מונה מספר לכוכבים
קאטאלאג: תפילה נומ׳ 23 פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 42 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח גייט דורך דעם קאפיטל הללוי-ה כי טוב זמרה און ערקלערט אז דער אייבערשטער ציילט און רופט יעדן איד ביים נאמען ווי די כוכבים, אז יעדע בריאה האט איר שליחות, און אז די צרות פונעם גלות זענען א הכנה צו דעם שירה פון ימות המשיח.
דער משגיח קומט צוריק צום פסוק "מונה מספר לכוכבים לכולם שמות יקרא" און ערקלערט אז יעדער איד, אפילו דער צובראכענער און פארגעסענער, האט א נאמען, און א נאמען איז א שליחות. ער גייט אריין אין א טענה אויף אדם הראשון וואס האט גערופן זיין ווייב חוה נאך דער קללה, און דערציילט ווי א רבי האט נישט געוואלט געבן א נאמען פאר א קינד אנשטאט דעם טאטן. א שינוי השם פאר א קראנקן גיט אים א נייע שליחות. מענטשן וואס זעען אויס קליין און אומגליקליך זענען ווי די כוכבים, וואס זעען נאר אויס קליין. פון "גדול אדונינו" און "מעודד ענוים" לערנט ער אז יעדער מענטש טראגט בייצו צו דער וועלט. ווען משיח וועט קומען וועט א נייע שירה ארויסווייזן דעם תכלית פונעם גלות, וואס איז ווי וואלקנס און רעגן וואס מאכן וואקסן. דער אייבערשטער שפייזט אפילו די קינדער פונעם עורב, און די עורבים האבן געשפייזט אליהו הנביא, א נשמה פון ימות המשיח. דער אייבערשטער וויל די וואס האפן אויף אים, נישט די כח פונעם פערד. אפילו גזירות אין גלות ווערן פארמילדערט, ווי שניי וואס פאלט ווי וואל.
ענינים: דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט · גלות אלס הכנה צו גאולה · קריאת שם פאר א קינד · משיח און ימות המשיח · פסוקי דזמרה
סדר השיעור
-
0:00 א נאמען איז א שליחות; אדם רופט חוה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח קומט צוריק צום פסוק אז דער אייבערשטער רופט די כוכבים ביים נאמען: יעדער איד האט א נאמען, און א נאמען איז א שליחות, ווי מ'זעט פונעם אריז"ל און פון רש"י. אגב ערקלערט ער ווי אדם, אנשטאט צו באשולדיגן חוה נאך די קללות, האט זי גערופן "אם כל חי", און דער אייבערשטער האט זיי דערפאר באקליידט.
-
6:29 נעמען, קרענק, און די באהאלטענע גרויסקייט פון די קליינע שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט ווי דער חידושי הרי"ם האט נישט געוואלט אויסקלייבן א נאמען פאר א קינד אנשטאט דעם טאטן, ערקלערט אז א שינוי השם קען געבן א קראנקן א נייע שליחות, און גלייכט מענטשן וואס זייער לעבן זעט אויס דורכגעפאלן צו די כוכבים, וואס זעען נאר אויס קליין. יעדע בריאה, אפילו א ווערעמל, איז א נויטיגער חלק פון דער גרויסער מאשין פון דער בריאה.
-
11:24 גדול אדונינו: חיזוק פאר די ענוים
פון "גדול אדונינו ורב כח לתבונתו אין מספר" ערקלערט דער משגיח אז יעדער מענטש טוט אויף עפעס גוטס פאר דער וועלט, אפילו דער ערגסטער רשע וואס האט אמאל געטון א מצוה. "מעודד ענוים ה'" איז א חיזוק פאר די קליינע מענטשן, און די רשעים וואס בויען זיך אויף אנדערע ווערן דערנידעריגט.
-
14:43 די נייע שירה פון משיח און די וואלקנס פונעם גלות
דער משגיח ערקלערט אז די קאפיטלעך רעדן פון ביאת המשיח, ווען מ'וועט זינגען א נייע שירה אויף אלעס וואס מ'האט פריער נישט פארשטאנען. דער גלות מיט זיינע קשיות איז ווי א פינצטערער רעגנדיגער טאג; "המכסה שמים בעבים" כדי צוצוגרייטן דעם רעגן וואס מאכט בליען דעם פרילינג.
-
20:35 זינגען שוין יעצט; דער אייבערשטער שפייזט די קינדער פונעם עורב
דער משגיח זאגט אז דוד המלך רופט א מענטש צו זינגען צום אייבערשטן שוין יעצט, מיט די כוחות וואס ער האט. "נותן לבהמה לחמה לבני עורב" ווייזט אז יעדע בריאה איז חשוב: דער אייבערשטער שפייזט די קליינע עורבים כאטש דער עורב, וואס האט נישט געהאט קיין רחמנות אין דער תיבה, פארלאזט זיי. די עורבים וואס האבן געשפייזט אליהו הנביא ווייזן אז אין ימות המשיח וועט דער עורב ווערן א רחמן.
-
27:19 נישט די כח פונעם פערד, נאר די וואס האפן
אויף "לא בגבורת הסוס יחפץ" שטעלט דער משגיח אוועק די גאוה פון די אומות מיט זייער כח, וואס ער פארבינדט מיט דער חכמת יוון פון ספארט קעגן וועלכן מ'האט זיך געשלאגן אויף חנוכה, קעגן דעם וואס דער אייבערשטער וויל. דער אייבערשטער וויל די וואס האבן מורא פאר אים און האפן יעדן טאג אויף משיח, ווי דער רמב"ם רעכנט עס צו צווישן די עיקרי אמונה.
-
32:04 שבחי ירושלים, און די גיכע גאולה
דער משגיח ערקלערט "שבחי ירושלים את ה'" אלס גערעדט צום אידישן פאלק אפילו ווען די שטאט ליגט חרוב, מיט דער הבטחה פון געשטארקטע טויערן, שלום אין די גבולים און דער בעסטער ווייץ. אויף דער קשיא ווי אזוי מ'קען לויבן פאר א האפענונג וואס איז נאך נישט מקוים, ענטפערט ער פון "השולח אמרתו ארץ עד מהרה ירוץ דברו": ווען די צייט קומט, קומט די גאולה מיט אמאל, ווי מ'זעט אין דער מגילה.
-
37:53 שלג כצמר: די גזירה ווערט פארמילדערט
אויף "הנותן שלג כצמר" ערקלערט דער משגיח אז דער אייבערשטער גיט די קעלט פונעם גלות לויט די ווארעמקייט וואס א מענטש האט, און ווען אידן דאווענען שטארק ווערט א גזירה וואס מ'קען נישט בטל מאכן צומאלן ווי שטויב, ווי דער משל פונעם מלך וואס האט צומאלן דעם שטיין איידער מ'האט אים געווארפן אויף זיין זון. שניי איז מידת הדין, אבער דער אייבערשטער פארזיסט עס מיט רחמים, און אידן בלייבן איבער אין גלות.
דער שיעור, אויסגעשריבן
א נאמען איז א שליחות; אדם רופט חוה
דער משגיח קומט צוריק צו "לכולם שמות יקרא" און ערקלערט אז יעדער איד, אפילו די שבורי לב אין גלות, איז א כוכב מיט א נאמען און נישט קיין נומער, און א נאמען איז א שליחות. ווי ס'שטייט אינעם אריז"ל גיט דער אייבערשטער דעם טאטן רוח הקודש צו וויסן דעם נאמען פונעם קינד, און רש"י אין וישלח ווייזט אז דער נאמען איז די שליחות. א,ב
נעמען, קרענק, און די באהאלטענע גרויסקייט פון די קליינע
געבן א נאמען פארלאנגט רוח הקודש: דער חידושי הרי"ם האט נישט געוואלט אויסקלייבן א נאמען פאר א טאטן, ווייל דאס איז דעם טאטנס איינציגע געלעגנהייט. א קראנקער האט אפשר געענדיגט זיין שליחות; א נייער נאמען גיט אים א נייע.
פארוואס גייט עס עטליכע מענטשן אין גארנישט? יעדער האט א שליחות. ווי די כוכבים, וואס זעען אויס קליין און זענען ריזיג, און ווי יעדעס שרויפל אין א גרויסע קאמפיוטער, איז אפילו א ווערעמל נויטיג.
גדול אדונינו: חיזוק פאר די ענוים
די נייע שירה פון משיח און די וואלקנס פונעם גלות
זינגען שוין יעצט; דער אייבערשטער שפייזט די קליינע עורבים
נישט די כח פונעם פערד, נאר די וואס האפן
שבחי ירושלים, און די גיכע גאולה
"שבחי ירושלים את ה'" רעדט צום אידישן פאלק אפילו ווען די שטאט ליגט חרוב. דער אייבערשטער וועט שטארקן אירע טויערן און בענטשן אירע קינדער. כאטש מ'קריגט זיך היינט איבער די גבולים פון ארץ ישראל, פירט דער אייבערשטער די וועלט: ווען די צייט קומט וועט זיין גבולים, שלום, און ווייץ אזוי גרויס ווי די כליות פון א שור. ע,פ,צ
שלג כצמר: די גזירה ווערט פארמילדערט
"הנותן שלג כצמר": דער אייבערשטער גיט די קעלט לויט דעם וואל וואס מ'האט. ווען אידן דאווענען שטארק ווערט א גזירה וואס מ'קען נישט בטל מאכן צומאלן, ווי דער משל פון א מלך וואס האט צומאלן דעם שטיין איידער מ'האט אים געווארפן אויף זיין זון. ת
שניי איז מידת הדין, אבער דער אייבערשטער פארזיסט עס מיט רחמים, און אידן בלייבן איבער אין גלות.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
- א Tehillim 147:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:55
- ה Tehillim 147:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:54
- ו Tehillim 147:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:54
- ז Tehillim 146:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:56
- ח Tehillim 147:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:56
- ט Tehillim 147:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:24
- י Tehillim 147:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:35
- נ Tehillim 147:10-11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:46
- ע Tehillim 147:12-13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:19
- פ Tehillim 147:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:19
- ק Tehillim 147:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:26
- ר Esther 6:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:26
- ש Esther 8:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:26
- ת Tehillim 147:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:14
תלמוד בבלי
מדרש
- כ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 23:40
ראשונים
עיקרי הדברים
- 1:02 יעדער איד האט א נאמען און נישט קיין נומער, און זיין נאמען איז זיין באזונדערע שליחות אויף דער וועלט.
- 9:27 מענטשן וואס זעען אויס אומחשוב זענען ווי די כוכבים, וואס זעען אויס קליין און זענען ריזיג, און יעדע בריאה, ביז א קליינע ווערעמל, האט א שליחות אן וועלכן די וועלט איז נישט קיין שלימות.
- 15:00 ווען משיח וועט קומען וועט מען זינגען א נייע שירה, ווייל דעמאלט וועט מען זען וואס דער גלות און די קליינע, פארגעסענע מענטשן האבן אויפגעטון.
- 17:42 דער גלות איז ווי א פינצטערער רעגנדיגער טאג, וואס זיינע וואלקנס און רעגן גרייטן צו דעם וואוקס פון א פרילינג וואס וועט קומען מיט דער גאולה.
- 29:30 דער אייבערשטער וויל נישט קיין גשמיות'דיגע כח, נאר די וואס האבן מורא פאר אים און האפן יעדן טאג אויף זיין חסד.
- 38:14 אפילו אין גלות פארמילדערט דער אייבערשטער די הארבע גזירות, ווי שניי וואס קומט אראפ ווי וואל און ווערט צושפרייט ווי שטויב.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 8:46 פארוואס האבן געוויסע מענטשן נישט קיין פרנסה, נישט קיין שלום בית, נישט קיין נחת, און זעען אויס ווי דורכגעפאלן?
תירוץ: 9:01 יעדער מענטש האט א געוויסע שליחות פונעם אייבערשטן; ווי די כוכבים זעען זיי נאר אויס קליין, און זייער חשיבות איז באהאלטן.
-
קשיא: 26:38 פארוואס האט דער אכזריות'דיגער עורב, וואס שפייזט נישט אפילו זיינע אייגענע קינדער, געשפייזט אליהו הנביא?
תירוץ: 26:49 אליהו איז א נשמה פון ימות המשיח, און אין יענע צייטן וועט דער עורב צוריק ווערן א רחמן.
-
קשיא: 35:18 ווי אזוי קען מען לויבן דעם אייבערשטן פאר א האפענונג וואס מ'ווארט שוין אזוי לאנג און זי איז נאך נישט מקוים?
תירוץ: 35:38 דער אייבערשטער האט שוין אראפגעשיקט זיין ווארט אז ירושלים וועט געבויט ווערן, יעדע געשעעניש איז א חלק פונעם בנין, און ווען די צייט קומט, קומט די גאולה גיך.
מעשיות
-
6:30 דער חידושי הרי"ם וויל נישט געבן דעם נאמען
א איד איז אמאל געקומען צום חידושי הרי"ם, ער האט געהאט א קינד, און געבעטן דער רבי זאל אים זאגן וואס פאר א נאמען צו געבן. האט דער חידושי הרי"ם געענטפערט אז דער טאטע האט איין געלעגנהייט אויף דער וועלט צו האבן רוח הקודש, ביים געבן דעם נאמען, און פארוואס זאל ער עס אים צונעמען.
אין דער מעשה: דער חידושי הרי"ם, דער לובלינער חוזה
געדאנקען
- 7:55 א מענטש קען ווערן קראנק ווייל ער האט שוין געענדיגט זיין שליחות; א שינוי השם גיט אים א נייע שליחות, און דערמיט א סיבה ווייטער צו לעבן.
- 5:06 אדם הראשון, אנשטאט צו באשולדיגן חוה וואס זי האט געברענגט דעם טויט, האט זי גערופן "אם כל חי" און געקוקט אויף דער גוטער זייט; מדה כנגד מדה האט דער אייבערשטער דערנאך צוגעדעקט זייער בושה מיט קליידער.
- 10:39 די וועלט איז ווי איין ריזיגע קאמפיוטער: נעמט מען ארויס איין קליין שרויפל, איז אלעס קאליע, ממילא איז אפילו די קלענסטע בריאה נויטיג.
- 25:04 דער עורב, וואס האט נישט געהאט קיין רחמנות אין דער תיבה, פארלאזט זיינע אייגענע קינדער, און פונדעסטוועגן האט ער געשפייזט אליהו הנביא, ווייל אליהו איז א נשמה פון ימות המשיח, ווען דער עורב וועט צוריק ווערן א רחמן.
- 36:31 די מגילה איז א פארגעשמאק פון דער לעצטער גאולה: ווען איר צייט איז געקומען איז אלעס געשען מיט אייל, ווייל די ישועה קומט פון אן ארט וואס איז למעלה מן הזמן.
- 38:20 דער אייבערשטער גיט דעם שניי לויטן וואל: די קעלט פונעם גלות איז געמאסטן לויט די ווארעמקייט וואס א מענטש האט עס אויסצוהאלטן.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אדם הראשון, אחאב, אליהו הנביא, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער חידושי הרי"ם, דער רמב"ם, המן, חוה, חם, יעקב אבינו, רש"י
ערכים יוונים, ימות המשיח, מדת הדין, מדת הרחמים, עקבתא דמשיחא, פסוקי דזמרה, רבונו של עולם, רוח הקודש, שליחות