צד א: קבר רחל - מהר"ל - בזכות רחל אמנו ישובו ישראל מגלותם. צד ב: קבר שמאול הנביא - מקום להתפלל על פקודת עקרות ברוחניות ועל הרמת קרן משיח
קאטאלאג: ארץ ישראל נומ׳ 6 פאקעט גייד ז׳ 51 אידיש 1 שעה 5 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט על פי דעם מהר"ל אז רחל, די עקרת הבית וואס נעמט צוזאמען כלל ישראל, איז באגראבן געווארן אויפן דרך כדי איר כח המקבץ זאל גיין מיט אידן אין גלות, און ער ווייזט אן אז דער ציון פון שמואל און חנה איז א מקום צו בעטן אויף עקרות ברוחניות און אויף הרמת קרן משיח.
דער משגיח לערנט דעם מהר"ל אויפן מדרש אז יעקב אבינו האט באגראבן רחל אויפן דרך אפרת כדי זי זאל בעטן רחמים אויף אירע קינדער אין גלות. א אשה הייסט "בית" ווייל א בית נעמט צוזאמען די צעשפרייטע משפחה, און רחל איז געווען די עקרת הבית פון יעקב. א דרך איז דער היפוך פון א בית, ער צעשפרייט. ווייל גלות איז א דרך, גייט רחל'ס כח המקבץ מיט די אידן, און אין איר זכות קומען זיי צוריק פון גלות. שבת חזון פארבינדט ער דאס מיט בית לחם, דער ארט פון משיח. דערנאך ערקלערט ער אז ספר דברים איז דער זיבעטער ספר, די כלה, אזוי ווי שבת. אויף דער צווייטער זייט, ביים ציון פון שמואל און חנה, פארבינדט ער זיי מיט ראש השנה, ברענגט דעם אריז"ל אויף שמואל'ס גלגולים, און זאגט אז דאס איז א מקום צו בעטן פאר עקרות, אז תורה און תפילה זאלן ברענגען פירות, און אויף הרמת קרן משיח. ער ענדיגט מיט קומען אין צייט צום דאווענען שבת.
ענינים: די מקומות הקדושים
סדר השיעור
-
0:00 דער מהר"ל: רחל די עקרת הבית שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח עפנט מיטן מהר"ל אויפן מדרש פארוואס יעקב האט באגראבן רחל אויפן דרך אפרת, מיט די פסוקים פון רחל מבכה על בניה. ער ערקלערט אז א אשה הייסט "בית" ווייל א בית נעמט צוזאמען די צעשפרייטע משפחה, און רחל איז געווען די עקרת הבית פון יעקב.
-
4:34 באגראבן אויפן דרך, צו קבצן די גליות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז א דרך איז דער היפוך פון א בית, און רחל איז דארט באגראבן געווארן כדי איר כח המקבץ זאל גיין מיט אידן אין גלות; אין איר זכות קומען זיי צוריק. ער פארבינדט דאס מיט שבת חזון און מיט בית לחם, דער ארט פון משיח, און רעדט וועגן בעטן ביי איר ציון.
-
10:52 הפסקה
-
28:01 ספר דברים, דער זיבעטער ספר און די כלה
דער משגיח רעכנט ספר דברים פאר דעם זיבעטן ספר, אזוי ווי שבת איז דער זיבעטער טאג, און ער רופט ביידע די כלה. מען הייבט אן ספר דברים שבת חזון, און ער ברענגט דעם פסוק אז דער אייבערשטער מאסט נישט אידן אין לאנד פון זייערע שונאים, ווייל זיי זענען זיין כלה.
-
31:16 הפסקה
-
37:26 שמואל, חנה און ראש השנה שטייט אינעם קאטאלאג
נאכן ווינטשן שבתים מיט א דאווענען ווי עס דארף צו זיין, גייט דער משגיח איבער צום ציון פון שמואל און חנה און פארבינדט ביידע מיט ראש השנה. ער ברענגט דעם אריז"ל אז שמואל איז געקומען פון קרח און איז שפעטער געווען א גלגול אין רבי אלעזר בן עזריה, און די גמרא אז שמואל האט קיינמאל נישט גענאסן פון אנדערע.
-
43:09 בעטן פאר עקרות און אויף קרן משיח שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט אז חנה האט ערשט גערופן דעם אייבערשטן "צבאות" און זי איז געווען איינע פון די זיבן עקרות, דערפאר איז איר ציון א מקום אז עקרות זאלן נפקד ווערן, און אויך צו בעטן אז די תורה און תפילה זאל נישט זיין קיין עקרה. ווייל שמואל האט געזאלבט שאול און דוד, און די שירה פון חנה ענדיגט זיך מיט "וירם קרן משיחו", איז דאס א מקום צו בעטן אויך דערויף.
-
48:52 קומען אין צייט צו שחרית שבת
פון דער פרשת היראה אין דער סדרה גייט דער משגיח איבער צו מחזק זיין צו קומען אין צייט צום דאווענען שבת אינדערפרי: שחרית שטעלט אוועק דעם גאנצן טאג און דעם גאנצן שבת, דער אריז"ל רעדט פון א שטארקערע נשמה יתירה שבת אינדערפרי, און די מזמורים, די ברכות און נשמת פון שבת זענען אינגאנצן אנדערש ווי די וואכעדיגע.
-
54:03 א מעשה און די קדושה פונעם בית המדרש
דער משגיח דערציילט א מעשה מיט פריצים און א טייערע סעודה. דערנאך רעדט ער וועגן דעם גרויסן חסד צו האבן א הייליגן בית המדרש וואו גרויסע צדיקים האבן געדאוונט.
-
57:41 דאווענען אין א הייליגן ארט; קדושה און דער טיש שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז אן ארט וואו צדיקים האבן געדאוונט איז א הילף בעסער צו דאווענען, אז די קדושה פון כתר שבת איז די העכסטע פון דער וואך, און אז א טיש פרייטאג צונאכט איז א גרויסע זאך, אבער נישט אויפן חשבון פונעם דאווענען. ער קומט צוריק צו חנה, פון וועמען מען לערנט די דינים פון תפילה, און ענדיגט מיט בעטן אויף יראת שמים.
דער שיעור, אויסגעשריבן
דער מהר"ל: רחל די עקרת הבית
באגראבן אויפן דרך
א דרך, ערקלערט דער משגיח, איז דער היפוך פון א בית: א בית נעמט צוזאמען, א דרך צעשפרייט. ווען רחל וואלט ליגן אין א פארשלאסענער מערה, וואלטן אידן אין גלות קיינמאל נישט געקענט צוקומען צו איר. גלות איז א דרך, דערפאר ליגט זי אויפן דרך, און איר כח המקבץ גייט מיט די אידן און בעט רחמים ביז זיי קומען צוריק.
ספר דברים, דער זיבעטער ספר
שמואל, חנה און ראש השנה
דער משגיח ווינטשט שבתים מיט א דאווענען ווי עס דארף צו זיין. דערנאך גייט ער איבער צו שמואל און חנה וואס ליגן דא: שמואל געהערט צו ראש השנה, די מעשה פון חנה ליינט מען דעמאלט, און די הלכות פון תפילה לערנט מען פון איר, ממילא דארף מען זיך שוין דא צוגרייטן אויף ראש השנה. ח
ער ברענגט דעם אריז"ל אז שמואל איז געקומען פון קרח, און שפעטער איז ער געווען א גלגול אין רבי אלעזר בן עזריה, וואס איז געווען אכצן יאר אלט ווען מען האט אים אויפגעשטעלט; מיט שמואל'ס צוויי און פופציג יאר קומט אויס זיבעציג. שמואל האט קיינמאל נישט גענאסן פון אנדערע, און רבי אלעזר בן עזריה האט מען אויפגעשטעלט פאר נשיא אויך ווייל ער איז געווען רייך. ט,י
בעטן פאר עקרות און אויף קרן משיח
קומען אין צייט צו שחרית שבת
אין דער סדרה שטייט די פרשת היראה. פון דארט איז דער משגיח מעורר צו קומען אין צייט שבת אינדערפרי: די גאנצע הצלחה פון א איד איז זיין שחרית, וואס שטעלט אוועק דעם גאנצן טאג, אזוי ווי דער רמח"ל שרייבט, און שחרית שבת שטעלט אוועק דעם גאנצן שבת. ס,ע
ער ברענגט דעם אריז"ל אז מען זאל זיך נאכאמאל טובל זיין שבת אינדערפרי, ווייל דעמאלט באקומט מען א שטארקערע נשמה יתירה. ווער עס קומט שפעט שוואכט אפ די אנדערע און פארלירט די מזמורים פון שבת; אפילו די באקאנטע ברכות פון שמונה עשרה זענען שבת אינגאנצן אנדערש, און אזוי אויך נשמת.
דער הייליגער בית המדרש
קדושה, דער טיש און די תפילה פון חנה
ווייל צדיקים האבן דא געדאוונט, זאגט דער משגיח, איז דאס א מיטל בעסער צו דאווענען. די קדושה פון כתר שבת איז די העכסטע פון דער וואך, און דאס דאווענען שבת איז א גרויסע זאך וואס פאדערט א ריכטיגע ארבעט.
א טיש פרייטאג צונאכט איז א מורא'דיגע זאך וואס ברענגט ארויס לחלוחית און אידישקייט, אבער נישט אויפן חשבון פונעם דאווענען; ווער עס זעט אז ביזן סוף פונעם טיש וועט ער נישט קענען דאווענען פרי מיט א קלארן קאפ, זאל ער פריער אוועקגיין. ער ענדיגט אז דא איז א ארט מעורר צו זיין וועגן תפילה, ווייל אלע דינים פון תפילה קומען פון חנה, און ער בעט דעם עולם אויף יראת שמים. ח
מראי מקומות
תורה
נביאים
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 2:53 א אשה ווערט גערופן "בית" ווייל א בית נעמט צוזאמען און פאראייניגט די צעשפרייטע משפחה, און רחל איז געווען די עקרת הבית פון יעקב.
- 4:39 רחל איז באגראבן געווארן אויפן דרך, דער היפוך פון א בית, כדי איר כח המקבץ זאל גיין מיט אידן אויפן דרך פון גלות.
- 7:38 אין דעם זכות פון רחל'ס כח המקבץ וועלן אידן צוריקקומען פון זייער גלות, און איר ארט לעבן בית לחם איז דער ארט פון משיח.
- 38:35 שמואל און חנה זענען פארבונדן מיט ראש השנה: די מעשה פון חנה איז די הפטרה, און די הלכות פון תפילה לערנט מען פון איר.
- 45:00 דער ציון פון שמואל און חנה איז א מקום צו בעטן אז עקרות זאלן נפקד ווערן, און אויך אז די תורה און תפילה זאל נישט זיין קיין עקרה אן פירות.
- 47:21 שמואל האט געברענגט מלכות אויף דער וועלט, ער האט געזאלבט שאול פון רחל און דוד פון לאה, דערפאר איז זיין ארט פאסיג צו בעטן אויף הרמת קרן משיח.
- 50:42 שחרית איז די עיקר תפילה און שטעלט אוועק דעם גאנצן טאג, און דאס דאווענען שבת אינדערפרי שטעלט אוועק דעם גאנצן שבת, דערפאר דארף מען קומען אין צייט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 0:45 פארוואס האט יעקב באגראבן רחל אויפן דרך און נישט אין א ריכטיגן קבורה ארט?
תירוץ: 4:39 ווייל זי איז דער כח המקבץ פון כלל ישראל, און אויפן דרך גייט דער כח מיט די אידן אין גלות און ברענגט זיי צוריק.
-
קשיא: 2:47 פארוואס הייסט א אשה "בית"?
תירוץ: 2:56 ווייל דער בית איז דער ארט וואו די גאנצע צעשפרייטע משפחה קומט זיך צוזאמען, און די אשה איז די וואס פאראייניגט זיי.
געדאנקען
- 4:43 די קבורה פון רחל אויפן דרך ווערט ערקלערט דורך דעם חילוק צווישן בית און דרך: א בית נעמט צוזאמען, א דרך צעשפרייט, דערפאר האט די עקרת הבית געמוזט ליגן אויפן דרך כדי צו ברענגען איר כח המקבץ אין גלות אריין.
- 5:43 ווען רחל וואלט באגראבן געווארן אין א פארשלאסענער מערה, וואלטן די אידן אין גלות נישט געהאט קיין וועג צוריקצוקומען, ווייל זיי וואלטן נישט געקענט צוקומען צו איר.
- 28:16 ספר דברים איז דער זיבעטער ספר און די כלה, אזוי ווי שבת איז דער זיבעטער טאג און די כלה, און דערפאר הייבט מען עס אן שבת חזון.
- 45:57 די עקרות וואס מען בעט ביים ציון פון שמואל און חנה איז אויך ברוחניות: תורה און תפילה אן סייעתא דשמיא זענען א "עקרה" און ברענגען נישט קיין פירות.
- 47:21 שמואל איז די נשמה וואס ברענגט מלכות פאר ביידע שבטים, ער האט געזאלבט שאול פון רחל און דוד פון לאה.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 8:39 דער משגיח זאגט אז מען זאל בעטן ביים ציון פון רחל אז דער אייבערשטער זאל צוזאמענקלייבן אידן פון גלות.
- 46:51 ער זאגט אז דער ארט און ראש השנה זענען די צייט צו בעטן אז די תורה און תפילה זאל נישט זיין קיין עקרה.
- 50:26 ער איז מעורר צו קומען אין צייט צום דאווענען שבת אינדערפרי, ווייל שפעט קומען שוואכט אפ די אנדערע און מען פארלירט טיילן פונעם דאווענען.
- 59:23 ער זאגט אז א טיש פרייטאג צונאכט טאר נישט קומען אויפן חשבון פונעם דאווענען, און ווער עס זעט אז ער וועט נישט קענען דאווענען פרי מיט א קלארן קאפ, זאל פריער אוועקגיין.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען בועז, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער מהר"ל פון פראג, חנה, יעקב אבינו, לאה אמנו, משה רבינו, קרח, רבי אלעזר בן עזריה, רבי משה חיים לוצאטו, רבקה אמנו, רחל אמנו, שאול המלך, שמואל הנביא, שרה אמנו
ערכים גלגול, נשמה יתירה, סייעתא דשמיא, עקרה, עקרת הבית, קבר רחל, קדושת כתר, שבת חזון