Bachurim Vayera
קאטאלאג: Y 05 Current וירא נומ׳ 5 תש"ע (2009–10) אידיש 34 מינ׳
שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט די בחורים אז ווען מ'קומט פרי און מ'טוט מיט זריזות ווייזט מען אז די עבודה איז חביב, דאס עפנט אויף די שערים אין הימל, און דאס איז דער ספעציעלער תפקיד פונעם לעצטן דור פאר משיח.
דער משגיח עפנט מיט א בריוו פון רבי יונתן אייבשיץ, וואס שרייבט אז זיין חלק פון זיין גאנצער מי איז די צייט וואס ער שטייט פאר השם יתברך אין תפילה, הגם אז מ'האט געלאכט פון זיין לאנג דאווענען. ער פרעגט פארוואס א גאון אין לערנען זאגט אזוי, און ענטפערט אז דאווענען איז דבקות, און ער מוטשעט זיך אז מ'זאל דאווענען צוזאמען מיטן ציבור. דערנאך ברענגט ער די גמרא אין סוף סוכה וועגן משמר בלגה, וואס זייער חלון אין בית המקדש איז פארמאכט געווארן ווייל זיי זענען שפעט געקומען, און ער איז מסביר אז שפעט קומען ווייזט אז די עבודה איז נישט חביב, ממילא ווערן די שערים אין הימל פארמאכט. דאס טראגט ער אריבער אויף די בני דן, וואס זענען געבליבן הינטער דער מחנה און עמלק האט זיי געשלאגן, און זאגט אז אונזער דור, דער לעצטער, דארף מתקן זיין זייער פגם מיט זריזות, וואס ברענגט משיח שנעלער. ער ענדיגט מיט די נשמות וואס פלעגן קומען צום חידושי הרי"ם ערב שבת, און איינע איז געקומען צו שפעט.
ענינים: זריזות און די ווערט פון צייט · די עבודה פונעם לעצטן דור · דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת
סדר השיעור
-
0:00 רבי יונתן אייבשיץ'ס חלק אין תפילה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט א בריוו פון רבי יונתן אייבשיץ, געדרוקט אין יערות דבש, וואו ער שרייבט פאר א תלמיד אז ער האלט נאך אינמיטן דאווענען ווען דער ציבור האט שוין געענדיגט און יונגע לייט לאכן פון אים, און דאס איז זיין חלק פון זיין גאנצער מי. ער פרעגט ווי אזוי א גאון אין תורה זאגט אז זיין חלק איז תפילה און נישט לערנען.
-
6:14 דאווענען איז דבקות; דאווענען צוזאמען שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די מצוות זענען עצות ווי אזוי צוצוקומען צום רבונו של עולם; ביים לערנען דארף מען זיך אריינטון אין דער סוגיא, אבער דאווענען איז דבקות, אזוי ווי דער שולחן ערוך הרב שרייבט אז ווער עס האט שוין געלערנט מעג זיך עוסק זיין אין דבקות. ער דערציילט פון דאווענען אין סטאלין און ביי די ספרדים, אלע צוזאמען ווי די מלאכים, און חזר'ט איבער אז מ'זאל דאווענען צוזאמען מיטן ציבור.
-
10:57 משמר בלגה איז געקומען שפעט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אין סוף סוכה: יעדע פון די פיר און צוואנציג משמרות האט געהאט א חלון פאר אירע כלים, און בלגה'ס חלון איז פארמאכט געווארן ווייל זיי זענען שפעט געקומען, ממילא האבן זיי געמוזט בארגן כלים. ער ערקלערט אז שפעט קומען ווייזט אז די עבודה איז ביי זיי נישט חשוב, אזוי ווי בחורים וואס קומען שפעט צום דאווענען אבער פרי צו א נסיעה.
-
14:57 א פארמאכטער חלון, א פארמאכט הארץ שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט דעם עונש: ווער עס קומט שפעט ווייזט אז די עבודה איז אים נישט חביב, ממילא פארמאכט מען אים די השפעה פון הימל, און פאר דעם וואס קומט פרי עפנען זיך די שערי תורה און שערי תפילה. וואס עס איז דא אין הימל איז דא אינעם מענטש; א פארמאכט הארץ איז א פארמאכטער חלון, און א בחור וואס קומט שפעט זאל מאכן א חשבון הנפש און זיך אנווארעמען מיט מוסר און חסידות.
-
18:46 די בני דן און אונזער דור שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט ווי די בני דן, וואס האבן זיך נישט געאיילט איינצופאקן ווען די מחנה איז געפארן, זענען געבליבן אינדרויסן פון די ענני הכבוד און עמלק האט זיך געטשעפעט מיט זיי. ווייל די מחנה אין מקום איז אויך א מחנה אין זמן, איז דער דור פון משה רבינו די ספיצע און דער דור פון משיח איז דן הינטן, און מיר דארפן מתקן זיין זייער פעלן אין זריזות.
-
23:04 יעדער נשמה'ס מצוה און זריזות פאר משיח שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם כלל אז יעדער איד האט א מצוה וואס איז דער שורש פון זיין נשמה, וואס מ'דערקענט דורך דעם חשק דערצו און דורך די שוועריקייטן וואס דער יצר הרע מאכט, און אז יעדער דור האט אויך אזא מצוה, ווי ביי ציצית. ביי אונזער דור איז דאס אמונה און זריזות: די גמרא אויף "בעתה אחישנה" ווייזט אז משיח קען קומען פריער, און קעגן עמלק וואס האט אפגעקילט די אידן אויפן וועג דארף מען ברענען מיט זריזות.
-
29:53 די נשמה וואס איז געקומען שפעט ערב שבת מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט אז נשמות פלעגן קומען צום חידושי הרי"ם ערב שבת פאר א תיקון, און איינמאל האט ער געזאגט פאר א נשמה אז עס איז שוין צו שפעט, די רביצין האט שוין געבענטשט ליכט. ער ערקלערט אז א נשמה וואס איז נישט געווען זריז ביים לעבן קומט שפעט אויך נאכן לעבן, און ענדיגט אז דער תפקיד פון אונזער דור איז זיך מזרז זיין צו תורה און תפילה און ברענגען משיח.
דער שיעור, אויסגעשריבן
רבי יונתן אייבשיץ'ס חלק אין תפילה
דער משגיח עפנט מיט א בריוו פון רבי יונתן אייבשיץ, געדרוקט אין יערות דבש. ער שרייבט פאר א תלמיד אז דער ציבור האט שוין געזאגט קדושה און געענדיגט, און ער האלט נאך אינמיטן דאווענען, און יונגע לייט מאכן חוזק פון אים; פונדעסטוועגן שרייבט ער אז דאס איז זיין חלק פון זיין גאנצער מי, ווען ער שטייט פאר השם יתברך אין תפילה. דער משגיח פרעגט: א גאון וואס זיין ספר לערנט מען אין די ישיבות ביזן היינטיגן טאג, וואס האט זיכער געהאט א געוואלדיגע הנאה פון לערנען, ווי אזוי זאגט ער אזוי? ג
דאווענען איז דבקות
ער ענטפערט אז די מצוות זענען עצות ווי אזוי צוצוקומען צום רבונו של עולם. ביים לערנען דארף מען זיך אריינטון אין וואס תוספות זאגט, אבער דאווענען איז דבקות, און דער שולחן ערוך הרב שרייבט אז ווער עס האט שוין געלערנט מעג זיך עוסק זיין א גרויסן חלק פונעם טאג אין דבקות. דער משגיח שילדערט ווי די ספרדים דאווענען ווארט ביי ווארט, אלע צוזאמען ווי די מלאכים, און חזר'ט איבער אז מ'זאל דאווענען צוזאמען מיטן ציבור. ד
משמר בלגה
דערנאך ברענגט ער די גמרא אין סוף סוכה. יעדע פון די פיר און צוואנציג משמרות האט געהאט א חלון אין בית המקדש פאר אירע כלים, און בלגה'ס חלון האט מען פארמאכט ווייל זיי זענען שפעט געקומען, ממילא האבן זיי געמוזט בארגן כלים פון אן אנדער משמר. שפעט קומען, ערקלערט דער משגיח, ווייזט אז די עבודה איז ביי זיי נישט חשוב; די זעלבע בחורים וואס קומען שפעט צום דאווענען קומען פרי ווען מ'פארט אין קעמפ. ה
א פארמאכטער חלון, א פארמאכט הארץ
ווייל די עבודה איז זיי נישט חביב, איז ער מסביר, פארלירן זיי זייער השפעה אין הימל, און פאר א בחור וואס קומט פרי עפנען זיך די שערי תורה און שערי תפילה. אלץ וואס איז דא אין הימל איז דא אינעם מענטש: ווען דאס הארץ איז אפן צום רבונו של עולם, איז אויך דער חלון אויבן אפן. א בחור וואס קומט שפעט, זאגט דער משגיח, זאל מאכן א חשבון הנפש און לערנען מוסר און חסידות כדי אויפצוקאכן א חשק צו דער עבודה.
די בני דן און אונזער דור
דערנאך רעדט דער משגיח פון די נחשלים וואס עמלק האט געשלאגן (דברים כה, יח). ווען דער ענן האט זיך גערירט האט יעדער זיך געאיילט איינצופאקן, אבער די בני דן האבן זיך נישט געיאגט און זענען געבליבן אינדרויסן פון די ענני הכבוד. דן איז דער מאסף לכל המחנות (במדבר י, כה), און ווייל די מחנה איז אויך א מחנה אין זמן, איז דער דור פון משה רבינו פאראויס און דער דור פון משיח איז דן, וואס דארף מתקן זיין זייער פעלן אין זריזות. ו,ז
יעדער נשמה'ס מצוה און זריזות פאר משיח
ער ברענגט א כלל פון ספרים הקדושים אז יעדער איד האט א מצוה וואס איז דער שורש פון זיין נשמה. דער סימן איז אז ער האט א חשק דערצו און עס קומט אים אן שווער, ווייל דער יצר הרע שטערט די שליחות וואס ער איז געקומען דערויף, אזוי ווי א בחור וואס נעמט אויף זיך צו לערנען פארן דאווענען און פארשלאפט יעדן טאג. אויך א דור האט אזא מצוה, ווי דער נועם אלימלך שרייבט וועגן ציצית. ט
די גמרא אין סנהדרין פרעגט ווי אזוי משיח קען קומען סיי "בעתה" און סיי "אחישנה" (ישעיה ס, כב), און ענטפערט אז אויב אידן זענען זוכה קומט ער פריער. מיט זריזות אין דאווענען און לערנען, זאגט דער משגיח, קען מען אים ברענגען שנעלער. עמלק האט אפגעקילט די אידן אויפן וועג, ווי רש"י טייטשט, און דערקעגן דארף א אידיש הארץ ברענען. כ,י,ל
די נשמה וואס איז געקומען שפעט
דער משגיח דערציילט אז נשמות פלעגן קומען צום חידושי הרי"ם ערב שבת פאר א תיקון, און איינמאל האט מען געהערט ווי ער זאגט פאר א נשמה אז ער קען גארנישט טון, די רביצין האט שוין געבענטשט ליכט. פארוואס איז זי געקומען שפעט? וואס מ'טוט ביים לעבן, אזוי איז עס נאכן לעבן: א נשמה וואס איז געווען זריז אין תורה און מצוות איז דאן אויך זריז. דער תפקיד פון אונזער דור, ענדיגט ער, איז ברענגען משיח מיט זריזות.
מראי מקומות
תורה
נביאים
תלמוד בבלי
ראשונים
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 8:00 דאווענען איז דבקות, א מענטש איז דאן צוגעבונדן גלייך צום רבונו של עולם, און דערפאר האט רבי יונתן אייבשיץ גערופן די צייט פון תפילה זיין חלק.
- 13:43 שפעט קומען איז א סימן אז די עבודה איז נישט חביב ביי א מענטש, אזוי ווי די גמרא ווייזט ביי משמר בלגה.
- 15:17 ווער עס קומט שפעט פארלירט זיין השפעה פון הימל, און ווער עס קומט פרי, דעם עפנט מען אויף די שערי תורה און שערי תפילה.
- 21:58 אונזער דור איז אנגעלייגט אויף די בני דן הינטן אין דער מחנה, און זיין תפקיד איז מתקן זיין זייער פעלן אין זריזות.
- 23:10 יעדער איד האט א מצוה וואס איז דער שורש פון זיין נשמה, און מ'דערקענט עס דורך דעם וואס ער האט א חשק דערצו און עס קומט אים אן שווער.
- 28:06 זריזות אין דאווענען און לערנען קען ברענגען משיח שנעלער.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 5:46 פארוואס זאגט רבי יונתן אייבשיץ, א גאון וואס האט זיכער געהאט א גרויסע הנאה פון לערנען, אז זיין חלק איז דאווענען?
תירוץ: 7:48 ווייל דאווענען איז דבקות, מ'איז צוגעבונדן גלייך צום רבונו של עולם, וואס ביים לערנען, וואו מ'דארף זיך אריינטון אין דער סוגיא, איז נישט אויף דעם אופן.
-
קשיא: 13:24 פארוואס איז דער עונש פאר בלגה'ס שפעט קומען געווען דווקא אז זייער חלון איז פארמאכט געווארן?
תירוץ: 15:06 שפעט קומען האט געוויזן אז די עבודה איז ביי זיי נישט חביב, ממילא איז זייער השפעה אין הימל פארמאכט געווארן און זיי האבן געמוזט נעמען פון אנדערע.
-
קשיא: 27:31 ווי אזוי קען משיח קומען סיי "בעתה" און סיי "אחישנה"?
תירוץ: 27:41 אויב אידן וועלן זוכה זיין וועט דער אייבערשטער עס מאכן פאר דער צייט; אויב נישט, וועט משיח קומען אין דער באשטימטער צייט, אבער נישט שפעטער.
-
קשיא: 32:16 פארוואס איז יענע נשמה געקומען שפעט צום חידושי הרי"ם?
תירוץ: 32:38 וואס מ'טוט ביים לעבן, אזוי איז עס נאכן לעבן: א נשמה וואס איז געווען זריז אין תורה און מצוות איז דאן אויך זריז, און א נשמה וואס איז געווען שפעט קומט שפעט צו איר תיקון.
מעשיות
-
2:39 רבי יונתן אייבשיץ'ס לאנג דאווענען
אין א בריוו צו א תלמיד שרייבט רבי יונתן אייבשיץ אז ער האלט נאך אינמיטן דאווענען ווען דער ציבור האט שוין געזאגט קדושה און געענדיגט. יונגע לייט מאכן חוזק פון אים און לאכן. ער שרייבט אז דאס איז זיין חלק פון זיין גאנצער מי, די צייט וואס ער שטייט פאר השם יתברך אין תפילה.
-
19:34 די בני דן געבליבן אינדרויסן פון די ענני הכבוד
ווען דער עמוד הענן האט זיך גערירט, האבן רוב אידן שנעל איינגעפאקט און זיך געאיילט נאך משה רבינו. די בני דן האבן זיך נישט געיאגט, זיי האבן פאמעלעך איינגעפאקט זייערע זאכן און אהלים, און די ענני הכבוד האבן נישט געווארט אויף זיי. זיי זענען געבליבן אינדרויסן פון די ענני הכבוד, און עמלק האט זיך געטשעפעט מיט די נחשלים.
-
30:14 דער חידושי הרי"ם און די שפעטע נשמה
נשמות פלעגן קומען צום חידושי הרי"ם ערב שבת פאר א תיקון, און מ'האט געהערט ווי ער רעדט אן צו זען מיט וועמען. איינמאל האט מען געהערט ווי ער זאגט פאר א נשמה אז ער קען גארנישט טון, ווייל די רביצין האט שוין געבענטשט ליכט. דער משגיח ערקלערט אז א תיקון פון א נשמה איז ארויסנעמען דאס שלעכטס פון גוטן, און דאס טוט מען נישט אום שבת.
געדאנקען
- 5:24 רבי יונתן אייבשיץ, דער גרויסער בעל הוראה אין חושן משפט, האט געהאלטן אז זיין חלק פון זיין גאנצער מי איז זיין לאנג דאווענען און נישט זיין לערנען, ווייל דאווענען איז דבקות.
- 17:00 דער פארמאכטער חלון פון בלגה איז א משל אויף א פארמאכט הארץ: אלץ וואס איז דא אין הימל איז דא אינעם מענטש, און ווען דאס הארץ איז פארמאכט צו דער עבודה ווערט פארמאכט דער מקור פון השפעה אויבן.
- 21:12 די מחנה ישראל אין מדבר איז אויך א מחנה אין זמן: דער דור פון מתן תורה איז פאראויס, און דער דור פון משיח איז דן, דער מאסף, וואס דארף מתקן זיין זייער פגם פון שפעט זיין.
- 23:39 די שוועריקייט וואס א מענטש טרעפט אין א מצוה וואס ער גלוסט צו איז דער סימן אז דאס איז די מצוה וואס ער איז צוליב איר געקומען אויף דער וועלט, ווייל דער יצר הרע שטערט דארט דאס מערסטע.
- 29:08 עמלק האט אפגעקילט די אידן אויפן וועג; א אידיש הארץ דארף ברענען מיט ווארעמקייט און זריזות, און די קאלטקייט איז וואס מאכט א מענטש פאמעלעך.
- 32:40 א נשמה וואס איז געווען זריז אין תורה און מצוות ביים לעבן קומט צו צייט צו איר תיקון נאכן לעבן, און א נשמה וואס איז געווען שפעט ביים לעבן קומט דאן אויך שפעט.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 10:05 דער משגיח זאגט אז מ'זאל דאווענען צוזאמען מיטן ציבור.
- 17:34 דער משגיח זאגט אז א בחור וואס זעט אז ער קומט שפעט צום דאווענען און צום לערנען זאל מאכן א חשבון הנפש און לערנען מוסר און חסידות כדי אויפצוקאכן א חשק צו דער עבודה.
- 18:31 דער משגיח זאגט אז מ'דארף קומען פרי צו ווייזן אז די עבודה איז חשוב.
- 25:03 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זיך מוסר נפש זיין אויף דער מצוה וואס קומט אן שווער, ווייל דאס איז די מצוה וואס מ'איז צוליב איר געקומען אויף דער וועלט.
- 28:09 דער משגיח זאגט אז די בחורים זאלן קומען מיט זריזות צום דאווענען און צום לערנען אין ישיבה, און אזוי ברענגען משיח שנעלער.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער חידושי הרי"ם, משה רבינו, רבי חיים ויטאל, רבי יהונתן אייבשיץ
ערכים בעתה אחישנה, דביקות, זריזות, חשבון הנפש, נחשלים, עמלק, ענני הכבוד, רבונו של עולם, תיקון הנפש