חלקי הנשמה הם מעשר ספירות. ביאור עשר ספירות.

קאטאלאג: ספר התניא א' ב נומ׳ ⁨10⁩ פאקעט גייד ז׳ 42 אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 43 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט דעם תניא אז יעדער חלק פון דער נשמה באשטייט פון צען כחות וואס קומען אראפ פון די עשר ספירות, און גייט דורך איינס נאך דעם אנדערן ווי אזוי זיי שטעלן זיך אויס ביי א מענטש.

דער משגיח לערנט די ווערטער פונעם תניא אז נפש רוח ונשמה באשטייען יעדער איינס פון צען בחינות כנגד די עשר ספירות. ער שטעלט אוועק די מדריגות פון דער נשמה און די פיר עולמות, און ערקלערט אז יעדער עולם, און ממילא יעדער חלק פון דער נשמה, באשטייט פון צען. דער מענטש איז א עולם קטן, דערפאר זענען זיינע צען כחות הנפש א השתלשלות פון די עשר ספירות, נישט די ספירות אליין. דערנאך איז ער מסביר יעדן כח: חכמה איז דער ערשטער בליץ און בינה דער בנין וואס מ'בויט דערפון; חסד איז זיך אויסשפרייטן און גבורה זיך צוריקציען; דעת איז די בריק וואס לאזט דעם שכל פירן די מידות; תפארת איז הארמאניע; נצח און הוד זענען קעמפן און זיך בייגן, די צוויי פיס פונעם מענטש; יסוד איז דער כח פון פארפלאנצן; מלכות איז דער מקבל וואס איז מגלה. ער ענדיגט מיט די עשר מכות, די עשרה מאמרות און די עשרת הדברות.

ענינים: די ספירות · די מדריגות און דער שורש פון דער נשמה

סדר השיעור

  1. 0:00 צען בחינות אין יעדער מדריגה פון דער נשמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט די ווערטער פונעם תניא אז נפש רוח ונשמה באשטייען יעדער פון צען בחינות כנגד די עשר ספירות, דערמאנט די העכערע מדריגות חיה און יחידה, און ערקלערט די עולמות בריאה יצירה עשיה, יעדער פון זיי פון עשר ספירות. ער ווייזט ווי די פיר אותיות פונעם שם הוי"ה האבן אין זיך צען אותיות.

  2. 7:33 דער מענטש אלס עולם קטן; חכמה און בינה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער מענטש איז א קליינע דוגמא פון דער בריאה, דערפאר קומען זיינע צען כחות הנפש פון די עשר ספירות, אבער זיי זענען נישט די ספירות אליין. ער איז מסביר חכמה אלס דער ערשטער בליץ פון א געדאנק און בינה אלס אויסבויען עס ווי ציגל אין א בנין, רופט זיי אבא און אמא, און ברענגט אריין דעת אלס דער קשר צו די מידות.

  3. 13:51 חסד און גבורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט חסד אלס אהבה וואס שטראלט ארויס פון זיך און נעמט אריין דעם צווייטן אין זיין ספערע, און גבורה אלס דאס פארקערטע: זיך מצמצם זיין, זיך צוריקציען און זיך אפשיידן, ווי מ'ציט זיך צוריק פון א לייב. ער מערקט אן אז ארי"ה איז בגימטריא גבורה.

  4. 17:43 דעת: די בריק צווישן מוחין און מידות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח קערט זיך אום צו דעת, און שטעלט אנטקעגן א קאץ וואס טוט נאך זיין אימפולס, קעגן א מענטש וואס קען טראכטן צי יעצט איז די צייט פאר אהבה אדער פאר יראה, לגבי אן עבירה אדער לגבי דעם אייבערשטן. דעת איז די בריק וואס לאזט חכמה און בינה פירן די מידות; א גרויסער עילוי וואס קען נישט איינהאלטן זיינע אימפולסן איז א בעל חכמה און בינה, אבער נישט קיין בעל דעת.

  5. 22:53 תפארת: שיינקייט פון הארמאניע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט תפארת אלס דער כח צוזאמצומישן פארשידענע זאכן כדי צו שאפן שיינקייט, מיט משלים פון א בילד, א זונס-אונטערגאנג, מוזיק און גראמען. אין קבלה איז תפארת א מיזוג פון חסד און גבורה, דערפאר איז יעקב, דער מיזוג פון אברהם און יצחק, תפארת; אזוי ווי צוויי שטימען אין הארמאניע, איז דער מיזוג א נייע דריטע זאך.

  6. 28:23 נצח און הוד: קעמפן און זיך בייגן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פתח אליהו, וואס שטעלט אוועק די ספירות אויף דער געשטאלט פון א מענטש, מיט נצח און הוד אלס די צוויי פיס אויף וועלכע ער שטייט. נצח גיט קיום דורך מנצח זיין, הוד דורך זיך בייגן, אזוי ווי דאס גראז בלייבט איבער אין א שטורעם וואס צעברעכט דעם בוים; א טייגער האט נאר נצח, אבער א מענטש האט ביידע און דארף דעת צו וויסן מיט וועלכן זיך צו באנוצן.

  7. 36:29 יסוד און מלכות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט יסוד אלס דער כח פון פארפלאנצן, מערקט אן אז זיינע הסברים זענען נאר א טראפן פון ים אבער א הענטל אויף צו בויען, און ערקלערט מלכות אלס א כלי וואס האט גארנישט פון זיך, ווי די לבנה און ווי שבת, וואס איז מגלה מלכות שמים, ווי א מלך און ווי דוד המלך.

  8. 40:01 עשר מכות, עשרה מאמרות, עשרת הדברות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעדע פון די עשר מכות האט מגלה געווען איינע פון די עשר ספירות פון בריאת העולם, און מכת בכורות איז כנגד כתר, דער סאמע אנהייב. ווען די עשרה מאמרות זענען נתגלה געווארן, האבן אידן מקבל געווען מלכות שמים און באקומען די עשרת הדברות, און ער רעדט וועגן מקבל זיין זיי ווידער ווען מ'ליינט זיי דעם שבת.

דער שיעור, אויסגעשריבן

צען בחינות אין יעדער מדריגה פון דער נשמה

0:00

דער משגיח לערנט די ווערטער פונעם תניא אין פרק ג, אז יעדער פון נפש רוח ונשמה באשטייט פון צען בחינות כנגד די עשר ספירות: צען מדריגות, איינע העכער פון דער אנדערער, און יעדע באקומט פון דער וואס איז איבער איר. ער מערקט אן אז העכער פון זיי זענען דא חיה און יחידה, און ברענגט די גמרא אין ברכות, אבער דער תניא איז נאר עוסק אין נפש רוח ונשמה. א,ב

3:19

דערנאך ערקלערט ער די עולמות. בריאה איז יש מאין, דער באשאפענער כח וואס דער רמב"ן רופט היולי; יצירה איז מאכן יש מיש, ווי א טעפער וואס פורעמט א כלי פון ליים. נפש רוח ונשמה זענען כנגד בריאה יצירה עשיה, און וויבאלד יעדער עולם איז געבויט פון עשר ספירות, וואס גייען אראפ ביז זיי ווערן גשמיות, באשטייט יעדער חלק פון דער נשמה פון צען כחות. ג

דער מענטש אלס עולם קטן; חכמה און בינה

7:59

ווייל דער מענטש איז א עולם קטן, א דוגמא פון דער בריאה, קומען זיינע צען כחות הנפש פון די עשר ספירות. דער משגיח שטרייכט אונטער אז זיי זענען נישט די ספירות אליין, וואס זענען גאר הייליג, נאר א נידעריגע השתלשלות דערפון.

10:09

חכמה איז די ערשטע נקודה פון וויסן, א פלוצעמדיגער בליץ פון א געדאנק. בינה לייגט די שטיקלעך ווי ציגל איינס אויפן אנדערן און בויט א גאנצן בנין, מיט קשיות און תירוצים, דערפאר הייסט עס בינה פון לשון בנין. אין קבלה הייסט חכמה אבא און בינה אמא. צוזאמען מיט דעת זענען זיי די מוחין; די מידות געהערן צום לב.

חסד און גבורה

14:00

נישט ווי א בעל חי, האט דער מענטש אלע צען כחות, אבער אלס מידות, נישט אלס ספירות. חסד איז אהבה וואס שטראלט ארויס, מ'נעמט אריין דאס וואס איז אינדרויסן אין זיין ספערע און מ'טוט עס גוטס. גבורה איז דאס פארקערטע, צמצום: א מענטש וואס זעט א לייב ציט זיך צוריק און שיידט זיך אפ. דער משגיח לייגט צו אז ארי"ה איז בגימטריא גבורה.

דעת: די בריק צווישן מוחין און מידות

18:06

דער משגיח קערט זיך אום צו דעת און פרעגט ווען מ'זאל זיך באנוצן מיט וועלכע מידה. א קאץ וואס זעט א שטיקל פלייש כאפט עס פון אימפולס; א מענטש קען טראכטן צי יעצט איז די צייט. ווען אן עבירה וועקט ביי אים אויף אהבה, זאל ער זיך באנוצן מיט יראה און זיך אפשיידן; ווען ער האט מורא וואו ער דארף נישט, זאל ער ליב האבן דעם רבונו של עולם. דעת איז די בריק וואס לאזט דעם שכל פירן די מידות.

21:53

ממילא איז א גרויסער עילוי וואס קען זאגן א פלפול א בעל חכמה און בינה, אבער אויב ער קען נישט איינהאלטן זיינע אימפולסן, איז ער נישט קיין בעל דעת.

תפארת: שיינקייט פון הארמאניע

23:15

תפארת איז דער כח צוזאמצומישן זאכן צו שיינקייט און הארמאניע. א בילד וואס איז אינגאנצן רויט איז קיין בילד נישט; די שיינקייט פון א זונס-אונטערגאנג איז די הארמאניע צווישן די קאלירן. אזוי אויך אין מוזיק, וואו איין טאן אליין איז גארנישט, און אין די גראמען פון א ליד.

27:04

דערפאר איז אין קבלה תפארת א מיזוג פון חסד און גבורה, און יעקב אבינו, דער מיזוג פון אברהם און יצחק, איז תפארת. דער מיזוג איז א נייע דריטע זאך, ווי ווען צוויי שפילן איין ניגון אין הארמאניע.

נצח און הוד: קעמפן און זיך בייגן

29:09

דער משגיח ברענגט פתח אליהו אין די תיקוני זוהר, וואס שטעלט אוועק די ספירות אויפן מענטש: דער מוח איז חכמה בינה ודעת, די רעכטע האנט חסד, די לינקע גבורה, דער גוף תפארת, און די פיס נצח און הוד. אזוי ווי די פיס, האלטן נצח און הוד דעם מענטש אויף די פיס און געבן אים קיום, ווי א חיה אין וואלד וואס קעמפט אדער אנטלויפט. ד

31:06

נצח איז באקעמפן אלעס וואס שטייט אין וועג. הוד גיט קיום דורך זיך בייגן: אין א שטורעם ווערט דער שטארקער בוים צעבראכן, און דאס גרעזל בלייבט איבער ווייל עס בייגט זיך, אזוי ווי די גמרא אין תענית שטעלט אנטקעגן דעם ארז און דעם קנה. א טייגער האט נאר נצח; א מענטש האט ביידע, און זיין דעת דארף אים זאגן ווען צו קעמפן און ווען נאכצוגעבן. ה

יסוד און מלכות

36:31

יסוד איז דער כח פון פארפלאנצן. דער משגיח זאגט אז דאס אלעס איז נאר א טראפן פון ים, און ערקלערט מלכות אלס א כלי וואס האט גארנישט פון זיך, ווי די לבנה אין זוהר, און ווי שבת וואס באקומט פון דער וואך. מלכות איז מגלה דעם גאנצן בנין, ווי א מלך אין זיין מדינה, און ווי דוד, וואס "הוא הקטן". ו,ז

עשר מכות, עשרה מאמרות, עשרת הדברות

40:21

יעדע פון די עשר מכות האט מגלה געווען איין ספירה, און מכת בכורות האט מגלה געווען כתר, דער סאמע אנהייב. די וועלט האט געזען אז דער אייבערשטער האט זי באשאפן מיט די עשר ספירות, די עשרה מאמרות פון דער משנה, און אידן האבן מקבל געווען מלכות שמים און באקומען די עשרת הדברות. דורכן ליינען זיי דעם שבת, זאגט דער משגיח, קען מען זוכה זיין זיי מקבל צו זיין פון ניי מיט אלע צען כחות הנפש. ח

מראי מקומות

נביאים

  1. ז Shmuel I 17:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:31

משנה

  1. ח לכאורה Avos 5:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 40:21

תלמוד בבלי

  1. ב Gemara Berachos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ה לכאורה Taanis 20a מפתח אינעם אויסשרייב: 31:06

זוהר און קבלה

  1. ד לכאורה Tikkunei Zohar, Second Introduction (Pasach Eliyahu) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:09
  2. ו Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 36:31

ראשונים

  1. ג לכאורה Ramban, Bereishis 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:19

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 3 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00

עיקרי הדברים

  1. 4:19 יעדער פון נפש רוח ונשמה באשטייט פון צען כחות הנפש, ווייל יעדער עולם וואס זיי זענען כנגד באשטייט פון עשר ספירות.
  2. 7:59 דער מענטש איז א קליינער עולם, דערפאר זענען זיינע צען כחות הנפש א נידעריגע השתלשלות פון די עשר ספירות מיט וועלכע דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט, נישט די הייליגע ספירות אליין.
  3. 10:09 חכמה איז די ערשטע נקודה אדער בליץ פון א געדאנק, און בינה בויט עס אויס ווי א בנין פון ציגל; דעת איז די בריק צווישן די מוחין און די מידות.
  4. 15:00 חסד איז זיך אויסשפרייטן צו א צווייטן, גבורה איז זיך אריינציען אין זיך, און תפארת איז די הארמאניע וואס קומט ארויס פון זיי צוזאמענמישן.
  5. 29:54 נצח און הוד זענען די צוויי פיס וואס געבן א מענטש קיום: איינס איז מנצח זיין, דאס אנדערע זיך בייגן כדי נישט צו צעבראכן ווערן.
  6. 37:59 מלכות האט גארנישט פון זיך אליין; זי באקומט פון די אנדערע מידות און איז מגלה דעם גאנצן בנין, אזוי ווי מלכות שמים ווערט נתגלה אין דער בריאה.
  7. 40:17 די עשר מכות האבן מגלה געווען די עשר ספירות מיט וועלכע דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט, און דערפון איז געווארן די עשרת הדברות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 18:06 ווען זאל מען זיך באנוצן מיט חסד, ווען מיט גבורה, און ווען מיט די אנדערע מידות?

    תירוץ: 18:17 א בעל חי גייט נאר נאך זיין אימפולס; א מענטש מיט חכמה און בינה באשליסט, און דעת איז די בריק וואס לאזט דעם שכל פירן די מידות.

  2. קשיא: 21:51 איז א גרויסער עילוי וואס קען זאגן א פלפול א בעל דעת?

    תירוץ: 22:03 ניין; ער איז א בעל חכמה און בינה, אבער אן דער אחריות צו איינהאלטן זיינע אימפולסן פעלט אים דעת.

  3. קשיא: 29:47 וואס זענען נצח און הוד?

    תירוץ: 29:54 זיי זענען ווי די צוויי פיס אויף וועלכע א מענטש שטייט; זיי געבן אים קיום, איינס דורך מנצח זיין און דאס אנדערע דורך זיך בייגן.

  4. קשיא: 35:08 וואס איז דער מענטש מכריע צי צו קעמפן אדער נאכצוגעבן?

    תירוץ: 34:06 א טייגער קעמפט אלעמאל; א מענטש האט סיי נצח סיי הוד, און זיין דעת זאגט אים אין יעדן מצב מיט וועלכן זיך צו באנוצן.

געדאנקען

  1. 6:12 די פיר אותיות פונעם שם הוי"ה, ווען מ'שרייבט זיי אויס, ווערן צען אותיות, ממילא איז דער שם בכללות פיר און בפרטיות צען; דער משגיח פארבינדט דאס מיט א רשות היחיד, די רשות פון יחידו של עולם, וואס איז געבויט אויף פיר און צען.
  2. 11:01 חכמה זענען די ציגל און בינה איז דער בנין וואס מ'בויט פון זיי, דערפאר הייסט עס בינה פון לשון בנין; א פלוצעמדיגער אייגענער חידוש איז חכמה, און עס אויסארבעטן מיט קשיות און תירוצים איז בינה.
  3. 17:14 ארי"ה, דער מלך פון אלע חיות פון פחד, איז בגימטריא גבורה, ווייל גבורה איז דאס צוריקציען זיך פון פחד.
  4. 21:51 א גרויסער למדן וואס קען גאנצע מסכתות און קען זאגן א פלפול איז נאך אלץ נישט קיין בעל דעת, ווייל דעת מיינט די אחריות אז דער שכל זאל פירן די אימפולסן.
  5. 27:24 תפארת איז נישט חסד און נישט גבורה נאר א נייע דריטע זאך וואס ווערט געבוירן פון זייער מיזוג, ווי דער עפעקט ווען צוויי שפילן דעם זעלבן ניגון אין הארמאניע.
  6. 31:55 הוד גיט קיום דורך זיך בייגן: אין א שטורעם ווערט דער שטארקער בוים צעבראכן, און דאס גרעזל בלייבט איבער ווייל עס בייגט זיך.
  7. 40:21 יעדע פון די עשר מכות האט מגלה געווען איין ספירה פון בריאת העולם, און מכת בכורות האט מגלה געווען כתר, דער סאמע אנהייב.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 12:44 דער משגיח זאגט אז די הגדרות זענען יסודות וואס מ'דארף געדענקען, ווייל זיי וועלן צונוץ קומען ביים לערנען חסידישע ספרים.
  2. 19:57 דער משגיח זאגט אז ווען אן עבירה וועקט אויף אהבה דארף מען זיך באנוצן מיט יראה און זיך אפשיידן, און ווען מ'האט מורא וואו מ'דארף נישט, דארף מען זיך באנוצן מיט אהבת השם.
  3. 42:37 דער משגיח זאגט אז דורכן ליינען די עשרת הדברות דעם שבת קען מען זוכה זיין מקבל צו זיין מלכות שמים פון ניי מיט אלע צען כחות הנפש.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, דוד המלך, דער רמב"ן, יעקב אבינו, יצחק אבינו

ערכים אליהו הנביא, בינה, גבורה, דעת, הוד, השתלשלות, חכמה, חסד, יסוד, כוחות הנפש, כתר, מוחין, מכת בכורות, מלכות, נפש רוח נשמה, נצח, ספירה, עולם קטן, עשרה מאמרות, עשרת הדברות, רשות היחיד, שם הוי"ה, תפארת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט