19 Kislev - 12 - R Moshe Wolfson

קאטאלאג: זמנים י"ט כסלו נומ׳ ⁨17⁩ תשע"ה (2014–15) אידיש 19 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 19 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח שטעלט אוועק דעם ליכט פון שבת, וואס הייבט די נשמות ארויף, קעגן דעם ליכט פון חנוכה, וואס גייט ארונטער צו די נידעריגסטע ערטער, און ער זעט דערין דעם וועג פון די רביים פון חב"ד.

דער משגיח עפנט מיט די פארן וואס דער רבונו של עולם האט צוטיילט אין דער וועלט: קדושה קעגן איר היפוך, אור און חשך, יום און לילה, בפנים און בחוץ, און ער ווייזט אן אז נר חנוכה געהערט צו לילה, צו חשך און צו רשות הרבים. ער ברענגט דעם מדרש פון יעקב אבינו'ס סולם, וואו יעקב האט געזען ווי די שרים פון די מלכיות גייען ארויף און פאלן אראפ, און דער שר פון אדום גייט ארויף אן א סוף, און ער פרעגט ווי אזוי קען דער מדרש זאגן אז יעקב האט נישט געגלויבט. דערנאך שטעלט ער אוועק דעם נר שבת, וואס הייבט א איד ארויף, קעגן דעם נר חנוכה, וואס קען אנצינדן אפילו די פסולת השמנים. יעקב איז די בחינה פון שבת, אבער עס זענען דא נשמות וואס זענען צו אים צוגעבינדן און קענען זיך נישט אנהאלטן אין שבת; צוליב זיי האט יעקב געבעטן אז די שכינה זאל אראפקומען למטה מעשרה, און דאס איז געווארן חנוכה. צום סוף ווענדט ער עס אן אויפן אלטן רבי'ן, וואס האט ארויפגעהויבן זיינע חסידים, און אויף די שפעטערדיגע רביים פון חב"ד, וואס זענען אראפגעגאנגען צו די נידעריגסטע ערטער.

ענינים: חודש כסלו און י"ט כסלו · די חנוכה ליכט · קדושת שבת · די שכינה און גלות השכינה

סדר השיעור

  1. 0:00 דער ליכט פון חנוכה און יעקב'ס סולם

    דער משגיח רעכנט אויס די פארן פון קדושה און איר היפוך, און ווייזט אז נר חנוכה געהערט צו לילה, חשך און בחוץ. ער ברענגט דעם מדרש פון יעקב'ס סולם מיט די שרים פון די מלכיות, און פרעגט ווי אזוי קען דער מדרש זאגן אז יעקב, דער שורש פון בטחון, האט נישט געגלויבט.

  2. 5:41 נר שבת און נר חנוכה

    דער משגיח שטעלט אוועק דעם נר שבת, בפנים און למעלה מעשרה, קעגן דעם נר חנוכה, בחוץ און למטה מעשרה, און ברענגט דעם מאור עינים אז די שמנים וואס מ'צינדט נישט אן שבת, צינדט מען אן חנוכה. ער ערקלערט אז יעקב איז די בחינה פון שבת, דער שטאם פונעם בוים וואס דערפון וואקסן ארויס די צוועלף שבטים, און אז געוויסע געפאלענע נשמות קענען זיך נישט אנהאלטן אין שבת כדי ארויפצוגיין דערמיט.

  3. 9:08 יעקב'ס בקשה ברענגט אראפ די שכינה

    דער משגיח ערקלערט אז יעקב האט געזען די נשמות וואס זענען צו אים צוגעבינדן און זענען אראפגעפאלן צו דער זייט פון עשו און קענען נישט גלויבן, און דאס מיינט דער מדרש מיט "לא האמין". יעקב האט נישט געוואלט ארויפגיין אליין און האט געבעטן אז די שכינה זאל אראפקומען למטה מעשרה; "והנה ה' נצב עליו", און דער אייבערשטער האט צוגעזאגט אז עס וועט זיין א חנוכה.

  4. 13:07 דעם אלטן רבי'נס שבת און חב"ד'ס חנוכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער אלטער רבי האט ארויפגעהויבן זיינע חסידים צו הויכע מדריגות, און דערציילט פון ר' אברהם זוסקין, וואס ער האט געזען דאווענען שבת מיט טרערן שעהן לאנג. דערנאך זאגט ער אז די שפעטערדיגע רביים פון חב"ד האבן געטון פונקט פארקערט, זיי זענען אראפגעגאנגען מיטן נר חנוכה דורך שלוחים צו אידן אן קיין אידישן חינוך, און ער שליסט מיט א תפילה אז אידן זאלן פארשפרייטן חסידות און אויסגעלייזט ווערן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער ליכט פון חנוכה און יעקב'ס סולם

0:15

דער משגיח עפנט מיט די פארן וואס דער רבונו של עולם האט צוטיילט: קדושה און איר היפוך, אור און חשך, בפנים און בחוץ, יום און לילה. נר חנוכה, נישט ווי רוב מצוות, איז ביי לילה, ביים חשך און אין רשות הרבים, און ער ברענגט פון תורת מנחם דעם חילוק צווישן אים און די מנורה אין בית המקדש. א

2:58

דערנאך ברענגט ער דעם מדרש פון יעקב'ס סולם: יעקב האט געזען ווי די שרים פון בבל, מדי און יון גייען ארויף און פאלן אראפ, און דער שר פון אדום גייט ארויף אן א סוף, און ער האט מורא געהאט. ער פרעגט: ווי קען דער מדרש זאגן אז יעקב האט נישט געגלויבט, ווען דער בטחון פון אידן קומט פון אים? ב

נר שבת און נר חנוכה

5:58

נר שבת שטייט בפנים און למעלה, נר חנוכה בחוץ און למטה. דער משגיח ברענגט דעם מאור עינים: פסולת השמנים וואס מ'צינדט נישט אן שבת, צינדט מען אן חנוכה, און א איד וואס שבת קען אים נישט אנצינדן, צינדט אים חנוכה אן. פונדעסטוועגן בלייבט שבת דאס העכסטע אין זמן. ט

7:24

לויט'ן זוהר איז יעקב די בחינה פון שבת, דער שטאם וואס דערפון וואקסן די צוועלף שבטים. מ'קען זיך אנכאפן אין שבת און ארויפגיין דערמיט, אבער געוויסע געפאלענע נשמות האבן נישט קיין כח זיך אנצוהאלטן. כ

יעקב'ס בקשה ברענגט אראפ די שכינה

9:08

יעקב האט געזען אז א טייל פון זיינע אייגענע נשמות זענען אראפגעפאלן צו עשו'ס זייט, נשמות פון "לא האמינו". דאס, ערקלערט דער משגיח, מיינט דער מדרש; יעקב אליין האט אוודאי געגלויבט. הגם די גמרא אין סוכה זאגט אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפ למטה מעשרה, האט יעקב נישט געוואלט ארויפגיין אן זיי, און געבעטן אז זי זאל אראפקומען צו זיי. ל

12:22

דערפאר "והנה ה' נצב עליו", ווי א מאמע איבער איר קינד, און דער אייבערשטער האט צוגעזאגט אז עס וועט זיין א חנוכה, וואס ברענגט די שכינה למטה מעשרה, אינעם חשך און אין רשות הרבים. מ,נ

דעם אלטן רבי'נס שבת און חב"ד'ס חנוכה

13:13

דער אלטער רבי האט ארויפגעהויבן זיינע חסידים צו הויכע השגות, וואס מ'געפינט אין תניא, לקוטי תורה און תורה אור. דער משגיח דערמאנט ר' אברהם זוסקין אין וויליאמסבורג, וואס האט שבת אנגעהויבן דאווענען ניין אזייגער, און ווען מ'איז צוריקגעקומען פיר אזייגער צו מנחה, האט ער נאך געדאווענט מיט טרערן. ע

15:12

די שפעטערדיגע רביים פון חב"ד האבן געטון פארקערט: מיטן נר חנוכה זענען זיי אראפגעגאנגען, געשיקט שלוחים צו אידן וואס ווייסן נישט פון שבת, צו קינדער אן קיין שום חינוך אין אידישקייט, כדי זיי ארויפצוהייבן צו שבת, אזוי ווי מ'צינדט חנוכה ליכט פאר די שבת ליכט. ער שליסט מיט א תפילה אז אידן זאלן פארשפרייטן חסידות און אויסגעלייזט ווערן.

מראי מקומות

תורה

  1. ג Bereishis 28:12 2:58 טעקסט מפתח
  2. ח לכאורה Bereishis 32:11 5:29 מפתח
  3. מ Bereishis 28:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:22
  4. ס לכאורה Bereishis 28:13 12:43 מפתח

נביאים

  1. ד לכאורה Ovadiah 1:4 4:05 מפתח

כתובים

  1. ה לכאורה Tehillim 78:32 4:36 מפתח
  2. ו לכאורה Tehillim 46:8 5:15 מפתח
  3. ז לכאורה Tehillim 20:2 5:19 מפתח

תלמוד בבלי

  1. ל Sukkah 5a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:08

מדרש

  1. ב לכאורה Midrash on Yaakov's ladder (Vayikra Rabbah 29:2; Tanchuma Vayeitzei 2) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:58
  2. נ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 12:22

זוהר און קבלה

  1. כ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:24

אחרונים און חסידות

  1. ט Me'or Einayim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:58
  2. ע Tanya; Likkutei Torah; Torah Or (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:13

תפילה און פיוט

  1. י Shabbos tefillah (מקום נישט באשטימט) 7:05 מפתח

אנדערע

  1. א Toras Menachem (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:15

עיקרי הדברים

  1. 1:46 דער נר חנוכה געהערט צו דער זייט פון לילה, חשך און רשות הרבים, נישט אזוי ווי די מנורה אין בית המקדש.
  2. 7:13 שבת איז דאס העכסטע אין זמן און הייבט א איד ארויף, אבער עס זענען דא געפאלענע נשמות וואס קענען זיך אין שבת נישט אנהאלטן.
  3. 6:21 וואס שבת קען נישט אנצינדן, קען חנוכה יא: די פסולת השמנים וואס מ'צינדט נישט אן שבת, צינדט מען אן חנוכה.
  4. 11:49 צוליב די נשמות וואס קענען נישט ארויפגיין מיט אים, האט יעקב געבעטן אז די שכינה זאל אראפקומען צו זיי, למטה מעשרה, און דערפון איז געווארן חנוכה.
  5. 13:13 דער אלטער רבי האט ארויפגעהויבן זיינע חסידים, אזוי ווי שבת, און די שפעטערדיגע רביים פון חב"ד זענען אראפגעגאנגען מיטן נר חנוכה צו די נידעריגסטע ערטער כדי אויפצוהייבן אידן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:31 ווי אזוי קען דער מדרש זאגן אז יעקב האט מורא געהאט און נישט געגלויבט, ווען יעקב איז דאך דער שורש פון בטחון פון אידן?

    תירוץ: 11:24 עס גייט אויף די נשמות וואס זענען אין יעקב אריינגערעכנט און גלויבן נישט; יעקב אליין האט אוודאי געגלויבט.

  2. קשיא: 6:55 אויב חנוכה קען אנצינדן וואס שבת קען נישט, איז דען חנוכה גרעסער פון שבת?

    תירוץ: 7:12 ניין; שבת איז דאס העכסטע אין זמן און הייבט די נשמות ארויף, נאר די געפאלענע נשמות וואס קענען זיך אין שבת נישט אנהאלטן, דערגרייכט דער ליכט פון חנוכה.

מעשיות

  1. 14:14 ר' אברהם זוסקין'ס שבת'דיגע דאווענען

    דער משגיח דערציילט אז ווען ער איז געווען א יונגערמאן האט ער געקענט אין וויליאמסבורג א ליובאוויטשער חסיד, ר' אברהם זוסקין, א עובד ה'. שבת האט ער געדאווענט אין די סטאלינער שול אויף ראדני סטריט, און איז געקומען ארום ניין אזייגער אנהייבן דאווענען. ווען מ'איז צוריקגעקומען א קורצן שבת פיר אזייגער צו מנחה, איז ער נאך געזעסן און געדאווענט, און פון זיינע אויגן האבן געפלאסן טרערן. דער משגיח זאגט אז ער איז געווען אין הימל, ארויפגעגאנגען מיטן שבת פונעם בעל התניא.

    אין דער מעשה: ר' אברהם זוסקין, דער בעל התניא, דער רבי רש"ב

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 5:06 דער משגיח טייטשט דעם מדרש אז יעקב "לא האמין" נישט אויף יעקב אליין, וואס איז דער שורש פון בטחון, נאר אויף די נשמות וואס זענען אין אים אריינגערעכנט און גלויבן נישט.
  2. 6:21 דעם מאור עינים'ס לימוד אז פסולת השמנים צינדט מען אן חנוכה, ווענדט דער משגיח אן אויף געפאלענע נשמות: א איד וואס שבת קען אים נישט אנצינדן, צינדט אים חנוכה אן.
  3. 7:24 יעקב איז דער שטאם פונעם בוים און די בחינה פון שבת, די מיטלסטע ברכה, און די צוועלף שבטים זענען קעגן די צוועלף מיטלסטע ברכות פון וואכנטאג.
  4. 11:57 חנוכה איז דער ענטפער אויף יעקב'ס בקשה: אנשטאט אז די נשמות זאלן ארויפגיין מיט שבת, קומט די שכינה אראפ למטה מעשרה צום מקום החשך.
  5. 13:40 דעם אלטן רבי'נס וועג איז דער וועג פון שבת, ארויפהייבן די חסידים, און די שפעטערדיגע רביים פון חב"ד האבן גענומען דעם וועג פון חנוכה, אראפגיין צו די נידעריגסטע כדי זיי ארויפצוברענגען צו שבת.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער בעל התניא, יעקב אבינו, עשו, ר' אברהם זוסקין, רבי נחום טשערנאבילער

ערכים למטה מעשרה, נר חנוכה, סמאל, פסולת, רשות היחיד, רשות הרבים, שליחות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט