אל תבטחו בנדיבים

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨20⁩ פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח גייט דורך דעם קאפיטל תהלים "אל תבטחו בנדיבים" און ערקלערט אז א אידס האפענונג איז נאר אויפן רבונו של עולם, וואס מעסט אפ יעדנס הילף און יסורים, און אז אפילו ווען מענטשן העלפן זענען זיי נאר זיין שליח.

דער משגיח עפנט מיט "אל תבטחו בנדיבים": אויף די גרויסע נדיבים קען מען זיך נישט פארלאזן, ווייל א מענטש קען זיך איבערטראכטן אדער אוועקגיין פון דער וועלט. יעקב אבינו איז דער עמוד הביטחון; דער מדרש שטעלט אקעגן ווי ער איז געגאנגען קיין חרן מיט ליידיגע הענט, קעגן אליעזרס גמלים, און ער האט געזאגט "עזרי מעם ה' עושה שמים וארץ". אפילו ווען די נדיבים העלפן, זענען זיי נאר א שליח. ער טייטשט דאס ווארט "שברו" נישט נאר ווי האפענונג נאר אויך ווי צעבראכנקייט: יעדן מענטש איז אפגעמאסטן וויפיל יסורים ער וועט האבן, און ווער עס לייגט אריין זיין יגיעה אין תורה און עבודת השם, שפארט זיך איין יסורים אין אנדערע זאכן. דערנאך גייט ער ווייטער מיט'ן קאפיטל: די העלפער און די שונאים זענען כלים פונעם אייבערשטן; ער היט דעם אמת אויף דורות און גלגולים, באפרייט ניצוצות קדושה צו זייער צייט, און היט אפ יתומים און אלמנות. ביטחון שעפט מען פון תורה, פון צדיקים, און פונעם "ציון" פון יעדן דור, ווי שבת. ער ענדיגט מיט "כי טוב זמרה אלקינו": דוד המלך זינגט אפילו ביי מדת הדין.

ענינים: בטחון · פסוקי דזמרה · הסתר פנים און יסורים

סדר השיעור

  1. 0:00 מ'זאל זיך נישט פארלאזן אויף די נדיבים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז די גרעסטע צדקות קומען פון פשוט'ע אידן אין די בתי מדרשים און נישט פון די גבירים, און לערנט "אל תבטחו בנדיבים": א מענטש קען צוזאגן און זיך איבערטראכטן אדער אוועקגיין פון דער וועלט, און זיינע פלענער גייען פארלוירן.

  2. 3:55 יעקב אבינו, דער עמוד הביטחון שטייט אינעם קאטאלאג

    אויף "אשרי שקל יעקב בעזרו" ברענגט דער משגיח דעם מדרש אז יעקב איז געגאנגען קיין חרן מיט גארנישט, נישט ווי אליעזר מיט די גמלים, און ער האט געזאגט "עזרי מעם ה' עושה שמים וארץ". דער וואס האפט אויפן אייבערשטן זעט אפילו די נדיבים וואס העלפן נאר ווי א שליח.

  3. 7:27 יעדנס מאס פון יסורים שטייט אינעם קאטאלאג

    מיט א טייטש אז "שברו" מיינט אויך צעבראכנקייט ערקלערט דער משגיח אז יעדער מענטש מוז דורכגיין אן אפגעמאסטענע מאס יסורים און נחת. ער דערציילט פון א איד וואס האט פארלוירן א גאלדענעם זייגער נאך דעם וואס ער האט געהאט נחת פון נייע פארהאנגען, און ער ערקלערט דעם מנהג צו זאגן "כפרה" ווען א גלאז צעברעכט זיך.

  4. 12:06 זיך צעברעכן פארן אייבערשטן שטייט אינעם קאטאלאג

    יעדער מענטש קומט אויף דער וועלט כדי צעבראכן צו ווערן, דעריבער זאגט דער משגיח אז מ'זאל אריינלייגן די יגיעה אין תורה און עבודת השם און זיך איינשפארן יסורים אין געזונט און קינדער. ער פרעגט פארוואס נישט יעדער טוט אזוי און ענטפערט אז עס פעלט ביטחון; דער וואס צעברעכט זיך "על ה' אלקיו" ווייזט אז זיין האפענונג איז אמת.

  5. 16:46 העלפער, שונאים און דעם אייבערשטנס חשבון אמת שטייט אינעם קאטאלאג

    אויף "ה' לי בעוזרי" זאגט דער משגיח אז מ'דארף זיין א מכיר טובה צו די וואס העלפן און דאך זען דעם אייבערשטן הינטער זיי, און אויך א שונא זען ווי א כלי פונעם אייבערשטן, ווי דוד המלך מיט שמעי בן גרא. אויף "שומר אמת לעולם" ערקלערט ער מיט רש"י אז דעם אייבערשטנס חשבון גייט איבער דורות און גלגולים, און ער ברענגט א דין תורה פאר ר' יצחק'ל האמבורגער.

  6. 22:54 ה' מתיר אסורים, צו זיין צייט שטייט אינעם קאטאלאג

    אויף "ה' מתיר אסורים" ערקלערט דער משגיח אז דער אייבערשטער מאכט סיבות, ווי ביטול ברוב, אז א פארכאפטער ניצוץ קדושה זאל מותר ווערן. א מענטש טאר דאס נישט אליין צווינגען, פונקט ווי כלל ישראל איז מושבע געווארן צו ווארטן אויף דער גאולה און זי נישט נעמען מיט די אייגענע הענט.

  7. 26:39 די בלינדע, די געבויגענע, דער יתום און די אלמנה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גייט דורך "פוקח עורים", "זוקף כפופים", "אוהב צדיקים" און "יתום ואלמנה יעודד": די וואס פארשטייען נישט קיין וועלטליכע זאכן, די וואס זענען איינגעבויגן אונטער א לאסט, און די פארלאזענע זענען נישט פארלוירן, ווייל דער אייבערשטער היט זיי. ער ברענגט א בריוו פון ר' יהונתן צו זיין שוועסטער וואס איז געבליבן אן אלמנה, אז רוב יתומים וואקסן אויס מצליחים, בשעת דער דרך פון די רשעים ווערט פארקרימט.

  8. 32:25 פון וואו מ'שעפט ביטחון: ציון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער תוכן פונעם קאפיטל איז ביטחון, און פרעגט פון וואו מ'קריגט עס: פון דער תורה, פון צדיקים און זייערע סיפורים, און פון "ציון", וואס היינט איז עס דא אין נפש און אין זמן, ווי שבת. ער דערציילט די מעשה פון דער גמרא מיט נקדימון בן גוריון כדי צו ווייזן אז "ימלך ה' לעולם", דעם אייבערשטנס מלכות איז דא אין יעדן דור.

  9. 38:12 זינגען צום אייבערשטן אפילו ביי מדת הדין

    ביים קאפיטל "כי טוב זמרה אלקינו" ערקלערט דער משגיח אז נאך אשרי האט דוד המלך זיך נישט געקענט איינשטילן פון לויבן. ער שטעלט אקעגן די וואס מאכן חוזק פון לאנג און הויך דאווענען מיט זייער אייגן געשריי ביי א באל שפיל, און ערקלערט אז דוד זינגט אפילו ביי מדת הדין, ווי "צרה ויגון אמצא ובשם ה' אקרא".

דער שיעור, אויסגעשריבן

מ'זאל זיך נישט פארלאזן אויף די נדיבים

1:30

דער משגיח מערקט אן אז די גרעסטע צדקות קומען נישט פון די גבירים, נאר פון פשוט'ע אידן אין די בתי מדרשים, כולל יונגעלייט און מלמדים. דערפאר זאגט דער פסוק "אל תבטחו בנדיבים": אפילו אויף שיינע אידן קען מען זיך נישט פארלאזן. א

3:04

א מענטש קען צוזאגן, ערקלערט ער, אבער "תצא רוחו": אדער ער גייט אוועק פון דער וועלט, אדער די התעוררות וואס ער האט באקומען פון אויבן גייט אוועק, ער קערט זיך צוריק צו זיין ארציות און האלט נישט זיין ווארט. אין יענעם טאג גייען פארלוירן אלע פלענער פון די וואס האבן זיך אויף אים פארלאזט. ב

יעקב אבינו, דער עמוד הביטחון

3:55

"אשרי שקל יעקב בעזרו", ווייל יעקב איז דער עמוד הביטחון. דער משגיח ברענגט דעם מדרש: אליעזר איז געקומען נעמען א שידוך פאר יצחק מיט גמלים און מתנות, און יעקב איז געקומען קיין חרן מיט גארנישט. פון דעסט וועגן האט ער נישט פארלוירן דעם ביטחון; ער האט געקוקט אויף די "הורים", די עלטערן, און געזאגט "עזרי מעם ה' עושה שמים וארץ". ג,ד,ה

6:30

אפילו ווען די נדיבים העלפן יא, זעט אזא איד אז זיי זענען נאר א כלי און א שליח פונעם אייבערשטן; אויב זיי וועלן נישט העלפן, וועט דער אייבערשטער געפינען אן אנדערן.

יעדנס מאס פון יסורים

7:27

דער משגיח ברענגט א פשט אויף "שברו" אין נאמען פון ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש: יעדער מענטש מוז דורכגיין יסורים אויף דער וועלט, און אין הימל איז פארשריבן וויפיל. אלעס איז מיט א חשבון.

8:54

ער דערציילט פון א איד אין ירושלים וואס איז געקומען צו א צדיק זיך באקלאגן אז ער האט פארלוירן זיין גאלדענעם זייגער. דער צדיק האט דערהערט אז ער האט יעצט געהאט נחת פון נייע פארהאנגען, און ערקלערט אז די מאס נחת איז שוין אויסגענוצט. נחת אין איין זאך מיינט ווייניגער אין א צווייטע, און אזוי ערקלערט דער משגיח דעם מנהג צו זאגן "כפרה" ווען א גלאז צעברעכט זיך: דער היזק וואס איז געווען פארשריבן איז אוועק מיט א גלאז.

זיך צעברעכן פארן אייבערשטן

12:11

יעדער מענטש קומט אויף דער וועלט כדי צעבראכן צו ווערן; זיין גאנץ לעבן איז א וועג ביז "ישוב לאדמתו". ווייל די יסורים זענען סייווי אפגעמאסטן, זאגט דער משגיח אז מ'זאל זיי אריינלייגן אין עבודת השם: זיך מוטשען איבער א תוספות און א בלאט גמרא, און זיך איינשפארן יסורים אין געזונט און אין נחת פון קינדער. ב

14:01

פארוואס טוט עס נישט יעדער איינער? ווייל עס פעלט ביטחון. זאגן אז מ'האט ביטחון קען יעדער; דער סימן איז "שברו על ה' אלקיו", אז ער צעברעכט זיך פארן אייבערשטן. ג

העלפער, שונאים און דעם אייבערשטנס חשבון

17:13

אויף "ה' לי בעוזרי" זאגט דער משגיח אז מ'דארף זיין א מכיר טובה צו דעם וואס העלפט, אבער קוקן דורך אים ווי מיט אן עקס-רעי און זען אז דער אייבערשטער העלפט. אזוי אויך מיט א שונא: דוד המלך איז נישט געווען ברוגז אויף שמעי בן גרא, ווייל דער אייבערשטער האט אים געשיקט. ו,ז

18:34

"עושה שמים וארץ": דער וואס האט באשאפן אזא גרויסע וועלט קען געבן וואס מ'דארף. "השומר אמת לעולם" טייטשט רש"י אז דער אייבערשטער היט זיין אמת אפילו נאך אסאך דורות, און ממילא קומט א חסרון פון זיין גזירה, נישט פון דעם קאנקורענט. ח,ט

20:34

ער דערציילט א דין תורה פאר ר' יצחק'ל האמבורגער, וואו ער האט געפסק'נט "לא בשמים היא" קעגן דעם וואס האט אויסגעזען אמת, ווייל עס איז אויסגעגליכן געווארן א חשבון פון א פריערדיגן גלגול. אזוי אויך "עושה משפט לעשוקים": א פסק וואס זעט אויס פאלש קען אויסגלייכן אן אלטן חשבון. י,כ

ה' מתיר אסורים, צו זיין צייט

22:54

"ה' מתיר אסורים": א ניצוץ קדושה קען זיין פארכאפט אין אן איסור. ווען עס איז דא א זכות, מאכט דער אייבערשטער סיבות, ווי ביטול ברוב אדער א חזקה, אז עס זאל מותר ווערן. קיין קאמפיוטער קען נישט פירן אזא חשבון. י

25:42

א מענטש אבער טאר דאס נישט אליין צווינגען, פונקט ווי כלל ישראל איז מושבע געווארן נישט ארויפצוגיין ווי א חומה נאר צו ווארטן אויף דער גאולה. עס מוז קומען פונעם אייבערשטן אליין. ל

די בלינדע, די געבויגענע, דער יתום און די אלמנה

26:47

"פוקח עורים": עס זענען דא מענטשן וואס פארשטייען נישט קיין ביזנעס און קיין פאליטיק, און דער אייבערשטער וועט זיי נישט לאזן פארלירן וואס קומט זיי. "זוקף כפופים": די וואס זענען איינגעבויגן אונטער א שווערן לאסט ווערן אויפגעהויבן ווען עס קומט די צייט פון רחמים, און "אוהב צדיקים", ער שיקט זיינע צדיקים די ישועה צו איר באשטימטער צייט. מ

29:27

"יתום ואלמנה יעודד": זיי זעען אויס פארלאזן, אבער דער אייבערשטער שטארקט זיי. דער משגיח ברענגט א בריוו פון ר' יהונתן צו זיין שוועסטער וואס איז געבליבן אן אלמנה, אפגעדרוקט אינעם נייעם יערות דבש, אז רוב יתומים וואקסן אויס גבירים און מצליחים, ווייל דער אייבערשטער גיט אכטונג בעסער ווי א טאטע. די רשעים, פארקערט, לייגן אויס זייער וועג, און דער אייבערשטער פארקרימט אים. נ,ס

פון וואו מ'שעפט ביטחון: ציון

32:26

דער תוכן פונעם קאפיטל, זאגט דער משגיח, איז ביטחון, און ער פרעגט פון וואו מ'קריגט עס. אמאל האט מען געשעפט אין ירושלים; היינט איז ירושלים דער צדיק און דער תלמיד חכם, און די תורה, די "ד' אמות של הלכה". מ'שעפט ביטחון פון תהלים, פון ערליכע אידן און פון סיפורי צדיקים. ע

34:30

ציון איז דא אין מקום, אין נפש און אין זמן: שבת און אנדערע הייליגע צייטן. דאס זענען נישט קיין אלטע מעשיות; ווי ביי נקדימון בן גוריון, וואס זיין תפילה האט געברענגט רעגן און דערנאך די זון וואס האט געשיינט נאך שקיעה, איז דעם אייבערשטנס מלכות אויף אייביג. "אלקיך ציון לדור ודור": יעדער דור האט זיין ציון. פ,צ

זינגען צום אייבערשטן אפילו ביי מדת הדין

38:40

דער משגיח גייט איבער צו "כי טוב זמרה אלקינו". דוד המלך האט פארענדיגט תהלים מיט אשרי, דער גרעסטער שבח, און דאך האט ער זיך נישט געקענט איינשטילן און אנגעהויבן נאכאמאל "הללויה הללי נפשי", ווייל זינגען צום אייבערשטן איז גוט און געשמאק. ק,ר,ש

40:22

עס זענען דא וואס מאכן חוזק פון די וואס דאווענען לאנג און הויך, כאטש די גמרא רעכנט תפילה צווישן די זאכן וואס "עומדים ברומו של עולם" און מענטשן זענען זיי מזלזל. די זעלבע לצים שרייען ביי א באל שפיל איבער א שטיקל חזיר-הויט מיט לופט; דארט האבן זיי א געשמאק, ביים דאווענען נישט. ת

43:11

די ספרים טייטשן "אלקינו" אויף מדת הדין: דוד זינגט אפילו ביים דין. ביי אים ענדיגט זיך "כוס ישועות אשא" און "צרה ויגון אמצא" גלייך, "ובשם ה' אקרא", ווייל אלעס וואס דער אייבערשטער טוט איז פאר זיין גוטס. דער משגיח ענדיגט מיט "בונה ירושלים ה'". אא,אב

מראי מקומות

תורה

  1. כ Devarim 30:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:34

נביאים

  1. ז לכאורה Shmuel II 16:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:13

כתובים

  1. א Tehillim 146:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:30
  2. ב Tehillim 146:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:04, 12:11
  3. ג Tehillim 146:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:55, 14:01
  4. ה Tehillim 121:1-2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:55
  5. ו Tehillim 118:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:13
  6. ח Tehillim 146:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:34
  7. י Tehillim 146:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:34, 22:54
  8. מ Tehillim 146:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:47
  9. נ Tehillim 146:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:27
  10. צ Tehillim 146:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:30
  11. ק Tehillim 145 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:40
  12. ר Tehillim 146:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:40
  13. ש Tehillim 147:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:40
  14. אא לכאורה Tehillim 116:3-4, 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:11
  15. אב Tehillim 147:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:11

תלמוד בבלי

  1. ל לכאורה Kesubos 111a מפתח אינעם אויסשרייב: 25:42
  2. ע Berachos 8a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:26
  3. פ לכאורה Taanis 19b-20a מפתח אינעם אויסשרייב: 34:30
  4. ת Berachos 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:22

מדרש

  1. ד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 3:55

ראשונים

  1. ט לכאורה Rashi on Tehillim 146:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:34

אחרונים און חסידות

  1. ס Ya'aros Devash (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:27

עיקרי הדברים

  1. 2:42 דער משגיח ערקלערט אז מ'קען זיך נישט פארלאזן אויף די נדיבים, ווייל א מענטש קען זיך איבערטראכטן אדער אוועקגיין פון דער וועלט, און מיט אים גייען פארלוירן אלע פלענער.
  2. 6:30 אפילו ווען מענטשן העלפן יא, זעט דער וואס זיין האפענונג איז אויפן אייבערשטן אז זיי זענען נאר א שליח; אויב זיי וועלן נישט העלפן, האט דער אייבערשטער אן אנדער שליח.
  3. 7:42 יעדער מענטש מוז דורכגיין יסורים אויף דער וועלט, און וויפיל איז פארשריבן אין הימל; נחת אין איין זאך מיינט ווייניגער אין א צווייטע, און יסורים אין איין זאך שפארן איין יסורים אין א צווייטע.
  4. 13:06 דער משגיח זאגט אז מ'זאל אריינלייגן די יגיעה אין עבודת השם, זיך מוטשען איבער א תוספות אדער א בלאט גמרא, און דורך דעם זיך איינשפארן יסורים אין געזונט און אין נחת פון קינדער.
  5. 19:31 דעם אייבערשטנס חשבון איז א חשבון אמת אויף אסאך דורות: א היזק אדער אן אומגעריכטער פסק קען אויסגלייכן א חשבון פון א פריערדיגן גלגול.
  6. 32:41 ביטחון קריגט מען ווען מ'גייט צו דער תורה און צו צדיקים, און מ'שעפט פונעם "ציון" פון יעדן דור, אין מקום, אין נפש אדער אין זמן, ווי שבת.
  7. 43:11 "כי טוב זמרה אלקינו" לערנט אז דוד המלך זינגט צום אייבערשטן אפילו ווען ער פירט זיך מיט מדת הדין, ווייל אלעס וואס דער אייבערשטער טוט איז פאר זיין גוטס.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 14:01 אויב יעדנס יסורים זענען אפגעמאסטן, פארוואס לייגט נישט יעדער איד אריין זיין גאנצע מי אין לערנען און עבודת השם?

    תירוץ: 14:24 ווייל עס פעלט אים ביטחון; דער וואס זיין האפענונג איז באמת אויפן אייבערשטן, צעברעכט זיך פאר אים און שפארט זיך איין אין אנדערע זאכן.

  2. קשיא: 15:26 וויאזוי ווייסט מען אז א מענטשנס האפענונג איז באמת אויפן אייבערשטן, אז יעדער קען זאגן אז ער האט ביטחון?

    תירוץ: 15:46 ווען ער צעברעכט זיך פארן אייבערשטן, און ער ווייסט אז דערמיט שפארט ער זיך איין אנדערע יסורים.

  3. קשיא: 32:41 פון וואו קריגט מען ביטחון?

    תירוץ: 32:44 פון גיין צו דער תורה און צום צדיק, פון סיפורי צדיקים, און פונעם "ציון" פון מקום, נפש און זמן, ווי שבת.

  4. קשיא: 39:27 פארוואס האט דוד המלך געזאגט נאך א קאפיטל לויב נאכדעם וואס ער האט שוין פארענדיגט מיט אשרי?

    תירוץ: 39:48 ווייל לויבן דעם אייבערשטן איז אזוי געשמאק אז ער האט נישט געקענט אויפהערן; "כי טוב זמרה אלקינו כי נעים".

מעשיות

  1. 8:32 דער פארלוירענער גאלדענער זייגער און די נייע פארהאנגען

    א איד אין ירושלים, אין שווערע צייטן, איז געקומען צו א צדיק זיך באקלאגן אז ער האט פארלוירן זיין גאלדענעם זייגער. דער צדיק האט געפרעגט צי ער האט לעצטנס געהאט א באזונדערע נחת, און דער איד האט געזאגט אז ער האט יעצט געקויפט נייע פארהאנגען אין שטוב, וואס איז דעמאלט אין ירושלים געווען א גרויסע נחת. דער צדיק האט ערקלערט אז יעדנס מאס נחת איז אפגעמאסטן, און די עקסטערע נחת פון די פארהאנגען איז אויסגעגליכן געווארן מיט'ן פארלירן דעם זייגער.

    אין דער מעשה: ר' שלמה'קע זוויהילער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 20:34 א דין תורה פאר ר' יצחק'ל האמבורגער

    א מלוה איז געשטארבן, און די יורשים זענען געקומען צו ר' יצחק'ל האמבורגער מיט א טענה אויף א חוב; דער לוה האט געזאגט אז ער האט שוין באצאלט. מ'האט געזען אז דער נפטר איז געקומען און געשריגן אז מ'האט אים טאקע באצאלט. ר' יצחק'ל האט געפסק'נט אז "לא בשמים היא" און מ'מוז פירן דעם דין לויט דער תורה, און דער חשבון, ערקלערט דער משגיח, איז געווען אז אין א פריערדיגן גלגול איז יענער געווען שולדיג.

    אין דער מעשה: ר' יצחק האמבורגער

  3. 35:54 נקדימון בן גוריון און דאס וואסער

    נקדימון בן גוריון האט געדארפט וואסער פאר די עולי רגלים, און האט עס געבארגט פון א גוי מיט'ן צוזאג אז ביז א געוויסן טאג וועט ער עס צוריקגעבן. דער טאג האט זיך געענדיגט און עס איז נאך נישט געווען קיין וואסער. נקדימון איז אריינגעגאנגען אין בית המקדש און האט מתפלל געווען, און עס האט גענומען רעגענען ביז די בורות זענען געווארן פול; ווען דער גוי האט געטענה'ט אז דער טאג איז שוין אריבער, איז געשען א נס, די וואלקנס האבן זיך צעשפרייט און די זון האט געשיינט.

    אין דער מעשה: נקדימון בן גוריון

געדאנקען

  1. 7:21 דער משגיח טייטשט דאס ווארט "שברו" נישט נאר ווי זיין האפענונג נאר אויך ווי זיין צעבראכנקייט: ווייל א מענטש מוז סייווי צעבראכן ווערן, איז דער סימן פון אמת'ע האפענונג אויפן אייבערשטן אז ער צעברעכט זיך פאר אים, מיט יגיעה אין תורה און עבודת השם.
  2. 12:11 א מענטשנס גאנץ לעבן ווערט באשריבן ווי א פראצעס פון צעבראכן ווערן, "תצא רוחו ישוב לאדמתו", און ממילא גייען זיינע יסורים נישט פארלוירן אויב ער ריכט זיי אריין אין זיין עבודה.
  3. 17:23 דער משגיח פארגלייכט דאס זען דעם אייבערשטן הינטער א העלפער צו קוקן דורך אן עקס-רעי: צווישן אלע וואס קומען העלפן זעט מען דעם אייבערשטן אליין וואס קומט העלפן.
  4. 33:34 "ציון" איז נישט נאר א מקום: ווען עס איז נישטא קיין בית המקדש, געפינט מען דעם מקור פון ביטחון אין ציון פון נפש, דער צדיק און תלמיד חכם, און אין ציון פון זמן, שבת און אנדערע הייליגע צייטן; דאס איז "אלקיך ציון לדור ודור".
  5. 23:39 ארויסנעמען א באהאלטענעם ניצוץ קדושה פאר זיין צייט איז ווי נעמען די גאולה מיט די אייגענע הענט: דער אייבערשטער ברענגט עס ארויס דורך סיבות ווי ביטול ברוב, אבער א מענטש טאר עס נישט אליין טון.
  6. 38:46 דער משגיח ערקלערט אז דוד המלך, נאכדעם וואס ער האט געענדיגט תהלים מיט אשרי, האט זיך נישט געקענט איינהאלטן פון לויבן און האט צוגעלייגט "הללויה הללי נפשי", ווייל לויבן דעם אייבערשטן איז "נעים", געשמאק.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 13:06 דער משגיח זאגט אז מ'זאל אריינלייגן די מי אין עבודת השם, זיך מוטשען איבער א תוספות אדער א בלאט גמרא ביז מ'פארשטייט.
  2. 17:11 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיין א מכיר טובה צו דעם וואס העלפט, און דאך וויסן אז דער אייבערשטער האט געשיקט די הילף.
  3. 33:49 דער משגיח זאגט אז מ'זאל קריגן ביטחון דורך לערנען תורה, זיך רייבן מיט ערליכע אידן און הערן פון זיי סיפורים פון צדיקים.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אליעזר עבד אברהם, דוד המלך, יעקב אבינו, נקדימון בן גוריון, ר' יצחק האמבורגער, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבי יהונתן אייבשיץ, רש"י, שמעי בן גרא

ערכים בטחון, גלגול, הכרת הטוב, יסורים, מדת הדין, מדת החסד, ניצוצות, עליה לרגל, רבונו של עולם, שליחות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט