פרקי אבות פרק ששי
תורה - מגלה סודות ללומד תורה לשמה' ת"ח משמח המקום והבריות' מלבשתו ענוה' ומרחקתו מן החטא' תורה מביא לומדיה לתיקונם' תורה למעלה מעוה"ז
קאטאלאג: שונות נומ׳ 13 פאקעט גייד ז׳ 35 תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח גייט דורך די מעלות פון א לומד תורה לשמה אין פרק ששי פון אבות, און ערקלערט אז די תורה הייבט א מענטש אויף העכער פון עולם הזה, צו דער "אכטער" מדריגה פון יובל, בינה און נדר, וואס באפרייט אים פון חטא און פון צרות.
דער משגיח לערנט די משנה פון כל העוסק בתורה לשמה ווארט ביי ווארט. דאס לערנען לשמה דעקט אויף די אהבת השם וואס איז באהאלטן ביי יעדן איד און ברענגט צו אהבת ישראל; די וועלט ווערט געשפייזט אין זכות פון צדיקים; און די תורה באקליידט א מענטש מיט ענוה. די תורה היט אים אפ פון חטא: דער אייזל פון רבי פנחס בן יאיר האט נישט געגעסן אומפארצענטע תבואה, און דער ישועות יעקב האט געשפירט אז א קוכן איז נישט כשר. זי ברענגט אים צו זיין תכלית און צו תיקון הנפש, אז ער זאל נישט דארפן צוריקקומען אין א גלגול. פונעם מהר"ל אויף תהלים י"ט בויט ער אויס אז די תורה געהערט צום "אכטן", העכער פון די זיבן טעג פון דער טבע: שבועות, די נשמה, יובל וואס דער שערי אורה רופט בינה, יום כיפור, שופר, מילה און נדר. מיטן רמב"ן אויף נדר און שבועה, מיטן נדר קעגן דעם כנעני, און מיטן בודק זיין די ציצית יעדן אינדערפרי, ווייזט ער ווי א איד בינדט זיך צו יענע העכערע וועלט ווען תפילה אליין ברעכט נישט דורך.
ענינים: תורה לשמה און התמדה · פרקי אבות · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע · דער כח און די מעלה פון תורה
סדר השיעור
-
0:00 תורה לשמה: אוהב את המקום ואוהב את הבריות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח עפנט די משנה פון כל העוסק בתורה לשמה און דעם פסוק אז אלע עשירות פון א מענטש איז גארנישט קעגן אהבה. ער ערקלערט אז די אהבת השם פון יעדן איד איז נאר צוגעדעקט, די תורה דעקט זי אויף, און אהבת ישראל איז דער מאס פון אהבת השם.
-
4:59 די וועלט ווערט געשפייזט דורך צדיקים; ענוה ווי א מלבוש שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט פון רבי חנינא בן דוסא און פון אדם הראשונס עבודה אין גן עדן אז די ברכה פון דער גאנצער וועלט קומט דורך אידן וואס לערנען און דינען דעם אייבערשטן, ווייל דער מענטש איז די נשמה פון דער וועלט. דערנאך ערקלערט ער אז די תורה באקליידט דעם לומד מיט ענוה, ווייל אמת'ע ענוה איז צו הויך צו דערגרייכן מיט יגיעה אליין.
-
9:56 דער אייזל פון רבי פנחס בן יאיר שטייט אינעם קאטאלאג
ביי "ומרחקתו מן החטא" ברענגט דער משגיח די גמרא פונעם אייזל פון רבי פנחס בן יאיר וואס האט נישט געוואלט עסן אומפארצענטע תבואה, און ערקלערט מיטן בעל שם טוב אז א מענטשנס עסן און פארמעגן זענען א חלק פון אים און קומען צו אים בהשגחה פרטית כדי ער זאל זיי מתקן זיין, ממילא שפרייט זיך זיין קדושה אויס אויף זיי.
-
15:26 דער קוכן פונעם ישועות יעקב; די תורה היט אפ איר לומד מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט ווי דער ישועות יעקב האט אויסגעמיטן א קוכן וואס האט זיך ארויסגעשטעלט אז ער איז נישט כשר, און ערקלערט אז מן השמים היט מען אפ דעם וואס לערנט לשמה. אזוי ווי די אשת חיל היט אפ איר מאן, אזוי היט די תורה אפ איר לומד, ווי דוד המלך האט געזאגט אז זיינע פיס האבן אים געפירט אין בית המדרש.
-
20:27 געשיקט אויף דער וועלט מיט א שליחות: "איכה" שטייט אינעם קאטאלאג
ביי "ומקרבתו לידי זכות" ערקלערט דער משגיח אז א מענטש קומט אויף דער וועלט מיט א שליחות, און דערציילט ווי דער בעל התניא האט מסביר געווען דעם אייבערשטנס פראגע צו אדם הראשון "איכה" אלס א פראגע צו יעדן מענטש וואו ער האלט אין זיין וועלט. די תורה דערמאנט א מענטש אז ער איז דא נאר א גאסט, און ווייזט יעדן זיין אייגענעם וועג.
-
26:07 די תורה ברענגט תיקון הנפש שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס אלימלך איז באשטראפט געווארן פארן ארויסגיין פון ארץ ישראל, און ענטפערט אז זיין תיקון האט געקענט קומען דורך תורה. מיטן מהר"ל אויף תהלים י"ט ווייזט ער אז די תורה, דער אכטער פסוק, איז העכער פון טבע און "משיבת נפש", און מיטן בני יששכר אז דער וואס האט נישט מקיים געווען אלע מצוות מוז צוריקקומען.
-
29:27 ספירה, שבועות און דער עולם השמיני שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רופט די וועלט א יריד וואו מען קויפט איין וואס מען דארף מיטנעמען צום עולם הבא, און ערקלערט אז געוויסע מצוות און זמנים ברענגען אראפ דעם עולם השמיני, וואס איז העכער פון בריאה. די תורה איז איינע פון זיי, דערפאר גייט קאפיטל קי"ט אין תהלים אכט מאל דורכן אלף בית, און שבועות, נאך זיבן וואכן פון מזכך זיין די מידות, ברענגט אראפ דעם הימל אויף דער ערד.
-
34:12 דער שורש פון דער נשמה: יובל און בינה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די נשמה קומט פונעם עולם השמיני, און פון דער הפטרה "ועל יובל ישלח שרשיו" אז יובל טייטשט דער קוואל. די תורה איז דער שורש פון יובל און פון חירות; דער שערי אורה רופט בינה יובל, און אין יובל קערט זיך יעדער צוריק צו זיין פעלד אין ארץ ישראל, צו זיין שורש.
-
38:25 קיין איד גייט נישט פארלוירן: פארקויפט צו עבודה זרה שטייט אינעם קאטאלאג
פונעם פסוק פון א איד וואס ווערט פארקויפט "לעקר משפחת גר", וואס רש"י טייטשט פארקויפט צו דער עבודה זרה אליין, לערנט דער משגיח אז אפילו א נשמה וואס איז פארקויפט צום שטן איז נאר פארקויפט ביז יובל. דער אייבערשטער לאזט זי נישט דארט; די עבודה זרה וועט מוזן ארויסגעבן יעדע אידישע נשמה וואס זי האט איינגעשלונגען, און זי מוז אויסגעלייזט ווערן.
-
41:59 די נעמען פון יובל: גאולה, כיפורים, שופר, נדר שטייט אינעם קאטאלאג
לויטן שערי אורה ערקלערט דער משגיח די נעמען פון יובל: גאולה (יציאת מצרים, וואס ווערט דערמאנט פופציג מאל), כיפורים (יום כיפור, ווען אידן לעבן ווי אין עולם הבא), דער שופר וואס צעברעכט די שווערע מידת הדין פון ראש השנה, און מילה און רפואה ביים אכטן. דער לעצטער נאמען איז נדר, וואס הייבט א מענטש אויף העכער פון זיינע צרות, ווי יעקב האט געמאכט א נדר אין זיין צרה, און כל נדרי גרייט צו א מענטש זיך צו בינדן מיט יום כיפור.
-
48:59 דער רמב"ן אויף נדר און שבועה; ציצית שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט דעם רמב"ן אין פרשת מטות: א שבועה איז "בה'" און א נדר "לה'", ווייל שבועה קומט פון שבע, די זיבן פון עולם הזה, און א נדר גרייכט צו בינה, העכער פון דעם. ער לייגט צו אז ציצית, דער חלק פונעם בגד וואס ווארעמט נישט, דערמאנט א מענטש אין דעם וואס איז העכער פון טבע, און אז אזעלכע זאכן באפרייען אים פון צרות וואו תפילה העלפט נישט.
-
54:07 דער נדר קעגן דעם כנעני; בודק זיין די ציצית שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט פארוואס מען ליינט פרשת מטות מיט די דינים פון נדרים אין די דריי וואכן, און פארוואס אידן האבן געמאכט א נדר נאר אין דער מלחמה מיטן כנעני, ווען תפילה האט נישט געקענט העלפן. דערנאך ענטפערט ער פארוואס די פוסקים זאגן צו בודק זיין די ציצית יעדן אינדערפרי: פארן מלחמה פון דאווענען בינדט מען זיך צום אכטן דורך די אכט פעדעם, און ציצית איז פארבונדן מיט גאולה, ווי די גמרא אין ברכות ווייזט.
דער שיעור, אויסגעשריבן
תורה לשמה: אוהב את המקום ואוהב את הבריות
דער משגיח עפנט די משנה פון כל העוסק בתורה לשמה. ביים פסוק אז ווער עס גיט אוועק זיין גאנץ פארמעגן פאר אהבה וועט מען אים אויסלאכן, ברענגט ער א משל פון א קונה וואס באט פעני פאר א טייערן קאר. יעדער איד האט ליב דעם רבונו של עולם, ערקלערט ער, נאר די אהבה איז צוגעדעקט, און די תורה דעקט זי אויף. צדיקים האבן געזאגט אז מיט אהבת ישראל מעסט מען אהבת השם, און דער לומד לשמה מאכט נחת דעם אייבערשטן ווי א קינד דעם טאטן. א,ב
די וועלט ווערט געשפייזט דורך צדיקים; ענוה ווי א מלבוש
תורה לשמה איז אויך משמח די בריות. די גאנצע וועלט איז געשפייזט געווארן בזכות רבי חנינא בן דוסא, און אדם הראשון איז אריינגעשטעלט געווארן אין גן עדן "לעבדה ולשמרה". דער מענטש איז די נשמה פון דער וועלט, ווי ס'שטייט אין נפש החיים, ממילא ברענגט די עבודה פון א איד אראפ ברכה פאר אלעמען. דערנאך באקליידט אים די תורה מיט ענוה: אמת'ע ענוה איז צו הויך צו פארדינען מיט יגיעה, דערפאר קומט זי צו אים ווי א מלבוש. ד,ה,ז
דער אייזל פון רבי פנחס בן יאיר
ביי "ומרחקתו מן החטא" ברענגט דער משגיח די גמרא פון רבי פנחס בן יאיר, וועמענס אייזל האט נישט געוואלט עסן אומפארצענטע תבואה. אז א צדיק היט זיך פארשטייט מען, זאגט ער, אבער א אייזל? ער ערקלערט מיטן בעל שם טוב אז אלץ וואס א מענטש באנוצט זיך איז א חלק פון אים: יעדעס שטיקל ברויט קומט בהשגחה פרטית צו דעם וואס עס געהערט צו אים, כדי ער זאל עס מתקן זיין דורך עסן מיט ברכות. א מענטשנס בהמה איז א התפשטות פון זיין נשמה, ממילא האט די קדושה פונעם צדיק דערגרייכט אויך אים. ט
דער קוכן פונעם ישועות יעקב; די תורה היט אפ איר לומד
דער משגיח דערציילט פונעם ישועות יעקב, וואס מען האט אים דערלאנגט א קוכן, און אנשטאט מאכן א ברכה האט ער אלעמאל אנגעהויבן א פלפול, ביז עס האט זיך ארויסגעשטעלט אז דער קוכן איז געבאקן אין א פלייש'יגער פאן. ער האט געזאגט אז ס'איז נישט קיין רוח הקודש: דער קוכן האט אים געשפריצט אין פנים, און אזא חוצפה'דיגער קוכן קען נישט זיין כשר. דער וואס לערנט לשמה ווערט אפגעהיט מן השמים, ערקלערט דער משגיח, אזוי ווי די אשת חיל היט אפ איר מאן, און ווי דער מדרש ברענגט אז דוד המלכס פיס האבן אים געפירט אין בית המדרש. כ,מ
געשיקט אויף דער וועלט מיט א שליחות
ביי "ומקרבתו לידי זכות" ערקלערט דער משגיח אז א מענטש איז געשיקט אויף דער וועלט מיט א שליחות, ווי דער אנהייב פון מסילת ישרים. ער דערציילט אז א שר האט געפרעגט דעם בעל התניא פארוואס דער אייבערשטער פרעגט אדם הראשון "איכה"; האט ער געענטפערט אז דער אייבערשטער פרעגט יעדן מענטש וואס ער טוט אין זיין וועלט. מען איז נישט געקומען אהער צוליב א קאריערע אדער פארוויילונג, נאר צו דינען דעם רבונו של עולם; די תורה דערמאנט אים דאס און ווייזט יעדן זיין אייגענעם וועג. ע,פ
די תורה ברענגט תיקון הנפש
דער משגיח פרעגט פארוואס אלימלך איז באשטראפט געווארן פארן ארויסגיין פון ארץ ישראל, און ענטפערט אז ער האט געקענט דערגרייכן זיין תיקון דורך תורה. פונעם מהר"ל ווייזט ער אז תהלים י"ט רעדט זיבן פסוקים פון טבע און אינעם אכטן פון תורה, וואס איז "משיבת נפש": די תורה, העכער פון טבע, מאכט שלם א מענטש אז ער זאל נישט דארפן צוריקקומען אין א גלגול. ק
ספירה, שבועות און דער עולם השמיני
די וועלט, זאגט דער משגיח, איז א יריד וואו מען קויפט איין וואס מען דארף צוריקברענגען צום עולם הבא, וואס רבי נחמן פון ברסלב האט געווארנט נישט צו פארגעסן. געוויסע מצוות ברענגען אראפ דעם עולם השמיני, העכער פון די שבעת ימי בראשית; די תורה איז איינע פון זיי, דערפאר גייט קאפיטל קי"ט אין תהלים אכט מאל דורכן אלף בית. שבועות, נאך זיבן וואכן פון מזכך זיין די מידות, ברענגט אראפ דעם הימל אויף דער ערד, ווי דער קאצקער האט געטייטשט אז די ערד איז געגעבן צום מענטש כדי ער זאל דערפון מאכן הימל. ש,ת
דער שורש פון דער נשמה: יובל און בינה
קיין איד גייט נישט פארלוירן
פונעם פסוק פון א איד וואס ווערט פארקויפט "לעקר משפחת גר", וואס רש"י טייטשט די עבודה זרה אליין, לערנט דער משגיח אז קיין איד גייט נישט פארלוירן. אפילו א נשמה וואס איז פארקויפט צום שטן איז נאר פארקויפט ביז יובל; די עבודה זרה מוז ארויסגעבן יעדע אידישע נשמה וואס זי האט איינגעשלונגען, און זי וועט אויסגעלייזט ווערן. אה,או
די נעמען פון יובל: גאולה, כיפורים, שופר, נדר
דער שערי אורה גיט יובל נאך נעמען. עס הייסט גאולה, און יציאת מצרים ווערט דערמאנט פופציג מאל אין דער תורה. עס הייסט כיפורים: יום כיפור עסט מען נישט און מען טרינקט נישט, און מען פירט זיך ווי אין עולם הבא, ווייל די נשמה איז איינגעווארצלט אין יובל. דער שופר וועקט אויף דעם יובל העליון און צעברעכט די שווערע מידת הדין פון ראש השנה, און מילה אויפן אכטן טאג געהערט צו דער זעלבער מדריגה. אג
דער רמב"ן אויף נדר און שבועה; ציצית
דער משגיח לערנט דעם רמב"ן אין פרשת מטות: א שבועה איז "בה'", ווי "כאשר נשבעתי לך בה'", אבער א נדר איז "לה'". שבועה קומט פון שבע, די זיבן פון עולם הזה, וואו מען שווערט ביי דער אלקות וואס געפינט זיך דא, און א נדר גרייכט צו בינה, העכער פון די שבעת ימי בראשית. אזוי אויך ציצית, דער חלק פונעם בגד וואס ווארעמט נישט, דערמאנט א מענטש אין דעם וואס איז העכער פון טבע. אנ,אס
דער נדר קעגן דעם כנעני; בודק זיין די ציצית
פרשת מטות מיט די דינים פון נדרים ליינט מען אין די דריי וואכן כדי מעורר צו זיין ישועות אין א צייט פון צרות, און קעגן דעם כנעני מלך האבן אידן געמאכט א נדר ווייל תפילה האט דארט נישט געקענט העלפן. דערנאך פרעגט דער משגיח פארוואס די פוסקים פארלאנגען צו בודק זיין די ציצית יעדן אינדערפרי, אז זיי ווערן זעלטן צעריסן. ער ענטפערט אז פארן מלחמה פון דאווענען בינדט מען זיך דורך די אכט פעדעם צום עולם השמיני; ציצית געהערט צו גאולה, ווי די גמרא אין ברכות ווייזט. אפ,אק
מראי מקומות
תורה
- ה Bereishis 2:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:29
- ו לכאורה Bereishis 6:12 6:09 מפתח
- ח לכאורה Bamidbar 13:23 6:45 מפתח
- פ לכאורה Bereishis 3:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:49
- אא לכאורה Devarim 11:21 34:56 מפתח
- אד לכאורה Vayikra 25:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:18
- אה לכאורה Vayikra 25:47 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:38
- אט לכאורה Vayikra 25:54 41:54 מפתח
- אי לכאורה Vayikra 25:9 43:25 מפתח
- אמ לכאורה Bereishis 28:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 46:32
- אפ לכאורה Bamidbar 21:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 54:12
נביאים
כתובים
- ב לכאורה Shir HaShirim 8:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:36
- כ לכאורה Mishlei 31:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:16
- ל לכאורה Mishlei 31:21 19:14 מפתח
- נ לכאורה Mishlei 3:26 19:54 מפתח
- צ לכאורה Tehillim 119:19 23:46 מפתח
- ק לכאורה Tehillim 19:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:22
- ש לכאורה Tehillim ch. 119 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:13
- ת לכאורה Tehillim 115:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:13
- אע לכאורה Mishlei 8:22 50:37 מפתח
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
ראשונים
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 3:34 יעדער איד האט א נאטירליכע אהבה צום רבונו של עולם וואס איז נאר צוגעדעקט, און תורה לשמה דעקט זי אויף; דערפון קומט אהבת ישראל, וואס איז א מאס פאר אהבת השם.
- 10:56 די תורה היט אפ דעם לומד פון חטא אזוי ווייט אז אפילו זיינע פארמעגנס, וואס זענען א התפשטות פון זיין נשמה, ווערן אפגעהיט, ווי ביים אייזל פון רבי פנחס בן יאיר.
- 20:49 א מענטש איז געשיקט געווארן אויף דער וועלט מיט א שליחות צו דינען דעם רבונו של עולם און מתקן זיין זיין נפש; די תורה דערמאנט אים אין דעם תכלית, אז ער זאל נישט דארפן צוריקקומען אין א גלגול.
- 27:31 די תורה געהערט צום "אכטן", א וועלט העכער פון די שבעת ימי בראשית; דערפאר איז זי דער אכטער פסוק אין תהלים י"ט, און שבועות, די נשמה און יובל האבן אלע די זעלבע מדריגה.
- 38:21 יובל, דער שורש פון יעדער אידישער נשמה, איז ערב אז קיין איד גייט נישט פארלוירן: אפילו איינער וואס איז פארקויפט צו עבודה זרה מוז אויסגעלייזט ווערן און צוריקקומען צו זיין שורש.
- 50:32 א נדר גרייכט העכער ווי א שבועה: א שבועה איז "בה'", אינערהאלב די זיבן פון עולם הזה, און א נדר איז "לה'", צו בינה העכער פון דעם; דערפאר קענען נדר, שופר און ציצית ברענגען א ישועה וואו תפילה דערגרייכט נישט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 10:46 אז א צדיק היט זיך פון איסור פארשטייט מען, אבער פארוואס זאל זיין אייזל נישט עסן אומפארצענטע תבואה?
תירוץ: 11:02 א מענטשנס פארמעגנס זענען א חלק פון אים און א התפשטות פון זיין נשמה, ממילא האט זיך די קדושה פון רבי פנחס בן יאיר אויסגעשפרייט אפילו אויף זיין בהמה.
-
קשיא: 22:52 פארוואס האט דער אייבערשטער געפרעגט אדם הראשון "איכה" אויב ער ווייסט?
תירוץ: 23:09 דער בעל התניא האט געענטפערט אז דאס איז א פראגע צו יעדן מענטש: וואו האלטסטו אין דיין וועלט, און ווייסטו אז דו ביסט געשיקט געווארן מיט א שליחות?
-
קשיא: 26:22 פארוואס איז אלימלך באשטראפט געווארן פארן ארויסגיין פון ארץ ישראל, אז דורך דעם איז געקומען רות און די מלכות בית דוד?
תירוץ: 26:41 ער האט געקענט אויפטון דעם תיקון דורך תורה; וואס ער האט געדארפט גיין איז א סימן אז זיין תורה איז נישט געווען אין גאנצן שלם, און פון אזא צדיק האט מען דאס געמאנט.
-
קשיא: 27:23 פארוואס רעדט תהלים י"ט זיבן פסוקים פון טבע און ערשט אינעם אכטן פון תורה?
תירוץ: 27:42 לויטן מהר"ל זענען די זיבן קעגן דער וועלט פון טבע, און די תורה, וואס איז העכער פון טבע, געהערט צום אכטן.
-
קשיא: 49:40 פארוואס זאגט מען ביי א שבועה "בה'" און ביי א נדר "לה'"?
תירוץ: 50:18 א שבועה, פון שבע, געהערט צו די זיבן פון עולם הזה, וואו מען שווערט ביי דער אלקות וואס איז דא; א נדר געהערט צום אכטן, בינה, און גייט ארויף, "לה'".
-
קשיא: 56:24 פארוואס זאגן די פוסקים צו בודק זיין די ציצית יעדן אינדערפרי, אז זיי ווערן זעלטן צעריסן?
תירוץ: 57:36 ס'איז אן עצה עמוקה: פארן מלחמה פון דאווענען בינדט מען זיך דורך די אכט פעדעם צו עפעס העכער פון דער וועלט, וואס ברענגט א ישועה וואו תפילה אליין דערגרייכט נישט.
מעשיות
-
10:19 דער אייזל פון רבי פנחס בן יאיר
רבי פנחס בן יאיר איז געקומען צו גאסט אויף א געוויסן ארט, און זיין אייזל האט נישט געוואלט עסן. ווען מען האט געפרעגט וואס איז מיטן אייזל, האט ער געזאגט אז אפשר איז די תבואה נישט פארצענטן, און אזוי איז טאקע געווען. דער משגיח מערקט אן אז א צדיק וואס היט זיך פון איסור פארשטייט מען, אבער אז א אייזל זאל זיך היטן איז א גרויסע מדריגה.
אין דער מעשה: רבי פינחס בן יאיר
-
16:01 דער ישועות יעקב מיטן קוכן
דער ישועות יעקב איז געקומען צו א געוויסן רב, און די רביצין האט אריינגעברענגט א פיינעם קוכן. יעדעס מאל ווען מען האט אים געבעטן מאכן א ברכה האט ער אנגעהויבן א פלפול, ביז איינער איז אריינגעלאפן און געזאגט אז דער קוכן איז געבאקן געווארן אין א פלייש'יגער פאן. דער בעל הבית האט געזאגט אז ער האט נישט געוואוסט אז דער ישועות יעקב האט רוח הקודש; האט ער געענטפערט אז עס איז נישט קיין רוח הקודש, נאר ווען ער האט אריינגעשניטן אינעם קוכן האט עס אים געשפריצט אין פנים, און ער האט פארשטאנען אז אזא חוצפה'דיגער קוכן קען נישט זיין כשר.
אין דער מעשה: דער ישועות יעקב
-
21:56 דער בעל התניא מיטן שר: "איכה"
איינער פון די שרים האט גערעדט מיט אים און געפרעגט פארוואס דער אייבערשטער פרעגט אדם הראשון "איכה", גלייך ווי ער ווייסט נישט. האט דער בעל התניא געענטפערט אז דער אייבערשטער פרעגט יעדן מענטש וואס איז אזויפיל יאר אלט און דרייט זיך ארום און טוט גארנישט: וואו ביסטו, וואס טוסטו אין דיין וועלט, ווייסטו נישט אז דו ביסט געשיקט געווארן מיט א שליחות?
אין דער מעשה: דער בעל התניא, אדם הראשון
געדאנקען
- 8:39 דער משגיח לערנט "ומלבשתו ענוה" בדיוק: אמת'ע ענוה איז צו הויך אז א גשמי'דיגער מענטש זאל זי האבן בעצם, דערפאר גיט אים די תורה זי ווי א מלבוש וואס ער טראגט.
- 11:02 א מענטשנס פארמעגנס זענען א התפשטות פון זיין נשמה, דערפאר שפרייט זיך די קדושה פון א לומד לשמה אויס אפילו אויף זיין בהמה, און דערפאר האט דער אייזל פון רבי פנחס בן יאיר נישט געוואלט עסן אומפארצענטע תבואה.
- 27:23 די תורה איז דער אכטער פסוק אין תהלים י"ט נאך זיבן פסוקים וועגן טבע, און דער אכטער איז א וועלט העכער פון די שבעת ימי בראשית; דערפאר גייט אויך קאפיטל קי"ט אכט מאל דורכן אלף בית.
- 37:17 דורכן שערי אורה בינדט דער משגיח צוזאמען יובל, בינה, גאולה, יום כיפור, שופר, מילה און נדר אלס נעמען פון איין מדריגה העכער פון טבע, און דערפאר קען יעדע פון זיי באפרייען א מענטש פון די נעצן פון דער וועלט.
- 51:38 דעם רמב"נס חילוק צווישן "בה'" און "לה'" ווערט א שליסל: א שבועה בינדט א מענטש דורך דער אלקות וואס געפינט זיך אין עולם הזה, און א נדר בינדט אים צו בינה העכער פון דעם; דערפאר העלפט א נדר וואו תפילה, וואס נעמט זיך פון מלכות, קען נישט.
- 57:36 דער מנהג צו בודק זיין די ציצית יעדן אינדערפרי ווערט ערקלערט נישט ווי א טעכנישע זהירות, נאר ווי א הכנה צו דער מלחמה פון תפילה: דורך די אכט פעדעם בינדט מען זיך פארן דאווענען צום עולם השמיני.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 24:03 דער משגיח זאגט אז א מענטש דארף געדענקען אז ער איז געקומען אויף דער וועלט נאר צו דינען דעם רבונו של עולם, נישט צוליב א קאריערע אדער פארוויילונג; ווען מען געדענקט דאס ווערט די גאנצע לעבן אנדערש.
- 25:22 דער משגיח זאגט אז יעדער דארף זיך מייגע זיין אין תורה, בפרט אין די יונגע יארן.
- 53:38 דער משגיח זאגט אז ווען א מענטש האט צרות און זעט אז זיין תפילה העלפט נישט, איז די עצה זיך צו בינדן מיט עפעס העכער פון דער וועלט, ווי מקוה, ציצית און שופר.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אדם הראשון, אלימלך, דוד המלך, דער בני יששכר, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער ישועות יעקב, דער מהר"ל פון פראג, דער קאצקער רבי, דער רמב"ן, חוני המעגל, יעקב אבינו, משה רבינו, רבי חנינא בן דוסא, רבי נחמן בראסלאווער, רבי פינחס בן יאיר, רות
ערכים אהבת ישראל, בינה, גלגול, השגחה פרטית, יובל, יציאת מצרים, מילה, סודות התורה, עולם השמיני, ענוה, ציצית, שבועה, שופר, תורה לשמה, תיקון הנפש