מפרשיות של האבות אנו לומדים איך להתנהג

קאטאלאג: פרשת השבוע וירא נומ׳ ⁨5⁩ פאקעט גייד ז׳ 4 תשנ"א (1990–91) אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יעדער פון די אבות האט געטראגן א באזונדערע מידה, אז די אומות וואס שטאמען פון זייער פסולת טראגן די מידות אויף א פארדארבענעם אופן, און אז די פרשה פון ישמעאלס גירוש איז א סימן וואס וועט זיין מיט זיינע קינדער און ארץ ישראל.

דער משגיח עפנט אז די תורה לערנט די הנהגה פון די אבות פאר די מצוות: אברהם איז חסד, יצחק איז דין, און יעקב איז רחמים, א צוזאמענמיש פון ביידע. פון אברהמס חסד איז ארויסגעקומען ישמעאל, א פארדארבענער חסד, אזוי ווי די גמרא זאגט אז די ערביים האבן גענומען ניין קבין זנות; פון יצחקס דין איז ארויסגעקומען עשו, דער רוצח. ער ווייזט ווי אידן פאנגען אלעמאל אן מיט דער רעכטער זייט, און ווי דאס שרייבן, די קאלירן און דער לוח פון די אומות שפיגלען אפ דין אדער א חסד אן א מיש, און פארוואס דער אידישער לוח גלייכט אויס די לבנה מיט דער זון. דערנאך ערקלערט ער אז יצחק שטייט קיינמאל נישט אליין אין די סדרות, און אז סדום איז גע'דנ'ט געווארן ווייל זיי האבן צוזאמענגעמישט אכזריות מיט זנות. ביים כלל פון מעשה אבות סימן לבנים ערקלערט ער אז ישמעאלס מילה איז ליידיג, דערפאר בלייבט דאס לאנד וואס ער האלט וויסט, און אז ישמעאלס גירוש נאך יצחקס מילה איז א סימן אויף שפעטער. ער ענדיגט מיט א רוף צו תפילה, תורה און חסד אין א קריטישע צייט.

ענינים: אברהם אבינו · די גלותן און די מלכיות · די ספירות

סדר השיעור

  1. 0:00 די מידות פון די דריי אבות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז פאר די מצוות לערנט די תורה וויאזוי די אבות האבן זיך געפירט, און אז יעדער האט געהאט זיין מידה: אברהם חסד, יצחק דין, יעקב רחמים וואס איז א מיש פון ביידע. פון אברהמס חסד איז ארויסגעקומען א פסולת, ישמעאל.

  2. 3:17 א פארדארבענער חסד און דין: ישמעאל און עשו

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז די ערביים האבן גענומען ניין פון צען קבין זנות, און דעם בעל שם טובס פשט אין "חסד הוא", א חסד וואס מ'נוצט אויס צום שלעכטן. עשו איז די פסולת פון יצחקס דין, און דער מדרש ווייזט ווי עשו האט נישט געקענט מקבל זיין די תורה צוליב "לא תרצח" און ישמעאל צוליב "לא תנאף".

  3. 7:15 רעכטס פאר לינקס: חסד גייט פאראויס

    דער משגיח ווייזט פונעם שולחן ערוך אז אידן הייבן אלעמאל אן מיט דער רעכטער זייט, די זייט פון חסד, ביים וואשן, אנטון און ביי די רצועות פון די תפילין. ער שטעלט אקעגן דאס אידישע שרייבן פון רעכטס צו לינקס מיט די גוים, וואס פאלגן זייער שר אין הימל, און מיט ישמעאל, און ער ווייזט אז אפילו א סופר מישט אריין א ביסל דין.

  4. 11:10 רויט און ווייס, זון און לבנה

    דער משגיח ערקלערט אז אלע פעלקער שפירן אז רויט איז דין און ווייס איז חסד, און ער ברענגט דעם של"ה אויף ווייסע בגדים יום כיפור. די קינדער פון עשו ציילן לויט דער רויטער זון, אידן לויט דער ווייסער לבנה אבער רעכענען זיך אויך מיט דער זון דורך דעם עיבור, און די ערביים נאר לויט דער לבנה, דערפאר וואנדערט זייער ראמאדאן דורך די צייטן פון יאר.

  5. 17:50 עשוס רויט, און יצחק קיינמאל נישט אליין

    דער משגיח דערמאנט דעם שולחן ערוך וואס היט אפ פון רויטע בגדים, און עשוס שייכות צו רויט און צום רויטלעכן מזל מאדים. ער ערקלערט אז ווען מ'לערנט די סדרה מיט די מפרשים ווערט דערוועקט דער חסד פון די אבות, און ער ווייזט אז יצחק האט קיינמאל נישט קיין סדרה פאר זיך אליין, נאר ער קומט אלעמאל צוזאמען מיט אברהם אדער יעקב.

  6. 21:06 די טענה אויף סדום

    דער משגיח ערקלערט אז אברהמס שטארקער חסד האט אויפגעוועקט א קטרוג אויף סדום. ביים פסוק "רעים וחטאים לה' מאד" ערקלערט ער אז סדום האט צוזאמענגעמישט אכזריות מיט זנות, צוויי היפוכים וואס לאזן נישט קיין לימוד זכות, און דאס ווייזט אז זיי האבן בכוונה געוואלט מורד זיין אינעם אייבערשטן.

  7. 24:46 מעשה אבות סימן לבנים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"נס כלל אז וואס עס איז געשען מיט די אבות איז א סימן פאר די קינדער, מיט דעם משל פון אברהמס ארונטערגיין קיין מצרים. ער ווענדט עס אן אויף די קליינע פרשה פון הגר און ישמעאל אין דער היינטיגער סדרה, וואס די תורה האט נישט פארשריבן נאר ווי א מעשה.

  8. 28:36 ישמעאלס ליידיגע מילה און דאס וויסטע לאנד

    דער משגיח ברענגט די טענה פון ישמעאלס שר אז זיין פאלק איז אויך מקיים מילה, און ענטפערט פונעם רמב"ם אז מילה שוואכט אפ די תאוה, ממילא האט א פאלק וואס איז פארזונקען אין זנות א ליידיגע מילה. ווייל ארץ ישראל קומט דורך מילה האט ישמעאל עס באקומען, אבער ליידיג; דאס לאנד איז געבליבן וויסט אונטער די ערביים און בליט ווען אידן קומען צוריק, און ער פארבינדט מילה, "בראשית" אלס ברית אש, און די ערביים וואס קאנטראלירן דעם אויל.

  9. 37:05 ישמעאל ווערט פארטריבן; א רוף פאר דער צייט

    דער משגיח שטעלט אקעגן אברהמס תפילה פאר ישמעאל מיט יצחקס אמת'ע מילה אויפן אכטן טאג, און גלייך דערנאך הייסט שרה פארטרייבן ישמעאל, א סימן אז ווען יצחקס ברית וועט שיינען וועט ישמעאל פארלירן ארץ ישראל. דערנאך רעדט ער וועגן דער סכנה פון א מלחמה, ברענגט דעם חתם סופר און די גמרא אז מלחמה איז אתחלתא דגאולה, און רופט צו תורה, תפילה און חסד.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די מידות פון די דריי אבות

0:24

דער משגיח ערקלערט אז פאר די מצוות לערנט די תורה וויאזוי די אבות האבן זיך געפירט, ווייל מיר זענען זייערע קינדער. יעדער האט זיך אפגעגעבן מיט א מידה: אברהם מיט חסד, מיט הכנסת אורחים און מתפלל זיין פאר אנדערע; יצחק מיט דין; און יעקב מיט רחמים, חסד געמישט מיט א ביסל דין. פון אברהמס חסד איז ארויסגעקומען א פסולת, ישמעאל.

א פארדארבענער חסד און דין

3:17

דער משגיח ברענגט די גמרא אין קידושין אז פון צען קבין זנות האבן די ערביים גענומען ניין. זייער טבע איז חסד, אהבה, נאר זיי נוצן עס צום שלעכטן. דער בעל שם טוב איז מסביר דעם פסוק אין ויקרא כ, יז וואס רופט אזא עבירה "חסד": די שענסטע מידה, מיט וואס דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט, ווערט פארפאטשקעט אויף געמיינע זאכן. א,ב

5:35

אזוי אויך איז עשו, די פסולת פון יצחקס דין, א רוצח. דער מדרש אויפן פסוק אין דברים לג, ב דערציילט אז די בני עשו האבן נישט געקענט מקבל זיין די תורה צוליב "לא תרצח", און די בני ישמעאל צוליב "לא תנאף". ג,ד

רעכטס פאר לינקס

7:15

דער משגיח ברענגט דעם שולחן ערוך אז א איד הייבט אלעמאל אן מיט דער רעכטער זייט, חסד: ער גיסט וואסער ערשט אויף דער רעכטער האנט, ער טוט אן ערשט דעם רעכטן ארבל. די רעכטע רצועה פון די תפילין איז לענגער, ווייל דין דארף בלייבן קירצער. ה

9:09

אידן שרייבן פון רעכטס צו לינקס; די גוים פארקערט, ווייל זיי פאלגן מיט א אינסטינקט זייער שר אין הימל, אזוי ווי די גמרא אין מגילה ג. זאגט אז זייער מזל זעט. ישמעאל שרייבט נאר פון רעכטס, אבער א סופר ציט דעם בויגן פון א אות פון לינקס, און מישט אריין דין. ו

רויט און ווייס, זון און לבנה

11:50

דער משגיח ערקלערט אז דורך מסורות פון נח שפירן אלע פעלקער אז רויט איז דין, אזוי ווי א רויט ליכט ביים אפשטעלן, און ווייס איז חסד. דער של"ה זאגט אז אידן גייען אין ווייס יום כיפור כדי ממשיך צו זיין חסד, און דער כהן גדול האט געדינט אין ווייסע בגדים; דאקטוירים גייען אין ווייס אן צו וויסן פארוואס, ווייל דער מלאך רפאל איז א מלאך פון חסד. ז

14:51

די קינדער פון עשו ציילן דאס יאר לויט דער זון, וואס איז רויט; רש"י אין ויצא טייטשט "חום" רויט. אידן ציילן לויט דער לבנה, ווייס, אבער די תורה הייסט אין דברים טז, א מעובר זיין יארן, אז מ'זאל זיך רעכענען אויך מיט דער זון. די ערביים, חסד אן א מיש, גייען נאר לויט דער לבנה, דערפאר איז ראמאדאן, וואס דער משגיח געדענקט פון זיינע רייזעס, אריבער אין ווינטער. ח,ט

עשוס רויט, און יצחק קיינמאל נישט אליין

18:02

דער משגיח דערמאנט דעם שולחן ערוך וואס היט אפ פון רויטע בגדים, און אז עשו האט ליב געהאט רויט, אזוי ווי אין בראשית כה, ל; זיין מזל איז דער רויטלעכער מאדים. ווען מ'לערנט די סדרה מיט די מפרשים ווערט דערוועקט דער חסד פון די אבות. יצחק, ווייזט ער, האט קיינמאל נישט קיין סדרה אליין, ווייל א דין אן א מיש לאזט מען נישט שטיין אליין. י,כ

די טענה אויף סדום

21:31

אברהמס שטארקער חסד, אפילו ווען ער איז געווען קראנק, האט אויפגעוועקט א קטרוג אויף סדום, וואס האט נישט געטון קיין חסד. דער משגיח לערנט דעם פסוק בראשית יג, יג: זיי זענען געווען "רעים", אכזרים און גזלנים, און "חטאים", אין זנות. ל

22:49

אכזריות אליין קען מען מלמד זכות זיין אלס א טבע פון דין, און זנות אליין אלס צופיל אהבה. ביידע צוזאמען ווייזן וואס רש"י זאגט דארט: זיי האבן געקענט זייער רבון און מכוון געווען צו מורד זיין אין אים. מ

מעשה אבות סימן לבנים

25:38

דער משגיח ברענגט דעם רמב"נס כלל אין לך לך אז די מעשים פון די אבות זענען א סימן פאר די קינדער: אברהם איז ביים הונגער אראפ קיין מצרים, אזוי ווי יעקב שפעטער, און פרעה, געשלאגן מיט מכות, האט ארויסגעלאזט שרה מיט מתנות. ממילא איז די קליינע פרשה פון הגר און ישמעאל נישט קיין רכילות, נאר א שפיגל פון וואס וועט קומען. נ

ישמעאלס ליידיגע מילה און דאס וויסטע לאנד

28:48

דער מדרש זאגט אז ישמעאלס שר האט געשריגן פארן אייבערשטן אז זיין פאלק איז אויך מקיים מילה. דער משגיח ענטפערט אז זייער מילה איז ליידיג: דער רמב"ם אין מורה נבוכים שרייבט אז מילה שוואכט אפ די תאוה, און די ערביים זענען די גרעסטע בעלי זנות, א סימן אויף א מילה אן תוכן, נישט ווי דער הייליגער ברית פון א איד. ס,ע

31:30

ווייל ארץ ישראל קומט דורך מילה, האט ישמעאל עס באקומען ווען אידן זענען אין גלות, אזוי ווי דער זוהר זאגט, אבער זיין ליידיגער ברית האט עס געלאזט ליידיג. דער משגיח געדענקט עס וויסט און שטייניג מיט פינף און צוואנציג יאר צוריק, אזוי ווי דער רמב"ן אין בחוקותי ערקלערט, און היינט בליט עס יעדעס יאר, וואס די גמרא אין סנהדרין צח. רופט א סימן פונעם קץ. פ,צ,ק

34:22

דער זוהר לערנט "בראשית" אלס "ברית אש". אש איז דער ערשטער פון די פיר יסודות, ממילא האט ישמעאל מיט'ן לאנד באקומען דעם יסוד פון אש, ענערגיע; דער משגיח זעט עס אין דעם וואס די ערביים קאנטראלירן דעם אויל, וואס צוליב דעם האלט מען ביי א מלחמה. ר

ישמעאל ווערט פארטריבן; א רוף פאר דער צייט

37:09

אברהם האט מתפלל געווען אז ישמעאל זאל לעבן, און ער האט באקומען א ברכה. דערנאך איז יצחק געווען דער ערשטער נימול לשמונה, אזוי ווי אין בראשית כא, ד: אן אמת'ער ברית אש לעבן ישמעאלס נאכגעמאכטער מילה. גלייך דערנאך, אין בראשית כא, ט-י, הייסט שרה פארטרייבן ישמעאל. דער משגיח ערקלערט עס אלס סימן: ווען יצחקס ברית וועט שיינען, וועט ישמעאל פארלירן ארץ ישראל. אג,אד

40:06

דער משגיח רופט עס א זמן פון פקודים, ווען א מלחמה האלט ביים אויסברעכן. ער ברענגט דעם חתם סופרס טאגבוך פון מלחמה צייט און די גמרא אין מגילה יז: אז מלחמה איז אתחלתא דגאולה, און ער רופט צו בעטן אז עס זאל קומען מיט רחמים, און זיך מחזק זיין אין תורה, תפילה און חסד, אנשטאט ווייטער פירן די געשעפטן ווי געווענליך. או,אה

מראי מקומות

תורה

  1. ב Vayikra 20:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:17
  2. ד Devarim 33:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:35
  3. ט Devarim 16:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:51
  4. כ Bereishis 25:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:02
  5. ל Bereishis 13:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:31
  6. ת Bereishis 17:18 37:09 טעקסט מפתח
  7. אא Bereishis 17:20 37:18 טעקסט מפתח
  8. אג Bereishis 21:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:09
  9. אד Bereishis 21:9-10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:09

תלמוד בבלי

  1. א Kiddushin 49b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:17
  2. ו Megillah 3a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:09
  3. ק Sanhedrin 98a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:30
  4. אה Megillah 17b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:06
  5. אז לכאורה end of Sotah (Sotah 49b) 43:04 מפתח
  6. אח לכאורה Sanhedrin, Perek Chelek 43:09 מפתח

מדרש

  1. ג Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 5:35
  2. ס Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 28:48
  3. אב Midrash (מקום נישט באשטימט) 37:21

זוהר און קבלה

  1. פ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:30
  2. ר Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:22

ראשונים

  1. ח Rashi on Bereishis 30:32 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:51
  2. מ לכאורה Rashi on Bereishis 13:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:49
  3. נ לכאורה Ramban on Bereishis, Lech Lecha מפתח אינעם אויסשרייב: 25:38
  4. ע לכאורה Moreh Nevuchim 3:49 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:48
  5. צ לכאורה Ramban on Vayikra, Bechukosai מפתח אינעם אויסשרייב: 31:30
  6. ש Rashi on Bereishis 1:1 34:38 טעקסט מפתח

אחרונים און חסידות

  1. ה Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:15
  2. ז Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:50
  3. י לכאורה Shulchan Aruch, Yoreh De'ah, hilchos avodah zarah מפתח אינעם אויסשרייב: 18:02
  4. או Sefer HaZikaron (Chasam Sofer) (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:06

עיקרי הדברים

  1. 1:29 יעדער פון די אבות האט זיך ספעציעל אפגעגעבן מיט איין מידה: אברהם מיט חסד, יצחק מיט דין, און יעקב מיט רחמים, וואס איז חסד געמישט מיט א ביסל דין.
  2. 2:54 ישמעאל איז די פסולת פון אברהמס חסד און עשו די פסולת פון יצחקס דין, אבער פון יעקבס געמישטע מידה איז נישט ארויסגעקומען קיין פסולת.
  3. 7:15 ביי אידן גייט חסד, די רעכטע זייט, פאראויס, אבער מען האלט אויך א ביסל דין, אזוי ווי ביים וואשן, אנטון, די רצועות פון די תפילין, שרייבן און דאס עיבור יאר.
  4. 30:20 ישמעאלס מילה איז א ליידיגע, נאכגעמאכטע מילה, דערפאר בלייבט ארץ ישראל וואס ער באקומט אין איר זכות אויך ליידיג און וויסט.
  5. 39:07 לויט דעם כלל פון מעשה אבות סימן לבנים, איז ישמעאלס גירוש גלייך נאך יצחקס מילה א סימן אז ווען יצחקס ברית וועט שיינען, וועט ישמעאל פארלירן זיין שייכות צו ארץ ישראל.
  6. 41:29 אין א קריטישע צייט ווען ס'האלט ביי א מלחמה, זאגט דער משגיח אז יעדער איד דארף זיך מחזק זיין אין תורה, תפילה און חסד, און בעטן אז די גאולה זאל קומען מיט רחמים.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 29:48 אויב מילה שוואכט אפ די תאוה, אזוי ווי דער רמב"ם שרייבט, וויאזוי קענען די קינדער פון ישמעאל, וואס זענען מקיים מילה, האבן ניין קבין זנות?

    תירוץ: 30:15 זייער מילה איז א ליידיגע נאכגעמאכטע מילה אן קיין תוכן, נישט ווי דער הייליגער ברית פון א איד וואס דער אייבערשטער שרייבט אן דערויף זיין נאמען.

  2. קשיא: 22:39 וויאזוי קען די תורה שרייבן אויף די אנשי סדום "רעים" און "חטאים", אכזריות און זנות צוזאמען?

    תירוץ: 22:49 יעדעס אליין קען מען מלמד זכות זיין מצד דער טבע, אבער דער מיש פון צוויי היפוכים ווייזט אז זיי האבן בכוונה געוואלט מורד זיין אינעם אייבערשטן.

  3. קשיא: 27:26 פארוואס שרייבט די תורה די קליינע פרשה פון הגר און ישמעאל וואס ווערן ארויסגעשיקט?

    תירוץ: 28:03 צוליב מעשה אבות סימן לבנים: עס איז א סימן וואס וועט זיין מיט ישמעאל און ארץ ישראל שפעטער.

  4. קשיא: 9:20 פארוואס שרייבן די גוים פון לינקס צו רעכטס אן צו וויסן פארוואס?

    תירוץ: 9:38 יעדעס פאלק האט א שר אין הימל, און דאס פאלק אונטן פאלגט אים מיט א אינסטינקט, אזוי ווי די גמרא זאגט אז כאטש זיי זעען נישט, זעט זייער מזל.

מעשיות

  1. 32:14 דעם משגיחס איינדרוקן פון ארץ ישראל איבער די יארן

    דער משגיח דערמאנט אז ביי זיין ערשטער רייזע קיין ארץ ישראל, בערך פינף און צוואנציג יאר צוריק, פלעגט ער קוקן פון קאר אויף דעם לאנד און זען ווי ליידיג און וויסט עס איז, שטיינער און מער גארנישט. היינט, זאגט ער, זעט ער יעדעס יאר ווי עס ווערט שענער, מיט אלערליי גרינצייג, און די פירות ווערן בעסער און גרעסער פון יאר צו יאר.

  2. 16:46 ראמאדאן ביי דעם משגיחס רייזעס

    דער משגיח דערציילט אז ווען ער איז געפארן קיין ארץ ישראל מיט יארן צוריק, האט דער חודש ראמאדאן, ווען די ערביים פאסטן ביי טאג און עסן ביינאכט, געמאכט שוועריקייטן פאר די וואס זענען געקומען קיין ירושלים. יעדעס יאר איז ער געקומען עלף צוועלף טעג פריער, און היינט פאלט ער אינמיטן ווינטער, ווייל זיי רעכענען זיך נישט מיט דער זון.

געדאנקען

  1. 4:14 דער משגיח ברענגט דעם בעל שם טוב אז זנות איז די שענסטע מידה, חסד, די מידה וואס דער אייבערשטער האט מיט איר באשאפן די וועלט, וואס מ'נוצט אויס אויף געמיינע זאכן, און דערפאר רופט עס די תורה "חסד".
  2. 8:29 די רעכטע רצועה איז לענגער פון דער לינקער ווייל דין דארף זיין קירצער און חסד דארף הערשן, און אפילו א סופר וואס שרייבט פון רעכטס צו לינקס ציט דעם בויגן פון א אות פון לינקס צו רעכטס, און מישט אזוי אריין א ביסל דין.
  3. 15:36 דאס אידישע עיבור יאר, וואס גלייכט אויס דאס לבנה יאר מיט די צייטן פון דער זון, איז דער מיש פון חסד (די ווייסע לבנה) מיט דין (די רויטע זון), בשעת דער לוח פון די ערביים, נאר לויט דער לבנה, איז א חסד אן קיין מיש.
  4. 20:22 יצחק, וואס איז דין, האט קיינמאל נישט קיין סדרה פאר זיך אליין, בשעת ספר בראשית הייבט אן מיט אברהם אליין און ענדיגט מיט יעקב אליין, ווייל א דין אן א מיש לאזט מען נישט שטיין אליין.
  5. 22:49 סדום איז גע'דנ'ט געווארן ווייל זיי האבן צוזאמענגעמישט צוויי היפוכים: אכזריות אליין קען מען מלמד זכות זיין אלס א טבע פון דין, און זנות אליין אלס צופיל אהבה, אבער ביידע צוזאמען ווייזן אז זיי האבן בכוונה געוואלט מורד זיין.
  6. 36:00 ווייל ארץ ישראל איז פארבונדן מיט דעם ברית אש פון מילה, און אש איז דער ערשטער פון די פיר יסודות, האט מען מיט'ן געבן דאס לאנד צו ישמעאל אים אויך געגעבן דעם יסוד פון אש, ענערגיע, וואס דער משגיח זעט אין דעם וואס זיי קאנטראלירן דעם אויל פון דער וועלט.
  7. 37:54 ישמעאל ווערט פארטריבן גלייך נאך יצחקס מילה: ווען עס באווייזט זיך אן אמת'ע מילה ווערט די נאכגעמאכטע פארטונקלט, א סימן אויף שפעטער פאר ישמעאלס האלטן דאס לאנד.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 19:29 דער משגיח זאגט אז מ'קען דורכלערנען די סדרה א לאנגן פרייטאג צונאכט מיט חומש, רש"י, רמב"ן, רבינו בחיי אדער אנדערע מפרשים, לויט יעדנס געשמאק, כדי זיך צו באקענען מיט די אבות.
  2. 40:22 דער משגיח זאגט אז מ'דארף שטארק מתפלל זיין אז קיין איד זאל נישט ניזוק ווערן אין דער מלחמה, און אז די גאולה זאל קומען מיט רחמים.
  3. 41:58 דער משגיח זאגט אז יעדער איד איז מחויב זיך יעצט מחזק צו זיין אין לימוד התורה, אין תפילה, און אין צדקה אדער חסד לויט זיינע מעגלעכקייטן, ווייל דורך השתדלות אין תורה און תפילה קומט משיח.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דער הייליגער בעל שם טוב, דער הייליגער של"ה, דער חתם סופר, דער רמב"ם, דער רמב"ן, הגר, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, עשו, פרעה, רש"י, שרה אמנו

ערכים אתחלתא דגאולה, מדת הדין, מדת החסד, מדת הרחמים, מילה, מעשה אבות סימן לבנים, פסולת, קטרוג, קליפה, שנה מעוברת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט