדולה יא, ווייל נאר זיי האבן געהאט דעם זכות פון אריינקומען אין ארץ ישראל.
  6. 37:37 רש"י טייטשט "כי טוב יום בחצריך מאלף" אויף טויזנט יאר, ווייל אלס א הייליגער איד האט ער געוואוסט וואס ארץ ישראל איז ווערט.
  7. 50:26 משה רבינו דערמאנט ארץ ישראל נאכאמאל און נאכאמאל אין ספר דברים, ווייל רעדן וועגן לאנד, אזוי ווי רעדן וועגן צדיקים, ברענגט צו יראת שמים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 7:26 דער משגיח זאגט אז אין די ימי בין המצרים דארף מען רעדן פונעם שבח פון ארץ ישראל און דערוועקן די אלטע חיבה דערצו, כדי מתקן צו זיין "וימאסו בארץ חמדה".
  2. 18:22 דער משגיח זאגט אז ארץ ישראל איז נישט פאר יעדן איינעם: א בחור וואס וואלט דארט נאר פארברענגען די צייט איז בעסער אין חוץ לארץ.
  3. 33:04 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיין ספעציעל אפגעהיט אין ירושלים, וואס איר קדושה איז גאר גרויס.
  4. 42:18 דער משגיח זאגט אז א איד אין ארץ ישראל דארף יעדן טאג שפירן ווי ער איז היינט אנגעקומען, און האבן א געשמאק ווען ער מאכט א ברכה אויף אירע פירות.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען די אבות, די טעכטער פון צלפחד, דער ווילנער גאון, דער חפץ חיים, דער חתם סופר, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יהושע בן נון, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, משה רבינו, ר' ארעלע ראטה, ר' חיים שמואלעוויטש, רבי אבא, רבי יוסף חיים זאנענפעלד, רחל אמנו, רש"י

ערכים אנשי כנסת הגדולה, ארץ חמדה, ארץ ישראל, בין המצרים, חוץ לארץ, יצר הרע, שער השמים, תשוקה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט