עליית שלש קליפות הטמאות - ע"י ביטול בששים' או תשובה מאהבה - זהו ניצוץ מימות המשיח. אין מציאות כתקלה עולמית.

קאטאלאג: ספר התניא א' ז-ח נומ׳ ⁨23⁩ פאקעט גייד ז׳ 43 אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז תשובה מאהבה ברענגט א בליץ פון ימות המשיח אריין אין דעם מענטשנס אייגענער וועלט, דערפאר קען זי מתקן זיין אפילו די זאכן וואס דער תניא רופט אן אן עיוות, און ער ווייזט אז דער אייבערשטער לאזט קיינמאל נישט אז אן עבירה זאל ווערן א תקלה פאר דער גאנצער וועלט.

דער משגיח חזר'ט איבער תניא פרק ז: ביאת איסורים שאפט א גוף און קען נישט האבן קיין תיקון נאר לעתיד לבוא אדער דורך א תשובה מאהבה רבה, וואס ברענגט א בליץ פון ימות המשיח. ער גלייכט עס צו א בליץ אינמיטן דער נאכט און צו חנוכה, ווען ביים צינדן ווערט נתגלה דער אור פון משיח. דעם אייבערשטנס רשות איז רשות היחיד, און די קליפה איז רשות הרבים; דער עיקר פון שבת איז הוצאה, און חנוכה צינדט מען א ליכט אין רשות הרבים. חנוכה קומט פון בינה, דער שורש פון תשובה מאהבה. דערנאך ערקלערט ער פארוואס אפילו אזא תשובה קען נישט אין איין מאמענט מתקן זיין א ממזר, און אז דורך א לאנגע תשובה שטארבן די ממזרים. ביי פרק ח רעדט ער וועגן מאכלות אסורות בלי יודע, ברענגט דעם צמח צדק וואס פארבינדט עס מיטן רמב"ם און מיטן מחבר, און ערקלערט פארוואס דער משנה ברורה האט גע'פסק'נט ווי דער ראב"ד: כדי די קאנטאניסטן קינדער זאלן קענען תשובה טון.

ענינים: תשובה · משיח און ימות המשיח · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח)

סדר השיעור

  1. 0:00 תשובה מאהבה ווי א בליץ פון משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח חזר'ט איבער תניא פרק ז: ביאת איסורים שאפט א גוף און האט נישט קיין תיקון נאר לעתיד לבוא אדער דורך א תשובה מאהבה רבה, וואס ברענגט א טעם פון ימות המשיח. ער גלייכט עס צו א בליץ אין דער נאכט און צו חנוכה, ווען ביים צינדן ווערט נתגלה דער אור פון משיח, ווי דער בני יששכר ברענגט.

  2. 5:58 רשות היחיד און רשות הרבים

    דער משגיח פרעגט וואס איז חנוכה און וואס זענען ימות המשיח, און ברענגט דעם פסוק פון דער הפטרה אז מושיעים וועלן משפט'ן הר עשו פון הר ציון. ער ערקלערט אז דעם אייבערשטנס רשות איז רשות היחיד און די קליפה'ס רשות איז רשות הרבים, און ווייזט פון מסכת שבת און פונעם פסוק "אל יצא איש ממקומו" אז הוצאה איז דער עיקר פון שבת.

  3. 9:47 כסלו: א ליכט אין רשות הרבים

    כסלו הייבט זיך אן מיט יעקב וואס גייט ארויס פון דער רשות היחיד פון ארץ ישראל צו רשות הרבים, און די עבודה פון כסלו איז צו צינדן דארט א ליכט, דער אור פון משיח, ביז אלעס וועט ווערן רשות היחיד אין יום שכולו שבת. ער לייגט צו אז די פיר און צוואנציג טעג פאר חנוכה פירן אריין אין חנוכה, ווי די ספרים רעכענען זיי קעגן די אותיות פון ברוך שם און שמע ישראל.

  4. 13:15 בינה, חנוכה און תשובה מאהבה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז חנוכה קומט פון בינה, אכט מדריגות העכער פון מלכות, און אז תשובה מאהבה איז בינה, בשעת תשובה מיראה איז מלכות. דער וואס טוט תשובה מאהבה ברענגט ימות המשיח אריין אין זיין עולם קטן, און דערפאר קען ער מתקן זיין אפילו ביאות אסורות און מאכלות אסורות.

  5. 17:33 פארוואס א ממזר דארף א לאנגע תשובה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס אפילו תשובה מאהבה קען נישט אין איין מאמענט מתקן זיין א ממזר: די עבירה לעבט ווייטער אין אן אנדער גוף, א פראצעס וואס די קליפה האט אריינגעגראבן אין זמן. ער ברענגט די קבלה אז דורך א גרויסע לאנגע תשובה שטארבן די ממזרים, ער שטארקט אז קיין אידס וועג צו תיקון ווערט קיינמאל נישט פארשפארט, און לייגט צו אז משפחות וואס זענען נתערב געווארן וועט מען נישט מגלה זיין.

  6. 25:16 דעם אייבערשטנס וועלט קען מען נישט מקלקל זיין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק די גוים'ס זארג וועגן קלקול פון דער לופט, די וואסערן און דער ערד, קעגן דער אמונה פון א איד אז דער רבונו של עולם האט באשאפן די וועלט און פירט זי, און מ'קען זי נישט מקלקל זיין. א אידס זארג איז צו לערנען, דאווענען, געבן צדקה און האבן גוטע מדות; ער ברענגט דעם דור הפלגה וואס האט זיך געזארגט וועגן דעם הימל, קעגן אברהם אבינו.

  7. 29:24 מאכלות אסורות און עבירה לשמה

    צוריק צו תניא פרק ח ערקלערט דער משגיח אז מאכלות אסורות זענען געבונדן אין דער קליפה, דערפאר אפילו ווען מ'עסט זיי בלי יודע לשם שמים גייען זיי נישט ארויף, און א דבר איסור וועט אוועקגיין ערשט אין ימות המשיח. ער ערקלערט וואס איז אן עבירה לשמה, ווען מ'האט עס געמעגט, און פארוואס עסן מאכלות אסורות בלי יודע איז נישט קיין עבירה לשמה.

  8. 35:44 דער צמח צדק, דער רמב"ם און דער ראב"ד

    דער משגיח ברענגט דעם צמח צדק אין דרך מצותיך, וואס פארבינדט דעם תניא מיטן רמב"ם און מיטן מחבר, וואס פסק'נען אז ווער עס האט געגעסן מאכלות אסורות בלי יודע מאכט נישט קיין ברכה אחרונה, קעגן דעם ראב"ד. ווייל א ברכה איז מעלה די מאכל, איז ווען מ'קען נישט מאכן קיין ברכה האט עס נישט קיין עליה, און דער משנה ברורה פסק'נט ווי דער ראב"ד.

  9. 40:04 פארוואס דער משנה ברורה האט אנדערש גע'פסק'נט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס דער משנה ברורה האט אנדערש גע'פסק'נט, און ענטפערט אז גארנישט איז במקרה: די הלכות גייען לויט די חכמים פון יעדן דור, ווי ביי רבי אליעזר'ס שיטה אין מכשירי מילה און ביי בית שמאי לעתיד לבוא. אין די צייטן פונעם משנה ברורה האט די רוסישע רעגירונג געצוואונגען טויזנטער קאנטאניסטן קינדער צו עסן מאכלות אסורות, און מן השמים האט מען געפירט זיין פסק כדי זיי זאלן קענען תשובה טון.

דער שיעור, אויסגעשריבן

תשובה מאהבה ווי א בליץ פון משיח

0:25

דער משגיח חזר'ט איבער תניא פרק ז. זרע לבטלה איז זייער א הארבע זאך, אבער דער תיקון איז גרינגער; ביאת איסורים אבער, וואס ווערט געטון מיט אן אנדערן, שאפט א גוף און ווערט א חלק פון אים, דערפאר האט עס נישט קיין תיקון נאר לעתיד לבוא, אדער דורך א תשובה מאהבה רבה וואס ברענגט אראפ יענעם אור שוין יעצט. א

2:23

אזא תשובה, ערקלערט ער, ברענגט א טעם פון ימות המשיח, ווי א בליץ אינמיטן דער נאכט וואס מאכט אלעס ליכטיג אויף א מאמענט. חנוכה איז אזא בליץ: דער בני יששכר ברענגט אז ביים צינדן די חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור פון משיח, דערפאר איז די האלבע שעה וואס זיי ברענען א טייערע צייט צו זיצן ביי זיי און אריינזאפן די קדושה. ב

רשות היחיד און רשות הרבים

6:16

כדי צו ערקלערן וואס ימות המשיח זענען, ברענגט דער משגיח דעם פסוק אין עובדיה אז מושיעים וועלן ארויפגיין אויף הר ציון צו משפט'ן הר עשו. דעם אייבערשטנס רשות איז רשות היחיד, און די סטרא אחרא איז רשות הרבים. דערפאר איז הוצאה דער עיקר פון שבת: מסכת שבת הייבט זיך אן מיט הוצאה, און די תורה זאגט "אל יצא איש ממקומו", דאס הייסט נישט ארויסגיין אין דער רשות פון די קליפות. ג,ד,ה

כסלו: א ליכט אין רשות הרבים

9:51

כסלו הייבט זיך אן מיט יעקב וואס גייט ארויס פון דער רשות היחיד פון ארץ ישראל צו רשות הרבים. די עבודה פון כסלו, ערקלערט דער משגיח, איז צו צינדן א ליכט אין רשות הרבים, דעם אור פון משיח, און מאכן פון הר עשו א הר ציון, ביז אין יום שכולו שבת וועט "בלע המות לנצח" און עס וועט בלייבן נאר רשות היחיד. די ספרים רעכענען די פיר און צוואנציג טעג פאר חנוכה קעגן די אותיות פון ברוך שם, און דעם פינף און צוואנציגסטן קעגן שמע ישראל, א סימן אז גאנץ כסלו פירט אריין אין חנוכה. ו

בינה, חנוכה און תשובה מאהבה

13:45

תשובה מאהבה הייבט א איד ארויף צו דעם ארט פון וואנעט חנוכה קומט. די אכט טעג חנוכה קומען פון בינה, אכט מדריגות העכער פון מלכות; תשובה מיראה איז מלכות און תשובה מאהבה איז בינה, אזוי ווי דער כינור פון אכט סטרונעס לעתיד לבוא קעגן די זיבן אין בית המקדש. ז

16:05

אזוי ווי אין ימות המשיח וועט די סטרא אחרא בטל ווערן, אזוי לעבט דער וואס טוט תשובה מאהבה דאס איבער אין זיין עולם קטן, און דערפאר קען ער מתקן זיין אפילו ביאות אסורות און מאכלות אסורות. דער תניא רופט אזא עבירה "מעוות לא יוכל לתקון", סיידן די תשובה איז זייער גרויס. ח,ט

פארוואס א ממזר דארף א לאנגע תשובה

17:36

דערנאך פרעגט דער משגיח פארוואס דער תניא האלט אז אפילו תשובה מאהבה קען נישט מתקן זיין א ממזר. די תשובה ווירקט נאר אויף אים אליין, אבער די עבירה לעבט ווייטער אין אן אנדער גוף. ער ברענגט א קבלה פון מקובלים אז דורך א גרויסע תשובה מאהבה שטארבן די ממזרים, און צדיקים האבן געזאגט פאר בעלי תשובה אז דאס איז דער סימן אז זייער תשובה איז אנגענומען. ט

19:16

א תשובה אין א גינסטיגן מאמענט קען אויסרייניגן אפילו מאכלות אסורות, אבער א ממזר איז א פראצעס וואס די קליפה האט אריינגעגראבן אין זמן דורך ניין חדשים, און א מאמענט קען עס נישט אפמעקן. א לאנגע תשובה שפרייט זיך אריין אין דעם גוף פונעם ממזר און שניידט אפ זיין חיות. ער שטארקט אז עס איז נישטא קיין מציאות אז א אידס וועג צו תיקון זאל פארשפארט ווערן: א ממזר תלמיד חכם גייט פאר א כהן גדול עם הארץ, און די גמרא גיט עצות ווי אזוי מטהר צו זיין זיינע קינדער. י,כ

23:56

דער אייבערשטער פירט די נשמות; ווי די משנה זאגט, וועט אליהו נישט מגלה זיין א משפחה וואס איר פגם איז פארגעסן געווארן. ל

דעם אייבערשטנס וועלט קען מען נישט מקלקל זיין

25:26

די גוים, וואס מיינען אז די וועלט איז געווארן פון זיך אליין, זארגן זיך אז זי וועט קאליע ווערן פון א פארפעסטע לופט און וואסערן. א איד ווייסט אז דער רבונו של עולם האט באשאפן די וועלט און פירט זי, און מ'קען זי נישט מקלקל זיין; א מענטש קען נאר מקלקל זיין זיך אליין. א אידס זארג, זאגט דער משגיח, איז צו לערנען, דאווענען, געבן צדקה און האבן גוטע מדות. דער דור הפלגה האט זיך געזארגט וועגן דעם הימל און געבויט א טורעם אים אונטערצושפארן; אברהם אבינו נישט.

מאכלות אסורות און עבירה לשמה

29:56

צוריק צו תניא פרק ח ערקלערט דער משגיח אז מאכלות אסורות זענען געבונדן אין דער קליפה, דערפאר אפילו ווען מ'עסט זיי בלי יודע לשם שמים קען די חיות נישט ארויפגיין, און דברי סופרים זענען נאך חמורער. א דבר איסור גייט אוועק ערשט אין ימות המשיח, ווען "את רוח הטומאה אעביר מן הארץ". מ,נ

32:32

ער מאכט א חילוק מיט אן עבירה לשמה: א מצוה וואס איז פארבונדן מיט אן עבירה, אונטער אנווייזונגען פון דער תורה. פאר מתן תורה האט יעקב גענומען צוויי שוועסטער; נאכדעם נאר זעלטן, מיט מסירת נפש פארן כלל, ווי אסתר וואס איז געגאנגען צו אחשורוש. עסן טריפה בלי יודע איז נישט אזוי; ער האט דאך געקענט עסן כשר'ס, ממילא האט עס נישט קיין תיקון.

דער צמח צדק, דער רמב"ם און דער ראב"ד

35:48

דער צמח צדק אין דרך מצותיך מערקט אן אז דער תניא גייט לויטן רמב"ם. דער שולחן ערוך פסק'נט אז ווער עס האט געגעסן מאכלות אסורות בלי יודע מאכט נישט קיין ברכה אחרונה, ווי דער רמב"ם קעגן דעם ראב"ד. ווייל א ברכה איז מעלה די ניצוצות אין דעם מאכל, האט דער מאכל נישט קיין עליה וואו מ'מעג נישט מאכן קיין ברכה. דער משגיח דערמאנט א מענטש וואס איז געווען צוטראגן נאכדעם וואס ער האט בלי יודע געגעסן טריפה, און ער האט אים געענטפערט דערמיט. דער משנה ברורה פסק'נט ווי דער ראב"ד. ס,ע,פ,צ

פארוואס דער משנה ברורה האט אנדערש גע'פסק'נט

40:07

פארוואס האט דער משנה ברורה אזוי גע'פסק'נט? גארנישט איז במקרה; די הלכות גייען לויט די חכמים פון יעדן דור. אין רבי אליעזר'ס שטאט האט מען געלויבט דעם וואס האט שבת געהאקט האלץ צו שמידן א מעסער פאר א ברית, און היינט וואלט ער געווען חייב. לעתיד לבוא וועט די הלכה זיין ווי בית שמאי, די מדת הדין, ווייל אלע וועלן זיין צדיקים. ק

42:20

אין די צייטן פונעם משנה ברורה האט די רוסישע רעגירונג געכאפט טויזנטער קאנטאניסטן קינדער אויף פינף און צוואנציג יאר און זיי געצוואונגען עסן טריפה, וואס וואלט זיי געברענגט צו א טמטום הלב, ווי דער חתם סופר ווארנט. מן השמים האט מען אים אריינגעגעבן אין הארץ דעם פסק אז אזא מאכל קען האבן אן עליה, כדי זיי זאלן קענען תשובה טון. ר

מראי מקומות

תורה

  1. ה Shemos 16:29 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:16

נביאים

  1. ג Ovadiah 1:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:16
  2. ו Yeshayahu 25:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:51
  3. נ Zecharyah 13:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:56

כתובים

  1. ח Koheles 1:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:05

משנה

  1. ד Mishnah Shabbos 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:16
  2. ל Mishnah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:56

תלמוד בבלי

  1. ז Arachin 13b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:45
  2. י Horayos 13a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:16
  3. כ לכאורה Kiddushin 69a מפתח אינעם אויסשרייב: 19:16
  4. ק Shabbos 130a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:07

ראשונים

  1. פ לכאורה Rambam Hilchos Berachos 1:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:48

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 7 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:25
  2. ב Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:23
  3. ט לכאורה Tanya ch. 7 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:05, 17:36
  4. מ לכאורה Tanya ch. 8 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:56
  5. ס Derech Mitzvosecha (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:48
  6. ע לכאורה Shulchan Aruch Orach Chaim 196:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:48
  7. צ Mishnah Berurah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:48
  8. ר Shu"t Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 42:20

עיקרי הדברים

  1. 1:23 לויט תניא פרק ז ערקלערט דער משגיח אז ביאת איסורים קען נישט האבן קיין תיקון נאר לעתיד לבוא אדער דורך א גרויסע תשובה מאהבה, וואס ברענגט שוין יעצט א טעם פון ימות המשיח.
  2. 7:05 דעם רבונו של עולמ'ס רשות איז רשות היחיד, און די רשות פון דער סטרא אחרא איז רשות הרבים, דערפאר איז הוצאה דער עיקר פון שבת.
  3. 10:11 חנוכה איז א בליץ פון ימות המשיח אינמיטן דער פינסטערניש פון גלות, מ'צינדט א ליכט אין רשות הרבים און מ'מאכט פון הר עשו א הר ציון.
  4. 13:45 תשובה מאהבה איז בינה, פון וואנעט חנוכה קומט, און דער וואס טוט עס לעבט אין זיין עולם קטן די ימות המשיח.
  5. 18:10 א ממזר קען מען נישט מתקן זיין מיט איין מאמענט תשובה, אבער א לאנגע תשובה מאהבה קען עס מתקן זיין, און דעמאלט שטארבן די ממזרים; עס איז נישטא קיין מציאות אז א איד זאל פארשפארט ווערן זיין וועג צו תיקון.
  6. 40:07 דער משגיח ערקלערט אז דער פסק פונעם משנה ברורה, אז מאכלות אסורות בלי יודע קענען יא האבן אן עליה, איז געקומען מן השמים כדי די קאנטאניסטן קינדער זאלן שפעטער קענען תשובה טון.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:23 וויאזוי קען א גרויסע תשובה מאהבה מתקן זיין ביאת איסורים, וואס דער תניא זאגט האבן נישט קיין תיקון ביז לעתיד לבוא?

    תירוץ: 2:05 תשובה מאהבה ברענגט אראפ דעם אור פון ימות המשיח אין דער היינטיגער צייט, און דער מענטש לעבט שוין יעצט איבער יענעם מצב.

  2. קשיא: 17:36 פארוואס זאגט דער תניא אז אפילו תשובה מאהבה קען נישט מתקן זיין א ממזר?

    תירוץ: 18:03 די תשובה ווירקט נאר אויף אים אליין, און די עבירה בלייבט אין דעם גוף פונעם ממזר; א מאמענט תשובה קען דארט נישט צוקומען, אבער א לאנגע תשובה שפרייט זיך אריין אין יענעם גוף ביז דער ממזר שטארבט.

  3. קשיא: 35:20 פארוואס הייסט עסן מאכלות אסורות בלי יודע נישט קיין עבירה לשמה?

    תירוץ: 35:25 ער האט דאך געקענט עסן כשר'ס; עס איז נאר א תקלה וואס ער האט נישט געוואוסט, נישט קיין מצוה וואס איז פארבונדן מיט אן עבירה.

  4. קשיא: 40:04 פארוואס האט דער משנה ברורה גע'פסק'נט קעגן דעם מחבר אז ווער עס האט געגעסן מאכלות אסורות בלי יודע מאכט א ברכה אחרונה?

    תירוץ: 40:07 גארנישט איז במקרה; מן השמים האט מען געפירט זיין פסק, כדי די קאנטאניסטן קינדער וואס האבן געמוזט עסן מאכלות אסורות זאלן האבן אן עליה און קענען תשובה טון.

מעשיות

  1. 38:13 א מענטש וואס האט בלי יודע געגעסן מאכלות אסורות

    דער משגיח דערציילט אז איינער איז אמאל געקומען צו אים מיט א שאלה: מ'האט אים געגעבן צו עסן מאכלות אסורות און ער האט נישט געוואוסט, און ווען ער האט זיך דערוואוסט איז ער געווען זייער צוטראגן. דער משגיח זאגט אז ער האט אים דעמאלט געענטפערט מיטן צמח צדק, וואס פארבינדט דעם תניא מיטן מחבר און מיטן רמב"ם.

  2. 42:02 די קאנטאניסטן קינדער

    דער משגיח דערציילט אז אין די צייטן און אין די מדינות פונעם משנה ברורה האט די רוסישע רעגירונג געכאפט טויזנטער אידישע קינדער און זיי אוועקגעשלעפט ווי קאנטאניסטן אויף פינף און צוואנציג יאר. דארט האבן זיי נישט געהאט קיין ברירה און האבן געמוזט עסן מאכלות אסורות, וואס וואלט זיי געברענגט צו א מצב וואו מ'קען נישט תשובה טון.

געדאנקען

  1. 16:05 תשובה מאהבה איז ווי משיח'ס קומען פאר דעם יחיד: אזוי ווי אין ימות המשיח וועט די סטרא אחרא בטל ווערן, אזוי איז זי שוין בטל אין דעם עולם קטן פון דעם וואס טוט תשובה מאהבה, און דערפאר קען ער מתקן זיין וואס פאר דער גאנצער וועלט ווארט אויף משיח.
  2. 7:05 ווייל דער אייבערשטער איז רשות היחיד און די קליפה איז רשות הרבים, איז הוצאה דער עיקר פון שבת, און גיהנום און מחלוקת זענען באשאפן געווארן דעם צווייטן טאג, ווען רבים האט זיך אנגעהויבן.
  3. 9:51 כסלו הייבט זיך אן מיט יעקב וואס גייט ארויס פון ארץ ישראל צו רשות הרבים, און די עבודה פון חנוכה איז צו צינדן א ליכט אין רשות הרבים, מאכן פון הר עשו א הר ציון.
  4. 13:45 די אכט טעג חנוכה קומען פון בינה, אכט מדריגות העכער פון מלכות, און תשובה מאהבה איז בינה; ממילא הייבט תשובה מאהבה א איד ארויף צו דעם ארט פון וואנעט חנוכה קומט.
  5. 20:17 א ממזר קען מען נישט מתקן זיין אין איין מאמענט, ווייל די קליפה האט זיך אריינגעגראבן אין זמן דורך א פראצעס פון ניין חדשים, און נאר א לאנגע תשובה קען זיך אריינשפרייטן אין דעם גוף פונעם ממזר און אפשניידן זיין חיות.
  6. 40:07 פסקי הלכה גייען לויט השגחה: דער פסק פונעם משנה ברורה אז מאכלות אסורות בלי יודע אדער באונס קענען האבן אן עליה, האט מען אים מן השמים אריינגעגעבן אין הארץ, כדי די קאנטאניסטן קינדער זאלן נישט בלייבן מיט א טמטום הלב און נישט קענען תשובה טון.
  7. 38:50 דער צמח צדק לערנט פשט אין תניא דורך די הלכות פון ברכה אחרונה: א ברכה איז מעלה די ניצוצות אין דעם מאכל, ממילא וואו מ'מעג נישט מאכן קיין ברכה האט דער מאכל נישט קיין עליה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 4:02 דער משגיח באשרייבט די האלבע שעה וואס די חנוכה ליכט ברענען ווי א טייערע צייט צו זיצן ביי די ליכט, קוקן אויף די נרות און אריינזאפן די קדושה.
  2. 27:16 דער משגיח זאגט אז א איד דארף זיך נישט זארגן וועגן דער וועלט; זיין זארג דארף זיין צו לערנען גענוג, דאווענען גוט, געבן צדקה און זיין אן איידעלער מענטש מיט גוטע מדות.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אחשורוש, אליהו הנביא, אסתר המלכה, דוד המלך, דער בני יששכר, דער בעל התניא, דער חתם סופר, דער משנה ברורה, דער צמח צדק, דער ראב"ד, דער רוקח, דער רמב"ם, יעקב אבינו, עמרם, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי פינחס קאריצער

ערכים בינה, זרע לבטלה, טמטום הלב, יום שכולו שבת, ימות המשיח, מאכלות אסורות, מלכות, סטרא אחרא, רשות היחיד, רשות הרבים, תשובה מאהבה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט