אהבת ישראל; עולמות של תפילהGulf War ;
קאטאלאג: שיעורים לבחורים נומ׳ 11 פאקעט גייד ז׳ 52 אידיש 31 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז דורך אהבת ישראל ווערט א איד פארבונדן מיט גאנץ כלל ישראל און ער ווערט שלם אין אלע מצוות, און דער זעלבער קשר הייבט אויף זיין דאווענען דורך די עולמות; דערפון רופט ער צו דאווענען אין די טעג פון רחמים, אויך פאר די סאלדאטן וואס שלאגן זיך אין דער מלחמה מיט איראק.
דער משגיח עפנט מיט רש"י אז אהבת ישראל איז א כלל גדול בתורה, און ערקלערט לויט דעם אריז"ל, געבראכט אין בני יששכר, אז יעדער איד מוז מקיים זיין אלע תרי"ג מצוות, וואס זענען כנגד די אברים און זיי לעבן פון זיי ביי תחיית המתים. מצוות וואס ער קען נישט מקיים זיין, דערגאנצט ער דורך לערנען די דינים און דורך אהבת ישראל, וואס מאכט אים א שותף מיט יעדן איד. דערנאך רעדט ער וועגן דן זיין לכף זכות לויט רבינו יונה, און ווייזט פון דוד המלך און נתן הנביא אז ווער עס משפט'ט א צווייטן, פסק'נט אויף זיך אליין. אהבת ה' מעסט מען מיט אהבת ישראל, און מ'דארף זיך משתתף זיין אין צער פון כלל ישראל. פארן דאווענען נעמט מען אויף זיך אהבת ישראל, און דאס דאווענען גייט ארויף דורך די עולמות, יעדער קדיש איז א טרעפ; ווער עס קומט שפעט פארלירט דאס. תפילה איז דביקות מיטן הארץ. דער משגיח רופט צו דאווענען אין די טעג פון רחמים, אויך פאר די אמעריקאנער סאלדאטן, און דערציילט א נבואה פונעם אפטער רב וועגן א מלחמה וואס איז גוט פאר אידן.
ענינים: אהבת ישראל און אחדות
סדר השיעור
-
0:00 אהבת ישראל דערגאנצט אלע מצוות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רופט אהבת ישראל א כלל גדול בתורה און ברענגט דעם אריז"ל דורכן בני יששכר, אז יעדער איד מוז מקיים זיין אלע מצוות, וואס געבן לעבן די אברים ביי תחיית המתים. א מצוה וואס מ'קען נישט טון, ווי פדיון הבן, דערגאנצט מען דורך לערנען אירע דינים און דורך אהבת ישראל, וואס מאכט אים א שותף מיט דעם איד וואס טוט זי.
-
5:17 דן זיין לכף זכות, און דן זיין זיך אליין שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שטעלט אוועק לויט רבינו יונה וויפיל מ'דארף דן זיין לכף זכות א צדיק, א בינוני און א רשע, מיט דער מעשה אין גמרא פונעם פועל וואס האט דן געווען זיין בעל הבית לכף זכות. דערנאך ווייזט ער פונעם משל פון נתן הנביא צו דוד המלך אז ווער עס משפט'ט א צווייטן, פסק'נט אויף זיך אליין.
-
9:57 אהבת ה' געמאסטן מיט אהבת ישראל שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט פונעם סדר התפילה אז אהבת ה' קומט נאך דער אהבה פונעם רבונו של עולם צו אידן, און ברענגט פון צדיקים אז אהבת ה' מעסט מען מיט אהבת ישראל. אהבת ישראל מיינט זיך משתתף זיין אינעם צער פון אידן, אויך די אידן אין ארץ ישראל אין דער מלחמה, און ווער עס נעמט אויף זיך אהבת ישראל פארן דאווענען, עפענען זיך פאר אים די טויערן פון תפילה.
-
13:10 די עולמות פון דאווענען און די טרעפ פון קדיש שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דאס דאווענען גייט ארויף פון עולם העשיה צו יצירה, בריאה און אצילות, און יעדער קדיש איז א טרעפ צום נעקסטן עולם, מיט א קדיש אויפן וועג אראפ נאך שמונה עשרה. ווער עס קומט שפעט האט פארפעלט די טרעפ; ער קען נאך זאגן די ווערטער, אבער ארויפגיין אן איר פאדערט זייער גרויסע כוונה.
-
18:24 תפילה איז דביקות, און דאווענען פאר די סאלדאטן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז תפילה איז דביקות מיטן רבונו של עולם, וואס דארף זיין מיט א געפיל פון תענוג און בכל לבבכם. ער רופט אויסצונוצן די חדשים פון רחמים פון אדר ביז סיון צו דאווענען פאר כלל ישראל און פאר די אמעריקאנער סאלדאטן, ווייל ס'איז א חיוב צו דאווענען פארן שלום פון דער מדינה, און די סאלדאטן שלאגן זיך קעגן דעם רשע פון איראק וואס וויל פארניכטן ארץ ישראל.
-
22:51 וועלכע מעשיות פון צדיקים מ'קען גלייבן
איידער ער דערציילט א מעשה פונעם אפטער רב, ווארנט דער משגיח אז רוב מעשה-ביכלעך זענען פאלש אדער פארמישט מיט שקר, און א מעשה פון צדיקים, וואס איז ווי תורה, דארף קומען פון א נאמן. ער שטעלט פאר די מעשיות פון רבי מאטל סלאנימער, וואס האט מקבל געווען מעשיות נאר פון נאמנים, און זיין חסיד האט זיי פארשריבן דעם זעלבן טאג.
-
26:53 דעם אפטער רבס מלחמה וואס איז גוט פאר אידן מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט, דורך רבי מאטל סלאנימער, דעם אפטער רבס ווערטער אז פאר משיח וועלן די גוים אריינגעשלעפט ווערן אין א מלחמה וואס איז גוט פאר אידן, און ערקלערט אז די היינטיגע מלחמה איז די ערשטע אזא מלחמה, ווייל דער שונא וויל פארניכטן ארץ ישראל. ער ענדיגט אז מ'דארף מתפלל זיין פאר די סאלדאטן, דערציילט וועגן דעם קאפיטל תהלים וואס מ'זאגט פאר זיי אין זיין בית המדרש, און רופט אויסצונוצן די טעג פון רחמים.
דער שיעור, אויסגעשריבן
אהבת ישראל דערגאנצט אלע מצוות
דער משגיח עפנט מיט רש"י'ס ווערטער אז אהבת ישראל איז א כלל גדול בתורה, ווייל דורך דעם איז מען זיך מקשר מיט דער גאנצער תורה. ער ברענגט דעם אריז"ל, געבראכט פונעם בני יששכר אין דרך פקודיך, אז יעדער איד מוז מקיים זיין אלע תרי"ג מצוות. זיי זענען כנגד די אברים און געבן יעדן אבר לעבן, און ביי תחיית המתים שטייט מען אויף נאר מיט די אברים וואס מ'האט מקיים געווען זייערע מצוות. א,ב
און א מצוה וואס ער קען נישט טון, ווי פדיון הבן? אויב ס'איז נישט זיין שולד, ערקלערט דער משגיח, איז גענוג ער זאל לערנען אירע דינים אדער צוהעלפן א צווייטן. און דורך אהבת ישראל ווערט ער א שותף מיט יעדן איד וואס טוט זי.
דן זיין לכף זכות, און דן זיין זיך אליין
לויט רבינו יונה אין שערי תשובה ערקלערט דער משגיח אז א צדיק דארף מען דן זיין לכף זכות אפילו ווען ס'איז זייער שווער, אזוי ווי דער פועל אין דער מעשה אין גמרא, וועמענס בעל הבית האט געזאגט אז ער האט גארנישט, און שפעטער האט זיך ארויסגעוויזן אז ס'איז אמת. א בינוני דן מען לכף זכות נאר ווען ס'איז מסתבר; א רשע נישט. ג,ד
אהבת ה' געמאסטן מיט אהבת ישראל
אין דאווענען, מערקט דער משגיח אן, קומט די אהבה פונעם רבונו של עולם צו אידן פאר דעם ציווי צו ליב האבן השם יתברך, און צדיקים לערנען אז אהבת ה' מעסט מען מיט אהבת ישראל. דאס מיינט צו שפירן דעם צער פון כלל ישראל, ווי היינט מיט די אידן אין ארץ ישראל אין די פארמאכטע צימערן, און מיטזאגן תהלים. ווער עס נעמט אויף זיך אהבת ישראל פארן דאווענען, פאר אים עפענען זיך אלע טויערן. ו
די טרעפ פון קדיש
דאס דאווענען, ערקלערט דער משגיח, גייט ארויף פון עולם צו עולם, פון עשיה דורך יצירה און בריאה ביז אצילות, און יעדע עליה דארף א טרעפ: א קדיש. קדיש דרבנן פירט אריין אין יצירה, דער קדיש מיט ברכו אין בריאה; פאר שמונה עשרה איז נישטא קיין קדיש, ווייל מ'טאר נישט מפסיק זיין, און נאכדעם ווייזט א קדיש דעם וועג אראפ.
ווער עס קומט שפעט האט פארפעלט די טרעפ. די ווערטער קען ער נאך זאגן, אבער אזוי הויך שפרינגען קען ער נישט; אפשר ציט אים ארויף דער זכות פונעם מנין ווי א שטריק, אבער דאס פאדערט מורא'דיגע כוונה, און ס'איז שוין נישט דאס זעלבע דאווענען.
תפילה איז דביקות, און דאווענען פאר די סאלדאטן
וועלכע מעשיות מ'קען גלייבן
פאר דער מעשה ווארנט דער משגיח אז רוב מעשה-ביכלעך זענען פאלש אדער פארמישט מיט שקר. א מעשה פון צדיקים איז ווי תורה, ממילא מוז זי קומען פון א נאמן. אזא מקור זענען די מעשיות פון רבי מאטל סלאנימער, וואס האט מקבל געווען נאר פון נאמנים; א חסיד האט זיי פארשריבן דעם זעלבן טאג, און דער משגיח האט מיט יארן צוריק באקומען א קאפיע.
דעם אפטער רבס מלחמה
דורך א קייט וואס דערגרייכט דעם אפטער רבס זון, האט רבי מאטל דערציילט אז דער אפטער רב האט פאראויסגעזאגט אז די גוים וועלן אומגערן אריינגעשלעפט ווערן אין א מלחמה וואס איז גוט פאר אידן, און דערנאך וועט משיח קומען. דער משגיח האט זיך לאנג געוואונדערט, ווייל זינט יהושע האט יעדע מלחמה צום ערשט געשאדט אידן; די מלחמה איז די ערשטע וואס איז גוט פאר זיי, ווייל דער שונא וויל פארניכטן ארץ ישראל.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
ראשונים
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 1:21 יעדער איד מוז מקיים זיין אלע מצוות, און דורך אהבת ישראל ווערט ער א שותף אין די מצוות פון אנדערע אידן און דערגאנצט וואס ער אליין קען נישט.
- 7:54 ווער עס משפט'ט א צווייטן, פסק'נט באמת אויף זיך אליין, דערפאר דארף מען דן זיין יעדן איד לכף זכות.
- 10:36 וויפיל א מענטש האט ליב דעם רבונו של עולם קען מען מעסטן מיט וויפיל ער האט ליב א איד.
- 13:56 דאס דאווענען גייט ארויף פון איין עולם צום צווייטן, און יעדער קדיש איז די טרעפ וואס הייבט אויף צום נעקסטן עולם; ווער עס קומט שפעט פארפעלט דאס.
- 18:29 תפילה מיינט דביקות מיטן רבונו של עולם, און זי דארף זיין מיטן הארץ און מיט א געפיל פון תענוג, נישט נאר די ווערטער.
- 20:21 די חדשים פון אדר ביז סיון זענען טעג פון רחמים ווען די שערי תפילה זענען אפן, און מ'דארף זיי אויסנוצן צו דאווענען פאר כלל ישראל און אויך פאר די סאלדאטן וואס שלאגן זיך פאר אידן.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 3:48 יעדער איד מוז מקיים זיין אלע מצוות כדי אויפצושטיין שלם ביי תחיית המתים, אבער טייל מצוות, ווי פדיון הבן, קען ער נישט טון; ווי אזוי ווערט ער דערגאנצט?
תירוץ: 4:02 אויב ס'איז נישט זיין שולד, איז גענוג ער זאל עס מקיים זיין בדיבור ובמחשבה דורך לערנען די דינים אדער צוהעלפן א צווייטן, און דורך אהבת ישראל ווערט ער א שותף מיט דעם איד וואס טוט עס.
-
קשיא: 28:43 זינט דעם כיבוש פון יהושע האט יעדע מלחמה צום ערשט געשאדט אידן; ווי אזוי קען דער אפטער רב רעדן פון א מלחמה וואס איז גוט פאר אידן?
תירוץ: 29:05 די היינטיגע מלחמה איז די ערשטע אזא מלחמה, ווייל דער שונא וויל פארניכטן ארץ ישראל, און די מלחמה קעגן אים באשיצט אידן.
מעשיות
-
6:38 דער פועל וואס האט דן געווען זיין בעל הבית לכף זכות
א איד האט געארבעט ביי א בעל הבית דריי יאר, און פאר'ן אהיימפארן אויף יום טוב האט ער געבעטן זיין שכירות. דער בעל הבית האט געזאגט אז ער האט נישט קיין געלט, נישט קיין פירות, נישט קיין שאף און נישט קיין קרקע. דער פועל האט אים דן געווען לכף זכות, און שפעטער האט זיך ארויסגעוויזן אז אזוי איז טאקע געווען: ער האט דעמאלט באמת גארנישט געהאט.
-
8:34 נתן הנביא'ס משל פון דעם שאף
נאכדעם וואס דוד המלך האט גענומען בת שבע פון אוריה, איז געקומען נתן הנביא און דערציילט אז איינער האט געהאט א שאף וואס איז אים געווען זייער טייער, און א צווייטער האט עס צוגענומען. דוד המלך האט געפסק'נט אז יענער איז חייב און מוז באצאלן. האט אים נתן הנביא געזאגט אז ער אליין איז דער וואס האט צוגענומען; דוד המלך האט נישט געוואוסט אז ווען ער משפט'ט יענעם, משפט'ט ער זיך אליין.
אין דער מעשה: דוד המלך, נתן הנביא, בת שבע, אוריה החתי
-
25:18 די פארשריבענע מעשיות פון רבי מאטל סלאנימער
רבי מאטל סלאנימער, דער סלאנימער רבי אין ירושלים, האט מקבל געווען מעשיות נאר פון מענטשן וואס ער האט געוואוסט אז זיי זענען נאמנים. איינער פון די חשוב'ע סלאנימער חסידים האט יעדן טאג פארשריבן די מעשיות וואס ער האט געהערט פון אים, כדי עס זאל נישט אריינקומען קיין טעות. דער משגיח האט מיט צוואנציג דרייסיג יאר צוריק באקומען א קאפיע געשריבן אויף א שרייבמאשין, הגם די סלאנימער חסידים זענען געווען ברוגז אויף די קאפיעס, און אין די לעצטע יארן האט מען דעם ספר געדרוקט.
אין דער מעשה: ר' מאטעלע סלאנימער
-
26:53 דער אפטער רב וועגן דער מלחמה פאר משיח
רבי מאטל סלאנימער האט דערציילט אז ער האט געהערט פון א חסיד, וואס האט געהערט פון רבי יצחק מאיר זינקאווער, דעם זון פונעם אפטער רב, אז דער אפטער רב האט געזאגט: פאר משיח קומט וועלן די גוים אריינגעשלעפט ווערן אין א מלחמה, וואס זיי וועלן נישט וועלן אריינגיין ווייל זיי וועלן זען אז זי איז גוט פאר אידן. זיי וועלן זיך צוזאמענקומען און מאכן אפמאכן כדי עס זאל נישט זיין קיין מלחמה, אבער מ'וועט זיי אנכאפן ביי די טשופעס און אריינשלעפן, און נאך דער מלחמה וועט משיח קומען. דער אפטער רב האט געבעטן מ'זאל עס איבערזאגן אין זיין נאמען.
אין דער מעשה: דער אפטער רב, רבי יצחק מאיר זינקאווער, ר' מאטעלע סלאנימער
געדאנקען
- 2:26 דורך אהבת ישראל ווערט א מענטש א שותף אין יעדע מצוה וואס א צווייטער איד טוט, ממילא ווערן אויך די מצוות וואס ער קען נישט טון דערגאנצט ביי אים, און זיינע אברים קענען אויפשטיין ביי תחיית המתים.
- 8:07 דער רבונו של עולם פירט נישט דורך קיין דין אויף א מענטש סיידן דער מענטש האט עס אליין געפסק'נט אויף זיך, דערפאר איז אזוי געפערליך צו משפט'ן א צווייטן לחובה.
- 10:04 דער סדר פון דאווענען, אינדערפרי און ביי נאכט, שטעלט די אהבה פונעם רבונו של עולם צו אידן פאר דעם ציווי צו ליב האבן השם יתברך, א סימן אז אהבת ישראל איז די הקדמה צו אהבת ה'.
- 14:23 יעדער קדיש אין דאווענען איז א טרעפ צווישן די עולמות; צווישן בריאה און שמונה עשרה איז נישטא קיין קדיש ווייל מ'טאר נישט מפסיק זיין צווישן גאל ישראל און שמונה עשרה, און נאך שמונה עשרה איז דא א קדיש אויפן וועג אראפ.
- 28:49 אנדערש ווי יעדע מלחמה זינט דעם כיבוש פון יהושע, וואו אידן האבן געליטן צום ערשט, איז די מלחמה גוט פאר אידן, ווייל דער שונא וויל פארניכטן ארץ ישראל, פונקט ווי דער אפטער רב האט געזאגט.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 7:50 דער משגיח זאגט אז מ'דארף דן זיין יעדן איד לכף זכות, וויסנדיג אז ווען מ'משפט'ט א צווייטן משפט'ט מען זיך אליין.
- 11:35 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך משתתף זיין אין צער פון כלל ישראל, און ווען מ'זאגט תהלים מיטן עולם אין ישיבה אדער אין בית הכנסת דארף מען גיין מיטזאגן און זיך נישט ארויסדרייען.
- 15:48 דער משגיח זאגט אז מ'זאל קומען בזמן צום דאווענען כדי נישט צו פארפעלן דעם קדיש וואס הייבט אויף די תפילה.
- 20:45 דער משגיח זאגט אז מ'טאר נישט פארפאסן די טעג פון אדר ביז סיון, נאר זיי אויסנוצן צו דאווענען פאר כלל ישראל, פארן בנין בית המקדש, פאר זיך און די משפחה און חברים, און פאר די אמעריקאנער סאלדאטן.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אוריה החתי, בת שבע, דוד המלך, דער אפטער רב, דער בני יששכר, דער הייליגער אר"י, דער לובלינער חוזה, דער קאזשעניצער מגיד, דער רבי ר' מלך, ירמיהו הנביא, נתן הנביא, ר' מאטעלע סלאנימער, ר' מענדעלע רימאנאווער, רבי אהרן קארלינער, רבי יצחק מאיר זינקאווער, רבינו יונה, רש"י
ערכים אהבת ישראל, אצילות, דביקות, דן לכף זכות, עולם העשיה, פדיון הבן, רמ"ח אברים, שמונה עשרה, תחיית המתים, תחנון, תרי"ג מצוות