פרקי אבות
פרק קנין תורה: גדלות הצדיקים' ביאור ענין תורה לשמה וגודל גן עדן של לומד תורה לשמה
קאטאלאג: שונות נומ׳ 2 פאקעט גייד ז׳ 34 תשל"ו (1975–76) אידיש 56 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
אויף דער ערשטער משנה אין אבות פירט דער משגיח דורך די קייט פון דער תורה פון משה רבינו ביי סיני ביז די אנשי כנסת הגדולה און ביז אונזער שוואכן דור פון "שברי לוחות", און ער ערקלערט וואס יעדער רינג לערנט און ווי אזוי מ'האלט זיך היינט ביי דער תורה.
דער משגיח עפנט מיט דער משנה "משה קיבל תורה מסיני" און ערקלערט פארוואס די תורה שבעל פה האט נישט געקענט ווערן פארשריבן: זי איז אנגעשריבן אויפן הארץ און אויפן מויל פון א איד, א געהיימער שפראך צווישן רבונו של עולם און אידן. מיט דעם ברטנורא ערקלערט ער פארוואס אבות הייבט אן ביי סיני, און "מסיני" מיינט די ענוה פונעם נידעריגסטן בארג, וואס האט געמאכט משה רבינו, און נאך אים יהושע, פאר א כלי צו דער תורה. דערנאך גייט ער ביז די אנשי כנסת הגדולה, וואס האבן צוריקגעשטעלט "הגדול הגבור והנורא", ווייל זיי האבן גערעדט אין נאמען פון כלל ישראל, די כלה, בשעת די נביאים האבן גערעדט אין נאמען פון רבונו של עולם. אונזער תקופה נאך דעם לעצטן חורבן איז א צייט פון שווייגן און פון "שברי לוחות", מיט באהאלטענע מנהיגים וואס מ'געפינט דורך גיין אין די אלטע פוסטריט. צום סוף ברענגט ער די דריי זאכן פון די אנשי כנסת הגדולה אלס דער תיקון פאר די שוואכקייט פון די דורות.
ענינים: פרקי אבות · תורה מן השמים און די מסורה · ענוה און ביטול
סדר השיעור
-
0:00 פארוואס מ'קען נישט פארשרייבן די תורה שבעל פה
דער משגיח עפנט מיט "משה קיבל תורה מסיני" און ברענגט אז משה רבינו האט געוואלט מ'זאל פארשרייבן די תורה שבעל פה, נאר די גוים וואלטן דאן געזאגט אז זיי זענען ישראל. ער ערקלערט אז די תורה שבעל פה איז אנגעשריבן אויפן הארץ און אויפן מויל פון א איד, א געהיימער שפראך וואס נאר א אידיש הארץ פארשטייט.
-
5:12 "מסיני": דער לימוד פון ענוה
מיט דעם ברטנורא ערקלערט דער משגיח פארוואס אבות, וואס רעדט וועגן מידות, הייבט אן מיט סיני. "מסיני" מיינט "מחמת סיני": דער אייבערשטער האט אויסגעקליבן דעם נידעריגסטן בארג, און משה רבינו האט זיך מחשב געווען אז ווייל ער איז דער קלענסטער מענטש דארף ער מקבל זיין די תורה. דער נאמען חורב לערנט אז ווער עס לעבט א לעבן פון לוקסוס קען נישט זיין א כלי צו תורה.
-
9:48 פארוואס יהושע האט מקבל געווען די תורה
דער משגיח ערקלערט אז יהושע איז נישט געווען משה רבינו'ס גרעסטער תלמיד, פונדעסטוועגן איז ער זוכה געווען צו זיין זיין ממלא מקום צוליב זיין ענוה, ווי משה האט געזען ווען ער האט אים געגעבן דעם נאמען. ער פארבינדט דאס מיט די ימי הספירה אלס טעג פון שפלות פאר קבלת התורה, און דערציילט ווי יהושע האט באדינט משה רבינו און צוגעגרייט דעם בית המדרש, אזוי ווי די לבנה וואס האט נישט קיין אייגענע ליכט.
-
14:05 צוריקשטעלן "הגדול הגבור והנורא"
דער משגיח שילדערט די תקופות פון די זקנים, די נביאים און די אנשי כנסת הגדולה, וואס האבן "החזירו עטרה ליושנה": נביאים האבן אויסגעלאזט "גבור" און "נורא" ווען זיי האבן געזען דעם חורבן, און די אנשי כנסת הגדולה האבן עס צוריק אריינגעשטעלט, ווייל א שעפסעלע וואס בלייבט גאנץ צווישן זיבעציג וועלף איז אליין די גבורה פון רבונו של עולם. ער לייגט צו אז שבחים פון רבונו של עולם דארפן זיין לויט דער צייט און דעם מצב.
-
20:58 די אנשי כנסת הגדולה רעדן פאר דער כלה
דער משגיח פרעגט פארוואס זיי הייסן אנשי כנסת הגדולה, און ערקלערט אז מיט זיי האט זיך געענדיגט די תורה שבכתב און אנגעהויבן די תקופה פון תורה שבעל פה, תורה וואס פליסט פון אידישע הערצער. די נביאים רעדן פאר רבונו של עולם, דעם חתן; די אנשי כנסת הגדולה רעדן פאר כנסת ישראל, די כלה, אזוי ווי דער בארדיטשובער ערקלערט פסח און חג המצות. דערפאר האבן זיי אין גלות געקענט זאגן דעם שבח וואס די נביאים האבן אויסגעלאזט.
-
29:15 פון "קיבל" ביז א תקופה פון שווייגן
דער משגיח ערקלערט פארוואס די משנה זאגט "משה קיבל" און נישט אז דער אייבערשטער האט "מוסר" געווען די תורה: קיין בשר ודם קען נישט איבערנעמען די תורה פון אין סוף, אבער משה רבינו האט די גאנצע תורה איבערגעגעבן צו יהושע. ער ציט די קייט ווייטער דורך תנאים, אמוראים, גאונים, ראשונים און אחרונים, און רופט אונזער צייט א נייע תקופה פון ארעמקייט און שווייגן נאך א חורבן גרעסער פון די פריערדיגע, א צייט פון מקיים זיין און נישט פון שאפן.
-
36:02 דער דור פון שברי לוחות
דער משגיח ערקלערט אז די לעצטע ווערטער פון דער תורה זענען מרמז אויף די שברי לוחות, און דאס זענען די לעצטע דורות פאר משיח. פונדעסטוועגן ליגן שברי לוחות אויך אין ארון, און די קייט פון משפיע צו מקבל קען נישט אויפהערן; די באהאלטענע קליינע מנהיגים געפינט מען, ווי שיר השירים זאגט, דורך גיין אין די פוסטריט פון די שאף, ביי די וואס פירן זיך מיט די אלטע דרכים, און נישט ביי די וואס זענען מחדש.
-
41:43 מנהיגים וואס מענטשן שטעלן אוועק, און אונזער טויבקייט
דער משגיח זאגט אז די היינטיגע מנהיגים זענען נישט קיין לוחות פון הימל, נאר מענטשן שטעלן זיי אוועק, און ער גיט דעם סימן פאר די אמת'ע: "הדברים אשר היו על הלוחות הראשונים", נישט קיין נייע וועגן. ער דערמאנט אז אין דעם חפץ חיים'ס צייטן האט גאנץ כלל ישראל געוואוסט ווער עס זענען די פירער, און זאגט אז היינט ליגט די שוואכקייט ביי אונז: מיר זענען טויב געווארן און הערן נישט.
-
47:35 זיך האלטן אינעם פאדעם: די היינטיגע גבורות
דער משגיח גלייכט די מסורה צו פערל אויף א פאדעם: היינט זעט מען נישט קיין פערל, נאר דעם פאדעם, און זיך אנהאלטן דערין איז די לייב-שטריק. א איד וואס דאווענט און לערנט נאך אלץ בשעת די וועלף פונעם יצר הרע רייסן אים די ווערטער פונעם מויל, דאס איז היינט די גבורות און נוראות פון רבונו של עולם. ער זאגט אז די צאל הונדערט און צוואנציג פון די אנשי כנסת הגדולה קען זיין פארבונדן מיט די צוועלף שבטים, גאנץ כלל ישראל.
-
50:57 דריי זאכן פאר שוואכערע דורות
דער משגיח ערקלערט אז פון די אנשי כנסת הגדולה און ווייטער איז יעדער דור נאר א מקבל און ווערט שוואכער, דערפאר האבן זיי געגעבן דריי זאכן. הוו מתונים בדין, ווייל די ספעציעלע סייעתא דשמיא פון די פריערדיגע פוסקים, וואס מ'זעט אין מעשיות פונעם חתם סופר און ר' עקיבא איגער, איז שוין נישטא; העמידו תלמידים הרבה, ווייל ווייניגער לערנען; און עשו סייג לתורה, ווייל יראת שמים איז אפגעשוואכט געווארן.
דער שיעור, אויסגעשריבן
פארוואס מ'קען נישט פארשרייבן די תורה שבעל פה
דער משגיח עפנט מיט דער משנה "משה קיבל תורה מסיני" און ברענגט דעם מדרש אז משה רבינו האט געוואלט אז רבונו של עולם זאל אויך פארשרייבן די תורה שבעל פה. מ'האט עס נישט פארשריבן, ווייל די גוים וואלטן עס איבערגעזעצט און געזאגט, ווי זיי טענה'ן היינט, אז זיי זענען ישראל. א,ב
ער ערקלערט אז די תורה שבעל פה איז יא אנגעשריבן, נאר אויפן הארץ און אויפן מויל פון א איד וואס לערנט ווי מ'דארף; זי גיסט זיך פון א קוואל וואס שפרודלט אין יעדן אידישן הארץ. נאר א אידיש הארץ פארשטייט זי, ממילא אפילו ווען די ווערטער זענען צוגענגליך פאר די גוים, איז עס פאר זיי נישט קיין תורה שבעל פה. ס'איז א געהיימער קאד צווישן רבונו של עולם און אידן.
"מסיני": דער לימוד פון ענוה
לויט דעם ברטנורא הייבט אבות, וואס רעדט וועגן מידות, אן מיט סיני, כדי מ'זאל נישט מיינען אז פיינע מענטשן האבן זיי אויסגעטראכט. דערנאך טייטשט דער משגיח "מסיני" אלס "מחמת סיני": די בערג זענען געלאפן מקבל זיין די תורה, און דער אייבערשטער האט אויסגעקליבן סיני, דעם נידעריגסטן. האט משה רבינו, וואס האט זיך געהאלטן פארן קלענסטן מענטש, זיך מחשב געווען אז ער מוז זי מקבל זיין. ג,ד
פארוואס יהושע האט מקבל געווען די תורה
צוריקשטעלן "הגדול הגבור והנורא"
דער משגיח פירט די תורה דורך די תקופות פון די זקנים און די נביאים ביז די אנשי כנסת הגדולה אין די צייטן פון בית שני. די גמרא זאגט אז זיי האבן "החזירו עטרה ליושנה": משה רבינו האט געזאגט "הגדול הגבור והנורא", און נביאים וואס האבן געזען ווי די גוים הערשן און דער בית המקדש ליגט חרוב, האבן אויסגעלאזט "נורא" און "גבור". די אנשי כנסת הגדולה האבן עס צוריק אריינגעשטעלט, ווייל איין שעפסעלע וואס בלייבט גאנץ צווישן זיבעציג וועלף איז אליין די גבורה און נוראות פון רבונו של עולם. ט
די אנשי כנסת הגדולה רעדן פאר דער כלה
פארוואס הייסן זיי אנשי כנסת הגדולה? דער מהר"ל זאגט אז זייער צאל, הונדערט און צוואנציג, האט א סוד נפלא, און ער זאגט נישט וואס; זוכט דער משגיח דעם פשט. מיט זיי האבן זיך געענדיגט די נביאים, און מיט זיי די תורה שבכתב, און עס האט זיך אנגעהויבן די תקופה פון תורה שבעל פה, וואס דער מדרש פארבינדט מיט גלות. די תורה שבעל פה קומט פון אידישע הערצער, און די אנשי כנסת הגדולה זענען געווען דאס מויל פון גאנץ כנסת ישראל. ל
די נביאים רעדן אין נאמען פון רבונו של עולם, דעם חתן; די אנשי כנסת הגדולה רעדן פאר דער כלה. אזוי ערקלערט דער בארדיטשובער פארוואס די תורה רופט דעם יום טוב חג המצות, דעם אייבערשטנ'ס שבח פון אידן, און מיר רופן עס פסח, אונזער שבח פון אים. ממילא אין גלות, צווישן זיבעציג וועלף, האבן די נביאים אויסגעלאזט דעם שבח, און די שלוחים פון כנסת ישראל האבן אים צוריקגעשטעלט. מ
פון "קיבל" ביז א תקופה פון שווייגן
דער משגיח מערקט אן אז די משנה זאגט "מסיני" לכבוד רבונו של עולם, און "משה קיבל" אנשטאט אז דער אייבערשטער האט מוסר געווען, ווייל קיין בשר ודם קען נישט איבערנעמען די תורה פון אין סוף; אבער משה רבינו האט אלעס איבערגעגעבן צו יהושע. א
ווייטער וואלט די קייט געגאנגען דורך תנאים, אמוראים, גאונים, ראשונים און אחרונים; היינט איז א נייע תקופה פון ארעמקייט און ווארטן. נאך א חורבן אסאך גרעסער פון די פריערדיגע, וואס אויף זיי האט מען, ווי ביי רבינו גרשום, געמאכט קינות, מאכט מען היינט נישט קיין קינות און קיין תעניתים; דער ענטפער איז שווייגן. אונזער עבודה איז מקיים צו זיין דאס ביסל וואס מ'האט מקבל געווען, נישט שאפן פרישע זאכן.
דער דור פון שברי לוחות
די לעצטע ווערטער פון דער תורה, "לעיני כל ישראל", זענען מרמז אויף די שברי לוחות, און דער משגיח זאגט אז דאס זענען די לעצטע דורות פאר משיח, אן די גדולים פון אמאל. פונדעסטוועגן ליגן שברי לוחות אויך אין ארון, און די תורה מוז גיין פון משפיע צו מקבל, ממילא מוזן נאך זיין אידן צו וועמען מ'קען זיך צוטשעפען. נ,ס
די היינטיגע מנהיגים זענען באהאלטן און קליין, אבער ווער עס רופט צו רבונו של עולם מיט אן אמת'ן הארץ, וועט שפירן וועמען נאכצוגיין. שיר השירים ענטפערט: גיי אין די פוסטריט פון די שאף, ביי די וואס פירן זיך מיט די אלטע דרכים פון די פריערדיגע גדולים; ווי דער חתם סופר האט געזאגט, "חדש אסור מן התורה". ע
מנהיגים וואס מענטשן שטעלן אוועק, און אונזער טויבקייט
אונזערע מנהיגים זענען נישט קיין לוחות פון הימל, נאר מענטשן וואס אנדערע שטעלן אוועק, אזוי ווי די צווייטע לוחות וואס משה רבינו האט געדארפט אליין אויסהאקן. דער סימן פון די אמת'ע איז "הדברים אשר היו על הלוחות הראשונים": נישט קיין נייע וועגן, נאר ווייטער פירן ווי עס איז געווען גוט פריער. פ
דער משגיח דערמאנט אז ער איז געווען א קליין קינד ווען דער חפץ חיים איז נפטר געווארן; יעדער האט געוואוסט ווער עס פירט כלל ישראל, און אפילו בן גוריון האט געוואוסט צו וועמען צו גיין. היינט איז די פארבינדונג שוואך: נישט די מנהיגים זענען טויב, נאר מיר, און מיר הערן נישט.
זיך האלטן אינעם פאדעם
די מסורה איז א פאדעם מיט פערל: משה רבינו, יהושע, די זקנים, די נביאים. היינט זעט מען נישט קיין פערל, נאר דעם פאדעם, און זיך אנהאלטן דערין איז אונזער לייב-שטריק. א איד וואס דאווענט און לערנט נאך אלץ בשעת די וועלף פונעם יצר הרע רייסן אים ביים מויל, דאס איז די היינטיגע גבורות און נוראות. די הונדערט און צוואנציג קען זיין פארבונדן מיט די צוועלף שבטים, די אחדות אין רבונו של עולם'ס תפילין. צ
דריי זאכן פאר שוואכערע דורות
פון די אנשי כנסת הגדולה און ווייטער זענען די דורות נאר מקבלים און ווערן שוואכער אין ידיעה, אין צאל און אין יראת שמים, דערפאר האבן זיי געזאגט: הוו מתונים בדין, העמידו תלמידים הרבה, ועשו סייג לתורה. א,ק
די פריערדיגע פוסקים האבן געהאט סייעתא דשמיא: דער חתם סופר האט געזאגט אז די הלכה בלייבט אמת אפילו ווען זיינע ראיות פאלן, און ר' עקיבא איגער האט געשריבן אז זיין איידעם האט געענטפערט וואס מ'האט נישט געפרעגט, און די עדים זענען טאקע געווען קרובים. היינט מוז מען זיך גוט אריינטראכטן; און סייגים, ווי די שניות לעריות אין דער גמרא, היטן די אפגעשוואכטע יראת שמים. ר
מראי מקומות
תורה
כתובים
תרגום
משנה
תלמוד בבלי
- ה לכאורה Shabbos 89a-b מפתח אינעם אויסשרייב: 8:47
- ח לכאורה Bava Basra 75a מפתח אינעם אויסשרייב: 12:22
- ט לכאורה Yoma 69b מפתח אינעם אויסשרייב: 14:27
- י לכאורה Berachos 33b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:03
- כ לכאורה Shabbos 118b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:03
- ס לכאורה Berachos 8b מפתח אינעם אויסשרייב: 36:28
- צ לכאורה Berachos 6a מפתח אינעם אויסשרייב: 47:35
- ר לכאורה Yevamos 21a מפתח אינעם אויסשרייב: 52:58
מדרש
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 2:36 די תורה שבעל פה איז אנגעשריבן אויפן הארץ און אויפן מויל פון א איד וואס לערנט ווי עס דארף צו זיין, דערפאר קען מען זי נישט פארשרייבן און די אומות העולם האבן נישט קיין צוטריט דערצו.
- 6:53 "משה קיבל תורה מסיני" מיינט צוליב דער ענוה פון סיני, דער נידעריגסטער בארג; יהושע איז זוכה געווען צו זיין משה רבינו'ס ממלא מקום צוליב דער זעלבער ענוה און ביטול.
- 23:12 די אנשי כנסת הגדולה האבן גערעדט אין נאמען פון כנסת ישראל און האבן אנגעהויבן די תקופה פון תורה שבעל פה, וואס פליסט פון אידישע הערצער; דערפאר האבן זיי געקענט צוריקשטעלן שבחים פון רבונו של עולם וואס די נביאים האבן אויסגעלאזט.
- 35:10 אונזער תקופה איז א תקופה פון שווייגן און פון "שברי לוחות": די עבודה איז מקיים צו זיין וואס מ'האט מקבל געווען, נישט שאפן פרישע זאכן, און זיך אנהאלטן אינעם פאדעם פון דער מסורה.
- 51:57 די דריי זאכן פון די אנשי כנסת הגדולה זענען א תיקון פאר דריי וועגן וואס די דורות ווערן שוואכער: אין ידיעת התורה, אין דער צאל לומדים, און אין יראת שמים.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 1:59 פארוואס האט מען נישט געקענט פארשרייבן די תורה שבעל פה?
תירוץ: 2:36 ווייל זי איז אנגעשריבן אויפן הארץ און אויפן מויל פון א איד און פליסט פון א אידיש הארץ; נאר א אידיש הארץ פארשטייט זי, ממילא קענען די גוים זי נישט צונעמען.
-
קשיא: 5:14 פארוואס הייבט אבות אן מיט "משה קיבל תורה מסיני"?
תירוץ: 5:17 ווייל אבות רעדט וועגן מידות, וואלט מען געקענט מיינען אז פיינע מענטשן האבן זיי אויסגעטראכט; דער אנהייב לערנט אז אלעס איז מסיני.
-
קשיא: 6:16 וואס לייגט "מסיני" צו?
תירוץ: 6:53 עס מיינט "מחמת סיני": משה רבינו האט זיך אפגעלערנט פון דעם וואס דער אייבערשטער האט אויסגעקליבן דעם נידעריגסטן בארג, אז ער, דער ענו מכל אדם, מוז מקבל זיין די תורה.
-
קשיא: 9:54 פארוואס האט מען די תורה איבערגעגעבן צו יהושע, וואס איז נישט געווען משה רבינו'ס גרעסטער תלמיד?
תירוץ: 13:28 צוליב זיין ענוה און ביטול צום רבי'ן, די זעלבע מידה וואס דורך איר האט משה רבינו מקבל געווען די תורה.
-
קשיא: 18:03 ווי אזוי האבן די אנשי כנסת הגדולה געקענט צוריקשטעלן "גבור" און "נורא", וואס די נביאים פאר זיי האבן אויסגעלאזט?
תירוץ: 25:47 די נביאים האבן גערעדט פאר רבונו של עולם און געלויבט נאר מיט וואס מ'זעט; די אנשי כנסת הגדולה האבן גערעדט פאר כנסת ישראל און געזען אינעם בלייבן פונעם שעפסעלע צווישן די וועלף א נאך גרעסערע גבורה.
-
קשיא: 20:58 פארוואס הייסן זיי אנשי כנסת הגדולה?
תירוץ: 24:40 ווייל זיי שטעלן פאר כנסת ישראל, דאס גאנצע אידישע פאלק, און זענען מגלה די תורה וואס וואקסט אין אידישע הערצער.
מעשיות
-
12:22 יהושע גרייט צו דעם בית המדרש
לויט דעם מדרש וואס דער משגיח ברענגט, האבן יהושע'ס חברים אים גערופן א כסיל וואס קען נישט לערנען. ער האט געוואלט האבן א חלק אין תורה, האט ער באדינט משה רבינו: ער האט אויסגעשפרייט א מאטע וואו משה איז געזעסן, און צוגעגרייט די בענק און די ספרים אינעם בית המדרש, אז די תלמידים זאלן נישט דארפן מבטל זיין. צוליב דעם האט מען אים אויסגעקליבן צו טראגן די תורה נאך משה רבינו.
אין דער מעשה: יהושע בן נון, משה רבינו
-
44:09 ווען דער חפץ חיים איז נפטר געווארן
דער משגיח דערמאנט אז ער איז געווען א קליין קינד ווען דער חפץ חיים איז נפטר געווארן, און אז אפילו אין זיין טאטנ'ס חסידישן שטיבל האט יעדער געוואוסט ווער עס זענען די פירער פון כלל ישראל: דער חפץ חיים, דער גערער רבי, און שפעטער אנדערע. גאנץ כלל ישראל האט זיי אנגענומען, און אפילו בן גוריון, ווען ער האט געוואלט אז דער עולם התורה זאל מסכים זיין צו גיוס בנות, האט געוואוסט צו וועמען צו גיין.
אין דער מעשה: דער חפץ חיים, דער גערער רבי, דוד בן גוריון
-
52:34 דעם חתם סופר'ס שנעלע תשובה
דער חתם סופר האט אמאל באקומען א זייער שווערע שאלה און האט שנעל אנגעשריבן די תשובה ביים עסן. זיין זון, דער כתב סופר, האט אים געפרעגט ווי אזוי ער ענטפערט אויף אזא קאמפליצירטע זאך אן דורכטראכטן. האט ער געענטפערט אז אין יעדן דור איז פאראן א איד דורך וועמען עס ווערט געפסק'נט די הלכה פון רבונו של עולם, און אפילו אויב איינער וועט שפעטער אפשלאגן זיינע ראיות, בלייבט די הלכה אמת.
אין דער מעשה: דער חתם סופר, דער כתב סופר
-
54:05 ר' עקיבא איגער און די קרובים עדים
אין א פאל מיט געוויסע עדים האט דער חתם סופר, אן געפרעגט ווערן, געשריבן אז מ'דארף אויך נאכקוקן אז די עדים זענען נישט קיין קרובים. ר' עקיבא איגער האט געשריבן אין זיין תשובה אז זיין איידעם ר' משה האט געענטפערט אויף א זאך וואס מ'האט נישט געפרעגט, און ווען מ'האט נאכגעפרעגט האט מען געפונען אז די עדים זענען טאקע קרובים. דער משגיח ברענגט דאס אלס די סייעתא דשמיא וואס די פריערדיגע דורות האבן געהאט אין פסק.
אין דער מעשה: רבי עקיבא אייגער, דער חתם סופר
געדאנקען
- 2:36 די תורה שבעל פה איז "אנגעשריבן" אויפן הארץ און אויפן מויל פון א איד וואס לערנט ווי עס דארף צו זיין, א געהיימער קאד צווישן רבונו של עולם און אידן; דערפאר, אפילו ווען די ווערטער זענען צוגענגליך אין איבערזעצונג, איז עס פאר די גוים נישט קיין תורה שבעל פה.
- 7:41 "מסיני" מיינט "מחמת סיני": אזוי ווי דער אייבערשטער האט אויסגעקליבן דעם נידעריגסטן בארג, האט משה רבינו, וואס האט זיך געהאלטן פארן קלענסטן מענטש, זיך מחשב געווען אז ער מוז מקבל זיין די תורה.
- 25:43 די נביאים רעדן פאר רבונו של עולם, דעם חתן, דערפאר האבן זיי נישט געקענט לויבן מיט דעם וואס מ'זעט נישט; די אנשי כנסת הגדולה רעדן פאר כנסת ישראל, די כלה, וואס זעט דאס בלייבן פונעם שעפסעלע צווישן די וועלף אלס זיין גבורה, און דערפאר האבן זיי צוריקגעשטעלט דעם שבח.
- 30:18 די משנה זאגט "משה קיבל" און נישט אז דער אייבערשטער איז "מוסר", ווייל קיין בשר ודם קען נישט איבערנעמען אינגאנצן די תורה פון אין סוף; אבער משה רבינו האט יא איבערגעגעבן אלעס צו יהושע.
- 36:17 די לעצטע ווערטער פון דער תורה זענען מרמז אויף די שברי לוחות, און די לעצטע דורות פאר משיח זענען די שברי לוחות; פונדעסטוועגן האט מען שברי לוחות אויך געהאלטן אין ארון.
- 48:58 די היינטיגע גבורות און נוראות פון רבונו של עולם איז א איד וואס זאגט נאך אלץ ווערטער פון תפילה און תורה, בשעת די וועלף פונעם יצר הרע רייסן אים ביים מויל.
- 51:57 די דריי זאכן פון די אנשי כנסת הגדולה זענען א תיקון פאר דריי וועגן וואס די תורה ווערט שוואכער אין די דורות: מתונים בדין פאר דער פארלוירענער ידיעה און סייעתא דשמיא, תלמידים הרבה פאר ווייניגער לומדים, און א סייג פאר דער אפגעשוואכטער יראת שמים.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 9:09 דער משגיח זאגט אז ווער עס וויל לערנען תורה קען עס נישט טאן מיט א לעבן פון לוקסוס; ער דארף זיין שפל און גרייט אויף יעדער שוועריגקייט.
- 11:00 דער משגיח זאגט אז אין די ימי הספירה, די הכנה צו קבלת התורה, דארף מען זיך מער האלטן בשפלות און געפינען ביי זיך די אייגענע שפלות.
- 35:41 לויט דעם משגיח איז אונזער צייט נישט קיין צייט פון שאפן פרישע זאכן, נאר פון מקיים זיין דאס ביסל וואס מ'האט מקבל געווען.
- 40:53 דער משגיח זאגט מ'זאל גיין נאך די וואס פירן זיך מיט די אלטע דרכים, הדרכות און מנהגים פון די פריערדיגע גדולים, און נישט נאך די וואס קומען מיט נייע וועגן.
- 47:42 דער משגיח זאגט אז אפילו ווען מ'זעט נישט קיין פערל, דארף מען זיך אנהאלטן אינעם פאדעם פון דער מסורה, וואס איז אונזער לייב-שטריק.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען דוד בן גוריון, דוד המלך, דניאל, דער ברטנורא, דער גערער רבי, דער חפץ חיים, דער חתם סופר, דער כתב סופר, דער מהר"ל פון פראג, זכריה הנביא, חגי, יהושע בן נון, ירמיהו הנביא, מלאכי, משה רבינו, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי עקיבא, רבי עקיבא אייגער, רבינו גרשום מאור הגולה, שמעון הצדיק
ערכים אנשי כנסת הגדולה, כנסת ישראל, מסורה, סייעתא דשמיא, ספירת העומר, ענוה, שבירת הלוחות, תורה שבכתב, תורה שבעל פה