ביאור איך הבינוני מנצח נסיונות בין אדם לחבירו. אהבת ה' ואהבת ישראל אחד. פורים וי"ג יו"ט של לך כנוס וכו'.

קאטאלאג: TANYA ENGLISH י"ב נומ׳ ⁨28⁩ פאקעט גייד ז׳ 75 ענגליש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 58 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים לערנען תניא פרק י"ב ערקלערט דער משגיח אז ביים בינוני הערשט דער מוח איבער'ן הארץ בשעת די אהבה מסותרת ליגט פארבארגן, ער ווייזט דורך דעם קוצו של יו"ד וויאזוי די אינערליכסטע נקודה ווערט אנטפלעקט אום יום כיפור און נאך מער אום פורים, און ער ענדיגט וויאזוי דער בינוני באקעמפט שנאה צו א צווייטן איד.

דער משגיח חזר'ט אז ביים בינוני איז דער יצר הרע אויסגעקלאפט אבער ער רעדט נאך, און אז דער מוח הערשט פון נאטור איבער'ן הארץ, אזוי אז אפילו המן האט זיך געקענט איינהאלטן. ווייל ליכט שטופט אוועק חושך, איז גרינגער צו פארטרייבן שלעכטע מחשבות מיט קדושה. פונדעסטוועגן איז דער בינוני נישט קיין צדיק: זיין מעלה איז נאר אין זיינע מעשים, און אין זיין פנימיות ליגט א פארבארגענע אהבה. דורך דער גמרא איבער דער גזירה פון פורים, די ארבעים מלקות וואס ווערן נ"ט, דעם רמב"ם ביי א גט מעושה און דעם קוצו של יו"ד, ווייזט ער אז קיין חטא דערגרייכט נישט די פערציגסטע מדרגה, וואס ווערט אנטפלעקט אום יום כיפור, אום פורים, און דורך מרדכי'ס מסירות נפש. דערנאך קומט ער צוריק צום בינוני, וועמענס אהבה שלאפט נאכ'ן דאווענען, ערקלערט פארוואס דער תניא לאזט אויס אבק לשון הרע, וויאזוי דער בינוני שטופט אוועק מחשבות, און וויאזוי ער ענטפערט שנאה צו א חבר מיט גוטסקייט, מיט א חסידישע מעשה.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · פורים · אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · יום כיפור

סדר השיעור

  1. 0:00 דער מוח הערשט איבער'ן הארץ, אפילו ביי המן

    דער משגיח חזר'ט אז דער יצר הרע פונעם בינוני איז אויסגעקלאפט אבער רעדט נאך, לערנט אז דער מוח הערשט פון נאטור איבער'ן הארץ, און ווייזט עס פון המן וואס האט זיך איינגעהאלטן קעגן מרדכי. שלעכטע מחשבות פארטרייבט מען בעסער מיט קדושה.

  2. 7:54 ליכט איבער חושך; פארוואס נאר א בינוני

    מיט'ן ליכטל וואס טרייבט ארויס דעם חושך פון א גאנצן צימער ערקלערט דער משגיח וויאזוי קדושה שטופט אוועק די שטות פון עבירה. דערנאך פרעגט ער פארוואס אזא שלימות'דיגער מענטש הייסט נאר א בינוני, און ענטפערט אז זיין מעלה איז נאר אין פירונג און נישט אין עצם, ווי א טענצער וואס מוז אראפקומען.

  3. 14:06 די אהבה מסותרת און די גזירה פון פורים

    דער משגיח ערקלערט אז אין הארץ פונעם בינוני ליגט א פארבארגענע נאטירלעכע אהבה פון דער נפש האלקית. ער ברענגט די גמרא וואו רבי שמעון בר יוחאי זאגט אז די אידן האבן זיך נאר פון אויבן געבוקט, פרעגט פון וואנען ער ווייסט דאס, און ענטפערט אז יעדער איד האט א פארבארגענעם חדר וואס פראטעסטירט קעגן דער עבירה.

  4. 19:53 פערציג מדרגות און דער קוצו של יו"ד

    דער משגיח ערקלערט אז די בריאה און דער מענטש באשטייען פון פערציג כחות, און די פערציגסטע איז דער קוצו של יו"ד פונעם שם הוי'ה, וואו קיין חטא דערגרייכט נישט. מיט'ן רמב"ם ביי א גט וואס מ'גיט דורך כפיה ווייזט ער אז דער אינערליכער רצון בלייבט גוט, און דערפאר זענען די מלקות נאר נ"ט.

  5. 24:42 יום כיפור, עמלק און פורים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם בעל התניא אויף "לפני ה' תטהרו": די כפרה פון יום כיפור קומט פונעם קודש הקדשים, העכער פונעם יו"ד. עמלק איז דער "ראשית" פון טומאה קעגן דעם. פורים, זאגט ער, איז נאך העכער ווי יום כיפור, און דאס שיכור ווערן איז ווי אן אנעסטעזיע פאר די וואס דערגרייכן עס.

  6. 31:12 אסתר'ס מורא און מרדכי בן קיש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אסתר'ס מורא אז די אידן האבן אפשר געזינדיגט אפילו קעגן דער אינערליכסטער נקודה, וואס עמלק האט געוואלט פארכאפן. דער רבונו של עולם אליין האט געמשפט לויט דער פנימיות, און מרדכי, "בן קיש" וואס האט געקלאפט אויף די שערי רחמים, האט אנגעצונדן די מסירות נפש וואס האט זיי געעפנט.

  7. 35:43 מסירות נפש עפנט דעם פארבארגענעם חדר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די טויערן פונעם קודש הקדשים עפענען זיך אום יום כיפור דורך דעם תענית, וואס איז מסירות נפש, און אום פורים דורך די מסירות נפש פון די אידן. די פארבארגענע אהבה איז דער טעם פארוואס אפילו רשעים האבן מוסר נפש געווען קעגן עבודה זרה, און פארוואס די אידן האבן נישט פארלאזט זייער אידישקייט כדי צו אנטלויפן פון המן'ס גזירה.

  8. 39:11 די אפענע אהבה פונעם צדיק, די שלאפנדיגע אהבה פונעם בינוני

    דער משגיח שטעלט אוועק דעם צדיק, וואס איז אליין א קודש הקדשים ווי אהרן, קעגן דעם בינוני, וועמענס אהבה ברענט אפן נאר ביים דאווענען און שלאפט דערנאך. ער קען נאך האבן תאוות פון עולם הזה, אבער ער טוט זיי קיינמאל נישט.

  9. 44:00 הרהורי עבירה און אבק לשון הרע

    דער משגיח ערקלערט פארוואס הרהורי עבירה זענען קשים מעבירה, אז א מחשבה וואס פליט אריין איז נישט קיין עבירה ביים בינוני וואס שטופט זי אוועק, און פארוואס דער תניא דערמאנט נאר צוויי פון די דריי עבירות וואס קיינער ווערט נישט ניצול דערפון יעדן טאג, און לאזט אויס אבק לשון הרע.

  10. 48:07 דער רושם פונעם דאווענען שטופט אוועק מחשבות

    דער משגיח ערקלערט אז א בינוני איז א הויכע מדרגה, אז דער רושם פונעם דאווענען און די מסותר'דיגע יראה און אהבה העלפן אים צו הערשן איבער'ן הארץ, און אז ער שטופט אוועק א שלעכטע מחשבה מיט ביידע הענט. טומאה גייט ארויף פון הארץ צום מוח, אבער אן אפהאלטן זיך דערביי האט עס קיין הולדה נישט און עס צעגייט.

  11. 53:11 בין אדם לחבירו: טון פונקט פארקערט שטייט אינעם קאטאלאג

    ביים לערנען דעם תניא איבער ענינים בין אדם לחבירו ערקלערט דער משגיח אז דער בינוני שטופט אוועק שנאה און טוט פונקט פארקערט, ווי יוסף מיט זיינע ברידער. ער דערציילט פונעם לעכאוויטשער רבי'ן מיט א חסיד וועמענס קאנקורענט האט געעפנט א געשעפט אנטקעגן, און ענטפערט א פראגע פון א צוהערער.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער מוח הערשט איבער'ן הארץ, אפילו ביי המן

3:42

דער משגיח חזר'ט אז ביים בינוני איז דער יצר הרע אויסגעקלאפט, אבער נישט ווי א קעמפער וואס עפנט די אויגן און הייבט אן פון דאס נייע; ער זאגט נאך זיין מיינונג, נאר מ'הערט אים נישט. ביים דאווענען איז דער בינוני ווי א צדיק, אבער נאר ביז נאך דער תפילה. דער תניא ערקלערט פארוואס: דער מוח שליט על הלב פון נאטור, ווייל דער רבונו של עולם האט באשאפן אין מוח א כח צו באהערשן די תאוה. א

6:14

אפילו המן, וואס האט געברענט מיט שנאה צו מרדכי, האט זיך איינגעהאלטן און אים נישט גלייך גע'הרג'עט. דער משגיח לייגט צו אז שלעכטע מחשבות פארטרייבט מען גרינגער מיט קדושה. ב

ליכט איבער חושך; פארוואס נאר א בינוני

7:54

דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין קהלת אז חכמה איז העכער פון סכלות ווי ליכט פון חושך: איין ליכטל שטופט אוועק א גאנצן פינצטערן צימער. אזוי טרייבט קדושה ארויס די שטות פון דער קליפה, ווייל ווי די גמרא אין סוטה זאגט, זינדיגט א מענטש נאר ווען א רוח שטות קומט אין אים אריין. ג,ד

11:04

דערנאך פרעגט ער: פארוואס הייסט אזא שלימות'דיגער מענטש נאר א בינוני? דער תירוץ איז אז זיין מעלה איז נאר אין מחשבה דיבור און מעשה, נישט אין זיין עצם. ווי א טענצער וואס הייבט זיך אויף און מוז אראפפאלן, רעדט נאכ'ן דאווענען די נפש הבהמית פון דאס נייע.

די אהבה מסותרת און די גזירה פון פורים

14:06

דער בינוני האט נישט די אפענע רשפי אש פון אהבה אין חלל הימני; ער ווייסט נאר אז ער מוז פאלגן די תורה. אבער אינעווייניג ליגט א פארבארגענע נאטירלעכע אהבה פון דער נפש האלקית. א

15:20

כדי דאס צו ווייזן ברענגט דער משגיח די גמרא וואו רבי שמעון בר יוחאי ענטפערט אז די אידן אין המן'ס צייטן האבן זיך נאר פון אויבן געבוקט צום צלם, און ממילא איז די גזירה אויך נאר געווען פון אויבן. ער פרעגט פון וואנען ווייסט ער דאס, און ענטפערט אז יעדער איד האט א פארבארגענע אהבה; אפילו ווען זיין גאנצע מהות זינדיגט, פראטעסטירט א קליין חדר'ל אין הארץ. ה,ו

פערציג מדרגות און דער קוצו של יו"ד

20:00

די וועלט איז באשאפן מיט צען מאמרות, יעדער מיט די פיר אותיות פונעם שם, צוזאמען פערציג כחות, און דער מענטש, אן עולם קטן, האט אויך פערציג. איבער'ן יו"ד שטייט זיין קוצו, וואס איז נישט ממש א טייל פונעם אות, די פערציגסטע מדרגה, וואו קיין חטא דערגרייכט נישט. ח

22:37

דערפאר האבן חז"ל געלערנט "ארבעים" מלקות ווי נ"ט: די עבירה האט נאר אריינגענומען נ"ט כחות. דאס זעלבע ווייזט דער רמב"ם ביי א גט וואס מ'צווינגט: אין טיפעניש וויל יעדער איד זיין איינס מיט השם. ז,ט

יום כיפור, עמלק און פורים

24:53

דער בעל התניא אין לקוטי תורה טייטשט דעם פסוק "לפני ה' תטהרו" אז די כפרה פון יום כיפור קומט פון העכער פונעם יו"ד, פונעם קודש הקדשים. קעגן דעם שטייט עמלק, "ראשית גוים", דער שורש פון רע. דער אריז"ל לערנט אז פיר ספרים פון דער תורה זענען קעגן די אותיות פונעם שם, און בראשית קעגן דעם קוצו של יו"ד, וואו אידן זענען איינגעווארצלט און קיין חטא דערגרייכט נישט. י,כ

28:39

דער תיקוני זוהר זאגט אז יום הכיפורים איז "כ-פורים", ממילא איז פורים דער עיקר. אום פורים איז די שמחה אזוי הויך אז זי קלאפט אויס דעם מענטש, ווי אן אנעסטעזיע פאר אן אפעראציע, און ער דערגרייכט דעם קוצו של יו"ד. ל

אסתר'ס מורא און מרדכי בן קיש

32:42

אסתר האט מורא געהאט אז די אידן האבן עובר געווען אפילו אויף דער אינערליכסטער נקודה, און אז עמלק, דער קוצו של יו"ד פון טומאה, האט פארכאפט דעם פארבארגענעם חדר. אבער דער אויבערשטער האט געמשפט לויט דער פנימיות און געזען אז זיי האבן עס נאר געטון פון אויבן. מ,ה

34:39

מרדכי, וואס הייסט "בן קיש" ווייל ער האט געקלאפט אויף די שערי רחמים, האט אנגעצונדן די מסירות נפש ווען ער האט זיך נישט געבוקט. נ,ס,ע

מסירות נפש עפנט דעם פארבארגענעם חדר

35:46

געווענליך זענען די טויערן פונעם קודש הקדשים פארמאכט; אום יום כיפור עפנט זיי דער תענית, וואס די גמרא אין יומא רעכנט ווי מסירות נפש. מרדכי האט זיי געעפנט אויף א געווענליכן טאג. די פארבארגענע אהבה איז דער טעם פארוואס אפילו רשעים האבן מוסר נפש געווען קעגן עבודה זרה, און פארוואס די אידן, וואס הייסן יהודים ווייל זיי זענען כופר אין עבודה זרה, האבן נישט פארלאזט זייער אידישקייט כדי צו אנטלויפן פון דער גזירה. פ,ק

די אפענע אהבה פונעם צדיק, די שלאפנדיגע אהבה פונעם בינוני

39:26

א צדיק איז אליין א קודש הקדשים, ווי אהרן ווערט אנגערופן, וואס לויט א מדרש האט געטארט אריינגיין אהין יעדן טאג. ביים בינוני ברענט די אהבה אפן נאר ביים דאווענען; דערנאך שלאפט זי, אבער זי ווערט קיינמאל נישט ארויסגעטריבן. ר,ש

43:24

נאכ'ן דאווענען קען ער נאך גלוסטן נאך תענוגי עולם הזה, אבער ער טוט זיי קיינמאל נישט; דער קול פונעם יצר הרע הילכט, און מ'פאלגט אים נישט. א

הרהורי עבירה און אבק לשון הרע

44:07

הרהורי עבירה זענען ערגער פון דער עבירה, ווייל מחשבה דערגרייכט א העכערע מדרגה ווי דיבור און מעשה. פונדעסטוועגן איז א מחשבה וואס פליט אריין נישט קיין עבירה ביים בינוני; אז ער שטופט זי אוועק איז דאס א מצוה.

46:56

דערמיט איז מתורץ פארוואס דער תניא ברענגט נאר צוויי פון די דריי עבירות וואס די גמרא זאגט אז קיינער ווערט נישט ניצול יעדן טאג: א מחשבה קען מען אפשטופן, אבער ווער עס רעדט אפילו אבק לשון הרע האט שוין געזינדיגט און איז מער נישט קיין בינוני. ת

דער רושם פונעם דאווענען שטופט אוועק מחשבות

48:07

ווער עס לערנט דעם חפץ חיים וועט נישט נכשל ווערן אפילו דערין; א בינוני איז א הויכע מדרגה. דער רושם פונעם דאווענען און די מסותר'דיגע יראה און אהבה העלפן אים צו הערשן איבער'ן הארץ, אזוי אז ער שטופט אוועק א שלעכטע מחשבה מיט ביידע הענט. אא,א

51:34

אין קדושה איז דער מוח מוליד אהבה ויראה אין הארץ; אין טומאה גייט די תאוה פארקערט, פון הארץ צום מוח. אויב זי בלייבט נישט, איז זי גארנישט מוליד און זי צעגייט.

בין אדם לחבירו: טון פונקט פארקערט

53:11

ביי ענינים בין אדם לחבירו זאגט דער תניא אז ווען עס הייבט זיך אויף א שנאה צו א חבר, שטופט דער בינוני זי אוועק און טוט ממש פארקערט: ער באהאנדלט שיין דעם וואס האט אים געטון שלעכטס, ווי יוסף מיט זיינע ברידער. א,אב

54:50

א חסיד האט זיך באקלאגט ביים לעכאוויטשער רבי'ן אויף א קאנקורענט אנטקעגן. דער רבי האט אים געהייסן ארבעטן אויף זיך; ווען ער איז צוריקגעקומען רואיג, האט דער רבי געזאגט אז ער דארף ארבעטן ביז ער וועט זיך פרייען ווען קונים גייען אהין. דער משגיח לייגט צו אז דאס איז די עבודה פונעם בינוני א גאנץ לעבן, און אויף א פראגע פון א צוהערער ענטפערט ער אז עפענען דאס געשעפט איז אומרעכט געווען, אבער טראגן א טינא אויך.

מראי מקומות

תורה

  1. ז לכאורה Devarim 25:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:37
  2. י Vayikra 16:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:53
  3. צ לכאורה Shemos 20:2 38:10 מפתח
  4. אב Bereishis (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 53:11

כתובים

  1. ב Esther 5:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:14
  2. ג Koheles 2:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:54
  3. ו לכאורה Daniel ch. 3 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:20
  4. נ Esther 2:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:39
  5. ע Esther 3:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:39
  6. ר לכאורה I Divrei HaYamim 23:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:26

תלמוד בבלי

  1. ד Sotah 3a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:54
  2. ה לכאורה Megillah 12a מפתח אינעם אויסשרייב: 15:20, 32:42
  3. ח Rosh Hashanah 32a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00
  4. מ לכאורה Megillah 15a מפתח אינעם אויסשרייב: 32:42
  5. ס לכאורה Megillah 12b מפתח אינעם אויסשרייב: 34:39
  6. פ Gemara Yoma (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:46
  7. ק לכאורה Megillah 13a מפתח אינעם אויסשרייב: 35:46
  8. ת לכאורה Bava Basra 164b מפתח אינעם אויסשרייב: 46:56

מדרש

  1. ש Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 39:26

זוהר און קבלה

  1. ל Tikkunei Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:39

ראשונים

  1. ט לכאורה Rambam, Hilchos Geirushin 2:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:37

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 12 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:42, 14:06, 43:24, 48:07, 53:11
  2. כ Likkutei Torah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:53
  3. אא Chofetz Chaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 48:07

עיקרי הדברים

  1. 4:45 ביים בינוני זאגט דער יצר הרע נאך זיין מיינונג, אבער מ'הערט אים קיינמאל נישט, ווייל פון נאטור הערשט דער מוח איבער'ן הארץ.
  2. 11:04 די מעלה פונעם בינוני איז נאר אין זיין פירונג, אין מחשבה דיבור און מעשה, נישט אין זיין עצם, און דערפאר הייסט ער נישט קיין צדיק.
  3. 18:53 יעדער איד האט א פארבארגענע אהבה צו השם יתברך אין טיפעניש פון הארץ, א פערציגסטע מדרגה, דער קוצו של יו"ד, וואו קיין חטא דערגרייכט נישט.
  4. 25:52 די כפרה פון יום כיפור, און נאך מער די ישועה פון פורים, קומען פון דעם אינערליכסטן ארט, וואס ווערט געעפנט דורך מסירות נפש.
  5. 45:27 א מחשבה פון עבירה וואס פליט אריין איז ביים בינוני נישט קיין עבירה; ווען ער שטופט זי גלייך אוועק איז דאס א מצוה.
  6. 53:26 בין אדם לחבירו שטופט דער בינוני אוועק יעדע געפיל פון שנאה און טוט פונקט פארקערט, ער באהאנדלט דעם צווייטן מיט גוטסקייט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 10:42 אז דער בינוני זינדיגט קיינמאל נישט און שטילט איין דעם יצר הרע, פארוואס הייסט ער נישט קיין צדיק?

    תירוץ: 12:06 זיין מעלה איז נאר אין זיין פירונג, אין מחשבה דיבור און מעשה, נישט אין זיין עצם; די נפש הבהמית איז נישט ארויסגעטריבן.

  2. קשיא: 17:57 פון וואנען האט רבי שמעון בר יוחאי געוואוסט אז די אידן האבן זיך נאר פון אויבן געבוקט צום צלם?

    תירוץ: 18:53 יעדער איד האט א פארבארגענע אהבה צו השם; אפילו ווען זיין גאנצע מהות טוט די עבירה, פראטעסטירט א פארבארגענער חדר אין הארץ.

  3. קשיא: 31:12 וואס האט אסתר מורא געהאט ווען זי האט געפרעגט איבער דער גזירה?

    תירוץ: 32:50 אז די טומאה פון דער עבירה איז אריין אפילו אין דער אינערליכסטער נקודה, דעם קוצו של יו"ד, וואו עמלק האט געוואלט אריין; דער אויבערשטער, וואס האט געמשפט לויט דער פנימיות, האט געזען אז ניין.

  4. קשיא: 46:50 פארוואס לאזט דער תניא אויס אבק לשון הרע פון די דריי עבירות וואס קיינער ווערט נישט ניצול יעדן טאג?

    תירוץ: 47:28 א מחשבה קען מען אפשטופן איידער זי ווערט אן עבירה, אבער ווער עס רעדט אפילו אבק לשון הרע האט שוין געזינדיגט און איז מער נישט קיין בינוני; דער בינוני איז ניצול דערפון.

  5. קשיא: 56:57 א צוהערער פרעגט: איז עס נישט אומרעכט צו עפענען די זעלבע געשעפט אנטקעגן, און טאר מען זיך נישט ארגערן?

    תירוץ: 57:17 דער משגיח ענטפערט אז דער בעל התניא וואלט געזאגט: עס איז אומרעכט געווען צו עפענען, אבער עס איז אומרעכט צו טראגן א טינא; וואו איז דער בטחון און די אהבת ישראל?

מעשיות

  1. 54:50 דער לעכאוויטשער רבי און דאס קאנקורענץ געשעפט

    א חסיד האט זיך באקלאגט ביים לעכאוויטשער רבי'ן אז איינער האט געעפנט א געשעפט אנטקעגן מיט די זעלבע סחורה. דער רבי האט אים געפרעגט וואו איז זיין אמונה און זיין אהבת ישראל, און געהייסן ארבעטן אויף זיך ביז עס גייט ארויס פון הארץ. דער חסיד איז צוריקגעקומען און געזאגט אז עס טוט אים שוין נישט וויי ווען א קונה גייט צום קאנקורענט. דער רבי האט געענטפערט אז דאס איז נישט גענוג: ער דארף ארבעטן ביז ער וועט זיך פרייען ווען א קונה גייט אריין צום צווייטן.

    אין דער מעשה: רבי מרדכי לעכאוויטשער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 18:43 דער מענטש, אזוי ווי די וועלט וואס איז באשאפן מיט צען מאמרות אין פיר אותיות, האט פערציג כחות; א חטא נעמט אריין נאר נ"ט, און דערפאר האבן חז"ל געלערנט "ארבעים יכנו" ווי נ"ט: די פערציגסטע מדרגה, דער קוצו של יו"ד, ווערט קיינמאל נישט נגע אין חטא.
  2. 25:05 די כפרה פון יום כיפור, "לפני ה'", קומט פון העכער פונעם יו"ד פונעם שם, פונעם קודש הקדשים אינעם איד, וואו קיין חטא איז קיינמאל נישט אריין.
  3. 26:34 עמלק איז דער "ראשית" פון טומאה, איר אייגענער קוצו של יו"ד, קעגן דער אינערליכסטער נקודה פון קדושה; אסתר האט מורא געהאט אז ער איז אריין אפילו דארט.
  4. 34:47 מרדכי הייסט "בן קיש" ווייל ער האט געקלאפט אויף די שערי רחמים און געעפנט דעם קודש הקדשים אויף א געווענליכן טאג; א גרויסע זאך פון א צדיק ווירקט אויף אלע אידישע נשמות.
  5. 46:56 דער תניא לאזט אויס אבק לשון הרע פון די דריי עבירות, ווייל א מחשבה קען מען אפשטופן איידער זי ווערט אן עבירה, אבער ווערטער וואס מ'האט שוין גערעדט זענען שוין אן עבירה, און א בינוני רעדט זיי נישט.
  6. 51:34 אין קדושה איז דער מוח מוליד אהבה ויראה אין הארץ; אין טומאה גייט די תאוה ארויף פון הארץ צום מוח, און אז מ'לאזט זי נישט בלייבן איז זי גארנישט מוליד און זי צעגייט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 7:08 דער משגיח זאגט אז עס איז גרינגער צו פארטרייבן שלעכטע מחשבות דורך אריינברענגען קדושה, דברי תורה, אנשטאט זיך גלייך שלאגן מיט זיי.
  2. 45:57 ווען א מחשבה פון עבירה קומט, דערקלערט דער בינוני גלייך מלחמה דערויף און שטופט זי אוועק מיט ביידע הענט, און דאס איז א מצוה.
  3. 48:07 דער משגיח זאגט אז ווער עס לערנט דעם חפץ חיים און איז זיך משגיח דערויף וועט נישט נכשל ווערן אפילו אין אבק לשון הרע.
  4. 54:06 ווען מ'פילט א טינא ווייל א חבר האט איינעם שלעכט באהאנדלט, זאגט דער משגיח אז מ'זאל אים צוריק באהאנדלען זייער שיין.
  5. 56:07 דער משגיח זאגט אז דער תפקיד פונעם בינוני איז שטענדיג ארבעטן אויף זיינע מדות, סיי בין אדם למקום און סיי בין אדם לחבירו.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אהרן הכהן, אסתר המלכה, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער חפץ חיים, דער רמב"ם, המן, יוסף הצדיק, מרדכי הצדיק, נבוכדנצר, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי שמעון בר יוחאי

ערכים אהבה מסותרת, בינוני, חלל השמאלי, מוח שליט על הלב, מחשבות זרות, מסירות נפש, נפש הבהמית, קודש הקדשים, קוצו של יו"ד, רוח שטות, רשימו

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט