“איש על דגלו באותות” - לפי שורשו בתורה

קאטאלאג: פרשת השבוע במדבר נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 12 תשנ"ב (1991–92) אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון די דגלים אין מדבר ווייזט דער משגיח ווי א גוטער שכן ווירקט אויף דורות, אז יעדער איד איז אן אות אין דער ספר תורה, און אז משה רבינו, וואס איז אליין א "מועד", האט געגעבן כלל ישראל א השגה אין שבת, אין די ימים טובים און אין קבלת התורה פון שבועות.

דער משגיח עפנט מיט רש"י'ס צוויי כללים ביי די חניות: שבט ראובן, וואס איז געווען שכנים מיט קורח, איז אריינגעשלעפט געווארן אין זיין מחלוקת, און שבט יששכר, שכנים מיט משה רבינו, האט שפעטער געהאט צוויי הונדערט ראשי סנהדראות, הונדערטער יארן נאך דעם מדבר, ווען אידן האבן שוין געארבעט אין ארץ ישראל. דערפון לערנט ער אפ אז ווער עס קלייבט צו וואוינען לעבן תלמידי חכמים, דאס ווירקט אויף דורות, און ער ברענגט דעם חפץ חיים'ס ווארט פארוואס ער איז א כהן. דערנאך ערקלערט ער "איש על דגלו באותות", אז יעדער איד איז אן אות אין דער ספר תורה. מיט די דריי ענינים פון ספר יצירה, זמן מקום און נפש, ווייזט ער אז שבת און די מועדים, דער משכן און דער תלמיד חכם הייסן אלע "מועד", און משה רבינו, דער הויפט פון זיי, איז געלעגן פארן אהל מועד און האט בפרט אויסגעלערנט די מועדים. משה'ס פרישות פון דער אשה ווייזט אז די תורה איז געווען זיין אשת חיל; פון דעם קומט ער צו דעם טאג וואס משה האט צוגעלייגט פאר מתן תורה, און וויאזוי זיך צוצוגרייטן צו שבועות און דאווענען מיט א פרישן קאפ.

ענינים: חברים און די סביבה · משה רבינו · הכנה צו קבלת התורה

סדר השיעור

  1. 0:00 שכנים פון קורח, שכנים פון משה

    דער משגיח ברענגט רש"י אז שבט ראובן, וואס איז געלעגן לעבן קורח'ס משפחה, האט זיך אנגעשלאסן אין זיין מחלוקת, און שבט יששכר לעבן משה האט געהאט צוויי הונדערט ראשי סנהדראות. ער פרעגט פארוואס מ'לויבט יששכר'ס צוויי הונדערט ווען ראובן האט געהאט צוויי הונדערט פופציג, און ער מערקט אן אז דער פסוק וועגן יששכר שטייט אין דברי הימים, וואס איז געשריבן הונדערטער יארן שפעטער.

  2. 4:35 א גוטער שכן ווירקט אויף דורות

    דער משגיח ענטפערט אז ראובן'ס ראשי סנהדראות זענען געווען אין מדבר, ווען אלע אידן האבן געלערנט, און יששכר'ס זענען געווען הונדערטער יארן שפעטער אין ארץ ישראל, ווען אידן האבן געארבעט. ער לערנט אפ אז ווער עס קלייבט א געגנט פון תלמידי חכמים, זעט מען עס ביי זיינע אייניקלעך, דערציילט דעם חפץ חיים'ס ענטפער צו א איד וואס האט געזאגט אז ער קען נישט מוסר נפש זיין, און בעט די צוהערער צו געדענקען דאס ווען זיי וועלן זיך באזעצן.

  3. 10:39 יעדער איד אן אות: די דגלים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט "איש על דגלו באותות": יעדער איד איז אן אות אין דער ספר תורה, און משה רבינו האט אויסגעשטעלט די מחנות ארום דעם משכן ווי די אותיות פון די פינף חומשים. דערנאך עפנט ער דעם פסוק "וידבר משה את מועדי ה'", וואס די גמרא טייטשט אז משה האט מתקן געווען מ'זאל זיך עוסק זיין אין יעדן יום טוב אין זיין צייט, און ער זאגט אז יעדער יום טוב האט זיין אייגענעם טעם.

  4. 14:20 דער כח וואס יעדער יום טוב גיט

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז ס'קען נישט זיין קיין חדשים און ימים טובים אן אידן אין ארץ ישראל, און זאגט אז ס'איז א חסד אז אידן זענען אלעמאל געבליבן דארט, ווייל יעדער יום טוב גיט דעם פאלק א כח אויף א גאנץ יאר. ער באשרייבט ווי דעם סאטמארער רב'ס פנים האט אויסגעזען אנדערש יעדן יום טוב, און ערקלערט אז משה רבינו האט געגעבן כלל ישראל די פנימיות'דיגע השגה פון יעדן יום טוב.

  5. 19:22 זמן, מקום און נפש: דער תלמיד חכם ווי שבת

    מיט ספר יצירה ערקלערט דער משגיח אז יעדע זאך געפינט זיך אין זמן, מקום און נפש, און יום כיפור, דער קודש הקדשים און דער כהן גדול זענען די הייליגסטע פון יעדן. די תלמידי חכמים זענען ימים קדושים צווישן די נפשות, ווי שבת וואס מ'טוט נישט קיין מלאכה, און די פשוטע אידן וואס האלטן זיי אויס זענען ווי די ימות החול וואס ווערן געבענטשט פונעם שבת; קלענערע תלמידי חכמים זענען ווי יום טוב, חול המועד און ראש חודש.

  6. 24:30 משה רבינו איז א מועד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז שבת און די ימים טובים הייסן מועד, דער משכן הייסט אהל מועד, און דער תלמיד חכם אויך, ווייל א מועד איז וואו די שכינה קומט זיך צוזאמען מיט אידן. משה רבינו, דער ראש פון אלע תלמידי חכמים און דער "שבת" צווישן זיי, איז דערפאר געלעגן פארן אהל מועד; אזוי ווי יעדן אידס אות געפינט זיך אין דער פרשה פון זיין מצוה, איז משה'ס אייגענע פרשה די מועדים, וואס ער האט אויסגעלערנט אויף א באזונדערן אופן.

  7. 29:46 די תורה ווי משה'ס אשת חיל

    דער משגיח ערקלערט אז משה רבינו איז געווען אינגאנצן רוחניות, אן "איש האלקים" אן קיין שייכות מיטן גוף, און דערפאר האט ער זיך אפגעשיידט פון דער אשה, ווי מ'זעט ביי מרים און אהרן. ביי אים איז דער אשת חיל פון משלי געווען נאר די תורה, זיין כלה; יעדער תלמיד חכם האט דערין א חלק, און שבת, ווען מ'זינגט אשת חיל, איז די מדריגה. דאס איז געווען משה'ס דעת, וואס מיינט התקשרות.

  8. 33:49 דער טאג וואס משה האט צוגעלייגט פאר מתן תורה

    דער משגיח מערקט אן אז היינט איז דער ערשטער טאג פון די שלשת ימי הגבלה, און ער ערקלערט פארוואס משה האט צוגעלייגט א טאג פון פרישות: משה אליין איז שוין געווען פרוש פון מדבר סיני, און ער האט געוואלט אז כלל ישראל זאל, כאטש ביי מתן תורה, צוקומען צו זיין מדריגה, אז די תורה זאל זיין זייער אשת חיל. ער מוטשעט זיך אז מ'זאל אויסנוצן די טעג, און די לעצטע צוויי נעכט פון ספירה, זיך מקדש צו זיין.

  9. 37:34 זיך צוגרייטן צו שבועות און צום דאווענען

    דער משגיח ברענגט רבי מרדכי פון לעכאוויטש, וואס האט מורא געהאט פאר שבועות מער ווי פאר ראש השנה ווייל שבועות ווערט מען געמשפט אויף רוחניות, און דעם אר"י הקדוש אז יעדער איד באקומט זיין חלק אין דער תורה ביי קריאת התורה און ביים מוסף. די נאכט איז א מקוה פון טהרה פאר דער עבודה פון טאג; מיט א משל פון א חתן וואס איז אויסגעמוטשעט און מיט דעם אמרי אמת'ס תקנה ווארנט ער אז מ'זאל נישט אויפזיין אזוי אז מ'זאל פארשלאפן דאס דאווענען און אקדמות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שכנים פון קורח, שכנים פון משה

0:39

דער משגיח ברענגט רש"י: שבט ראובן איז געלעגן לעבן קורח'ס משפחה, און "אוי לרשע אוי לשכנו", האבן זיי זיך אפגעלערנט צו קריגן אויף גדולי ישראל. שבט יששכר איז געלעגן לעבן משה רבינו, "טוב לצדיק טוב לשכנו", און פון זיי זענען ארויס צוויי הונדערט ראשי סנהדראות, ווי עס שטייט אין דברי הימים. פרעגט ער: וואס איז דא די גדולה, ווען פון ראובן זענען געווען צוויי הונדערט פופציג וואס האבן זיך געקריגט מיט משה? א,ב,ג

א גוטער שכן ווירקט אויף דורות

4:45

דער תירוץ איז, אז ראובן'ס ראשי סנהדראות זענען געווען אין מדבר, ווען זעקס הונדערט טויזנט אידן האבן נאר געלערנט. יששכר'ס צוויי הונדערט זענען אויפגעקומען הונדערטער יארן שפעטער אין ארץ ישראל, ווען אידן האבן געאקערט און געארבעט, און דאס איז א חידוש. דאס וואוינען לעבן משה האט זיך ארויסגעוויזן דורות שפעטער. אזוי אויך, זאגט דער משגיח, ווען א יונגערמאן קלייבט וואו צו וואוינען, דארף ער מוותר זיין אויף באקוועמליכקייטן און זיך באזעצן צווישן תלמידי חכמים און צדיקים; עס וועט ניכר זיין ביי די אייניקלעך.

7:53

ער דערציילט פונעם חפץ חיים, וואס האט א איד וואס האט געזאגט אז ער קען נישט מוסר נפש זיין מסביר געווען אז ער אליין איז א כהן ווייל זיין עלטער-זיידע האט זיך אנגעשלאסן צו משה ביי "מי לה' אלי". דער משגיח בעט מ'זאל עס געדענקען ביים זיך באזעצן: ס'איז א גוטע השקעה. ד

יעדער איד אן אות: די דגלים

10:51

אויף "איש על דגלו באותות" ערקלערט דער משגיח אז יעדער איד איז אן אות אין דער ספר תורה, און דער נאמען ישראל אליין ווערט אין ספרים געטייטשט אלס ראשי תיבות דערויף. משה רבינו האט אויסגעשטעלט די מחנות לויט די אותיות, די פיר דגלים קעגן פיר חומשים און די לוים אין מיטן ווי ספר ויקרא. דערנאך גייט ער איבער צו "וידבר משה את מועדי ה'", וואס די גמרא טייטשט אז משה האט מתקן געווען מ'זאל לערנען יעדן יום טוב אין זיין צייט, ווייל יעדער יום טוב האט זיין אייגענעם טעם. ה,ו,ז

דער כח וואס יעדער יום טוב גיט

14:20

דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז ס'קען נישט זיין קיין חדשים און ימים טובים סיידן ס'זענען דא אידן אין ארץ ישראל, און ער זאגט אז ס'איז א חסד פון אייבערשטן אז אידן זענען אלעמאל געבליבן דארט, ווייל אן ימים טובים קען דאס פאלק נישט באשטיין. יעדער יום טוב גיט אריין א כח אויף א גאנץ יאר. ער דערמאנט אז ער האט געוואוינט אויפן זעלבן בלאק מיטן סאטמארער רב, און מ'האט געזען ווי זיין פנים טוישט זיך פון פסח צו סוכות צו שבועות. משה רבינו, שליסט ער, האט געגעבן כלל ישראל א פנימיות'דיגע השגה אין יעדן יום טוב. ט

זמן, מקום און נפש

19:44

מיט ספר יצירה ערקלערט דער משגיח אז יעדע זאך געפינט זיך אין זמן, מקום און נפש: יום כיפור, דער קודש הקדשים און דער כהן גדול זענען די הייליגסטע פון יעדן, און יום כיפור קומען זיי אלע דריי זיך צוזאמען. צווישן די נפשות זענען די תלמידי חכמים ימים קדושים. אזוי ווי שבת טוט מען נישט קיין מלאכה, טוט א תלמיד חכם נישט קיין מלאכה פאר אנדערע. די פשוטע אידן וואס האלטן אים אויס זענען ווי די ימות החול; זיי מיינען אז זיי שפייזן אים, אבער באמת קומט די ברכה פון דער וואך פונעם שבת. כ,ל,מ

משה רבינו איז א מועד

24:48

שבת שטייט בראש פון פרשת המועדים, דער משכן הייסט אהל מועד, און א תלמיד חכם איז אויך א מועד, ווייל א מועד איז וואו די שכינה קומט זיך צוזאמען מיט אידן. משה רבינו, דער ראש פון אלע תלמידי חכמים, איז שבת אליין, דערפאר איז ער געלעגן פארן משכן. ס,ע,פ

27:06

יעדן אידס אות ליגט אין דער פרשה פון זיין מצוה, למשל ביי א גרויסן בעל צדקה. משה'ס אייגענע פרשה איז די מועדים, דערפאר האט ער געגעבן כלל ישראל א טיפערע השגה אין שבת און יום טוב ווי אין אלע אנדערע ענינים.

די תורה ווי משה'ס אשת חיל

29:54

משה רבינו, ערקלערט דער משגיח, איז געווען אינגאנצן רוחניות, אן איש האלקים אן קיין שייכות מיטן גוף, און דערפאר האט ער זיך אפגעשיידט פון דער אשה; מרים און אהרן, וואס האבן געפרעגט פארוואס זיי טוען נישט אזוי, האבן געטעות. ביי אים האט אשת חיל געמיינט נאר די תורה, זיין כלה. יעדער תלמיד חכם האט דערין א חלק, און שבת, ווען מ'זינגט אשת חיל, איז די מדריגה. דעת, לייגט ער צו, מיינט התקשרות, און משה איז געווען דער שורש דערפון. ק,ר,ש,ת

דער טאג וואס משה האט צוגעלייגט

33:57

דער משגיח מערקט אן אז היינט איז דער ערשטער טאג פון די שלשת ימי הגבלה, און ער ערקלערט פארוואס משה האט צוגעלייגט א טאג פרישות. משה אליין איז שוין געווען פרוש זינט מ'איז אנגעקומען צום מדבר סיני, און ער האט געוואלט אז גאנץ כלל ישראל זאל, כאטש ביים ערשטן מתן תורה, צוקומען צו זיין מדריגה, אז די תורה זאל זיין דער אשת חיל. ער מוטשעט זיך מ'זאל אויסנוצן די טעג, און די לעצטע צוויי נעכט פון ספירה, זיך מקדש צו זיין און נישט ליגן אין גשמיות. אא

זיך צוגרייטן צו שבועות

37:44

דער משגיח ברענגט רבי מרדכי פון לעכאוויטש, וואס האט מורא געהאט פאר שבועות מער ווי פאר ראש השנה, ווייל שבועות ווערט מען געמשפט אויף ענינים פון דער נשמה: דביקות, און לערנען און דאווענען ווי דער אייבערשטער וויל. לויטן אר"י הקדוש באקומט יעדער איד זיין חלק אין דער תורה אויף א גאנץ יאר ביי קריאת עשרת הדברות און ביי דער קדושה פון מוסף.

39:34

די זיבן וואכן פון ספירה זענען ווי שבעה נקיים, און די נאכט פון שבועות, ווי עס שטייט אין זוהר, ברענגט אראפ א העכערע טהרה; דערפון דער מנהג צו גיין אין מקוה פארטאגס. די טהרה איז פאר דעם טאג. ווער עס בלייבט אויף און פארשלאפט דאס דאווענען איז ווי א חתן וואס איז אזוי אויסגעמוטשעט אז ער קען נישט קומען צו זיין אייגענער חופה. דערפאר האט דער אמרי אמת געהייסן שלאפן און זיין פריש צום דאווענען, ווייל מ'טאר נישט מאכן פון דעם עיקר א טפל. אג

מראי מקומות

תורה

  1. ד Shemos 32:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:53
  2. ה Bamidbar 2:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:51
  3. ו Vayikra 23:44 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:51
  4. נ Shemos 16:5 22:18 טעקסט מפתח
  5. ס Vayikra 23:2-3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:48
  6. ע לכאורה Shemos 25:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 24:48
  7. פ Bamidbar 3:38 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:48
  8. ק Bamidbar 12:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:54
  9. אב Shemos 31:13 35:46 טעקסט מפתח

כתובים

  1. ג Divrei HaYamim I 12:33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:39
  2. ח לכאורה Tehillim 47:4 13:45 מפתח
  3. ל Divrei HaYamim I 23:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:44
  4. ש לכאורה Mishlei 31:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:54

תלמוד בבלי

  1. ז לכאורה Megillah 32a מפתח אינעם אויסשרייב: 10:51
  2. מ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:44
  3. ר לכאורה Shabbos 87a מפתח אינעם אויסשרייב: 29:54
  4. אא לכאורה Shabbos 87a מפתח אינעם אויסשרייב: 33:57

מדרש

  1. י לכאורה Bereishis Rabbah 11:2 16:55 מפתח

זוהר און קבלה

  1. כ Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:44
  2. אג Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 39:34

ראשונים

  1. א לכאורה Rashi on Bamidbar 3:29 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:39
  2. ב לכאורה Rashi on Bamidbar 3:38 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:39
  3. ט לכאורה Rambam, Sefer HaMitzvos, positive commandment 153 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:20
  4. ת לכאורה Rashi on Shemos 31:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:54

תפילה און פיוט

  1. צ לכאורה Shabbos Shacharis, Yismach Moshe 28:49 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 1:30 רש"י'ס כלל "טוב לצדיק טוב לשכנו" זעט מען ביי שבט יששכר, די שכנים פון משה רבינו, וואס הונדערטער יארן שפעטער האבן נאך ארויסגעגעבן צוויי הונדערט ראשי סנהדראות.
  2. 7:04 דער משגיח זאגט אז מען דארף זיין גרייט מוותר צו זיין אויף באקוועמליכקייטן כדי צו וואוינען צווישן תלמידי חכמים און צדיקים, ווייל דאס ווירקט אויף די קינדס קינדער.
  3. 10:51 יעדער איד איז אן אות אין דער ספר תורה, און די דגלים זענען אויסגעשטעלט געווארן לויט די אותיות, "איש על דגלו באותות".
  4. 19:44 יעדע זאך אין דער וועלט געפינט זיך אין זמן, מקום און נפש: יום כיפור, דער קודש הקדשים און דער כהן גדול זענען די הייליגסטע פון יעדן, און די תלמידי חכמים זענען דער "שבת" צווישן די נפשות.
  5. 26:13 משה רבינו, וואס איז אליין א "מועד", איז געלעגן פארן אהל מועד און האט געגעבן כלל ישראל א באזונדערע השגה אין שבת און אין די מועדים, וואס דאס איז זיין אייגענער חלק אין דער תורה.
  6. 31:01 משה רבינו האט זיך אפגעשיידט פון דער אשה ווייל די תורה אליין איז געווען זיין אשת חיל; מיט דעם טאג וואס ער האט צוגעלייגט פאר מתן תורה האט ער אויפגעהויבן גאנץ כלל ישראל צו יענער מדריגה.
  7. 39:00 דער עיקר פון שבועות איז דאס דאווענען, די קריאת התורה פון די עשרת הדברות און דער מוסף בייטאג; דאס אויפזיין ביינאכט טאר נישט מאכן אז מען זאל זיין צו מיד דערצו.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:48 פארוואס איז יששכר'ס צוויי הונדערט ראשי סנהדראות א שבח, ווען ראובן, די שכנים פון קורח, האבן געהאט צוויי הונדערט פופציג?

    תירוץ: 4:45 ראובן'ס זענען געווען אין מדבר, ווען אלע אידן האבן געלערנט; יששכר'ס זענען געווען הונדערטער יארן שפעטער אין ארץ ישראל ווען אידן האבן געארבעט, און דאס איז א סך גרעסער.

  2. קשיא: 8:15 פארוואס, האט דער חפץ חיים געפרעגט, איז ער א כהן און יענער נישט?

    תירוץ: 8:30 ווייל זיין עלטער-זיידע האט זיך אנגעשלאסן צו משה ביי "מי לה' אלי"; מסירת נפש דעמאלט איז ניכר ביי די אייניקלעך טויזנטער יארן שפעטער.

  3. קשיא: 18:24 משה רבינו האט אויסגעלערנט אלע מצוות; פארוואס שטייט ספעציעל אז ער האט געזאגט די מועדים צו כלל ישראל?

    תירוץ: 28:15 ווייל משה רבינו איז אליין א מועד, און די מועדים זענען זיין אייגענער חלק אין דער תורה, דערפאר האט ער געגעבן אין זיי א טיפערע השגה ווי אין די אנדערע ענינים.

  4. קשיא: 34:07 פארוואס האט משה רבינו צוגעלייגט א טאג פרישות פאר מתן תורה איבער וואס דער אייבערשטער האט געזאגט?

    תירוץ: 34:23 משה איז שוין געווען פרוש ווי איינער וועמענס אשת חיל איז די תורה, און ער האט געוואלט אז כלל ישראל זאל כאטש ביי מתן תורה זיך אויפהייבן צו יענער מדריגה.

  5. קשיא: 37:44 פארוואס האט רבי מרדכי פון לעכאוויטש מורא געהאט פאר שבועות מער ווי פאר ראש השנה?

    תירוץ: 37:51 ראש השנה ווערט מען געמשפט מערסטנס אויף גשמיות, אבער שבועות אויף ענינים פון דער נשמה: דביקות, לערנען און דאווענען ווי דער אייבערשטער וויל.

מעשיות

  1. 7:53 דער חפץ חיים: פארוואס בין איך א כהן?

    דער חפץ חיים האט אמאל געפאדערט פון א איד א שטיקל מסירת נפש אין אידישקייט, און יענער האט געזאגט אז ס'איז אים צו שווער. דער חפץ חיים האט אים געפרעגט צי ער איז א כהן אדער א לוי, און ער האט געזאגט ניין. האט דער חפץ חיים מסביר געווען פארוואס ער אליין איז א כהן: מער ווי דריי טויזנט יאר צוריק, ווען משה רבינו האט נאך דעם עגל גערופן "מי לה' אלי", האט זיך זיין עלטער-זיידע אנגעשלאסן מיט שבט לוי ארום משה. ווער עס האט היינט מסירת נפש, האט ער געזאגט, וועט עס ניכר זיין ביי זיינע קינדער דריי טויזנט יאר שפעטער.

    אין דער מעשה: דער חפץ חיים, משה רבינו

  2. 16:27 דעם סאטמארער רב'ס פנים יעדן יום טוב

    דער משגיח דערמאנט אז ער האט געוואוינט אין וויליאמסבורג אויפן זעלבן בלאק מיטן סאטמארער רב. מ'האט געקענט זען אויף זיין פנים אז פסח האט ער אויסגעזען אנדערש ווי סוכות, און סוכות אנדערש ווי שבועות, מער ווי דער חילוק צווישן שבת און וואכעדיג וואס מ'זעט ביי אנדערע אידן אויך.

    אין דער מעשה: דער סאטמארער רב

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  3. 41:36 דער אמרי אמת טוישט דעם סדר פון שבועות

    דער משגיח דערציילט אז אין פשיסחא, אין קאצק און אין גור איז דער סדר געווען צו לערנען א גאנצע נאכט און דאווענען שפעט. דער אמרי אמת, דער גערער רבי, האט עס געטוישט אז מ'זאל דאווענען שחרית האלב אכט, און האט געזאגט ביים טיש אז ווייל מ'וועט נישט האבן צייט אפצורוען פארן דאווענען, זאל מען בעסער שלאפן ביינאכט כדי צו זיין פריש צום דאווענען און צו קריאת התורה, ווייל דאס איז דער עיקר.

    אין דער מעשה: דער אמרי אמת

געדאנקען

  1. 4:45 יששכר'ס צוויי הונדערט ראשי סנהדראות זענען א גרעסערע זאך ווי ראובן'ס צוויי הונדערט פופציג, ווייל ראובן'ס זענען געווען אין מדבר ווען אלע האבן געלערנט, און יששכר'ס זענען אויפגעקומען הונדערטער יארן שפעטער ווען אידן האבן געארבעט; אזוי לאנג האט געווירקט דאס וואוינען לעבן משה רבינו.
  2. 22:35 מיט ספר יצירה'ס זמן, מקום און נפש שטעלט דער משגיח צוזאמען די תלמידי חכמים מיט שבת און די ימים טובים: די וואס האלטן אויס א תלמיד חכם זענען ווי די ימות החול וואס מיינען אז זיי שפייזן דעם שבת, און באמת קומט די ברכה פון דער וואך פונעם שבת.
  3. 25:12 א מועד איז וואו די שכינה קומט זיך צוזאמען מיט אידן, דערפאר הייסן שבת און די ימים טובים, דער משכן און דער תלמיד חכם אלע מועד, און משה רבינו, א לעבעדיגער מועד, איז געלעגן ביים אהל מועד.
  4. 27:02 אזוי ווי יעדן אידס אות ליגט אין דער פרשה פון דער מצוה וואס ער האט א שייכות מיט איר, למשל א גרויסער בעל צדקה, אזוי איז משה'ס אייגענע פרשה די מועדים, און דערפאר שטייט ספעציעל אז ער האט געזאגט די מועדים צו כלל ישראל.
  5. 34:43 דער טאג וואס משה האט צוגעלייגט פאר מתן תורה איז געווען כדי אויפצוהייבן גאנץ כלל ישראל, כאטש ביי דעם ערשטן מתן תורה, צו זיין אייגענער מדריגה, אז די תורה אליין זאל זיין דער אשת חיל.
  6. 39:31 די זיבן וואכן פון ספירה זענען ווי שבעה נקיים וואס מ'ציילט צו טהרה, און די נאכט פון שבועות איז די טבילה; איר תכלית איז די עבודה פונעם טאג.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 7:04 דער משגיח זאגט אז מען דארף זיך מוטשען און מוותר זיין אויף באקוועמליכקייטן כדי צו וואוינען לעבן תלמידי חכמים און צדיקים, צוליב די קינדס קינדער.
  2. 10:17 ער בעט די צוהערער צו געדענקען, ווען זיי וועלן באשליסן וואו צו וואוינען, צו קלייבן א שכונה מיט ערליכע אידן, און רופט עס א גוטע השקעה.
  3. 36:05 דער משגיח מוטשעט זיך אז מ'זאל אויסנוצן די שלשת ימי הגבלה און די לעצטע נעכט פון ספירה זיך מקדש צו זיין און נישט צו ליגן אין גשמיות.
  4. 40:26 ער ווארנט אז מ'זאל נישט אויפזיין די נאכט פון שבועות אויף אזא אופן אז מ'זאל שלאפן ביים דאווענען, ביי קריאת התורה און ביי אקדמות, וואס זענען דער עיקר.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אהרן הכהן, דער אמרי אמת, דער הייליגער אר"י, דער ווילנער גאון, דער חפץ חיים, דער סאטמארער רב, דער רמב"ם, יששכר, מרים, משה רבינו, עזרא הסופר, צפורה, קרח, ראובן, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רש"י

ערכים אקדמות, אשת חיל, מועד, מסירות נפש, שלשת ימי הגבלה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט