חיזוק בתפילה

לעשות ריח ניחוח לה'' בא אתה וכל ביתך אל התיבה' רמב"ן פרשת בא' אגרות מבעל התניא ורבי ר' יונתן בעניני תפילה.

קאטאלאג: שונות נומ׳ ⁨7⁩ פאקעט גייד ז׳ 35 תשס"ה (2004–05) אידיש 1 שעה 7 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 7 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

שבעה עשר בתמוז, ווען דער קרבן תמיד איז בטל געווארן, רופט דער משגיח צו א תפילה וואס איז א "ריח ניחוח" פארן אייבערשטן: דאווענען מיטן גאנצן מענטש, הויך, לאנג און צוזאמען מיטן ציבור, ווי א תיבה וואס ראטעוועט פונעם מבול פון די לעצטע דורות.

דער משגיח עפנט מיט שבעה עשר בתמוז: שבירת הלוחות האט געברענגט שכחה, דערפאר דארף מען איבערחזר'ן באקאנטע זאכן; און ווייל דער תמיד איז בטל געווארן, שטייען אונזערע תפילות אויף זיין פלאץ און דארפן זיין א "ריח ניחוח". ער ברענגט דעם בעל שם טוב'ס פשט אין "צוהר תעשה לתיבה": מען דארף אריינגיין אין דער תיבה, דאס ווארט פון תפילה, מיטן גאנצן מענטש, ווייל תפילה איז די תיבת נח קעגן דעם מבול פון תאוות און אפיקורסות פאר משיח. ער שטעלט אוועק תורה קעגן תפילה: פאר לערנען באקומט מען כבוד, און פון לאנג דאווענען לאכט מען, אזוי ווי די גמרא האט געזאגט. פונעם רמב"ן סוף פרשת בא ווייזט ער אז די כוונה פון דער בריאה איז אז מענטשן זאלן זיך צוזאמענקומען און מודה זיין פארן אייבערשטן, דערפאר דארף תפילה א קול. ער לערנט בריוו פונעם בעל התניא און פון רבי יונתן אייבעשיץ, דערציילט מעשיות וועגן שפעט קומען און הויך דאווענען, רעדט וועגן די היכלות פון פסוקי דזמרה, און פארענדיגט מיט א ווארענונג קעגן ליצנות און פאליטיק און מיט אהבת חברים.

ענינים: דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת · כוונה אין דאווענען

סדר השיעור

  1. 0:00 שכחה, דער תמיד און א ריח ניחוח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארבינדט שבעה עשר בתמוז מיט שבירת הלוחות, וואס האט געברענגט שכחה, און ערקלערט פארוואס מען דארף איבערזאגן זאכן וואס מען האט שוין געהערט. ווייל דער תמיד איז דעמאלט בטל געווארן און תפילות שטייען אויפן פלאץ פונעם תמיד, פרעגט ער ווי אזוי אונזער דאווענען קען זיין א "ריח ניחוח" פארן רבונו של עולם.

  2. 5:44 די תיבה פון תפילה קעגן דעם מבול שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א משל פון א באס דרייווער, ברענגט דער משגיח דעם בעל שם טוב אויף "צוהר תעשה לתיבה" און "בא אתה וכל ביתך אל התיבה": מען דארף אריינגיין אין דאס ווארט פון תפילה מיטן גאנצן מענטש. תפילה איז די תיבה וואס ראטעוועט פונעם מבול פון תאוות, און פאר משיח פון אפיקורסות, און זי איז די שמירה קעגן עמלק וואס פאלט אן אויף די שוואכע נשמות.

  3. 12:38 תורה און תפילה, און פארוואס מען לאכט פון דאווענען

    דער משגיח שטעלט אוועק תורה, עבודת המוח, קעגן תפילה, עבודה שבלב, און דערציילט ווי אזוי דער בית המדרש איז געגרינדעט געווארן כדי בחורים זאלן ווייטער קענען דאווענען אזוי ווארעם ווי אין קעמפ. ער איז מחזק אז תורה און תפילה דארפן איינס דאס אנדערע, און פרעגט פארוואס לערנען ברענגט כבוד און פון לאנג דאווענען לאכט מען; ער ענטפערט מיט דער גמרא וועגן דברים העומדים ברומו של עולם.

  4. 19:52 דער רמב"ן סוף פרשת בא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט דעם רמב"ן סוף פרשת בא: די כוונה פון דער בריאה איז אז דער מענטש זאל מודה זיין צו זיין באשעפער, און דאס איז די כוונה פון בתי כנסיות און תפילה בציבור, זיך צוזאמענקומען און זאגן "בריותיך אנחנו". דורכן רמב"ן ברענגט ער אז תפילה דארף א קול, "חוצפה נצח לבישא", כדי מנצח צו זיין דעם יצר הרע.

  5. 24:44 פארוואס מען דאוונט הויך

    דער משגיח ענטפערט די וואס לאכן פון הויך דאווענען: זיי אליין שרייען ביי נעילה, און יעדע תפילה דארף זיין א נעילה. נאר צדיקים קענען דאווענען שטיל, ווי רבי אהרן פון קארלין זאגט; אנדערע מוזן איבערשרייען דעם יצר הרע וואס שרייט אליין הויך, און ער ברענגט דעם באיאנער רבי'נס ווארט אז היינט מוז מען דאווענען הויך מיט התלהבות.

  6. 28:03 די בריוו פונעם בעל התניא וועגן דאווענען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט די בריוו פונעם בעל התניא: וואכנטאג דארף דאס דאווענען נעמען בערך א שעה און א האלב, בעלי עסקים טארן נישט יאגן דעם בעל תפילה, און די וואס דאווענען לאנג זאלן שטיין ארום אים. ער ברענגט ווי דער חתם סופר האט לאנג געדאוונט אלס בחור, די גמרא אז דער וואס איז מאריך בתפילתו מאריכין לו ימיו, אז אין עקבתא דמשיחא איז דער עיקר תפילה, און דעם בעל התניא'ס בקשה מ'זאל זאגן פסוקי דזמרה צוזאמען, ווארט ביי ווארט.

  7. 37:52 רבי אהרן קארלינער און רבי יונתן אייבעשיץ מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי רבי אהרן פון קארלין, וואס מ'האט גערופן צו א בית דין ווייל ער שרייט ביים דאווענען, האט געענטפערט אז ווען א הויז ברענט שרייט מען. דערנאך לערנט ער רבי יונתן אייבעשיץ'ס בריוו אין יערות דבש: די יונגעלייט האבן געלאכט פון זיין לאנגע שמונה עשרה, אבער זיין חלק פון כל עמלו איז געווען די מאמענטן ווען ער איז געשטאנען פארן אייבערשטן אין תפילה.

  8. 43:18 שפעט קומען: בלגה און די נשמה וואס איז געקומען שפעט

    דער משגיח ברענגט די גמרא סוף סוכה וועגן משמר בלגה, וואס מ'האט פארמאכט איר טבעת ווייל זיי זענען געקומען שפעט, א סימן אז די עבודה איז זיי נישט חביב געווען, און פארגלייכט עס מיט א בייפאס פונעם הארץ. דערנאך דערציילט ער פון מאיר עיני הגולה ווי א נשמה איז געקומען צום חידושי הרי"ם נאך ליכט בענטשן, צו שפעט, ווייל ביים לעבן איז זי געקומען שפעט צום דאווענען.

  9. 49:17 די היכלות פון דאווענען מיטן ציבור

    דער משגיח ערקלערט פארוואס מען זאגט פסוקי דזמרה צוזאמען: יעדער קאפיטל תהלים, און יעדעס ווארט, איז א היכל וואס עפנט זיך נאר מיטן ציבור. ער גייט דורך שירת הים אלס א ביליגע סגולה, אהבה רבה, אמת ויציב און ירידת השפע נאך שמונה עשרה, מיט א משל פון איינער וואס באצאלט פאר א זייגער און גייט אוועק אן אים, און רעדט דערנאך וועגן דעם בעל תפילה וואס דארף הייבן דעם עולם און וועגן לערנען אלס הכנה צום דאווענען.

  10. 57:59 אנטלויפן אין ישיבה, און אנטלויפן פון ליצנות

    דער משגיח שילדערט די נייע נסיונות פון די המצאות פון היינט און די סכנות אין גאס, און דערציילט ווי דער סאטמארער רב, לויטן רמב"ם אז מ'דארף אנטלויפן פון א שלעכטע סביבה אפילו אין מדבר, האט געזאגט אז היינט אנטלויפט מען אין ישיבה. אויך אין ישיבה דארף מען וויסן פון וועמען צו אנטלויפן, בפרט פון א קביעות פון ליצנות, וואס רייסט אויס די אמונה.

  11. 1:02:46 פאליטיק, אהבת חברים און א תפילה צום סוף

    דער משגיח ווארנט פון זיך מישן אין פאליטיק און מחלוקת, און רופט צו אהבת חברים, גוטע חברים וואס העלפן און שטארקן איינער דעם אנדערן, א יסוד וואס דער בעל שם טוב און דער אריז"ל האבן איינגעפלאנצט, און א רפואה קעגן די כוחות פון שבעה עשר בתמוז. ער פארענדיגט מיט א תפילה אויף בנין ירושלים.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שכחה, דער תמיד און א ריח ניחוח

1:01

דער משגיח עפנט מיט שבעה עשר בתמוז. די גמרא זאגט אז דורך שבירת הלוחות איז געקומען שכחה, און רש"י ערקלערט אז די ערשטע לוחות זענען געגעבן געווארן אז מ'זאל נישט פארגעסן. דערפאר, ווען מען ענדיגט די תורה, הייבט מען ווידער אן בראשית, און דערפאר זאגט ער איבער זאכן וואס דער עולם האט שוין געהערט. א,ב

2:56

איינע פון די פינף זאכן וואס זענען געשען דעם טאג איז אז דער תמיד איז בטל געווארן. ווייל די גמרא זאגט אז תפילות כנגד תמידים תקנום, איז א איד וואס דאוונט מקריב דעם תמיד, וואס זיין תכלית איז געווען "אשה ריח ניחוח לה'". פרעגט דער משגיח ווי אזוי אונזערע תפילות קענען צושטעלן דעם ריח ניחוח וואס פעלט. ג,ד,ה

די תיבה פון תפילה קעגן דעם מבול

6:57

דער משגיח רופט זיך נאר א באס דרייווער וואס פירט גרעסערע פאסאזשירן, און ברענגט דעם בעל שם טוב אויף "צוהר תעשה לתיבה" און "בא אתה וכל ביתך אל התיבה": מען דארף אריינגיין אין דער תיבה, דאס ווארט פון דאווענען, מיט אלעס וואס מען האט. רבי שרגא פייוול מענדלאוויטש האט געזאגט אז דער בעל שם טוב האט דאס נישט סתם אויפגעהאנגען אויף א פסוק: די וועלט איז א מבול פון תאוות, און תפילה איז די תיבת נח. ו,ז

10:45

צדיקים האבן געזאגט אז פאר משיח וועט קומען א מבול פון אפיקורסות, און תפילה ראטעוועט אויך דערפון. דורכן תרגום יונתן ווייזט דער משגיח אז עמלק האט אנגעפאלן די שוואכע נשמות פון שבט דן בקצה המחנה, א רמז אויף די נידריגסטע נשמות פון די לעצטע דורות, און די שמירה קעגן עמלק איז אריינגיין אין דער תיבה. דאס זעלבע, לייגט ער צו, קען מען זאגן אויף תורה. ח

תורה און תפילה, און פארוואס מען לאכט פון דאווענען

12:38

תורה, ערקלערט דער משגיח, איז מזכך דעם מוח, און תפילה איז עבודה שבלב, מען רעדט צום רבונו של עולם, דערפאר איז גרינגער צו פילן ביי תפילה. ווי דער תניא זאגט, האבן די תנאים נישט געהאט דעם לאנגן סדר פון דאווענען וואס מיר האבן. ער דערציילט ווי בחורים וואס האבן אין קעמפ געדאוונט ווארעם אין סטאלין, האבן שפעטער געבעטן א בית המדרש פאר זיך כדי ווייטער אזוי צו דאווענען, און אזוי איז ער געשאפן געווארן. י

16:11

תורה און תפילה זענען צוויי פון די זאכן וואס די גמרא זאגט אז זיי דארפן חיזוק, און זיי דארפן איינס דאס אנדערע, ווי רבי אהרן פון קארלין האט געלערנט. פונדעסטוועגן גיט מען כבוד פאר א גרויסן לערנער, און פון איינעם וואס דאוונט לענגער לאכט מען. די גמרא אויף "כרום זלות" האט עס שוין געזאגט: תפילה שטייט ברומו של עולם, און מענטשן זענען עס מזלזל. כ,ל,מ,נ

דער רמב"ן סוף פרשת בא

21:18

דער משגיח לערנט דעם רמב"ן סוף פרשת בא: אלע מצוות זענען כדי צו ברענגען דעם מענטש צו אמונה און צו מודה זיין צו זיין באשעפער, און דאס איז די כוונה פון דער בריאה. די כוונה פון בתי כנסיות איז אז מענטשן זאלן זיך צוזאמענקומען און זאגן פארן אייבערשטן "בריותיך אנחנו". דערפאר, ברענגט דער רמב"ן, דארף תפילה א קול: מיט עזות איז מען מנצח דעם יצר הרע. ס

פארוואס מען דאוונט הויך

25:04

די וואס לאכן פון הויך דאווענען שרייען אליין ביי נעילה, און דער משגיח וויל אז יעדע תפילה זאל זיין א נעילה. רבי אהרן פון קארלין האט געזאגט אז נאר צדיקים קענען דאווענען שטיל; אנדערע מוזן איבערשרייען דעם יצר הרע. דער באיאנער רבי האט געזאגט אז היינט מוז מען דאווענען הויך מיט התלהבות, אנישט נעמט דער יצר הרע דעם דרייווער'ס פלאץ.

די בריוו פונעם בעל התניא וועגן דאווענען

28:33

דער משגיח לערנט א בריוו פונעם בעל התניא: וואכנטאג זאל דאס דאווענען נעמען בערך א שעה און א האלב; בעלי עסקים טארן נישט דרוקן דעם בעל תפילה, ווייל אפילו ווען מען בעט אים פאמעלעך גייט עס אריבער אין יאגעניש; די וואס דאווענען לאנג און הויך זאלן שטיין ארום אים; און שבת זאל מען דאווענען נאך לענגער. צ

31:03

אין אן אנדער בריוו בעט ער אז די וואס מוזן פריער אוועקגיין זאלן נישט פארקירצן דאס דאווענען פון אנדערע. די גמרא זאגט אז דער וואס איז מאריך בתפילתו מאריכין לו ימיו, און דאס האט דער חתם סופר געענטפערט א חבר וואס האט געזאגט אז אין דער צייט פון זיין שמונה עשרה וואלט ער געקענט לערנען א סימן. בחורים, לייגט דער משגיח צו, זאלן נישט קומען שפעט אין ישיבה צוליב דאווענען, אבער דער עיקר דאווענען געהערט מיטן ציבור. ק,ר

34:16

אין די צייטן פון משנה און גמרא איז דער עיקר געווען תורה; אבער רבי חיים ויטאל ברענגט פונעם אריז"ל אז אין עקבתא דמשיחא איז דער עיקר תפילה. דער בעל התניא שרייט אז מ'זאל זאגן פסוקי דזמרה צוזאמען, ווארט ביי ווארט, אן שמועסן. ק

רבי אהרן קארלינער און רבי יונתן אייבעשיץ

38:04

ווען חסידות האט זיך אנגעהויבן, האבן מתנגדים גערופן רבי אהרן פון קארלין צו א בית דין ווייל ער שרייט ביים דאווענען. ווען מען האט אים געפרעגט פארוואס ער שרייט, האט ער געענטפערט אז ווען דאס הויז ברענט שרייט מען, און ביים דאווענען ברענט אונזער הויז.

40:03

רבי יונתן אייבעשיץ שרייבט אין דער הקדמה פון יערות דבש אז די יונגעלייט האבן געלאכט פון זיין לאנגע שמונה עשרה. דער משגיח מערקט אן אז פון זיין לערנען האבן זיי קיינמאל נישט געלאכט, און פונדעסטוועגן האט ער געשריבן אז זיין חלק פון כל עמלו איז ווען ער שטייט פארן אייבערשטן אין תפילה. ש

שפעט קומען

43:18

די גמרא סוף סוכה דערציילט אז מ'האט פארמאכט די טבעת פון משמר בלגה, און זיי האבן געמוזט בארגן פון אנדערע כהנים; רש"י ערקלערט אז שפעט קומען איז א סימן אז די עבודה איז נישט חביב. דער משגיח פארגלייכט עס מיט א בייפאס: זייער הארץ, די עבודה שבלב, איז פארשטאפט געווארן. ת,אא

46:54

פון מאיר עיני הגולה, וואס דער אמרי אמת האט באשטעטיגט אז אלץ דארט איז אמת, דערציילט ער אז א נשמה איז געקומען צום חידושי הרי"ם אויף א תיקון נאכן ליכט צינדן, צו שפעט, ווייל ביים לעבן איז זי געקומען שפעט צום דאווענען. דער וואס קומט דא אין צייט, זאגט ער, קומט אויבן אין צייט. אב

די היכלות פון דאווענען מיטן ציבור

49:56

ביי חסידים זאגט מען יעדן קאפיטל פסוקי דזמרה צוזאמען. דוד המלך האט געארבעט א גאנץ לעבן אויף תהלים, און יעדער קאפיטל איז א היכל וואס ער האט געעפנט; דער וואס זאגט עס מיטן ציבור גייט מיט זיי אריין. דער בעל שם טוב זאגט אז יעדעס ווארט איז א היכל, דערפאר זאגט מען ביי וויכטיגע ערטער ווי שירת הים ווארט ביי ווארט מיטן עולם.

52:41

שירת הים מיט כוונה איז א ביליגע סגולה וואס ברענגט מחילה. דער תולדות יעקב יוסף ברענגט פונעם בעל שם טוב אז דער גלות איז לאנג ווייל מען איז נישט מאריך אין אהבה רבה. אין אמת ויציב ליגן גרויסע יסודות פון אמונה, און די גמרא זאגט אז דער וואס זאגט עס נישט איז נישט יוצא. אג,אד

55:20

נאך שמונה עשרה קומט אראפ די שפע; אוועקגיין דעמאלט איז ווי איינער וואס באצאלט פאר א זייגער און גייט ארויס אן אים. דער שומר אמונים זאגט אז א שליח ציבור קען זיין א דוד אדער א ירבעם, לויט צי ער הייבט דעם עולם, און די גרויסע הכנה צום דאווענען איז לערנען פריער. אה

אנטלויפן אין ישיבה

58:30

דער משגיח שילדערט די נייע יצר הרע'ס פון די נייע המצאות, און די סכנה אין גאס. דער סאטמארער רב, לויטן רמב"ם אז מ'זאל אנטלויפן פון א שלעכטע סביבה אפילו אין מדבר, האט געזאגט אז היינט אנטלויפט מען אין ישיבה. אבער אויך אין ישיבה דארף מען וויסן פון וועמען צו אנטלויפן, בפרט פון א קביעות פון ליצנות, וואס רייסט אויס די אמונה. או

פאליטיק, אהבת חברים און א תפילה צום סוף

1:02:59

דער משגיח ווארנט פון זיך מישן אין פאליטיק און מחלוקת. ער רופט צו אהבת חברים, חברים ווי קינדער פון איין טאטן, א יסוד וואס דער בעל שם טוב און דער אריז"ל האבן איינגעפלאנצט; "שבת אחים גם יחד" איז די רפואה קעגן די כוחות פון דעם טאג. ער פארענדיגט מיט א תפילה אויף בנין ירושלים. אז

מראי מקומות

תורה

  1. ה לכאורה Bamidbar 28:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:56
  2. ו Bereishis 6:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:57
  3. ז Bereishis 7:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:57
  4. ט Shemos 17:8 11:43 טעקסט מפתח

נביאים

  1. ע לכאורה Yonah 3:8 23:37 מפתח

כתובים

  1. מ Tehillim 12:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:11
  2. אז Tehillim 133:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:59

תרגום

  1. ח לכאורה Targum Yonasan on Devarim 25:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:45

משנה

  1. ג Mishnah Taanis 4:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:56

תלמוד בבלי

  1. א Eruvin 54a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01
  2. ד Berachos 26b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:56
  3. כ Berachos 32b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:11
  4. נ Berachos 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:11
  5. ר Berachos 54b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:03
  6. ת Sukkah 56b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:18
  7. אד Berachos 12a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:41

תלמוד ירושלמי

  1. פ Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) 23:48 מפתח

ראשונים

  1. ב לכאורה Rashi on Shemos 31:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01
  2. ס Ramban on Shemos 13:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:18
  3. אא לכאורה Rashi on Sukkah 56b מפתח אינעם אויסשרייב: 43:18
  4. או Rambam Hilchos De'os 6:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 58:30

אחרונים און חסידות

  1. י Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:38
  2. ל Beis Aharon (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:11
  3. ש לכאורה Yaaros Devash, introduction מפתח אינעם אויסשרייב: 40:03
  4. אג Toldos Yaakov Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 52:41
  5. אה Shomer Emunim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 55:20

אנדערע

  1. צ Letters of the Ba'al HaTanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:33
  2. ק Letters of the Ba'al HaTanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:03, 34:16
  3. אב Meir Einei HaGolah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 46:54

עיקרי הדברים

  1. 3:04 ווייל דער תמיד איז בטל געווארן, שטייט די תפילה אויף זיין פלאץ, און דערפאר דארף א אידס דאווענען אליין זיין א "ריח ניחוח" פארן רבונו של עולם.
  2. 7:58 תפילה איז די תיבת נח: די וועלט איז א מבול פון תאוות, און פאר משיח א מבול פון אפיקורסות, און מען ווערט געראטעוועט אז מען גייט אריין אין די ווערטער פון דאווענען מיטן גאנצן מענטש.
  3. 16:56 תורה און תפילה דארפן איינס דאס אנדערע, אבער מענטשן גיבן כבוד פאר לערנען און לאכן פון לאנג דאווענען, וואס די גמרא רופט א זאך וואס שטייט אין די הויכן פון דער וועלט און מען איז עס מזלזל.
  4. 21:34 לויטן רמב"ן איז די כוונה פון דער בריאה און פונעם בית הכנסת אז מענטשן זאלן זיך צוזאמענקומען און זאגן פארן אייבערשטן אז זיי זענען זיינע באשעפענישן, דערפאר דארף תפילה א קול.
  5. 28:47 על פי די בריוו פונעם בעל התניא לערנט דער משגיח אז דאס דאווענען דארף נעמען צייט, פסוקי דזמרה זאגט מען צוזאמען מיטן ציבור, און מען טאר נישט יאגן דעם בעל תפילה.
  6. 50:22 יעדער קאפיטל און יעדעס ווארט פון דאווענען איז א היכל אין הימל, און דער וואס זאגט עס צוזאמען מיטן ציבור גייט אריין מיט זיי אין דעם היכל.
  7. 1:00:18 אין די נייע נסיונות פון היינט איז די ישיבה דער ארט וואו מען קען אנטלויפן, און אין איר דארף מען אנטלויפן פון ליצנות און פאליטיק און זיך האלטן ביי אהבת חברים.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:40 פארוואס הייבט מען אן ווידער בראשית ווען מען ענדיגט די תורה?

    תירוץ: 1:49 ווייל זינט שבירת הלוחות איז דא שכחה, דערפאר הייבט מען אן נאכאמאל אויף חזרה, און יעדעס יאר, ווייל א יאר איז א שיעור נאך וועלכן מען פארגעסט.

  2. קשיא: 8:41 פארוואס האט דער בעל שם טוב אויפגעהאנגען זיין ווארט וועגן דאווענען אויפן פסוק פון דער תיבה?

    תירוץ: 9:03 ווייל די וועלט איז א מבול פון תאוות, און תפילה איז די תיבה וואו מען ראטעוועט זיך דערפון.

  3. קשיא: 18:36 פארוואס גיט מען כבוד פאר איינעם וואס לערנט אסאך, און פון איינעם וואס דאוונט לענגער לאכט מען?

    תירוץ: 18:46 די גמרא האט עס שוין געזאגט: תפילה איז פון די דברים העומדים ברומו של עולם ובני אדם מזלזלין בהם.

  4. קשיא: 24:44 פארוואס דארף מען דאווענען הויך?

    תירוץ: 23:57 דורכן רמב"ן דארף תפילה א קול, "חוצפה נצח לבישא"; חוץ פון צדיקים מוז א מענטש איבערשרייען דעם יצר הרע, וואס שרייט אויך.

  5. קשיא: 43:58 פארוואס איז משמר בלגה באשטראפט געווארן?

    תירוץ: 44:10 ווייל זיי זענען געקומען שפעט צו דער עבודה, א סימן אז זי איז זיי נישט חביב געווען.

  6. קשיא: 48:32 פארוואס איז די נשמה געקומען צום חידושי הרי"ם צו שפעט?

    תירוץ: 48:37 ווייל ביים לעבן פלעגט זי קומען שפעט צום דאווענען; דער וואס קומט נישט אין צייט דא, קומט אויך אויבן שפעט.

מעשיות

  1. 14:09 ווי אזוי דער בית המדרש האט זיך אנגעהויבן

    דער משגיח דערמאנט אז די בחורים אין קעמפ האבן געפעלט א גוט דאווענען, האבן זיי געדאוונט אין סטאלין, וואו מען האט געדאוונט זייער ווארעם און א שעה און א האלב לענגער. ווען זיי זענען אוועק פון קעמפ האט זיי דאס געפעלט, און זיי האבן געבעטן א בית המדרש פאר זיך כדי ווייטער צו דאווענען ווי אין קעמפ; אזוי איז ער געשאפן געווארן, און דערפאר רעדט ער כסדר וועגן דאווענען.

  2. 26:54 הויך דאווענען אין באיאן

    ווען מען איז געקומען קיין באיאן אויף א וואכנטאג'דיג דאווענען, האט מען געזען אז מען דאוונט דארט הויך מיט התלהבות, און מען האט געפרעגט צי דאס איז ריכטיג. מען האט געענטפערט אז דער באיאנער רבי האט געזאגט אז היינט קען מען נישט דאווענען ווי אמאל; מען מוז דאווענען הויכער מיט התלהבות, אנישט נעמט דער יצר הרע דעם דרייווער'ס פלאץ.

    אין דער מעשה: דער באיאנער רבי

  3. 31:58 דעם חתם סופר'ס לאנג דאווענען

    ווען דער חתם סופר איז געווען א בחור אין ישיבה האט ער לאנג געדאוונט. א חבר האט אים געזאגט אז אין דער צייט פון זיין שמונה עשרה וואלט ער געקענט לערנען א סימן שולחן ערוך. האט ער געענטפערט אז דער וואס איז מאריך בתפילתו מאריכין לו ימיו, וועט מען אים די צייט צוריקגעבן.

    אין דער מעשה: דער חתם סופר

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  4. 37:58 רבי אהרן קארלינער פארן בית דין

    ווען חסידות האט זיך אנגעהויבן, האבן מתנגדים וואס האבן געהאט טענות אויף רבי אהרן פון קארלין געמאכט א בית דין און אים גערופן, ווייל ער דאוונט הויך און שרייט. דער ראש בית דין איז געווען א רבי אברהם. ווען רבי אהרן איז אריינגעקומען האט ער אים הויך אנגעשריגן, און ווען מען האט געפרעגט פארוואס ער שרייט, האט ער געפרעגט וואס טוט מען ווען דאס הויז ברענט; מען שרייט. ביי זיין דאווענען, האט ער געזאגט, ברענט אונזער הויז, דערפאר שרייט ער.

    אין דער מעשה: רבי אהרן קארלינער, דער מעזריטשער מגיד

  5. 39:50 רבי יונתן אייבעשיץ'ס לאנגע שמונה עשרה

    אין א בריוו אין דער הקדמה פון יערות דבש שרייבט רבי יונתן אייבעשיץ אז דער עולם איז שוין געווען נאך עלינו און ער האט נאך געהאלטן אין מיטן שמונה עשרה, און די יונגעלייט האבן געלאכט פון אים. דער משגיח מערקט אן אז פון זיין לערנען און זיין גרויסן פלפול האט מען קיינמאל נישט געלאכט, נאר פון זיין דאווענען, און אז ער האט געשריבן אז זיין חלק פון כל עמלו איז די צייט ווען ער שטייט פארן אייבערשטן אין תפילה.

    אין דער מעשה: רבי יהונתן אייבשיץ, דער קעניגסבערגער רב

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  6. 46:27 די נשמה וואס איז געקומען צו שפעט

    דער אמרי אמת, דער זון פונעם שפת אמת, האט ווען מען האט אים געפרעגט באשטעטיגט אז אלץ וואס שטייט אין מאיר עיני הגולה איז אמת. איינע פון די זאכן וואס שטייען דארט איז אז יעדן ערב שבת האט דער חידושי הרי"ם זיך פארנומען מיט תיקון הנשמות, ביז די רביצין האט אנגעצונדן ליכט. איינמאל איז א נשמה געקומען נאכן ליכט צינדן, און ער האט איר געזאגט אז ער קען שוין גארנישט טאן; דאס איז געווען זיין לעצטער פרייטאג. דער משגיח ערקלערט אז זי איז געקומען שפעט ווייל ביים לעבן איז זי געקומען שפעט צום דאווענען.

    אין דער מעשה: דער חידושי הרי"ם, דער אמרי אמת, דער שפת אמת

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  7. 56:58 דער דברי חיים און דער שליח ציבור

    דער דברי חיים איז אמאל צוגעגאנגען צו א שליח ציבור אין מיטן דאווענען, אים אוועקגעשיקט און געשטעלט אן אנדערן, און אים געזאגט אז א שליח ציבור דארף הייבן דעם עולם.

    אין דער מעשה: דער דברי חיים, דער צאנזער רב

  8. 59:28 דער סאטמארער רב: היינט אנטלויפט מען אין ישיבה

    ווען דער סאטמארער רב איז געקומען באזוכן אין ארץ ישראל, האט ער גערעדט וועגן דעם רמב"ם אז אויב די סביבה איז שלעכט זאל מען זיך איבערציען אין אן אנדער שטאט, אן אנדער מדינה, און אויב ס'איז נישטא, אין מדבר. ער האט געפרעגט וואוהין אנטלויפט מען היינט, און געענטפערט אז היינט קען מען אנטלויפן אין ישיבה; דאס איז דער איינציגער ארט וואו מען קען נאך אנטלויפן.

    אין דער מעשה: דער סאטמארער רב, דער חזון איש, דער רמב"ם

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 8:32 דער משגיח ברענגט פון רבי שרגא פייוול מענדלאוויטש אז דער בעל שם טוב האט נישט סתם אויפגעהאנגען זיין ווארט וועגן דאווענען אויפן פסוק פון דער תיבה: די וועלט איז א מבול פון תאוות, און תפילה איז די תיבה וואס ראטעוועט דערפון.
  2. 11:13 עמלק טשעפעט זיך צו די שוואכע נשמות פון שבט דן בקצה המחנה, וואס זענען א רמז אויף די נידריגסטע נשמות פון די לעצטע דורות; די שמירה קעגן אים איז "בא אתה אל התיבה", אריינגיין אין תפילה.
  3. 17:58 פאר לערנען זענען דא אסאך מאטיוון, אויך אנערקענונג, און לאנג דאווענען ברענגט נאר חוזק; דאס איז פונקט וואס די גמרא מיינט ווען זי טייטשט "כרום זלות" אויף תפילה.
  4. 24:55 די וואס לאכן פון הויך דאווענען שרייען אליין ביי נעילה, ווייל זיי ווייסן אז דאס איז אן ערנסטער מאמענט; דער משגיח וויל אז יעדע תפילה זאל זיין א נעילה.
  5. 44:53 די פארמאכטע טבעת פון בלגה איז ווי א בייפאס: זייער עבודה שבלב איז פארשטאפט געווארן, דערפאר האבן זיי געמוזט באקומען פון אנדערע כהנים.
  6. 55:06 אוועקגיין גלייך נאך שמונה עשרה איז ווי איינער וואס באצאלט פאר א זייגער און גייט ארויס אן אים: די שפע קומט אראפ נאך שמונה עשרה, און מען דארף בלייבן כדי עס אהיימצונעמען.
  7. 1:05:24 אהבת חברים, "שבת אחים גם יחד", איז די רפואה קעגן די כוחות פון שבעה עשר בתמוז און שבירת הלוחות.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 33:37 דער משגיח זאגט אז דעם עיקר דאווענען, פסוקי דזמרה מיט שמונה עשרה, זאל מען דאווענען מיטן עולם, און בחורים זאלן נישט קומען שפעט אין ישיבה צוליב דעם.
  2. 48:51 דער משגיח זאגט אז מען דארף קומען אין צייט צום דאווענען, ווייל די וואס קומען דא אין צייט קומען אויך אויבן אין צייט.
  3. 57:36 דער משגיח זאגט אז די גרויסע הכנה צום דאווענען איז לערנען פארן דאווענען.
  4. 1:01:33 דער משגיח זאגט פאר בחורים אז זיי זאלן נישט מאכן קיין קביעות פון ליצנות, אוועקגיין פון א ארט פון ליצנות, און נישט האבן קיין שייכות מיט פאליטיק.
  5. 1:04:02 דער משגיח רופט צו אהבת חברים: גוטע חברים זאלן זיין ווי קינדער פון איין טאטן, און העלפן און שטארקן איינער דעם אנדערן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען בלגה, דוד המלך, דער אמרי אמת, דער באיאנער רבי, דער בעל התניא, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חידושי הרי"ם, דער חתם סופר, דער סאטמארער רב, דער רמב"ם, דער רמב"ן, דער שפת אמת, נח, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבי אהרן קארלינער, רבי חיים ויטאל, רבי יהונתן אייבשיץ

ערכים אהבת חברים, המאריך בתפילתו, ליצנות, מבול, נעילה, עבודה שבלב, עקבתא דמשיחא, פסוקי דזמרה, שבירת הלוחות, שכחה, שמונה עשרה, תיבה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט