הקדמה לפסד"ז

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨8⁩ פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 41 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 41 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים אנהייבן לערנען פסוקי דזמרה ערקלערט דער משגיח אז דאווענען איז א ארויפגיין דורך די עולמות ביז מ'שטייט פארן מלך, אז יעדעס ווארט פון תפילה איז א היכל, און אז פסוקי דזמרה שניידן דורך דעם לופט פול מיט מלאכים צוזאמען מיט דוד המלך.

נאכן ענדיגן די קאפיטלעך וואס האבן א שייכות מיט קבלת שבת, הייבט דער משגיח אן פסוקי דזמרה. די תכלית פונעם דאווענען איז שמונה עשרה, שטיין פארן מלך, און דער וועג אהין גייט דורך די פיר עולמות: קרבנות, פסוקי דזמרה, ברכות קריאת שמע און דערנאך שמונה עשרה. מ'גרייט זיך צו מיט מהודר'דיגע ציצית און תפילין. יעדעס ווארט פונעם נוסח, וואס די אנשי כנסת הגדולה האבן מתקן געווען ברוח הקודש, טוט אויף יעדן טאג א נייעם תיקון, דערפאר קען מען נישט אפלייגן די עבודה פון היינט אויף מארגן. לויט דעם בעל שם טוב איז יעדעס ווארט א היכל, און א מחשבה זרה מיינט אז מ'ווערט ארויסגעווארפן דערפון, ממילא דארף מען דאווענען פאמעלעך און מיט יגיעה. דער משגיח רעדט וועגן דעם גאנג פונעם דאווענען, וועגן דעם זכות פון שמירת הברית און וועגן סובל זיין פארן רבונו של עולם. פסוקי דזמרה, פונעם לשון שניידן, שניידן דורך די מלאכי חבלה, און וואס איז אמאל געווען א רשות איז היינט, אין אונזער שוואכן דור, א חוב געווארן.

ענינים: פסוקי דזמרה · כוונה אין דאווענען

סדר השיעור

  1. 0:00 דאווענען אלס א וועג צום מלך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אן אז ער הייבט יעצט אן פסוקי דזמרה, און ערקלערט אז די תכלית פונעם דאווענען איז שמונה עשרה, שטיין פארן מלך. כדי אהין צו קומען גייט מען דורך די פיר עולמות: קרבנות איז עשיה, פסוקי דזמרה יצירה, ברכות קריאת שמע בריאה און שמונה עשרה אצילות.

  2. 3:33 ציצית און תפילין אלס מלבושי מלכות

    דער משגיח ברענגט פונעם זרע קודש אז מ'דארף זיך צוגרייטן מיט מלבושים איידער מ'גייט אריין צום מלך, און דער עיקר זענען ציצית און תפילין, וואס הייבן אויף דעם מענטש און זענען ממשיך די שכינה אויף אים. ער מאנט אז מ'זאל קויפן מהודר'דיגע ציצית וואס זענען געמאכט לשמה און שיינע תפילין, אפילו ווען עס קאסט מער.

  3. 7:01 יעדן טאג א נייער תיקון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די ווערטער פונעם דאווענען, וואס די אנשי כנסת הגדולה האבן מתקן געווען ברוח הקודש, טוען אויף יעדן טאג אן אנדער תיקון, ווייל די וועלט גייט יעדן טאג העכער צום תיקון און יעדער מענטש האט זיין אייגענעם תפקיד. מיטן חידושי הרי"ם'ס פשט אין "אם לא עכשיו אימתי" לערנט ער אז די עבודה פון היינט קען מען נישט אפלייגן אויף מארגן.

  4. 12:38 יעדעס ווארט איז א היכל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם בעל שם טוב'ס תורה, וואס דער חתם סופר ברענגט, אז יעדעס ווארט אין דאווענען איז א היכל וואס מלאכים היטן, און א מחשבה זרה מיינט אז מ'ווערט ארויסגעווארפן דערפון. דוד המלך און די אנשי כנסת הגדולה האבן געהאט שליסלען צו די היכלות; דער רבונו של עולם איז זיך מרחם אויף דעם וואס מוטשעט זיך, דערפאר דארף מען זאגן פסוקי דזמרה פאמעלעך, ווי מ'ציילט טייערע מטבעות.

  5. 17:34 וויפיל צייט מ'דארף דאווענען

    דער משגיח ברענגט אז לויט די פוסקים איז דער שיעור פון פסוקי דזמרה א האלבע שעה, דערציילט וועגן צדיקים און וועגן ר' אברהם זיסקינד וואס האבן געדאוונט שעות, און וועגן ערטער ווי קאצק און בעלזא וואו מ'האט געדאוונט שנעל קעגן דעם יצר הרע, וואס ער זאגט איז נישט פאר אונז. ער ברענגט דעם בעל התניא'ס דרך הממוצע, און די גמרא וואס טייטשט "כרום זלות לבני אדם" אויף תפילה, וואס מענטשן זענען מזלזל דערין.

  6. 23:02 דער וואס הרג'עט די שלאנג

    דער משגיח זאגט אז מ'איז זוכה צו תפילה דער עיקר דורך שמירת הברית, און ברענגט דעם זוהר'ס משל אז דער וואס הרג'עט די שלאנג, דעם יצר הרע, באקומט די טאכטער פונעם מלך, דאס איז תפילה. ווייל די היינטיגע גאס מאכט עס כמעט אוממעגליך דורכצוגיין אן א חטא, דארף מען מער הארעווען און על כל פנים סובל זיין דאס דאווענען ווען עס גייט נישט גרינג.

  7. 26:40 בעסער זיך צובראכן פארן רבונו של עולם

    יעדער מענטש מוז דורכגיין יסורים; מיטן אור החיים אויף "מתחת סבלות מצרים" ערקלערט דער משגיח אז וואס מ'ליידט פארן רבונו של עולם ווערט אראפגענומען פון אנדערע לאסטן. ער ברענגט זיין רבי'ס, ר' פייוול מיטלעוויטש, פשט אין "אל תקרי סברו אלא שברו": ווייל מ'מוז זיך סיי ווי צובראכן, איז בעסער זיך צובראכן פארן רבונו של עולם, און דער וואס האט בטחון געווינט צייט פאר תורה און תפילה.

  8. 30:42 דורכשניידן די מלאכים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס ער הייבט אן מיט פסוקי דזמרה, און לויטן שערי אורה באשרייבט ער דעם לופט צווישן דער וועלט און הימל אלס פול מיט גוטע מלאכים און מלאכי חבלה וואס לאזן דורך אדער האלטן אפ די תפילות. "זמרה" מיינט שניידן: ווען מ'זאגט די מזמורים פון דוד המלך גייט מען מיט אים מיט, און אים קען מען נישט אפשטעלן.

  9. 35:06 פון א רשות צו א חוב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט פון דער גמרא אז פסוקי דזמרה זענען לכתחילה נישט געווען קיין חוב, הגם עס איז א גרויסער זכות זיי צו זאגן, און פרעגט פארוואס זענען זיי היינט א חוב. אזוי ווי דעם צמח צדק'ס תירוץ אויף די שפעטערדיגע חומרות, און ווי מעריב וואס איז א חוב געווארן, דארף אונזער דור זיי: ווען די קטורת האט גערייניגט דעם לופט זענען די תפילות ארויפגעגאנגען, און אן איר מוזן מיר זאגן פסוקי דזמרה. ער ענדיגט אז די קומענדיגע מאל הייבט ער אן מיט ברוך שאמר.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דאווענען אלס א וועג צום מלך

0:00

נאכן ענדיגן די קאפיטלעך פון קבלת שבת הייבט דער משגיח אן פסוקי דזמרה. די תכלית פונעם דאווענען, ערקלערט ער, איז שמונה עשרה, שטיין פארן מלך, און דער וועג אהין גייט דורך פיר עולמות: קרבנות איז עשיה, פסוקי דזמרה יצירה, ברכות יוצר בריאה, דער עולם פונעם כסא הכבוד, דערפאר זעצט מען זיך דארט אראפ, און שמונה עשרה איז אצילות.

ציצית און תפילין אלס מלבושי מלכות

3:33

דער משגיח ברענגט פונעם זרע קודש אז מ'טאר נישט קומען פארן מלך אין א לבוש שק (אסתר ד, ב), ממילא דארף מען זיך צוגרייטן מיט געהעריגע מלבושים, דער עיקר ציצית און תפילין, וואס הייבן אויף דעם מענטש און זענען ממשיך די שכינה אויף אים. דערפאר מאנט ער אז מ'זאל האבן מהודר'דיגע ציצית געמאכט לשמה און שיינע תפילין, אפילו ווען עס קאסט מער. ב,ג

יעדן טאג א נייער תיקון

7:30

יעדעס ווארט פונעם דאווענען, ערקלערט דער משגיח, האבן די אנשי כנסת הגדולה מתקן געווען ברוח הקודש, ווי דער נפש החיים רעדט דערפון, אזוי אז יעדן טאג טוט עס אויף א נייעם תיקון. זינט דעם חטא פון אדם הראשון האבן די צדיקי הדורות געברענגט די וועלט נענטער צום תיקון; די דורות ווערן קלענער, אבער די בריאה גייט יעדן טאג העכער, און יעדער מענטש האט א שליחות וואס קיין אנדערער קען נישט אויפטון. ה

10:44

דערפאר טייטשט דער חידושי הרי"ם "אם לא עכשיו אימתי" (אבות א, יד): די עבודה פון היינט קען מען נישט אפלייגן, ווייל מארגן איז דא אן אנדער תפקיד. ו

יעדעס ווארט איז א היכל

12:47

דער משגיח ברענגט א תורה פונעם בעל שם טוב, וואס דער חתם סופר ברענגט אין א דרשה, אז יעדעס ווארט אין דאווענען איז א היכל וואס מלאכים היטן, און א מחשבה זרה מיינט אז מ'ווערט ארויסגעווארפן דערפון. מ'דארף דאווענען מיט יגיעה, און דער רבונו של עולם איז זיך מרחם און לאזט אריין דעם וואס מוטשעט זיך. דער בית יוסף זאגט אז מ'זאל זאגן פסוקי דזמרה ווי מ'ציילט געלט, יעדעס ווארט א טייערע מטבע. ח,ט

וויפיל צייט מ'דארף דאווענען

17:44

לויט די פוסקים איז דער שיעור פון פסוקי דזמרה א האלבע שעה, אבער געוויסע צדיקים האבן געדאוונט שעות. דער משגיח דערמאנט ר' אברהם זיסקינד אין דער סטאלינער שול אין וויליאמסבורג, וואס איז נאך געווען אינמיטן שחרית ווען מ'איז געקומען צו מנחה.

20:11

אין ערטער ווי קאצק און בעלזא האט מען געדאוונט שנעל קעגן דעם יצר הרע, וואס ער זאגט איז נישט פאר אונז. מענטשן זענען מזלזל אין תפילה, ווי די גמרא (ברכות ו, ב) טייטשט "כרום זלות לבני אדם" (תהלים יב, ט), און דער בעל התניא פאדערט א דרך הממוצע. י,כ,ל

דער וואס הרג'עט די שלאנג

23:14

א גרויסער וועג צו זוכה זיין צו תפילה איז שמירת הברית. דער משגיח ברענגט דעם זוהר'ס משל: דער וואס הרג'עט די שלאנג, דעם יצר הרע, באקומט די טאכטער פונעם מלך, דאס איז תפילה מיט איר דביקות. ווייל די היינטיגע גאס מאכט א חטא כמעט אוממעגליך אויסצומיידן, ווי דער גמרא'ס משל (ברכות לב, א), דארף מען מער הארעווען און על כל פנים סובל זיין דאס דאווענען. מ,נ

בעסער זיך צובראכן פארן רבונו של עולם

26:44

יעדער מענטש מוז ליידן אין לעבן. דער משגיח ברענגט דעם אור החיים אויף "מתחת סבלות מצרים" (שמות ו, ו), און זאגט אז וואס מ'ליידט פאר תורה און עבודה ווערט אראפגערעכנט פון אנדערע יסורים. זיין רבי, ר' פייוול מיטלעוויטש, האט געטייטשט "שברו" אין תהלים קמו, ה אלס צובראכנקייט: ווייל מ'מוז זיך סיי ווי צובראכן, איז בעסער פארן רבונו של עולם, און דער וואס האט בטחון באקומט זיין פרנסה אין ווינציגער צייט. ס,ע,ק

דורכשניידן די מלאכים

31:23

דער משגיח הייבט אן מיט פסוקי דזמרה ווייל די איבעריגע חלקים פונעם דאווענען זענען גרינגער צו פארשטיין. לויטן שערי אורה, וואס דער אריז"ל האט געהאלטן חשוב מיטן רמב"ן, איז דער לופט ביזן הימל פול מיט מלאכים, טייל טראגן די תפילות ארויף און מלאכי חבלה ווארפן זיי אוועק. "זמרה" מיינט שניידן, ווי "וכרמך לא תזמור" (ויקרא כה, ד): דער וואס זאגט דוד המלך'ס מזמורים גייט מיט אים מיט, און אים קען מען נישט אפשטעלן. ר,ש

פון א רשות צו א חוב

35:28

אין דער גמרא איז פסוקי דזמרה א זכות, ווי ביי דעם וואס זאגט אשרי דריי מאל א טאג (ברכות ד, ב), נישט קיין חוב; דער ירושלמי רופט אפילו דעם "ירא ורך הלבב" (דברים כ, ח) דעם וואס האט גערעדט צווישן ישתבח און יוצר. לויטן אריז"ל און דעם בית יוסף איז ברוך שאמר אראפגעקומען פון הימל צו די אנשי כנסת הגדולה. אא,אב,אג,אד

37:44

פארוואס איז עס היינט א חוב? דער צמח צדק האט ערקלערט די שפעטערדיגע חומרות: די אמאליגע דורות האבן געקענט עסן אזא פלייש און מברר זיין די ניצוצות, מיר קענען נישט. אזוי אויך האט די קטורת אמאל גערייניגט דעם לופט אז די תפילות זאלן ארויפגיין; אן איר דארפן מיר פסוקי דזמרה, אזוי ווי מעריב, ווי תוספות שרייבט, איז א חוב געווארן. אה

מראי מקומות

תורה

  1. ע Shemos 6:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:44
  2. ש לכאורה Vayikra 25:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 31:23
  3. אג לכאורה Devarim 20:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:28

כתובים

  1. ג לכאורה Esther 4:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:33
  2. ז Tehillim 30:6 11:14 טעקסט מפתח
  3. י Tehillim 12:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:11
  4. צ Iyov 5:7 27:58 טעקסט מפתח
  5. ק לכאורה Tehillim 146:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:44
  6. או לכאורה Tehillim 104:20 40:23 מפתח

משנה

  1. א לכאורה Mishnah Berachos 5:1 1:28 מפתח
  2. ו Avos 1:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:44

תלמוד בבלי

  1. כ Berachos 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:11
  2. נ לכאורה Berachos 32a מפתח אינעם אויסשרייב: 23:14
  3. פ לכאורה Sanhedrin 99b 27:48 מפתח
  4. ת לכאורה Shabbos 118b 35:41 מפתח
  5. אא לכאורה Berachos 4b מפתח אינעם אויסשרייב: 35:28

תלמוד ירושלמי

  1. אב Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:28

זוהר און קבלה

  1. מ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:14

ראשונים

  1. ר Shaarei Orah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:23
  2. אה Tosafos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 37:44

אחרונים און חסידות

  1. ב Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 3:33
  2. ד Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) 3:52 מפתח
  3. ה Nefesh HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:30
  4. ח Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:47
  5. ט Beis Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:47
  6. ל Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 20:11
  7. ס לכאורה Ohr HaChaim, Shemos 6:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:44
  8. אד Beis Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:28

עיקרי הדברים

  1. 1:12 די תכלית פונעם דאווענען איז צו דערגרייכן שמונה עשרה און שטיין פארן מלך, און אויפן וועג גייט מען דורך די פיר עולמות וואס די חלקים פונעם דאווענען זענען קעגן זיי.
  2. 3:44 מ'גרייט זיך צו צו שטיין פארן מלך מיט געהעריגע מלבושים, דער עיקר ציצית און תפילין, און דער משגיח מאנט אז מ'זאל האבן מהודר'דיגע, אפילו ווען עס קאסט מער.
  3. 7:48 יעדעס ווארט פון תפילה איז געמאכט געווארן ברוח הקודש אזוי אז יעדן טאג טוט עס אויף אן אנדער תיקון, ווייל יעדער טאג און יעדער מענטש האט זיין אייגענעם תפקיד.
  4. 13:43 יעדעס ווארט אין דאווענען איז א היכל; מ'דארף דאווענען מיט יגיעה און כוונה, און זאגן פסוקי דזמרה פאמעלעך ווי איינער וואס ציילט מטבעות.
  5. 20:45 תפילה איז פון די זאכן וואס שטייען ברומו של עולם און מענטשן זענען דאך מזלזל דערין, אזוי ווי דוד המלך האט שוין עדות געזאגט.
  6. 33:16 פסוקי דזמרה שניידן א וועג דורך דעם לופט וואס איז פול מיט מלאכי חבלה, ווייל ווער עס גייט מיט מיט דוד המלך קען מען נישט אפשטעלן.
  7. 35:28 פסוקי דזמרה זענען אמאל געווען א מדת חסידות און א רשות, און היינט זענען זיי א חוב געווארן, ווייל אונזער דור קען נישט ארויפגיין אין תפילה אן זיי.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 33:58 ווי אזוי קען א תפילה דורכברעכן דעם לופט וואס איז פול מיט מלאכי חבלה?

    תירוץ: 34:07 דורך מיטגיין מיט דוד המלך: דער וואס זאגט זיינע מזמורים אין פסוקי דזמרה שניידט דורך, און אים קען מען נישט אפשטעלן.

  2. קשיא: 28:37 וואס מיינט "אל תקרי סברו אלא שברו"?

    תירוץ: 28:42 ר' פייוול מיטלעוויטש האט מסביר געווען אז יעדער מענטש מוז סיי ווי צובראכן ווערן אין לעבן, איז בעסער זיך צובראכן פארן רבונו של עולם.

  3. קשיא: 35:08 פארוואס איז פסוקי דזמרה היינט א חוב, ווען די גמרא רעדט דערפון נאר אלס א זכות?

    תירוץ: 36:42 די פריערדיגע דורות האבן געקענט דאווענען מיט א קלארקייט אן דעם; מיר קענען נישט ארויפגיין אין תפילה אן דעם, בפרט אן די קטורת וואס האט אמאל גערייניגט דעם לופט.

  4. קשיא: 37:44 פארוואס זענען שפעטערדיגע דורות מחמיר מער ווי די ראשונים אין געוויסע זאכן?

    תירוץ: 38:11 דער צמח צדק האט געענטפערט אז די אמאליגע דורות האבן געקענט עסן אזא שטיקל פלייש און מברר זיין די ניצוצות; מיר זענען צו קליין דערפאר, און ביי אונז וואלט עס מטמטם געווען די נפש.

מעשיות

  1. 18:27 ר' אברהם זיסקינד'ס לאנגע שחרית

    דער משגיח דערציילט אז ווען ער האט געוואוינט אין וויליאמסבורג האט ער געדאוונט אין דער סטאלינער שול. א טייערער חב"ד'ניק, ר' אברהם זיסקינד, האט דארט געדאוונט אזוי לאנג אז ווען מ'איז געקומען צו מנחה איז ער נאך געווען אינמיטן שחרית מיטן סידור אפן. דער משגיח ברענגט דאס אלס א ביישפיל פון גרויסע אידן וואס האבן זיך נישט געקענט אפרייסן פון די ווערטער.

    אין דער מעשה: ר' אברהם זיסקינד

געדאנקען

  1. 2:33 דער סדר פונעם דאווענען גייט לויט די פיר עולמות, און דערפאר זעצט מען זיך אראפ ביי יוצר: דארט גייט מען אריין אין עולם הבריאה, דער עולם פונעם כסא הכבוד.
  2. 8:57 הגם די דורות ווערן קלענער, ווערט די בריאה אליין יעדן טאג מער דערהויבן און די נשמות מער אויסגעלייטערט, ממילא דארף יעדער טאג זיין אייגענעם תיקון וואס מארגן קען נישט פארבייטן.
  3. 13:50 א מחשבה זרה ביים דאווענען איז נישט סתם א צעשטרייטקייט: עס מיינט אז די מלאכים וואס היטן דעם היכל פון יענעם ווארט האבן אים ארויסגעווארפן, כאטש דער רבונו של עולם קען אים אריינלאזן לויט זיין יגיעה מער ווי זיינע זכותים.
  4. 34:11 דער משגיח טייטשט "זמרה" אלס שניידן, ווי מ'שניידט א וויינגארטן: פסוקי דזמרה שניידן א וועג דורך די מלאכי חבלה, ווייל דעם וואס גייט מיט מיט דוד המלך קען מען נישט אפשטעלן.
  5. 28:42 ווייל א מענטש מוז סיי ווי צובראכן ווערן אין לעבן, לערנט דער דרש "שברו" אז בעסער זיך צובראכן פארן רבונו של עולם, און וואס מ'ליידט פאר תורה און עבודה ווערט אראפגערעכנט פון אנדערע יסורים.
  6. 24:14 אינעם זוהר'ס משל באקומט דער וואס הרג'עט די שלאנג די טאכטער פונעם מלך; דער משגיח זאגט אז די שלאנג איז דער יצר הרע און די טאכטער פונעם מלך איז תפילה, מיטן געשמאק פון דביקות.
  7. 38:22 פסוקי דזמרה זענען א חוב געווארן ווייל אונזער דור איז שוואכער, אזוי ווי שפעטערדיגע דורות זענען מחמיר אין זאכן וואו די ראשונים זענען נישט מחמיר געווען, און אזוי ווי די קטורת האט אמאל גערייניגט דעם לופט אז די תפילות זאלן קענען ארויפגיין.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 5:02 דער משגיח מאנט אז מ'זאל האבן מהודר'דיגע ציצית און תפילין, ציצית וואס זענען געמאכט לשמה פון אן ערליכן איד, אפילו ווען עס קאסט מער.
  2. 11:24 דער משגיח לערנט אז וואס מ'קען יעצט מתקן זיין מוז מען יעצט טון; מארגן איז דא אן אנדער תפקיד.
  3. 16:37 ער זאגט אז מ'דארף זאגן פסוקי דזמרה פאמעלעך און מיט אכטונג, ווי איינער וואס ציילט טייערע מטבעות.
  4. 21:48 לויטן בעל התניא זאגט ער אז מ'דארף דאווענען בדרך הממוצע, נישט צו שנעל און נישט צו פאמעלעך.
  5. 26:02 ער זאגט אז דער וואס שפירט נישט קיין געשמאק אין דאווענען אדער לערנען זאל על כל פנים סובל זיין.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, אהרן הכהן, דוד המלך, דער בעל התניא, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער הפלאה, דער חידושי הרי"ם, דער חתם סופר, דער מעזריטשער מגיד, דער צמח צדק, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, משה רבינו, ר' אברהם זיסקינד, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבי חיים וואלאזשינער, רבי נפתלי ראפשיצער

ערכים אנשי כנסת הגדולה, אצילות, ברוך שאמר, דביקות, היכל, כסא הכבוד, מחשבות זרות, מלאכי חבלה, ניצוצות, עולם הבריאה, עולם היצירה, עולם העשיה, פסוקי דזמרה, קדושת הברית, קטורת, רבונו של עולם, שמונה עשרה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט