ערבה שפילה עולה לגג ארון הקודש
קאטאלאג: זמנים הושענא רבה נומ׳ 3 פאקעט גייד ז׳ 18 תשע"א (2010–11) אידיש 1 שעה 3 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז הושענא רבה איז דער טאג פון תפילה, די נידעריגע ערבה פון דוד המלך, און די תפילה פון דעם טאג פארענדיגט משה רבינו'ס תפילה נומער תקט"ז, ברענגט אראפ דעם בית המקדש מיט א געהייליגטן גג, און הייבט די ערבה ארויף אויפן ארון הקודש.
דער משגיח עפנט מיט הושענא רבה אלס דער הויכפונקט פון תשרי, ווען די שבעים פרים פון סוכות ענדיגן מכניע צו זיין די אומות, און די מלחמה פון גוג ומגוג ווערט באשלאסן. דוד המלך איז דער עצם התפילה, און די ערבה וואס האט נישט קיין טעם און נישט קיין ריח איז די נידעריגסטע אידן, דער לעצטער דור פאר משיח, וואס דער אויבערשטער פארשמעט נישט זייער תפילה. די פראנט פון דער מלחמה איז אין בית המדרש, ביים דאווענען. דערנאך ברענגט ער דעם מדרש אז משה רבינו האט געדאווענט תקט"ו תפילות, די קשיא פונעם חתם סופר ווי אזוי מ'לערנט ארויס פון א תפילה וואס איז נישט אנגענומען געווארן, און א ווארט פון בעלזא אז די תפילות האבן געבויט דעם גג פונעם בית המקדש של מעלה. ער איז לאנג מסביר פארוואס דער גג אין שילה און אין די ערשטע צוויי בתי מקדשים האט נישט געהאט קיין פולע קדושה: עמלק, וואס איז בגימטריא רם, לאזט נישט, ביז משיח וועט קומען. צום סוף ברענגט ער דעם אסטראווצער'ס חשבון פון תקט"ו שעות פון ראש השנה ביז שמיני עצרת אינדערפרי, און די צעקלאפטע ערבה וואס מ'לייגט ארויף אויפן ארון הקודש.
ענינים: הושענא רבה · דער כח פון תפילה · דער בית המקדש און דער חורבן · דוד המלך און מלכות בית דוד
סדר השיעור
-
0:00 הושענא רבה, דוד המלך און די נידעריגע ערבה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רופט די דריי טעג הושענא רבה, שמיני עצרת און שמחת תורה דער הויכפונקט פונעם יאר, ווען דער זיבעציגסטער פר ענדיגט מכניע צו זיין די אומות און די מלחמה פון גוג ומגוג ווערט באשלאסן. ער ערקלערט אז דוד המלך איז די תפילה אליין, און אז די ערבה איז די נידעריגסטע אידן און דער לעצטער דור, וואס דער אויבערשטער פארשמעט נישט זייער תפילה.
-
7:45 די פראנט איז אין בית הכנסת
דער משגיח זאגט אז די מלחמה פאר כלל ישראל ווערט געפירט אין די בתי כנסיות דורכן דאווענען, בפרט אין פסוקי דזמרה, די שירות פון דוד וואס פארשניידן די קליפות. ער גלייכט די הקפות פון סוכות און די זיבן הקפות פון הושענא רבה צו די הקפות ארום יריחו, וואס ווען זי פאלט איין ווערט אויפגעבויט די חומה פון ירושלים, שמיני עצרת.
-
12:37 פון הושענא רבה נעמט מען מיט תפילה אויפן גאנצן יאר
יעדער יום טוב גיט א מתנה אויפן גאנצן יאר, און פון הושענא רבה נעמט מען מיט תפילה; דער משגיח ברענגט א קבלה פונעם בעל שם טוב אז ווער ס'דאוונט געהעריג די דריי טעג קען דאווענען דאס גאנצע יאר. ער לייגט צו אז ארץ ישראל בעט זיך ביי אונז מ'זאל מתפלל זיין, און ער ברענגט דעם ישמח משה אז הושענא רבה בעטן די אומות זייער חלק, און דוד המלך בעט די גאולה.
-
17:49 משה'ס תקט"ו תפילות און דעם חתם סופר'ס קשיא
דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז משה רבינו האט געדאווענט תקט"ו תפילות, בגימטריא ואתחנן, און אז פון דא לערנט מען ארויס אז בשעת צרה דארף מען מתפלל זיין, ווי דער רמב"ן האלט קעגן דעם רמב"ם. דערנאך ברענגט ער די קשיא פונעם חתם סופר ווי אזוי מ'קען דאס ארויסלערנען פון א תפילה וואס איז נישט נתקבל געווארן, און זיין תירוץ פון "רב לך", וואס דער משגיח האלט איז א ביסל שווער.
-
20:57 דער בית המקדש של מעלה געבויט פון מחנות
דער משגיח ברענגט א ווארט פון בעלזא: דער אויבערשטער מיט זיין מחנה האט געבויט איין וואנט פונעם בית המקדש של מעלה, אברהם, יצחק און יעקב מיט זייערע מחנות די אנדערע דריי, און משה רבינו דעם גג מיט תקט"ו תפילות, פינף מאל מחנה. משה'ס תפילות זענען נתקבל געווארן פארן בית המקדש של מעלה, און מיט נאך איינע וואלט ער אים אראפגעברענגט למטה. צום סוף פרעגט ער פארוואס משיח וועט זיך שטעלן דוקא אויפן גג פונעם בית המקדש.
-
25:59 פארוואס שילה האט געהאט א גג פון יריעות
דער משגיח ברענגט די גמרא אז שילה האט געהאט ווענט פון שטיינער אבער א גג פון יריעות, און פרעגט פארוואס. ער איז מסביר אז דער גג איז כנגד די העכסטע פון די צען מדריגות, כתר, און נאר א בית המקדש אין ירושלים, אונטערן שער השמים, מכוון כנגד דעם בית המקדש של מעלה, קען האבן א גג.
-
30:48 עמלק און דער גג וואס איז נישט נתקדש
דער משגיח טייטשט "כמו רמים" מיט דער גמרא אז די עליות פונעם בית המקדש זענען נישט נתקדש געווארן. פאר יעדן בית המקדש איז געווען א מלחמה מיט עמלק וואס איז קיינמאל נישט געווען א פולער נצחון; עמלק, בגימטריא רם, דער שורש פון גאווה, לאזט נישט אז דער גג זאל ווערן הייליג. משיח, וואס ווערט אנגערופן "ראשון", וועט מוחה זיין עמלק, און דער בית המקדש של מעלה וועט אראפקומען מיט א הייליגן גג.
-
36:43 ביטול, קדושה און דער בית השלישי
דער משגיח ערקלערט אז קדושה רוט נאר וואו ס'איז דא ביטול צום רבונו של עולם, און עמלק איז גאווה וואס איז דוחק רגלי השכינה. ווען עמלק וועט אויסגעמעקט ווערן וועלן אלע אידן זיין ענוים, דער גג וועט נתקדש ווערן, און דער שם און דער כסא וועלן זיין שלם. דער בית השלישי איז יעקב'ס "בית", געבויט מיטן כח פון דער סוכה.
-
42:35 דאס קינד אין לובלין און רבן גמליאל'ס ברכה מעשה
דער משגיח דערציילט ווי רבי שלמה לענטשנער האט מיטגענומען זיין קליין קינד צום לובלינער, און דער לובלינער האט זייער מפליג געווען דעם קינד'ס טייטש אויף "רבן גמליאל הזקן", אז ער האט פארטראכט אין זיין בארד. ער טייטשט עס מיטן אריז"ל: די ברכה וואס רבן גמליאל האט צוגעלייגט קעגן די מינים איז די איינציגע וואו דער שם האט א קמץ, כנגד כתר, וואס מ'האט נאר געדארפט נאכן חורבן.
-
46:57 משה מיט דוד צוזאמען וועט זיין משיח
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז שילה איז בגימטריא משה, און דעם חתם סופר אז די נשמה פון משה מיט דער נשמה פון דוד צוזאמען וועט זיין משיח. לעתיד לבוא וועט צוקומען א תפילה נומער תקט"ז, וואס וועט אראפברענגען דעם בית המקדש של מעלה למטה. דאס איז די תכלית הבריאה, א דירה בתחתונים, און דערפאר זאגט דער תניא אז א מצוה במעשה איז דוחה תלמוד תורה.
-
51:07 די זעקסטע מחנה: משיח אויפן גג
דער משגיח זאגט אז דער תכלית פון אלע תפילות פון דוד איז אז דער כבוד פונעם אויבערשטן זאל אנפילן די גאנצע ערד, און ער ברענגט דעם קאצקער אז די ערד איז געגעבן געווארן צו מענטשן כדי זיי זאלן זי מאכן פאר הימל. ער איז מחדש: נאך דעם אויבערשטן, די אבות און משה, פינף מחנות, וועט משיח מיט זיין מחנה זיין די זעקסטע, און אראפברענגען דעם בית המקדש מיט א הייליגן גג, ווען השם וועט זיין מלך אויף דער גאנצער וועלט.
-
54:39 תקט"ו שעות ביז שמיני עצרת אינדערפרי
דער משגיח ברענגט דעם ספר פונעם אסטראווצער: מ'קען צורייסן דעם גזר דין ביז הושענא רבה און אפילו ביז שמיני עצרת אינדערפרי, און פון אנהייב ראש השנה ביז דאן זענען דא תקט"ו שעות, א תפילה פאר יעדע שעה. משה'ס תפילה איז געווען א הושענא רבה'דיגע תפילה, אבער מ'האט אים נישט געלאזט דאווענען די לעצטע שעה; היינט, זאגט דער משגיח, וועט מען אידן יא לאזן דאווענען ביז די לעצטע שעה.
-
59:20 די צעקלאפטע ערבה אויפן ארון הקודש שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם בני יששכר אז הושענא רבה איז א חותם בתוך חותם, און אז אידן וואס דאווענען שוין טויזנטער יארן דארפן פארענדיגן משה'ס תפילה נומער תקט"ז. די ערבה, די פשוטסטע פון די מינים, איז תפילה; אזוי ווי אונזער צעשלאגענער דור קלאפט מען זי, און דערנאך לייגט מען זי ארויף אויפן ארון הקודש און זי ווערט א כתר איבער דער תורה. ער ענדיגט מיט א ברכה אויף א גוטן פסק און דעם בנין ירושלים.
דער שיעור, אויסגעשריבן
הושענא רבה, דוד המלך און די נידעריגע ערבה
דער משגיח רופט הושענא רבה, שמיני עצרת און שמחת תורה דער הויכפונקט פון תשרי, וואס דערפון איז תלוי דאס גאנצע יאר. די גאנצע סוכות ווערן די שבעים אומות מכניע דורך די פרים, הושענא רבה ענדיגט מען, און ער ברענגט אז דעמאלט ווערט באשלאסן די מלחמה פון גוג ומגוג, וואס איז פארבונדן מיט מלכות בית דוד.
דוד המלך, ערקלערט ער, האט נישט נאר געדאווענט, ער איז די תפילה אליין, ווי ער זאגט "ואני תפילה". די ערבה, אן טעם און אן ריח, איז דער נידעריגסטער איד, אזוי ווי די בעלי חובות וואס האבן זיך ארומגעזאמלט ארום דוד ווען ער איז אנטלאפן פון שאול. אזוי אויך דער לעצטער דור פאר משיח: דער אויבערשטער קערט זיך צו דער תפילה פונעם ערער און פארשמעט זי נישט, און דאס איז געשריבן געווארן פארן לעצטן דור. א,ב,ג
די פראנט איז אין בית הכנסת
די פראנט פון דער מלחמה, זאגט דער משגיח, איז נישט ביי די רעגירונגען, נאר אין די בתי כנסיות, ווי אזוי אידן זאגן פסוקי דזמרה, דוד'ס שבחים וואס זענען א חרב אין זייער האנט. הושענא רבה ציט מען אויס פסוקי דזמרה, ווייל זמר מיינט פארשניידן די קליפות. די הקפות זענען ווי ביי יריחו: זעקס טעג איין מאל, דעם זיבעטן טאג זיבן מאל. ווען די חומה פון יריחו פאלט איין ווערט אויפגעבויט די חומה פון ירושלים, און דאס איז שמיני עצרת. ד,ה
פון הושענא רבה נעמט מען מיט תפילה
פון יעדן יום טוב נעמט מען מיט עפעס אויפן גאנצן יאר, און פון הושענא רבה נעמט מען מיט תפילה. דער משגיח ברענגט א קבלה פונעם בעל שם טוב אז ווער ס'דאוונט געהעריג די דריי טעג, וועט מען אים העלפן צו דאווענען דאס גאנצע יאר. ווען מ'זאגט דוד'ס ווערטער אין פסוקי דזמרה דאוונט דוד מיט, ווי חז"ל זאגן אויף איינעם וואס זאגט איבער א צדיק'ס ווארט. ו
משה'ס תקט"ו תפילות
דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז משה רבינו האט געדאווענט תקט"ו תפילות, בגימטריא ואתחנן, און דעם רמב"ן וואס לערנט דערפון ארויס אז בשעת צרה דארף מען מתפלל זיין. דער חתם סופר פרעגט ווי אזוי מ'לערנט ארויס פון א תפילה וואס איז נישט נתקבל געווארן, און ענטפערט פון "רב לך": מיט נאך איין תפילה וואלט ער אויפגעטאן. דער משגיח האלט אז דאס איז א ביסל שווער. ט,י,כ,ל,מ
דער בית המקדש של מעלה געבויט פון מחנות
פון א ספר פון רבי פינחס פרידמאן ברענגט דער משגיח א ווארט פון רבי ישעיה בעלזער. דער פסוק זאגט "בית אלקי יעקב", ווייל אברהם האט דעם ארט אנגערופן הר, יצחק שדה, און יעקב בית. א מדרש זאגט אז דער אויבערשטער מיט זיין מחנה האט געבויט איין וואנט פונעם בית המקדש של מעלה, די אבות מיט זייערע מחנות די אנדערע דריי, און משה דעם גג מיט תקט"ו תפילות, פינף מאל מחנה. נ,ס,צ
פארוואס שילה האט געהאט א גג פון יריעות
דער משכן איז געווען פון קרשים און יריעות, ווייל מ'האט אים געדארפט טראגן פון ארט צו ארט. די גמרא איז מיישב די פסוקים וואס רופן שילה סיי א בית סיי אן אוהל: ווענט פון שטיינער מיט א גג פון יריעות. פארוואס? דער בית המקדש של מטה איז כנגד דעם של מעלה, און פון די צען מדריגות איז די העכסטע, כתר, דער גג. שילה איז נישט געווען אונטערן שער השמים אין ירושלים, ממילא האט עס נישט געקענט האבן קיין גג. ש,ת,אא
עמלק און דער גג וואס איז נישט נתקדש
דער פסוק זאגט "כמו רמים", ווייל אפילו אין ירושלים איז דער גג נישט געווען הייליג; די גמרא זאגט אז די עליות זענען נישט נתקדש געווארן. פאר יעדן בית המקדש איז געווען א מלחמה מיט עמלק: ביי יהושע, ביי שאול מיט אגג, ביי מרדכי מיט המן. קיינע איז נישט געווען פולקום; יהושע האט עמלק נאר אפגעשוואכט. אב,אג,אד
ביטול, קדושה און דער בית השלישי
שילה האט בכלל נישט געהאט קיין גג, ווייל עמלק'ס מלחמה האט נאך נישט אנגעהויבן; לעתיד לבוא וועט "כמו רמים" ווערן "רמים". קדושה, ערקלערט דער משגיח, רוט נאר וואו ס'איז דא ביטול צום רבונו של עולם, און עמלק איז גאווה, וואס איז דוחק רגלי השכינה. ווען ער וועט אויסגעמעקט ווערן וועלן אלע אידן זיין ענוים, און "והיה ה' למלך על כל הארץ". אב,אח,אפ
דאס קינד אין לובלין
רבי שלמה לענטשנער האט מיטגענומען זיין קליין זון צום לובלינער, און דער לובלינער האט אים פארהערט און איז נתפעל געווארן ווען דאס קינד האט געטייטשט "רבן גמליאל הזקן" אז ער האט פארטראכט אין זיין בארד. דער משגיח טייטשט עס מיטן אריז"ל: די ברכה קעגן די מינים וואס רבן גמליאל האט צוגעלייגט נאכן חורבן איז די איינציגע וואו דער שם האט א קמץ, כנגד כתר. אפשר איז דאס געווען דעם קינד'ס כוונה.
משה מיט דוד וועט זיין משיח
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז שילה איז בגימטריא משה, און דעם חתם סופר אז משה'ס נשמה צוזאמען מיט דוד'ס נשמה וועט זיין משיח. משה האט געבויט דעם גג למעלה אבער נישט אראפגעברענגט; עס וועט צוקומען א תפילה נומער תקט"ז און דער בית המקדש וועט אראפקומען. דאס איז די תכלית הבריאה, א דירה בתחתונים, און דערפאר זאגט דער תניא אז א מצוה במעשה איז דוחה תלמוד תורה. אי,אכ,אל,אנ,אס
די זעקסטע מחנה
דער תכלית פון אלע תפילות פון דוד איז אז השם'ס כבוד זאל אנפילן די ערד, און דער קאצקער האט געזאגט אז די ערד איז געגעבן געווארן צו מענטשן כדי זיי זאלן זי מאכן פאר הימל. דער משגיח איז מחדש: דער אויבערשטער, די אבות און משה זענען פינף מחנות, און משיח מיט זיין מחנה וועט זיין די זעקסטע, וואס ברענגט אראפ דעם בית המקדש מיט א הייליגן גג. אע,אצ
תקט"ו שעות ביז שמיני עצרת אינדערפרי
דער משגיח ברענגט דעם אסטראווצער: א יחיד'ס תפילה ווערט נתקבל צווישן ראש השנה און יום כיפור, דער זוהר זאגט אז מ'קען צורייסן דעם גזר דין ביז הושענא רבה, און ספרים זאגן ביז שמיני עצרת אינדערפרי. פון אנהייב ראש השנה ביז דאן זענען דא תקט"ו שעות, א תפילה פאר יעדע שעה. משה'ס תפילה איז געווען א הושענא רבה'דיגע תפילה, נאר מ'האט אים נישט געלאזט די לעצטע שעה; היינט, זאגט דער משגיח, וועט מען אידן יא לאזן דאווענען ביז דאן. אק,אר
די צעקלאפטע ערבה אויפן ארון הקודש
מראי מקומות
תורה
- ט Devarim 3:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:04
- מ Devarim 3:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:04, 24:29
- ע Bereishis 22:14 21:42 טעקסט מפתח
- פ Bereishis 24:63 21:47 טעקסט מפתח
- ק Devarim 3:25 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:29
- אד Shemos 17:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:50
- אה לכאורה Shemos 17:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:20
- אט Bereishis 33:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:18
- אכ לכאורה Bereishis 49:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 47:10
נביאים
כתובים
- א Tehillim 109:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:02
- ג Tehillim 102:18-19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:02
- ד Tehillim 149:6-7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:14
- ז Eichah 1:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:25
- אא Tehillim 78:60 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:38
- אב Tehillim 78:69 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:50, 36:50
- אמ Koheles 1:9 47:29 טעקסט מפתח
- אע Tehillim 72:19-20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:12
- אצ Tehillim 115:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:12
- אש Tehillim 46:6 56:26 טעקסט מפתח
תלמוד בבלי
- ו לכאורה Yevamos 97a מפתח אינעם אויסשרייב: 12:37
- ס לכאורה Pesachim 88a מפתח אינעם אויסשרייב: 20:57
- ש לכאורה Zevachim 118a מפתח אינעם אויסשרייב: 26:38
- אג לכאורה Pesachim 86a מפתח אינעם אויסשרייב: 30:50
- או לכאורה Pesachim 5a מפתח אינעם אויסשרייב: 34:20
- אח לכאורה Berachos 43b מפתח אינעם אויסשרייב: 36:50
- אק לכאורה Rosh Hashanah 18a מפתח אינעם אויסשרייב: 55:12
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
- ח Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:25
- ל Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:04
- אל Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 47:10
- אס Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 47:10
- את Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 59:27
עיקרי הדברים
- 3:28 הושענא רבה ענדיגט די שבעים פרים פון סוכות, און ס'איז דער טאג פון דער לעצטער מלחמה פון גוג ומגוג, א מלחמה וואס ווערט געפירט מיטן דאווענען.
- 4:52 דוד המלך איז נישט נאר איינער וואס האט געדאווענט, נאר ער איז די תפילה אליין, און די ערבה, וואס האט נישט קיין טעם און נישט קיין ריח, איז די תפילה פון די נידעריגסטע אידן.
- 8:08 די פראנט פון דער מלחמה פאר כלל ישראל איז נישט ביי די רעגירונגען, נאר אין די בתי כנסיות, ווי אזוי אידן דאווענען.
- 23:49 משה רבינו'ס תקט"ו תפילות האבן געבויט דעם גג פונעם בית המקדש של מעלה, און מיט נאך איין תפילה, וואס מ'האט אים נישט געלאזט דאווענען, וואלט ער אראפגעברענגט דעם בית המקדש למטה.
- 31:02 די גגים פון די ערשטע צוויי בתי מקדשים זענען קיינמאל נישט נתקדש געווארן, ווייל עמלק, דער שורש פון גאווה, לאזט נישט; ווען משיח וועט מוחה זיין עמלק וועט דער גג ווערן הייליג.
- 56:59 פון אנהייב ראש השנה ביז די לעצטע שעה פון שמיני עצרת אינדערפרי זענען דא תקט"ו שעות, און אידן היינט וועט מען יא לאזן דאווענען די פעלנדיגע תפילה ביז די לעצטע שעה.
- 1:01:38 די צעקלאפטע ערבה, אזוי ווי דער צעשלאגענער לעצטער דור, ווערט ארויפגעלייגט אויפן ארון הקודש און ווערט א כתר איבער דער תורה פון שמחת תורה.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 19:05 ווי אזוי קען מען ארויסלערנען פון משה רבינו אז מ'דארף דאווענען בשעת צרה, ווען זיין תפילה איז נישט אנגענומען געווארן?
תירוץ: 19:39 דער חתם סופר ענטפערט פון "רב לך": דער אויבערשטער האט אים אפגעשטעלט ווייל מיט נאך איין תפילה וואלט ער אויפגעטאן; דער משגיח האלט עס איז שווער, און ער ברענגט דעם ווארט פון בעלזא אז די תקט"ו תפילות זענען נתקבל געווארן און האבן געבויט דעם גג פונעם בית המקדש של מעלה.
-
קשיא: 21:26 פארוואס רופט דער פסוק דעם בית המקדש "בית אלקי יעקב" און נישט פון אברהם אדער יצחק?
תירוץ: 21:38 אברהם האט עס אנגערופן הר, יצחק שדה, און יעקב האט עס אנגערופן בית, און דער בית השלישי איז יעקב'ס "בית".
-
קשיא: 28:12 פארוואס האט שילה געהאט ווענט פון שטיינער אבער א גג פון יריעות?
תירוץ: 28:21 דער גג איז כנגד כתר, די העכסטע מדריגה, וואס געהערט נאר צו א בית המקדש אין ירושלים אונטערן שער השמים, מכוון כנגד דעם בית המקדש של מעלה.
-
קשיא: 30:50 פארוואס זענען די עליות פונעם בית המקדש נישט נתקדש געווארן, און פארוואס זאגט דער פסוק "כמו רמים"?
תירוץ: 34:20 עמלק, בגימטריא רם, דער שורש פון גאווה, לאזט נישט אז דער גג זאל ווערן הייליג; ערשט ווען משיח וועט מוחה זיין עמלק וועט דער גג זיין הייליג, און דאן וועט עס זיין "רמים" און נישט נאר "כמו רמים".
-
קשיא: 26:01 פארוואס וועט משיח זיך שטעלן דוקא אויפן גג פונעם בית המקדש?
תירוץ: 35:33 ווייל דער גג איז די מדריגה פון כתר און ראשון, וואס עמלק האט אפגעהאלטן; משיח מעקט אויס עמלק, און דער גג ווערט נתקדש.
מעשיות
-
42:41 דאס קינד'ס טייטש אין לובלין
רבי שלמה לענטשנער האט אמאל מיטגענומען זיין קליין זון, ישעיה, קיין לובלין. דער לובלינער האט פארהערט דאס קינד אין דער גמרא וואס ער האט געלערנט. ווען זיי זענען אנגעקומען צו "רבן גמליאל הזקן" האט דאס קינד געטייטשט אז רבן גמליאל האט פארטראכט אין זיין בארד. דער לובלינער איז זייער נתפעל געווארן פון דעם קינד'ס טייטש.
אין דער מעשה: רבי שלמה לייב לענטשנער, דער לובלינער חוזה, רבן גמליאל
געדאנקען
- 5:23 די ערבה, וואס האט נישט קיין טעם און נישט קיין ריח, איז די תפילה פון דוד המלך: תפילה איז אפן פאר דעם נידעריגסטן איד, און הושענא רבה פארנעמט די ערבה דעם חשובסטן ארט נאך הלל.
- 24:57 משה'ס תפילות זענען יא נתקבל געווארן: זיי האבן פארענדיגט דעם גג פונעם בית המקדש של מעלה, ממילא לערנט מען ארויס צו דאווענען בשעת צרה פון א תפילה וואס איז יא אנגענומען געווארן.
- 28:54 דער גג פון שילה איז געווען פון יריעות, און די גגים פון די ערשטע צוויי בתי מקדשים זענען נישט נתקדש געווארן, ווייל דער גג איז כנגד כתר, וואס קען רוען נאר אין ירושלים און נאר ווען עמלק, בגימטריא רם, איז מער נישטא.
- 31:47 פאר יעדן בית המקדש איז געווען א מלחמה מיט עמלק, ביי יהושע, ביי שאול און ביי מרדכי, אבער קיינע איז נישט געווען א פולער נצחון, און דערפאר איז יעדער בית המקדש נישט געווען אינגאנצן ווי דער בית המקדש של מעלה.
- 45:01 רבן גמליאל'ס ברכה קעגן די מינים איז די איינציגע וואו דער שם הוי' איז מנוקד מיט א קמץ, כנגד כתר; מ'האט זי נאר געדארפט נאכן חורבן, און אפשר איז דאס געווען די כוונה פון דעם קינד'ס טייטש אין לובלין.
- 53:00 משה האט געבויט די פינפטע מחנה מיט תקט"ו תפילות, פינף מאל מחנה; משיח מיט זיין מחנה וועט זיין די זעקסטע, וואס ברענגט אראפ דעם בית המקדש מיט זיין הייליגן גג אויף דער וועלט.
- 56:59 די תקט"ו שעות פון ראש השנה ביז די לעצטע שעה פון שמיני עצרת אינדערפרי שטימען מיט משה'ס תקט"ו תפילות, ממילא איז זיין תפילה געווען א הושענא רבה'דיגע תפילה, און די לעצטע שעה וואס פעלט איז איבערגעלאזט פאר שפעטערע דורות צו דאווענען.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 14:48 דער משגיח זאגט אז הושענא רבה דארף מען זיך אנלייגן אויפן דאווענען מיטן גאנצן כח, ווייל דאס גיט דעם לעצטן קלאפ צו גוג ומגוג.
- 15:25 דער משגיח זאגט אז ארץ ישראל בעט זיך ביי אונז מ'זאל מתפלל זיין, און אז הושענא רבה דארף מען ארבעטן צוצולייגן אונזער חלק, כדי דוד המלך זאל זיך מער נישט שעמען.
- 8:14 דער משגיח זאגט אז די מלחמה פון אידן קומט פאר אין בית המדרש, ווי אזוי מ'דאוונט פסוקי דזמרה, און נישט אין די הויפטשטעט פון די אומות.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אגג, דוד המלך, דער אסטראווצער רבי, דער בני יששכר, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער ישמח משה, דער לובלינער חוזה, דער קאצקער רבי, דער רמב"ם, דער רמב"ן, המן, חנה, יהושע בן נון, יעקב אבינו, יצחק אבינו, מרדכי הצדיק, משה רבינו, ר' פינחס פרידמאן, רבי ישעיה בעלזער, רבי שלמה לייב לענטשנער, רבן גמליאל, שאול המלך, שלמה המלך
ערכים אתרוג, גוג ומגוג, הושענא רבה, כתר, עמלק, ערבה, פסוקי דזמרה, שמיני עצרת