טעם שאפי' פושעים מולידים נשמות גדולות. חכמה למעלה מהשגה. פילפולי התורה מבינים אבל גזירות אינם מבינים. חכמה מקור הבינה. יארצייט המגיד ממזריטש זצוקללה”ה שהוא מקור החסידות.

קאטאלאג: ספר התניא ב' י”ח נומ׳ ⁨5⁩ פאקעט גייד ז׳ 46 אידיש 36 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 36 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים לערנען תניא פרק י"ח ערקלערט דער משגיח פארוואס גרויסע נשמות ווערן אפט געבוירן ביי פשוט'ע אידן, פארוואס די פינצטערסטע צייטן ברענגען דעם אור פון משיח אזוי ווי חנוכה, און פארוואס חכמה, דער מקור פון בינה, איז העכער פון פארשטאנד.

דער משגיח לערנט תניא פרק י"ח: אפילו דער נידעריגסטער איד האט אין זיין פנימיות די העכסטע מדריגה, און גרויסע נשמות ווערן געבוירן אפילו ביי פשוט'ע מענטשן, אזוי ווי עס שטייט אין ספר הגלגולים. ער ערקלערט אז די באהאלטענע ירושה פון די אבות קומט ארויס אין שפעטערע דורות, און אז דער רבונו של עולם באהאלט גרויסע נשמות ביי פשוט'ע אדער אפילו ביי רשעים כדי אפצונארן דעם שטן, אזוי ווי מ'זעט ביי מלכות בית דוד און אין א מדרש וועגן עשו און דוד המלך. דאס פארבינדט ער מיט חנוכה, וואס קומט אין טבת, דער שווערסטער חודש און די לענגסטע נאכט, און ברענגט א ניצוץ פונעם אור פון משיח, אזוי ווי עס וועט זיין אין דעם חושך פון עקבתא דמשיחא. היינט זענען די נסיונות גרויס, אבער אזוי ווי א שטיין וואס פאלט פון הויך זינקט טיפער, זענען די היינטיגע נשמות אראפגעפאלן פון גאר הויך. צוריק צום תניא ערקלערט ער מיט דעם באהאלטענעם קוואל פון א טייך און מיט אן ממציא וואס קען נישט מסביר זיין פארוואס א זאך פאלט אראפ, אז חכמה איז דער מקור פון בינה און מ'קען זי נישט משיג זיין. ער שליסט מיט דעם יארצייט פונעם מגיד ממעזריטש.

ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · דער באהאלטענער שורש פון משיח · די מדריגות און דער שורש פון דער נשמה

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס פשוט'ע מענטשן האבן גרויסע קינדער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט תניא פרק י"ח, אז אפילו די נידעריגסטע נשמה האט אין זיך די העכסטע מדריגה און אז גרויסע נשמות ווערן געבוירן ביי פשוט'ע מענטשן. ער ערקלערט אז די באהאלטענע ירושה פון די אבות קומט ארויס אין שפעטערע דורות, אזוי ווי א כח הנגינה וואס שפרינגט איבער א דור.

  2. 4:43 דעם שטן אפנארן: מלכות בית דוד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער רבונו של עולם נוצט דאס אויס כדי אפצונארן דעם שטן, אזוי ווי מ'זעט ביי מלכות בית דוד. ער ברענגט א מדרש אז דער שטן האט געהאפט אויף א חלק דורך עשו און שפעטער דורך דוד המלך, וואס איז אויך געווען "אדמוני", און ער גלייכט עס צו א בעל הבית וואס באהאלט זיינע דימענטן וואו א גנב וועט נישט זוכן.

  3. 10:02 חנוכה אין דער פינצטערסטער נאכט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז טבת געהערט צו עשו און איז דער שווערסטער חודש, און אז זיין לאנגע נאכט איז די צייט וואס די סטרא אחרא הערשט. דווקא דעמאלט קומט חנוכה, און די ליכט אנטפלעקן א ניצוץ פונעם אור פון משיח, אזוי ווי משיח וועט נתגלה ווערן אין דעם חושך פון עקבתא דמשיחא.

  4. 17:12 דער שטיין וואס פאלט פון הויך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די גרויסע נסיונות פונעם היינטיגן דור און פרעגט צי ער האט א חסרון ווייל ער איז אזוי נידעריג. מיטן משל פון א שטיין וואס מ'ווארפט פון א דאך אין בלאטע ערקלערט ער אז די היינטיגע נשמות זענען אראפגעפאלן פון הויך און קענען אויפהייבן ניצוצות וואס פריערדיגע דורות האבן נישט געקענט, און דערפאר ווערן אמאל גרויסע נשמות געבוירן ביי פשוט'ע טאטעס.

  5. 21:55 חכמה, דער באהאלטענער מקור פון בינה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט די ווערטער פונעם תניא אז חכמה איז דער מקור פונעם שכל און העכער פון הבנה. ער ווייזט עס אויף מיט א טייך וואס קומט פון א באהאלטענעם קוואל, מיטן פסוק פונעם נהר וואס גייט ארויס פון עדן, מיט אן ממציא וואס קען מסביר זיין זיין מאשין אבער נישט פארוואס א זאך פאלט אראפ, און מיט א פלפול וואס זיין ערשטע נקודה קען מען נישט מסביר זיין. ער שטעלט זיך אפ און זאגט אז מ'וועט ווייטער לערנען נאך חנוכה, און ער שליסט מיטן יארצייט פונעם מגיד, דער מקור פון דער גאנצער חסידות, מיט לחיים און א ניגון.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס פשוט'ע מענטשן האבן גרויסע קינדער

0:10

דער משגיח לערנט תניא פרק י"ח: אפילו די נידעריגסטע נפש, ארומגענומען מיט אסאך גשמיות, האט אין איר פנימיות די זעלבע מדריגה ווי דער גרעסטער צדיק, און גרויסע נשמות קומען אפילו ביי פשוט'ע מענטשן, אזוי ווי עס שטייט אין ספר הגלגולים. ער פרעגט פון וואנעט נעמט זיך אז גאר פשוט'ע אידן האבן קינדער וואס זענען צדיקים און גדולי הדור. א,ב

2:33

ער ענטפערט אז די ירושה פון אברהם אבינו ליגט באהאלטן אין יעדן איד און קומט ארויס ערשט אין שפעטערע דורות, אזוי ווי א כח הנגינה וואס שפרינגט איבער דעם זון און קומט צוריק ביים אייניקל.

דעם שטן אפנארן

4:46

דאס נוצט דער רבונו של עולם אויס כדי אפצונארן דעם שטן, וואס שטייט קעגן משיח, און מ'זעט עס בפרט ביי מלכות בית דוד. דער משגיח ברענגט א מדרש: דער שטן האט געטענה'ט אז ער דארף האבן א חלק אין זרע אברהם, און ער האט געהאפט אויף עשו, וואס ביי אים שטייט "ויצא הראשון אדמוני"; אבער יעקב האט צוגענומען די בכורה און די ברכה. ד,ה

7:58

ווען דוד המלך איז געבוירן געווארן "אדמוני עם יפה עינים", האט זיך דער שטן דערפרייט מיט דעם זעלבן לשון. אבער די גמרא דרשנ'ט אז דוד האט נאר געהרגעט שונאי ה', מיט די "עינים", מיט דער רשות פון סנהדרין. אזוי באהאלט דער אויבערשטער גרויסע נשמות וואו דער שטן וועט נישט זוכן, ווי א בעל הבית וואס באהאלט זיינע דימענטן פון א גנב. ו,ז

חנוכה אין דער פינצטערסטער נאכט

10:36

דאס, זאגט דער משגיח, איז דער רעיון פון חנוכה. א מדרש טיילט איין די חדשים צווישן יעקב און עשו, און טבת, וואס געהערט צו עשו, איז דער שווערסטער חודש. ביינאכט הערשט די סטרא אחרא, אזוי ווי דער פסוק זאגט אז דעמאלט "תרמוש כל חיתו יער"; אפילו א פיבער גייט ארויף ביינאכט. די לענגסטע נאכט איז אין טבת, און דער נס פון חנוכה איז געשען אין יענער נאכט. ח,ט

13:50

ער ברענגט פון רבי פינחס קאריצער, וואס דער בני יששכר ברענגט, און פונעם מהר"ל, אז ביים צינדן חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור פון משיח, און דערפאר פילט א איד א גרויסע דביקות ביי די ליכט. אזוי וועט משיח נתגלה ווערן אין עקבתא דמשיחא, די נידעריגסטע "פיאטע" פון דער היסטאריע, וואו מיר שטייען היינט. כ

דער שטיין וואס פאלט פון הויך

17:12

די היינטיגע נסיונות, זאגט דער משגיח, זענען גרעסער ווי ביי אלע פריערדיגע דורות: אמאל איז די וועלט געווען צניעות'דיג, און היינט קומט די גאס, די טעלעוויזיע און דער אינטערנעט אריין אין אידישע שטובער. האט דען אזא נידעריגער דור א חסרון? א שטיין וואס מ'לאזט אראפ אין בלאטע זינקט א ביסל אריין, אבער פון א דאך זינקט ער טיף.

19:21

אזוי זענען די היינטיגע נשמות אראפגעפאלן פון גאר הויך, און זיי קענען אויפהייבן ניצוצות וואס פריערדיגע דורות האבן נישט דערגרייכט. דערפאר ווערן אמאל גרויסע נשמות געבוירן ביי פשוט'ע טאטעס, הגם אפט ברענגען הייליגע אבות זיי אויך אראפ.

חכמה, דער באהאלטענער מקור פון בינה

21:55

צוריק צום תניא, לערנט דער משגיח אז חכמה איז דער מקור פונעם שכל און העכער פון הבנה. א טייך וואקסט פון קוואלן וואס שפרודלען ארויס פון דער טיפעניש און מישן זיך צוזאמען, אבער דער מקור בלייבט באהאלטן אונטער דער ערד. אזוי זאגט דער פסוק "ונהר יוצא מעדן להשקות את הגן": דער עדן, דער מקור, איז העכער פון השגה. א,ל

24:18

בינה הייסט פארשטיין א זאך, און איר מקור הייסט חכמה, וואס קיינער קען נישט פארשטיין. אלס משל ברענגט ער א צעמענט טראק מיט א דרייענדיגן טאנק. דער ממציא קען מסביר זיין דעם מאטאר, די גאזאלין און יעדן טייל, אבער נישט פארוואס דער צעמענט פאלט אראפ אין שובקארן אנשטאט ארויפצוגיין ווי א באלאן אדער א פייער. אזוי איז די טבע, מ'רופט עס גראוויטי; דאס האט ער נישט אויסגעטראכט און קען עס נישט מסביר זיין.

28:21

די נקודה איז חכמה, "כח מה", וואס אויף איר בויט די בינה, פונעם ווארט בנין. אזוי אויך אין א פלפול אויפן רמב"ם קען מען אלעס מסביר זיין חוץ די ערשטע נקודה, וואס שטייט ווי א גזירה. אזוי איז דא א כח אין א איד וואס עקזיסטירט אבער מ'קען עס נישט פארשטיין: די אידישע נשמה, די ירושה פון די אבות הקדושים. דער משגיח לערנט ווייטער אז דער אור אין סוף ברוך הוא איז מתלבש אין דער חכמה. א

31:03

ער שטעלט זיך אפ אינמיטן און זאגט אז מ'וועט ווייטער לערנען נאך חנוכה. ער דערמאנט דעם יארצייט פונעם מגיד, דער מקור פון דער גאנצער חסידות, וועמענס תלמידים זענען געווען אלע חסידישע צדיקים, און בעט מ'זאל זאגן לחיים און זינגען א ניגון פונעם מגיד.

מראי מקומות

תורה

  1. ה Bereishis 25:25 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:46
  2. ל Bereishis 2:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:55

נביאים

  1. ו Shmuel I 16:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:58

כתובים

  1. ג Koheles 7:12 1:34 טעקסט מפתח
  2. ט Tehillim 104:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:36

תלמוד בבלי

  1. ז Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:58

מדרש

  1. ד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 4:46
  2. ח Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 10:36

ראשונים

  1. י Rokeach (מקום נישט באשטימט) 14:08 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 18 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:10, 21:55, 28:21
  2. כ Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:50

אנדערע

  1. ב Sefer HaGilgulim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:10

עיקרי הדברים

  1. 0:10 אפילו דער נידעריגסטער איד טראגט אין זיין פנימיות די העכסטע מדריגות, די ירושה פון אברהם אבינו, וואס קענען ארויסקומען ביי זיינע קינדער אדער אייניקלעך.
  2. 4:46 דער רבונו של עולם ברענגט גרויסע נשמות דורך פשוט'ע אדער זינדיגע עלטערן כדי אפצונארן דעם שטן, וואס וועט קיינמאל נישט טראכטן צו זוכן דארט.
  3. 10:23 חנוכה קומט אין דער נידעריגסטער צייט פונעם יאר, אין טבת און אין זיין לענגסטער נאכט, און זיינע ליכט אנטפלעקן א ניצוץ פונעם אור פון משיח, אזוי ווי משיח וועט נתגלה ווערן אינעם נידעריגסטן דור.
  4. 19:09 די נשמות פונעם דור פאר משיח זענען אראפגעפאלן פון גאר הויכע ערטער און דערפאר טיף אריינגעזונקען, און ממילא קענען זיי אויפהייבן ניצוצות וואס די פריערדיגע דורות האבן נישט געקענט דערגרייכן.
  5. 21:58 חכמה איז דער מקור פון בינה און מ'קען זי נישט משיג זיין: מ'קען פארשטיין און מסביר זיין וואס עס איז געבויט אויף דער ערשטער נקודה, אבער נישט די נקודה אליין.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:22 פון וואנעט נעמט זיך אז גאר פשוט'ע מענטשן האבן קינדער וואס זענען גרויסע צדיקים?

    תירוץ: 2:31 די פנימיות פונעם פשוט'ן איד האלט באהאלטן די גרעסטע מדריגות, און זיי קומען ארויס ביי זיינע קינדער.

  2. קשיא: 4:43 פארוואס ברענגט דער רבונו של עולם גרויסע נשמות דווקא דורך פשוט'ע אדער זינדיגע עלטערן?

    תירוץ: 5:47 כדי אפצונארן דעם שטן, וואס שטייט קעגן משיח און וועט קיינמאל נישט טראכטן אז דארט וועט געבוירן ווערן א גרויסע נשמה.

  3. קשיא: 14:36 פארוואס פילט א איד א גרויסע דביקות ווען ער קוקט אויף די חנוכה ליכט?

    תירוץ: 14:47 ווייל אין זיי ווערט נתגלה א ניצוץ פונעם אור פון משיח.

  4. קשיא: 18:26 האט נישט דער דור פון עקבתא דמשיחא א חסרון, ווייל ער איז אזוי נידעריג?

    תירוץ: 18:59 אזוי ווי א שטיין וואס זינקט טיפער וואס העכער ער פאלט, זענען זיינע נשמות געקומען פון גאר הויך און קענען ארויסנעמען הויכע ניצוצות.

  5. קשיא: 26:53 פארוואס פאלט דער צעמענט אראפ אין דעם שובקארן און גייט נישט ארויף?

    תירוץ: 27:29 אזוי איז די טבע, מ'רופט עס גראוויטי; קיינער קען עס נישט מסביר זיין, און די נקודה הייסט חכמה.

געדאנקען

  1. 3:42 רוחניות'דיגע גרויסקייט קען זיין א באהאלטענע ירושה, אזוי ווי א גשמיות'דיגע מעלה אדער א כח הנגינה וואס שפרינגט איבער א דור און קומט צוריק ביים אייניקל.
  2. 7:31 דער רבונו של עולם באהאלט גרויסע נשמות אין שטובער וואו מ'וואלט עס נישט ערווארט, אזוי ווי א בעל הבית באהאלט דימענטן וואו א גנב וועט נישט טראכטן צו זוכן, כדי אפצונארן דעם שטן וואס היט אפ מלכות בית דוד.
  3. 12:21 חנוכה, וואס קומט אין טבת, דער חודש וואס איז געגעבן געווארן צו עשו, און אין דער לענגסטער נאכט פונעם יאר, איז א משל אויף עקבתא דמשיחא, די "פיאטע" פון דער היסטאריע, וואו משיח ווערט נתגלה דווקא אינעם טיפסטן חושך.
  4. 18:59 וואס נידעריגער א דור איז אריינגעזונקען, אלץ העכער זענען זיינע נשמות אראפגעפאלן: אזוי ווי א שטיין וואס מ'ווארפט פון א דאך זינקט טיפער אין בלאטע, קענען די היינטיגע נשמות דערגרייכן ניצוצות וואס פריערדיגע דורות האבן נישט געקענט.
  5. 26:48 אן ממציא קען מסביר זיין יעדן טייל פון זיין מאשין, אבער נישט פארוואס דער צעמענט פאלט אראפ אנשטאט ארויפצוגיין; די נקודה וואס בינה בויט אויף איר אבער קען זי נישט מסביר זיין, דאס הייסט חכמה.
  6. 29:10 אין א פלפול אויפן רמב"ם קען מען אלעס מסביר זיין חוץ די ערשטע נקודה, וואס שטייט ווי א גזירה; אזוי איז דא א כח אין א איד וואס עקזיסטירט אבער מ'קען עס נישט פארשטיין, די אידישע נשמה, די ירושה פון די אבות הקדושים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 20:49 דער משגיח זאגט אז דער תפקיד פונעם היינטיגן דור איז אראפצוגיין אין דער בלאטע און פון דארט ארויסנעמען הייליגע ניצוצות וואס די פריערדיגע האבן נישט געקענט דערגרייכן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דוד המלך, דער מהר"ל פון פראג, דער מעזריטשער מגיד, יעקב אבינו, יצחק אבינו, מרדכי הצדיק, עשו, רבי פינחס קאריצער

ערכים אורו של משיח, בינה, חכמה, כח מה, ניצוצות, סטרא אחרא, עקבתא דמשיחא, פנימיות, שטן, תקופת טבת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט