נשמות ישראל כמו נר לאבוקה לגבי ה' הם בטלים אצלו. מכת חושך. יין של פורים. ביטול הוא מהות הקדושה וסטרא אחרא להיפוך. לחיים יא”צ הר”ר זישא.

קאטאלאג: ספר התניא ב' י"ט נומ׳ ⁨8⁩ פאקעט גייד ז׳ 47 אידיש 41 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 41 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויף תניא פרק י"ט ערקלערט דער משגיח אז דער חשק פון דער נשמה בטל צו ווערן אינעם רבונו של עולם, ווי א נר אין אן אבוקה, קומט פון חכמה, וואס איז דער שורש פון גאנץ קדושה, און קדושה מיינט ביטול; די סטרא אחרא איז פונקט פארקערט: זיך מאכן פאר א יש, אפילו ווען מ'גיט.

דער משגיח לערנט תניא פרק י"ט: אזוי ווי א פלאם פון א נר ציט זיך אריין אין א גרויסע אבוקה, כאטש ער וועט אינגאנצן בטל ווערן, אזוי וויל יעדע מדריגה פון דער נשמה צוריקגיין צו איר שורש, צום רבונו של עולם, וואס איז דער אמת'ער טאטע וואס גיט יעדן אטעם. דער חשק איז למעלה מן הדעת, ווייל ער קומט פון חכמה, וואס מ'קען נישט משיג זיין. דאס בינדט ער צו מכת חושך: ס'איז דא א חושך פון א ליכטיגקייט וואס איז צו גרויס צו ארייננעמען, דערפאר שטייט "בורא חושך" און "יוצר אור". פורים קומט אראפ אזא באהאלטענע ליכטיגקייט פון חכמה, ממילא איז דער וויין פון פורים אן אנדער וויין, ווי וואל וואס ווערט ציצית. דערנאך זאגט דער תניא אז גאנץ קדושה איז ביטול. דער משגיח ערקלערט ענוה דורך משה רבינו, דורך דעם אונטערשרייבן "הקטן", דורך מקבל זיין פון א רבי'ן, און דורך דער מעשה פון טשערנאביל מיטן זון וואס האט גענומען דעם "גארנישט". די סטרא אחרא איז פארקערט: אפילו איר חסד, ווי ביי א סוחר, וויל צוריקקריגן. צום סוף מאכט ער א לחיים לכבוד דעם יארצייט פונעם רבי ר' זושא.

ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · ענוה און ביטול · קדושה און קליפה

סדר השיעור

  1. 0:00 א נר וואס ציט זיך צו דער אבוקה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט תניא פרק י"ט: אזוי ווי א פלאם פון א נר ציט זיך צו אן אבוקה, וויל יעדע מדריגה פון דער נשמה צוריקגיין צום רבונו של עולם, דעם אמת'ן טאטן, אפילו ווען זי ווערט בטל. ער ערקלערט אז די טבע איז למעלה מן הדעת, ווייל זי קומט פון דער חכמה שבנפש.

  2. 5:40 מכת חושך און חכמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז מכת חושך איז כנגד חכמה: ס'איז דא א חושך וואס איז א ליכטיגקייט צו שטארק צו ארייננעמען, דערפאר זאגט מען אין דער ברכה "בורא חושך", א העכערע לשון ווי "יוצר אור". פורים קומט אראפ א גאנצן טאג אזא באהאלטענע ליכטיגקייט פון חכמה, און דערפאר איז עס פארבונדן מיט אסתר און מיט הסתרה.

  3. 10:16 פארוואס דער וויין פון פורים איז אנדערש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט צי דער וויין פון פורים איז נישט דער זעלבער וויין ווי א גאנץ יאר, און ענטפערט מיט משלים: אן אתרוג, וואל וואס ווערט ציצית און לעדער וואס ווערט רצועות פון תפילין ווערן אן אנדער זאך ווען שמות הקדושים רוען אויף זיי. וויין אין א געווענליכן טאג ווערט גערעדט בגנאי, וויין פון קידוש און פסח האט זיינע שמות, און וויין פון פורים איז "יין המשומר", בגימטריא אסתר.

  4. 14:30 קדושה איז ביטול: אמת'ע ענוה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט דעם כלל אין תניא אז גאנץ קדושה איז נמשך פון חכמה, וואס איז בטל צום אין סוף. ער ערקלערט אז ענוה מיינט נישט ארומגיין מיט אן אראפגעלאזטן קאפ, וואס איז באמת א סארט גאווה, נאר בטל זיין צום רבונו של עולם ווי משה רבינו, וואס איז געווען א מלך; ער ברענגט משלים פונעם גרויסן "I" אין ענגליש, פונעם אונטערשרייבן "הקטן" ביי גדולים, און פונעם קליינעם א' פון ויקרא.

  5. 19:42 ביטול צום רבונו של עולם, צום רבי'ן און צום חבר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז איינער וואס קען ש"ס און בארימט זיך דערמיט האט גאווה, און ער גלייכט עס צו א פליג וואס בארימט זיך אז זי איז גרעסער ווי די אנדערע פליג, ביידע לעבן דעם עמפייער סטעיט בילדינג. א ערליכער איד איז בטל צום רבונו של עולם, צו זיין חבר און צו זיין רבי'ן; מ'קען נאר מקבל זיין פונעם רבי'ן ווען מ'פילט זיך קלענער, ווי א בעכער וואס ווערט געהאלטן אונטער דעם פלאש.

  6. 23:39 כח מ"ה און דער זון וואס האט גענומען גארנישט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח קלאגט אז היינט איז אסאך נאכגעמאכט און עס פעלט די מידה פון ביטול. צוריק צום תניא ערקלערט ער אז חכמה איז "כח מ"ה", פון משה רבינו'ס "ונחנו מה", די העכסטע ענוה לגבי אברהם'ס "עפר ואפר" און דוד'ס "תולעת". ער דערציילט פון ר' מרדכי טשערנאבילער'ס זין, וואס יעדער האט גענומען איין מידה פון טאטן, און דער יונגסטער האט גענומען זיין "גארנישט".

  7. 27:01 די סטרא אחרא: גיבן כדי צו קריגן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט אז די סטרא אחרא איז פארקערט פון ביטול: די אומות טוען פאר זיך אפילו ווען זיי גיבן צדקה, פאר כבוד און פאר א מאנומענט. ער שטעלט די זיבן אומות פון ארץ ישראל קעגן די זיבן מידות, מיט כנען כנגד חסד, און ערקלערט פון רש"י פארוואס א סוחר הייסט "כנעני" און פארוואס "סוחר" מיינט ארומגיין ווי א קרייז: דער גראסער גיט כדי צוריקצוקריגן. דער חסד פון קדושה גיט און וויל גארנישט צוריק.

  8. 33:28 לחיים לכבוד דעם רבי ר' זושא'ס יארצייט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז היינט איז דער יארצייט פונעם רבי ר' זושא און מאכט א לחיים, מיט א שמועס וועגן דעם משקה און וועגן בישול. ער דערציילט ווי גרויס דער יראת שמים פונעם רבי ר' זושא איז געווען, אז שוין א ווארט פון קבלה האט אים איבערגענומען, און דערמאנט דעם טשערנאבילער מנהג צו זאגן פרשת המן דינסטאג פון פרשת בשלח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

א נר וואס ציט זיך צו דער אבוקה

0:18

דער משגיח לערנט אין תניא פרק י"ט אז א פלאם פון א נר לעבן א גרויסע אבוקה ציט זיך אריין אין איר, כאטש ער ווערט דארט אינגאנצן בטל. אזוי וויל יעדע מדריגה פון דער נשמה, אפילו רוח און נפש, צוריקגיין צו איר שורש. דער רבונו של עולם איז דער אמת'ער טאטע: יעדער אטעם און יעדער הארץ-קלאפ קומט פון אים. א

3:10

די נשמה פארדינט גארנישט דערפון, מערקט ער אן; זי וויל עס פון טבע, ווי דער פלאם. אזא טבע איז למעלה מן הדעת, ווייל זי קומט פון דער חכמה שבנפש. חכמה מיינט דא נישט קלוגשאפט, נאר דעם שורש וואו דאס פארשטיין הערט אויף. א

מכת חושך און חכמה

5:53

פון דא גייט דער משגיח איבער צו די מכות, וואס זענען כנגד די עשר ספירות: חושך איז כנגד חכמה, דער אור הגנוז וואס האט אריינגעשיינט אין מצרים אלס חושך. דערמיט איז מובן פארוואס די ברכה זאגט "יוצר אור" אבער "בורא חושך": בריאה איז העכער ווי יצירה, ווייל ס'איז דא א חושך וואס איז א ליכט צו שטארק צו ארייננעמען, ווי ביי איינעם וואס קוקט אין דער זון און ווערט שווארץ פאר די אויגן. ד

9:04

פורים, זאגט ער, קומט אראפ אזא ליכטיגקייט א גאנצן טאג, שוואכער ווי שבת אבער לענגער; מענטשן זענען צומישט ווייל זיי קענען עס נישט אנהאלטן. די ליכטיגקייט איז בהסתרה, און דערפאר הייסט דער טאג נאך אסתר.

פארוואס דער וויין פון פורים איז אנדערש

10:19

דער משגיח פרעגט צי דער וויין פון פורים איז נישט דער וויין פון א גאנץ יאר. ער ענטפערט מיט משלים: אן אתרוג קאסט אין חשון עטליכע סענט און פאר סוכות אסאך מער, ווייל שמות הקדושים רוען אויף אים; וואל פון א שעפס וואס ווערט ציצית, אדער לעדער וואס ווערט רצועות פון תפילין, איז מער נישט קיין וואל אדער לעדער.

12:43

וויין אין א געווענליכן טאג ווערט גערעדט בגנאי אין משלי און ביים טרינקען פון נח. דער וויין פון קידוש און פון פסח טראגט זיינע שמות, און פורים איז דער וויין "יין המשומר", בגימטריא אסתר; דער חיוב צו בסומי בפוריא ווייזט אז דער גאנצער נס ליגט אינעם וויין. ז,ו,ה

קדושה איז ביטול: אמת'ע ענוה

14:42

דער תניא שטעלט דעם כלל: גאנץ קדושה איז וואס ס'איז נמשך פון חכמה, וואס איז בטל במציאות צום אור אין סוף. דערפאר, זאגט דער משגיח, איז יעדע זאך אין קדושה בטל. משה רבינו, וואס ווערט אנגערופן עניו מאד, האט דורך דעם באקומען די תורה. ב,ח

16:08

מענטשן מיינען אז ענוה איז אן אראפגעלאזטער קאפ און רחמנות אויף זיך. דער משגיח רופט דאס גאווה: אזא מענטש וויל עפעס זיין און ס'פארדריסט אים אז ער איז נישט. משה רבינו איז געווען א מלך, און דאך בטל צום רבונו של עולם. אין ענגליש שרייבט מען א גרויסן "I"; גדולים ווי דער חתם סופר און דער סאטמארער רב האבן זיך אונטערגעשריבן "הקטן", און משה האט געשריבן דעם א' פון ויקרא קליין. ט

ביטול צום רבונו של עולם, צום רבי'ן און צום חבר

19:45

איינער וואס בארימט זיך אז ער קען ש"ס האט גאווה, זאגט דער משגיח; ווער עס לערנט ווי ס'דארף צו זיין, מיט א מדריגה פון לשמה, ווערט בטל. א קליינע פליג און א גרויסע פליג לעבן דעם עמפייער סטעיט בילדינג דארפן זיך נישט קריגן ווער איז גרעסער. ווי קלוג אדער שטארק א מענטש זאל נישט זיין, מעג ער זיך נאר בארימען מיט וויסן דעם רבונו של עולם. כ

21:41

דער ביטול גייט אויך צו א חבר און צו א רבי'ן. נאר א בעכער וואס ווערט געהאלטן אונטער דעם פלאש באקומט וויין, און נאר ווער עס פילט זיך קלענער קען מקבל זיין פון זיין רבי'ן.

כח מ"ה און דער זון וואס האט גענומען גארנישט

23:46

דער משגיח קלאגט אז היינט איז אסאך נאכגעמאכט און ס'פעלט די מידה פון ביטול. צוריק צום תניא: חכמה איז "כח מ"ה", פון משה'ס "ונחנו מה". אברהם האט געזאגט "עפר ואפר" און דוד "תולעת", וואס איז נאך אלץ עפעס; משה האט געזאגט אז ער איז גארנישט. ב,ל,מ,נ,ס

25:43

ר' מרדכי טשערנאבילער'ס זין האבן יעדער גענומען איין מידה פון טאטן; דער יונגסטער האט גענומען דעם טאטנס "גארנישט". דאס איז דער דרך פון צדיקים.

די סטרא אחרא: גיבן כדי צו קריגן

27:01

דער תניא גייט ווייטער אז די סטרא אחרא איז פונקט פארקערט. די אומות טוען פאר זיך אפילו ווען זיי גיבן צדקה: פאר א נאמען, פאר א מאנומענט, פאר א ביאגראפיע. אפילו זייער גיבן איז נישט קיין ביטול צום רבונו של עולם. ג

28:47

די זיבן אומות פון ארץ ישראל שטייען קעגן די זיבן מידות פון קדושה: כנען כנגד חסד, חת כנגד גבורה, פון "חתת אלקים", פחד. א סוחר הייסט א כנעני, ווי רש"י זאגט, און ווי ס'שטייט "וחגור נתנה לכנעני". צ,ע,פ

31:06

פארוואס הייסט א סוחר אזוי? "סחורה" מיינט ארום, ווי א קרייז וואס קומט צוריק צום אנהייב, נישט ווי א גלייכע ליניע. דער גראסער גיט ברויט און מילך ווייל ער וויל דיין געלט אין זיין קאסע. אזוי איז דער חסד פון דער סטרא אחרא, בשעת דער חסד פון קדושה גיט און וויל גארנישט צוריק.

לחיים לכבוד דעם רבי ר' זושא'ס יארצייט

33:28

דער משגיח מערקט אן אז היינט איז דער יארצייט פונעם רבי ר' זושא און מאכט א לחיים, מיט א שמועס מיט די אנוועזנדע וועגן דעם משקה און דעם מנהג צו פארבייסן מזונות צום בראנפן.

36:12

ער דערציילט אז שוין א ווארט פון קבלה, ווי "ספירה", האט דעם רבי ר' זושא איבערגענומען מיט יראת השם, בשעת איינער אנדערש וואס האט גערעדט פון כתר און אין סוף איז נישט חלש געווארן. ער דערמאנט אויך דעם טשערנאבילער מנהג צו זאגן פרשת המן דינסטאג פון פרשת בשלח.

מראי מקומות

תורה

  1. ו Bereishis 9:20-21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:43
  2. ח Bamidbar 12:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:42
  3. ט Vayikra 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:08
  4. ל Shemos 16:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:46
  5. נ Bereishis 18:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:46
  6. צ לכאורה Bereishis 35:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:47

נביאים

  1. כ Yirmiyahu 9:22-23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:45

כתובים

  1. ז Mishlei (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:43
  2. ס Tehillim 22:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:46
  3. פ Mishlei 31:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:47

תלמוד בבלי

  1. ה Megillah 7b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:43
  2. מ לכאורה Chullin 89a מפתח אינעם אויסשרייב: 23:46

ראשונים

  1. י לכאורה Rashi on Vayikra 1:1 19:18 מפתח
  2. ע לכאורה Rashi on Bereishis 38:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:47

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 19 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18, 3:10
  2. ב לכאורה Tanya ch. 19 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:42, 23:46
  3. ג לכאורה Tanya ch. 19 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:01

תפילה און פיוט

  1. ד לכאורה Shacharis, blessing of Yotzer Ohr מפתח אינעם אויסשרייב: 5:53

עיקרי הדברים

  1. 0:18 אזוי ווי א נר וואס ציט זיך צו אן אבוקה, וויל יעדע מדריגה פון דער נשמה צוריקגיין צום רבונו של עולם, איר שורש, כאטש זי וועט דארט אינגאנצן בטל ווערן.
  2. 4:44 דער חשק איז למעלה מן הדעת, ווייל ער קומט פון דער חכמה שבנפש, וואס מ'קען נישט משיג זיין.
  3. 6:01 מכת חושך איז כנגד חכמה: א ליכטיגקייט אזוי גרויס אז זי ווייזט זיך ווי חושך, און פורים קומט אראפ אזא באהאלטענע ליכטיגקייט.
  4. 15:27 דער כלל פון קדושה איז ביטול: אלעס וואס איז הייליג איז בטל צום רבונו של עולם, און דאס איז דער אמת'ער טייטש פון ענוה.
  5. 27:05 די סטרא אחרא איז פונקט פארקערט: אפילו ווען זיי גיבן, גיבן זיי פאר זיך און ווילן עפעס צוריק.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:10 פארוואס וויל די נשמה צוריקגיין צום רבונו של עולם, ווען זי וועט דארט אינגאנצן בטל ווערן און גארנישט פארדינען?

    תירוץ: 3:46 ווייל דאס איז איר טבע, ווי דער פלאם וואס ציט זיך צו דער אבוקה; עס איז למעלה מן הדעת, פון דער חכמה שבנפש.

  2. קשיא: 6:31 פארוואס זאגט די ברכה "בורא" ביי חושך, א העכערע לשון ווי "יוצר" ביי אור?

    תירוץ: 6:59 ווייל ס'איז דא א חושך וואס איז באמת א ליכט צו גרויס צו ארייננעמען, פון חכמה, און דאס געהערט צו בריאה, וואס איז העכער ווי יצירה.

  3. קשיא: 10:16 איז דער וויין וואס מ'טרינקט פורים נישט דער זעלבער וויין ווי א גאנץ יאר?

    תירוץ: 11:12 ניין: אזוי ווי אן אתרוג, ציצית אדער רצועות ווערן אן אנדער זאך ווען שמות הקדושים רוען אויף זיי, טראגט דער וויין פון פורים די בחינה פון "יין המשומר", פארבונדן מיט אסתר.

  4. קשיא: 15:59 וואס איז דער אמת'ער טייטש פון ענוה, וואס משה רבינו ווערט דערמיט געלויבט?

    תירוץ: 17:05 נישט קיין אראפגעלאזטער קאפ און נישט קיין רחמנות אויף זיך, נאר בטל זיין צום רבונו של עולם; משה רבינו איז געווען א מלך און דאך אינגאנצן בטל.

  5. קשיא: 31:04 פארוואס הייסט א סוחר א "כנעני", און פארוואס מיינט "סוחר" א סוחר?

    תירוץ: 31:13 "סוחר" מיינט ארומגיין, ווי א קרייז וואס קומט צוריק צום אנהייב: דער סוחר גיט כדי צוריקצוקריגן, און דאס איז דער "חסד" פון כנען, די סטרא אחרא.

מעשיות

  1. 25:43 דער זון פון ר' מרדכי טשערנאבילער וואס האט גענומען "גארנישט"

    דער משגיח דערציילט אז ר' מרדכי טשערנאבילער האט געהאט אכט זין, און יעדער האט איבערגענומען א געוויסע מידה פון טאטן: איינער תורה, איינער חכמה, איינער תפילה. דער יונגסטער האט געזאגט אז ער האט גענומען דעם "גארנישט" פון טאטן, וויאזוי דער טאטע האט זיך געהאלטן פאר גארנישט, און אז פאר אים איז געבליבן "גארנישט מיט גארנישט". דער משגיח שליסט אז דאס איז דער דרך פון צדיקים.

    אין דער מעשה: ר' מאטעלע טשערנאבילער, רבי אהרן טשערנאבילער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 36:04 דער יראת שמים פונעם רבי ר' זושא

    לכבוד דעם יארצייט דערציילט דער משגיח וועגן דעם יראת שמים פונעם רבי ר' זושא: ווען מ'האט אים נאר דערמאנט א ווארט פון קבלה, למשל דאס ווארט "ספירה", איז ער חלש געווארן פון יראת השם. איינער אנדערש האט געזאגט אז ער רעדט וועגן הויכע מדריגות, וועגן כתר און אין סוף, און ווערט נישט חלש, אבער דער רבי ר' זושא האט אמת'ע יראת שמים.

    אין דער מעשה: רבי זושא אניפאליער

געדאנקען

  1. 3:46 דער חשק פון דער נשמה בטל צו ווערן אינעם רבונו של עולם איז נישט קיין חשבון נאר א טבע, ווי ביי א פלאם, וואס שטאמט פון חכמה, למעלה מן ההשגה.
  2. 6:59 ס'זענען דא צוויי סארטן חושך: ווען ס'איז נישטא קיין ליכט, און א ליכט אזוי שטארק אז ס'בלענדט, ווי ווען מ'קוקט אין דער זון; מכת חושך איז געווען דער צווייטער, פון חכמה, דערפאר שטייט ביי חושך "בורא", פון דעם העכערן עולם הבריאה.
  3. 10:00 די ליכטיגקייט פון חכמה פון פורים איז אזוי הויך אז זי איז בהסתרה, דערפאר איז דער טאג פארבונדן מיט אסתר, לשון הסתרה, און מיט "יין המשומר", וואס איז בגימטריא אסתר.
  4. 16:32 ארומגיין מיט אן אראפגעלאזטן קאפ און מיט א געפיל פון מינדערווערטיגקייט איז נישט קיין ענוה נאר גאווה: ער וויל עפעס זיין און ס'פארדריסט אים אז ער איז נישט. אמת'ע ענוה, ווי ביי משה רבינו, קען זיין ביי א מלך.
  5. 31:13 א סוחר הייסט אזוי פון ארומגיין ווי א קרייז: זיין גיבן קומט צוריק צו אים, ממילא איז דער "חסד" פון דער סטרא אחרא באמת פאר זיך, נישט ווי דער חסד פון קדושה וואס גיט און וויל נישט צוריק.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 23:24 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיין בטל צום רבונו של עולם, צום רבי'ן און צו א חבר, אפילו א חבר וואס איז קלענער, ווייל אפילו ער האט מידות וואס מ'האט נישט.
  2. 21:58 כדי מקבל צו זיין פונעם רבי'ן, זאגט דער משגיח, דארף מען זיך פילן קלענער ווי ער, ווי א בעכער וואס ווערט געהאלטן אונטער דעם פלאש.
  3. 19:42 דער משגיח זאגט אז איינער וואס קען ש"ס זאל זיך נישט בארימען דערמיט; איינער וואס לערנט ווי ס'דארף צו זיין, מיט א מדריגה פון לשמה, ווערט בטל צום רבונו של עולם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אסתר המלכה, דוד המלך, דער חתם סופר, דער סאטמארער רב, משה רבינו, נח, ר' מאטעלע טשערנאבילער, רבי זושא אניפאליער, רש"י

ערכים אור הגנוז, ביטול, יין המשומר, כח מה, סטרא אחרא, ענוה, קליפה, שמות הקדושים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט