דברי כיבושין לפני פסד"ז: תשס"ז - אנו בחיל של דוד המלך במלחמה כנגד משחיתי אמונה

קאטאלאג: זמנים הושענא רבה נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 18 תשס"ז (2006–07) אידיש 18 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 18 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

הושענא רבה רופט דער משגיח יעדן איד, וואס איז א געדריקטער און א בעל חוב צום רבונו של עולם, זיך אנצושליסן אין דעם חיל פון דוד המלך אין דער רוחניות'דיגער מלחמת גוג ומגוג קעגן אמונה, דורך שרייען, שפלות און תפילה.

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס ס'איז מקובל אז מלחמת גוג ומגוג וועט זיין סוכות, און איר עיקר איז הושענא רבה. חוץ די גשמיות'דיגע מלחמה וואס וועט קומען מיט משיח, איז דא א רוחניות'דיגע מלחמה קעגן אמונה און קעגן דער תורה הקדושה, פון די שרים פון די שבעים אומות, און די מלחמה ברענט שוין יעצט. דוד המלך, דער היינטיגער אושפיז, איז דער לוחם מלחמות ה'; די ארבעה מינים זענען די כלי זיין, און די הקפות זענען ווי מ'איז ארומגעגאנגען יריחו, וואס איר חומה איז דער יצר הרע. דעם חיל פון דוד המלך האבן געמאכט אנשים וואס זענען געווען געדריקט, בעלי חובות און מרי נפש, און דער משגיח זאגט אז יעדער איד היינט איז אזוי, און ער זאל זיך ארומזאמלען ארום דוד המלך און מיטזינגען זיינע תפילות. היינט דארף מען שרייען; די ערבה, אן טעם און אן ריח, ווייזט אז די חתימה קומט דורך שפלות און נישט דורך מעלות. צום סוף רופט ער זיך מקבל זיין תפילה אויף א גאנץ יאר.

ענינים: הושענא רבה · די מלחמה פון גוג ומגוג · דוד המלך און מלכות בית דוד · דער כח פון תפילה

סדר השיעור

  1. 0:00 די רוחניות'דיגע מלחמת גוג ומגוג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט אז ס'איז מקובל אז מלחמת גוג ומגוג איז סוכות, איר עיקר הושענא רבה, און ער טיילט צווישן א גשמיות'דיגע מלחמה וואס וועט קומען און א רוחניות'דיגע מלחמה קעגן אמונה וואס האט זיך שוין אנגעהויבן. ער לערנט "למה רגשו גוים" אז די שרים פון די אומות ווילן אפרייסן אידן פון דער תורה פון הר סיני.

  2. 3:46 דער חיל פון דוד המלך און די חומות יריחו שטייט אינעם קאטאלאג

    הושענא רבה ענדיגט מען די שבעים פרים פאר די אומות, און דוד המלך, דער אושפיז, איז דער לוחם מלחמות ה'. דער משגיח גלייכט די הקפות מיט די ארבעה מינים צו ווי מ'איז ארומגעגאנגען יריחו, וואס איר חומה איז דער יצר הרע, און ער טייטשט דעם פסוק פון די געדריקטע, בעלי חובות און מרי נפש וואס האבן זיך איינגעזאמלט ארום דוד.

  3. 8:01 מיר זענען דוד'ס חיל: שרייען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז יעדער איד היינט האט די סימנים פון דוד'ס חיל, און זאל זיך ארומזאמלען ארום אים און מיטזינגען זיינע תפילות. ווייל ער האט נישט מיט וואס צו באצאלן זיין חוב, מוז ער שרייען; ער ברענגט דעם חידושי הרי"ם אויף "צעקה הנערה המאורסה", און די ערבה אן טעם און אן ריח וואס מ'נעמט אין האנט אן קיין שום מעלות.

  4. 13:06 שפלות, ליפן און תפילה שטייט אינעם קאטאלאג

    לויט דעם ארי הקדוש זאגט דער משגיח אז די חתימה קומט ווען מ'קלאפט די ערבות, ווייל דער אייבערשטער קוקט אויף שפלות און נישט אויף מעלות. פונעם זוהר אויף "אם תשכבון בין שפתים" ערקלערט ער די ערבה ווי די ליפן, און ער ענדיגט מיט א רוף מקבל צו זיין תפילה, די מדה פון דוד המלך און דער עיקר פונעם טאג, מיט ברכות אויף א גוטע חתימה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די רוחניות'דיגע מלחמת גוג ומגוג

0:07

דער משגיח ברענגט פונעם רמ"א אז ס'איז מקובל ביי אידן אז מלחמת גוג ומגוג וועט זיין סוכות, און איר עיקר הושענא רבה. די גשמיות'דיגע מלחמה מיט די אומות וועט אפשר קומען מיט משיח, אבער די רוחניות'דיגע מלחמה, קעגן אמונה, קעגן דער תורה און קעגן איבערגעבן זי צו די קינדער, האט זיך שוין אנגעהויבן. ער לערנט "למה רגשו גוים" (תהלים ב, א-ג) אז די שרים פון די אומות שטייען אויף קעגן דעם רבונו של עולם, אפצורייסן אידן פון דער תורה פון הר סיני. ב

דער חיל פון דוד המלך און די חומות יריחו

4:05

הושענא רבה ענדיגט מען די שבעים פרים, און דער אושפיז, דוד המלך, איז דער לוחם מלחמות ה', וואס דער רמב"ם רעכנט צווישן די סימנים פון משיח. אזוי ווי מ'איז ארומגעגאנגען יריחו זיבן טעג, גייט מען ארום די בימה מיט די ארבעה מינים ביז די חומה, דער יצר הרע, פאלט איין. ז,ט

6:54

ארום דוד, ברענגט ער פון שמואל א כב, ב, האבן זיך איינגעזאמלט יעדער געדריקטער, יעדער בעל חוב, און יעדער מר נפש וואס פארלירט כסדר זיינע מלחמות מיטן יצר הרע. י

מיר זענען דוד'ס חיל: שרייען

8:05

אין דער היינטיגער מלחמה, זאגט דער משגיח, זענען מיר דוד'ס חיל: ווער איז היינט נישט געדריקט, נישט קיין מר נפש, און נישט קיין גרויסער בעל חוב צום רבונו של עולם בעוונותינו הרבים? יעדער פסוק אין נביאים איז לדורי דורות, ממילא זאל מען זיך ארומזאמלען ארום דוד און מיטזינגען זיינע תפילות, אזוי ווי מ'דאנקט אין "ברוך שאמר" פאר זיינע שירות. י,כ

11:00

מ'האט נישט מיט וואס צו באצאלן, נישט קיין תורה און נישט קיין מצוות, דארף מען שרייען. דער חידושי הרי"ם לערנט "ואין מושיע לה" (דברים כב, כז) אז ס'מיינט די בחינה פון "אין", העכער פון א שיעור, וואו די מקטריגים האבן נישט קיין איינטריט. דערפאר נעמט מען די ערבה, אן טעם און אן ריח, און מ'לייגט אוועק אלע מעלות. ל,נ

שפלות, ליפן און תפילה

13:20

לויט דעם ארי הקדוש זאגט דער משגיח אז די חתימה קומט ווען מ'קלאפט די ערבות אויף דער ערד, ווייל דער אייבערשטער קוקט נישט אויף אונזערע מעלות נאר אויף אונזער שפלות. פונעם זוהר אויף "אם תשכבון בין שפתים" (תהלים סח, יד) גלייכט ער די ערבה צו די ליפן, וואס דער רבונו של עולם קושט ווען אידן זינגען און דאווענען. ס,ע

16:21

הושענא רבה איז דער טאג פון תפילה, די מדה פון דוד המלך, און שמיני עצרת איז שוין תורה. ווייל די גמרא אין ברכות ו: רופט תפילה א זאך וואס מענטשן מאכן זיך לייכט דערמיט, רופט דער משגיח מקבל צו זיין קיינמאל נישט צו זיין אן תפילה, און ער ענדיגט מיט ברכות אויף א גוטע חתימה. פ

מראי מקומות

תורה

  1. ד Devarim 33:4 2:46 טעקסט מפתח
  2. ה לכאורה Devarim 7:1 3:31 מפתח
  3. ו לכאורה Bamidbar 29:12-34 3:56 מפתח
  4. מ לכאורה Devarim 22:24 11:08 מפתח
  5. נ Devarim 22:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:00

נביאים

  1. ט לכאורה Yehoshua 6:3-4 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:05
  2. י Shmuel I 22:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:54, 8:05

כתובים

  1. ב Tehillim 2:1-3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:07
  2. ע Tehillim 68:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:20
  3. צ Tehillim 109:4 17:25 טעקסט מפתח

תלמוד בבלי

  1. ג Gemara (מקום נישט באשטימט) 1:51 מפתח
  2. פ Berachos 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:21

זוהר און קבלה

  1. ס Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:20

ראשונים

  1. א לכאורה Rambam, Hilchos Melachim 12:2 0:38 מפתח
  2. ז לכאורה Rambam, Hilchos Melachim 11:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:05

אחרונים און חסידות

  1. ח Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) 5:03 מפתח
  2. ל Chiddushei HaRim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:00

תפילה און פיוט

  1. כ לכאורה Siddur, Baruch She'amar מפתח אינעם אויסשרייב: 8:05

עיקרי הדברים

  1. 1:23 דער משגיח זאגט אז די רוחניות'דיגע מלחמת גוג ומגוג, קעגן אמונה, קעגן דער תורה און קעגן איבערגעבן די תורה צו די קינדער, האט זיך שוין אנגעהויבן, און איר שפיץ איז הושענא רבה.
  2. 4:27 דוד המלך, דער אושפיז פון הושענא רבה, פירט אן די מלחמה, און די ארבעה מינים מיט די הקפות זענען אירע כלי זיין, אזוי ווי מ'איז ארומגעגאנגען יריחו, וואס איר חומה איז דער יצר הרע.
  3. 8:05 יעדער איד היינט איז א געדריקטער, א מר נפש און א בעל חוב צום רבונו של עולם, ממילא האט ער די סימנים פון דעם חיל פון דוד המלך און זאל זיך דארט אנשליסן.
  4. 10:46 א איד האט נישט מיט וואס צו באצאלן זיין חוב, נישט קיין תורה און נישט קיין מצוות, נאר דורך שרייען צום רבונו של עולם הושענא רבה.
  5. 13:12 די חתימה פון הושענא רבה קומט ווען מ'קלאפט די ערבות אויף דער ערד, ווייל דער אייבערשטער קוקט אויף אונזער שפלות און נישט אויף אונזערע מעלות.
  6. 16:21 הושענא רבה איז דער טאג פון תפילה, די מדה פון דוד המלך, און דער משגיח רופט מקבל צו זיין אז מ'זאל קיינמאל נישט זיין אן תפילה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 6:30 ווער פירט אן די היינטיגע מלחמה?

    תירוץ: 4:27 דוד המלך, דער היינטיגער אושפיז, וואס זיין מדה איז א לוחם מלחמות ה'.

  2. קשיא: 13:16 פארוואס איז די חתימה פון הושענא רבה דווקא ווען מ'קלאפט די ערבות אויף דער ערד?

    תירוץ: 13:34 ווייל דער אייבערשטער קוקט נישט אויף אונזערע מעלות נאר אויף אונזער שפלות; דאס קלאפן אויף דער ערד מיט צובראכנקייט ברענגט די חתימה צו חיים.

געדאנקען

  1. 0:48 דער משגיח טיילט צווישן צוויי מלחמות גוג ומגוג: א גשמיות'דיגע מיט די אומות וואס וועט קומען מיט משיח, און א רוחניות'דיגע קעגן די שרים פון די אומות, קעגן אמונה און קעגן איבערגעבן די תורה, וואס ברענט שוין יעצט.
  2. 3:31 ער פארבינדט די שבעה עממין מיט די זיבן מדות און בכלליות מיט די שבעים אומות, און די זיבן טעג ארומגיין די בימה מיט די זיבן טעג ארום יריחו, וואס איר חומה איז דער יצר הרע וואס שיידט אפ א איד פונעם רבונו של עולם.
  3. 8:05 די דריי סארט אנשים אין דוד'ס חיל, דער מצוק, דער בעל חוב און דער מר נפש, זענען יעדער איד היינט, וואס איז א בעל חוב צום רבונו של עולם בעוונותינו הרבים; דווקא דאס מאכט אים פאסיג פאר דוד'ס חיל.
  4. 11:34 לויט דעם חידושי הרי"ם לערנט דער משגיח "ואין מושיע לה" אז ס'מיינט די בחינה פון "אין", א מדה העכער פון א שיעור וואו די מקטריגים האבן נישט קיין איינטריט, ממילא דערגרייכט דאס שרייען א מקום וואס זיי קענען נישט פארשטעלן.
  5. 12:28 די ערבה, וואס האט נישט קיין טעם און נישט קיין ריח, נעמט מען אין האנט נאכן אוועקלייגן די אנדערע מינים, און מ'קלאפט זי אויף דער ערד, אז א איד קומט צום רבונו של עולם מיט גארנישט נאר מיט זיין שפלות, און דאס ברענגט די חתימה.
  6. 16:22 הושענא רבה איז דער טאג פון תפילה, און שמיני עצרת שמחת תורה איז שוין תורה, ממילא איז די הצלחה פונעם טאג זיך מקבל צו זיין תפילה אויף א גאנץ יאר.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 8:58 דער משגיח רופט זיך ארומצוזאמלען ארום דוד המלך, זיך אנכאפן אין אים, און מיטזינגען מיט אים זיינע תפילות און זמירות.
  2. 10:23 ער זאגט אז הושענא רבה דארף מען שרייען צום רבונו של עולם, ווי איינער וואס האט נישט מיט וואס אנדערש צו באצאלן זיינע חובות.
  3. 16:42 ער רופט זיך מקבל צו זיין אויף כל ימי חיינו אז מ'זאל קיינמאל נישט זיין אן תפילה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער חידושי הרי"ם, דער רמ"א, דער רמב"ם, יהושע בן נון, משה רבינו, רבי נפתלי ראפשיצער, שאול המלך

ערכים אושפיזין, ארבעה מינים, גוג ומגוג, הושענא רבה, חתימה, ערבה, פסוקי דזמרה, רבונו של עולם, שפלות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט