החוט הזהב של פרשת וירא הוא חסד
קאטאלאג: פרשת השבוע וירא נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 4 תשמ"ד (1983–84) אידיש 1 שעה 12 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט דורכן ענין פון גלגול פארוואס אברהם אבינו האט זיך מוסר נפש געווען פאר די אנשי סדום, און דערנאך ווייזט ער ווי דער גאלדענער פאדעם פון חסד ציט זיך דורך די גאנצע פרשת וירא.
דער משגיח פרעגט פארוואס אברהם אבינו האט זיך מוסר נפש געווען פאר די אנשי סדום. אלס הקדמה ברענגט ער דעם חתם סופר אויף ירמיהו וואס האט געקויפט חנמאל'ס פעלד: ירמיהו איז געווען א גלגול פון שלמה המלך און האט געוואוסט אז דער חורבן קומט צוליב אים, און דער אייבערשטער האט געענטפערט אז א נייער גוף קען נאך אלץ זיין א צדיק. לויט רבינו בחיי זענען די אנשי סדום געווען דער דור הפלגה און שפעטער די עדת קרח; מיטן ראגאטשאווער ווייזט ער ווי צוער, אדמה און צבוים האבן פארענדיגט זייער דין ביי קרח, און ער ערקלערט פארוואס לוט איז געזעסן אין א מערה. פון דעם לערנט ער אז א מאמין פרעגט נישט קיין קשיות אויפן רבונו של עולם, ווייל ס'איז דא אלטע חשבונות. אברהם האט מתפלל געווען ווייל ס'זענען געווען גרויסע נשמות. די צווייטע העלפט פונעם שיעור ווייזט דעם חסד אין גאנצן פרשה: הכנסת אורחים מיט די וואסער דורך א שליח, די אכזריות פון סדום, אבימלך און די עקידה, און ער ענדיגט אז מ'זאל שעפן חסד פון דעם שבת.
ענינים: צדקה, חסד און הכנסת אורחים · גלגולים און תיקון הנשמות · אברהם אבינו
סדר השיעור
-
0:00 ירמיהו ווערט געהייסן קויפן חנמאל'ס פעלד
דער משגיח עפנט מיט דער קשיא פארוואס אברהם האט זיך מוסר נפש געווען פאר די אנשי סדום, און אלס הקדמה ברענגט ער ירמיהו פרק ל"ב: דער אייבערשטער זאגט ירמיהו'ן אז חנמאל וועט קומען אים פארקויפן א פעלד. דאס קויפן איז געווען א סימן אז נאך זיבעציג יאר אין בבל וועט מען נאכאמאל קויפן פעלדער אין ארץ ישראל, כאטש די כשדים האבן שוין געהאלטן ביים איינעמען ירושלים.
-
5:23 חנמאל'ס פלאן און ירמיהו אלס גלגול פון שלמה
לויטן חתם סופר ערקלערט דער משגיח אז חנמאל האט געוואלט פארקויפן דעם גוף פונעם פעלד און בהאלטן די פירות, ווייל ער האט געמיינט אז מיט די פעלדער פון א צדיק ווי ירמיהו וועט גארנישט פאסירן. אבער ירמיהו האט געוואוסט אז ער איז א גלגול פון שלמה המלך, וואס האט חתונה געהאט מיט בת פרעה אין דער נאכט ווען דער בית המקדש איז פארענדיגט געווארן און דורך דעם איז נגזר געווארן דער חורבן, און ממילא האט ער געהאלטן אז חנמאל שפעט פון אים.
-
10:54 ירמיהו'ס תפילה און דעם אייבערשטנס תשובה
דער משגיח טייטשט אזוי די תפילה פון ירמיהו: דער אייבערשטער ווייסט יעדנס פריערדיגן גלגול, און ירמיהו מוז זען דעם חורבן וואס ער האט גורם געווען אלס שלמה. דער אייבערשטער ענטפערט "אני ה' אלקי כל בשר": די נשמה טראגט דעם אלטן חשבון, אבער דער נייער גוף קען נאך זיין א צדיק, און ממילא איז חנמאל'ס מכירה נישט קיין נארישקייט.
-
15:00 סדום, דער דור הפלגה און די עדת קרח
דער משגיח ברענגט רבינו בחיי אז די אנשי סדום זענען געווען דער דור הפלגה מגולגל, און זיי זענען נאכאמאל געקומען אלס די עדת קרח. ער ווייזט רמזים דערויף: "אנשי העיר", "אנשי שם", דעם תרגום'ס לשון ביי קרח, און זייער מורא פון ווערן בלינד; און דערמיט ערקלערט ער פארוואס אפילו די קליינע קינדער פון קרח זענען געשטראפט געווארן, מיטן רמב"ן אויף איוב.
-
22:13 צוער, אדמה און צבוים פארענדיגט ביי קרח
דער משגיח ברענגט דעם תרגום יונתן אז די איינוואוינער פון בלע, דאס איז צוער, זענען איינגעזונקען געווארן אין דער ערד, און ער ערקלערט אז זיי זענען איינגעשלונגען געווארן מיט קרח כדי צו באצאלן דעם אלטן חוב. דערנאך ברענגט ער דעם ראגאטשאווער אז סדום איז געמשפט געווארן מיטן דין פון עיר הנדחת, וואס מ'טאר נאר פארברענען צוויי, און ער לייגט צו אז אדמה און צבוים האבן באקומען זייער שריפה אין דער עדת קרח, וואס איז סיי איינגעשלונגען און סיי פארברענט געווארן.
-
30:37 פארוואס לוט איז געזעסן אין א מערה
דער משגיח פרעגט פארוואס די תורה שרייבט אז לוט איז געזעסן אין א מערה. ער ברענגט די גמרא אין גיטין פון א קללה פון אן אלמנה וואס איז מקוים געווארן כפשוטו, און דעם חתם סופר וואס האט פארלאזט זיין שטאט נאך א חלום, און ערקלערט אז לוט האט געהערט צו דער גזירה פון סדום און ער איז יוצא געווען דורכן וואוינען ווי באגראבן, אזוי ווי די סוכה איז אנשטאט גלות.
-
34:44 קיין קשיות אויפן אייבערשטן: די אלטע חשבונות
דער משגיח ציט ארויס דעם לימוד: א איד וואס גלייבט דעם רמב"ן און רבינו בחיי אויף גלגול פרעגט נישט פארוואס א צדיק ליידט, און ער שטויסט אפ די ביכער וואס פרעגן קשיות אויפן אייבערשטן אויף די זעקס מיליאן. ער לייגט צו וואס די ספרים שרייבן אויף די גזירות ת"ח, אז די וואס זענען אומגעקומען זענען געווען גלגולים פון די וואס האבן זיך געקריגט מיט רבן יוחנן בן זכאי, וואס איז מרומז אין די אותיות רבתי פון דער מגילה.
-
40:07 דער פאדעם פון יעדע פרשה: וירא און חסד שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ענטפערט זיין קשיא פון אנהייב: אברהם האט מתפלל געווען אויף סדום ווייל ס'זענען געווען גרויסע נשמות וואס וועלן נאך קומען צו זייער תיקון. דערנאך זאגט ער אז יעדע פרשה האט א פאדעם פון אנהייב ביזן סוף; די פרשיות פון די אבות, אזוי ווי די ברכה פון אבות אין שמונה עשרה, פאדערן ספעציעלע כוונה, און בשעת דער פאדעם פון לך לך איז אמונה, איז דער פאדעם פון וירא חסד.
-
45:39 הכנסת אורחים און די וואסער דורך א שליח שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט אברהם'ס הכנסת אורחים פאר געסט וואס ער האט געמיינט זענען אראבער וואס דינען עבודה זרה, און ער ברענגט דעם סאטמארער רב'ס ביאור אויף אברהם'ס פיר הונדערט פרקים עבודה זרה: זיין געפיל קעגן עבודה זרה איז געווען אסאך העכער ווי אונזערס. ער פרעגט פארוואס אברהם האט אלץ געטון אליין און נאר די וואסער געלאזט ברענגען דורך א שליח, און ענטפערט אז ער האט נישט געוואלט פארשעמען די געסט; ער פארבינדט דאס מיט משה'ס וואסער דורך א שליח און מיטן אור החיים פארוואס משה איז נישט אריין אין ארץ ישראל.
-
54:51 סדום'ס אכזריות און אברהם'ס תפילה דערויף שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט סדום אלס דער גענצליכער היפוך פון אברהם: א שטאט מיט א שיטה פון אכזריות, וואו א מיידל וואס האט געגעבן ברויט פאר אן ארעמאן איז באשמירט געווארן מיט האניג פאר די אינזעקטן. פונדעסטוועגן האט אברהם, זייער גרעסטער מתנגד, מתפלל געווען פאר זיי און אפילו גערעדט שטארקע ווערטער צום אייבערשטן, "חלילה לך", וואס ווייזט די גרויסקייט פון זיין חסד.
-
59:31 אבימלך און "כאשר התעו אותי אלקים" שטייט אינעם קאטאלאג
אויף אברהם'ס ווערטער צו אבימלך ברענגט דער משגיח דעם תרגום אונקלוס, וואס טייטשט דעם פסוק אויף דעם חסד פונעם אייבערשטן וואס האט אברהם מקרב געווען בשעת די וועלט האט געדינט עבודה זרה, און דעם לובלינער רב'ס ביאור פארוואס אונקלוס, א גר, האט דאס געקענט פילן. אברהם האט אלעמאל געזען דעם אייבערשטנס חסד און אין שווערע צייטן פלעגט ער עס דורכרעדן מיט שרה; דאס איז דער חסד וואס ער האט געבעטן פון איר.
-
1:04:18 שעפן חסד פון דער פרשה; חסד און די עקידה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז די גאנצע פרשה איז פול מיט חסד און טראגט דעם כח פון ראש השנה, וואס ביידע קריאות זענען אין איר. ער ווייזט אז אברהם'ס חסד איז געווען עבודת השם, ווייל ער איז פרי אויפגעשטאנען אוועקצושיקן ישמעאל און צו גיין צו דער עקידה, און ער ברענגט דעם בני יששכר אז ביי דער עקידה האט אברהם אנגענומען יצחק'ס גבורה. ער ענדיגט אז יעדער איד איז געווען אין יצחק אויף דער עקידה, און בעט מ'זאל מיטנעמען דעם לימוד פון חסד פון דער פרשה אויפן גאנצן יאר.
דער שיעור, אויסגעשריבן
ירמיהו ווערט געהייסן קויפן חנמאל'ס פעלד
דער משגיח הייבט אן מיט דער מסירת נפש פון אברהם אבינו פאר די אנשי סדום, און פרעגט וואס האט ער געזען אין זיי. אלס הקדמה ברענגט ער ירמיהו פרק ל"ב: דער אייבערשטער האט געזאגט ירמיהו'ן אז זיין שוועסטערקינד חנמאל וועט קומען אים פארקויפן זיין פעלד, ווייל אים געהערט משפט הגאולה. דער משגיח ערקלערט אז דאס איז געווען א סימן: כאטש די כשדים האבן געהאלטן ביים איינעמען ירושלים, וועט מען נאך זיבעציג יאר אין בבל ווידער קויפן פעלדער אין ארץ ישראל. א
חנמאל'ס פלאן און ירמיהו אלס גלגול פון שלמה
לויטן חתם סופר ערקלערט דער משגיח אז חנמאל האט נישט געמיינט א געווענליכע מכירה. ער האט געוואוסט אז פעלדער וואס מ'נעמט צו ביים חורבן קומען שוין נישט צוריק, האט ער געוואלט פארקויפן ירמיהו'ן דעם גוף פונעם פעלד און בהאלטן די פירות, ווייל ביי א באקאנטן צדיק וועט מען זיכער נישט צונעמען. אבער די קדמונים שרייבן אז ירמיהו איז געווען א גלגול פון שלמה המלך, וואס האט חתונה געהאט מיט בת פרעה אין דער נאכט ווען דער בית המקדש איז פארענדיגט געווארן, און דורך דעם איז נגזר געווארן דער חורבן, ווי דער פסוק זאגט. ממילא האט ירמיהו געהאלטן אז חנמאל שפעט פון אים. ד,ה
ירמיהו'ס תפילה און דעם אייבערשטנס תשובה
אזוי טייטשט דער משגיח ירמיהו'ס תפילה: דער אייבערשטער, וואס ווייסט וואס יעדער איז געווען אין זיין פריערדיגן גלגול, האט אים נאכאמאל געלאזט געבוירן ווערן צו זען דעם חורבן פונעם בית המקדש וואס ער אליין האט געבויט. דער אייבערשטער האט געענטפערט "אני ה' אלקי כל בשר": דער אלטער חשבון געהערט צו דער נשמה, אבער דער נייער גוף קען נאך זיין א צדיק, און ממילא איז חנמאל'ס מכירה געווען גוט. ב,ג
סדום, דער דור הפלגה און די עדת קרח
דערנאך גייט דער משגיח אריין אין דער פרשה, און ברענגט רבינו בחיי אז די אנשי סדום זענען נישט געווען קיין נייע נשמות. זיי זענען געווען דער דור הפלגה, וואס איז דעמאלט ניצול געווארן צוליב דעם שלום צווישן זיי, ווי רש"י ברענגט, און אין סדום זענען זיי דערפאר געשטראפט געווארן. דאס איז אבער נאך נישט געווען גענוג, און זיי זענען נאכאמאל געקומען אלס די עדת קרח. ו,נ
ער ווייזט די רמזים: "אנשי העיר" דערמאנט אין "נבנה לנו עיר", "אנשי שם" ביי קרח דערמאנט אין "ונעשה לנו שם", דער תרגום טייטשט "ויקח קרח" אויף א שפאלטונג, און קרח'ס לייט האבן מורא געהאט פון ווערן בלינד ווייל ביי לוט'ס טיר זענען זיי שוין בלינד געווארן. דערמיט ערקלערט ער פארוואס אפילו די קליינע קינדער פון קרח זענען געשטראפט געווארן, ווי רש"י ברענגט: ס'איז געווען אן אלטער חשבון, אזוי ווי דער רמב"ן ערקלערט די יסורים פון איוב. ח,ז,ט,י,כ,ל,מ,ס
צוער, אדמה און צבוים פארענדיגט ביי קרח
דער תרגום יונתן זאגט אז בלע, דאס איז צוער, הייסט אזוי ווייל אירע איינוואוינער זענען איינגעזונקען געווארן אין דער ערד, כאטש לוט'ס תפילה האט עס געראטעוועט. דער משגיח ערקלערט אז זיי זענען שפעטער איינגעזונקען אין דער עדת קרח און באצאלט דעם אלטן חוב, ווייל די גמרא זאגט אז דער אייבערשטער לאזט נישט סתם אוועק. ע,פ,ר
דערנאך ברענגט ער דעם ראגאטשאווער: דער פסוק רעדט פון פייער נאר אויף סדום און עמורה, און אין פרשת נצבים ווערן אויך אדמה און צבוים גערעכנט צווישן די איבערגעקערטע. סדום איז געמשפט געווארן מיטן דין פון עיר הנדחת, וואס איז בשריפה, אבער מער ווי צוויי מאכט מען נישט אין ארץ ישראל. דער משגיח לייגט צו אז אדמה און צבוים זענען נאך שולדיג געבליבן שריפה, און דאס האבן זיי באקומען אין דער עדת קרח, וואס איז סיי איינגעשלונגען און סיי פארברענט געווארן, מיט אלעס וואס האט זיי געהערט. ש,ת,אד
פארוואס לוט איז געזעסן אין א מערה
דער משגיח פרעגט פארוואס די תורה, וואו יעדעס ווארט איז געמאסטן, דערציילט אז לוט איז געזעסן אין א מערה. ער ברענגט די גמרא אין גיטין, וואו רב הונא האט מקיים געווען די קללה פון אן אלמנה דורכן איבערדרייען זיין שטול, און דעם חתם סופר וואס האט נאך א חלום פארלאזט זיין שטאט אויף א צייט. לוט האט געהערט צו דער גזירה פון סדום, האט ער געוואוינט אין א מערה ווי א באגראבענער, אזוי ווי די סוכה קען זיין אנשטאט גלות. צ,או,אז
קיין קשיות אויפן אייבערשטן: די אלטע חשבונות
פון דעם ציט דער משגיח ארויס א יסוד. א איד וואס גלייבט די חכמים, ווי דער רמב"ן און רבינו בחיי לערנען גלגול, פרעגט נישט פארוואס א צדיק ליידט; ער ווייסט אז ס'איז דא אלטע חשבונות, און דער אייבערשטער איז מלא רחמים אפילו וואו מ'פארשטייט נישט. די ביכער וואס פרעגן אויף די זעקס מיליאן האבן קיין קשיא נישט. די ספרים שרייבן אז די וואס זענען אומגעקומען אין די גזירות ת"ח זענען געווען גלגולים פון די וואס האבן זיך געקריגט מיט רבן יוחנן בן זכאי, וואס איז מרומז אין די אותיות רבתי פון דער מגילה. ס,ו,אל
דער פאדעם פון יעדע פרשה: וירא און חסד
יעצט ענטפערט דער משגיח זיין קשיא פון אנהייב: אברהם האט מתפלל געווען אויף סדום ווייל ער האט געוואוסט אז ס'זענען גרויסע נשמות וואס וועלן נאכאמאל קומען און צום סוף דערגרייכן זייער תיקון. יעדע פרשה, זאגט ער, האט א פאדעם פון אנהייב ביזן סוף. די פרשיות פון די אבות, דער יסוד פון כלל ישראל, דארף מען לערנען מיט טיפע התבוננות, אזוי ווי דער שולחן ערוך פאדערט כוונה מער ווי אלץ ביי דער ברכה פון אבות. דער פאדעם פון לך לך איז אמונה, און פון וירא חסד. אמ
הכנסת אורחים און די וואסער דורך א שליח
די פרשה הייבט אן מיט אברהם'ס אויסערגעווענליכע הכנסת אורחים, דריי אקסן פאר געסט וואס ער האט געמיינט, ווי רש"י זאגט, זענען אראבער וואס דינען דעם שטויב פון זייערע פיס. די גמרא זאגט אז אברהם'ס מסכת עבודה זרה האט געהאט פיר הונדערט פרקים, און דער סאטמארער רב ערקלערט אז עבודה זרה איז לויט די מדריגה פונעם מענטש: אברהם האט געפילט עבודה זרה אסאך ווייטער ווי אונזערע פינף פרקים. פונדעסטוועגן האט ער אזעלכע געסט אריינגענומען. אס,אע
די גמרא זאגט אז דער אייבערשטער האט באצאלט אברהם'ס קינדער מדה כנגד מדה, און ווייל אברהם האט געגעבן די וואסער דורך א שליח, האבן זיי באקומען וואסער דורך משה. דער משגיח פרעגט פארוואס אברהם האט געשיקט די וואסער, און ענטפערט אז אליין אפוואשן די עבודה זרה פון די געסט וואלט זיי פארשעמט; זיין חסד איז געווען שטארקער ווי זיין קנאות. ער פארבינדט דאס מיטן אור החיים: ווען משה וואלט אריין אין ארץ ישראל, וואלט דער בית המקדש נישט געקענט חרוב ווערן. אפ,אק
סדום'ס אכזריות און אברהם'ס תפילה
סדום איז געווען דער גענצליכער היפוך פון אברהם, א שטאט מיט א שיטה פון אכזריות. ווען לוט'ס טאכטער האט געגעבן ברויט פאר אן ארעמאן, האבן זיי זי באשמירט מיט האניג און ארויפגעשטעלט אויפן דאך פאר די אינזעקטן; ארעמע לייט, האבן זיי געהאלטן, זאלן גיין ארבעטן. פונדעסטוועגן האט אברהם, וועמען זיי וואלטן געהרגעט, מתפלל געווען פאר זיי און גערעדט שטארקע ווערטער צום אייבערשטן, "חלילה לך", כאטש די גמרא זאגט אז לוי איז געשטראפט געווארן פאר אזעלכע ווערטער. דאס, זאגט דער משגיח, איז אברהם'ס חסד. אש,את
אבימלך און "כאשר התעו אותי אלקים"
אויף אברהם'ס ווערטער צו אבימלך, "כאשר התעו אותי אלקים", ברענגט דער משגיח דעם תרגום אונקלוס: בשעת די אומות זענען נאכגעלאפן עבודה זרה, האט דער אייבערשטער אברהם מקרב געווען. דער לובלינער רב ערקלערט אז אונקלוס, וואס איז געבוירן געווארן א גוי, האט געקענט פילן דעם גרויסן גליק. אברהם האט אלעמאל געזען דעם אייבערשטנס חסד, און אין שווערע צייטן פלעגט ער זיך אוועקזעצן מיט שרה און עס דורכרעדן; דאס איז דער חסד וואס ער האט געבעטן פון איר. בב,בד
שעפן חסד פון דער פרשה
די גאנצע פרשה איז פול מיט חסד, זאגט דער משגיח, און פון דעם שבת קען מען שעפן חסד מיט פולע עמערס. די ספרים רופן עס א צווייטער ראש השנה, ווייל ביידע טעג'ס קריאה שטייען אין איר, און רש"י ברענגט אז ווען שרה איז נפקד געווארן, זענען אסאך עקרות נפקד געווארן און חולים זענען געהיילט געווארן. בו
אבער אברהם'ס חסד איז געווען עבודת השם, נישט א טבע וואס ער איז געווען צוגעבינדן דערצו: ער איז פרי אויפגעשטאנען אוועקצושיקן ישמעאל, און מיט די זעלבע ווערטער איז ער פרי אויפגעשטאנען צו דער עקידה. דער בני יששכר זאגט אז דארט האט אברהם אנגענומען יצחק'ס גבורה. דער משגיח ענדיגט אז יעדער איד איז געווען אין יצחק אויף דער עקידה, ממילא זאל מען קענען האבן מסירת נפש פאר א קליינע מצוה, און מיטנעמען דעם לימוד פון חסד אויפן גאנצן יאר. בז,בח,בט
מראי מקומות
תורה
- ז Bereishis 11:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:15
- ח Bereishis 19:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:15
- ט Bamidbar 16:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:15
- כ Bamidbar 16:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:15
- ל Bereishis 19:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:15
- ע Bereishis 14:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:49
- צ Bereishis 19:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:50
- ק Bamidbar 16:31-32 24:21 טעקסט מפתח
- ש Bereishis 19:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:10
- ת Devarim 29:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:10
- אד Bamidbar 16:33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:10
- אה Devarim 13:17 26:32 טעקסט מפתח
- אח Bereishis 19:29 33:22 טעקסט מפתח
- אט Bereishis 19:16 33:29 טעקסט מפתח
- אי Devarim 29:23 35:28 טעקסט מפתח
- אצ Bereishis 18:4 52:16 טעקסט מפתח
- את Bereishis 18:25 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 55:35
- בא Bereishis 18:30 59:08 טעקסט מפתח
- בב Bereishis 20:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 59:53
- בה Bereishis 21:6 1:05:25 טעקסט מפתח
- בז Bereishis 21:11-14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:44
- בח Bereishis 22:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:44
נביאים
כתובים
תרגום
תלמוד בבלי
- ר לכאורה Bava Kamma 50a מפתח אינעם אויסשרייב: 22:49
- אא לכאורה Sanhedrin 16b 26:41 מפתח
- אג Gemara Sanhedrin (מקום נישט באשטימט) 28:29 מפתח
- או Gemara Gittin (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:50
- אכ לכאורה Megillah 12a 38:58 מפתח
- אע Avodah Zarah 14b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:58
- אפ Bava Metzia 86b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:48
- אר לכאורה Sanhedrin 109b 55:50 מפתח
- אש לכאורה Sukkah 53a מפתח אינעם אויסשרייב: 55:35
זוהר און קבלה
ראשונים
- ו Rabbeinu Bachya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:17, 35:13
- מ Rashi on Bamidbar 16:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:15
- נ Rashi on Bereishis 11:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:17
- ס לכאורה Ramban, introduction to Iyov מפתח אינעם אויסשרייב: 17:15, 35:13
- אב Rashi on Bereishis 19:24 27:32 טעקסט מפתח
- אס Rashi on Bereishis 18:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:58
- בג Ramban (מקום נישט באשטימט) 1:00:03 מפתח
- בו Rashi on Bereishis 21:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:31
אחרונים און חסידות
- ד Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:23
- אז Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:50
- אמ לכאורה Shulchan Aruch, Orach Chaim 101:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 40:27
- אק לכאורה Or HaChaim, parshas Devarim מפתח אינעם אויסשרייב: 49:48
- בט Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:44
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 8:43 ירמיהו, א גלגול פון שלמה המלך, האט פארשטאנען אז דער חורבן קומט צוליב אים, און דער אייבערשטער האט אים געענטפערט אז זיין נייער גוף קען נאך זיין א צדיק.
- 16:04 די אנשי סדום זענען געווען גלגולים פונעם דור הפלגה, און זיי זענען נאכאמאל געקומען אלס די עדת קרח, וואו זיי האבן פארענדיגט זייער עונש.
- 35:36 א איד וואס גלייבט אין גלגול פרעגט נישט קיין קשיות אויפן רבונו של עולם אויף יסורים, ווייל ס'איז דא אלטע חשבונות וואס נאר דער אייבערשטער ווייסט.
- 41:02 יעדע פרשה האט א פאדעם וואס ציט זיך דורך איר; אין לך לך איז עס אמונה און אין וירא איז עס חסד.
- 48:18 אברהם, וואס האט פיינט געהאט עבודה זרה מער ווי יעדער איינער, האט פונדעסטוועגן אויפגענומען עובדי עבודה זרה און געהייסן א שליח ברענגען וואסער כדי זיי נישט צו פארשעמען.
- 1:06:37 אברהם'ס חסד איז געווען עבודת השם און נישט א טבע וואס ער האט נישט געקענט איבערקומען, ווי מ'זעט ביים ארויסשיקן ישמעאל און ביי די עקידה.
- 1:04:34 מ'קען שעפן חסד פון דער פרשה און פון דעם שבת, וואס האט אין זיך דעם כח פון ראש השנה.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 5:12 פארוואס זאל חנמאל פארקויפן, און ירמיהו קויפן, א פעלד פונקט ווען די כשדים נעמען איין די שטאט?
תירוץ: 6:00 חנמאל האט פארקויפט נאר דעם גוף פונעם פעלד כדי צו בהאלטן די פירות, ווייל ער האט געמיינט אז מ'וועט נישט צונעמען די פעלדער פון א צדיק.
-
קשיא: 13:07 וואס האט דער אייבערשטער געענטפערט אויף ירמיהו'ס טענה?
תירוץ: 13:30 אז די אלטע עבירה געהערט צו דער נשמה, אבער דער נייער גוף קען זיין א צדיק, ווייל דער אייבערשטער איז "אלקי כל בשר".
-
קשיא: 20:58 פארוואס זענען אפילו די קליינע קינדער פון דער עדת קרח געשטראפט געווארן?
תירוץ: 21:23 זיי האבן געטראגן אן אלטן חשבון פון א פריערדיגן גלגול, נישט עבירות פון זיך אליין.
-
קשיא: 23:15 פארוואס איז בלע (צוער) איינגעשלונגען געווארן, אויב לוט'ס תפילה האט עס געראטעוועט?
תירוץ: 24:12 אירע מענטשן זענען שפעטער איינגעשלונגען געווארן אין דער עדת קרח און באצאלט דעם אלטן חוב, ווייל דער אייבערשטער לאזט נישט סתם אוועק א חוב.
-
קשיא: 30:50 פארוואס שרייבט די תורה אז לוט איז געזעסן אין א מערה?
תירוץ: 33:11 לוט איז געווען אריינגערעכנט אין דער גזירה פון סדום, און דורכן וואוינען ווי באגראבן איז ער עס יוצא געווען אויף א גרינגן אופן.
-
קשיא: 50:26 פארוואס האט אברהם אלץ געטון פאר זיינע געסט אליין חוץ ברענגען די וואסער?
תירוץ: 52:38 אליין אפוואשן זייער שטויב פון עבודה זרה וואלט זיי פארשעמט, דערפאר האט ער עס געלאזט ברענגען דורך א שליח.
מעשיות
-
31:36 די קללה פון דער אלמנה מקוים געווארן כפשוטו
דער משגיח ברענגט די גמרא אין גיטין: אן אלמנה איז נישט געווען צופרידן מיט א פסק פון רב הונא און האט געשאלטן אז מ'זאל איבערדרייען זיין שטול, וואס אין יענע צייטן האט עס געמיינט אז דער מענטש וועט שטארבן. ווען ער האט דאס געהערט איז ער געגאנגען און איבערגעדרייט זיין שטול און דערנאך עס צוריקגעשטעלט, כדי די קללה זאל מקוים ווערן כפשוטו.
אין דער מעשה: רב הונא
-
32:38 דער חתם סופר פארלאזט זיין שטאט נאך א חלום
דער חתם סופר האט אמאל געהאט א חלום אז ער וועט מוזן פארלאזן די שטאט. ער איז געגאנגען און פאר א קורצע צייט טאקע פארלאזט די שטאט און געוואוינט אין אן אנדער ארט, כדי דער חלום זאל אזוי מקוים ווערן און עס זאל נישט קומען קיין ערגערס, און ער האט געברענגט די גמרא אין גיטין אלס ראיה.
אין דער מעשה: דער חתם סופר
-
55:50 דאס מיידל אין סדום וואס האט געשפייזט אן ארעמאן
אין סדום איז געווען א מיידל, לויט דעם משגיח די טאכטער פון לוט, וואס האט געגעבן ברויט פאר אן ארעמאן. די מענטשן האבן עס אויסגעפונען, זי באשמירט מיט האניג און זי ארויפגעשטעלט אויפן דאך אז די אינזעקטן זאלן קומען איר בייסן. זייער שיטה איז געווען אז מ'טאר נישט געבן פאר ארעמע לייט, זיי זאלן גיין ארבעטן.
אין דער מעשה: לוט
געדאנקען
- 7:43 חנמאל'ס מכירה איז געווען א פלאן צו בהאלטן די פירות פון זיין פעלד דורכן פארלאזן זיך אויף ירמיהו'ס צדקות, אבער ירמיהו, וואס האט געוואוסט אז ער איז שלמה'ס גלגול וואס האט גורם געווען דעם חורבן, האט עס אנגענומען ווי א שפעט.
- 13:30 "אני ה' אלקי כל בשר" לערנט אז א מגולגלטע נשמה באצאלט איר אלטן חוב, אבער דער נייער גוף ווערט געמשפט פאר זיך און קען זיין א צדיק.
- 19:44 קרח'ס טענה "העיני האנשים ההם תנקר" ווייזט אז זיינע מענטשן זענען אמאל געווען די אנשי סדום, וואס זענען געשלאגן געווארן מיט בלינדקייט.
- 28:00 ווייל מ'טאר נאר פארברענען צוויי שטעט אלס עיר הנדחת, זענען אדמה און צבוים נאר איבערגעקערט געווארן, און זייער איבעריגער דין שריפה איז דורכגעפירט געווארן אין דער עדת קרח, וואס איז סיי איינגעשלונגען און סיי פארברענט געווארן.
- 33:40 לוט'ס וואוינען אין א מערה איז געווען אן אופן צו מקיים זיין די גזירה פון סדום אויף א גרינגן אופן, אזוי ווי ארייןגיין אין סוכה קען זיין אנשטאט א גזירה פון גלות.
- 52:46 אברהם האט געלאזט ברענגען די וואסער דורך א שליח ווייל אליין אפוואשן דעם שטויב פון עבודה זרה פון די געסט וואלט זיי פארשעמט; זיין שנאה צו עבודה זרה האט זיך אונטערגעגעבן פאר זיין חסד.
- 1:07:03 דאס זעלבע "וישכם אברהם בבקר" שטייט ביים ארויסשיקן ישמעאל און ביים גיין צו דער עקידה, וואס ווייזט אז זיין חסד איז געווען עבודת השם און ער האט געקענט טון דאס היפוך ווען דער אייבערשטער האט עס געוואלט.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 35:36 דער משגיח זאגט אז א מאמין פרעגט נישט קיין קשיות אויפן אייבערשטן אויף יסורים, ווייל ער ווייסט אז אלץ איז מיט א דין און מיט א חשבון.
- 43:30 דער משגיח זאגט אז מ'דארף לערנען די פרשיות פון די אבות מיט ספעציעלע התבוננות, אזוי ווי מ'דארף האבן ספעציעלע כוונה ביי דער ברכה פון אבות.
- 1:04:34 דער משגיח מוטשעט אז מ'זאל שעפן חסד פון דער פרשה און פון דעם שבת.
- 1:10:12 דער משגיח זאגט אז מ'זאל מאכן א חשבון: אז מ'איז געווען אין יצחק אויף דער עקידה, זאל מען קענען האבן מסירת נפש אפילו פאר א קליינע מצוה.
- 1:11:15 דער משגיח בעט מ'זאל מיטנעמען פון דעם שבת א לימוד אויפן גאנצן יאר וואס עס מיינט חסד.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אבימלך, אברהם אבינו, אונקלוס, איוב, דער בני יששכר, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, דער לובלינער רב, דער סאטמארער רב, דער ראגאטשאווער גאון, דער רבי ר' בונם, דער רמב"ן, חנמאל בן שלום, יצחק אבינו, ירמיהו הנביא, ישמעאל, כמעלניצקי ימ"ש, לוט, לוי, משה רבינו, קרח, רב הונא, רבינו בחיי, רבן יוחנן בן זכאי, רש"י, שלמה המלך, שרה אמנו
ערכים גלגול, דור הפלגה, הכנסת אורחים, מדת החסד, מסירות נפש, עיר הנדחת, עקידה, צדיק ורע לו, רבונו של עולם, שמונה עשרה