Shir Hashirim

קאטאלאג: Shir Hashirim נומ׳ ⁨8⁩ אידיש 44 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 44 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז סיי דאס פארברענען דעם חמץ און סיי דאס טובל זיין זיך אין א מקוה ברענגען א מענטש צוריק צום שורש פון דער בריאה, וואו אלע דינים ווערן געמילדערט, און אז די מקוה איז ווי אן "עמבאסי" פונעם הימל וואס איז געמאכט פון אש און מים.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז דאס זאגן שיר השירים איז א הכנה צו שבת, וואס איז א טאג פון אהבה, און אזוי אויך דאס טובל זיין זיך אין א מקוה. דערנאך רעדט ער וועגן די עשר מכות, וואס זענען געווען א מגפה פאר די מצריים און א רפואה פאר אידן, און פרעגט פארוואס רבי יהודה, וואס האט געגעבן די סימנים פון די מכות, האלט אויך אז ביעור חמץ איז נאר מיט שריפה. יעדע זאך באשטייט פון פיר יסודות; נעמט מען ארויס איינס, פאלט אוועק די גאנצע זאך, אבער אש איז דער שורש פון אלע פיר, און ווען מען גייט צוריק צום שורש ווערט דאס רע אויסגעווארצלט און די דינים ווערן געמילדערט, אזוי ווי ביי תשובה און ביים קרבן פון נח. דאס פארבינדט ער מיט דער הגדה, וואס איז ממשיך די ישועות פון די מכות. דערנאך ערקלערט ער די מקוה: די מקוה אין הימל איז א טייך פון פייער, די מקוה אויף דער וועלט איז איר עמבאסי, און א איד וואס טובלט זיך, איינגעבויגן און אן אטעמען, ווערט בטל און קומט ארויס ווי א נייער מענטש, מיט בטחון אין השם יתברך.

ענינים: טומאה, טהרה און מקוה · חמץ און די הכנה צו פסח · תשובה

סדר השיעור

  1. 0:00 שיר השירים, מקוה און די עשר מכות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז מען זאגט שיר השירים אלס הכנה צו שבת, א טאג פון אהבה, און אז דאס טובל זיין זיך ערב שבת געהערט צו דער זעלבער הכנה; ער זאגט אן אז ער וועט רעדן וועגן מקוה. דערנאך גייט ער איבער צו די עשר מכות, גרויסע גילויים וואס האבן געשלאגן די מצריים און געהיילט די אידן.

  2. 3:11 חמץ און די פיר יסודות

    דער משגיח פרעגט וואס האט רבי יהודה, וואס האט געגעבן די סימנים פון די מכות, צו טאן מיט ביעור חמץ, און ערקלערט אז חמץ איז די קליפה. וויבאלד יעדע זאך באשטייט פון די פיר יסודות, קען מען מבטל זיין דעם חמץ דורך יעדן פון זיי: צערייבן אין ווינט, ווארפן אין וואסער, אדער פארברענען.

  3. 8:00 ממתיק זיין די דינים אין זייער שורש

    דער משגיח ערקלערט אז רבי יהודה פאדערט שריפה ווייל דער וועג צו ממתיק זיין די דינים איז ארויפגיין צו זייער שורש, וואו אלעס איז גוט. ער ברענגט א ווארט פונעם בעל התניא: דער זעלבער טעם וואס איז געזאגט געווארן אויף ברענגען דעם מבול, ווערט געזאגט אויף נישט מער ברענגען קיין מבול, ווייל דער קרבן פון נח האט אים צוריקגעברענגט צום שורש פון דער בריאה פאר דעם חטא.

  4. 12:32 תשובה, דער ערשטער ראש השנה, תשרי און ניסן

    דער משגיח ברענגט דעם ירושלמי וואו די חכמה, די תורה און דער רבונו של עולם ענטפערן יעדער וואס דער זינדיגער זאל האבן, און ערקלערט אז תשובה גייט צוריק צום ערשטן ראש השנה, פאר יעדן חטא. ער שטעלט אוועק די צוויי אנפאנגען פון דער וועלט, תשרי מיט מדת הדין און ניסן מיט מדת הרחמים, און זאגט אז אין ניסן איז מען דורכן פארברענען דעם חמץ מבטל די דינים און מען קומט צו די פיר אותיות פון שם הוי"ה, דער שורש פון די פיר יסודות.

  5. 17:12 יהודה, אש און די הגדה

    דער משגיח פארבינדט די פיר יסודות מיט די פיר דגלים אין מדבר, וואו יהודה שטייט בראש און איז קעגן אש, און ערקלערט אז רבי יהודה, פון דער נשמה פון יהודה, פאדערט שריפה כדי אויסצורייסן דאס רע פון שורש. ער ערקלערט אז די הגדה איז ממשיך די ישועות פון די מכות, דערפאר מערן די תנאים די צאל מכות, און די סימנים פון רבי יהודה, ראשי תיבות וואס נעמען ארום דאס גאנצע ווארט, גייען נאך טיפער.

  6. 23:59 די מקוה פון פייער אין הימל

    דער משגיח ערקלערט אז עס איז דא א מקוה אין הימל וואס איז נישט געמאכט פון וואסער נאר פון פייער, דער נהר דינור וואס ווערט געמאכט פונעם שווייס פון די מלאכים וואס זינגען שירה, און אין אים טובלען זיך די נשמות און די מלאכים. א כשר'ע מקוה אויף דער וועלט טראגט אין איר וואסער דעם פייער; וויבאלד דער הימל איז אש און מים, איז די מקוה די "עמבאסי" פונעם הימל, און ווער עס טובלט זיך גייט אריין אין הימל.

  7. 29:22 זיך טובלען אין שם הוי"ה

    דער משגיח ערקלערט אז אין דער מקוה גיט א מענטש אוועק זיין אטעם און זיין חיות און גייט אריין אין הימל און אין שם הוי"ה, וועמענס אותיות ער באשרייבט ווי פיר אויף צען, אזוי ווי א רשות היחיד, וואס גיט די ארבעים סאה פון א מקוה. ער ברענגט אז דער בעל שם טוב פלעגט זיך טובלען ווען ער האט געדארפט א ישועה, און די כוונה זיך איינצובויגן ווי א קינד אין מוטערס לייב און ארויסקומען ווי נייגעבוירן.

  8. 36:25 ביטול, נייגעבוירן און בטחון

    דער משגיח דערציילט פון איינעם וואס האט געוואלט מאכן שי"ת טבילות מיטן אריינשטעקן א פינגער, און זאגט אז דער ענין פון מקוה איז ביטול, נישט ציילן. ער ברענגט דעם רמב"ם אז די טהרה קומט ביים ארויסגיין, די כוונות פונעם אריז"ל, און אז מקוה און דאס ווארט "רחיץ" מיינען ביידע בטחון אין השם; ער ענדיגט מיטן ראשית חכמה אז ווען מען טובלט זיך דא טובלט זיך די נשמה אויבן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שיר השירים, מקוה און די עשר מכות

1:05

דער משגיח ערקלערט אז שיר השירים, א שיר פון אהבה, זאגט מען אלס הכנה צו שבת, וואס איז א טאג פון אהבה. דאס טובל זיין זיך ערב שבת געהערט צו דער זעלבער הכנה, און ער זאגט אן אז ער וועט רעדן וועגן דעם ענין פון מקוה. דערנאך גייט ער איבער צו די עשר מכות, גרויסע גילויים, וואס לויטן זוהר האבן געשלאגן די מצריים און געהיילט די אידן. א

חמץ און די פיר יסודות

3:16

ער פרעגט פארוואס רבי יהודה, וואס האט געגעבן די סימנים פון די מכות, איז אויך דער תנא וואס פסקנט וועגן ביעור חמץ, און ער ברענגט אז תוספות פרעגט פארוואס מען איז ביי חמץ מחמיר מער ווי ביי אנדערע איסורים. דער תירוץ איז אז חמץ איז די קליפה, דאס רע אליין. וויבאלד יעדע זאך באשטייט פון פיר יסודות, אש, רוח, מים און עפר, ברענגט די משנה וועגן צו מבטל זיין חמץ מיט יעדן פון זיי: צערייבן אין ווינט, ווארפן אין ים, אדער פארברענען. ג,ד,ה

ממתיק זיין די דינים אין זייער שורש

8:11

רבי יהודה אבער לאזט נאר שריפה. דער משגיח ערקלערט אז די דינים ווערן ממותק ווען מען גייט ארויף צו זייער שורש, וואו אלעס איז גוט. ער ברענגט א ווארט פונעם בעל התניא: די תורה גיט דעם יצר הרע פונעם מענטש'נס הארץ אלס טעם אויפן מבול, און דעם זעלבן טעם אויף נישט מער ברענגען קיין מבול. דער קרבן פון נח האט אים צוריקגעברענגט צום שורש פון דער בריאה פאר דעם חטא, און דארט איז די סיבה פון חיוב געווארן א סיבה פון זכות. ח,ט

תשובה און די צוויי אנפאנגען

12:35

דער משגיח ברענגט דעם ירושלמי: די חכמה זאגט אז דער חוטא זאל שטארבן, די תורה זאגט ער זאל ברענגען א קרבן, און דער רבונו של עולם זאגט ער זאל טאן תשובה. תשובה גייט צוריק צום ערשטן ראש השנה, פאר יעדן חטא. די גמרא ברענגט צוויי אנפאנגען פון דער וועלט, תשרי מיט מדת הדין און ניסן מיט מדת הרחמים. אין ניסן איז מען דורכן פארברענען דעם חמץ מבטל די דינים, און מען קומט צו די פיר אותיות פון שם הוי"ה, דער שורש פון די פיר יסודות. י,כ

יהודה, אש און די הגדה

17:19

די פיר יסודות זענען קעגן די פיר דגלים אין מדבר, וואו יהודה שטייט בראש, אזוי ווי עס שטייט אין במדבר. אש איז דער ראש פון די יסודות, ממילא איז יהודה אש, און אין ספרים שטייט אז רבי יהודה איז פון דער נשמה פון יהודה. אזוי ווי די גמרא זאגט אז ווער עס איז מבטל עבודה זרה דארף זי אויסווארצלען, פאדערט ער שריפה, וואס דערגרייכט דעם שורש. ל,מ

20:45

דער משגיח ערקלערט אז די הגדה איז נישט סתם א מעשה: זי איז ממשיך די ישועות פון יציאת מצרים. דערפאר ציילן די תנאים אלץ מער מכות, ווייל יעדע מכה ברענגט מער ישועה. די סימנים פון רבי יהודה זענען ראשי תיבות, וואס נעמען ארום דאס גאנצע ווארט, און ממילא גייען זיי נאך טיפער. נ,ג

די מקוה פון פייער אין הימל

24:32

יעדע זאך אויף דער וועלט איז דא אויך אין הימל, אויך א מקוה, נאר די מקוה אין הימל איז פייער: די מדרשים רעדן פונעם נהר דינור, א טייך וואס ווערט געמאכט פונעם שווייס פון די מלאכים וואס זינגען שירה, און אין אים טובלען זיך די נשמות און די מלאכים. דערפאר כשר'ט מען כלים מיט פייער. א מקוה וואס איז געמאכט לויט אלע הלכות פון מסכת מקואות און שולחן ערוך באקומט דעם פייער אין איר וואסער. פ,ק,ר

28:13

לויט רש"י איז דער הימל אש און מים. דער משגיח גיט א משל פון אן עמבאסי: אזוי ווי די עמבאסי פון פראנקרייך אין ניו יארק ווערט גערעכנט ווי פראנקרייך, אזוי איז די מקוה די עמבאסי פונעם הימל אויף דער וועלט, און ווער עס טובלט זיך גייט אריין אין הימל. ש

זיך טובלען אין שם הוי"ה

29:32

אין דער מקוה קען א מענטש נישט אטעמען; ער גיט אוועק דעם אטעם פון וואס ער ציט זיין חיות, און ממילא שטייט ער אין הימל, ביים שורש. דער משגיח באשרייבט די אותיות פון שם הוי"ה ווי פיר אויף צען, די מאס פון א רשות היחיד, און פיר מאל צען איז די ארבעים סאה פון א מקוה. דער אייבערשטער ווערט אנגערופן אש אוכלה, און דער רקיע אין מיטן וואסער טיילט אפ צווישן טוב און רע. ת,צ,אא

33:44

דערפאר, ווער עס האט נישט קיין חשק צו קדושה זאל אנטלויפן אין הימל דורך דער מקוה. דער בעל שם טוב פלעגט זיך טובלען ווען ער האט געהאט א שווערן פאל אדער געדארפט א ישועה. זיין כוונה איז זיך איינצובויגן ווי א קינד אין מוטערס לייב און ארויסקומען ווי א נייגעבוירענער.

ביטול, נייגעבוירן און בטחון

36:42

דער משגיח דערציילט פון א גרויסן מענטש פון די בעלי מוסר וואס האט, כדי צו שפארן צייט, געמאכט שי"ת טבילות מיטן אריינשטעקן און ארויסשטעקן א פינגער. דער משגיח זאגט אז דאס איז נישט דער ענין: דער עיקר פון מקוה איז ביטול. דערמיט פארשטייט מען דעם רמב"ם אז די טהרה קומט ביים ארויסגיין, ווען מען ווערט פריש געבוירן.

40:42

דאס ווארט "רחיץ" אין בריך שמיה מיינט וואשן, און אין תרגום מיינט עס בטחון; און דער משגיח ערקלערט אז מקוה און רחיץ מיינען ביידע בטחון, זיך מבטל זיין צום רבונו של עולם, אזוי ווי מען לערנט אין חובות הלבבות. מען גייט צוריק צו די וואסערן וואס האבן באדעקט די וועלט איידער דער אייבערשטער האט זיי צוזאמענגענומען. ער ענדיגט מיטן ראשית חכמה: ווען מען טובלט זיך דא אונטן, טובלט זיך די נשמה אויבן. אג,אד,אה,או

מראי מקומות

תורה

  1. ז Bereishis 23:2 7:02 טעקסט מפתח
  2. ח Bereishis 6:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:11
  3. ט Bereishis 8:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:11
  4. ל לכאורה Bamidbar ch. 2 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:19
  5. צ Devarim 4:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:32
  6. אא Bereishis 1:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:32
  7. אה Bereishis 1:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:42

נביאים

  1. ב לכאורה Yeshayahu 19:22 2:49 מפתח

כתובים

  1. ת Tehillim 150:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:32
  2. אב Tehillim 51:12 35:56 טעקסט מפתח

משנה

  1. ה Pesachim 2:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:16
  2. ק Mishnah Mikvaos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:32

תלמוד בבלי

  1. כ Rosh Hashanah 10b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:35
  2. מ לכאורה Avodah Zarah 45b מפתח אינעם אויסשרייב: 17:19

תלמוד ירושלמי

  1. י לכאורה Yerushalmi Makkos 2:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:35

מדרש

  1. פ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 24:32

זוהר און קבלה

  1. א Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:05
  2. אג לכאורה Zohar, Vayakhel (Berich Shmei) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:42

ראשונים

  1. ד Tosafos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 3:16
  2. ש Rashi on Bereishis 1:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:13
  3. אד לכאורה Chovos HaLevavos, Sha'ar HaBitachon מפתח אינעם אויסשרייב: 40:42

אחרונים און חסידות

  1. ו לכאורה Ohr HaChaim, Bereishis 23:2 6:57 מפתח
  2. ס Divrei Chaim (מקום נישט באשטימט) 22:21 מפתח
  3. ר Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:32
  4. או Reishis Chochmah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:42

תפילה און פיוט

  1. ג לכאורה Haggadah, Magid: Rabbi Yehuda's simanim for the ten plagues מפתח אינעם אויסשרייב: 3:16, 20:45
  2. נ לכאורה Haggadah, Magid: the count of the plagues מפתח אינעם אויסשרייב: 20:45

אנדערע

  1. ע Baraisa of 32 Middos (מקום נישט באשטימט) 22:56 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 0:58 דאס זאגן שיר השירים און דאס טובל זיין זיך ערב שבת זענען ביידע א הכנה צו שבת, וואס איז א טאג פון אהבה.
  2. 6:15 יעדע זאך באשטייט פון די פיר יסודות, און אז מען נעמט ארויס איינס פון זיי פאלט די גאנצע זאך אוועק; אבער אש איז דער שורש פון די אנדערע דריי.
  3. 8:54 ווען מען גייט צוריק צום שורש פון דער בריאה, פאר דעם חטא, ווערן אלע דינים געמילדערט, און דאס איז דער עיקר פון תשובה.
  4. 20:08 די הגדה איז נישט סתם דערציילן א מעשה; זי איז ממשיך די זעלבע אורות און ישועות וואס זענען אראפגעקומען ביי יציאת מצרים.
  5. 28:13 די מקוה אויף דער וועלט איז די "עמבאסי" פונעם הימל, וואס איז געמאכט פון אש און מים, און ווער עס טובלט זיך גייט אריין אין הימל און אין דעם טייך פון פייער.
  6. 29:46 דער עיקר פון מקוה איז ביטול: מען גיט אוועק דעם אטעם און זיך אליין ווי א קינד אין מוטערס לייב, און מען קומט ארויס א נייער מענטש.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:21 פארוואס האלט רבי יהודה, וואס האט געגעבן די סימנים פון די מכות, אז ביעור חמץ איז נאר מיט שריפה?

    תירוץ: 19:06 אש איז דער שורש פון די פיר יסודות; ווען מען איז מבטל דעם חמץ מיט אן אנדער יסוד בלייבט דער שורש, אבער שריפה רייסט אויס דאס רע פון שורש.

  2. קשיא: 10:44 ווי קען דער זעלבער טעם, אז דאס הארץ פונעם מענטש איז נוטה צום רע, זיין סיי דער טעם אויפן מבול און סיי דער טעם אויף נישט מער ברענגען קיין מבול?

    תירוץ: 11:11 דער קרבן פון נח האט אים געברענגט צום שורש פון דער בריאה פאר דעם חטא, וואו דאס וואס האט אים מחייב געווען ווערט אליין דער יסוד פאר זכות.

  3. קשיא: 37:54 פארוואס זאגט דער רמב"ם אז די טהרה קומט ערשט ווען מען גייט ארויס פון דער מקוה?

    תירוץ: 38:32 ווייל די מקוה איז א נייע געבורט: אינעווייניג איז מען בטל ווי א קינד אין מוטערס לייב, און ביים ארויסגיין ווערט מען פריש געבוירן.

מעשיות

  1. 36:39 דער וואס האט געציילט שי"ת טבילות מיט א פינגער

    דער משגיח דערציילט אז ער האט געזען איינעם, א גרויסן מענטש פון די בעלי מוסר, וואס האט געוואלט זיך טובלען שי"ת מאל, אבער נישט פארלירן די צייט. ער איז געבליבן אין דער מקוה און ארויסגעשטעקט און אריינגעשטעקט א פינגער נאכאמאל און נאכאמאל, און יעדעס מאל גערעכנט פאר א טבילה. דער משגיח זאגט אז דאס איז נישט דער ענין פון מקוה, ווייל דער גאנצער מענטש דארף זיין אין וואסער, און דער עיקר איז ביטול.

געדאנקען

  1. 18:47 רבי יהודה, וואס האט געגעבן די סימנים פון די מכות, איז דער זעלבער תנא וואס האלט אז ביעור חמץ איז נאר מיט שריפה: אלס די נשמה פון יהודה, דער ראש פון די דגלים און פון אש, גייט ער אלעמאל צום שורש.
  2. 10:44 לויטן בעל התניא ווערט דער זעלבער טעם וואס די תורה גיט אויפן מבול דער טעם פארוואס עס וועט מער נישט זיין קיין מבול, ווייל ווען מען גייט צוריק צום שורש ווערט די סיבה פון דין א סיבה פון זכות.
  3. 28:27 א מקוה איז אן "עמבאסי" פונעם הימל: אזוי ווי די עמבאסי פון א מלוכה ווערט גערעכנט ווי איר אייגענע לאנד, אזוי שטעלט די מקוה, געמאכט פון אש און מים ווי דער הימל, דעם וואס טובלט זיך אריין אין הימל.
  4. 30:47 די אותיות פון שם הוי"ה מאכן א שטח פון פיר אויף צען, די מאס פון א רשות היחיד, און פיר מאל צען איז פערציג, די ארבעים סאה פון א מקוה; ממילא איז טבילה א טבילה אין שם הוי"ה אליין.
  5. 21:36 די הגדה איז ממשיך די ישועות פון די מכות, און דערפאר מערן די תנאים די צאל מכות: יעדע מכה וואס מען ציילט ברענגט מער ישועה.
  6. 40:49 סיי מקוה און סיי "רחיץ" מיינען בטחון: זיך טובלען הייסט זיך איבערגעבן צום רבונו של עולם.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 33:31 דער משגיח זאגט אז ווער עס האט נישט קיין חשק צו קדושה אדער צו לערנען, זאל אנטלויפן אין הימל דורכן זיך טובלען אין מקוה.
  2. 35:16 דער משגיח זאגט אז מען זאל זיך איינבויגן אין דער מקוה ווי א קינד אין מוטערס לייב און זיך אינגאנצן מבטל זיין.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער בעל התניא, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מלאך גבריאל, דער רמב"ם, יהודה, נח, רבי יהודה בר אילעאי, רבי יוסי הגלילי, רש"י

ערכים ארבע יסודות, בטחון, ביטול, ביעור חמץ, המתקת הדינים, מדת הדין, מקוה, נהר דינור, ראשי תיבות, רקיע, רשות היחיד, שם הוי"ה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט